Mozarin

  1. Mozarin co to jest
  2. Mozarin dawkowanie
  3. Mozarin skutki uboczne
  4. Mozarin w ciąży
  5. Mozarin a karmienie piersią
  6. Mozarin a alkohol
  7. Mozarin opinie

Mozarin co to jest

Mozarin to lek przeciwdepresyjny w postaci tabletek powlekanych oraz tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej. Preparat dostępny jest w trzech wariantach o różnej zawartości substancji czynnej w tabletce: Mozarin 10 mg, 15 mg i 20 mg. Leku nie można kupić bez recepty, nie podlega także refundacji.

W Mozarin jako substancję czynną zastosowano escytalopram w postaci szczawianu. Zgodnie z informacjami zamieszczonymi w ulotce, lek klasyfikowany jest w grupie leków antydepresyjnych, wykorzystywanych głównie w psychiatrii. Substancja czynna zawarta w preparacie jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny, który charakteryzuje się wysokim stopniem powinowactwa w odniesieniu do pierwotnego miejsca wiązania. W niewielkim stopniu wiąże się również z miejscem allosterycznym, występującym na transporterze serotoniny. Jednocześnie zaletą leku jest fakt, że nie wykazuje zależności w odniesieniu do innych licznych receptorów.

Lek można przyjmować niezależnie od posiłku, ponieważ pokarm nie wpływa w żaden sposób na wchłanianie preparatu. Producent wskazuje, że przy wielokrotnym podaniu Mozarin maksymalne stężenie substancji czynnej we krwi następuje już po 4 godzinach od momentu przyjęcia dawki.

Mozarin dawkowanie

Lek przeznaczony jest wyłącznie dla osób powyżej 18 roku życia. Dawkowanie kontroluje  lekarz prowadzący, który bierze pod uwagę indywidualny stan pacjenta. Ze względu na postać lek przyjmowany jest doustnie. Jak dawkować Mozarin i kiedy zaczyna lek działać?

U osób dorosłych poddawanych terapii ze względu na wystąpienie dużych epizodów depresji najczęściej zaleca się dawkę wynoszącą 10 mg raz w ciągu doby. Jednocześnie jest to dawka początkowa, która wymaga analizy indywidualnego przypadku pacjenta. Jeśli lekarz uzna, że konieczne jest zwiększenie dawki, wówczas nie należy przekraczać 20 mg na dobę. Efekty leczenia obserwowane są najczęściej po upływie od 2 do 4 tygodni, jednak terapię należy kontynuować jeszcze przez okres ok. 6 miesięcy.

U pacjentów, u których lek podawany jest w związku z zaburzeniami tzw. lęku napadowego, który może przebiegać z agorafobią lub bez niej, zaleca się, aby kurację rozpocząć od dawki 5 mg na dobę w ciągu pierwszego tygodnia, a następnie zwiększyć dawkę do 10 mg. W uzasadnionych przypadkach możliwe jest zwiększenie dawki do 20 mg na dobę. Leczenie preparatem powinno być kontynuowane przez kilka miesięcy, a oczekiwane efekty terapii obserwowane są po upływie ok. 3 miesięcy.

Terapię zdiagnozowanej fobii społecznej rozpoczyna się najczęściej od dawki początkowej wynoszącej 10 mg na dobę. W tym przypadku poprawę stanu pacjenta uzyskuje się już po upływie 2-4 tygodni. Po tym czasie można dostosować dawkę do indywidualnych potrzeb pacjenta, obniżając ją do 5 mg, a w ciężkich przypadkach istnieje możliwość zwiększenia nawet do 20 mg na dobę. W ulotce zaznaczono, że terapia powinna być kontynuowana przez okres 12 tygodni, bo tylko wtedy możliwe jest uzyskanie trwałej poprawy stanu pacjenta. Jednocześnie zaznacza się, że można rozważyć terapię długotrwałą. Obserwowano, że podawanie leku pacjentom w okresie 6 miesięcy pozwalało zapobiegać nawrotom choroby.

W zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych początkowa terapia wymaga przyjmowania preparatu w wysokości 10 mg, a jeśli zachodzi taka potrzeba, w indywidualnych przypadkach może ona zostać zwiększona do maksymalnej dobowej dawki 20 mg. Leczenie należy kontynuować przez tak długi czas, jaki pozwoli na potwierdzenie ustąpienia objawów choroby.

