Dexaven

Dexaven

  1. Dexaxen co to jest
  2. Dexaven dawkowanie
  3. Dexaven skutki uboczne
  4. Dexaven w ciąży
  5. Dexaven a karmienie piersią
  6. Dexaven a alkohol
  7. Dexaven opinie

Dexaven co to jest

Dexaven jest lekiem w postaci roztworu do wstrzykiwań. Preparat kupić można wyłącznie na receptę. Lek nie podlega refundacji. Dostępne są opakowania po 10 ampułek w dwóch dawkach: 1 ml lub 2 ml leku. Dexaven to lek z grupy syntetycznych glikokortykosteroidów. Charakteryzuje się działaniem przeciwalergicznym, przeciwzapalnym oraz immunosupresyjnym. Substancją czynną w zastrzykach Dexaven jest fosforan deksametazonu w postaci soli sodowej. Dodatkowo w leku wykorzystano siarczyn sodu.

Jak długo działa lek Dexaven i ile utrzymuje się w organizmie? Jedną z zalet preparatu jest jego długie działanie przeciwzapalne. Mechanizm działania Dexavenu polega na zahamowaniu aktywności fosfolipazy. Czas wchłaniania leku Dexaven, zarówno po podaniu dożylnym, jak i domięśniowym jest krótki i wynosi odpowiednio ok. 10-30 minut i 60 minut od podania. Jednocześnie substancja czynna nie pozwala na uwalnianie kwasu arachidonowego. W ten sposób możliwe jest obniżenie tempa syntezy leukotrienów, a także prostaglandyn. Na skutek działania zastrzyków Dexaven obniżana jest liczba limfocytów, granulocytów kwasochłonnych oraz monocytów. Skład preparatu pozwala również na blokowanie wydzielania histaminy zależnej od IgE.

W jakim celu stosuje się lek Dexaven? Zgodnie z ulotką (chpl), lek przeznaczony jest dla pacjentów, u których konieczne jest zastosowanie glikokortykosteroidów w leczeniu ostrych stanów zagrożenia życia. W szczególności wymieniane są wstrząsy o różnym podłożu, a także obrzęki mózgu, krtani czy strun głosowych. Zastrzyk leku Dexaven stosowany jest również w przypadku wystąpienia reakcji alergicznej o silnym przebiegu oraz w ciężkich stanach spastycznych oskrzeli. Terapia wykorzystywana jest u chorych z astmą, (dychawicą oskrzelową) która występuje w przebiegu zakażenia, a także w przewlekłym nieżycie oskrzeli. Co istotne, glikokortykosteroidy stosowane są zarówno w leczeniu oraz łagodzeniu objawów nie tylko choroby podstawowej, ale także gdy pojawiają się powikłania.

Dexaven 4 mg wykorzystywany jest także w leczeniu profilaktycznym. Preparat stosuje się u pacjentów podczas chemioterapii oraz radioterapii jako sposób na walkę z nudnościami towarzyszącymi terapii przeciwnowotworowej. Glikokortykosteroidy będące podstawą leku zapobiegają nudnościom oraz wymiotom również u pacjentów, u których występują powikłania po wykonanych zabiegach chirurgicznych. Dexaven pomaga wówczas złagodzić niekorzystne objawy lub całkowicie je wyeliminować. Dużą zaletą preparatu jest możliwość stosowania leku Dexaven u dzieci, które ukończyły pierwszy miesiąc życia.

Należy pamiętać, że ze względu na zawartość w leku kortykosteroidu, Dexaven może mieć wpływ na wynik skórnych testów alergicznych. Jednocześnie nie ma wpływu na zdolności psychomotoryczne i prowadzenie pojazdów.

Dexaven dawkowanie

Dawkowanie leku Dexaven należy dopasować do pacjenta w zależności od jego stanu, wskazań medycznych i reakcji na leczenie. Standardowo stosuje się od 4 do 16 mg na dobę w jednorazowej dawce 4-8 mg. W wyjątkowych stanach podaje się do 32 mg na dobę, jednak w stanach zagrożenia życia, jak wstrząs anafilaktyczny, konieczne mogą być znacznie większe dawki. Preparat wstrzykiwany jest dożylnie, domięśniowo lub dostawowo, albo podawany  we wlewie kroplowym lub nasiękowo. Szczegółowe zalecenia ze względu na przyczynę podania leku i szczególne grupy pacjentów znajdują się w ulotce Dexaven.

