Alendrogen tabl.(70 mg) - 4 szt.
Opakowanie
4 szt.
Producent
Viatris
Opis
produkt wydawany z apteki na podstawie recepty
Refundowany
Tak
Rodzaj
tabl.
Kwota refundowana
10.73
Dawkowanie
Doustnie. Dorośli: 70 mg (1 tabl.) raz w tygodniu. Nie ustalono optymalnego czasu trwania leczenia bisfosfonianami. Należy okresowo ocenić konieczność dalszego leczenia, u każdego pacjenta indywidualnie w oparciu o korzyści i potencjalne ryzyko związane ze stosowaniem leku, zwłaszcza po upływie co najmniej 5 lat terapii. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności zmniejszenia dawki u osób w podeszłym wieku. Zmiana dawkowania nie jest konieczna u pacjentów, u których CCr >35 ml/min. Alendronian nie jest zalecany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, u których CCr <35 ml in ze względu na brak odpowiednich badań klinicznych. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności alendronianu sodu (substancja czynna) u dzieci w wieku poniżej 18 lat - nie należy stosować leku u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Sposób podania. Preparat należy przyjmować co najmniej 30 minut przed pierwszym tego dnia posiłkiem, napojem lub przyjęciem innych leków, popijając wyłącznie zwykłą wodą. Inne napoje (w tym woda mineralna), pokarm oraz inne leki mogą zmniejszać wchłanianie alendronianu. Preparat należy połykać na stojąco, po wstaniu z łóżka. Tabl. połykać w całości, nie należy ich żuć ani rozpuszczać w jamie ustnej, z powodu ryzyka wystąpienia owrzodzeń błony śluzowej jamy ustnej lub gardła. Po połknięciu tabl. pacjent nie może kłaść się aż do spożycia pierwszego posiłku w ciągu dnia. Pacjent nie może kłaść się przez 30 min po przyjęciu tabl. Leku nie można przyjmować przed położeniem się spać oraz przed wstaniem z łóżka. Pacjenci powinni przyjmować suplementy wapnia i witaminy D w przypadku niewystarczającej ich podaży w diecie. Nie prowadzono badań kwasu alendronowego w dawce 70 mg raz na tydzień w leczeniu osteoporozy wywołanej przez glikokortykosteroidy.35>
Zastosowanie
Leczenie osteoporozy u kobiet po menopauzie. Lek zmniejsza ryzyko złamań kręgów oraz szyjki kości udowej.
Treść ulotki
1. Co to jest lek Alendrogen i w jakim celu się go stosuje
Alendrogen zawiera substancję czynną alendronian sodu.
Alendrogen należy do grupy leków zwanej bisfosfonianami. Bisfosfoniany są stosowane w leczeniu
chorób kości takich jak osteoporoza.
Osteoporoza to choroba polegająca na zmniejszeniu gęstości i osłabieniu kości. Alendrogen może być
stosowany w leczeniu kobiet po menopauzie. Alendrogen zmniejsza ryzyko złamań kręgów oraz
szyjki kości udowej.
2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Alendrogen
Kiedy nie stosować leku Alendrogen:
- jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników
tego leku (wymienionych w punkcie 6)
- jeśli u pacjenta występują choroby przełyku (przełyk jest to przewód łączący jamę ustną
z żołądkiem) utrudniające przełykanie lub powodujące utknięcie pokarmu
- jeśli pacjent jest niezdolny do zachowania pozycji stojącej lub siedzącej przez co najmniej
30 minut
- jeśli u pacjenta stężenie wapnia w surowicy jest zbyt małe (hipokalcemia).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Alendrogen należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty:
- jeśli u pacjenta występuje choroba nerek,
- jeśli występują trudności w połykaniu, zaburzenia trawienia lub zaburzenia jelit,
- jeśli w ciągu ostatniego roku u pacjenta występowała choroba wrzodowa żołądka, krwawienie
z żołądka lub jeśli pacjent przechodził zabieg chirurgiczny żołądka, przełyku lub gardła,
- jeśli u pacjenta występuje ból podczas przełykania,
- jeśli lekarz rozpoznał u pacjenta przełyk Barretta (chorobę związaną ze zmianami w komórkach
wyściełających dolną część przełyku),
- jeśli pacjent otrzymał informację, że ma małe stężenie wapnia we krwi lub jeśli ma niedobór
witaminy D lub niedoczynność przytarczyc (co może wpływać na stężenie wapnia we krwi).