Wśród szczególnych grup pacjentów, którzy wymagają zmienionej dawki leku lub środków ostrożności, producent wymienia:

  • Osoby powyżej 65 lat, którym zaleca rozpoczęcie leczenia od dawki 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 10 mg/doba,
  • Pacjentów z niewielkim lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby, jacy powinni rozpocząć stosowanie leku od 5 mg na dobę, a po dwóch tygodniach, w zależności od reakcji, dawkę można zwiększyć do 10 mg na dobę,
  • Pacjentów wolno metabolizujących leki z CYP2C19, jacy powinni rozpocząć zażywanie Mozarin od 5 mg na dobę, z ewentualną możliwością zwiększenia do 10 mg/doba po dwóch tygodniach,
  • Osoby z ciężką niewydolnością wątroby, którzy wymagają wyjątkowej ostrożności i staranności w dopasowaniu dawki,
  • Osoby cierpiące na ciężkie zaburzenie czynności nerek (CCR< 30 ml/min), którzy muszą być szczególnie uważni stosując lek.

Zakończenie terapii oraz odstawienie leku Mozarin należy przeprowadzać zgodnie z zaleceniami lekarza. Preparatu nie należy odstawiać nagle, lecz stopniowo zmniejszać dawkowanie przez co najmniej 1-2 tygodnie. Czas niezbędny do całkowitego zakończenia terapii leczenia ustala lekarz.

Mimo potwierdzonej skuteczności, lek nie może być podawany wszystkim pacjentom. Wśród najistotniejszych przeciwwskazań wymienić należy nadwrażliwość lub alergię na substancję czynną lub którąkolwiek substancję zawartą w preparacie. Przed rozpoczęciem terapii należy przeprowadzić szczegółowy wywiad z pacjentem, zwracając uwagę na leki już przez niego przyjmowane. Przeciwwskazaniem do terapii lekiem Mozarin jest jednoczesne przyjmowanie leków z grupy nieselektywnych inhibitorów MAO, MAO-A, ponieważ obserwowane były przypadki wystąpienia zespołu serotoninowego. Przeciwwskazaniem są także nieprawidłowości związane z wydłużonym odstępem QT, w tym również przyjmowane przez pacjenta leki mające na celu wydłużenie odstępu QT.

Mozarin skutki uboczne

Jak każdy lek, tak również Mozarin może wywoływać skutki uboczne u niektórych pacjentów. Zaznacza się, że działania niepożądane najczęściej obserwowane są na początku terapii, w 1-2 tygodniu. Wraz z upływem czasu stosowania preparatu nasilenie skutków ubocznych maleje. Dlatego lek wdrażany jest stopniowo - takie postępowanie umożliwia obserwację reakcji pacjenta. Złe samopoczucie po leku Mozarin może obejmować różnorodne niepożądane efekty, jak:

  • najczęściej pojawiające się bóle głowy oraz nudności,
  • zmiany łaknienia, dlatego lek może powodować tycie lub chudnięcie,
  • wewnętrzny niepokój, lęk, inne niż zwykle sny,
  • obniżenie popędu płciowego u obu płci, brak orgazmu u kobiet, impotencja i zaburzenia wytrysku u mężczyzn,
  • bezsenność lub nadmierna senność,
  • suchość w ustach,
  • zawroty głowy, parestezje,
  • drżenie mięśni, bóle mięśni, bóle stawów,
  • zmęczenie, gorączka,
  • dolegliwości ze strony układu pokarmowego, jak wymioty, biegunka, zaparcia,
  • nadmierne pocenie.

Działań niepożądanych, które mogą wystąpić jest więcej, dlatego wystąpienie niepokojących objawów powinno zostać skonsultowane z lekarzem prowadzącym.

Mozarin w ciąży

U kobiet ciężarnych nie zaleca się stosowania leku Mozarin, chyba, że lekarz na podstawie indywidualnej analizy korzyści i ryzyka stwierdzi, iż terapia jest bezwzględnie konieczna. Jeżeli leczenie realizowane było w III trymestrze, należy w sposób szczególny obserwować noworodka, ponieważ obserwowano przypadki występowania zaburzeń oddychania, sinicy, bezdechu, problemów w zakresie właściwej termoregulacji, drgawek, obniżonego napięcia mięśniowego oraz innych działań niepożądanych.

Mozarin a karmienie piersią

Podczas laktacji nie powinno się rozpoczynać terapii lekiem Mozarin. Przypuszcza się, że substancja czynna przenika do mleka matki. Jeżeli konieczne jest wdrożenie lub kontynuacja terapii, wówczas należy rozważyć rezygnację z karmienia piersią.

Mozarin a alkohol

Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas terapii lekiem Mozarin pomimo, że nie jest spodziewane, aby escytalopram wchodził z nim w interakcje.

Mozarin opinie

Opinie na temat leku są bardzo rożne. Pacjenci uskarżają się, że na początku stosowania Mozarin powoduje sutki uboczne, zwłaszcza senność, które jednak ustępują w trakcie terapii.

Dystrybutor na terenie Polski: Adamed Pharma S.A.