Dexaven skutki uboczne

W stanach bezpośredniego zagrożenia życia Dexaven stosuje się bez żadnych przeciwwskazań, szczególnie jeżeli lek ma być podawany przez krótki czas (24-36 godzin). Poza ostrymi stanami leku nie podaje się pacjentom z nadwrażliwością lub alergią na jakąkolwiek substancję preparatu. W ulotce Dexavenu wśród przeciwwskazań występują także zakażenia układowe, jeżeli u chorego nie zastosowano leczenia przeciwzakażeniowego.

Leku Dexaven nie podaje się domięśniowo pacjentom chorującym na samoistną plamicę małopłytkową. Może zostać wstrzyknięty bezpośrednio do stawów, jeśli nie występują przeciwwskazania takie, jak: zakażenia w danym stawie lub bezpośrednio w jego obrębie, zapalenia bakteryjne stawu, niestabilność stawów, która wymaga wdrożenia odpowiedniego leczenia, występowanie skazy krwotocznej, bez względu na to, czy jest ona samoistna, czy została wywołana przyjmowaniem leków przeciwzakrzepowych. Zastrzyków Dexaven do stawu nie podaje się również pacjentom, u których zdiagnozowano zwapnienia okołostawowe, martwicę kości pozanaczyniową oraz zerwanie ścięgien.

U pacjentów, u których zachodzi konieczność natychmiastowego podania leku w związku z bezpośrednim zagrożeniem zdrowia lub życia, nie ma znaczenia fakt interakcji z innymi preparatami. Szczególnie, jeżeli Dexaven przyjmowany jest przez krótki czas. Zastosowanie leku w długiej perspektywie wymaga dokonania analizy związanej z innymi, przyjmowanymi przez pacjenta lekami. Ten kortykosteroid może bowiem wpływać na skuteczność działania innych substancji, osłabiając lub zwiększając ich oddziaływanie na organizm. Żadna z takich sytuacji nie jest korzystna dla pacjenta.

Wskazuje się, że u pacjentów przyjmujących fenobarbital, ryfabutyny, ryfampicyny, prymidon, karbamazepiny czy też fenylbutazol, działanie leku Dexaven może być obniżone ze względu na fakt, że wskazane preparaty przyspieszają proces metabolizmu deksometazonu. W takiej sytuacji zmniejsza się jego skuteczność terapeutyczna. Również leki zawierające estrogeny, w tym doustne środki antykoncepcyjne, mają wpływ na działanie Dexavenu, nasilając jego skuteczność. Pacjent powinien poinformować lekarza również o przyjmowanych przez siebie lekach przeciwcukrzycowych, przeciwnadciśnieniowych, glikozydach nasercowych oraz lekach moczopędnych, ponieważ mogą wchodzić w istotne interakcje z Dexavenem. Kortykosteroidy reagują z licznymi substancjami, wpływając na ich działanie, co wymaga dostosowania odpowiedniego dla pacjenta schematu leczenia. Dlatego właśnie tak ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich zażywanych przez siebie lekach.

Jak każdy lek, tak też Dexaven może wywołać u niektórych pacjentów skutki uboczne. Mogą one przyjmować różną częstotliwość oraz nasilenie. U chorych, u których stosowano terapię preparatem Dexaven, obserwowano dolegliwości ze strony układu ruchu: występowanie osłabienia mięśni, miopatii posteroidowej, jałowej martwicy kości udowej oraz ramiennej. Pacjenci zgłaszali także utratę masy mięśniowej czy osteoporozy. Zmiany w obrębie kości mogą z kolei prowadzić do złamań samoistnych.

