Rumień wędrujący. Jak wygląda rumień po ukłuciu kleszcza?

Rumień wędrujący jest charakterystycznym objawem boreliozy, choroby przenoszonej przez kleszcze. Przypomina wysypkę skupioną w kolistym kształcie. Rumień wędrujący pojawia się we wczesnym stadium boreliozy w miejscu wkłucia kleszcza 3-30 dni po ugryzieniu (średnio 7 dni). Nie każda osoba zarażona boreliozą będzie miała rumień – objawia się on u ok. 70-80 proc. chorych.

W tym artykule: 

Jak wygląda rumień wędrujący? | Rumień wędrujący zdjęcia | Kiedy pojawia się rumień wędrujący | Czy rumień wędrujący zawsze oznacza boreliozę? | Rumień wędrujący jak długo się utrzymuje?

Rumień wędrujący pojawia się w miejscu ukłucia kleszcza.

Na początku rumień wędrujący, charakterystyczny objaw boreliozy, jest wypełniony w całości wysypką. U niektórych osób w miarę jak rumień rośnie (wędruje), wysypka wewnątrz znika, pozostając jedynie na okręgu i zwykle w centralnym punkcie. Wówczas zmiana przypomina nieco tarczę strzelniczą.

Rumień wędrujący jak długo się utrzymuje? Bez leczenia znika do kilku tygodni.

Rumień wędrujący powiększa się stopniowo przez kilka dni. Może osiągnąć około 30 cm średnicy, a w niektórych przypadkach nawet więcej. Jak długo się utrzymuje rumień wędrujący? Po rozpoczęciu antybiotykoterapii rumień znika w ciągu kilku dni co potwierdza skuteczność leczenia. Bez leczenia również ustępuje ale trwa to znacznie dłużej, nawet kilka tygodni, (średnio w 3-4 tygodnie), wtedy jednak krętki Borrelia burgdorferi nadal rozprzestrzeniają się w organizmie zakażonym boreliozą.

Rumień wędrujący zwykle nie swędzi ani nie boli.

Rumień oznaczający boreliozę zwykle nie jest zmianą swędzącą, bolesną czy piekącą. Czasem pacjenci odnotowują, że jest w dotyku cieplejszy niż pozostałe partie ciała. Zmiana może pojawić się w każdym miejscu ciała, ale zawsze jest to w pobliżu miejsca  przebywania kleszcza w skórze.

Typowy rumień wędrujący jest relatywnie łatwy do rozpoznania. Ale może mieć też postać nietypową.

W niektórych przypadkach (25-30 proc.) rumień wędrujący ma nietypowy wygląd, co utrudnia rozpoznanie choroby. Rumień nietypowy może mieć m.in.: jednorodną strukturę, jednolicie czerwoną wysypkę, niebiesko czerwony kolor, wygląd siniaka, pęcherzykowate zmiany skórne, mocno zarysowane brzegi. Dlatego z każdą niepokojącą zmianą po pokłuciu przez kleszcze trzeba udać się do lekarza. Czasem niezbędne może okazać się badanie na boreliozę.

Rumień wędrujący zawsze oznacza zarażenie boreliozą. Nie każde ukłucie kleszcza kończy się jednak zachorowaniem.

Większość osób w miejscu po ukłuciu  kleszcza ma zaczerwieniony, czasem swędzący guzek, podobny do śladu po ukąszeniu komara. Taka zmiana nie przekracza 5 cm. To normalne zjawisko, plamka znika po kilku dniach i nie jest oznaką boreliozy.

Jak wygląda rumień wędrujący?

Jeśli ukąsił cię kleszcz i w miejscu ugryzienia pojawił się rumień wędrujący, zaraziłeś się boreliozą. Rumień jest na tyle charakterystycznym objawem, że nie wymaga dalszego diagnozowania a jedynie niezwłocznego rozpoczęcia leczenia antybiotykiem. Zmiana na skórze jednak nie zawsze się pojawia. Innymi wczesnymi (od 3 do 30 dni od ugryzienia) objawami boreliozy są: gorączka, dreszcze, ból głowy, zmęczenie, bóle mięśni i stawów, powiększenie węzłów chłonnych). W obu przypadkach pilnie skontaktuj się z lekarzem.

Rumień wędrujący czy swędzi? Zwykle nie, ale samo ukłucie przez kleszcza może swędzieć.

Na boreliozę nie ma szczepionki. Jedyną metodą zapobiegania choroby jest unikanie pokłuć kleszczy (stosowanie repelentów, zakładanie odzieży z długimi nogawkami i rękawami, niesiadanie na trawie, dokładne oglądanie ciała po spacerze do lasu lub na łąkę). W razie wczepienia się  kleszcza w skórę należy go jak najszybciej usunąć (zobacz wideo, jak prawidłowo wyciągnąć kleszcza). W przypadku zarażenia boreliozą lekarz zleca antybiotykoterapię. 

Kleszcze przenoszą jeszcze inną niebezpieczną chorobę: kleszczowe zapalenie mózgu. O ile nie ma szczepionki na boreliozę, o tyle można zaszczepić się przeciwko kleszczowemu zapaleniu mózgu. można się uchronić dzięki szczepieniom. 

Źródła

https://www.cdc.gov/lyme/signs_symptoms/ https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3647494/
https://www.healthline.com/health/erythema-migrans
https://www.aocd.org/page/LymeDisease

Prezentowanych informacji o charakterze medycznym nie należy traktować jako wytycznych postępowania medycznego w stosunku do każdego pacjenta. O postępowaniu medycznym, w tym o zakresie i częstotliwości badań diagnostycznych i/lub procedur terapeutycznych decyduje lekarz indywidualnie, zgodnie ze wskazaniami medycznymi, które ustala po zapoznaniu się ze stanem pacjenta. Lekarz podejmuje decyzję w porozumieniu z pacjentem. W przypadku chęci realizacji badań nieobjętych wskazaniami lekarskimi, pacjent ma możliwość ich odpłatnego wykonania.
autor Izabela Procyk-Lewandowska
Data dodania 02.07.2020
Data ostatniej aktualizacji 03.08.2020