Polocard

opis-leku-polocard
  1. Polocard co to jest
  2. Dawkowanie
  3. Skutki uboczne leku
  4. Polocard w ciąży
  5. Polocard a karmienie piersią
  6. Interakcje z alkoholem
  7. Środki ostrożności
  8. Interakcje z innymi lekami

Polocard co to jest

Polocard to stosowany w kardiologii lek zapobiegający zakrzepom. Jest dostępny bez recepty, nie podlega jednak refundacji. Występuje w postaci tabletek powlekanych o zawartości substancji czynnej:

  • 75 mg,
  • 150 mg.

Polocard ma działanie hamujące agregację, czyli zlepianie płytek krwi. Posiada także właściwości przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Jego głównym składnikiem jest kwas acetylosalicylowy – jedna tabletka zawiera go w ilości 75 lub 150 mg. Dzięki postaci tabletek dojelitowych lek nie rozpuszcza się w żołądku, co obniża ryzyko kontaktu błony śluzowej żołądka z kwasem acetylosalicylowym. Rozpad preparatu zachodzi w dwunastnicy i jest on bardzo dobrze wchłaniany z przewodu pokarmowego – na poziomie od 80 do 100%.

Skład

Skład Polocard

1 tabletka zawiera odpowiednio 75 mg lub 150 mg kwasu acetylosalicylowego.
Pozostałe składniki: skrobia kukurydziana, celuloza proszek, karboksymetyloskrobia sodowa, hypromeloza, kopolimer kwasu metakrylowego, trietylu cytrynian, tytanu dwutlenek (E 171), talk, sodu laurylosiarczan, czerwień koszenilowa, lak (E 124), krzemionka koloidalna bezwodna, sodu wodorowęglan.

Wskazania do stosowania

Lek Polocard jest zalecany w zapobieganiu chorobom układu krążenia, które mogą prowadzić do powstania zakrzepów i zatorów w naczyniach krwionośnych. Wskazania do przyjmowania tabletek to przede wszystkim:

  • zapobieganie zawałowi serca,
  • zapobieganie stabilnej oraz niestabilnej chorobie niedokrwiennej serca,
  • profilaktyka innych schorzeń, które przebiegają z pojawieniem się zakrzepów w naczyniach.

Przeciwwskazania

Wśród przeciwwskazań do stosowania preparatu znajdują się:

  • nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy lub substancje pomocnicze, które znajdują się w leku,
  • nadwrażliwość na inne środki z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych,
  • astma oskrzelowa i inne przewlekłe schorzenia układu oddechowego,
  • obrzęk błony śluzowej nosa lub gorączka sienna,
  • czynna choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy lub krwawienia z przewodu pokarmowego,
  • ciężka niewydolność wątroby lub nerek,
  • ciężka niewydolność serca,
  • jednoczesne stosowanie metrokretsatu w dawkach wynoszących 15 mg na tydzień lub więcej,
  • jednoczesne zażywanie innych leków przeciwzakrzepowych,
  • zaburzenia krzepnięcia krwi,
  • niedobór dehydrogenazy G-6-PD,
  • ciąża w trzecim trymestrze oraz karmienie piersią.

Dawkowanie

Profilaktyka

Zalecane dawkowanie Polocard dla dorosłych wynosi od 75 do 150 mg na dobę. Lek należy zażywać podczas posiłku lub bezpośrednio po nim. Tabletki przyjmuje się doustnie i w całości, popijając niewielką ilością wody.

Zawał serca

Pacjenci, którzy dopiero przeszli zawał serca lub u których istnieje podejrzenie świeżego zawału serca powinni rozpocząć stosowanie Polocard od początkowej dawki nasycającej w wysokości 225 – 300 mg na dobę. Aby przyspieszyć wchłanianie kwasu acetylosalicylowego do organizmu tabletki należy rozgryźć.

Polocard u dzieci

Preparatu nie należy stosować u dzieci poniżej 16 roku życia, ponieważ istnieje ryzyko wystąpienia zespołu Reye’a. Wyjątkiem są uzasadnione medycznie przypadki, np. choroba Kawasaki.

Przedawkowanie

Jeśli dojdzie do zażycia większej dawki leku, niż jest to zalecane trzeba jak najszybciej udać się do lekarza. Przy ciężkim zatruciu należy natychmiast zgłosić się do szpitala.

Przedawkowanie Polocard może dawać następujące objawy:

  • najczęściej: nudności, wymioty, szumy uszne, przyspieszony oddech;
  • rzadziej: bóle głowy, zaburzenia widzenia, utratę słuchu, pobudzenie ruchowe, senność i śpiączkę, drgawki, podwyższoną temperature ciała;
  • niezbyt często: krwawe wymioty, wysoką gorączkę, niewydolność nerek, pozasercowy obrzęk płuc, hipoglikemię, hipokaliemię, małopłytkowość, podwyższenie INR / PTR, wykrzepianie wewnątrznaczyniowe;
  • w ciężkich zatruciach: zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej i wodno-
    elektrolitowej (kwasicę metaboliczna i odwodnienie).

