Kerendia tabl. powl.(40 mg) - 28 szt.

Doustnie. Przewlekła choroba nerek powiązana z cukrzycą typu 2. (CT2). Dorośli: zalecana dawka docelowa to 20 mg raz na dobę. Maksymalna zalecana dawka to 20 mg raz na dobę. Rozpoczęcie leczenia. W celu ustalenia, czy można rozpocząć leczenie finerenonem, oraz ustalenia dawki początkowej należy oznaczyć stężenie potasu w surowicy i szacunkowy eGFR. W przypadku stężenia potasu w surowicy ≤4,8 mmol/l można rozpocząć leczenie finerenonem. W przypadku stężenia potasu w surowicy od >4,8 do 5,0 mmol/l można rozważyć rozpoczęcie leczenia finerenonem z dodatkową kontrolą stężenia potasu w surowicy w ciągu pierwszych 4 tyg., w zależności od charakterystyki pacjenta i stężeń potasu w surowicy. W przypadku stężenia potasu w surowicy >5,0 mmol/l nie należy rozpoczynać leczenia finerenonem. Zalecana dawka początkowa finerenonu opiera się na eGFR: eGFR ≥60 ml/min/1,73 m² - dawka początkowa 20 mg raz na dobę; eGFR ≥25 do <60 ml in ,73 m^{2 - dawka początkowa 10 mg raz na dobę; eGFR <25 ml in ,73 m2 - nie zaleca się stosowania. Kontynuacja leczenia. Oznaczenie stężenia potasu i eGFR należy ponownie wykonać po 4 tyg. od rozpoczęcia lub wznowienia leczenia finerenonem lub zwiększenia dawki. Jeżeli aktualne stężenie potasu w surowicy wynosi ≤4,8 mmol/l to: u pacjentów stosujących aktualnie dawkę 10 mg raz na dobę należy zwiększyć dawkę do 20 mg raz na dobę (należy utrzymać dawkę 10 mg raz na dobę, jeśli eGFR zmniejszyło się o >30% w porównaniu z poprzednim pomiarem); u pacjentów stosujących aktualnie dawkę 20 mg raz na dobę należy tę dawkę utrzymać. Jeżeli aktualne stężenie potasu w surowicy wynosi >4,8 do 5,5 mmol/l to: u pacjentów stosujących aktualnie dawkę 10 mg raz na dobę należy tę dawkę utrzymać; u pacjentów stosujących aktualnie dawkę 20 mg raz na dobę należy tę dawkę utrzymać. Jeżeli aktualne stężenie potasu w surowicy wynosi >5,5 mmol/l to: u pacjentów stosujących aktualnie dawkę 10 mg raz na dobę należy wstrzymać leczenie finerenonem. Należy rozważyć ponowne rozpoczęcie leczenia w dawce 10 mg raz na dobę, jeśli stężenie potasu w surowicy wynosi ≤5,0 mmol/l; u pacjentów stosujących aktualnie dawkę 20 mg raz na dobę należy wstrzymać leczenie finerenonem, rozpocząć ponownie leczenie w dawce 10 mg raz na dobę, jeśli stężenie potasu w surowicy wynosi ≤5,0 mmol/l. Następnie pomiary stężenia potasu w surowicy należy powtarzać okresowo oraz wg potrzeb w zależności od charakterystyki pacjenta i stężeń potasu w surowicy. Niewydolność serca z LVEF ≥40%. Dorośli: zalecana dawka docelowa zależy od czynności nerek (eGFR) podczas rozpoczynania leczenia finerenonem: 40 mg raz na dobę w przypadku eGFR ≥60 ml/min/1,73 m2; 20 mg raz na dobę w przypadku eGFR od ≥25 do <60 ml in ,73 m2; <25 ml in ,73 m2 - nie zaleca się stosowania. Maksymalna zalecana dawka to 40 mg finerenonu raz na dobę. Rozpoczęcie leczenia. W przypadku stężenia potasu w surowicy ≤5,0 mmol/l można rozpocząć leczenie finerenonem. W celu ustalenia, czy można rozpocząć leczenie finerenonem, oraz ustalenia dawki początkowej należy oznaczyć stężenie potasu w surowicy i szacunkowy współczynnik przesączania kłębuszkowego (eGFR). Kontynuacja leczenia. Oznaczenie stężenia potasu i eGFR należy wykonać ponownie po 4 tyg. od rozpoczęcia lub wznowienia leczenia finerenonem lub zmiany dawki. Następnie należy okresowo i w razie konieczności, w oparciu o indywidualne cechy pacjenta, kontrolować stężenie potasu w surowicy oraz eGFR. Jeżeli aktualne stężenie potasu w surowicy wynosi <5 ,0 mmol to: u pacjentów stosujących aktualnie dawkę 10 mg raz na dobę należy zwiększyć dawkę do 20 mg finerenonu raz na dobę jeśli eGFR nie zmniejszyło się o>30% w porównaniu do poprzedniego pomiaru; u pacjentów stosujących aktualnie dawkę 20 mg raz na dobę należy zwiększyć dawkę do 40 mg raz na dobę jeśli eGFR nie zmniejszyło się o >30% w porównaniu do poprzedniego pomiaru; utrzymać dawkę 20 mg raz na dobę, jeśli eGFR wynosi <60 ml in ,73 m2 podczas rozpoczynania leczenia; u pacjentów stosujących aktualnie dawkę 40 mg raz na dobę należy utrzymać dawkę 40 mg raz