Berodual

lek-berodual
  1. Berodual co to jest
  2. Dawkowanie
  3. Skutki uboczne leku
  4. Berodual w ciąży
  5. Berodual a karmienie piersią
  6. Środki ostrożności
  7. Interakcje z innymi lekami

Berodual co to jest

Berodual to lek wykorzystywany w leczeniu chorób układu oddechowego. Ma postać roztworu do nebulizacji i dostępny jest w dwóch wariantach:

  • Berodual, krople do nebulizacji w dawce 0,5 mg +0,25 mg /ml, w butelce 20 ml,
  • Berodual N, aerozol inhalacyjny zawierający 50 µg +21 µg/dawkę  w butelce 10 ml.

Obie wersje leku wydawane są wyłącznie na receptę, a w określonych przypadkach podlegają refundacji.

W składzie preparatu zastosowano substancje czynne bromowodorek fenoterolu oraz jednowodny bromek ipratropium. Ich właściwości powodują rozszerzanie oskrzeli. Bromek ipratropium wykazuje działanie antycholinergiczne. W inhalacji wywiera na oskrzela głównie działanie miejscowe, a nie ogólne. Bromowodorek fenoterolu pobudza receptory β-adrenergiczne. Działa spazmolitycznie na mięśnie gładkie w oskrzelach i naczyniach, pozwalając zabezpieczyć i chronić oskrzela przed skurczem spowodowanym histaminą, metacholiną, zimnym powietrzem oraz alergenami. Jego szybkie zastosowanie zatrzymuje wydzielanie mediatorów zapalnych i kurczących oskrzela z komórek tucznych. W większych dawkach poprawia zdolność do rzęskowo-śluzowego oczyszczania dróg oddechowych.

Pełny skład leku to:

Skład Berodual

1 ml roztworu do nebulizacji zawiera 0,5 mg bromowodorku fenoterolu i 0,25 mg jednowodnego bromku ipratropiowego.
Pozostałe składniki: chlorek benzalkoniowy, edetynian disodu, chlorek sodu, kwas solny 1 N do ustalenia pH, woda oczyszczona

Skład Berodual N

1 dawka inhalacyjna zawiera 50 mikrogramów bromowodorku fenoterolu i 21 mikrogramów jednowodnego bromku ipratropiowego.
Pozostałe składniki: kwas cytrynowy bezwodny, woda oczyszczona, etanol bezwodny, 1,1,1,2-tetrafluoroetan

Wskazania do stosowania

Krople Berodual oraz aerozol stosuje się w zapobieganiu i leczeniu objawów towarzyszących przewlekłym chorobom obturacyjnym dróg oddechowych, w przebiegu których występuje odwracalny skurcz oskrzeli. Lek zalecany jest pacjentom w związku z:

  • astmą oskrzelową,
  • przewlekłym zapaleniem oskrzeli z rozedmą lub bez rozedmy płuc,
  • przewlekłą obturacyjną chorobą płuc.

Przeciwwskazania

Wśród przeciwwskazań do wdrożenia leku znajdują się:

  • nadwrażliwość na bromowodorek fenoterolu, substancje atropinopodobne oraz jakiekolwiek substancje pomocnicze zawarte w preparacie,
  • zaporowa kardiomiopatia przerostowa,
  • zaburzenia rytmu serca, którym towarzyszy przyspieszona akcja serca.

Dawkowanie

W obu wariantach lek przeznaczony jest do przyjmowania wziewnego. Dawkowanie ustalane jest przez lekarza prowadzącego, w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta.

W przypadku kropli Berodual do nebulizacji terapię należy rozpocząć od najmniejszej wskazanej dawki. Zaleca się, aby w przebiegu ostrego napadu astmy oskrzelowej stosować:

