Metocard

  1. Metocard co to jest
  2. Dawkowanie Metocard
  3. Skutki uboczne leku
  4. Metocard a alkohol
  5. Metocard w ciąży
  6. Metocard a karmienie piersią

Metocard co to jest

Metocard to lek na nadciśnienie i inne schorzenia układu krążenia. Dostępny jest wyłącznie za okazaniem recepty. Występuje pod dwiema nazwami handlowymi, w kilku postaciach o różnej dawce substancji czynnej. Pod nazwą Metocard sprzedawane są:

  • tabletki 50 mg, 30 sztuk
  • tabletki 100 mg, 30 sztuk
  • roztwór do wstrzykiwań 1 mg/1ml, 5 ampułek po 5 ml.

W przypadku Metocard ZK są to:

  • tabletki o przedłużonym uwalnianiu 23,75 mg, 28 sztuk
  • tabletki o przedłużonym uwalnianiu 47,5 mg, 28 sztuk
  • tabletki o przedłużonym uwalnianiu 95 mg, 28 sztuk

Metocard 50 mg i 100 mg został objęty refundacją 100% dla osób powyżej 75 roku życia, zgodnie z zaleceniami i wskazaniami ChPL.

Skład preparatu

W zależności od postaci leku zawiera on jedną z dwóch substancji czynnych: winian metropololu lub bursztynian metropololu, a także różne substancje pomocnicze.

Skład Metocard

1 tabletka zawiera 50 lub 100 mg winianu metoprololu.
Substancje pomocnicze: skrobia ryżowa, celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna, powidon, talk, magnezu sterynian.

1 ampułka zawiera 5 mg winianu metropololu.
Substancje pomocnicze: sodu chlorek, woda do wstrzykiwań.

Skład Metocard ZK

1 tabletka o przedłuż. uwalnianiu zawiera 23,75 lub 47,5 lub 95 mg bursztynianu metoprololu co odpowiada 25, 50 i 100 mg winianu metoprololu.
Substancje pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna, metyloceluloza, skrobia kukurydziana, glicerol, etyloceluloza, magnezu stearynian.
Otoczka tabletki: celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, kwas stearynowy, tytanu dwutlenek (E 171).

Jak działa Metocard?

Preparat powoduje zmniejszenie lub całkowite zahamowanie działania katecholamin na serce. Katecholaminy wydzielane są szczególnie pod wpływem stresu fizycznego lub psychicznego, a ich pojawienie się w organizmie może powodować tachykardię, zwiększać kurczliwość serca czy obniżać ciśnienie tętnicze. Ponadto lek wykazuje słabe działanie stabilizujące na błony komórkowe.

Tabletki po podaniu doustnym są wchłaniane szybko i prawie całkowicie. Tabletki o przedłużonym działaniu zawierają dużą liczbę peletek, które rozprzestrzeniają się w przewodzie pokarmowym i uwalniają metoprolol w sposób kontrolowany i ciągły przez 20 godzin. Lek podany dożylnie ulega dystrybucji w organizmie w przeciągu 5 - 10 minut. Niezależnie od postaci preparatu substancja czynna jest metabolizowana w wątrobie, a wydalana wraz z moczem.

Szybkie podanie leków z metoprololem po ostrym zawale mięśnia sercowego zmniejsza obszar martwicy oraz ryzyko migotania komór. Pozwala także na zmniejszenie dawek środków przeciwbólowych.

Tabletki Metocard wskazane są osobom dorosłym, które cierpią z powodu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej i zaburzeń rytmu serca, szczególnie częstoskurczu komorowego. Mogą być także stosowane pomocniczo w leczeniu nadczynności tarczycy.

