Maxon

  1. Maxon co to jest
  2. Maxon dawkowanie
  3. Maxon skutki uboczne
  4. Maxon w ciąży
  5. Maxon a karmienie piersią
  6. Maxon a alkohol
  7. Maxon opinie

Maxon co to jest

Maxon to dostępny na receptę lek w postaci tabletek powlekanych. Preparat dystrybuowany jest w dawkach 100 mg, w opakowaniach po 4 lub 8 sztuk. Pacjenci poszukujący tabletek na potencję bez recepty wybrać mogą słabszą wersję Maxon Active – tabletki zawierające 25 mg substancji czynnej. Lek nie podlega refundacji.

Tabletki zawierają w swoim składzie substancję czynną syldenafil (w postaci cytrynianu) oraz wspomagająco laktozę. Lek wywołuje erekcję poprzez swoje działanie obwodowe. Dzięki zwiększeniu dopływu krwi do prącia przywraca zaburzony mechanizm wzwodu. Podczas pobudzenia seksualnego w organizmie dochodzi do określonych przemian metabolicznych: uwolnienia tlenku azotu w ciałach jamistych, który to tlenek następnie aktywuje enzym odpowiedzialny za zwiększenie poziomu cGMP – cyklicznego guanozynomonofosforanu. Dzięki temu w ciałach jamistych rozkurczają się mięśnie gładkie i umożliwiony zostaje napływ krwi do prącia. Za rozpad cGMP i zakończenie erekcji odpowiada z kolei cGMP fosfodiesteraza typu 5 (PDE5).

Syldenafil to silny selektywny inhibitor PDE5 – Maxon pozwala więc na zahamowanie aktywności PDE5, a tym samym powoduje zwiększenie stężenia cGMP wewnątrz ciał jamistych. W ten sposób przedłuża i wzmacnia erekcję. Zaletą leku jest nasilenie rozkurczających właściwości tlenku azotu na izolowane ludzkie ciała jamiste przy jednoczesnym braku działania zwiotczającego na tę tkankę.

Maxon oraz Maxon Active to leki na potencję zalecane do stosowania przez dorosłych mężczyzn, u których występują problemy z zaburzeniami erekcji, zarówno w sytuacji całkowitej niezdolności do jej uzyskania, jak również gdy czas trwania wzwodu jest zbyt krótki do odbycia stosunku seksualnego. Producent podkreśla, że tabletki nie są przeznaczone dla mężczyzn młodszych, niż 18 lat. Ważną kwestią, na którą zwraca uwagę, jest również możliwość osiągnięcia oczekiwanego działania po zażyciu leku tylko dzięki odpowiedniej stymulacji seksualnej. Preparat wykazuje działania podtrzymujące erekcję, nie wywołując jej samoczynnie.

Maxon dawkowanie

Lek przeznaczony jest dla dorosłych mężczyzn – powyżej 18 roku życia. Zalecaną dawką początkową jest 50 mg preparatu. Należy przyjąć ją około 1 h przed planowaną aktywnością seksualną. W zależności od reakcji organizmu, istnieje możliwość zwiększenia dawki do 100 mg lub jej zmniejszenia do 25 mg. Nie zaleca się zażywania dawki większej od 100 mg oraz stosowania preparatu częściej, niż raz na dobę.

Stosowanie leku u pacjentów w podeszłym wieku nie wymaga specjalnej modyfikacji dawki, chyba że jest to konieczne ze względu na indywidualny stan zdrowia pacjenta. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub chorujący na ciężkie zaburzenia czynności nerek powinni rozważyć stosowanie dawki 25 mg. W razie potrzeby możliwe jest jej zwiększenie do 50 lub 100 mg, jeśli lek jest dobrze tolerowany.

Podobnie jak większość leków na potencję, tak również Maxon najlepiej wchłania się z przewodu pokarmowego po przyjęciu doustnym na czczo. Pokarmy mogą wydłużyć okres oczekiwania na efekty, szczególnie jeśli posiłek był obfity bądź tłusty. Zgodnie z informacjami zamieszczonymi w ulotce leku, tempo wchłaniania preparatu przyjętego na czczo wynosi od 30 do 120 minut, w zależności od indywidualnej tolerancji leku przez pacjenta.