Działania niepożądane były także obserwowane w odniesieniu do układu pokarmowego, gdzie przybierały najczęściej formę nudności, wymiotów oraz utratę apetytu lub jego nadmiar. Obserwowano także występowanie biegunki oraz zaparć i wzdęć. Powikłania po przyjęciu preparatu dotyczyć mogą podrażnień w zakresie błony śluzowej żołądka lub zapalenie przełyku, w przebiegu którego pojawiają się owrzodzenia. Dexaven może wywoływać skutki uboczne w postaci perforacji wrzodów żołądka oraz krwawień. Do perforacji może dojść także w zakresie jelit (cienkiego i grubego). Ryzyko jest większe, jeżeli pacjent cierpi na choroby zapalne jelit, trzustki czy ścieńczenia skóry. To ostatnie doprowadzić może również do zmian we właściwościach skóry, mogących objawiać się zwiększeniem częstotliwości uszkodzeń, w tym także pojawieniem się wybroczyn, krwawień, rumienia na twarzy czy rozstępów pojawiających się na skórze.

U części pacjentów stosujących lek Dexaven obserwowano występowanie zmian charakterystycznych dla wykwitów towarzyszących trądzikowi. W obrębie skóry pojawiało się obniżenie reaktywności w przeprowadzanych testach skórnych, jak również występowanie reakcji nadwrażliwości (pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy). U chorych, u których lek podawany był pozajelitowo występowały reakcje hiper- i hipopigmentacji, problemy z bliznowaceniem, zanik skóry (lub tkanki podskórnej), zwiększenie tolerancji skóry na bodźce bólowe, a także stwardnienia w jej obrębie, a w miejscu podania pojawiały się czasem ropnie. Przyjmowanie preparatu Dexaven wiąże się również z innymi zagrożeniami, na które należy zwrócić uwagę. Opisywano przypadki występowania drgawek, a także zapalenia nerwów czy parestezji.

U kobiet odnotowano problemy w sferze ginekologicznej, objawiające się zaburzeniami miesiączkowania. Wśród możliwych działań niepożądanych zdarzały się także przypadki, w których u pacjentów obserwowano objawy zespołu Cushinga. Stosowanie preparatu Dexaven u dzieci może wpływać negatywnie na wzrost, hamując go. Działania niepożądane, jakie mogą towarzyszyć terapii lekiem Dexaven obserwowane były także jako wtórne zahamowanie czynności dotyczących osi przysadkowo- nadnerczowej. Ponadto opisywano także: obniżenie tolerancji węglowodanów, w tym ujawnienie cukrzycy utajonej, jak również stan zwiększenia zapotrzebowania organizmu na insulinę lub leki przeciwcukrzycowe stosowane doustnie u pacjentów ze zdiagnozowaną cukrzycą.

Skutki uboczne obserwowane są także na innych płaszczyznach. W obrębie okulistyki preparat do wstrzyknięć Dexaven powodował zwiększenie ciśnienia oraz występowanie objawów jaskry, wytrzeszczu, zaćmy podtorebkowej dotyczącej tylnej części soczewki, a nawet uszkodzenia nerwu wzrokowego. Zdarzały się także przypadki występowania retinopatii surowiczej, problemów z ostrością widzenia czy zaostrzenie już występującej choroby wirusowej lub grzybiczej gałki ocznej. Preparat Dexaven, ze względu na fakt, iż wpływa na nasilenie procesu katabolizmu białek może prowadzić do wystąpienia ujemnego bilansu azotowego. Opisywano przypadki związane z zaburzeniami w zakresie metabolizmu elektrolitów, a dokładniej: retencji sodu i płynów, a także utratę potasu, hiperkalcemię czy alkalozę hipokalemiczną. Pacjenci zgłaszali także występowanie zawrotów i bólów głowy, wraz z zaburzeniami w sferze psychicznej (omamy, psychozy, zmiany nastroju, od euforii do stanów przygnębienia).

Działania niepożądane dotyczyć mogą także układu krążenia, wpływając m.in. na przyspieszenie procesu chorobowego obejmującego miażdżycę naczyń, zapalenie martwicze naczyń lub zakrzepowe zapalenie żył. W pewnej grupie pacjentów Dexaven wywoływał również występowanie zakrzepów z zatorami, jak również zatorów tłuszczowych. Niedobór potasu spowodowany stosowaniem leku może wywoływać występowanie arytmii, a także zmiany uwidoczniane w badaniu EKG serca. Zdarzało się, że u pacjentów na skutek działania preparatu dochodziło do omdleń, a nawet nasilenia objawów związanych z nadciśnieniem tętniczym. U chorych po przebytym niedawno zawale serca zaobserwowano stany pęknięcia serca, nagłe zatrzymanie krążenia oraz zastoinową niewydolność krążenia.

