Dexak

lek-dexak
  1. Dexak co to jest
  2. Dawkowanie
  3. Skutki uboczne leku
  4. Dexak w ciąży
  5. Dexak a karmienie piersią
  6. Środki ostrożności

Dexak co to jest

Dexak to niesteroidowy lek przeciwzapalny dostępny w kilku postaciach. Bez recepty można kupić 2 jego rodzaje:

  • tabletki powlekane Dexak 25 mg,
  • granulat do sporządzania roztworu doustnego Dexak SL 25 mg.

W aptekach dostępna jest także 3 forma preparatu, jednak wyłącznie za okazaniem recepty. Jest to

  • roztwór do wstrzykiwań lub infuzji Dexak 50, 50 mg/2 ml.

Substancją czynną leku jest deksketoprofen w postaci soli deksketoprofenu z trometamolem. Ma on działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne oraz przeciwgorączkowe. Hamuje aktywność cyklooksygenazy w organizmie. Substancja czynna zaczyna działać dość szybko. Po zażyciu doustnym stężenie maksymalne następuje 30 minut od podania, a działanie przeciwbólowe utrzymuje się przez 4-6 godzin. Po podaniu domięśniowym stężenie maksymalne występuje już po 20 minutach.

Skład preparatu

Tabletki powlekane

1 tabletka powlekana zawiera 25 mg deksketoprofenu.
Pozostałe składniki: skrobia kukurydziana, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, glicerolu distearynian, hypromeloza, tytanu dwutlenek, glikol propylenowy, makrogol 6000.

Granulat do sporządzania roztworu doustnego

1 saszetka zawiera 25 mg deksketoprofenu.
Pozostałe składniki: amonu glicyryzynian, neohesperydyno-dihydrochalkon, żółcień chinolinowa (E- 104), aromat cytrynowy, sacharoza .

Roztwór do wstrzykiwań lub infuzji

1 ampułka zawiera 50 mg deksketoprofenu .
Pozostałe składniki: alkohol (etanol 96%), sodu chlorek, sodu wodorotlenek i woda do wstrzykiwań.

Wskazania do stosowania

Lek wykorzystywany jest w leczeniu objawowym bólu. Tabletki oraz granulat zaleca się, gdy występuje ból o małej lub średniej intensywności, np.:

  • ból zęba,
  • ból kostno-stawowy lub mięśniowy,
  • bolesne miesiączkowanie.

Roztwór Dexak 50 stosuje się, gdy ból jest ostry i ma nasilenie umiarkowane lub ciężkie, a doustne podanie preparatu nie jest zalecane. Wskazania to m. in.:

  • bóle pooperacyjne,
  • kolka nerkowa,
  • ból w okolicy lędźwiowo-krzyżowej.

Przeciwwskazania

Przeciwwskazania do stosowania preparatu stanowią:

  • nadwrażliwość pacjenta na substancję czynną, jakikolwiek składnik leku lub inne NLPZ;
  • pojawiające się w przeszłości reakcje nadwrażliwości na kwas acetylosalicylowy lub pozostałe NLPZ, np. w postaci skurczu oskrzeli, astmy, pokrzywki, polipów nosa, nieżytu nosa lub obrzęku naczynioruchowego;
  • stwierdzone w wywiadzie krwawienia z przewodu pokarmowego lub perforacja po stosowaniu NLPZ;
  • stwierdzone w wywiadzie reakcje fotouczuleniowe lub fototoksyczne na ketoprofen lub fibraty;
  • czynna choroba wrzodowa, krwotok lub jakiekolwiek krwawienie z przewodu pokarmowego, a także ich podejrzenie lub występowanie w wywiadzie;
  • jakiekolwiek inne czynne krwawienia;
  • choroba Leśniewskiego-Crohna;
  • wrzodziejące zapalenie jelita grubego;
  • przewlekła niestrawność;
  • ciężka niewydolność serca;
  • ciężka niewydolność wątroby (10-15 we wskaźniku Child-Pugh);
  • zaburzenia czynności nerek od umiarkowanych do ciężkich (CCR ≤59 ml/min);
  • ciężkie odwodnienie na skutek biegunki, wymiotów lub zbyt małej podaży płynów;
  • skaza krwotoczna lub inne zaburzenia krzepnięcia;
  • ciąża w III trymestrze i karmienie piersią.

