lek-augmentin

Postać

tabl. powl.

Dostępność

na receptę

Wskazania

zakażenia bakteryjne

Substancje czynne

amoksycylina

  1. Augmentin co to jest
  2. Dawkowanie preparatu
  3. Możliwe skutki uboczne
  4. Środki ostrożności
  5. Interakcje z innymi lekami
  6. Augmentin w ciąży
  7. Augmentin a karmienie piersią

Augmentin co to jest

Augmentin to antybiotyk wydawany na receptę. Jego głównym składnikiem jest amoksycylina - półsyntetyczna pochodna penicyliny. Preparat występuje w kilku różnych postaciach i dawkach:

  • tabletki powlekane 875 mg+125 mg,

  • tabletki powlekane 500 mg+125 mg,

  • tabletki powlekane 250 mg+125 mg,

  • proszek do sporządzania zawiesiny doustnej (400 mg+57 mg)/5 ml,

Amoksycylina wykorzystywana jest w leczeniu infekcji wywołanych przez bakterie tlenowe Gram-dodatnie, bakterie tlenowe Gram-ujemne, gronkowce koagulazo-ujemne oraz bakterie beztlenowe. Niektóre szczepy wykazują jednak oporność na antybiotyk.

Pełny skład preparatu

1 tabletka powlekana Augmentin zawiera 250 mg lub 500 mg lub 875 mg amoksycyliny w postaci amoksycyliny trójwodnej oraz 125 mg kwasu klawulanowego w postaci klawulanianu potasu.
Pozostałe składniki: magnezu stearynian, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), krzemionka koloidalna bezwodna, celuloza mikrokrystaliczna, tytanu dwutlenek (E171), hypromeloza, makrogol (4000, 6000), dimetykon (olej silikonowy).

1 ml sporządzonej zawiesiny doustnej Augmentin zawiera 80 mg amoksycyliny w postaci amoksycyliny trójwodnej oraz 11,4 mg kwasu klawulanowego w postaci klawulanianu potasu.
Pozostałe składniki: krospowidon, krzemu dwutlenek, karmeloza sodowa, guma ksantan, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, sodu benzoesan, aspartam (E951), aromat truskawkowy (zawierający maltodekstrynę).

Wskazania do stosowania

Anybiotyk jest wykorzystywany w leczeniu osób dorosłych i dzieci, u których występują zakażenia drobnoustrojami wrażliwymi na amoksycylinę.

Wszystkie postacie leku Augmentin stosuje się w stanach zapalnych obejmujących:

  • ostre bakteryjne zapalenie zatok,
  • zapalenie tkanki łącznej,
  • ciężki ropień okołozębowy z szerzącym się zapaleniem tkanki łącznej,
  • zapalenie pęcherza moczowego,
  • odmiedniczkowe zapalenie nerek,
  • ukąszenia przez zwierzęta.

Ponadto wyższe dawki - tabletki Augmentin 500 mg oraz 875 a także proszek do sporządzania zawiesiny doustnej są zalecane również w leczeniu następujących chorób:

  • stan zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli,
  • ostre zapalenie ucha środkowego,
  • pozaszpitalne zapalenie płuc,
  • zakażenia skóry i tkanek miękkich, zwłaszcza zapalenie tkanki łącznej,
  • zakażenia kości i stawów, zwłaszcza zapalenie kości i szpiku.

Kiedy nie stosować tego leku

Preparat nie powinien być stosowany, jeśli u pacjenta występuje choć 1 z poniższych dolegliwości:

  • nadwrażliwość na substancje czynne lub pozostałe składniki preparatu,
  • nadwrażliwość na inne penicyliny,
  • żółtaczka lub zaburzenia czynności wątroby występujące w przeszłości na skutek zażywania amoksycyliny lub kwasu klawulanowego,
  • ciężka natychmiastowa reakcja nadwrażliwości (anafilaksja) w przeszłości na inny lek β-laktamowy, np. na cefalosporynę, karbapenem lub monobaktam.

Dawkowanie preparatu

Dokładne dawkowanie Augmentin zależy od wieku i masy ciała pacjenta oraz nasilenia zakażenia.