Zaburzenia te należy wyleczyć przed rozpoczęciem stosowania leku Alendrogen.
Może wystąpić podrażnienie, stan zapalny lub owrzodzenie, którym często towarzyszą objawy
w postaci bólu w klatce piersiowej, zgagi, problemy z przełykaniem albo ból podczas przełykania,
zwłaszcza gdy pacjent nie wypije pełnej szklanki wody i (lub) położy się przed upływem 30 minut po
przyjęciu leku Alendrogen. Te działania niepożądane mogą się nasilić, jeśli pacjent nadal stosuje lek
Alendrogen po wystąpieniu opisanych objawów. Patrz punkt „Jak stosować lek Alendrogen” w dalszej
części ulotki. W przypadku wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Choroby jamy ustnej oraz szczęki
Alendrogen może powodować uszkodzenie (w tym martwicę lub ubytek) kości żuchwy. Ryzyko to
zwiększa się:
- jeśli u pacjenta stwierdza się zły stan uzębienia, choroby dziąseł, źle dopasowane protezy
dentystyczne lub gdy planowana jest ekstrakcja zęba, lub pacjent nie korzysta z rutynowej
opieki stomatologicznej,
- jeśli u pacjenta występuje rak,
- jeśli pacjent przechodzi chemioterapię lub radioterapię,
- jeśli pacjent przyjmuje glikokortykosteroidy (takie jak prednizon lub deksametazon),
- jeśli pacjent przyjmuje inhibitory angiogenezy (leki stosowane w leczeniu nowotworów,
zapobiegające tworzeniu nowych naczyń krwionośnych tj. bewacyzumab lub talidomid),
- jeśli pacjent obecnie pali tytoń lub palił w przeszłości.
Przed rozpoczęciem stosowania leku Alendrogen pacjent może zostać skierowany na kontrolne
badanie stomatologiczne.
W trakcie stosowania leku Alendrogen bardzo ważne jest przestrzeganie właściwej higieny jamy
ustnej i należy zgłaszać się na rutynowe przeglądy do dentysty. Należy także zwrócić się do lekarza
prowadzącego lub dentysty w przypadku pojawienia się jakichkolwiek zaburzeń dotyczących
uzębienia lub jamy ustnej, takich jak ruchomy ząb, ból czy obrzęk.
Lek Alendrogen a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio
a także o lekach, które pacjent planuje stosować, również tych które wydawane są bez recepty,
a także o:
- suplementach zawierających wapń,
- lekach zobojętniających stosowanych w leczeniu niestrawności,
- glikokortykosteroidach, takich jak prednizon lub deksametazon, stosowanych w leczeniu
stanów zapalnych; ważne jest także, aby w diecie spożywać odpowiednią ilość wapnia
i witaminy D (czynnik ryzyka wystąpienia schorzeń jamy ustnej – patrz „Choroby jamy ustnej
oraz szczęki”),
- niektóre leki stosowane w leczeniu schorzeń reumatycznych lub długotrwałego bólu, zwane
niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) (np. aspiryna lub ibuprofen), mogą
powodować zaburzenia przewodu pokarmowego. Dlatego należy zachować ostrożność
podczas jednoczesnego stosowania tych leków z kwasem alendronowym.
Należy odczekać co najmniej pół godziny od przyjęcia leku Alendrogen, zanim przyjmie się
jakiekolwiek inne leki doustne.
Alendrogen z jedzeniem i piciem
Jedzenie i picie mogą powodować zmniejszenie wchłaniania leku Alendrogen do krwi. Z tego
względu należy przyjmować lek Alendrogen, popijając zwykłą wodą, co najmniej 30 minut przed
rozpoczęciem jedzenia lub picia innych napojów.
Ciąża i karmienie piersią
Lek Alendrogen jest przeznaczony do stosowania wyłącznie u kobiet po menopauzie. Nie należy
stosować leku Alendrogen w ciąży i w okresie karmienia piersią, lub gdy istnieje podejrzenie, że
kobieta jest w ciąży, lub gdy planuje ciążę - przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się
lekarza lub farmaceuty.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Zgłaszano występowanie działań niepożądanych (na przykład niewyraźne widzenie, zawroty głowy
oraz silne bóle kości, mięśni lub stawów) po zastosowaniu alendronianu, które mogą wpływać na
zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać
maszyn do momentu upewnienia się, że lek nie ma wpływu na pacjenta.