Z uwagi na zawartość etanolu preparatu Dexak 50 nie należy podawać dokanałowo lub nadtwardówkowo.

Dawkowanie

Lek przeznaczony jest wyłącznie dla osób powyżej 18 roku życia. Należy przestrzegać zaleceń lekarza odnośnie dawkowania.

Tabletki

Zalecane dawkowanie tabletek Dexak to najczęściej 1 tabletka 25 mg co 8 godzin. Maksymalnie można przyjąć 3 tabletki na dobę (łącznie 75 mg). Jeżeli po 3-4 dniach terapii pacjent nie poczuje się lepiej, trzeba poinformować lekarza.

W przypadku ostrego bólu zaleca się przyjmowanie preparatu na pusty
żołądek i minimum pół godziny przed posiłkiem. Dzięki temu nastąpi szybsze wchłanianie oraz działanie leku.

U pacjentów w podeszłym wieku lub ze schorzeniami nerek lub wątroby leczenie powinno się rozpoczynać od mniejszej dawki – maksymalnie 2 tabletek na dobę (łącznie 50 mg dziennie).
U osób w podeszłym wieku można zwiększyć dawkę do ogólnie zalecanej (75 mg dziennie), jeśli lek będzie dobrze tolerowany.

Granulat do sporządzania roztworu doustnego

Zalecane dawkowanie to 1 saszetka 25 mg co 8 godzin, przy czym maksymalna dawka dobowa to 3 saszetki (łącznie 75 mg). Jeśli po 3-4 dniach stosowania roztworu nie uda się złagodzić bólu, należy zasięgnąć porady lekarskiej.

Przy ostrych dolegliwościach bólowych zaleca się picie roztworu na pusty żołądek
i minimum 15 minut przed jedzeniem. Dzięki teku preparat szybciej się wchłonie.

U pacjentów w podeszłym wieku lub ze schorzeniami nerek lub wątroby zaleca się stosowanie zmniejszonego dawkowania - maksymalnie 2 saszetki na dobę (łącznie 50 mg dziennie).
U osób w podeszłym wieku można można zwiększyć dawkę do ogólnie zalecanej (75 mg dziennie), jeśli lek będzie dobrze tolerowany.

Roztwór do wstrzykiwań lub infuzji

Preparat może zostać podany domięśniowo lub dożylnie. Należy pamiętać, że jest przeznaczony wyłącznie do krótkotrwałego leczenia ostrego bólu i nie powinien być stosowany dłużej niż 3 dni.

Zalecana dawka to 1 ampułka Dexak 50, czyli 50 mg deksketoprofenu co 8 - 12 godzin. W razie konieczności można skrócić odstęp między kolejnymi dawkami do 6 godzin. Maksymalna dawka dobowa wynosi 3 ampułki leku, co odpowiada 150 mg deksketoprofenu.

U osób w podeszłym wieku z niewydolnością nerek oraz u pozostałych pacjentów z zaburzeniami nerek lub wątroby maksymalna dawka wynosi 1 ampułkę leku na dobę.

Przyjęcie większej ilości leku od zalecanej

Lek powinno się przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku przedawkowania Dexak należy jak najszybciej zgłosić się do lekarza lub na najbliższy szpitalny oddział ratunkowy. Najlepiej mieć przy sobie opakowanie leku lub ulotkę dla pacjenta.

Skutki uboczne leku

Działania niepożądane preparatu nieco się różnią w zależności od jego postaci.

