Bedicort G

maść-bedicort-g
  1. Bedicort G co to jest
  2. Dawkowanie Bedicort G
  3. Skutki uboczne leku
  4. Bedicort G w ciąży i okresie karmienia piersią
  5. Środki ostrożności
  6. Interakcje z innymi lekami

Bedicort G co to jest

Bedicort G to lek wykorzystywany w dermatologii. Jest dostępny wyłącznie na receptę. Ma postać maści do stosowania miejscowego i sprzedawany jest w tubach o zawartości 15 g.

W składzie preparatu znajdują się dwie substancje czynne: betametazon w postaci dipropionianu oraz gentamycyna w postaci siarczanu. Betametazon cechuje się silnym działaniem przeciwzapalnym i przeciwświądowym oraz wpływa obkurczająco na naczynia krwionośne. Gentamycyna to natomiast antybiotyk aminoglikozydowy. Wykazuje skuteczność w zwalczaniu zakażeń paciorkowcami, gronkowcami, a także bakteriami Gram-ujemnymi (Escherichia coli, Proteus spp., Pseudomonas aeruginosa, Klebsiella, Enterobacter, Serratia, Citrobacter, Salmonella, Shigella).

Zaletą leku jest fakt, iż łatwo i skutecznie przenika przez rogową warstwę skóry, gdzie jest gromadzony. Wchłanianie preparatu jest zwiększone w przypadku stosowania go w okolicy fałdów, na uszkodzony naskórek, na skórę uszkodzoną (np. przez proces zapalny), na duże powierzchnie skóry oraz u dzieci.

Wskazania

Preparat stosowany jest u pacjentów, którzy ukończyli 12 rok życia. Przeznaczony jest do stosowania miejscowego w leczeniu:

  • sączących stanów zapalnych skóry (np. dermatoz, szczególnie o podłożu alergicznym), które reagują na leczenie kortykosteroidami i towarzyszą im nadmierne rogowacenie, intensywne swędzenie lub silny odczyn alergiczny,
  • wtórnych, powikłanych zakażeń bakteriami wykazującymi wrażliwość na gentamycynę.

Wskazania do stosowania maści to atopowe zapalenie skóry, łojotokowe zapalenie skóry, liszaj prosty przewlekły, wyprysk rogowaciejący, łuszczyca, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, toczeń rumieniowaty w postaci skórnej, rumień wielopostaciowy.

Ze względu na zawartość kortykosteroidów lek powinien być stosowany tylko na początku terapii i w krótkim okresie czasu oraz na małych powierzchniach skóry.

Przeciwwskazania

Nie w każdym przypadku istnieje możliwość stosowania maści Bedicort G. Przeciwwskazanie stanowi nadwrażliwość na dipropionian betametazonu lub gentamycynę, a także jakąkolwiek substancję pomocniczą leku. Nie należy stosować go również w przebiegu:

  • zakażeń skóry wirusowych (np. ospa wietrzna, opryszczka), grzybiczych i bakteryjnych (np. gruźlica),
  • nowotworów skóry,
  • trądziku pospolitego,
  • trądziku różowatego,
  • zapalenia lub owrzodzenia żylakowatego,
  • zmian na skórze o charakterze rozległym, które przebiegają z ubytkiem skóry (jak ma to miejsce w przypadku oparzeń),
  • zakażeń bakteriami opornymi na gentamycynę.

Ponadto leku nie należy stosować długotrwale, nie można nakładać Bedicort G na twarz, a także na stany zapalne skóry wokół ust. Przeciwwskazane jest również nanoszenie maści na zmiany skórne znajdujące się w okolicy odbytu i na miejsca intymne.

Dawkowanie Bedicort G

Lek stosuje się zewnętrznie na zmienioną chorobowo skórę. Dawki w postaci niewielkiej ilość Bedicort G należy nanosić na zmiany 1-2 razy dziennie, przy czym nie wolno stosować leku w postaci opatrunków okluzyjnych. Maksymalny czas ciągłego stosowania nie powinien być dłuższy niż 2 tygodnie.