Lek Alendrogen zawiera laktozę. Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych
cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.
Lek Alendrogen zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za
„wolny od sodu”.
3. Jak stosować lek Alendrogen
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Dorośli i osoby w podeszłym wieku:
Zalecana dawka to 70 mg raz na tydzień.
Stosowanie u pacjentów z chorobami nerek:
Nie zaleca się stosowania leku Alendrogen u pacjentów z ciężkimi chorobami nerek.
Stosowanie u dzieci i młodzieży:
Nie należy stosować alendronianu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Sposób podawania:
- Tabletkę należy przyjąć na pusty żołądek natychmiast po wstaniu z łóżka przed zjedzeniem lub
wypiciem czegokolwiek.
- Należy połykać całą tabletkę, pozostając w pozycji pionowej (siedząc, stojąc lub chodząc),
popijając pełną szklanką (nie mniej niż 200 ml) zwykłej wody (nie wody mineralnej).
o Nie popijać wodą mineralną (zarówno niegazowaną jak i gazowaną).
o Nie popijać kawą lub herbatą.
o Nie popijać sokiem lub mlekiem.
- Nie należy rozgryzać, żuć ani rozpuszczać tabletek w jamie ustnej.
- Nie należy przyjmować leku w porze spania. Po przyjęciu leku Alendrogen nie należy się kłaść
do momentu przyjęcia posiłku.
- Jednak należy odczekać przynajmniej 30 minut od połknięcia leku, zanim zacznie się jeść, pić
lub przyjmować inne leki.
Należy przerwać stosowanie leku Alendrogen, i skontaktować się z lekarzem, w przypadku:
- uczucia bólu i trudności w przełykaniu,
- bólu w klatce piersiowej,
- zgagi, nowo występującej lub nasilonej,
- owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej i gardła.
Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Alendrogen:
Należy wypić pełną szklankę mleka i natychmiast skontaktować się ze swoim lekarzem lub
najbliższym odziałem ratunkowym. Należy zabrać ze sobą opakowanie po zażytym leku oraz
pozostałe tabletki. Nie prowokować wymiotów oraz nie przyjmować pozycji leżącej. W przypadku
przedawkowania mogą wystąpić rozstrój żołądka, zgaga, zapalenie przełyku, ból brzucha, nudności,
wymioty, krwawe wymioty, krew w stolcu (zapalenie błony śluzowej żołądka), wrzody. Mogą
wystąpić również zmiany w wynikach badań krwi (np. niskie stężenie wapnia lub fosforu we krwi).
Pominięcie zastosowania leku Alendrogen:
Należy zażyć tabletkę następnego dnia rano. Nie należy przyjmować dwóch tabletek w tym samym
dniu, ale powrócić do przyjmowania tabletki raz w tygodniu.
Przerwanie stosowania leku Alendrogen:
Nie należy nagle przerywać leczenia bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.
4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy zaprzestać stosowania leku i natychmiast poinformować lekarza, jeśli wystąpi
którykolwiek z następujących objawów:
Często (mogą wystąpić u nie więcej niż u 1 na 10 osób):
- Ból w jamie ustnej, ból gardła, ból w klatce piersiowej lub ból żołądka, które mogą być
związane z jedzeniem. Wzdęcia, nudności, wymioty, utrata apetytu lub spadek masy ciała.
Mogą być to objawy zapalenia lub owrzodzenia przewodu pokarmowego. Pojawienie się
wymiotów z cząstkami przypominającymi ziarenka kawy lub oddawanie czarnych, smolistych
stolców.
- Pojawienie się lub zaostrzenie zgagi lub niestrawności, bólu w środkowej części klatki
piersiowej lub bólu po połknięciu. W przypadku wystąpienia tych objawów należy jak
najszybciej skontaktować się z lekarzem.
Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż u 1 na 100 osób):
- Podrażnienie lub ból oka lub oczu. Może wystąpić zaczerwienienie oka, zaburzenie widzenia,
łzawienie oczu, nadwrażliwość na światło lub mroczki przed oczami (cienie pojawiające się
w polu widzenia).
Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż u 1 na 1000 osób):
- Reakcje alergiczne takie jak pokrzywka; obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła, mogący
powodować trudności w oddychaniu lub połykaniu (obrzęk naczynioruchowy).
- Reakcje skórne, pojawiające się w postaci rozległych pęcherzy i krwawienia z warg, oczu,
jamy ustnej, nosa i narządów płciowych (zespół Stevensa-Johnsona) lub ciężkich reakcji
skórnych, które zaczynają się od pojawienia się bolesnych czerwonych obszarów, następnie
pojawiających się dużych pęcherzy, a kończących się złuszczaniem warstw skóry.
Towarzyszy temu gorączka i dreszcze, bóle mięśni i ogólne złe samopoczucie (toksyczna
martwica naskórka).
- Ból w jamie ustnej i (lub) żuchwie, obrzęk lub owrzodzenia w jamie ustnej, drętwienie lub
uczucie ciężkości w żuchwie lub obluzowany ząb. Mogą to być objawy wskazujące na
uszkodzenia tkanki kostnej (martwicę kości), związane na ogół z wydłużeniem procesu
gojenia i obecnością zakażenia, często po ekstrakcji (usunięciu) zęba. W przypadku
wystąpienia takich objawów, należy skontaktować się z lekarzem.
- Rzadko występujące nietypowe złamania kości udowej, szczególnie u pacjentów
poddawanych długotrwałemu leczeniu osteoporozy. Należy skontaktować się z lekarzem
w przypadku wystąpienia bólu, osłabienia lub dyskomfortu w obrębie uda, biodra lub
pachwiny, ponieważ mogą to być wczesne objawy złamania kości udowej.
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż u 1 na 10 000 osób):
- Jeśli u pacjenta wystąpi ból ucha, wydzielina z ucha i (lub) zakażenie ucha, należy powiedzieć
o tym lekarzowi. Mogą to być objawy uszkodzenia tkanki kostnej w uchu.
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Nietypowe złamanie w miejscach innych niż kość udowa.
W przypadku wystąpienia takich objawów, należy zwrócić się do lekarza.
Inne możliwe działania niepożądane:
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż u 1 na 10 osób):
- Bóle kości, mięśni i (lub) stawów, czasami o ciężkim nasileniu.
Często (mogą wystąpić u nie więcej niż u 1 na 10 osób):
- Obrzęk stawów, obrzęk rąk lub nóg.
- Ból brzucha, uczucie dyskomfortu lub pełności w żołądku lub odbijanie po jedzeniu, zaparcia,
biegunka, wzdęcie z oddawaniem gazów.
- Wypadanie włosów, swędzenie skóry.
- Ból głowy, zawroty głowy, utrata równowagi lub uczucie wirowania (zawroty głowy),
nietypowe osłabienie.
Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż u 1 na 100 osób):
- Nudności, wymioty.
- Wysypka, zaczerwienienie skóry.
- Krótkotrwałe objawy grypopodobne, takie jak bóle mięśni, ogólne złe samopoczucie, czasami
z towarzyszącą gorączką. Objawy te zazwyczaj występują na początku leczenia.
- Zmiany w odczuwaniu smaku.
Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż u 1 na 1000 osób):
- Objawy małego stężenia wapnia we krwi, w tym skurcze mięśni i (lub) uczucie mrowienia
w palcach lub wokół ust.
- Zwężenie przełyku.
- Wysypka spowodowana nadwrażliwością na światło.
Należy bezzwłocznie poinformować lekarza w przypadku wystąpienia powyższych działań
niepożądanych lub wystąpienia jakichkolwiek innych nietypowych objawów.
Pomocne będzie robienie notatek dotyczących zaobserwowanych działań niepożądanych, kiedy
wystąpiły i jak długo trwały.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane
niewymienione w tej ulotce, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
5. Jak przechowywać lek Alendrogen
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku, po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po:
„EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki.
Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże
chronić środowisko.
6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Alendrogen:
Substancją czynną leku jest 70 mg kwasu alendronowego w postaci sodu alendronianu.
Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna,
powidon, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian.
Jak wygląda lek Alendrogen i co zawiera opakowanie
Białe, obustronnie wypukłe tabletki z nadrukiem "AD70" po jednej stronie i "G" po drugiej stronie.
