Ultomiris konc. do sporz. roztw. do inf.(100 mg/ml) - fiol. 3 ml

Opakowanie

fiol. 3 ml

Producent

Alexion Europe

Opis

produkt wydawany z apteki na podstawie recepty zastrzeżonej

Refundowany

Nie

Rodzaj

konc. do sporz. roztw. do inf.

Dawkowanie

Dożylnie. Rawulizumab musi być podawany przez osobę z fachowego personelu medycznego, pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w leczeniu pacjentów z zaburzeniami hematologicznymi, zaburzeniami nerek, zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi lub zaburzeniami neurozapalnymi. Dorośli pacjenci z PNH, aHUS, gMG lub NMOSD. Zalecany schemat dawkowania obejmuje podanie dawki nasycającej drogą infuzji dożylnej, a następnie podawanie tą samą drogą dawek podtrzymujących. Podawane dawki należy określić w oparciu o masę ciała pacjenta. Schemat dawkowania rawulizumabu w oparciu o masę ciała u dorosłych z mc. 40 kg lub większą. Mc. od ≥40 do <60 kg: dawka nasycająca 2400 mg, dawka podtrzymująca: 3000 mg; mc. od ≥60 do <100 kg: dawka nasycająca 2700 mg, dawka podtrzymująca: 3300 mg; mc. ≥100 kg: dawka nasycająca 3000 mg, dawka podtrzymująca: 3600 mg. Pierwszą dawkę podtrzymującą podaje się 2 tyg. po dawce nasycającej. Dawki podtrzymujące należy podawać co 8 tyg. Dozwolone są sporadyczne odstępstwa od schematu dawkowania o ±7 dni względem zaplanowanego dnia infuzji (z wyjątkiem pierwszej dawki podtrzymującej rawulizumabu), lecz kolejna dawka powinna zostać podana zgodnie z pierwotnym schematem. Instrukcje dotyczące rozpoczynania leczenia rawulizumabem. U pacjentów obecnie nieleczonych rawulizumabem lub ekulizumabem dawkę nasycającą rawulizumabu, w oparciu o masę ciała, podaje się na początku leczenia, a pierwszą dawkę podtrzymującą rawulizumabu, w oparciu o masę ciała, należy podać 2 tyg. po dawce nasycającej. U pacjentów obecnie leczonych ekulizumabem dawkę nasycającą rawulizumabu, w oparciu o masę ciała, podaje się w porze przyjęcia następnej zaplanowanej dawki ekulizumabu, a pierwszą dawkę podtrzymującą rawulizumabu, w oparciu o masę ciała, należy podać 2 tyg. po dawce nasycającej. Dzieci i młodzież z PNH lub aHUS. Dzieci i młodzież o mc. ≥40 kg należy leczyć zgodnie z zaleceniami dawkowania dla osób dorosłych. Schemat dawkowania rawulizumabu w oparciu o masę ciała u dzieci i młodzieży z PNH lub aHUS o mc. od ≥10 kg do <40 kg<>. Mc. od ≥10 do <20 kg: dawka nasycająca 600 mg, dawka podtrzymująca: 600 mg; mc. od ≥20 do <30 kg: dawka nasycająca 900 mg, dawka podtrzymująca: 2100 mg; mc. od ≥30 do <40 kg: dawka nasycająca 1200 mg, dawka podtrzymująca: 2700 mg. Pierwszą dawkę podtrzymującą podaje się 2 tyg. po dawce nasycającej. U dzieci o mc. od ≥10 do <20 kg dawki podtrzymujące podaje się co 4 tyg., u dzieci o mc. od ≥20 do <40 kg dawki podtrzymujące podaje się co 8 tyg. U pacjentów zmieniających leczenie ekulizumabem na leczenie rawulizumabem dawkę nasycającą rawulizumabu należy podać 2 tyg. po ostatnim wlewie ekulizumabu, a następnie podawać dawki podtrzymujące zgodnie ze schematem dawkowania opartym na masie ciała przedstawionym powyżej. Rawulizumabu nie badano u dzieci i młodzieży z PNH o mc. poniżej 30 kg. Zalecane dawkowanie w przypadku tych pacjentów jest oparte na dawkowaniu stosowanym u dzieci i młodzieży z aHUS, na podstawie danych farmakokinetycznych i farmakodynamicznych (PK D) dostępnych dla pacjentów z aHUS i PNH leczonych rawulizumabem. PNH to choroba przewlekła, dlatego zaleca się stosowanie rawulizumabu przez cały okres życia pacjenta, chyba że przerwanie leczenia jest wskazane ze względów klinicznych. W przypadku aHUS leczenie rawulizumabem w celu zniesienia objawów mikroangiopatii zakrzepowej (TMA) powinno trwać minimum 6 mies., po czym długość leczenia należy rozważyć indywidualnie dla każdego pacjenta. Pacjenci narażeni na wyższe ryzyko nawrotu TMA stwierdzone przez lekarza prowadzącego leczenie (lub w razie wskazań klinicznych) mogą wymagać przewlekłego leczenia. U pacjentów dorosłych z gMG lub NMOSD leczenie rawulizumabem badano wyłącznie w przypadku podawania przewlekłego. Rawulizumabu nie badano u pacjentów z gMG klasy V wg MGFA. Dawkowanie uzupełniające po leczeniu z zastosowaniem wymiany osocza (PE), plazmaferezy (PP) lub dożylnego preparatu immunoglobulin (IVIg). Wykazano, że wymiana osocza (PE), plazmafereza (PP) i dożylny preparat immunoglobulin (IVIg) zmniejszają stężenie rawulizumabu w surowicy. W przypadku PE, PP lub IVIg wymagana jest uzupełniająca dawka rawulizumabu. Uzupełniająca dawka rawulizumabu po każdym zabiegu PP lub PE. Dawka uzupełniająca powinna być podana w ciągu 4 h po każdym zabiegu PE lub PP. Pacjenci o mc. od ≥40 do <60 kg<>. Jeżeli ostatnia dawka rawulizumabu wynosiła 2400 mg to dawka uzupełniająca po