Należy niezwłocznie poinformować lekarza, jeżeli u pacjenta wystąpią:

  • dolegliwości ze strony żołądka lub jelit na początku leczenia, jak zgaga, ból żołądka czy krwawienie - u pacjentów, u których w przeszłości występowały działania niepożądane ze strony układu pokarmowego po długotrwałym stosowaniu leków przeciwzapalnych, a zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku;
  • wysypka, ubytek błony śluzowej (np. wewnątrz ust) lub inne objawy alergii - wówczas należy niezwłocznie odstawić lek;

  • objawy infekcji lub nastąpi pogorszenie stanu chorego.

Najczęstsze skutki uboczne Dexak to dolegliwości ze strony żołądka i jelit. Na wystąpienie choroby wrzodowej żołądka, perforacji lub krwawienia z żołądka i/lub dwunastnicy są szczególnie narażone osoby w podeszłym wieku. Niekiedy powikłania te mogą prowadzić do śmierci.

Ponadto niesteroidowe leki przeciwzapalne, do których należy Dexak mogą powodować:

  • aseptyczne zapalenie opon mózgowych - zwłaszcza u osób z toczniem rumieniowatym układowym lub mieszaną chorobą tkanki łącznej;
  • reakcje hematologiczne - plamice, niedokrwistość aplastyczną i hemolityczną, a rzadko także agranulocytozę i upośledzenie funkcji szpiku;
  • zatrzymanie płynów i obrzęki, zwłaszcza kostek i nóg;
  • wzrost ciśnienia krwi;
  • niewydolność serca i zawał serca;
  • zdarzenia mózgowo-naczyniowe (udar mózgu).

Pacjenci chorujący na toczeń rumieniowaty układowy lub mieszaną chorobę tkanki łącznej mogą odczuwać bóle głowy, sztywności szyi oraz gorączkę po przyjęciu leków przeciwzapalnych.

Tabletki oraz granulat do sporządzania roztworu doustnego

Informacje opierają się w większości na stosowaniu tabletek Dexak. Ponieważ granulat Dexak SL jest wchłaniany szybciej, działania niepożądane ze strony układu pokarmowego mogą być częstsze.

Często pojawiały się: wymioty, nudności, biegunka, niestrawność, bóle brzucha (przeważnie w górnych kwadrantach)

Niezbyt często u pacjentów występowały: zawroty głowy (także pochodzenia błędnikowego), bóle głowy, zmęczenie, senność, zaburzenia snu, ból, nerwowość, kołatanie serca, złe samopoczucie, odczuwanie gorączki i dreszczy, ból, wysypka, zaczerwienienie twarzy, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaparcia, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej żołądka (zapalenie żołądka).

Rzadko u pacjentów występowały: omdlenia, choroba wrzodowa żołądka, krwawienie lub perforacja wrzodu trawiennego (mogą objawiać się krwawymi wymiotami lub czarnymi stolcami), utrata apetytu, nadciśnienie tętnicze, spadek częstości oddechów, gromadzenie wody w kończynach i obrzęki obwodowe, obrzęk krtani, zaburzenia czucia, swędząca wysypka, trądzik, zwiększona potliwość, ból pleców, zwiększone oddawanie moczu, ostra niewydolność nerek, nieprawidłowe wskaźniki czynności wątroby w badaniach krwi, uszkodzenie komórek wątroby (zapalenie wątroby).

Bardzo rzadko lek powodował: reakcje anafilaktyczne mogące prowadzić do wstrząsu anafilaktycznego, zespół Stevens-Johnsona i zespół Lyella (owrzodzenie skóry, oczu, ust i okolic narządów płciowych), obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, warg lub gardła), skurcz oskrzeli powodujący duszność, skrócenie oddechu, przyspieszony rytm serca, obniżone ciśnienie krwi, reakcje nadwrażliwości skóry i nadwrażliwość skóry na światło, swędzenie, szumy uszne, nieostre widzenie, zapalenie trzustki, zaburzenia czynności nerek, spadek liczby białych krwinek, spadek liczby płytek krwi.

Roztwór do wstrzykiwań lub infuzji

Często występują następujące efekty uboczne: nudności, wymioty, ból lub reakcje w miejscu podania, np. zapalenie, siniaki lub krwawienie.

