Tussipect

Postać

Tabletki, syrop

Substancja czynna

Efedryna, lukrecja, benzoesan sodu, wyciąg z ziela tymianku, saponiny

Wskazania

Choroby dróg oddechowych z trudnościami w odkrztuszaniu

  1. Tussipect co to jest
  2. Tussipect dawkowanie
  3. Tussipect w ciąży i w okresie karmienia piersią
  4. Tussipect skutki uboczne
  5. Interakcje z innymi lekami
  6. Środki ostrożności

Tussipect co to jest

Tussipect to dostępny za okazaniem recepty lek o działaniu wykrztuśnym. Preparat jest stosowany w chorobach dróg oddechowych, w których występują trudności z odkrztuszaniem. Ma postać tabletek lub syropu.

Jak działa Tussipect? Efedryna, jedna z substancji czynnych zawartych w leku, silnie rozkurcza oraz rozluźnia mięsnie gładkie głównie oskrzeli. Ma także stymulujący wpływ na oddychanie, pogłębia je i przyspiesza. Ponadto dzięki pobudzaniu receptorów w drzewie oskrzelowym działa rozkurczając na oskrzela i zmniejsza tym samym wydzielanie śluzu w drogach oddechowych. Z kolei lukrecja powoduje spadek napięcia powierzchniowego oraz rozmiękczenie śluzu wydzielanego w górnych drogach oddechowych. Roślina posiada również właściwości przeciwwirusowe, przeciwzapalne oraz bakteriostatyczne.

Benzoesan sodu oraz saponiny zwiększają proces wydzielania gruczołów oskrzelowych. Korzystny wpływ na funkcjonowanie górnych dróg oddechowych ma także zawarty w syropie Tussipect wyciąg z ziela tymianku. Pobudza on ruch nabłonka rzęskowego i przyczynia się zwiększenia ilości płynnego śluzu, przez co ułatwia odkrztuszanie.

Po jakim czasie działa efedryna? Po przyjęciu doustnym substancja czynna osiąga maksymalne stężenie w ciągu 3 godzin.

Tussipect w postaci tabletek występuje w opakowaniu zawierającym 20 sztuk. Z kolei lek w postaci syropu jest dostępny w butelce 140 g oraz 1000 g.

Tussipect skład

1 drażowana tabletki Tussipect zawiera substancje czynne w następujących ilościach:

  • 60 mg suchego wyciągu z korzenia lukrecji,
  • 15 mg chlorowodorku efedryny,
  • 72 mg sproszkowanego korzenia lukrecji,
  • 16,7 mg benzoesanu sodu,
  • 12 mg saponiny.

Substancje pomocnicze to: żółcień chinolinową E 104, sacharoza, czerwień koszenilową E 124.

5 ml syropu Tussipect zawiera jako substancję czynną 4,35 mg chlorowodorku efedryny, 622 mg wyciągu tymiankowego oraz 1,43 mg saponiny. Ponadto w syropie znajduje się sacharoza, parahydroksybenzoesan etylu i etanol.

Wskazania do stosowania

Na co stosować Tussipect? Lek wskazany jest jako środek w leczeniu chorób dróg oddechowych z objawami takimi jak trudności w odkrztuszaniu, np. w stanach przeziębienia. Substancje czynne zawarte w preparacie mają działanie wykrztuśne. Tussipect ma właściwości rozszerzające oskrzela oraz zmniejszające przekrwienie błony śluzowej zatok przynosowych oraz nosa. W konsekwencji ogranicza obrzęk oraz ilości wydzieliny.

Przeciwwskazania do stosowania

Nie wszyscy pacjenci mogą przyjmować ten preparat. Do chorób i stanów, które stanowią przeciwwskazanie do stosowania Tussipect należą:

  • nadwrażliwość na jakikolwiek składnik leku;
  • choroba niedokrwienna mięśnia sercowego;
  • zaburzeniach rytmu serca;
  • cukrzyca;
  • padaczka;
  • nadciśnienie tętnicze;
  • nadczynność tarczycy;
  • przerost gruczołu krokowego;
  • jaskra z zamkniętym kątem przesączania.

Tussipect dawkowanie

Jak stosować Tussipect tabletki i syrop? Obie postaci leku przyjmuje się doustnie. Tabletki należy połykać je w całości i popić niewielką ilością wody.

Zalecane dawkowanie Tussipect dla dorosłych i młodzieży powyżej 12. lat to 3 tabletki 3 razy na dobę lub 5 ml syropu 2 do 3 razy na dobę w odstępie ok. 6-8 godzin.