Jedno opakowanie zawiera 4 lub 8 tabletek.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Podmiot odpowiedzialny
Viatris Limited
Damastown Industrial Park
Mulhuddart, Dublin 15
DUBLIN
Irlandia
Wytwórca
Mylan Hungary Kft.
Mylan utca 1.
Komárom, 2900
Węgry
Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego pod następującymi nazwami:
Austria: Alendronsäure Viatris 70 mg - einmal wöchentlich - Tabletten
Belgia: Alendronate Viatris 70mg, tabletten
Republika Czeska: Alendrogen 70 mg, tablety
Dania: Alendronat Viatris 70 mg tabletter
Finlandia: Alendronat Viatris 70 mg tabletti
Polska: Alendrogen
Portugalia: Acido Alendronico Mylan
Irlandia: Fostepor Once weekly 70 mg Tablets
Włochy: Alendronato Mylan Generics
Norwegia: Alendronat Viatris tabletter 70 mg
Słowenia: ALENAX 70 mg tablete
Szwecja: Alendronat Viatris Veckotablett
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat leku należy zwrócić się do
miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
Viatris Healthcare Sp. z o.o.
Tel: +48 22 546 64 00
Data ostatniej aktualizacji ulotki: sierpień 2025
Alendrogen zawiera substancję czynną alendronian sodu.
Alendrogen należy do grupy leków zwanej bisfosfonianami. Bisfosfoniany są stosowane w leczeniu
chorób kości takich jak osteoporoza.
Osteoporoza to choroba polegająca na zmniejszeniu gęstości i osłabieniu kości. Alendrogen może być
stosowany w leczeniu kobiet po menopauzie. Alendrogen zmniejsza ryzyko złamań kręgów oraz
szyjki kości udowej.
2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Alendrogen
Kiedy nie stosować leku Alendrogen:
- jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników
tego leku (wymienionych w punkcie 6)
- jeśli u pacjenta występują choroby przełyku (przełyk jest to przewód łączący jamę ustną
z żołądkiem) utrudniające przełykanie lub powodujące utknięcie pokarmu
- jeśli pacjent jest niezdolny do zachowania pozycji stojącej lub siedzącej przez co najmniej
30 minut
- jeśli u pacjenta stężenie wapnia w surowicy jest zbyt małe (hipokalcemia).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Alendrogen należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty:
- jeśli u pacjenta występuje choroba nerek,
- jeśli występują trudności w połykaniu, zaburzenia trawienia lub zaburzenia jelit,
- jeśli w ciągu ostatniego roku u pacjenta występowała choroba wrzodowa żołądka, krwawienie
z żołądka lub jeśli pacjent przechodził zabieg chirurgiczny żołądka, przełyku lub gardła,
- jeśli u pacjenta występuje ból podczas przełykania,
- jeśli lekarz rozpoznał u pacjenta przełyk Barretta (chorobę związaną ze zmianami w komórkach
wyściełających dolną część przełyku),
- jeśli pacjent otrzymał informację, że ma małe stężenie wapnia we krwi lub jeśli ma niedobór
witaminy D lub niedoczynność przytarczyc (co może wpływać na stężenie wapnia we krwi).
Zaburzenia te należy wyleczyć przed rozpoczęciem stosowania leku Alendrogen.
Może wystąpić podrażnienie, stan zapalny lub owrzodzenie, którym często towarzyszą objawy
w postaci bólu w klatce piersiowej, zgagi, problemy z przełykaniem albo ból podczas przełykania,
zwłaszcza gdy pacjent nie wypije pełnej szklanki wody i (lub) położy się przed upływem 30 minut po
przyjęciu leku Alendrogen. Te działania niepożądane mogą się nasilić, jeśli pacjent nadal stosuje lek
Alendrogen po wystąpieniu opisanych objawów. Patrz punkt „Jak stosować lek Alendrogen” w dalszej
części ulotki. W przypadku wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Choroby jamy ustnej oraz szczęki
Alendrogen może powodować uszkodzenie (w tym martwicę lub ubytek) kości żuchwy. Ryzyko to
zwiększa się:
- jeśli u pacjenta stwierdza się zły stan uzębienia, choroby dziąseł, źle dopasowane protezy
dentystyczne lub gdy planowana jest ekstrakcja zęba, lub pacjent nie korzysta z rutynowej
opieki stomatologicznej,
- jeśli u pacjenta występuje rak,
- jeśli pacjent przechodzi chemioterapię lub radioterapię,
- jeśli pacjent przyjmuje glikokortykosteroidy (takie jak prednizon lub deksametazon),
- jeśli pacjent przyjmuje inhibitory angiogenezy (leki stosowane w leczeniu nowotworów,
zapobiegające tworzeniu nowych naczyń krwionośnych tj. bewacyzumab lub talidomid),
- jeśli pacjent obecnie pali tytoń lub palił w przeszłości.