Efekty uboczne ze strony ośrodkowego układu nerwowego, jak dezorientacja, splątanie, śpiączka i drgawki częściej dotyczą dzieci niż dorosłych.

Przedawkowanie kwasu acetylosalicylowego jest szczególnie niebezpieczne u pacjentów w podeszłym wieku i małych dzieci – może prowadzić nawet do ich śmierci.

Postępowanie po przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania odbywa się w warunkach szpitalnych. Nie ma specyficznej odtrutki na kwas acetylosalicylowy, dlatego postępowanie jest złożone i zależy od objawów pacjenta.

Jeśli od zażycia zbyt dużej dawki minęło nie więcej, niż 3-4 godziny, a w przypadku bardzo dużej ilości leku nawet do 10 godzin, należy spowodować wymioty lub przeprowadzić płukanie żołądka. Takie postępowanie pomoże obniżyć wchłanianie preparatu.

Pacjentowi podaje się wodną zawiesinę węgla aktywnego co również obniża wchłanianie kwasu acetylosalicylowego. Wydalanie preparatu przez nerki przyspiesza się poprzez dożylne podanie wodorowęglanu sodowego. Należy utrzymywać pH moczu na poziomie 7,0-7,5 oraz
kontrolować równowagę wodno-elektrolitową pacjenta, a wszystkie zaburzenia jak najszybciej wyrównywać.

Przy wystapięniu podwyższonej tempeatury ciała należy zasosować chłodne okłady oraz  utrzmywać niską temperature otoczenia.

Jeśli pojawią się trudności z oddychaniem, należy zapewnić dobrą wentylację w pomieszczeniu i w razie konieczności podać tlen. Jeśli okaże się to niezbędne, należy przeprowadzić intubację i zastosować wspomaganie oddychania.

W razie wydłużenia czasu protrombinowego u pacjenta stosuje się witaminę K.

W przypadku bardzo ciężkiego zatrucia, gdy leczenie zachowawcze nie pozwala na wyrównanie gospodarki kwasowo-zasadowej lub gdy występuje niewydolność nerek, pacjenta poddaje się hemodializie lub dializie otrzewnowej. Taki zabieg ułatwia usunięcie kwasu acetylosalicylowego z organizmu.

Ze względu na ryzyko śpiączki i kwasicy metabolicznej pacjentowi nie należy podawać leków o działaniu hamującym na ośrodkowy układ nerwowy.

Skutki uboczne leku

Tabletki Polocard mogą powodować skutki uboczne. Należy zapoznać się z ich listą w ulotce przed zastosowaniem leku. Częstość występowania poszczególnych działań niepożądanych waha się od bardzo rzadkich do częstych.

Wśród najczęstszych objawów niepożądanych leku znajdują się:

  • zwiększone ryzyko krwawień,
  • wydłużenie czasu krwawienia,
  • krwiaki,
  • krwawienie z nosa,
  • objawy niestrawności (zgaga, nudności, wymioty),
  • bóle brzucha,
  • brak łaknienia,
  • krwawienie dziąseł,
  • krwawienia z dróg moczowo-płciowych,
  • krwotok okołooperacyjny.

Wśród rzadko pojawiających się skutków ubocznych odnotowano:

  • wydłużenie czasu protrombinowego,
  • trombocytopenię, leukopenię, agranulocytozę, eozynopenię,
  • krwotok, który może doprowadzić nawet do ostrej lub przewlekłej niedokrwistości,
  • u osób z niedoborem G-6-PD - niedokrwistość hemolityczną,
  • reakcje nadwrażliwości, w tym astmę, odczyny skórne, wysypkę, pokrzywkę, obrzęk, świąd, zaburzenia sercowo-oddechowe,
  • krwotok mózgowy, zwłaszcza u pacjentów z nadciśnieniem niekontrolowanym lub przy jednoczesnym podaniu leków hamujących krwawienie,
  • stany zapalne błony śluzowej żołądka i jelit,
  • chorobę wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy,
  • przemijające zaburzenia czynności wątroby wraz ze zwiększeniem aktywności aminotransferaz, fosfotazy alkalicznej i stężenia bilirubiny,
  • po stosowaniu długotrwałym i w dużych dawkach - martwicę brodawek nerkowych i śródmiąższowe zapalenie nerek.

Bardzo rzadko dochodziło do:

  • ciężkich reakcji alergicznych łącznie ze wstrząsem anafilaktycznym,
  • perforacji wrzodu dwunastnicy lub żołądka,
  • krwotoku z przewodu pokarmowego.