Tabletki o przedłużonym uwalnianiu również zaleca się pacjentom dorosłym w leczeniu nadciśnienia tętniczego krwi, dławicy piersiowej i zaburzeń rytmu serca. Ponadto stosowane są w kołataniu serca wywołanym czynnościowymi zaburzeniami pracy serca, w stabilnej objawowej niewydolności serca w skojarzeniu z innymi metodami, zapobiegawczo przeciw ponownemu zawałowi mięśnia sercowego po przebyciu ostrej fazie zawału serca oraz przeciw śmierci z przyczyn sercowych, a także w migrenach. U dzieci powyżej 6 roku życia lek stosuje się w nadciśnieniu tętniczym.

Preparat do wstrzykiwań wykorzystywany jest w leczeniu częstoskurczów, zwłaszcza częstoskurczów nadkomorowych. Jego podanie w ostrym zawale serca obniża śmiertelność.

Przeciwwskazania

Istnieją pewne przeciwwskazania do przyjmowania tego leku. Nie należy go stosować w żadnej z postaci, jeśli u pacjenta występuje:

  • nadwrażliwość na substancję czynną, inne β-adrenolityki lub nadwrażliwość na pozostałe substancje obecne w składzie,
  • nieleczona niewydolność serca z obrzękiem płuc, niedociśnieniem lub niedokrwieniem narządów,
  • bradykardia zatokowa istotna klinicznie,
  • wstrząs kardiogenny,
  • zespół chorego węzła zatokowego,
  • blok przedsionkowo-komorowy 2 i 3 stopnia,
  • ciężkie zaburzenia krążenia tętnic obwodowych,
  • kwasica metaboliczna,
  • nieleczony chromochłonny guz nadnerczy,
  • podejrzewany zawał serca, jeśli czynność serca wynosi mniej, niż 45 skurczów na minutę, ciśnienie skurczowe jest poniżej 100mmHg lub odstęp PQ jest większy od 0,24 s.,
  • leczenie produktami zwiększającymi kurczliwość serca (o działaniu inotropowym będącymi agonistami receptorów β-adrenergicznych), zarówno krótkotrwałe jak i długotrwałe.

W przypadku tabletek czynnikiem wykluczającym są także:

  • ciężkie zaburzenia obwodowego krążenia tętniczego,
  • niedociśnienie,
  • ciężka astma oskrzelowa,
  • przewlekła obturacyjna choroba płuc,
  • stosowanie jednocześnie inhibitorów MAO, innych niż inhibitory MAO-B,
  • za wyjątkiem OIOM – jednoczesne podawanie dożylne leków blokujących kanały wapniowe lub innych leków o działaniu przeciwarytmicznym.

Przed rozpoczęciem stosowania tabletek w niewydolności serca i powtarzającym się ciśnieniu skurczowym >100 mmHg wskazane jest badanie.

Dawkowanie Metocard

Dawkowanie zależne jest od indywidualnej tolerancji pacjenta, leczonego schorzenia oraz postaci, w jakiej preparat ma być przyjmowany. Te czynniki warunkują wielkość przyjmowanych dawek, ich częstotliwość oraz czas trwania terapii.

W przypadku tabletek Metocard 50 i 100 mg:

  • W nadciśnieniu tętniczym stosuje się dawkę 100 – 400 mg na dobę, jednorazowo lub w dwóch dawkach podzielonych. Terapię rozpoczyna się od dawki dobowej 100 mg, którą można zwiększać o 100 mg w odstępach tygodniowych, w zależności od efektów leczenia i stanu pacjenta, nie przekraczając 400 mg na dobę. Gdyby dawka ta nadal nie przynosiła zadowalającego efektu, można dodatkowo wdrożyć lek moczopędny lub inny o działaniu obniżającym ciśnienie krwi.
  • W przypadku dławicy piersiowej preparat należy podawać w dawce 50 – 100 mg od 2 do 3 razy na dobę.
  • W leczeniu zaburzeń rytmu stosuje się dawki 50 – 100 mg podawane 2 lub 3 razy na dobę. Jeżeli dobrana dawka okaże się niewystarczająca, można zastosować 300 mg substancji na dobę w podziale na mniejsze dawki.
  • Jeżeli lek stosowany jest w nadczynności tarczycy, należy podawać 50 mg 4 razy na dobę. W razie wystąpienia eutyreozy dawkę należy zmniejszyć.
  • Po ostrej fazie zawału mięśnia sercowego podanie tabletek Metocard należy rozpocząć w ciągu 15 minut od dożylnego podania ostatniej dawki metoprololu. Przez pierwsze 48 godzin pacjent powinien przyjmować dawkę 50 mg co 6 godzin. Jeżeli preparat podany dożylnie nie był tolerowany, pacjentowi należy podawać połowę zalecanej dawki tabletek (25 mg). Najczęściej stosowana dobowa dawka podtrzymująca wynosi 200 mg substancji czynnej podawanej w sposób podzielony.

