Medycyna Pracy w Krakowie - badania bez kolejek

Kto nie podlega wstępnym badaniom lekarskim?

Czy wiesz, że wstępnych badań lekarskich nie muszą wykonywać:

• osoby, przyjmowane do pracy u tego samego pracodawcy na to samo stanowisko lub na stanowisko o takich samych warunkach pracy, do 30 dni po rozwiązaniu lub wygaśnięciu poprzedniego stosunku pracy z tym pracodawcą
• osoby przyjmowane do pracy u innego pracodawcy na dane stanowisko, w ciągu 30 dni po rozwiązaniu lub wygaśnięciu poprzedniego stosunku pracy – po przedstawieniu pracodawcy aktualnego orzeczenia lekarskiego wraz ze skierowaniem, na podstawie którego było wystawione. Z tego ułatwienia nie mogą skorzystać osoby przyjmowane do wykonywania prac szczególnie niebezpiecznych.

W jakich sytuacjach można skorzystać z udogodnień wynikających z przepisów Ustawy z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej?

Oto kilka praktycznych przykładów

1. Pracownik jest zatrudniony w kilku spółkach należących do tej samej grupy kapitałowej (np.trzech) i wykonuje takie same czynności dla każdej z nich w różnym wymiarze czasu pracy – nie potrzebuje już trzech skierowań i trzech orzeczeń, do każdej ze spółek osobno, wystarczy jedno orzeczenie wystawione na jedną ze spółek, które można wykorzystać następnie we wszystkich spółkach. Sytuacja nie dotyczy badań okresowych.
2. Pracownik awansuje lub zmienia stanowisko w ramach tej samej firmy, jednak zmianie nie ulegają narażenia zawodowe (np. nadal jest to praca przy komputerze i prowadzenie pojazdu kat. B). W tej sytuacji również można skorzystać z orzeczenia wystawionego na poprzednio zajmowane stanowisko pracy.
3. Pracownik podejmuje pracę u nowego pracodawcy, np. na stanowisku biurowym i posiada nadal aktualne orzeczenie o zdolności do pracy w komplecie ze skierowaniem, z którego wynika, że do tej pory pracował również przy komputerze lub miał więcej narażeń zawodowych. Jeżeli nie minęło więcej niż 30 dni od rozwiązania umowy z poprzednim pracodawcą, orzeczenie to można wykorzystać u nowego pracodawcy.

Zachęcamy Państwa do korzystania z ww. udogodnień, co pozwoli uniknąć zbędnych badań, traktowanych często jako nadmierną administracyjną formalność.

Badania okresowe:

• Realizowane są przed zakończeniem ważności poprzedniego orzeczenia.
• Mają na celu monitorowanie stanu zdrowia zatrudnionych i pozwalają określić czy nadal są zdolni do wypełniania swoich obowiązków zawodowych na danym stanowisku pracy.
• Częstotliwość badań zależy od rodzaju narażeń w środowisku pracy, stanu zdrowia, wieku badanego oraz przepisów prawa.

Badania kontrolne:

• Są obowiązkowe po długotrwałej nieobecności powyżej 30 dni spowodowanej chorobą w celu oceny zdolności pracownika do wykonywania dotychczasowej pracy. Na tego typu badanie pracownik powinien zabrać ze sobą skierowanie od pracodawcy oraz zaświadczenie lekarskie o zakończonym leczeniu lub dokumentację z przebiegu leczenia.

Pracownicy powinni być świadomi swoich praw i obowiązków związanych z badaniami w zakresie medycyny pracy, aby mogli skutecznie dbać o swoje zdrowie i bezpieczeństwo.

Procedura przeprowadzania badań sanitarno-epidemiologicznych

• Dla pracowników kierowanych na badania sanitarno-epidemiologiczne pracodawca wystawia stosowne skierowanie.
• Pracownik powinien umówić się na wizytę telefonicznie, informując których badań dotyczy wizyta.
• Lekarz medycyny pracy na podstawie informacji zawartych w dokumencie przeprowadza proces diagnostyczno-orzeczniczy, który kończy się wydaniem dwóch egzemplarzy orzeczeń – jeden dla pracownika a drugi dla pracodawcy.

Najczęstsze prace, przy których istnieje możliwość przeniesienia zakażenia na inne osoby:

• Zawody związane z ciągłym kontaktem z ludźmi stwarzające zagrożenie przeniesienia drogą powietrzno-kropelkową i powietrzno-pyłową.
• Prace związane z wytwarzaniem, pakowaniem, dystrybucją lub przechowywaniem nieopakowanej żywności, przygotowaniem i wydawaniem posiłków, wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi i leków, a także myciem naczyń i pojemników przeznaczonych na żywność.
• Prace na stanowiskach związanych z kontaktem z wodą oraz środkami służącymi pielęgnacji skóry lub śluzówek innych osób, oraz stwarzających zagrożenie przeniesienia zakażenia drogą kontaktową na inne osoby.

Podstawa prawna: Ustawa o zapobieganiu i zwalczaniu chorób zakaźnych u ludzi (Dz.U. z 2024 poz. 924)