  • U osób dorosłych oraz dzieci powyżej 14 roku życia - dawkę 1 ml, co odpowiada 20 kroplom preparatu. Najczęściej jest to dawka skuteczna, która pozwala na natychmiastowe ustąpienie objawów, chociaż w cięższych przypadkach oczekiwany efekt terapeutyczny może wymagać zwiększenia dawki - maksymalnie do 2,5 ml. W bardzo ciężkim przebiegu astmy można podawać dawki do 4 ml pod kontrolą lekarza. W leczeniu długookresowym i okresowym zalecana dawka to 1-2 ml roztworu do 4 razy na dobę.Przy umiarkowanym skurczu oskrzeli lub stosowaniu sztucznej wentylacji zaleca się podawanie leku w mniejszych dawkach - do 0,5 ml.
  • U dzieci między 6 a 14 rokiem życia - dawkę od 0,5 do 1 ml, co najczęściej pozwala na opanowanie objawów. W cięższych przypadkach konieczne może być zwiększenie dawki do 2 ml. W bardzo ciężkich przypadkach możliwe jest podawanie dawek do 3 ml pod kontrolą lekarza. W leczeniu okresowym oraz długookresowym zaleca się stosowanie leku w dawce od 0,5 do 1 ml do 4 razy na dobę. Przy umiarkowanym skurczu oskrzeli lub stosowaniu sztucznej wentylacji zaleca się podawanie leku w mniejszych dawkach - do 0,5 ml.
  • U dzieci, które nie ukończyły jeszcze 6 roku życia, a ich masa ciała jest niższa niż 22 kg - dawkę ok. 25 µg bromku ipratropium i 50 µg bromowodorku fenoterolu na kilogram masy ciała, jednak nie więcej niż 0,5 ml preparatu 3 razy w ciągu doby.

Roztwór należy podawać z wykorzystaniem nebulizatorów pneumatycznych. Przygotowując inhalację zaleca się rozcieńczyć dawkę leku w 0,9% soli fizjologicznej, stosując 3-4 ml NaCl. Producent zaznacza, że dawkowanie może zależeć od typu nebulizatora i sposobu inhalacji. Przy wykorzystaniu tlenowej instalacji ściennej należy ustawić przepływ 6-8 l/min. Przygotowany roztwór powinien zostać wykorzystany bezpośrednio po rozcieńczeniu. Inhalację należy kontynuować do momentu całkowitego zużycia roztworu. W razie konieczności kolejne inhalacje można wykonywać po upływie co najmniej 4 godzin.

W przypadku aerozolu Berodual N osoby dorosłe oraz dzieci, które ukończyły 6 rok życia przy wystąpieniu ostrego napadu astmy oskrzelowej powinny przyjąć dawkę odpowiadającą 2 rozpyleniom. Jeżeli po upływie ok. 5 minut nie doszło do znacznej poprawy oddychania, można ponownie zastosować dawkę w ilości 2 rozpyleń. Jeśli nadal nie udało się opanować napadu astmy, należy  natychmiastowo skonsultować się z lekarzem lub najbliższym szpitalem. W leczeniu okresowym i długotrwałym zaleca się stosowanie od 1 do 2 rozpyleń w jednorazowej dawce, przy czym nie należy przekraczać 8 rozpyleń na dobę. Średnio stosuje się 1-2 rozpylenia 3 razy na dobę.

 Skutki uboczne leku

Po zastosowaniu Berodualu u niektórych pacjentów obserwowano występowanie skutków ubocznych. Często zgłaszano:

  • zwiększoną pobudliwość nerwową,
  • suchość błony śluzowej jamy ustnej,
  • ból oraz zawroty głowy,
  • drżenie mięśni szkieletowych.

Zgłaszano także przypadki innych skutków ubocznych, do których należą:

  • przemijające zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, jak wymioty, zaparcia oraz biegunka,
  • zatrzymanie moczu,
  • reakcje nadwrażliwości - wysypka, obrzęk naczynioruchowy języka, warg i twarzy, skurcz krtani, pokrzywka, reakcje anafilaktyczne.

Ponadto mogą pojawić się również:

  • przyspieszona akcja serca.
  • kołatanie serca,
  • objawy ze strony oczu – m.in. zaburzenia akomodacji oka i jaskra.

Stosowanie agonistów receptora β2 niesie również ryzyko wystąpienia innych działań niepożądanych, m.in. potencjalnie niebezpiecznej hipokaliemii.

Berodual w ciąży

Stosowanie leku u kobiet ciężarnych dopuszczone jest tylko w sytuacji gdy oczekiwane korzyści terapii dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Należy pamiętać, że substancje czynne zawarte w preparacie hamują czynność skurczową macicy. Roztwór do nebulizacji Berodual nie powinien być stosowany w okresie ciąży, szczególnie w I trymestrze. Stosowanie aerozolu Berodual N podczas ciąży wymaga zachowania szczególnej ostrożności.