Dawkowanie tabletek o przedłużonym uwalnianiu u osób dorosłych:

  • W przypadku łagodnego lub umiarkowanego nadciśnienia tętniczego leczenie należy rozpocząć od jednorazowej dawki dobowej 47,5 mg. Jeżeli okaże się ona niewystarczająca, można ją zwiększyć do 95 mg – 190 mg lub dodatkowo wdrożyć inny lek obniżający ciśnienie.
  • Leczenie dławicy piersiowej prowadzi się za pomocą dawki 95 mg – 190 mg na dobę. Jeżeli zachodzi taka konieczność, można dodatkowo wdrożyć inne preparaty na chorobę wieńcową.
  • W leczeniu zaburzeń rytmu serca stosuje się dawkę 95 mg – 190 mg na dobę.
  • W profilaktyce po zawale mięśnia sercowego należy podawać pacjentowi190 mg leku raz na dobę.
  • W profilaktyce migreny stosuje się 95 mg – 190 mg jednorazowo na dobę.
  • W przypadku stabilnej objawowej niewydolności serca dawkę dostosowuje się indywidualnie. Początkowo u osób z niewydolnością serca w klasie III-IV według klasyfikacji NYHA zaleca się 11,88 mg raz na dobę w 1 tygodniu leczenia, a dawkę tę można podnieść do 23,75 mg raz na dobę w 2 tygodniu terapii. Pacjentom z niewydolnością serca w klasie II według NYHA przez pierwsze 2 tygodnie leczenia podaje się 23,75 mg leku jednorazowo w ciągu doby. Następnie zaleca się podwojenie dawki i zwiększanie jej cyklicznie co 2 tygodnie aż do osiągnięcia 190 mg na dobę (podawanych jednorazowo) lub też do maksymalnej dawki tolerowanej przez pacjenta. 

Tabletki Metocard ZK o przedłużonym uwalnianiu dla dzieci i młodzieży w przedziale wiekowym 6-18 lat podaje się jedynie w terapii nadciśnienia tętniczego. Dawkę oblicza się w oparciu o wagę pacjenta – zaleca się 0,5 mg/kg mc. winianu metoprololu, co odpowiada 0,48 mg/kg mc. bursztynianu metoprololu, raz na dobę.  Jeżeli nie nastąpi reakcja kliniczna na taką dawkę, można ją zwiększyć do 1 mg winianu metoprololu na kg masy ciała (0,95 mg/kg mc. bursztynianu metropololu), uważając by nie przekroczyć 50 mg/kg mc. winianu metoprololu w ciągu doby. W razie dalszego braku odpowiedzi można zwiększyć dawkę ponownie do 2 mg/kg m.c. winianu metroprolu, co stanowi dawkę maksymalną.

Preparat do wstrzykiwań powinien być podawany wyłącznie przez personel doświadczony jego stosowaniu. Stosowany jest dożylnie według następujących wytycznych:

W leczeniu częstoskurczów podaje się 5 mg winianu metoprololu z szybkością 1-2 mg na minutę. Dawkę można ponawiać co 5 minut, aż zostanie uzyskany pożądany efekt terapeutyczny. Zazwyczaj wystarczająca dawka wynosi od 10 do 15 mg, przy czym maksymalna dopuszczalna dawka to 20 mg.

