Zanacodar tabl.(40 mg) - 28 szt.

Opakowanie

28 szt.

Producent

PharmaSwiss Česká republika

Opis

produkt wydawany z apteki na podstawie recepty

Refundowany

Tak

Rodzaj

tabl.

Kwota refundowana

12.69

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Pierwotne nadciśnienie tętnicze: zazwyczaj skuteczna dawka wynosi 40 mg raz na dobę. U niektórych pacjentów poprawa może nastąpić już po dawce 20 mg. W przypadku braku zadowalającego działania obniżającego ciśnienie tętnicze, dawka może być zwiększona do maksymalnie 80 mg raz na dobę. Alternatywnie, telmisartan można zastosować w skojarzeniu z tiazydowymi lekami moczopędnymi, takimi jak hydrochlorotiazyd. W przypadku, kiedy rozważane jest zwiększenie dawki, trzeba wziąć pod uwagę fakt, że maksymalne działanie obniżające ciśnienie jest osiągane po 4-8 tyg. od rozpoczęcia leczenia. Zapobieganie chorobom sercowo-naczyniowym: zalecana dawka to 80 mg raz na dobę. Nie stwierdzono, czy dawki mniejsze niż 80 mg telmisartanu są skuteczne w zmniejszaniu częstości zachorowań z przyczyn sercowo-naczyniowych. Zaleca się ścisłą kontrolę ciśnienia tętniczego podczas rozpoczynania podawania telmisartanu w celu zmniejszenia częstości zachorowań z przyczyn sercowo-naczyniowych oraz w razie konieczności dostosowania dawki leków obniżających ciśnienie tętnicze. Szczególne grupy pacjentów. Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu u dzieci i młodzieży <18 lat. Dostosowanie dawkowania nie jest konieczne u osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub poddawanych hemodializie zaleca się rozpoczęcie terapii od 20 mg. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby dawka nie może być większa niż 40 mg raz na dobę. Sposób podawania. Tabletki stosować raz na dobę, z posiłkiem lub niezależnie od posiłków.

Zastosowanie

Leczenie samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych. Zmniejszenie częstości zachorowań z przyczyn sercowo-naczyniowych u pacjentów, u których występuje: jawna miażdżycowa choroba sercowo-naczyniowa (stwierdzona w wywiadzie choroba wieńcowa, udar mózgu lub choroba tętnic obwodowych) albo cukrzyca typu 2 z udokumentowanymi uszkodzeniami narządowymi.

Treść ulotki

1. CO TO JEST LEK ZANACODAR I W JAKIM CELU SIĘ GO STOSUJE

Lek Zanacodar należy do grupy leków, określanych jako antagoniści receptora angiotensyny II.
Angiotensyna II jest substancją wytwarzaną przez organizm, która powoduje zwężenie naczyń
krwionośnych, co prowadzi do zwiększenia ciśnienia tętniczego krwi. Lek Zanacodar hamuje
działanie angiotensyny II, dzięki czemu naczynia krwionośne się rozkurczają, a ciśnienie
tętnicze krwi ulega obniżeniu.

Lek Zanacodar jest stosowany w leczeniu nadciśnienia samoistnego (wysokiego ciśnienia
tętniczego krwi). Określenie samoistne oznacza, że wysokie ciśnienie krwi nie jest
spowodowane przez inną chorobę.

Nieleczone podwyższone ciśnienie tętnicze krwi może powodować uszkodzenie naczyń
krwionośnych w różnych narządach, co w niektórych przypadkach może prowadzić do zawału
serca, niewydolności serca lub nerek, udaru lub utraty wzroku. Najczęściej przed pojawieniem
się powyższych powikłań nie obserwuje się żadnych objawów podwyższonego ciśnienia
tętniczego krwi. Z tego względu ważne jest, aby regularnie mierzyć ciśnienie tętnicze krwi,
żeby sprawdzić, czy mieści się ono w zakresie wartości prawidłowych.

Lek Zanacodar jest również stosowany w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia zaburzeń
sercowo-naczyniowych (tj. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu) u pacjentów z grupy
ryzyka, u których dopływ krwi do serca lub kończyn dolnych jest ograniczony albo
zablokowany, lub też jeśli przebyli oni udar mózgu albo chorują na powodującą duże
zagrożenie cukrzycę. Informacje na temat stopnia ryzyka wystąpienia tego rodzaju zaburzeń
można uzyskać od lekarza prowadzącego.

