Heviran

lek-heviran
  1. Heviran co to jest
  2. Dawkowanie
  3. Skutki oboczne 
  4. Interakcje z alkoholem
  5. Heviran w ciąży
  6. Heviran a karmienie piersią
  7. Środki ostrożności
  8. Interakcje z innymi lekami

Heviran co to jest

Heviran to lek na opryszczkę, który wydawany jest na receptę. Występuje w postaci tabletek powlekanych o dawce substancji czynnej;

  • 200 mg,
  • 400 mg,
  • 800 mg.

Bez recepty wydawany jest lek Heviran Control w postaci tabletek w dawce 200 mg.

Substancja czynna preparatu to acyklowir. Jego mechanizm działania pozwala na zahamowanie namnażania się wirusów z grupy herpes. Substancja aktywna i jej przemiany powodują, że zatrzymywana jest replikacja wirusa na poziomie komórkowym jego DNA. Lek wydalany jest przez nerki, wobec czego jego okres półtrwania w osoczu zależy w dużym stopniu od prawidłowego funkcjonowania nerek. U pacjentów zdrowych czas ten wynosi średnio 3,8 godziny, natomiast u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek 19,5 godziny.

Skład preparatu

1 tabletka Heviran zawiera 200 mg, 400 mg lub 800 mg acyklowiru.
Pozostałe składniki: celuloza mikrokrystaliczna, powidon, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian, hypromeloza, makrogol 6000, tytanu dwutlenek, trietylu cytrynian, talk.

1 tabletka Heviran zawiera 200 mg acyklowiru.
Pozostałe składniki: celuloza mikrokrystaliczna, powidon, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), magnezu stearynian.

Wskazania do stosowania

Preparat stosuje się przede wszystkim jako lek na opryszczkę. Wykorzystywany jest w leczeniu zakażeń skóry i błon śluzowych spowodowanych wirusem opryszczki pospolitej Herpes simplex virus, a także w przypadku pierwotnego i nawracającego zakażenia opryszczkowego narządów płciowych. Preparat stosuje się także w zapobieganiu nawrotom opryszczki u osób z obniżoną odpornością. Ponadto znajduje zastosowanie w leczeniu półpaśca i ospy wietrznej.

Przeciwwskazania

Podstawowe przeciwwskazanie do przyjmowania leku stanowi nadwrażliwość na acyklowir lub jakąkolwiek substancję znajdującą się w jego składzie, a także na walacyklowir.

Należy podkreślić, że Heviran na opryszczkę pospolitą nie powinien być stosowany u niemowląt i noworodków poniżej 3 miesiąca życia, a także u dzieci z silnie obniżoną odpornością, jeżeli zakażenie ma ciężki przebieg.

Dawkowanie

Jak stosować Heviran? Dawkowanie uzależnione jest od dolegliwości, na którą jest przyjmowany oraz od wieku pacjenta. Ważne jest, by rozpocząć stosowanie preparatu od razu po rozpoznaniu zakażenia.

Tabletki powinno się połykać w całości i popijać wodą. W trakcie zażywania leku należy przyjmować dużo płynów, co pozwala zredukować ryzyko uszkodzenia nerek oraz prawdopodobieństwo wystąpienia skutków ubocznych.

Dawkowanie u osób dorosłych

W zakażeniach, które zostały wywołane wirusem opryszczki pospolitej zaleca się stosować 200 mg leku 5 razy w ciągu doby co około 4 godziny zachowując przerwę w nocy. Terapia trwa zazwyczaj 5 dni, jednak lekarz może zadecydować o jej przedłużeniu w przypadku ciężkich zakażeń pierwotnych. U osób z silnie obniżoną odpornością lub cierpiących na zaburzenia wchłaniania z przewodu pokarmowego, lekarz może zalecić podwójną dawkę (400 mg 5 razy dziennie) lub zaproponować podanie substancji czynnej dożylnie.

Przy zapobieganiu nawrotom opryszczki pospolitej stosuje się zazwyczaj dawkę 200 mg 4 razy na dobę co mniej więcej 6 godzin. W przypadku niektórych pacjentów lekarz może zadecydować o alternatywnym sposobie dawkowania, w którym przyjmuje się 400 mg leku 2 razy w ciągu doby co około 12 godzin, lub dawkę 800 mg 1 raz na dobę. Terapię należy kontynuować nieprzerwanie, dopóki lekarz nie zaleci odstawienia preparatu co 6 do 12 miesięcy, aby sprawdzić, czy nie występują zmiany w przebiegu choroby.