Badania kliniczne prowadzone w związku z leczeniem preparatem Dexaven pozwoliły na odnotowanie występowania przypadków zmian, obserwowanych w obrębie badań laboratoryjnych, w tym leukopenii, limfopenii oraz trombocytopenii. Ponadto Dexaven może maskować objawy toczących się w organizmie zakażeń, bądź też nasilać je. Dożylne podanie leku wiązało się również z reakcjami anafilaktycznymi oraz uczuciem pieczenia lub mrowienia, pojawiające się zazwyczaj w miejscu podania leku.

Szczególną ostrożność należy zachować nie tylko podczas przyjmowania preparatu, ale także w trakcie jego odstawiania.  Zdarzały się przypadki, że po wycofaniu terapii u chorych dochodziło do zwiększenia ciśnienia wewnątrzgałkowego oraz towarzyszącej mu tarczy  zgodnie z zaleceniami i pod kontrolą lekarza prowadzącego. Odstawienie glikokortykosteroidów zawsze musi przebiegać stopniowo, ponieważ radykalna rezygnacja z leczenia może wiązać się z ostrą niewydolnością nadnerczy. U pacjentów przyjmujących lek w długiej perspektywie czasu, po nagłym odstawieniu obserwowano objawy zespołu odstawiennego, który może zagrażać zdrowiu, a nawet życiu chorego. Łagodniejsze objawy zespołu odstawiennego obejmowały najczęściej bóle mięśni i stawów, gorączkę, stan zapalny spojówek, zapalenie śluzówki nosa, a także spadek wagi oraz bolesne guzki skóry.

Preparat należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W ulotce leku Dexaven zaznaczono, że dotychczas nie zaobserwowano objawów przedawkowania, które zagrażałyby zdrowiu i życiu pacjenta. Rzadko bowiem dochodziło do przyjęcia zbyt dużej dawki leku podawanego jako roztwór do wstrzykiwań.

Dexaven w ciąży

Podczas ciąży przyjmowanie wszelkich leków powinno zostać skonsultowane z lekarzem. W przypadku preparatu Dexaven dopuszcza się możliwość jego stosowania wyłącznie wtedy, gdy korzyści związane z terapią w opinii lekarza zdecydowanie przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Dexaven podawany kobiecie w ciąży w dużych dawkach bądź w długim okresie czasu może mieć negatywny wpływ na rozwijający się płód, gdyż kortykosteroidy mogą zwiększać ryzyko opóźnienia rozwoju wewnątrzmacicznego u dziecka. Przypuszcza się, że terapia kortykosteroidami może doprowadzić do rozwoju u dziecka niedoczynności kory nadnerczy, jednak zazwyczaj jest to problem przejściowy, który po urodzeniu ustępuje, rzadko powodując istotne problemy kliniczne.

Dexaven a karmienie piersią

U kobiet karmiących piersią nie powinno stosować się preparatu Dexaven, szczególnie jeżeli lek podawany jest w dużych dawkach. Leki z grupy kortykosteroidów przenikają bowiem do pokarmu kobiecego. W związku z tym, u dzieci kobiet, które przyjmowały preparat podczas karmienia piersią może dojść do zahamowania czynności kory nadnerczy.

Dexaven a alkohol

Prowadzone do tej pory obserwacje nie pozwalają w sposób jednoznaczny określić czy spożywanie alkoholu jest niekorzystne dla zdrowia i życia pacjenta przyjmującego Dexaven. Dlatego też najlepiej zasięgnąć opinii lekarza, który udzieli szczegółowych informacji, uwzględniając także przyczynę terapii.

Dexaven opinie

Opinie dotyczące leku Dexaven preparat do wstrzyknięć są różnorodne. W zasadzie można zaobserwować, że dzielą się one na dwie grupy. Pierwsza z nich to pacjenci wyraźnie zadowoleni ze skuteczności działania preparatu, u których zastosowanie tego kortykosteroidu znacznie poprawiło stan zdrowia i komfort życia. Pozostałe opinie związane są głównie z faktem wystąpienia objawów niepożądanych.

Dystrybutor na terenie Polski: Bausch Health Companies Inc.