2. INFORMACJE WAŻNE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU ZANACODAR

Kiedy nie stosować leku Zanacodar

- jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na telmisartan lub na którykolwiek z pozostałych
składników leku Zanacodar (patrz punkt „Inne informacje”, w którym wymieniono wszystkie
składniki leku).
- jeśli zakończył się 3. miesiąc ciąży (Należy również unikać stosowania leku Zanacodar we
wczesnym okresie ciąży – patrz punkt „Ciąża”).
- jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności wątroby, takie jak zastój żółci lub
zwężenie drogi jej odpływu (problemy z odpływem żółci z wątroby i pęcherzyka
żółciowego)lub jakakolwiek inna ciężka choroba wątroby.

Jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, należy poinformować lekarza lub
farmaceutę przed zastosowaniem leku Zanacodar.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek Zanacodar

Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występują lub występowały w przeszłości
którekolwiek z poniższych stanów lub chorób:
- Choroby nerek lub przeszczepienie nerki;
- Zwężenie tętnicy nerkowej (zwężenie naczyń krwionośnych zaopatrujących jedną lub obie
nerki);
- Choroba wątroby;
- Zaburzenia serca;
- Zwiększone stężenie aldosteronu (zatrzymanie wody i soli w organizmie, któremu towarzyszą
zaburzenia równowagi różnych składników mineralnych we krwi);
- Niskie ciśnienie tętnicze krwi (niedociśnienie), którego prawdopodobieństwo jest większe,
jeśli pacjent jest odwodniony (nadmierna utrata wody z organizmu) lub ma niedobór soli z
powodu stosowania leków moczopędnych (diuretyków), diety z ograniczeniem soli, biegunki
lub wymiotów;
- Zwiększone stężenie potasu we krwi;
- Cukrzyca.

Należy poinformować lekarza o ciąży (lub podejrzeniu ciąży). Nie zaleca się stosowania leku
Zanacodar we wczesnym okresie ciąży, a stosowanie po 3 miesiącu ciąży jest przeciwwskazane,
ponieważ stosowany w tym okresie może poważnie zaszkodzić dziecku (patrz punkt „Ciąża”).

W przypadku planowanego zabiegu operacyjnego lub znieczulenia, należy powiadomić lekarza
o przyjmowaniu leku Zanacodar.

Nie zaleca się stosowania leku Zanacodar w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Podobnie jak w przypadku innych leków z grupy antagonistów receptora angiotensyny II,
Zanacodar może być mniej skuteczny w obniżaniu ciśnienia tętniczego krwi u pacjentów rasy
czarnej.

Stosowanie innych leków

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich przyjmowanych aktualnie lub
ostatnio lekach, również tych, które wydawane są bez recepty. Lekarz może zdecydować o
zmianie dawki tych leków lub o podjęciu innych środków ostrożności. W niektórych
przypadkach konieczne może być odstawienie któregoś z leków. Dotyczy to zwłaszcza
jednoczesnego przyjmowania z lekiem Zanacodar niżej wymienionych leków.

- Preparaty litu, stosowane w leczeniu niektórych rodzajów depresji.
- Leki, które mogą zwiększać stężenie potasu we krwi, takie jak substytuty soli zawierające
potas, leki moczopędne oszczędzające potas (niektóre diuretyki), inhibitory ACE, antagoniści
receptora angiotensyny II, NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne np. kwas
acetylosalicylowy lub ibuprofen), heparyna, leki immunosupresyjne (np. cyklosporyna lub
takrolimus) oraz antybiotyk o nazwie trimetoprym.
- Leki moczopędne (diuretyki), zwłaszcza przyjmowane w dużych dawkach razem z lekiem

Zanacodar, ponieważ mogą prowadzić do znacznej utraty wody z organizmu i obniżenia
ciśnienia tętniczego krwi (niedociśnienia).

Stosowanie leku Zanacodar z jedzeniem i piciem

Lek Zanacodar można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku.

Ciąża i karmienie piersią

Ciąża
Należy poinformować lekarza o podejrzeniu (lub planowaniu) ciąży. Zazwyczaj lekarz zaleci
zaprzestanie stosowania leku Zanacodar przed planowaną ciążą lub natychmiast po
stwierdzeniu ciąży i zaleci inny lek zamiast leku Zanacodar. Nie zaleca się stosowania leku
Zanacodar we wczesnym okresie ciąży, a stosowanie leku po 3. miesiącu ciąży jest
przeciwwskazane, ponieważ może poważnie zaszkodzić dziecku.