Stosując Maxon należy pamiętać, aby przyjmować dawkę zaleconą w ulotce lub wskazaną przez lekarza. Przyjęcie zbyt dużej dawki preparatu nie wpływa na poprawę skuteczności lub przyspieszenie działania leku, może jednak okazać się szkodliwe dla zdrowia pacjenta. Samodzielne zwiększanie porcji preparatu może doprowadzić do wystąpienia przedawkowania.  Jeżeli oczekiwane działanie wydaje się pacjentowi zbyt silne lub zbyt słabe, wówczas najlepiej jest skonsultować się z lekarzem, który pomoże dopasować dawkę optymalną do indywidualnej sytuacji. Mimo, iż objawy pojawiające się po przyjęciu dużych dawek substancji czynnej nie stanowiły bezpośredniego zagrożenia dla zdrowia lub życia pacjenta, to należy unikać sytuacji, które prowadzić mogą do przedawkowania. Pacjenci zażywający zbyt duże dawki preparatu znacznie częściej skarżyli się na występowanie działań niepożądanych, a także na ich intensywny przebieg. Jako efekt przedawkowania leku najczęściej wymieniano występowanie bólów i zawrotów głowy, zaburzenia widzenia, uderzenia gorąca, jak również dolegliwości dyspeptyczne.

W postępowaniu medycznym po przyjęciu większej dawki niż zalecana oraz przy wystąpieniu działań niepożądanych, najważniejszą kwestią jest ocena stanu pacjenta. Zazwyczaj nadużycie leku wymaga obserwacji chorego oraz wdrożenia standardowego leczenia podtrzymującego. Przypuszcza się, że zastosowanie dializy nie przyspieszy wydalania substancji czynnej z organizmu, ponieważ lek nie jest wydalany z moczem.

Mimo, że lek dostępny jest także w wersji bez recepty, nie może być stosowany przez wszystkich pacjentów. Wśród przeciwwskazań wymienia się:

  • alergię lub nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu;
  • w związku z zawartością laktozy: rzadką, dziedziczną chorobę polegającą na nietolerancji galaktozy, z niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy;
  • stan, który nie pozwala na jakąkolwiek aktywność seksualną: w przebiegu ciężkiej choroby występującej w obrębie układu sercowo-naczyniowego, w szczególności w przebiegu niestabilnej dławicy piersiowej czy ciężkiej niewydolności mięśnia sercowego;
  • pacjentów po utracie wzroku w jednym oku, na skutek przebiegu nietętniczej przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego.

Dotychczas przeprowadzone badania nie pozwalają z całkowitą pewnością wnioskować o bezpieczeństwie stosowania leku w określonych grupach pacjentów, w tym zmagającym się z niewydolnością wątroby o ciężkim przebiegu, istotnym niedociśnieniem tętniczym, osiągającym wartości na poziomie niższym niż 90/50 mmHg, po przebytym niedawno udarze lub zawale serca, a także u mężczyzn ze zdiagnozowanymi zmianami degeneracyjnymi siatkówki o podłożu genetycznym. Dlatego też przy występowaniu wymienionych chorób nie należy stosować preparatu.

Lek nie może być przyjmowany wraz z niektórymi produktami leczniczymi z uwagi na możliwe interakcje. Nie należy łączyć preparatu z:

  • innymi lekami na potencję;
  • lekami z grupy azotanów lub o działaniu uwalniającym tlenek azotu, bez względu na postać preparatu, z uwagi na możliwość zmniejszenia ciśnienia tętniczego, co stanowi duże niebezpieczeństwo dla pacjenta;
  • lekami o działaniu pobudzającym dla cyklazy guanylowej;

W przypadku jednoczesnego zażywania pewnych leków, których spożycie nie wyklucza stosowania syldenafilu, należy zastosować mniejszą dawkę leku. Sytuacja taka występuje między innymi w związku z lekami zawierającymi rytonawir, wówczas maksymalna dawka syldenafilu to 25 mg na 48 h.

Mimo, iż lek dostępny jest również bez recepty, przed jego zastosowaniem należy udać się na konsultację lekarską. Podczas wizyty lekarz przeprowadza szczegółowy wywiad, a także wykonuje badanie przedmiotowe i podmiotowe w celu ustalenia przyczyn zaburzenia erekcji i możliwości leczenia farmakologicznego. Ze względów bezpieczeństwa dla pacjenta korzystne jest, by przed rozpoczęciem stosowania preparatu dokonać oceny układu sercowo-naczyniowego oraz ewentualnej podatności na działanie leku rozszerzające naczynia, zwłaszcza podczas aktywności seksualnej.