Berodual a karmienie piersią

Wiadomo, że bromowodorek fenoterolu przenika do pokarmu kobiecego. Należy więc zachować ostrożność podczas stosowania leku w okresie laktacji.

Środki ostrożności

W przypadku niektórych chorób towarzyszących preparat można stosować jedynie po dokładnym rozważeniu stosunku oczekiwanych korzyści do możliwych zagrożeń. Dotyczy to pacjentów:

  • po niedawnym zawale serca,
  • z ciężkimi chorobami serca lub naczyń krwionośnych,
  • z niekontrolowaną cukrzycą,
  • z nadczynnością tarczycy,
  • z guzem chromochłonnym nadnerczy.

Jednym ze skutków ubocznych przyjmowania agonistów β2-adrenergicznych jest hipokaliemia. W związku z tym należy ostrożnie stosować lek u osób, u których występują:

  • przerost gruczołu krokowego,
  • zwężenie szyi pęcherza moczowego,
  • czynniki ryzyka jaskry z wąskim kątem przesączania.

U astmatyków i osób cierpiących na przewlekłą obturacyjną chorobę płuc o łagodnym nasileniu podczas długotrwałego przyjmowania leku lepszym rozwiązaniem może być jego doraźne stosowanie. W tej grupie pacjentów, jeśli chory reaguje na leczenie kortykosteroidami, powinno się rozważyć również włączenie środków przeciwzapalnych. Takie działanie ułatwia zwalczenie stanu zapalnego dróg oddechowych. Jeśli drożności oskrzeli chorego maleje, nie należy zwiększać dawkowania Berodual ponad maksymalną dawkę zalecaną ani wydłużać czasu terapii. Odpowiednim postępowaniem jest przeanalizowanie planu leczenia z uwzględnieniem wziewnych kortykosteroidów.

Jeśli u pacjenta wystąpi silna i szybko nasilająca się duszność, należy jak najszybciej zasięgnąć pomocy medycznej.

W składzie roztworu do nebulizacji znajduje się chlorek benzalkoniowy. Jego skutkiem ubocznym może być skurcz oskrzeli.

Zauważono potencjalnie większą podatność na skutki uboczne dotyczące zaburzeń motoryki przewodu pokarmowego u osób chorujących na mukowiscydozę.

Należy uważać, by lek nie dostał się do oczu. Jeśli preparat zawierający bromek ipratropium dotrze do oka, to u pacjenta mogą pojawić się:

  • ból oka,
  • wzrost ciśnienia śródgałkowego,
  • zwiększenie źrenic,
  • jaskra z wąskim kątem przesączania.

W przypadku rozwinięcia jaskry z wąskim kątem przesączania należy skontaktować się z lekarzem. Zaleca się także zastosowanie kropli zwężających źrenicę. Objawami schorzenia są:

  • ból lub dyskomfort oka,
  • pogorszenie ostrości wzroku,
  • kolorowe widzenie,
  • aureola wzrokowa,
  • przekrwienie spojówki,
  • obrzęk rogówki.

Interakcje z innymi lekami

Właściwości rozszerzające oskrzela oraz skutki uboczne leku Berodual mogą zostać wzmocnione przez inne leki β-adrenergiczne, antycholinergiczne oraz pochodne ksantynowe. Z kolei środki farmakologiczne o działaniu blokującym receptory β-adrenergiczne mogą obniżać skuteczność preparatu do rozszerzenia oskrzeli.

Działanie preparatu może być wzmocnione również przez przyjmowanie inhibitorów MAO oraz trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych.

Oddziaływanie leku na układ sercowo-naczyniowy może być nasilone przez inhalację halogenowych leków anestetycznych, m.in. enfluranu, haloranu i trójchloroetylenu.

Jednym ze skutków ubocznych terapii jest hipokaliemia, czyli zbyt niskie stężenie potasu. Może ona nasilić się, jeśli pacjent przyjmujący agonistę receptora β2 stosuje równocześnie środki moczopędne, kortykosteroidy lub ksantyny. Z kolei u osób stosujących digoksynę niedobór potasu może nasilać ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca.

Dystrybutor na terenie Polski: Boehringer Ingelheim Sp. z o.o.

Powyższy artykuł ma charakter informacyjny i nie może zastąpić przeczytania ulotki leku ani wizyty u lekarza. Zawsze przed użyciem zapoznaj się z treścią ulotki dołączonej do opakowania bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.