W leczeniu zakażeń spowodowanych wirusem ospy wietrznej i półpaśca
zaleca się przyjmować dawkę acyklowiru w ilości 800 mg 5 razy w ciągu doby co około 4 godziny robiąc przerwę w nocny. Czas stosowania wynosi zazwyczaj 7 dni. W przypadku osób o znacznie obniżonej odporności lekarz prowadzący może zadecydować o dożylnym podawaniu leku.

Dawkowanie u dzieci

W przypadku zakażeń spowodowanych wirusem opryszczki pospolitej Heviran u dzieci po ukończeniu 2 roku życia stosuje się w dawce 200 mg 4 razy w ciągu doby co mniej więcej 6 godzin.

Podczas leczenia ospy wietrznej u dzieci dawka zależy od wieku pacjenta i wynosi:

• w wieku od 2 do 5 lat - 400 mg 4 razy w ciągu doby,
• powyżej 6 lat - 800 mg 4 razy dziennie.

Można również zastosować dawkowanie w oparciu o wagę chorego, stosując 20 mg/kg masy ciała 4 razy na dobę, przy czym dawka maksymalna wynosi 800 mg 4 razy w ciągu doby. Czas leczenia wynosi 5 dni.

Szczególne grupy pacjentów

Szczególną grupę pacjentów stanowią osoby cierpiące na zaburzenia czynności nerek. Należy u nich szczególnie dbać o utrzymywanie właściwego poziomu nawodnienia.

W trakcie leczenia oraz zapobiegania zakażeń wirusem opryszczki pospolitej u osób z zaburzeniem czynności nerek od umiarkowanego do ciężkiego standardowe dawki doustne Heviran nie powodują kumulacji acyklowiru w organizmie do wyższych stężeń, niż zostały uznane za bezpieczne przy dożylnym podawaniu tej substancji. Mimo to jeśli klirens kreatyniny wynosi poniżej 10 ml/min, wskazane jest podawanie mniejszych dawek leku, do maksymalnie 200 mg 2 razy na dobę co około 12 h.

W przypadku zakażenia wirusem ospy wietrznej i półpaśca zaleca się zmniejszenie dawki:

  • pacjentom z CCr w przedziale 10-25 ml/min - do 800 mg 3 razy dziennie co mniej więcej 8 godzin,
  • pacjentom z CCr poniżej 10 ml/min - do 800 mg 2 razy w ciągu doby co około 12 godzin.

Mniejsze dawki mogą być także wskazane u osób w podeszłym wieku. W ich przypadku trzeba rozważyć ewentualne zaburzenia czynności nerek oraz zwrócić szczególną uwagę na utrzymywanie prawidłowego nawodnienia organizmu.

Przyjęcie większej ilości leku od zalecanej

Jeśli dojdzie do przedawkowania Heviran, pacjent powinien niezwłocznie udać się do lekarza. Specjalista podejmie decyzję o dalszym postepowaniu.

Pominięcie dawki

W razie zapomnienia o przyjęciu dawki leku zaleca się ją jak najszybciej uzupełnić. Jeśli natomiast zbliża się pora zażycia kolejnej porcji, nie należy stosować podwójnej dawki, a dawkę pominiętą należy opuścić.

Skutki uboczne leku

Skutki uboczne Heviran, które wymagają natychmiastowej pomocy medycznej, występują rzadko. Należą do nich objawy nadwrażliwości, czyli:

  • duszności,
  • obrzęk naczynioruchowy - objawia się przez opuchnięcie twarzy, języka i tchawicy, powodujące trudności w oddychaniu,
  • reakcja alergiczna – jej symptomy to m.in. pęcherze na skórze, wysypka skórna, owrzodzenie ust i/lub oczu, a czasami wysoka temperatura.

Poza wskazanymi powyżej działaniami niepożądanymi w trakcie terapii mogą pojawić się również inne, które zostały uszeregowane ze względu na częstość występowania.

Często pojawiają się skutki uboczne obejmujące: bóle głowy, zawroty głowy, bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunkę, zmęczenie, gorączkę, swędzenie oraz wysypkę, także z nadwrażliwością na światło.

Niezbyt często w trakcie terapii pojawiają się pokrzywka i nasilone wypadanie włosów

Rzadko występują następujące zmiany w obrębie badań krwi: podwyższone stężenie kreatyniny i mocznika we krwi, wzrost aktywności enzymów wątrobowych i bilirubiny w surowicy.