Pewne działania niepożądane występują z nieznaną częstością. Należą do nich

  • zawroty głowy,
  • po długotrwałym przyjmowaniu leku – ból głowy,
  • zaburzenia słuchu,
  • szumy uszne – najczęściej jako objaw przedawkowania,
  • ogniskowa martwica komórek wątrobowych,
  • tkliwość i powiększenie wątroby, zwłaszcza u osób ze stwierdzonym w wywiadzie młodzieńczym reumatoidalnym zapaleniem stawów, gorączką reumatyczną, toczniem rumieniowatym układowym lub chorobą wątroby,
  • niewydolność serca,
  • nadciśnienie tętnicze,
  • tworzenie się kamieni moczanowych,
  • białkomocz,
  • obecność leukocytów i erytrocytów w moczu,
  • po długotrwałym przyjmowaniu leków przeciwbólowych, zwłaszcza z zawartością kilku substancji czynnych - ciężkie zaburzenia czynności i niewydolności nerek.

Polocard w ciąży

Kobiety ciężarne nie powinny zażywać tego leku. Polocard w ciąży może być podany maksymalnie do szóstego miesiąca i wyłącznie, gdy zachodzi zdecydowana konieczność. W takim wypadku należy stosować najmniejszą dawkę przynoszącą skuteczność przez jak najkrótszy czas.

W trzecim trymestrze ciąży lek jest przeciwwskazany, ponieważ może mieć szkodliwy wpływ na układ krążenia i nerki płodu. Ryzyko dotyczy także ciężarnej. Kwas acetylosalicylowy podany pod koniec ciąży może spowodować hamowanie skurczów macicy oraz wydłużenie czasu krwawienia u matki oraz noworodka. Może mieć także działanie antyagregacyjne, nawet gdy jest stosowany w bardzo małych dawkach.

Polocard a karmienie piersią

Substancja czynna leku przenika w niewielkich ilościach do mleka kobiecego. Z uwagi na ryzyko wystąpienia u dziecka zespołu Reye’a matki karmiące nie powinny go stosować. Ponadto kwas acetylosalicylowy w dużych dawkach może wywołać u dziecka zaburzenia czynności płytek krwi.

Interakcje z alkoholem

Kwas acetylosalicylowy w połączeniu z alkoholem wzmaga ryzyko uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego. Z tego względu należy powstrzymać się od spożywania alkoholu podczas zażywania Polocard.

Środki ostrożności

Pewne grupy pacjentów wymagają zachowania szczególnej ostrożności podczas przyjmowania preparatu. Należy uważnie stosować Polocard m.in.:

  • u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub przewlekłą niewydolnością nerek;
  • u pacjentek cierpiących na krwotoki z narządów rodnych, nadmierne krwawienie miesiączkowe lub stosujących system terapeutyczny domaciczny;
  • u osób z nadciśnieniem tętniczym lub niewydolnością serca;
  • u pacjentów zażywających ibuprofen.

U pacjentów z młodzieńczym reumatoidalnym zapaleniem stawów, zaburzoną czynnością wątroby lub toczniem rumieniowatym układowym należy zachować ostrożność i kontrolować czynność wątroby stosując preparat.

Pacjenci z chorobami alergicznymi i odwodnieniem muszą zachować ostrożność stosując lek, ponieważ substancja czynna może wywołać skurcz oskrzeli lub napad astmy u osób z czynnikami ryzyka.

Pacjenci w podeszłym wieku powinni stosować mniejsze dawki Polocard i zachowywać między nimi większe odstępy czasu z uwagi na większe ryzyko działań niepożądanych. Z powodu ryzyka krwawienia z przewodu pokarmowego nie zaleca się stosowania preparatu osobom starszym przez długi czas.

Osoby z chorobami sercowo-naczyniowymi lub mózgowo-naczyniowymi przed rozpoczęciem długotrwałego stosowania kwasu acetylosalicylowego powinny skonsultować się z lekarzem. Należy ocenić, czy korzyści ze stosowania leku przewyższają ryzyko dla danego pacjenta.

U dzieci preparat prawdopodobnie podnosi ryzyko wystąpienia zespołu Reye'a. Dlatego też nie należy podawać kwasu acetylosalicylowego pacjentom poniżej 16 roku życia, chyba że na wyraźne zalecenie lekarza.

Przed zabiegiem chirurgicznym niezbędne jest odstawienie wszelkich preparatów zawierających kwas acetylosalicylowy 5-7 dni wcześniej. Istnieje bowiem ryzyko wydłużenia czasu krwawienia.

W razie wykonywania badań czynności tarczycy należy poinformować pielęgniarkę lub lekarza o zażywaniu preparatu. Substancja czynna może wpływać na prawidłowość wyników.

