lek-eloprine

 

  1. Eloprine co to jest
  2. Dawkowanie
  3. Skutki uboczne leku
  4. Interakcje z alkoholem
  5. Eloprine w ciąży i okresie laktacji
  6. Środki ostrożności
  7. Interakcje z innymi lekami

Eloprine co to jest

Eloprine to produkt leczniczy dostępny w aptekach bez recepty. Występuje w 2 postaciach:

  • syrop 250 mg/5 ml w butelkach o pojemności 150 ml
  • tabletki 500 mg w opakowaniach po 20, 30 oraz 50 sztuk.

Bez względu na postać preparat nie podlega refundacji.

Lek ma działanie immunostymulujące oraz przeciwwirusowe. Zawiera złożoną substancję czynną pranobeks inozyny, w skład której wchodzi inozyna, N,N-dimetylamino-2-propanol i kwas p-acetamidobenzoesowy. Taki dobór składników sprawia, że preparat normalizuje niedostateczne lub wadliwe działanie odporności komórkowej w organizmie człowieka. Wywołuje odpowiedź immunologiczną typu Th1, dzięki czemu dojrzewają oraz różnicują się limfocyty T. Ponadto produkt wzmacnia indukowane reakcje limfoproliferacyjne w komórkach, które aktywowane są mitogenem lub antygenem.

Skład preparatu

Pełna lista składników różni się w zależności od postaci leku.

1 tabletka Eloprine zawiera 500 mg pranobeksu inozyny.
Pozostałe składniki: mannitol, skrobia ziemniaczana, powidon K-25, magnezu stearynian.

5 ml syropu Eloprine (1 miarka) zawiera 250 mg inozyny pranobeksu.
Pozostałe składniki: metylu parahydroksybenzoesan [E 218], propylu parahydroksybenzoesan [E 216], sacharoza, kwas cytrynowy jednowodny, sodu wodorotlenek, płynny aromat pomarańczowy, woda oczyszczona.

Wskazania do stosowania

Lek Eloprine w postaci tabletek lub syropu jest zalecany:

  • wspomagająco w obniżonej odporności, gdy dochodzi do nawracających zakażeń górnych dróg oddechowych,
  • w leczeniu opryszczki warg oraz skóry twarzy, które wywoływane są na skutek zakażenia wirusem opryszczki pospolitej.

Przeciwwskazania

Wśród przeciwwskazań do podawania Eloprine wymienia się:

  • nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu,
  • aktualny napad dny moczanowej,
  • podwyższone stężenie poziomu kwasu moczowego we krwi.

Reakcja alergiczna na preparat może objawiać się wysypką, świądem, trudnościami w oddychaniu, obrzękiem twarzy, warg, gardła i języka.

Dawkowanie

Lek należy przyjmować doustnie. Dobór dawki odbywa się w oparciu o nasilenie objawów choroby oraz masę ciała pacjenta. Całkowitą dawkę dobową powinno się podzielić na kilka równych dawek pojedynczych, spożywanych oddzielnie w ciągu dnia.

Osoby dorosłe

Pacjenci dorośli, w tym także osoby starsze, powinni przyjmować dobowo 50 mg leku na kilogram masy ciała na dobę, w podziale na 3-4 równe dawki. Najczęściej stosuje się 3 g, nie należy przyjmować więcej, niż 4 g substancji dobowo.

Dzieci

U dzieci powyżej 1 roku życia zalecana dawka to także 50 mg na kilogram masy ciała w ciągu doby, podawana w 3-4 równych dawkach podzielonych. Jeśli dziecko nie potrafi przełknąć tabletki, zaleca się podanie syropu Eloprine. Leku nie należy stosować u pacjentów poniżej 12 miesięcy.

Czas leczenia

Czas terapii wynosi zazwyczaj 5-14 dni. Po ustąpieniu objawów leczenie powinno być kontynuowane jeszcze przez 1-2 dni. W celu ułatwienia przyjęcia tabletek można rozkruszyć je oraz rozpuścić w niewielkiej ilości płynu.

Skutki uboczne leku

Eloprine może wywoływać jedynie 1 stałe działanie niepożądane, jakim jest podwyższone stężenie kwasu moczowego we krwi oraz moczu pacjenta. W ciągu kilku dniu po zakończeniu terapii objaw ten mija samoistnie.