każdym zabiegu PE lub PP wynosi 1200 mg. Jeżeli ostatnia dawka rawulizumabu wynosiła 3000 mg to dawka uzupełniająca po każdym zabiegu PE lub PP wynosi 1500 mg. Pacjenci o mc. od ≥60 do <100 kg<>. Jeżeli ostatnia dawka rawulizumabu wynosiła 2700 mg to dawka uzupełniająca po każdym zabiegu PE lub PP wynosi 1500 mg. Jeżeli ostatnia dawka rawulizumabu wynosiła 3300 mg to dawka uzupełniająca po każdym zabiegu PE lub PP wynosi 1800 mg. Pacjenci o mc. od ≥100 kg. Jeżeli ostatnia dawka rawulizumabu wynosiła 3000 mg to dawka uzupełniająca po każdym zabiegu PE lub PP wynosi 1500 mg. Jeżeli ostatnia dawka rawulizumabu wynosiła 3600 mg to dawka uzupełniająca po każdym zabiegu PE lub PP wynosi 1800 mg. Uzupełniająca dawka rawulizumabu po zakończeniu cyklu IVIg. Dawka uzupełniająca powinna być podana w ciągu 4 h po zakończeniu cyklu IVIg. Pacjenci o mc. od ≥40 do <60 kg<>. Jeżeli ostatnia dawka rawulizumabu wynosiła 2400 mg lub 3000 mg to dawka uzupełniająca po zakończeniu cyklu IVIg wynosi 600 mg. Pacjenci o mc. od ≥60 do <100 kg<>. Jeżeli ostatnia dawka rawulizumabu wynosiła 2700 mg lub 3300 mg to dawka uzupełniająca po zakończeniu cyklu IVIg wynosi 600 mg. Pacjenci o mc. od ≥100 kg. Jeżeli ostatnia dawka rawulizumabu wynosiła 3000 mg lub 3600 mg to dawka uzupełniająca po zakończeniu cyklu IVIg wynosi 600 mg. Szczególne grupy pacjentów. Nie jest wymagane dostosowanie dawki u pacjentów z PNH, aHUS, gMG lub NMOSD w wieku 65 lat i powyżej. Nie ma danych wskazujących na konieczność stosowania specjalnych środków ostrożności w przypadku leczenia osób w podeszłym wieku, jednak doświadczenie ze stosowania rawulizumabu w badaniach klinicznych w grupie pacjentów w podeszłym wieku z PNH, aHUS lub NMOSD jest ograniczone. Nie jest wymagane dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Nie przeprowadzono badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności rawulizumabu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, jednak dane farmakokinetyczne sugerują brak konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności rawulizumabu u dzieci i młodzieży z PNH lub aHUS o mc. poniżej 10 kg. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności rawulizumabu u dzieci i młodzieży z gMG ani NMOSD. Sposób podania. Lek może być podawany wyłącznie do infuzji dożylnej. Lek należy podawać przez filtr o średnicy porów 0,2 μm i nie należy go podawać we wstrzyknięciu dożylnym ani w szybkim wstrzyknięciu (bolus). Po podaniu leku należy przepłukać całą linię 0,9% roztworem NaCl do wstrzykiwań zgodnym z USP. Ultomiris koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji jest dostarczany w fiolkach o pojemności 3 ml i 11 ml i konieczne jest jego rozcieńczenie do końcowego stężenia 50 mg/ml. Po rozcieńczeniu lek należy podawać drogą infuzji dożylnej za pomocą pompy strzykawkowej lub pompy infuzyjnej. Minimalny czas infuzji wynosi od 0,17 do 1,3 h (10-75 min) w zależności od masy ciała. Szybkość podawania dawek leku. Mc. od ≥10 do <20 kg (tylko wskazania PNH i aHUS): dawka nasycająca 600 mg - minimalny czas trwania infuzji 45 min, dawka podtrzymująca 600 mg - minimalny czas trwania infuzji 45 min; mc. od ≥20 do <30 kg (tylko wskazania PNH i aHUS): dawka nasycająca 900 mg - minimalny czas trwania infuzji 35 min, dawka podtrzymująca 2100 mg - minimalny czas trwania infuzji 75 min; mc. od ≥30 do <40 kg (tylko wskazania PNH i aHUS): dawka nasycająca 1200 mg - minimalny czas trwania infuzji 31 min, dawka podtrzymująca 2700 mg - minimalny czas trwania infuzji 65 min.; mc. od ≥40 do <60 kg: dawka nasycająca 2400 mg - minimalny czas trwania infuzji 45 min, dawka podtrzymująca 3000 mg - minimalny czas trwania infuzji 55 min; mc. od ≥60 do <100 kg: dawka nasycająca 2700 mg - minimalny czas trwania infuzji 35 min, dawka podtrzymująca 3300 mg - minimalny czas trwania infuzji 40 min; mc. ≥100 kg: dawka nasycająca 3000 mg - minimalny czas trwania infuzji 25 min, dawka podtrzymująca 3600 mg - minimalny czas trwania infuzji 30 min. Szybkość podawania uzupełniających dawek leku. Mc. od ≥40 do <60 kg: dawka uzupełniająca 600 mg - minimalny czas trwania infuzji 15 min, dawka uzupełniająca 1200 mg - minimalny czas trwania infuzji 25 min, dawka uzupełniająca 1500 mg - minimalny czas trwania infuzji 30 min. Mc. od ≥60 do <100 kg: dawka uzupełniająca 600 mg - minimalny czas trwania infuzji 12 min, dawka uzupełniająca 1500 mg - minimalny czas trwania infuzji 22 min, dawka uzupełniająca 1800 mg - minimalny czas trwania infuzji 25 min. Mc. ≥100 kg: dawka uzupełniająca 600 mg - minimalny czas trwania infuzji 10 min, dawka uzupełniająca 1500 mg - minimalny czas trwania infuzji 15 min, dawka uzupełniająca 1800 mg - minimalny czas trwania infuzji 17 min.< iv>