Karmienie piersią
Należy powiedzieć lekarzowi o karmieniu piersią lub zamiarze karmienia piersią. Lek
Zanacodar nie jest zalecany podczas karmienia piersią. Lekarz może wybrać inne leczenie w
trakcie karmienia piersią, zwłaszcza w okresie karmienia noworodków i wcześniaków.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Brak danych dotyczących wpływu leku Zanacodar na zdolność prowadzenia pojazdów lub
obsługiwania maszyn. Niektórzy pacjenci leczeni z powodu wysokiego ciśnienia tętniczego
krwi mogą odczuwać zawroty głowy lub zmęczenie. W przypadku wystąpienia zawrotów
głowy lub zmęczenia nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.3. JAK STOSOWAĆ LEK ZANACODAR

Lek Zanacodar należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości
należy ponownie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Aby wyjąć tabletkę, należy wykonać następujące czynności:
1.- Oddzielić jedną część blistra z tabletką, przez delikatne oderwanie wzdłuż perforacji.
2.- Ostrożnie oderwać folię z blistra powyżej tabletki.
3.- Wypchnąć tabletkę na zewnątrz.

Zazwyczaj stosowana dawka leku Zanacodar to jedna tabletka na dobę. Należy starać się
przyjmować tabletkę codziennie o tej samej porze. Lek Zanacodar można przyjmować podczas posiłku lub pomiędzy posiłkami. Tabletki należy połknąć popijając wodą lub innym płynem, nie zawierającym alkoholu. Ważne jest, aby lek Zanacodar przyjmować codziennie, dopóki lekarz nie zaleci inaczej. W przypadku wrażenia, że działanie leku Zanacodar jest zbyt mocne lub za słabe należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

W przypadku leczenia nadciśnienia tętniczego zazwyczaj stosowana dawka leku Zanacodar u większości pacjentów to jedna tabletka 40 mg przyjmowana raz na dobę w celu kontrolowania ciśnienia krwi przez okres 24 godzin. Lek Zanacodar może być również stosowany w skojarzeniu z lekami moczopędnymi, np. hydrochlorotiazydem. Wykazano dodatkowe działanie obniżające ciśnienie krwi przy stosowaniu hydrochlorotiazydu wraz z lekiem Zanacodar.
W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia zdarzeń sercowo-naczyniowych zazwyczaj stosowana dawka leku Zanacodar to jedna tabletka 80 mg przyjmowana raz na dobę. Rozpoczynając leczenie profilaktyczne z zastosowaniem leku Zanacodar należy często monitorować ciśnienie krwi.

W przypadku zaburzenia czynności wątroby zazwyczaj stosowana dawka nie powinna być
większa niż 40 mg raz na dobę.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Zanacodar

Jeśli przez pomyłkę pacjent przyjmie zbyt dużą liczbę tabletek, należy niezwłocznie
skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą albo z najbliższym szpitalnym oddziałem doraźnej pomocy medycznej.

Pominięcie zastosowania leku Zanacodar

W przypadku pominięcia dawki leku, należy ją przyjąć zaraz po przypomnieniu sobie, a
następnie kontynuować przyjmowanie leku zgodnie z ustalonym schematem. Jeżeli tabletka nie zostanie przyjęta w ciągu całego dnia, należy przyjąć zwykle stosowaną dawkę następnego dnia. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

W razie wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do lekarza lub
farmaceuty.

4. MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Jak każdy lek, Zanacodar może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Do często występujących działań niepożądanych należą:
Obniżone ciśnienie krwi (niedociśnienie) u osób leczonych w celu zmniejszenia występowania
niepożądanych zdarzeń sercowo-naczyniowych.

Do niezbyt często występujących działań niepożądanych należą:
Zakażenia górnego odcinka dróg oddechowych (np. ból gardła, stan zapalny zatok,
przeziębienie), zakażenie dróg moczowych, niedobór krwinek czerwonych (niedokrwistość),
podwyższone stężenie potasu, uczucie smutku (depresja), omdlenia, trudności w zasypianiu,
zawroty głowy, spowolnienie czynności serca (bradykardia), obniżone ciśnienie krwi
(niedociśnienie) u osób leczonych na nadciśnienie tętnicze, zawroty głowy przy pionizacji ciała (niedociśnienie ortostatyczne), duszność, bóle brzucha, biegunka, uczucie dyskomfortu w obrębie jamy brzusznej, wzdęcia, wymioty, nadmierna potliwość, świąd, wysypka polekowa, bóle mięśniowe (mialgia), bóle pleców, upośledzenie czynności nerek łącznie z ostrą niewydolnością nerek, a także bóle w obrębie klatki piersiowej, uczucie osłabienia i
podwyższone stężenie kreatyniny we krwi.