na dobę. Zmniejszyć dawkę do 20 mg raz na dobę jeśli eGFR zmniejszyło się o >30% w porównaniu do poprzedniego pomiaru. Jeżeli aktualne stężenie potasu w surowicy wynosi od 5,0 do <5 ,5 mmol to: u pacjentów stosujących aktualnie dawkę 10 mg raz na dobę należy utrzymać dawkę 10 mg raz na dobę; u pacjentów stosujących aktualnie dawkę 20 mg raz na dobę należy utrzymać dawkę 20 mg raz na dobę; u pacjentów stosujących aktualnie dawkę 40 mg raz na dobę należy utrzymać dawkę 40 mg raz na dobę. Zmniejszyć dawkę do 20 mg raz na dobę jeśli eGFR zmniejszyło się o>30% w porównaniu do poprzedniego pomiaru. Jeżeli aktualne stężenie potasu w surowicy wynosi od 5,5 do <6 ,0 mmol to: u pacjentów stosujących aktualnie dawkę 10 mg raz na dobę należy wstrzymać leczenie finerenonem i rozpocząć ponownie leczenie w dawce 10 mg raz na dobę, jeśli stężenie potasu w surowicy wynosi <5,5 mmol ; u pacjentów stosujących aktualnie dawkę 20 mg raz na dobę należy zmniejszyć dawkę do 10 mg raz na dobę; u pacjentów stosujących aktualnie dawkę 40 mg raz na dobę należy zmniejszyć dawkę do 20 mg raz na dobę. Jeżeli aktualne stężenie potasu w surowicy wynosi ≥6,0 mmol należy wstrzymać leczenie finerenonem. Rozpocząć ponownie leczenie w dawce 10 mg raz na dobę, jeśli stężenie potasu w surowicy wynosi <5,5 mmol , lub jeśli wielokrotnie wynosi ≥5,5 mmol , należy wstrzymać się z ponownym rozpoczęciem leczenia do momentu, gdy stężenie potasu będzie wynosić <5,0 mmol . Jeśli eGFR spadnie o ≥40% w porównaniu do poprzedniego pomiaru, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie podawania finerenonu. Po ustabilizowaniu się poziomu eGFR, w zależności od indywidualnej charakterystyki pacjenta, należy rozważyć zwiększenie dawki lub wznowienie leczenia. Pominięcie dawki. Pominiętą dawkę należy przyjąć możliwie jak najszybciej po przypomnieniu sobie o tym, ale tylko tego samego dnia. Nie należy stosować 2 dawek w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów w podeszłym wieku, ale zaleca się regularną kontrolę czynności nerek. U pacjentów z eGFR <25 ml in ,73 m2 nie należy rozpoczynać leczenia finerenonem z powodu ograniczonych danych klinicznych. U pacjentów z eGFR ≥15 ml/min/1,73 m2 leczenie finerenonem można kontynuować z dostosowaniem dawki na podstawie stężenia potasu w surowicy. Oznaczenie eGFR należy wykonać po 4 tyg. od rozpoczęcia leczenia, aby określić, czy dawkę początkową można zwiększyć do zalecanej dawki dobowej 20 mg. Z powodu ograniczonych danych klinicznych, należy przerwać leczenie finerenonem pacjentów, u których choroba rozwinęła się do schyłkowej choroby nerek (eGFR <15 ml in ,73 m2). U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie należy rozpoczynać stosowania finerenonu. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagane dostosowanie dawki początkowej, należy rozważyć dodatkowe kontrolowanie stężenia potasu w surowicy i dostosowanie kontroli do charakterystyki pacjenta. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagane dostosowanie dawki początkowej. U pacjentów przyjmujących finerenon jednocześnie z umiarkowanymi lub słabymi inhibitorami CYP3A4, suplementami potasu, trimetoprimem lub trimetoprimem/sulfametoksazolem należy rozważyć dodatkowe kontrolowanie stężenia potasu w surowicy i dostosowanie kontroli do charakterystyki pacjenta. Decyzje dotyczące leczenia finerenonem należy podejmować zgodnie z instrukcją w punkcie "Kontynuacja leczenia". Konieczne może być tymczasowe przerwanie leczenia finerenonem, jeśli pacjent musi przyjmować trimetoprim lub trimetoprim/sulfametoksazol. Nie ma konieczności dostosowywania dawki na podstawie masy ciała. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności finerenonu u dzieci i młodzieży w wieku < 18 lat. Sposób podania. Tabletki można przyjmować ze szklanką wody oraz z posiłkiem lub bez posiłku. Tabletek nie należy przyjmować z grejpfrutem ani sokiem grejpfrutowym. W przypadku pacjentów niezdolnych do połykania całych tabletek, tabletki leku można kruszyć i mieszać z wodą lub miękkim pokarmem, takim jak mus jabłkowy, bezpośrednio przed podaniem.}