Alergia wziewna - rodzaje i sposoby walki z alergenami wziewnymi

Nawracający katar, suchy, męczący kaszel, drapanie w gardle czy zaczerwienione spojówki – to może tylko przypominać przeziębienie. Sprawdź, czy nie zaatakowała cię alergia wziewna. Jeśli objawy spowodowane są alergią, ich pozbycie się może nie być łatwe. Najlepszym sposobem na walkę z uczuleniem jest unikanie alergenów. Niestety, nie zawsze jest to możliwe.
Alergia wziewna pojawia się zazwyczaj wiosną

Alergia na roztocza

Najczęstszym alergenem wziewnym są roztocze, które znajdują się w kurzu domowym. Te niewidoczne gołym okiem organizmy zagnieżdżają się w grubych tkaninach: zasłonach, dywanach, poduszkach czy kołdrach. Każdy z nas, ma w swoim domu tych dzikich lokatorów.

Co to są roztocze kurzu domowego? 

Roztocze kurzu domowego to mikroskopijne pajęczaki, które żywią się złuszczonym naskórkiem ludzkim i zwierzęcym, mikroorganizmami (np. grzybami pleśniowymi) oraz resztkami organicznymi obecnymi w domach. Najbardziej lubią wylegiwać się w naszej pościeli, bo tam codziennie serwujemy im śniadanie do łóżka w postaci złuszczonego martwego naskórka.

Roztocze koczują w naszych domach całymi stadami. W jednym gramie kurzu może być ich nawet 80. Nie dość, że okupują nasze mieszkanie bez pytania o zgodę, to na dodatek nie sprzątają po sobie, a ich odchody są dla wielu z nas bardzo alergizujące.

Roztocze kurzu domowego to najczęstszy alergen wziewny

Alergia na pyłki

Pyłki roślin z pewnością nie służą do uczulania ludzi. Są niezbędne do rozmnażania się roślin. Te wędrujące wiosną z wiatrem są utrapieniem alergików. Podejrzewa się, że wzrost liczby uczuleń na pyłki jest spowodowany zmianami w ich budowie w wyniku zanieczyszczeń powietrza. Pyłki latające w miastach są mniejsze i oblepione cząsteczkami spalin, mają też uszkodzone błony. Dlatego „miastowi” częściej są uczuleni na pyłki traw niż mieszkańcy wsi, choć trawy z pewnością jest tam więcej. 

Objawy alergii na pyłki

Kiedy pyłek trafi do nosa, gardła lub na spojówkę, rozpoznawany zostaje przez nasz organizm jako intruz. Nos, próbując się oczyścić z alergenów, wytwarza więcej śluzu – stąd wodnisty katar. Również kichanie ma funkcję oczyszczającą.

Wywołany alergią obrzęk błon śluzowych zatyka ujścia zatok przynosowych oraz przewodów nosowo-łzowych. Efekt jest taki, że alergik może dostać zapalenia zatok i spojówek -  zaatakowane przez alergen spojówki zaczynają piec i swędzieć.

Alergia na pyłki roślin jest alergią sezonową

Alergia na zwierzęta

Alergiczny nieżyt nosa bywa też spowodowany przez kontakt z sierścią zwierząt czy wełną. Charakterystycznymi objawami przy kontakcie ze zwierzętami są:

  • wodnista wydzielina z nosa,
  • swędzenie,
  • częste kichanie,
  • zaczerwienione oczy, które często łzawią,
  • ból głowy.

Podobnie zaczyna się katar będący efektem infekcji. Dlatego laryngolodzy podkreślają, że każdy katar trwający dłużej niż 10 dni wymaga konsultacji z lekarzem.

Leczenie alergii na zwierzęta

Jeśli okaże się, że uczula nas sierść zwierząt, trzeba nasze czteronożne futrzaki trzymać na dystans. Uczulają nie tylko psy i koty, ale także chomiki, świnki morskie, myszy i szczury. Osobom uczulonym na sierść zaleca się, aby nie przebywały w jednym pomieszczeniu ze zwierzęciem. Lepiej też unikać wizyt w ogrodach zoologicznych, cyrkach czy stadninach koni.

