Nawykowe skręcenie stawu skokowego

Skręcenie stawu skokowego to jeden z najczęstszych urazów ortopedycznych, zarówno wśród amatorów jak i sportowców. Staw skokowy jest stabilizowany przez taśmy z tkanki łącznej zwane więzadłami, łączące ze sobą poszczególne kości. Stabilizację zapewniają również mięśnie, które otaczają staw skokowy, łącząc się z kośćmi za pomocą ścięgien.

Niestabilny staw można porównać do masztu żaglowca. Stabilizowany jest on przez liny i, gdy jedna z lin jest luźniejsza, maszt traci równowagę. Podobnie jest ze stawem skokowym, który uległ zwichnięciu.

Najczęściej do skręcenia stawu skokowego dochodzi podczas podwichnięcia stopy do środka tzw. inwersji. Uszkodzeniu ulegają więzadła po bocznej stronie stawu skokowego. Znacznie rzadziej dochodzi do uszkodzenia struktur tkankowych po stronie przyśrodkowej oraz więzozrostu piszczelowo-strzałkowego.

Uraz stawu skokowego wymaga różnicowania czy jest to skręcenie z zerwaniem, nadciągnięciem więzadeł, torebki stawowej czy złamanie w obrębie kości stawu skokowego. Podczas złamania pacjent odczuwa bardzo silny ból uniemożliwiający obciążenie kończyny. W takiej sytuacji najlepiej zastosować zasadę z pierwszej pomocy czyli unieruchomienie, odciążenie, chłodzenie, można podać środek przeciwbólowy i udać się na ostry dyżur ortopedyczny.

Lekarz oceni czy trzeba wykonać np. dodatkowe badania obrazowe, jak RTG czy USG i zaplanuje optymalny dla danego uszkodzenia sposób leczenia.

Staw skokowy (RTG)

autor Ewa Smoleń, fizjoterapeuta
Data dodania 07.09.2017