Przed rozpoczęciem stosowania leku Alendrogen pacjent może zostać skierowany na kontrolne
badanie stomatologiczne.
W trakcie stosowania leku Alendrogen bardzo ważne jest przestrzeganie właściwej higieny jamy
ustnej i należy zgłaszać się na rutynowe przeglądy do dentysty. Należy także zwrócić się do lekarza
prowadzącego lub dentysty w przypadku pojawienia się jakichkolwiek zaburzeń dotyczących
uzębienia lub jamy ustnej, takich jak ruchomy ząb, ból czy obrzęk.
Lek Alendrogen a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio
a także o lekach, które pacjent planuje stosować, również tych które wydawane są bez recepty,
a także o:
- suplementach zawierających wapń,
- lekach zobojętniających stosowanych w leczeniu niestrawności,
- glikokortykosteroidach, takich jak prednizon lub deksametazon, stosowanych w leczeniu
stanów zapalnych; ważne jest także, aby w diecie spożywać odpowiednią ilość wapnia
i witaminy D (czynnik ryzyka wystąpienia schorzeń jamy ustnej – patrz „Choroby jamy ustnej
oraz szczęki”),
- niektóre leki stosowane w leczeniu schorzeń reumatycznych lub długotrwałego bólu, zwane
niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) (np. aspiryna lub ibuprofen), mogą
powodować zaburzenia przewodu pokarmowego. Dlatego należy zachować ostrożność
podczas jednoczesnego stosowania tych leków z kwasem alendronowym.
Należy odczekać co najmniej pół godziny od przyjęcia leku Alendrogen, zanim przyjmie się
jakiekolwiek inne leki doustne.
Alendrogen z jedzeniem i piciem
Jedzenie i picie mogą powodować zmniejszenie wchłaniania leku Alendrogen do krwi. Z tego
względu należy przyjmować lek Alendrogen, popijając zwykłą wodą, co najmniej 30 minut przed
rozpoczęciem jedzenia lub picia innych napojów.
Ciąża i karmienie piersią
Lek Alendrogen jest przeznaczony do stosowania wyłącznie u kobiet po menopauzie. Nie należy
stosować leku Alendrogen w ciąży i w okresie karmienia piersią, lub gdy istnieje podejrzenie, że
kobieta jest w ciąży, lub gdy planuje ciążę - przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się
lekarza lub farmaceuty.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Zgłaszano występowanie działań niepożądanych (na przykład niewyraźne widzenie, zawroty głowy
oraz silne bóle kości, mięśni lub stawów) po zastosowaniu alendronianu, które mogą wpływać na
zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać
maszyn do momentu upewnienia się, że lek nie ma wpływu na pacjenta.
Lek Alendrogen zawiera laktozę. Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych
cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.
Lek Alendrogen zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za
„wolny od sodu”.
3. Jak stosować lek Alendrogen
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Dorośli i osoby w podeszłym wieku:
Zalecana dawka to 70 mg raz na tydzień.
Stosowanie u pacjentów z chorobami nerek:
Nie zaleca się stosowania leku Alendrogen u pacjentów z ciężkimi chorobami nerek.
Stosowanie u dzieci i młodzieży:
Nie należy stosować alendronianu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Sposób podawania:
- Tabletkę należy przyjąć na pusty żołądek natychmiast po wstaniu z łóżka przed zjedzeniem lub
wypiciem czegokolwiek.
- Należy połykać całą tabletkę, pozostając w pozycji pionowej (siedząc, stojąc lub chodząc),
popijając pełną szklanką (nie mniej niż 200 ml) zwykłej wody (nie wody mineralnej).
o Nie popijać wodą mineralną (zarówno niegazowaną jak i gazowaną).
o Nie popijać kawą lub herbatą.
o Nie popijać sokiem lub mlekiem.