  • W przypadku zawału mięśnia sercowego preparat powinien być zastosowany w ciągu 12 godzin od pojawienia się bólu w klatce piersiowej. Leczenie rozpoczyna się od dożylnego podania dawki 5 mg. Następnie co 2 minuty należy powtarzać dawkę 5 mg, maksymalnie do łącznego podania 15 mg. Po każdej z kolejnych dawek należy sprawdzić częstość skurczów serca oraz wysokość ciśnienia tętniczego. Nie należy podawać następnej dawki, jeżeli czynność serca jest wolniejsza niż 40/min, ciśnienie skurczowe wynosi poniżej 90 mmHg i odcinek PQ jest dłuższy niż 0,26 s, a także gdy skóra pacjenta będzie spocona i zimna lub nastąpi zaostrzenie duszności. Po upływie 15 minut od podania ostatniej dawki preparatu dożylnie, należy podać pacjentowi tabletkę z zawartością 50 mg substancji czynnej i kontynuować nimi terapię co 6 godzin przez 2 doby. W razie nietolerancji po podaniu dożylnym stosuje się połowę dawki doustnej.

Skutki uboczne leku

Metocard może wywołać działania niepożądane. Ich lista została zawarta w ulotce preparatu. Obowiązkiem pacjenta jest zapoznanie się z nią przed rozpoczęciem terapii.

Bardzo często występującym skutkiem ubocznym leku jest zmęczenie.

Często notuje się:

  • ból i zawroty głowy,
  • zaburzenia równowagi połączone z omdleniem (nie dotyczy preparatu do wstrzykiwań),
  • bradykardię,
  • kołatanie serca,
  • wyraźne zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi i niedociśnienie ortostatyczne, bardzo rzadko z omdleniem (w przypadku tabletek o przedłużonym uwalnianiu skutek ten pojawia się bardzo często),
  • duszność wysiłkową,
  • nudności,
  • wymioty,
  • bóle brzucha,
  • biegunkę,
  • zaparcia,
  • uczucie zimna w obwodowych częściach kończyn (w przypadku tabletek występuje niezbyt często).

Niezbyt często zgłaszano:

  • zwiększenie masy ciała,
  • depresję,
  • osłabienie koncentracji,
  • senność lub bezsenność,
  • koszmary senne,
  • parestezje,
  • zaostrzenie objawów niewydolności serca o charakterze przejściowym,
  • blok przedsionkowo-komorowy I stopnia,
  • ból w okolicy przedsercowej,
  • skurcz oskrzeli,
  • wymioty,
  • wysypkę (pokrzywka łuszczyco-podobna i dystroficzne zmiany skórne),
  • zwiększoną potliwość,
  • skurcze mięśni,
  • obrzęki.

W przypadku preparatu do wstrzykiwań niezbyt częstym objawem niepożądanym jest także wstrząs kardiogenny u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego.

Wśród rzadkich skutków ubocznych pojawiają się:

  • zaostrzenie utajonej cukrzycy (nie dotyczy Metocard do wstrzykiwań),
  • nerwowość,
  • napięcie,
  • zaburzenia widzenia,
  • suchość lub podrażnienie oczu,
  • zapalenie spojówek,
  • czynnościowe objawy zaburzeń pracy serca,
  • zaburzenia rytmu serca,
  • zaburzenia przewodzenia w sercu,
  • nieżyt nosa,
  • suchość w ustach,
  • nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby,
  • wypadanie włosów,
  • impotencja i inne zaburzenia seksualne,
  • plastyczne stwardnienie prącia (choroba Peyroniego) (nie dotyczy Metocard do wstrzykiwań).