Skutki uboczne leku

U niektórych osób podczas stosowania maści Bedicort G występują skutki uboczne. Mogą pojawić się: zmiany trądzikopodobne, plamica posteroidowa, zatrzymanie wzrostu naskórka, zanik tkanki podskórnej, suchość skóry, odbarwienia lub przebarwienia skóry, zanik skóry, rozstępy, stan zapalny mieszków włosowych, nadmierne owłosienie skóry, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, pokrzywka, wysypka plamisto-grudkowa, zapalenie skóry wokół ust, reakcje nadwrażliwości, zintensyfikowanie objawów jaskry, po zastosowaniu na skórę powiek - przyspieszenie rozwoju zaćmy, rozszerzenie powierzchniowych naczyń krwionośnych, objawy ototoksyczności (zwłaszcza, gdy preparat stosowany był na dużą powierzchnię lub uszkodzoną skórę), uszkodzenie nerek (szczególnie, gdy maść stosowana była jednocześnie z lekami nefrotoksycznymi lub u pacjenta występowało zaburzenie czynności nerek).

Podczas stosowania leku w długim okresie czasu, na dużej powierzchni skóry, na skórę uszkodzoną, w okładach zamkniętych, lub u dzieci mogą wystąpić ogólnoustrojowe skutki uboczne charakterystyczne dla kortykosteroidów. Należą do nich:

  • zahamowania czynności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza,
  • hamowania wzrostu oraz rozwoju u dzieci,
  • zespół Cushinga,
  • hiperglikemia,
  • częstomocz,
  • nadciśnienie,
  • obrzęki,
  • obniżenie odporności.

Bedicort G w ciąży i okresie karmienia piersią

Stosowanie maści w okresie ciąży nie jest zalecane. W okresie laktacji stosowanie Bedicort G wymaga rezygnacji z karmienia piersią.

Środki ostrożności

Substancje czynne preparatu mogą wchłaniać się przez skórę i wywoływać u niektórych pacjentów charakterystyczne dla kortykosteroidów ogólnoustrojowe objawy niepożądane. Obecność gentamycyny może powodować wystąpienie ototoksyczności oraz nefrotoksyczności, w szczególności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Należy unikać wdrażania terapii u osób, u których zdiagnozowano zaburzenia czynności wątroby lub nerek oraz u dzieci.

Stosowanie siarczanu gentamycyny wiąże się z ryzykiem intensywnego wzrostu niewrażliwych drobnoustrojów, a także pojawieniem się bakterii, które będą odporne na działanie antybiotyku aminoglikozydowego. Podczas stosowania maści należy obserwować skórę, a jeśli wystąpi reakcja alergiczna objawiająca się świądem, pieczeniem lub zaczerwienieniem skóry, konieczne jest natychmiastowe odstawienie maści. Występowanie skórnych reakcji alergicznych może być spowodowane przez zawartość w preparacie alkoholu.

Stosowanie preparatu na skórę twarzy wiąże się z ryzykiem wystąpienia teleangiektazji lub dermatitis perioralis, nawet jeśli lek wykorzystywany był w krótkim okresie czasu. Należy unikać kontaktu maści z oczami oraz błonami śluzowymi - nie zaleca się stosowania w okolicach oczu.

Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku aplikowania leku na skórę pach lub pachwin. W tych miejscach skóra jest szczególnie wrażliwa, więc lek powinien być stosowany tylko w przypadkach bezwzględnej konieczności.

U pacjentów w podeszłym wieku maść powinna być stosowana ostrożnie, zwłaszcza jeżeli występują stany zanikowe w tkance podskórnej. Ostrożność należy zachować również u pacjentów chorujących na łuszczycę, ponieważ pod wpływem maści może dojść do nawrotu choroby, a także wystąpienia łuszczycy uogólnionej krostkowej, jak też ogólnych działań toksycznych, związanych z zaburzeniem czynności skóry.

Wystąpienie zakażeń skóry o podłożu grzybiczym wymaga wdrożenia dodatkowego leczenia preparatami przeciwgrzybiczymi.

Interakcje z innymi lekami

Stosując maść Bedicort G nie wolno wykonywać szczepienia przeciwko ospie. Nie należy wykonywać także innych immunizacji, zwłaszcza gdy lek jest stosowany na dużą powierzchnię skóry lub w sposób przewlekły, ponieważ wzrasta ryzyko braku oczekiwanej odpowiedzi immunologicznej organizmu.

Stosując Bedicort G należy pamiętać, że maść może nasilać działanie leków immunosupresyjnych, a także osłabiać działanie leków immunostymulujących.

Dystrybutor na terenie Polski: Bausch Health Companies Inc.