- Nie należy rozgryzać, żuć ani rozpuszczać tabletek w jamie ustnej.
- Nie należy przyjmować leku w porze spania. Po przyjęciu leku Alendrogen nie należy się kłaść
do momentu przyjęcia posiłku.
- Jednak należy odczekać przynajmniej 30 minut od połknięcia leku, zanim zacznie się jeść, pić
lub przyjmować inne leki.
Należy przerwać stosowanie leku Alendrogen, i skontaktować się z lekarzem, w przypadku:
- uczucia bólu i trudności w przełykaniu,
- bólu w klatce piersiowej,
- zgagi, nowo występującej lub nasilonej,
- owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej i gardła.
Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Alendrogen:
Należy wypić pełną szklankę mleka i natychmiast skontaktować się ze swoim lekarzem lub
najbliższym odziałem ratunkowym. Należy zabrać ze sobą opakowanie po zażytym leku oraz
pozostałe tabletki. Nie prowokować wymiotów oraz nie przyjmować pozycji leżącej. W przypadku
przedawkowania mogą wystąpić rozstrój żołądka, zgaga, zapalenie przełyku, ból brzucha, nudności,
wymioty, krwawe wymioty, krew w stolcu (zapalenie błony śluzowej żołądka), wrzody. Mogą
wystąpić również zmiany w wynikach badań krwi (np. niskie stężenie wapnia lub fosforu we krwi).
Pominięcie zastosowania leku Alendrogen:
Należy zażyć tabletkę następnego dnia rano. Nie należy przyjmować dwóch tabletek w tym samym
dniu, ale powrócić do przyjmowania tabletki raz w tygodniu.
Przerwanie stosowania leku Alendrogen:
Nie należy nagle przerywać leczenia bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.
4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy zaprzestać stosowania leku i natychmiast poinformować lekarza, jeśli wystąpi
którykolwiek z następujących objawów:
Często (mogą wystąpić u nie więcej niż u 1 na 10 osób):
- Ból w jamie ustnej, ból gardła, ból w klatce piersiowej lub ból żołądka, które mogą być
związane z jedzeniem. Wzdęcia, nudności, wymioty, utrata apetytu lub spadek masy ciała.
Mogą być to objawy zapalenia lub owrzodzenia przewodu pokarmowego. Pojawienie się
wymiotów z cząstkami przypominającymi ziarenka kawy lub oddawanie czarnych, smolistych
stolców.
- Pojawienie się lub zaostrzenie zgagi lub niestrawności, bólu w środkowej części klatki
piersiowej lub bólu po połknięciu. W przypadku wystąpienia tych objawów należy jak
najszybciej skontaktować się z lekarzem.
Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż u 1 na 100 osób):
- Podrażnienie lub ból oka lub oczu. Może wystąpić zaczerwienienie oka, zaburzenie widzenia,
łzawienie oczu, nadwrażliwość na światło lub mroczki przed oczami (cienie pojawiające się
w polu widzenia).
Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż u 1 na 1000 osób):
- Reakcje alergiczne takie jak pokrzywka; obrzęk twarzy, warg, języka i (lub) gardła, mogący
powodować trudności w oddychaniu lub połykaniu (obrzęk naczynioruchowy).
- Reakcje skórne, pojawiające się w postaci rozległych pęcherzy i krwawienia z warg, oczu,
jamy ustnej, nosa i narządów płciowych (zespół Stevensa-Johnsona) lub ciężkich reakcji
skórnych, które zaczynają się od pojawienia się bolesnych czerwonych obszarów, następnie
pojawiających się dużych pęcherzy, a kończących się złuszczaniem warstw skóry.
Towarzyszy temu gorączka i dreszcze, bóle mięśni i ogólne złe samopoczucie (toksyczna
martwica naskórka).
- Ból w jamie ustnej i (lub) żuchwie, obrzęk lub owrzodzenia w jamie ustnej, drętwienie lub
uczucie ciężkości w żuchwie lub obluzowany ząb. Mogą to być objawy wskazujące na
uszkodzenia tkanki kostnej (martwicę kości), związane na ogół z wydłużeniem procesu
gojenia i obecnością zakażenia, często po ekstrakcji (usunięciu) zęba. W przypadku
wystąpienia takich objawów, należy skontaktować się z lekarzem.
