lek-heviran

Postać

tabletki powl.

Dostępność

na receptę

Substancja czynna

acyklowir

Wskazania

opryszczka

  1. Heviran co to jest
  2. Dawkowanie preparatu
  3. Możliwe skutki oboczne 
  4. Interakcje z alkoholem
  5. Heviran w ciąży
  6. Heviran a karmienie piersią
  7. Środki ostrożności
  8. Interakcje z innymi lekami

Heviran co to jest

Heviran to lek na opryszczkę, który wydawany jest na receptę. Występuje w postaci tabletek powlekanych o dawce substancji czynnej;

  • 200 mg,
  • 400 mg,
  • 800 mg.

Bez recepty wydawany jest lek Heviran Control w postaci tabletek w dawce 200 mg.

Substancja czynna preparatu to acyklowir. Jego mechanizm działania pozwala na zahamowanie namnażania się wirusów z grupy herpes. Substancja aktywna i jej przemiany powodują, że zatrzymywana jest replikacja wirusa na poziomie komórkowym jego DNA. Lek wydalany jest przez nerki, wobec czego jego okres półtrwania w osoczu zależy w dużym stopniu od prawidłowego funkcjonowania nerek. U pacjentów zdrowych czas ten wynosi średnio 3,8 godziny, natomiast u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek 19,5 godziny.

Pełny skład preparatu

1 tabletka Heviran zawiera 200 mg, 400 mg lub 800 mg acyklowiru.
Substancje pomocnicze to: celuloza mikrokrystaliczna, powidon, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian, hypromeloza, makrogol 6000, tytanu dwutlenek, trietylu cytrynian, talk.

1 tabletka Heviran zawiera 200 mg acyklowiru.
Substancje pomocnicze to: celuloza mikrokrystaliczna, powidon, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), magnezu stearynian.

Wskazania do stosowania

Preparat stosuje się u osób dorosłych:

  • w leczeniu nawrotowej opryszczki warg i twarzy u pacjentów z prawidłową odpornością,
  • w leczeniu zakażeń skóry i błon śluzowych wywołanej przez wirus opryszczki pospolitej Herpes simplex virus; w tym pierwotnego i nawracającego zakażenia opryszczkowego narządów płciowych;
  • w leczeniu zakażeń wywołanych przez wirus ospy wietrznej i półpaśca.

Kiedy nie stosować tego leku

Przeciwwskazania do przyjmowania Heviran stanowią:

  • nadwrażliwość na substancję czynną acyklowir lub na którąkolwiek substancję pomocniczą;
  • nadwrażliwość na walacyklowir.

Należy podkreślić, że Heviran na opryszczkę pospolitą nie powinien być stosowany u niemowląt i noworodków poniżej 3 miesiąca życia, a także u dzieci z silnie obniżoną odpornością, jeżeli zakażenie ma ciężki przebieg.

Dawkowanie preparatu

Jak stosować Heviran? Tabletki należy połykać w całości i popijać wodą. W trakcie zażywania leku należy przyjmować dużo płynów, co pozwala zredukować ryzyko uszkodzenia nerek oraz prawdopodobieństwo wystąpienia skutków ubocznych.

Dawkowanie uzależnione jest od dolegliwości, na którą jest przyjmowany oraz od wieku pacjenta. Ważne jest, by rozpocząć stosowanie preparatu tuż po pojawieniu się objawów zakażenia.

Dawkowanie u osób dorosłych

W zakażeniach, które zostały wywołane wirusem opryszczki pospolitej zaleca się stosować 200 mg leku 5 razy w ciągu doby co około 4 godziny zachowując przerwę w nocy. Terapia trwa zazwyczaj 5 dni, jednak lekarz może zadecydować o jej przedłużeniu w przypadku ciężkich zakażeń pierwotnych. U osób z silnie obniżoną odpornością lub cierpiących na zaburzenia wchłaniania z przewodu pokarmowego, lekarz może zalecić podwójną dawkę (400 mg 5 razy dziennie) lub zaproponować podanie substancji czynnej dożylnie.

Przy zapobieganiu nawrotom opryszczki pospolitej stosuje się zazwyczaj dawkę 200 mg 4 razy na dobę co mniej więcej 6 godzin. W przypadku niektórych pacjentów lekarz może zadecydować o alternatywnym sposobie dawkowania, w którym przyjmuje się 400 mg leku 2 razy w ciągu doby co około 12 godzin, lub dawkę 800 mg 1 raz na dobę. Terapię należy kontynuować nieprzerwanie, dopóki lekarz nie zaleci odstawienia preparatu co 6 do 12 miesięcy, aby sprawdzić, czy nie występują zmiany w przebiegu choroby.