W przypadku preparatu do wstrzykiwań rzadko występują również nasilenie istniejącego bloku przedsionkowo-komorowego, zespół Raynauda oraz dodatnie miano przeciwciał przeciwjądrowych, które nie jest związane z toczniem rumieniowatym układowym.

Skutki występujące bardzo rzadko znacznie różnią się w zależności od postaci preparatu. W przypadku Tabletek Metocard oraz tabletek o przedłużonym uwalnianiu są to:

  • trombocytopenia,
  • leukopenia,
  • zapominanie lub osłabienie pamięci,
  • splątanie,
  • omamy,
  • szumy uszne,
  • martwica u pacjentów z ciężkimi chorobami naczyń obwodowych występujących przed leczeniem,
  • pogorszenie chromania przestankowego,
  • zaburzenia smaku,
  • zapalenie wątroby,
  • reakcje związane z nadwrażliwością na światło,
  • zaostrzenie łuszczycy,
  • bóle stawów.

Częstość występowania niektórych z nich jest nieznana. W przypadku tabletek Metocard i tabletek o przedłużonym uwalnianiu należą do nich także:

  • zmiany osobowości (np. zmiany nastroju),
  • zaburzenia słuchu,
  • pogorszenie zespołu Raynauda,
  • łuszczycopodopne zmiany na skórze,
  • wystąpienie łuszczycy,
  • osłabienie mięśni.

Metocard a alkohol

Lek wykazuje interakcje z alkoholem o charakterze niemożliwym do przewidzenia. Spożywanie alkoholu w ilościach od umiarkowanych do dużych przez długi czas powoduje wzrost ciśnienia tętniczego oraz może zmniejszać skuteczność działania leków przeciwnadciśnieniowych beta-adrenolitycznych. Stan poważnego upojenia alkoholowego może z kolei wywołać zwiększenie niedociśnienia ortostatycznego. Przed rozpoczęciem przyjmowania leków typu Metocard należy pacjentów uczulić, by nie spożywali w tym czasie alkoholu.

 Metocard w ciąży

Stosowanie preparatu w ciąży jest niewskazane. Leki z grupy β-adrenolityków, do której należy, niosą ze sobą ryzyko śmierci płodu oraz przedwczesnego porodu. Długotrwałe stosowanie metoprololu przez kobiety ciężarne z łagodnym lub umiarkowanym nadciśnieniem tętniczym może prowadzić do opóźnienia rozwoju wewnątrzmacicznego płodu. Ponadto preparaty β-adrenolityczne mogą wywołać bradykardię u płodów i noworodków, a także wydłużyć czas porodu. Zgłaszano także przypadki wystąpienia u noworodków hipoglikemii, niedociśnienia, zwiększonej bilirubinemii oraz utrudnionej odpowiedzi na niedotlenienie tkanek.

W związku z tymi zagrożeniami tabletki mogą być wdrożone wyłącznie wtedy, gdy korzyści dla matki są większe, niż ryzyko dla zarodka lub płodu. Metocard należy odstawić 49-72 godziny przed planowanym terminem porodu, a jeżeli nie można tego zrobić, to zachodzi konieczność obserwacji noworodka pod kątem objawów zablokowania receptorów β-adrenergicznych przez pierwsze 2 lub 3 doby życia.

Metocard a karmienie piersią

Preparat podczas karmienia piersią można przyjmować jedynie, gdy jest to konieczne, a korzyści dla pacjentki przewyższają ryzyko dla dziecka. Stężenie metoprololu w mleku kobiety jest 3 razy większe, niż w osoczu jej krwi, więc znacznie większa ilość leku przekazywana jest dziecku. Mimo, że badania wykazały, iż poza kobietami o powolnym metabolizmie wpływ na dzieci karmione piersią przez matki stosujące preparat jest niewielki, to jednak należy je szczególnie obserwować.

Dystrybutor na terenie Polski: Zakłady Farmaceutyczne "Polpharma" S.A.