Pominięcie dawki leku

Jeżeli pacjent zapomniał przyjąć tabletkę lub syrop Tussipect, to nie powinien stosować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej dawki. W takiej sytuacji zaleca się przyjęcie następnej dawki o zwykłej porze i kontynuowanie terapii jak dotychczas.

Tussipect w ciąży i w okresie karmienia piersią

U pacjentek w ciąży oraz podczas karmienia piersią lek Tussipect nie jest wskazany.

Tussipect skutki uboczne

Tak każdy lek, tak też Tussipect może wywoływać u niektórych pacjentów występowanie skutków ubocznych. Efedryna będąca substancją czynną leku powodowała u niektórych pacjentów:

  • zaburzenia snu;
  • zawroty głowy;
  • pobudzenie;
  • drżenie rąk;
  • niepokój;
  • rozdrażnienie;
  • wzrost ciśnienia krwi;
  • kołatanie serca.

Ponadto zawarte w leku saponiny mogą powodować podrażnienia błony śluzowej żołądka, którego objawami są:

  • bóle brzucha;
  • mdłości;
  • wymioty.

U niektórych pacjentów podczas przyjmowania leku Tussipect mogą pojawić się także inne skutki uboczne.

Interakcje z innymi lekami

Lek Tussipect może wchodzić w interakcje z innymi preparatami, m.in.:

  • inhibitorami MAO – może przyczyniać się do wzrostu ciśnienia krwi, w tym przełomu nadcinieniowego. Takie działanie może występować przez okres 14 dni po zakończeniu stosowania inhibitorów MAO;
  • lekami hipotensyjnymi, powodując spadek ich skuteczności;
  • halotanem lub glikozydami nasercowymi, prowadząc do wzrostu ryzyka arytmii serca
  • acetazolamidem oraz innymi związkami alkalizującymi mocz, gdyż mogą potęgować działanie efedryny;
  • salbutamolem oraz innymi lekami pobudzającymi układ współczulny, powodując nasilenie ewentualnych skutków ubocznych efedryny, np. oddziaływanie na układ krążenia,;
  • oksytocyną lub pochodnymi alkaloidami sporyszu, ponieważ może potęgować ich działanie.

Środki ostrożności

Leku nie powinni przyjmować pacjenci, u których stwierdzono:

  • zaburzenia czynności wątroby,
  • zaburzenia czynności nerek,
  • choroby układu krażenia,
  • choroby psychiczne.

Należy zasięgnąć pomocy lekarskiej jeśli równocześnie pacjent przyjmuje leki o podobnym działaniu, zawierające pseudoefedrynę, efedrynę, leki przeciwastamtyczne.

Leku Tussipect nie zaleca się stosować wieczorem, ponieważ może być on przyczyną problemów z zasypianiem.

Osoby z czynną chorobą dwunastnicy i żołądka, z uwagi na obecne w leku saponiny, muszą stosować lek bardzo ostrożnie.

Preparat zawiera sacharozę. Z tego powodu lek nie jest odpowiedni dla pacjentów cierpiących na: niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancję fruktozy lub zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Syrop Tussipect nie jest wskazany w przypadku alergii na rośliny z rodziny Lamiaceae. U osób z alergią na seler lub pyłki brzozy preparat może powodować nadwrażliwość krzyżową na tymianek. Syrop może także powodować reakcje alergiczne z uwagi na obecny w składzie parahydroksybenzoesan etylu.

Zgodnie z ulotką, syrop zawiera 3,8% (v/v) etanolu - do 151 mg na dawkę. Jest to ilość równowarta 1,6 ml wina lub 3,8 ml piwa na dawkę. Dlatego stosowanie Tussipect nie jest zalecane u kobiet w ciąży i w okresie laktacji, u dzieci, a także u osób z grup wysokiego ryzyka, do którego należą osoby cierpiące na padaczkę czy choroby wątroby. Lek ma szkodliwe działanie na osoby z chorobą alkoholową.

Efedryna nie powinna być zażywana podczas zawodów sportowych.

Z uwagi na wystąpienia ewentualnego pobudzenia psychoruchowego, nie należy przyjmować leku w trakcie obsługi pojazdów oraz maszyn. Po zażyciu leku również zalecane jest odczekanie z powyższymi czynnościami do czasu zaniknięcia skutków ubocznych ze strony układu nerwowego.

Dystrybutor na terenie Polski: Poznańskie Zakłady Zielarskie "Herbapol" S.A.

 

Powyższy artykuł ma charakter informacyjny i nie może zastąpić przeczytania ulotki leku ani wizyty u lekarza. Zawsze przed użyciem zapoznaj się z treścią ulotki dołączonej do opakowania bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.