Niebezpieczne połączenia, czyli jak leczyć kaszel bez interakcji

Uciążliwy kaszel powoduje kłopoty z oddychaniem i zaburza sen. Nic więc dziwnego, że chcemy się go jak najszybciej pozbyć. Warto jednak pamiętać, że stosując leki na kaszel równocześnie z innymi środkami, możemy doprowadzić do niekorzystnych dla zdrowia interakcji. Błędy popełniane podczas terapii, zwłaszcza łączenie ze sobą niektórych substancji, utrudniają leczenie infekcji dróg oddechowych.
Leczenie kaszlu a inne leki

Kaszel skąd się bierze?

Kaszel to odruch obronny organizmu wspomagający oczyszczanie dróg oddechowych z zalegającego w nich śluzu i zanieczyszczeń pyłowych pochodzących z powietrza. Bardzo często towarzyszy on chorobie, co jest związane z podrażnieniem błony śluzowej dróg oddechowych spowodowanym przez czynniki chorobotwórcze, takie jak bakterie, wirusy czy grzyby.

Suchy kaszel

Warto wspomnieć, że inaczej leczy się kaszel suchy (bez odkrztuszania wydzieliny, nieproduktywny), a inaczej mokry (z zalegającą wydzieliną, produktywny). Zazwyczaj kaszel suchy, który pojawia się na początku infekcji, po 2–3 dniach przechodzi w mokry. Proces ten wspomaga się, stosując leki przeciwkaszlowe lub łagodzące kaszel i ułatwiające jego zmianę.

Kaszel mokry

Kaszel mokry jest sojusznikiem w walce z infekcją, ponieważ umożliwia usuwanie zalegającej wydzieliny wraz z drobnoustrojami wywołującymi stan zapalny. Leczy się go środkami mukolitycznymi, które rozrzedzają wydzielinę i ułatwiają jej wykrztuszanie.

Kaszel leczenie

Jeden z najczęściej popełnianych błędów polega na łączeniu środków przeciwkaszlowych zawierających kodeinę lub dekstrometorfan z mukolitykami – ambroksolem, bromheksyną, acetylocysteiną czy karbocysteiną.

W sytuacji tej zmniejsza się efekt terapeutyczny mukolityków i wzrasta ryzyko powikłań. Niekorzystne jest również łączenie leków mukolitycznych z preparatami zawierającymi wapń, ponieważ wykazują one przeciwstawne właściwości, środki mukolityczne rozrzedzają zalegającą wydzielinę, wapń natomiast ją zagęszcza.

Leki na kaszel a inne leki

Warto wiedzieć, że zarówno kodeina, jak i dekstrometorfan mogą nasilać działanie leków uspokajających i nasennych oraz alkoholu. Nie należy ich również łączyć z niektórymi lekami przeciwdepresyjnymi, głównie z inhibitorami monoaminooksydazy, takimi jak moklobemid (np. Aurorix, Mobemid, Moklar), ani stosować w okresie 14 dni po odstawieniu tych leków.

Nieprzestrzeganie tej zasady może skutkować bardzo groźnymi efektami ubocznymi, na przykład pobudzeniem, wzrostem ciśnienia tętniczego, wysoką gorączką, nudnościami, zawrotami głowy, a nawet śpiączką czy zapaścią.

Kierowcy z kolei powinni pamiętać o upośledzeniu zdolności prowadzenia pojazdów. Rozważając ryzyko interakcji, które może dać przeciwkaszlowy dekstrometorfan, należy wziąć pod uwagę fakt, że substancja ta występuje również w popularnych preparatach złożonych stosowanych w leczeniu grypy i przeziębienia.

Leki na kaszel dla dzieci

Istnieją także leki przeciwkaszlowe, które nie dają wielu skutków ubocznych i nie wchodzą w interakcje z innymi specyfikami. Środki te znajdują zastosowanie przede wszystkim w leczeniu kaszlu u dzieci.

Należy do nich między innymi działający ośrodkowo butamirat, który ponadto nieznacznie rozszerza oskrzela, oraz działająca obwodowo lewodropropizyna.

Leki na kaszel z porostem islandzkim

Ciekawą i z pewnością bezpieczną alternatywą dla leków syntetycznych są preparaty ziołowe, zawierające między innymi porost islandzki, prawoślaz, babkę lancetowatą, dziewannę lub grindelię.

Jak widać, groźne interakcje mogą pojawiać się nawet podczas pozornie niewinnej walki z kaszlem. Dlatego warto wiedzieć na ten temat więcej, a w przypadku jakichkolwiek wątpliwości poradzić się lekarza lub farmaceuty.

„Twój Farmaceuta” nr 15, styczeń/luty 2018

Prezentowanych informacji o charakterze medycznym nie należy traktować jako wytycznych postępowania medycznego w stosunku do każdego pacjenta. O postępowaniu medycznym, w tym o zakresie i częstotliwości badań diagnostycznych i/lub procedur terapeutycznych decyduje lekarz indywidualnie, zgodnie ze wskazaniami medycznymi, które ustala po zapoznaniu się ze stanem pacjenta. Lekarz podejmuje decyzję w porozumieniu z pacjentem. W przypadku chęci realizacji badań nieobjętych wskazaniami lekarskimi, pacjent ma możliwość ich odpłatnego wykonania.
autor mgr farmacji Dorota Nowak-Idzikowska
Data dodania 05.01.2018
Data ostatniej aktualizacji 16.06.2020