Dawkowanie u osób dorosłych i dzieci o masie ciała minimum 40 kg

Zazwyczaj zalecana dawka Augmentin to 1 tabletka (500 mg + 125 mg) 3 razy dziennie lub 1 tabletka (875 mg + 125 mg) 2 razy dziennie. W przypadku ciężkich zakażeń, np. obejmujących drogi moczowe, dolne drogi oddechowe, zapalenie zatok lub zapalenie ucha środkowego dawkowanie wynosi 1 tabletkę (875 mg + 125 mg) 3 razy na dobę. Natomiast w zakażeniach o lekkim przebiegu należy przyjmować najniższą dostępną dawkę leku – 1 tabletkę (250 mg + 125 mg) co 8 godzin.

Jak długo stosować lek Augmentin? Czas leczenia zależy od rodzaju zakażenia, jednak w żadnym przypadku nie powinno się brać antybiotyku dłużej, niż przez 2 tygodnie.

Dawkowanie u dzieci o masie ciała mniejszej niż 40 kg

U dzieci poniżej 6 roku życia lub o masie ciała nie przekraczającej 25 kg należy stosować wyłącznie zawiesinę doustną. U wszystkich pacjentów niepełnoletnich o wadze poniżej 40 kg zaleca się stosowanie zawiesiny, jednak lekarz może zadecydować również o wdrożeniu tabletek (250 mg + 125 mg).

Dawkowanie Augmentin dla dzieci oblicza się na podstawie wagi pacjenta. Zazwyczaj lek stosuje się według jednego z poniższych schematów:

  • od (20 mg + 5 mg)/kg mc. do (60 mg + 15 mg)/kg mc. na dobę w 3 dawkach podzielonych
    lub
  • od (25 mg + 3,6 mg)/kg mc. do (45 mg + 6,4 mg)/kg mc. na dobę w 2 dawkach podzielonych.

W przypadku ciężkich zakażeń, do których należą m.in. zakażenia dolnych dróg oddechowych, zapalenie zatokzapalenie ucha środkowego lekarz może zwiększyć dawkowanie do (70 mg + 10 mg)/kg mc. na dobę podawanych w 2 dawkach podzielonych.

Jak długo stosować Augmentin u dzieci? Czas przyjmowania antybiotyku, tak jak u osób dorosłych, zależy od stopnia nasilenia zakażenia i nie może przekraczać 14 dni.

Uwaga! U dzieci w wieku poniżej 2 lat nie badano, czy dawka amoksycyliny i kwasu klawunolowego w proporcji 1:4 w ilości powyżej (40 mg + 10 mg)/kg mc./dobę jest bezpieczna. Nie są znane również dane kliniczne odnośnie stosowania u dzieci poniżej 2 lat dawek amoksycyliny i kwasu klawunolowego w proporcji 7:1 w ilości powyżej (45 mg + 6,4 mg)/kg mc./na dobę.

U niemowląt poniżej 2 miesiąca życia nie można określić zalecanego dawkowania leku zawierającego amoksycylinę i kwas klawulanowy w proporcji 7:1 z powodu braku dostępności odpowiednich danych klinicznych.

Możliwe skutki uboczne

W razie pojawienia się jakiejkolwiek skórnej reakcji na lek należy go natychmiast odstawić.

Bardzo często lek Augmentin w tabletkach powodował biegunkę, natomiast po zażyciu zawiesiny biegunka występowała często.

Często po zażyciu leku pojawiały się: wymioty, nudności, kandydoza skóry i błon śluzowych.

Niezbyt często działania niepożądane Augmentin obejmowały: wysypkę, pokrzywkę, świąd, niestrawność, zawroty głowy, bóle głowy, zwiększenie aktywności AspAT i (lub) AlAT.

Rzadko pojawiały się: rumień wielopostaciowy, przemijająca leukopenia (w tym neutropenia), trombocytopenia.

Z częstość niemożliwą do ustalenia pacjenci zgłaszali: obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne, zespół Stevensa-Johnsona, pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP), polekową reakcję z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS), przemijającą agranulocytozę, niedokrwistość hemolityczną, wydłużony czas krwawienia i czas protrombinowy, nadmierny wzrost niewrażliwych bakterii, zespół choroby posurowiczej, alergiczne zapalenie naczyń, przemijającą nadmierną ruchliwość, drgawki, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, stan zapalny jelita grubego związane z antybiotykoterapią (obejmujący rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego i krwotoczne zapalenie jelita grubego), czarny włochaty język, zapalenie wątroby, żółtaczkę zastoinowa, śródmiąższowe zapalenie nerek, krystalurię.