Nie ma danych odnośnie wpływy leku na kierowanie pojazdami lub obsługę maszyn.

Interakcje z innymi lekami

Kwas acetylosalicylowy wchodzi w interakcje z wieloma środkami farmakologicznymi. Należy zachować ostrożność, jeśli podczas stosowania Polocard pacjent przyjmuje również:

  • metotreksat w dawkach poniżej 15 mg/tydzień (większe są przeciwwskazane);
  • ibuprofen – może on hamować działanie niewielkich ilości kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi;
  • preparaty przeciwcukrzycowe, np. insulinę, pochodne sulfonylomocznika – kwas acetylosalicylowy nasila działanie leków przeciwcukrzycowych;
  • preparaty przeciwzakrzepowe, np. pochodne kumaryny i heparynę – zachodzi ryzyko wzmocnienia działania przeciwzakrzepowego oraz wzrasta prawdopodobieństo wydłużenia czasu krwawienia i krwotoków;
  • inne NLPZ, w tym salicylany w dawkach powyżej 3 g na dobę – wzrasta ryzyko wystąpienia skutków ubocznych w postaci choroby wrzodowej żołądka i/lub dwunastnicy, krwawień z przewodu pokarmowego oraz uszkodzenia nerek;
  • inhibitory ACE – kwas acetylosalicylowy zmniejsza ich działanie przeciwnadciśnieniowe;
  • środki zwiększające wydalanie kwasu moczowego z moczem, np. benzbromarone lub probenecyd - Polocard może obniżać działanie leków przeciwdnawych;
  • leki trombolityczne lub inne środki hamujące agregację płytek krwi, np. tyklopidynę – podczas terapii skojarzonej wzrasta ryzyko wydłużenia czasu krwawienia i krwotoków;
  • leki przeciwbakteryjne - kwas acetylosalicylowy może zwiększać toksyczność sulfonamidów;
  • środki przeciwwymiotne - metoklopramid zwiększa tempo wchłaniania kwasu acetylosalicylowego I tym samym nasila jego działanie;
  • środki moczopędne, jeśli dobowa dawka kwasu acetylosalicylowego wynosi minimum 3 g – może nastąpić obniżenie działania moczopędnego, a ponadto kwas acetylosalicylowy może zwiększać działanie ototoksyczne furosemidu oraz antagonizować działanie spironolaktonu;
  • glikokortykosteroidy systemowe, za wyjątkiem hydrokortyzonu podawanego w terapii zastępczej w chorobie Addisona – zachodzi podwyższone ryzyko rozwoju choroby wrzodowej żołądka i/lub dwunastnicy, krwawienia z przewodu pokarmowego i przedawkowania salicylanów po zakończeniu przyjmowania glikokortykosteroidów. Ponadto podczas kortyoterapii zmniejsza się stężenie salicylanów w osoczu;
  • kwas walproinowy – podczas łącznego stosowania leków wzrasta toksyczność kwasu walproinowego oraz działanie antyagregacyjne kwasu acetylosalicylowego;
  • digoksynę – leczenie skojarzone powoduje wzrost stężenia digoksyny;
  • fenytoinę – kwas acetylosalicylowy nasila działanie fenytoiny;
  • inhibitory anhydrazy węglanowej – w terapii skojarzonej następuje obniżone wydalanie acetazolamidu. U osób stosujących duże dawki salicylanów i inhibitorów anhydrazy węglanowej występowało zatrucie salicylanami, ponadto zachodzi ryzyko wystąpienia ciężkiej kwasicy i wzrostu toksyczności na ośrodkowy układ nerwowy;
  • środki zobojętniające sok żołądkowy i adsorbenty – w zasadowym moczy wydalanie kwasu acetylosalicylowego jest zwiększone, a kaolin prawdopodobnie obniża wchłanianie kwasu acetylosalicylowego. Zaleca się unikać jednoczesnego przyjmowania leków zobojętniających aby zapobiec przedwczesnemu uwalnianiu leku;
  • metamizol – metamizol może obniżać działanie przeciwagregacyjne kwasu acetylosalicylowego, zwłaszcza stosowanego w małych dawkach;
  • antagonistę leukotrienów – dochodzi wówczas do zwiekszenia stężenia zafirlukastu,
  • alkohol – picie alkoholu podnosi ryzyko wystąpienia skutków ubocznych ze strony przewodu pokarmowego).

Podczas przyjmowania Polocard nie należy stosować metotreksatu w dawkach 15 mg na tydzień lub wyższych. Takie połączenie powoduje zmniejszenie klirensu nerkowego metotreksatu i wypieranie przez salicylany metotreksatu z połączeń z białkami osocza, co prowadzi do wzrostu ryzyka toksycznego działania metotreksatu na szpik.

Dystrybutor na terenie Polski: Pfizer Trading Polska Sp. z o.o.