Hodując zwierzęta potencjalnie niealergizujące np. gady czy rybki akwariowe w przypadku wystąpienia objawów mogących świadczyć o alergii należy wziąć pod uwagę czy czynnikiem wywołującym katar, suchy kaszel i świąd nie jest pokarm naszego zwierzaka lub podłoże używane do wyściełania klatek czy terrariów.

Włos psa należy do najczęstszych substancji uczulających

Leczenie alergii wziewnej

Alergia wziewna a testy alergiczne

Alergia może pojawić się w każdym wieku. Zawsze zaskakuje. Lekarz diagnozuje alergię na podstawie objawów i wyników badań. Są to testy alergiczne – skórne bądź z krwi. Czasami sprawdza się także wymaz z nosa, który pozwala określić ilość eozynofilii (rodzaj leukocytów odpowiadających m.in. za niszczenie wirusów, bakterii i pasożytów). Ich duża liczba może wskazywać na alergiczny nieżyt nosa.

Alergia wziewna a leki antyhistaminowe

W zapobieganiu objawom alergii stosuje się leki antyhistaminowe. Blokują one uwalnianie histaminy, substancji produkowanej przez organizm w kontakcie z alergenem, która odpowiada za wystąpienie obrzęku, swędzenia, kichania czy łzawienia oczu. Jeśli objawy alergiczne nasilają się, trzeba niekiedy zastosować środki obkurczające błonę śluzową nosa, a czasami włączyć leczenie  sterydami.

Należy jednak pamiętać, że obkurczających kropli do nosa oraz leków sterydowych nie można używać bez porozumienia z lekarzem i w dawkach innych niż zalecone. Ciężko reagujący alergik powinien rozważyć odczulanie, w przeciwnym razie będzie skazany na branie leków przeciwalergicznych przez coraz dłuższe okresy w ciągu roku.

W zapobieganiu objawom alergii wziewnej stosuje się leki antyhistaminowe

Alergia wziewna a immunoterapia (leczenie odczulające)

Immunoterapia, czyli leczenie odczulające, polega na podawaniu stopniowo wzrastających, a potem podtrzymujących  dawek  szczepionki zawierającej alergen, na który pacjent jest uczulony. Immunoterapia zastosowana we wczesnym etapie choroby hamuje rozwój zapalenia alergicznego i zapobiega astmie oskrzelowej. 

Leczenie prowadzi do zmniejszenia wrażliwości osoby uczulonej na alergeny i w konsekwencji do eliminacji lub zmniejszenia nasilenia objawów choroby. Można je rozpocząć od  5 roku życia. Nie  ma górnej granicy wieku. Proces odczulania trwa od 3 do 5 lat.

Dowiedz się więcej:

Alergie na zwierzęta

http://www.mediton.nazwa.pl/library/aai_volume-3_issue-3_article-201.pdf

Obecność uczuleń i objawy alergii w rodzinach atopowych

https://www.researchgate.net/profile/Barbara_Majkowska-Wojciechowska/publication/286333086_Allergic_sensitization_and_phenotypes_in_members_of_atopic_families/links/567ada5708ae051f9addf1c3.pdf

Znaczenie alergenów pokarmowych u dzieci i dorosłych z alergią wziewną

http://www.alergia-astma-immunologia.pl/2016_21_1/AAI_01_2016_krogulska.pdf

Prezentowanych informacji o charakterze medycznym nie należy traktować jako wytycznych postępowania medycznego w stosunku do każdego pacjenta. O postępowaniu medycznym, w tym o zakresie i częstotliwości badań diagnostycznych i/lub procedur terapeutycznych decyduje lekarz indywidualnie, zgodnie ze wskazaniami medycznymi, które ustala po zapoznaniu się ze stanem pacjenta. Lekarz podejmuje decyzję w porozumieniu z pacjentem. W przypadku chęci realizacji badań nieobjętych wskazaniami lekarskimi, pacjent ma możliwość ich odpłatnego wykonania.
autor Halina Pilonis
konsultacja merytoryczna Aleksandra Woźniak, Specjalista ds. Informacji Medycznej Medicover
Data dodania 27.09.2017
Data ostatniej aktualizacji 21.03.2019