Bardzo rzadko notuje się następujące objawy niepożądane: zaburzenia mowy, dezorientację, omamy, objawy psychotyczne, drgawki, drżenie, pobudzenie, zaburzenia koordynacji ruchów (ataksję), uszkodzenie mózgu (encefalopatię), senność, zapalenie wątroby i żółtaczkę, ostrą niewydolność nerek, ból nerek, śpiączkę. Bardzo rzadko zdarzają się także nieprawidłowości w wynikach badań krwi w postaci spadku liczby krwinek białych, niedokrwistości lub spadku liczby płytek krwi mogącego wpływać na krzepnięcie. W razie zauważenie u siebie siniaków czy plam na skórze o czerwonym lub purpurowym zabarwieniu z nieznanych przyczyn, należy skontaktować się z lekarzem.

Interakcje z alkoholem

Nie powinno się łączyć Heviran z alkoholem. Substancja czynna leku ulega metabolizmowi w wątrobie tak samo jak alkohol, co może niekorzystnie wpłynąć na wchłanianie preparatu, a jednocześnie obciążyć wątrobę. Spożywanie alkoholu podczas kuracji może nasilić występowanie skutków ubocznych leku.

Heviran w ciąży

Heviran w ciąży można stosować wyłącznie wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Ocena sytuacji powinna przebiegać zawsze w sposób indywidualny, a decyzję o ewentualnym wdrożeniu preparatu podejmuje lekarz. W trakcie badań nie wykazano, by stosowanie acyklowiru przez kobiety ciężarne zwiększało ryzyko wystąpienia wad wrodzonych u płodu.

Heviran a karmienie piersią

Podczas karmienia piersią należy zachować szczególną ostrożność stosując ten lek. Substancja czynna przy doustnym przyjmowaniu 200 mg 5 razy dziennie przenika do mleka matki w dawce odpowiadającej 60-410% stężenia w osoczu krwi pacjentki, co stanowi istotną ilość dla organizmu dziecka.

Środki ostrożności

Nie prowadzono badań odnośnie wpływu preparatu na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, jednak trzeba wziąć pod uwagę, że niektóre skutki uboczne mogą wywierać wpływ na tę umiejętność.

Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności u osób zmagających się z zaburzeniami czynności nerek. Należy zwłaszcza dbać o utrzymywanie właściwego poziomu nawodnienia chorego. Może być również konieczne zmniejszenie dawki leku.

Osoby w podeszłym wieku, ze względu na ryzyko nieprawidłowej czynności nerek, mogą wymagać stosowania mniejszych dawek acyklonawiru.

Zwiększone ryzyko skutków ubocznych w obrębie układu nerwowego dotyczy pacjentów z niewydolnością nerek oraz pacjentów w podeszłym wieku. W związku z tym zaleca się dokładne monitorowanie stanu tych osób.

W razie przyjmowania dużych dawek Heviranu szczególnie ważne jest zapewnienie odpowiedniego poziomu nawodnienia organizmu. Pozwala to minimalizować prawdopodobieństwo uszkodzenia nerek.

Nie wiadomo, czy stosowanie preparatu pozwala obniżyć ryzyko powikłań półpaśca wśród pacjentów o normalnej odporności. Dostępne dane nie pozwalają na wysunięcie takiego wniosku.

U osób ze znacznie obniżoną odpornością długotrwałe przyjmowanie acyklowiru, a także ponowne leczenie może prowadzić do wyselekcjonowania szczepów wirusa o mniejszej wrażliwości na substancję.

Interakcje z innymi lekami

Jeśli lek jest stosowany łącznie z innymi środkami farmakologicznymi o działaniu nefrotoksycznym prawdopodobieństwo zaburzeń czynności nerek wzrasta.

Preparaty, które tak jak substancja czynna Heviran są wydalane poprzez aktywne wydzielanie w kanalikach nerkowych, mogą prowadzić do wzrostu stężenia acyklowiru w osoczu.

Przyjmowanie leku w skojarzeniu z z mykofenolanem mofetylu wywołuje w surowicy wzrost stężenia acyklowiru oraz nieaktywnego metabolitu mykofenolanu mofetylu. Jednakże nie jest wymagana modyfikacja dawkowania.

Cymetydyna oraz probenecyd powodują wzrost dostępności biologicznej oraz spadek klirensu nerkowego acyklowiru

Lek przyjmowany łącznie z ogólnie podawaną teofiliną prowadzi do wzrostu dostępności biologicznej teofiliny o około 50%. Z tego względu wskazane jest monitorowanie stężenia teofiliny w osoczu, jeśli jest stosowana w skojarzeniu z acyklowirem.

Dystrybutor na terenie Polski: Zakłady Farmaceutyczne "Polpharma" S.A.

Powyższy artykuł ma charakter informacyjny i nie może zastąpić przeczytania ulotki leku ani wizyty u lekarza. Zawsze przed użyciem zapoznaj się z treścią ulotki dołączonej do opakowania bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.