Pewne grupy pacjentów wymagają większych środków ostrożności przy stosowaniu leku. Wyróżnić można osoby z podwyższoną wrażliwością na rozszerzanie naczyń - obserwuje się ją u pacjentów, u których stwierdzono utrudnienia odpływu krwi z lewej komory serca, np.  w schorzeniach zwężenia ujścia aorty czy kardiomiopatii przerostowej z towarzyszącym zawężeniem drogi odpływu, lub u osób ze stwierdzonym zespołem atrofii wielonarządowej, w przebiegu którego dochodzić może do zaburzeń w zakresie kontroli ciśnienia tętniczego, regulowanego przez autonomiczny układ nerwowy.

Ostrożność podczas stosowania preparatu należy także zachować u panów, u których występują deformacje prącia o podłożu anatomicznym. W tym wypadku najczęściej zwraca się uwagę na zaburzenia takie, jak: zagięcie, zwłóknienie ciał jamistych, choroba Peyroniego. Uwagę powinni zachować także panowie, u których zdiagnozowane zostały choroby zwiększające prawdopodobieństwo wystąpienia tzw. priapizmu, w szczególności niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, szpiczak mnogi bądź białaczka.

Dotychczas nie uzyskano wystarczających informacji, które świadczyłyby o bezpieczeństwie stosowania preparatu u mężczyzn, u których zdiagnozowano zaburzenia krzepnięcia lub czynną chorobę wrzodową. W związku z tym możliwość przyjmowania preparatu powinna zostać poddana analizie przez lekarza, który oceni potencjalne korzyści oraz ryzyko związane z przyjmowaniem leku.

Szczególną grupą pacjentów są także panowie, którzy przyjmują leki α-adrenolityczne. Preparaty te mogą wywoływać objawy niedociśnienia tętniczego, najczęściej występującego do 4 godzin od momentu przyjęcia Maxon. Co ważne, w grupie tej ryzyko można dość istotnie obniżyć, jeżeli lek zostanie podany pacjentowi w stanie hemodynamicznie stabilnym. Producent leku zaznacza, że jak dotąd nie uzyskano informacji, które pozwalałyby wnioskować o bezpieczeństwie łączenia terapii lekiem Maxon oraz innymi preparatami, będącymi inhibitorami PDE5.

Skutki uboczne

Jeśli erekcja trwa dłużej niż 4 godziny, pacjent natychmiast powinien skonsultować się z lekarzem. Podczas stosowania preparatów z syldenafilem należy zwrócić szczególną uwagę na zaburzenia związane ze wzrokiem. W przypadku ich wystąpienia należy natychmiast odstawić preparat i jak najszybciej zasięgnąć opinii lekarza.

Lek Maxon u pewnych pacjentów może wywołać pojawienie się działań niepożądanych. Najczęściej opisywano występowanie bólów głowy. Często też wymieniane były skutki uboczne takie, jak:

  • zawroty głowy;
  • zaburzenia widzenia;
  • charakterystyczne dla leków na bazie syldenafilu zaburzenia widzenia barw polegające na widzeniu wszystkiego w barwach zielonych, niebieskich, czerwonych lub żółtych, a także chromatopsja;
  • niewyraźne widzenie;
  • nagłe zaczerwienienia;
  • uderzenia gorąca;
  • uczucie zatkanego nosa;
  • dolegliwości ze strony układu pokarmowego: niestrawność, nudności.

Niezbyt często u pacjentów występowały dolegliwości takie, jak:

  • nieżyt i krwawienie z nosa;
  • zatkanie zatok;
  • reakcje alergiczne i nadwrażliwość;
  • senność, uczucie zwiększonego zmęczenia;
  • dolegliwości okulistyczne: bóle oczu, przekrwienie gałek ocznych, światłowstręt, widzenie jaskrawe, fotopsja, stany zapalne spojówek, a także zaburzenia związane z prawidłowym wydzielaniem łez, w tym zespół suchego oka;
  • zawroty głowy związane w sposób bezpośredni z zaburzeniami dotyczącymi błędnika, jak również szumy uszne;
  • zaburzenia w zakresie układu sercowo-naczyniowego: występowanie tachykardii, uczucia kołatania serca, nadciśnienie bądź niedociśnienie tętnicze, bóle w klatce piersiowej;
  • wystąpienie choroby refluksowej przełyku, jak też wymioty i bóle brzucha, szczególnie w górnej jego części;
  • suchość w ustach;
  • wysypka na skórze;
  • bóle mięśni i kończyn;
  • krwiomocz.