Do rzadko występujących działań niepożądanych należą:
Zmniejszona liczba płytek krwi (trombocytopenia); reakcje uczuleniowe (np. wysypka, świąd, trudności w oddychaniu, świszczący oddech, obrzęk twarzy lub obniżone ciśnienie krwi); stany lękowe; zaburzenia widzenia; przyspieszenie czynności serca (tachykardia); rozstrój żołądka; suchość śluzówki jamy ustnej; nieprawidłowa czynność wątroby; ciężka wysypka polekowa; zaczerwienienie skóry; gwałtowny obrzęk tkanki skórnej i błon śluzowych (obrzęk naczynioruchowy); egzema (schorzenie tkanki skórnej); bóle stawów (artralgia); bóle kończyn; objawy osłabienia; schorzenia grypopodobne; podwyższone stężenie kwasu moczowego, kreatyniny, enzymów wątrobowych lub fosfokinazy kreatynowej we krwi oraz obniżone stężenie hemoglobiny (białka występującego we krwi).

Do działań niepożądanych o nieznanej częstości występowania należą:
Zwiększenie liczby niektórych krwinek białych (eozynofilia), ciężkie reakcje uczuleniowe (np.
wysypka, świąd, trudności w oddychaniu, świszczący oddech, obrzęk twarzy lub obniżone
ciśnienie krwi), pokrzywka, zapalenie ścięgien oraz posocznica* (zwana często „zatruciem
krwi” – ciężkie zakażenie, powodujące odpowiedź zapalną ze strony całego organizmu i
mogące prowadzić do zgonu).

*W długoterminowym badaniu z udziałem ponad 20 000 pacjentów, posocznica występowała
częściej u pacjentów leczonych telmisartanem w porównaniu z pacjentami, którzy nie
otrzymywali telmisartanu. Zdarzenie może być przypadkowe lub związane z aktualnie
nieznanym mechanizmem.

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy
niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.5. JAK PRZECHOWYWAĆ LEK ZANACODAR

Lek przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

Nie stosować leku Zanacodar po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku
tekturowym i blistrze po oznaczeniu „Termin ważności (EXP)” lub „EXP”. Termin ważności
oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania leku.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy
zapytać farmaceutę, co zrobić z lekami, których się już nie potrzebuje. Takie postępowanie
pomoże chronić środowisko.

6. INNE INFORMACJE

Co zawiera lek Zanacodar

- Substancją czynną leku jest telmisartan: tabletka leku Zanacodar o mocy 40 mg zawiera 40 mg
telmisartanu; tabletka leku Zanacodar o mocy 80 mg zawiera 80 mg telmisartanu
- Ponadto lek zawiera powidon (K 25), megluminę, sodu wodorotlenek, mannitol (E 421),
krospowidon i magnezu stearynian.

Jak wygląda lek Zanacodar i co zawiera opakowanie

Lek Zanacodar ma postać tabletek.

Zanacodar, 40 mg: białe lub lekko żółtawe tabletki o podłużnym kształcie
Zanacodar, 80 mg: białe lub lekko żółtawe tabletki o podłużnym kształcie

Lek Zanacodar jest dostępny w blistrach zawierających 14, 28, 30, 56, 84, 90 lub 98 tabletek.

Nie wszystkie wielkości opakowań lub moce tabletek muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny:
PharmaSwiss Česká republika s.r.o.
Jankovcova 1569/2c, 170 00 Praha 7
Česká republika

Wytwórca:
Valeant sp. z o.o. sp. j.
ul. Przemysłowa 2
35-959 Rzeszów

Laboratorios LICONSA, S.A.
Avda. Miralcampo, Nº 7, Polígono Industrial Miralcampo
19200 Azuqueca de Henares (Guadalajara)
Hiszpania

PharmaSwiss d.o.o.
Wolfova 1
1000 Ljubljana
Słowenia

ICN Polfa Rzeszów S.A.
ul. Przemysłowa 2
35-959 Rzeszów

Dane o lekach i suplementach diety dostarcza