W przypadku przyjmowania preparatu powyżej 3 miesięcy mogą zdążyć się inne skutki uboczne Eloprine. Wówczas obserwowano:

  • często: nudności z wymiotami lub bez, bóle w nadbrzuszu, wzrost aktywności aminotransferaz lub fosfatazy zasadowej lub azotu mocznikowego we krwi pacjenta, bóle oraz zawroty głowy, swędzenie, wysypkę, zmęczenie, złe samopoczucie, bóle stawów;
  • niezbyt często: biegunki, zaparcia, nerwowość, senność lub bezsenność, wielomocz.

Interakcje z alkoholem

W ulotce Eloprine nie ma informacji na temat interakcji preparatu z alkoholem.

Eloprine w ciąży i okresie laktacji

Z uwagi na brak odpowiednich badań nie zaleca się podawać preparatu kobietom ciężarnym. Stosowanie Eloprine w ciąży jest dopuszczalne jedynie wtedy, gdy w ocenie lekarza korzyści z wdrożenia terapii dla pacjentki są wyższe, niż ryzyko dla płodu.

Nie zgromadzono dotychczas danych poświadczających bezpieczeństwo stosowania leku przez kobiety karmiących piersią. Stosowanie Eloprine w okresie laktacji jest możliwe tylko, gdy korzyści z terapii dla matki przewyższają ryzyko dla dziecka. Oceny dokonuje lekarz prowadzący.

Środki ostrożności

Z uwagi na metabolizowanie inozyny do kwasu moczowego należy zachować ostrożność i regularnie monitorować stężenie kwasu moczowego w surowicy krwi i w moczu u pacjentów z:

  • dną moczanową,
  • hiperurykemią,
  • kamicą moczową,
  • zaburzeniami czynności nerek.

Przy długotrwałym przyjmowaniu leku, przez 3 miesiące lub dłużej, należy wykonywać badania kontrolne u wszystkich pacjentów obejmujące: morfologię krwi, kontrolę stężenia kwasu moczowego w surowicy i w moczu, badanie czynności wątroby oraz ocenę parametrów czynności nerek.

Nie spodziewa się, by lek wpływał na zdolność do prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn.

Uwagi dotyczące tabletek 

W składzie tabletek znajduje się mannitol (80 mg/tabl.). Sprawia to, że lek  może mieć lekkie działanie przeczyszczające.

Uwagi dotyczące syropu

Syrop Eloprine zawiera składniki, które mogą powodować skutki uboczne. Należą do nich:

  • p-hydroksybenzoesany metylu oraz propylu - mogą powodować reakcje alergiczne, także typu późnego;
  • sacharoza - w 1 ml znajduje się 650 mg sacharozy, co należy uwzględnić u osób z cukrzycą. Preparatu nie należy stosować u osób z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.

Interakcje z innymi lekami

W przypadku jednoczesnego przyjmowania niektórych leków należy zachować ostrożność. Dotyczy to:

  • inhibitorów oksydazy ksantynowej, np. allopurynolu;
  • środków zwiększających wydalanie kwasu moczowego z moczem, w tym diuretyków tiazydowych, np. hydrochlortiazydu, chlortalidonu, indapamidu,
  • diretyków pętlowych, np. furosemidu, torasemidu, kwasu etakrynowego.

Podczas stosowania leków immunosupresyjnych nie należy stosować Eloprine, ponieważ mogą one wpływać na działanie terapeutyczne pranobeksu inozyny.

Przyjmowanie preparatu łącznie z azydotymidyną (AZT) nasila działanie AZT poprzez złożone mechanizmy. Dochodzi m.in. do zwiększenia biodostępności AZT w osoczu oraz wzrostu wewnątrzkomórkowej fosforylacji w monocytach krwi.

Dystrybutor na terenie Polski: Polfarmex S. A.

Powyższy artykuł ma charakter informacyjny i nie może zastąpić przeczytania ulotki leku ani wizyty u lekarza. Zawsze przed użyciem zapoznaj się z treścią ulotki dołączonej do opakowania bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą, gdyż każdy lek niewłaściwie stosowany zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.