Zdecydowanie rzadziej dochodziło do dużo poważniejszych powikłań związanych z przyjmowaniem preparatu na potencję Maxon. Należy zaznaczyć, że odnotowano przypadki działań niepożądanych, których wystąpienie może w sposób istotny wpływać na bezpośrednie zagrożenie zdrowia lub życia pacjenta. Wśród nich wymienić należy:

  • naczyniowy udar mózgu;
  • napad niedokrwienny, zazwyczaj o charakterze przemijającym;
  • przednią niedokrwienną neuropatię nerwu wzrokowego, bez współistniejącego zapalenia tętnic;
  • drgawki lub omdlenia;
  • retinopatię miażdżycową;
  • migotanie przedsionków;
  • wystąpienie arytmii komorowej;
  • niestabilną dławicę piersiową.

Zdarzyły się przypadki wystąpienia nagłej śmierci sercowej oraz zawału serca.

Ponadto pacjenci uskarżali się także na dolegliwości okulistyczne. Rzadko, jednak odnotowano występowanie poniższych objawów:

  • zamknięcie naczyń siatkówki oka lub wystąpienia krwotoku siatkówkowego;
  • rozwój jaskry czy pogorszenie w zakresie pola widzenia stwierdzone w badaniach okulistycznych;
  • liczne zaburzenia funkcji wzroku: zmniejszenie ostrości widzenia, widzenie podwójne, krótkowzroczność;
  • przypadki zmętnienia ciała szklistego;
  • rozszerzenie źrenic;
  • zaburzenia w obrębie tęczówki;
  • widzenie obwódek wokół źródła światła, nazywane czasem efektem halo vision;
  • przypadki obrzęków i obrzmień oka;
  • obrzęków powiek;
  • przekrwienie spojówek;
  • odbarwienie twardówki.

U wąskiej grupy panów poddawanych terapii lekiem Maxon doszło także do utraty lub pogorszenia słuchu. U niektórych mężczyzn zdarzały się przypadki zachorowań na zespół Stevensa-Johnsona (SJS) oraz toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka (TEN). Lek może wywoływać drażliwość. Mężczyźni zgłaszali także objawy polegające na uczuciu ucisku w gardle, suchości i obrzęku nosa czy objawów wskazujących na niedoczulicę jamy ustnej.

Działania niepożądane zaobserwowano także w obrębie męskich narządów płciowych. Produkt leczniczy Maxon odpowiadał za:

  • występowanie krwi w spermie;
  • krwawienia z prącia;
  • priapizm, czyli długotrwały wzwód, najczęściej bolesny i niezwiązany z podnieceniem seksualnym;
  • zjawisko nasilonej erekcji, utrzymującej się przez dłuższy czas.

W ulotce preparatu zaznaczono, że jeżeli erekcja po przyjęciu preparatu występuje powyżej 4 godzin, wówczas należy jak najszybciej udać się do lekarza lub na szpitalny oddział ratunkowy, gdzie możliwe będzie udzielenie odpowiedniej pomocy medycznej.

Specyfika objawów niepożądanych, jakie mogą wystąpić po przyjmowaniu preparatu sprawia, że pacjenci, u których wystąpiły zawroty głowy, omdlenia czy zaburzenia widzenia po zażyciu leku nie powinni prowadzić pojazdów lub obsługiwać maszyny w ruchu. Producent preparatu nie zakazuje kategorycznie wykonywania tych czynności. Jednocześnie zaleca, aby po przyjęciu preparatu, szczególnie, jeśli był on stosowany po raz pierwszy, poznać indywidualną reakcję organizmu na lek.

Maxon w ciąży

Lek nie jest przeznaczony dla kobiet.

Maxon a karmienie piersią

Lek nie jest przeznaczony dla kobiet.

Maxon a alkohol

Podczas przyjmowania leku należy zrezygnować ze spożywania alkoholu. Stwierdzono, że połączenie leku Maxon z alkoholem może w sposób istotny wpływać na zwiększenie toksyczności substancji czynnej w organizmie pacjenta. Spożywanie alkoholu podczas terapii może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, a także wpływać na ich intensywność.

Maxon opinie

W przypadku preparatu Maxon opinie dotyczące jego skuteczności są podzielone. Panowie często chwalą lek za skuteczne i szybkie działanie, chociaż zdarzają się także opinie neutralne lub negatywne, odnoszące się do niezadowalającego efektu działania preparatu.

Dystrybucja na terenie Polski: Adamed Pharma S.A.