Kinetoza – choroba lokomocyjna

Nazwa „choroba” w przypadku kinetozy jest używana nieco na wyrost, ponieważ jest to nic innego, jak fizjologiczna reakcja organizmu, zespół dolegliwości pojawiających się podczas podróży różnymi środkami lokomocji. Jest to przypadłość nie tylko najmłodszych. Dotyka również dorosłych, podróżujących zarówno samochodem, jak też samolotem czy statkiem (w tym przypadku nazywana jest chorobą morską).

Chorobę lokomocyjną powoduje niezgodność bodźców, jakie mózg odbiera z różnych narządów. Wzrok i słuch odbierają, że ciało się porusza, natomiast błędnik nie rejestruje żadnego ruchu ciała. Za chorobę lokomocyjną odpowiedzialne są narządy zmysłów składające się na układ równowagi: błędnik, oczy i proprioreceptory, czyli zakończenia nerwowe w stawach, mięśniach, ścięgnach i skórze, przesyłające do mózgu informacje o ułożeniu naszych rąk i nóg oraz o tym, w jakim położeniu znajdują się względem siebie. Odbierają one z otoczenia informacje, co się z nami dzieje w danym momencie, i wysyłają je do mózgu. Jeżeli informacje wysyłane przez poszczególne narządy zmysłu są sprzeczne, mózg nie jest w stanie ich powiązać w logiczną całość i odpowiednio zareagować. Wskutek tego następuje pobudzenie ośrodka wymiotnego w mózgu i nerwu błędnego, co jest podstawą choroby lokomocyjnej. Najczęstsze objawy choroby lokomocyjnej to: zawroty głowy, zmęczenie, nudności i senność. Bardziej podatne na tę dolegliwość są kobiety, zwłaszcza w ciąży lub podczas miesiączki. Choroba lokomocyjna bardzo często występuje u dzieci do 12. roku życia, później u większości przemija.

Choroba lokomocyjna w większości przypadków ma łagodny przebieg, a jej objawy stopniowo ustępują samoistnie. Jednak w przypadku, gdy towarzyszą jej wyjątkowo uciążliwe i intensywne dolegliwości, konieczna jest konsultacja lekarska. Leki na chorobę lokomocyjną, zawierające substancje hamujące nadmierną aktywność układu autonomicznego i tym samym zapobiegające wystąpieniu nieprzyjemnych skutków kinetozy, są dostępne bez recepty w postaci syropu, tabletek i kropli. Trzeba pamiętać, że niektóre z nich działają uspokajająco i nasennie, osłabiają koncentrację, toteż nie powinni ich zażywać kierowcy. Przy ich zażywaniu nie wolno pić alkoholu. Powinno się je przyjmować przed rozpoczęciem podróży. Niezwykle ważne w chorobie lokomocyjnej są odpowiednie warunki i komfort podróży.

Data dodania 16.01.2018
Data ostatniej aktualizacji 16.01.2019