Laremid

  1. Laremid co to jest
  2. Dawkowanie Laremid
  3. Skutki uboczne leku
  4. Laremid a alkohol
  5. Laremid w okresie ciąży i karmienia piersią

Laremid co to jest

Laremid jest lekiem o właściwościach przeciwbiegunkowcyh. Ma postać tabletek i jest dostępny bez recepty. Występuje w dwóch wielkościach opakowań:

  • tabletki 2 mg, 10 sztuk
  • tabletki 2 mg, 20 sztuk

Bez względu na wielkość opakowania nie podlega refundacji.

Substancją czynną preparatu jest chlorowodorek loperamidu. Pełny skład jest następujący:

Skład Laremid

1 tabletka zawiera 2 mg chlorowodowru loperamidu.
Pozostałe składniki: laktoza jednowodna, skrobia kukurydziana, powidon K-25, kwas stearynowy.

Lek stosowany jest na biegunkę. Substancja czynna wiąże się z receptorami opioidowymi występującymi w komórkach ścian jelita. Spowalnia perystaltykę jelit, a tym samym wydłuża czas przejścia pokarmu przez układ pokarmowy. Jednocześnie zwiększa wchłanianie wody oraz elektrolitów. Ponadto zwiększa spoczynkowe napięcia zwieracza odbytu, dzięki czemu zmniejsza potrzebę natychmiastowego wypróżnienia. Preparat rozpoczyna działanie w pierwszej godzinie od chwili przyjęcia dawki 4 mg.

Wskazania

Tabletki Laremid są zalecane do stosowania podczas leczenia objawowego biegunki o ostrym lub przewlekłym przebiegu. Może być także wykorzystany w terapii pacjentów z wytworzoną przetoką jelita krętego ze względu na swoje właściwości powodujące ograniczenie ilości wypróżnień i ich objętości oraz zwiększenie konsystencji stolca.

Przeciwwskazania

Lek nie może być przyjmowany przez osoby, u których stwierdzono nadwrażliwość lub alergię na którykolwiek jego składnik. Wśród przeciwwskazań wymienionych w ulotce znajdują są także:

  • wiek pacjenta poniżej lat 6,
  • bakteryjne zapalenie jelita cienkiego oraz okrężnicy, wywołane przez bakterie rodzaju Salmonella, Shigella i Campylobacter.
  • ostry rzut wrzodziejącego zapalenia jelita grubego,
  • rzekomobłoniaste zapalenie jelit, wywołane przez podawanie antybiotyków, o szerokim spektrum działania,
  • ostra czerwonka, której towarzyszą wysoka gorączka oraz występowanie krwi w kale,
  • ryzyko wystąpienia ciężkich powikłań w postaci niedrożności jelit, toksycznego rozszerzenia okrężnicy i okrężnicy olbrzymiej - dotyczy sytuacji, w których pacjent powinien unikać spowalniania perystaltyki jelit.

Dawkowanie Laremid

Dawkowanie preparatu zależy od wieku pacjenta, a także od przebiegu biegunki. Zaleca się, aby osoby dorosłe, a także dzieci, które ukończyły 6 rok życia, w przebiegu ostrej biegunki przyjmowały lek w następujący sposób:

  • dorośli dawka początkowa wynosi 2 tabletki, następnie stosuje się 1 tabletkę po każdym kolejnym luźnym wypróżnieniu,
  • dzieci - zarówno dawka początkowa, jak i każda po luźnym wypróżnieniu powinny wynosić 1 tabletkę.

Uwaga! Jeżeli w czasie 48 godzin stan pacjenta nie poprawi się, należy zaniechać kontynuowanie terapii i jak najszybciej skonsultować się z lekarzem.

W przypadku biegunki przewlekłej:

  • dorośli powinni rozpocząć terapię od 2 tabletek na dobę, następnie podtrzymująco stosuje się od 1 do 6 tabletek na dobę, przy czym maksymalna dopuszczalna dawka u osób dorosłych wynosi 8 tabletek w ciągu doby,
  • u dzieci leczenie zaczyna się od 1 tabletki na dobę, a dawkę podtrzymującą dobiera się w oparciu o masę ciała. Zaleca się, aby dziecko przyjmowało dobowo nie więcej, niż 3 tabletki na 20 kg masy ciała.

Należy pamiętać, że utrzymująca się biegunka może być objawem innych, poważniejszych chorób. Dlatego też nie zaleca się długotrwałego przyjmowania Laremidu bez konsultacji z lekarzem i ustalenia przyczyny dolegliwości.

Skutki uboczne leku

Jak wiele preparatów, tak również Laremid może wywołać u niektórych osób wystąpienie działań niepożądanych. Producent ostrzega, że stosowanie leku należy niezwłocznie przerwać w razie pojawienia się zaparć, wzdęć brzucha lub objawów niedrożności jelit.

W ulotce leku jako działania często występujące wymienione zostały:

  • bóle i zawroty głowy,
  • nudności,
  • zaparcia,
  • wzdęcia.

Niezbyt często pojawiają się:

  • bóle brzucha,
  • ból w nadbrzuszu,
  • uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej,
  • wzmożona senność,
  • zawroty głowy,
  • niestrawność,
  • wymioty,
  • uczucie suchości w jamie ustnej,
  • wysypka.

Rzadko obserwuje się natomiast:

  • reakcje nadwrażliwości,
  • reakcje anafilaktyczne (także wstrząs)
  • reakcje anafilaktoidalne,
  • hipertonia,
  • obniżony poziom świadomości lub utrata świadomości,
  • uczucie osłupienia,
  • zaburzenia koordynacji ruchowej,
  • zwężenie źrenic,
  • rozszerzenie okrężnicy, także toksyczne rozszerzenie okrężnicy,
  • niedrożność jelita, w tym poranna,
  • obrzęk naczynioruchowy,
  • wzdęcie brzucha,
  • wysypka pęcherzowa, w tym także rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka,
  • pokrzywka,
  • świąd,
  • zatrzymanie moczu,
  • wzmożone zmęczenie.

Laremid a alkohol

Wiele leków nie może być stosowanych łącznie z alkoholem. W przypadku preparatu w badaniach klinicznych nie zebrano wystarczających danych, świadczących o występowaniu bądź braku interakcji między Laremid a alkoholem.

Laremid w okresie ciąży i karmienia piersią

Leku nie powinno stosować się w ciąży, szczególnie w I trymestrze. Biegunka w ciąży powinna zostać skonsultowana z lekarzem, który oceni stan pacjentki, przyczynę problemu, a także wskaże właściwy sposób leczenia.

Kobiety karmiące piersią nie powinny stosować leku Laremid. W przypadku wystąpienia biegunki konieczne jest skonsultowanie z lekarzem, który dobierze odpowiedni i bezpieczny sposób leczenia.

Dystrybutor na terenie Polski: Polfa Warszawa S.A.