Niezbyt często pojawiają się: wymioty z krwią, suchość błony śluzowej jamy ustnej, bóle brzucha, zaparcia, niestrawność, biegunka, gorączka, nieostre widzenie, bóle głowy, zawroty głowy (pochodzenia błędnikowego), senność, zaburzenia snu, niedociśnienie tętnicze krwi, niedokrwistość, zaczerwienienie twarzy, wysypka, zapalenie skóry, świąd, zwiększone pocenie się, zmęczenie, ból, uczucie zimna.

Rzadko u pacjentów występowały: omdlenia, choroba wrzodowa żołądka, krwawienie lub perforacja wrzodu żołądka, nadciśnienie tętnicze, zakrzepowe zapalenie żył, niemiarowa czynność serca (skurcze dodatkowe), przyspieszone bicie serca, spadek częstości oddechów,  obrzęki kończyn, obrzęk gardła, nieprawidłowe odczucia, uczucie podwyższonej temperatury ciała, drżenia, szumy uszne, swędząca wysypka, trądzik, ból pleców, sztywność mięśni, sztywność stawów, kurcze mięśni, ból w okolicy nerek, zwiększone oddawanie moczu, ketonuria, białkomocz, ostra niewydolność nerek, żółtaczka, nieprawidłowe wskaźniki czynności wątroby w badaniach krwi, uszkodzenie komórek wątroby (zapalenie wątroby), zbyt wysokie lub zbyt niskie stężenie cukru we krwi, zbyt duże stężenie we krwi niektórych tłuszczów, zaburzenia miesiączkowania, łagodny rozrost gruczołu krokowego.

Bardzo rzadko odnotowywano: reakcje anafilaktyczne mogące prowadzić do wstrząsu anafilaktycznego, zespół Stevens-Johnsona i zespół Lyella (owrzodzenie skóry, warg, oczu i okolic narządów płciowych), obrzęk naczynioruchowy (obrzęk twarzy, warg lub gardła), skurcz oskrzeli powodujący duszność, skrócenie oddechu, reakcje nadwrażliwości skóry i nadwrażliwość skóry na światło, zapalenie trzustki, uszkodzenie nerek, spadek liczby białych krwinek, spadek liczby płytek krwi.

Dexak a alkohol

Roztwór do wstrzykiwań lub infuzji Dexak 50 ma w składzie alkohol. W 1 ampułce znajduje się do 200 mg etanolu - tyle samo, co w 5 ml piwa lub 2,08 ml wina. Nawet taka ilość może szkodzić pacjentom z chorobą alkoholową. Ostrożność należy zachować również u dzieci, kobiet w ciąży i matek karmiących piersią oraz u osób z czynnikami ryzyka, jak. np. padaczka lub schorzenia wątroby.

Dexak w ciąży

Leku nie zaleca się przyjmować w czasie ciąży. Jeśli jednak korzyści istotnie przewyższają zagrożenie, można stosować Dexak w I oraz II trymestrze ciąży. Wówczas należy przyjmować jak najmniejszą dawkę przez możliwie najkrótszy czas. Lek należy odstawić przed rozpoczęciem III trymestru ciąży.

Należy również zaznaczyć, że preparat istotnie wpływa na płodność kobiet. Pacjentki planujące ciążę powinny w miarę możliwości ograniczyć dawkę leku oraz skrócić okres jego przyjmowania do niezbędnego minimum. U kobiet, które przyjmują lek Dexak i mają problem z zajściem w ciążę należy rozważyć jego odstawienie.

Dexak a karmienie piersią

Leku nie należy podawać pacjentkom karmiącym piersią. W wielu przypadkach leki, które przyjmowane są przez kobiety przenikają do mleka matki, a następnie wraz z pokarmem trafiają do organizmu dziecka.

Dystrybutor na terenie Polski: Berlin-Chemie/Menarini Polska Sp. z o.o.

Powyższy artykuł ma charakter informacyjny i nie może zastąpić przeczytania ulotki leku ani wizyty u lekarza. Zawsze przed użyciem zapoznaj się z treścią ulotki dołączonej do opakowania bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.