W leczeniu zakażeń spowodowanych wirusem ospy wietrznej i półpaśca zaleca się przyjmować dawkę acyklowiru w ilości 800 mg 5 razy w ciągu doby co około 4 godziny robiąc przerwę w nocny. Czas stosowania wynosi zazwyczaj 7 dni. W przypadku osób o znacznie obniżonej odporności lekarz prowadzący może zadecydować o dożylnym podawaniu leku.

Dawkowanie u dzieci

W przypadku zakażeń spowodowanych wirusem opryszczki pospolitej Heviran u dzieci po ukończeniu 2 roku życia stosuje się w dawce 200 mg 4 razy w ciągu doby co mniej więcej 6 godzin.

Podczas leczenia ospy wietrznej u dzieci dawka zależy od wieku pacjenta i wynosi:

• w wieku od 2 do 5 lat - 400 mg 4 razy w ciągu doby,
• powyżej 6 lat - 800 mg 4 razy dziennie.

Można również zastosować dawkowanie w oparciu o wagę chorego, stosując 20 mg/kg masy ciała 4 razy na dobę, przy czym dawka maksymalna wynosi 800 mg 4 razy w ciągu doby. Czas leczenia wynosi 5 dni.

Szczególne grupy pacjentów

Szczególną grupę pacjentów stanowią osoby cierpiące na zaburzenia czynności nerek. Należy u nich szczególnie dbać o utrzymywanie właściwego poziomu nawodnienia.

W trakcie leczenia oraz zapobiegania zakażeń wirusem opryszczki pospolitej u osób z zaburzeniami czynności nerek od umiarkowanego do ciężkiego standardowe dawki doustne Heviran nie powodują kumulacji acyklowiru w organizmie do wyższych stężeń, niż zostały uznane za bezpieczne przy dożylnym podawaniu tej substancji. Mimo to jeśli klirens kreatyniny wynosi poniżej 10 ml/min, wskazane jest podawanie mniejszych dawek leku, do maksymalnie 200 mg 2 razy na dobę co około 12 h.

W przypadku zakażenia wirusem ospy wietrznej i półpaśca zaleca się zmniejszenie dawki:

  • pacjentom z CCr w przedziale 10-25 ml/min - do 800 mg 3 razy dziennie co mniej więcej 8 godzin,
  • pacjentom z CCr poniżej 10 ml/min - do 800 mg 2 razy w ciągu doby co około 12 godzin.

Mniejsze dawki mogą być także wskazane u osób w podeszłym wieku. W ich przypadku trzeba wziąć pod uwagę ewentualne zaburzenia czynności nerek oraz pilnować, by pić dużo płynów.

Postępowanie po pominięciu dawki

W razie zapomnienia o przyjęciu dawki leku zaleca się ją jak najszybciej uzupełnić. Jeśli natomiast zbliża się pora zażycia kolejnej porcji, nie należy stosować podwójnej dawki, a dawkę pominiętą należy opuścić.

Przyjęcie większej ilości leku od zalecanej

Jeśli dojdzie do przedawkowania Heviran, pacjent powinien niezwłocznie udać się do lekarza. Specjalista podejmie decyzję o dalszym postepowaniu.

Możliwe skutki uboczne

Skutki uboczne Heviran tabletki, które wymagają natychmiastowej pomocy medycznej, występują rzadko. Należą do nich objawy nadwrażliwości, czyli:

  • duszności,
  • obrzęk naczynioruchowy - objawia się przez opuchnięcie twarzy, języka i tchawicy, powodujące trudności w oddychaniu,
  • reakcja alergiczna – jej symptomy to m.in. pęcherze na skórze, wysypka skórna, owrzodzenie ust i/lub oczu, a czasami wysoka temperatura.

Poza wskazanymi powyżej lek może powodować działania niepożądane, które zostały uszeregowane ze względu na częstość występowania.

Często pojawiały się następujące skutki uboczne: bóle głowy, zawroty głowy, nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, zmęczenie, gorączka, swędzenie oraz wysypka, także z nadwrażliwością na światło.

Niezbyt często w trakcie terapii pojawiały się pokrzywka i nasilone wypadanie włosów

Rzadko występowały następujące zmiany w obrębie badań krwi: podwyższone stężenie kreatyniny i mocznika we krwi, wzrost aktywności enzymów wątrobowych i bilirubiny w surowicy.

Bardzo rzadko obserwowane były następujące objawy niepożądane: zaburzenia mowy, dezorientacja, omamy, objawy psychotyczne, uszkodzenie mózgu (encefalopatia), drgawki, senność, śpiączka, zapalenie wątroby i żółtaczka, drżenie, zaburzenia koordynacji ruchów (ataksja), pobudzenie, ostra niewydolność nerek, ból nerek. Bardzo rzadko zdarzają się także nieprawidłowości w wynikach badań krwi w postaci spadku liczby krwinek białych, niedokrwistości lub spadku liczby płytek krwi mogącego wpływać na krzepnięcie. Jeśli pacjent zauważy u siebie siniaki lub purpurowe plamy na skórze powstałe z niewyjaśnionej przyczyny, powinien skontaktować się z lekarzem.