Bardzo rzadko po zastosowaniu zawiesiny pojawiały się przebarwienia zębów.

Środki ostrożności

Przyjmowanie leku może wywołać ciężkie działania niepożądane, jak drgawki, reakcje uczuleniowe i zapalenie jelita grubego. Istnieje także ryzyko pogorszenia przebiegu niektórych chorób podczas terapii. Należy zwrócić szczególną uwagę na następujące reakcje niepożądane:

  • uogólniony rumień z krostkami i towarzyszącą gorączką - jeśli pojawi się na początku leczenia, to może oznaczać wystąpienie reakcji alergicznej o nazwie ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP). W razie rozpoznania takiej reakcji należy odstawić preparat, a jakiekolwiek dalsze przyjmowanie amoksycyliny jest przeciwwskazane;
  • biegunkę - w razie jej wystąpienia należy skontaktować się z lekarzem i nie stosować preparatów hamujących perystaltykę jelit, ponieważ biegunka może oznaczać rozwój zapalenia jelita grubego. Wśród pacjentów stosujących amoksycylinę z kwasem klawulanowym odnotowano przypadki zapalenia jelita grubego o nasileniu od lekkiego do zagrażającego życiu;
  • objawy zaburzeń czynności wątroby - zaburzenia funkcjonowania wątroby pojawiały się najczęściej u mężczyzn i osób w podeszłym wieku, natomiast bardzo rzadko występowały u dzieci. Ich prawdopodobieństwo może wzrastać wraz z wydłużeniem czasu terapii. Objawy przedmiotowe oraz podmiotowe zaburzeń czynności wątroby najczęściej pojawiały się podczas leczenia lub tuż po jego zakończeniu, choć czasami występowały dopiero kilka tygodni po odstawieniu leku. Najczęściej miały charakter przemijający, jednak należy mieć na uwadze, że szkodliwe działanie leku na wątrobę może powodować ciężkie powikłania, a w skrajnie rzadkich przypadkach prowadzić nawet do śmierci pacjenta. Prawie wszystkie przypadki śmiertelne dotyczyły pacjentów z ciężkim schorzeniem podstawowym lub osób stosujących równocześnie inne środki farmakologiczne, o których wiadomo, że mogą mieć szkodliwy wpływ na wątrobę. Z tego powodu amoksycylinę z kwasem klawulanowym należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów cierpiących na zaburzenia czynności wątroby.

     

Zanim rozpocznie się leczenie amoksycyliną w połączeniu z kwasem klawulanowym należy koniecznie przeprowadzić dokładny wywiad medyczny pod kątem nadwrażliwości pacjenta na penicyliny, cefalosporyny lub inny antybiotyk beta-laktamowy. Wśród osób stosujących penicyliny zdarzały się przypadki ciężkich reakcji uczuleniowych, takich jak reakcje anafilaktoidalne i ciężkie reakcje skórne, które sporadycznie prowadziły nawet do zgonu pacjenta. Prawdopodobieństwo wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych dotyczy zwłaszcza osób, u których w przeszłości pojawiła się nadwrażliwość na penicyliny oraz osób cierpiących na choroby atopowe. W razie zauważenia objawów uczuleniowych należy przerwać leczenie amoksycyliną z kwasem klawulanowym i zastosować alternatywną terapię.

Lek rzadko powodował wydłużenie czasu protrombinowego. U pacjentów, którzy stosują jednocześnie  preparaty zmniejszające krzepliwość krwi, konieczne może być dostosowanie ich dawki. Ponadto niezbędne jest przeprowadzanie odpowiednich badań kontrolnych.

W trakcie długotrwałego stosowania leku wskazane jest regularne wykonywanie badań kontrolnych oceniających funkcjonowanie narządów wewnętrznych, m. in. wątroby, nerek i układu krwiotwórczego.

Pacjenci, którzy cierpią na poniższe choroby lub dolegliwości, przed rozpoczęciem przyjmowania leku powinni skontaktować się z lekarzem prowadzącym:

  • mononukleoza zakaźna,
  • choroby wątroby lub nerek,
  • nieregularne oddawanie moczu.