- Rzadko występujące nietypowe złamania kości udowej, szczególnie u pacjentów
poddawanych długotrwałemu leczeniu osteoporozy. Należy skontaktować się z lekarzem
w przypadku wystąpienia bólu, osłabienia lub dyskomfortu w obrębie uda, biodra lub
pachwiny, ponieważ mogą to być wczesne objawy złamania kości udowej.
Bardzo rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż u 1 na 10 000 osób):
- Jeśli u pacjenta wystąpi ból ucha, wydzielina z ucha i (lub) zakażenie ucha, należy powiedzieć
o tym lekarzowi. Mogą to być objawy uszkodzenia tkanki kostnej w uchu.
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Nietypowe złamanie w miejscach innych niż kość udowa.
W przypadku wystąpienia takich objawów, należy zwrócić się do lekarza.
Inne możliwe działania niepożądane:
Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż u 1 na 10 osób):
- Bóle kości, mięśni i (lub) stawów, czasami o ciężkim nasileniu.
Często (mogą wystąpić u nie więcej niż u 1 na 10 osób):
- Obrzęk stawów, obrzęk rąk lub nóg.
- Ból brzucha, uczucie dyskomfortu lub pełności w żołądku lub odbijanie po jedzeniu, zaparcia,
biegunka, wzdęcie z oddawaniem gazów.
- Wypadanie włosów, swędzenie skóry.
- Ból głowy, zawroty głowy, utrata równowagi lub uczucie wirowania (zawroty głowy),
nietypowe osłabienie.
Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż u 1 na 100 osób):
- Nudności, wymioty.
- Wysypka, zaczerwienienie skóry.
- Krótkotrwałe objawy grypopodobne, takie jak bóle mięśni, ogólne złe samopoczucie, czasami
z towarzyszącą gorączką. Objawy te zazwyczaj występują na początku leczenia.
- Zmiany w odczuwaniu smaku.
Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż u 1 na 1000 osób):
- Objawy małego stężenia wapnia we krwi, w tym skurcze mięśni i (lub) uczucie mrowienia
w palcach lub wokół ust.
- Zwężenie przełyku.
- Wysypka spowodowana nadwrażliwością na światło.
Należy bezzwłocznie poinformować lekarza w przypadku wystąpienia powyższych działań
niepożądanych lub wystąpienia jakichkolwiek innych nietypowych objawów.
Pomocne będzie robienie notatek dotyczących zaobserwowanych działań niepożądanych, kiedy
wystąpiły i jak długo trwały.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane
niewymienione w tej ulotce, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
5. Jak przechowywać lek Alendrogen
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku, po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po:
„EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki.
Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże
chronić środowisko.
6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Alendrogen:
Substancją czynną leku jest 70 mg kwasu alendronowego w postaci sodu alendronianu.
Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna,
powidon, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian.
Jak wygląda lek Alendrogen i co zawiera opakowanie
Białe, obustronnie wypukłe tabletki z nadrukiem "AD70" po jednej stronie i "G" po drugiej stronie.
Jedno opakowanie zawiera 4 lub 8 tabletek.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Podmiot odpowiedzialny
Viatris Limited
Damastown Industrial Park
Mulhuddart, Dublin 15
DUBLIN
Irlandia
Wytwórca
Mylan Hungary Kft.
Mylan utca 1.
Komárom, 2900
Węgry
Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego pod następującymi nazwami:
Austria: Alendronsäure Viatris 70 mg - einmal wöchentlich - Tabletten
Belgia: Alendronate Viatris 70mg, tabletten
Republika Czeska: Alendrogen 70 mg, tablety
Dania: Alendronat Viatris 70 mg tabletter
Finlandia: Alendronat Viatris 70 mg tabletti
Polska: Alendrogen
Portugalia: Acido Alendronico Mylan
Irlandia: Fostepor Once weekly 70 mg Tablets
Włochy: Alendronato Mylan Generics
Norwegia: Alendronat Viatris tabletter 70 mg
Słowenia: ALENAX 70 mg tablete
Szwecja: Alendronat Viatris Veckotablett
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat leku należy zwrócić się do
miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
Viatris Healthcare Sp. z o.o.
Tel: +48 22 546 64 00
Data ostatniej aktualizacji ulotki: sierpień 2025
Dane o lekach i suplementach diety dostarcza 