Interakcje z alkoholem

Nie powinno się łączyć Heviran z alkoholem. Substancja czynna leku ulega metabolizmowi w wątrobie tak samo jak alkohol, co może niekorzystnie wpłynąć na wchłanianie preparatu, a jednocześnie obciążyć wątrobę. Spożywanie alkoholu podczas kuracji może nasilić występowanie skutków ubocznych leku.

Heviran w ciąży

Należy unikać stosowania leku Heviran w ciąży. Przyjmowanie preparatu jest możliwe jedynie wtedy, gdy korzyść z leczenia dla matki przewyższa zagrożenie dla płodu. O wdrożeniu preparatu może zadecydować wyłącznie lekarz. W trakcie dotychczasowych badań nie wykazano, by stosowanie acyklowiru przez kobiety ciężarne zwiększało ryzyko wystąpienia wad wrodzonych u płodu.

Heviran a karmienie piersią

Stosując ten lek podczas karmienia piersią należy zachować szczególną ostrożność. Substancja czynna przyjmowana doustnie w ilości 200 mg 5 razy dziennie przenika do mleka matki w dawce odpowiadającej 60-410% stężenia w osoczu krwi pacjentki. Jest to istotna ilość dla organizmu dziecka.

Środki ostrożności

Nie prowadzono badań odnośnie wpływu preparatu na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, jednak trzeba wziąć pod uwagę, że niektóre skutki uboczne mogą wywierać wpływ na tę umiejętność.

Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności u:

  • osób zmagających się z zaburzeniami czynności nerek - należy zwłaszcza dbać o utrzymywanie właściwego poziomu nawodnienia chorego. Może być również konieczne zmniejszenie dawki leku;
  • osób w podeszłym wieku (65 i więcej lat) - ze względu na ryzyko nieprawidłowej czynności nerek, mogą wymagać stosowania mniejszych dawek acyklonawiru;
  • osób ze znacznie obniżoną odpornością - długotrwałe przyjmowanie acyklowiru, a także ponowne leczenie może prowadzić u nich do wyselekcjonowania szczepów wirusa o mniejszej wrażliwości na substancję.

Ponadto u pacjentów z niewydolnością nerek oraz pacjentów w podeszłym wieku występuje zwiększone ryzyko skutków ubocznych ze strony układu nerwowego. W związku z tym zaleca się dokładne monitorowanie stanu tych osób.

W razie przyjmowania dużych dawek Heviranu szczególnie ważne jest zapewnienie odpowiedniego poziomu nawodnienia organizmu. Pozwala to minimalizować prawdopodobieństwo uszkodzenia nerek.

Nie wiadomo, czy stosowanie preparatu pozwala obniżyć ryzyko powikłań półpaśca wśród pacjentów o normalnej odporności. Dostępne dane nie pozwalają na wysunięcie takiego wniosku.

Sposób przechowywania

Tableki Heviran należy przechowywać:

  • w miejscu niedostępnym dla dzieci,
  • w temperaturze poniżej 25°C,
  • w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Interakcje z innymi lekami

Jeśli pacjent przyjmuje równocześnie inne leki mogące uszkodzić nerki, to prawdopodobieństwo zaburzeń czynności nerek wzrasta.

Preparaty, które tak jak substancja czynna Heviran są wydalane poprzez aktywne wydzielanie w kanalikach nerkowych, mogą prowadzić do wzrostu stężenia acyklowiru w osoczu.

Przyjmowanie leku w skojarzeniu z z mykofenolanem mofetylu wywołuje w surowicy wzrost stężenia acyklowiru oraz nieaktywnego metabolitu mykofenolanu mofetylu. Jednakże nie jest wymagana modyfikacja dawkowania.

Cymetydyna oraz probenecyd powodują wzrost dostępności biologicznej oraz spadek klirensu nerkowego acyklowiru

Lek przyjmowany łącznie z ogólnie podawaną teofiliną prowadzi do wzrostu dostępności biologicznej teofiliny o około 50%. Z tego względu wskazane jest monitorowanie stężenia teofiliny w osoczu, jeśli jest stosowana w skojarzeniu z acyklowirem.

Dystrybutor na terenie Polski: Zakłady Farmaceutyczne "Polpharma" S.A.

Powyższy artykuł ma charakter informacyjny i nie może zastąpić przeczytania ulotki leku ani wizyty u lekarza. Zawsze przed użyciem zapoznaj się z treścią ulotki dołączonej do opakowania bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.