U pacjentów z mononukleozą zakaźną należy unikać stosowania amoksycyliny, ponieważ zauważono, że podanie leku zwiększa u nich ryzyko wystąpienia wysypki odropodobnej. Natomiast u osób z zaburzeniami czynności nerek stosowanie leku wiąże się z podwyższonym ryzykiem wystąpienia drgawek. Jeśli pacjent cierpi na zaburzenia czynności nerek, to konieczne jest dostosowanie dawki leku Augmentin do stopnia niewydolności. Z kolei u osób ze zmniejszoną objętością wydalanego moczu bardzo rzadko występuje krystaluria - tworzenie się kryształów amoksycyliny w moczu. Najczęściej pojawia się u pacjentów leczonych parenteralnie. Aby zminimalizować ryzyko krystalurii podczas stosowania dużych dawek amoksycyliny należy przyjmować odpowiednio dużo płynów i kontrolować ilość wydalanego moczu. W przypadku pacjentów cewnikowanych trzeba regularnie sprawdzać drożność cewnika.

Czasami lekarz decyduje się na zbadanie, jaki rodzaj bakterii spowodował zakażenie. Na podstawie rezultatu badania może zapaść decyzja o zmianie dawki Augmentin lub zamianie leku na inny antybiotyk. Zgodnie z oficjalnymi wytycznymi, jeśli okaże się, że zakażenie zostało spowodowane przez drobnoustroje wrażliwe na amoksycylinę, zaleca się rozważyć zamianę antybiotyku zawierającego amoksycylinę i kwas klawulanowy na antybiotyk zawierający samą amoksycylinę.

Lek Augmentin może wywierać wpływ na niektóre badania krwi i moczu, takie jak badanie krwinek czerwonych, ocena parametrów czynności wątroby czy poziom glukozy w moczu. Jeśli pacjent ma mieć wykonane takie badanie, to powinien poinformować lekarza lub pielęgniarkę o stosowaniu preparatu.

1 tabletka Augmentin zawiera poniżej 23 mg sodu (1 mmol). Z tego powodu lek jest uznawany za „wolny od sodu”.

Niektóre działania niepożądane leku mogą zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów.
Podczas terapii pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń mechanicznych, chyba, że czuje się dobrze.

Lek należy przechowywać w temp. poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu oraz chronić przed wilgocią. Tabletki znajdujące się w blistrach w saszetkach nadają się do spożycia w ciągu 30 dni od otwarcia saszetki.

Interakcje z innymi lekami

Pacjent ma obowiązek poinformować swojego lekarza prowadzącego lub farmaceutę o wszystkich lekach i suplementach jakie przyjmuje obecnie, przyjmował ostatnio lub planuje zacząć stosować.

Lek Augmentin wchodzi w interakcje między innymi z:

  • allopurynolem - podczas terapii skojarzonej może nastąpić wzrost ryzyka wystąpienia skórnych reakcji alergicznych;
  • probenecydem - przy połączeniu obu leków konieczna może być modyfikacja dawki Augmentin;
  • metotreksatem oraz mykofenolanem metylu - Augmentin może wpływać na ich działanie; 
  • lekami zmniejszającymi krzepliwość krwi, np. warfaryną -  w trakcie terapii skojarzonej konieczne może być wykonanie dodatkowych badań krwi.

Augmentin w ciąży

Dopuszcza się możliwość stosowania leku Augmentin w ciąży jedynie w sytuacjach gdy jest to absolutnie konieczne. Zarówno amoksycylina jak i kwas klawulanowy przenikają przez barierę łożyskową. Dlatego też u kobiet ciężarnych należy rozważyć zastosowanie innej terapii. 

Augmentin a karmienie piersią

Pacjentki karmiące piersią nie powinny stosować tego leku, ponieważ substancja czynna przenika do pokarmu kobiecego. Wpływ na dziecko nie jest do końca poznany, jednak u niemowląt karmionych przez matki stosujące preparat może pojawić się biegunka lub zakażenie grzybicze błon śluzowych. Ponadto zachodzi ryzyko, że wystąpi uwrażliwienie na składniki leku.

Dystrybutor na terenie Polski: GSK Commercial Sp. z o.o.

Powyższy artykuł ma charakter informacyjny i nie może zastąpić przeczytania ulotki leku ani wizyty u lekarza. Zawsze przed użyciem zapoznaj się z treścią ulotki dołączonej do opakowania bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.