Zastosowanie

Napadowa nocna hemoglobinuria (PNH). Leczenie pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży o mc. 10 kg lub większej z PNH: u pacjentów z hemolizą i jednym lub kilkoma objawami klinicznymi wskazującymi na dużą aktywność choroby; u pacjentów, którzy są klinicznie stabilni po otrzymywaniu leczenia ekulizumabem przez co najmniej 6 ostatnich miesięcy. Atypowy zespół hemolityczno-mocznicowy (aHUS). Leczenie pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży o mc. co najmniej 10 kg z aHUS, którzy nie byli wcześniej leczeni inhibitorami układu dopełniacza lub u których stosowano ekulizumab przez co najmniej 3 miesiące i wykazano odpowiedź na ekulizumab. Uogólniona miastenia (gMG). Lek jest wskazany do stosowania jako terapia dodatkowa do standardowego leczenia dorosłych pacjentów z gMG, u których występują przeciwciała przeciw receptorowi acetylocholiny (AChR). Choroba ze spektrum zapalenia nerwów wzrokowych i rdzenia kręgowego (NMOSD). Leczenie pacjentów dorosłych z NMOSD z dodatnim wynikiem badania na obecność przeciwciał przeciw akwaporynie 4 (AQP4).

Treść ulotki

1. Co to jest lek Ultomiris i w jakim celu się go stosuje

Co to jest lek Ultomiris

Ultomiris to lek zawierający substancję czynną o nazwie rawulizumab, należącą do grupy leków
określanych jako przeciwciała monoklonalne, które wiążą się ze swoistą cząsteczką docelową w
organizmie. Rawulizumab opracowano tak, by wiązał się z białkiem C5 układu dopełniacza, które
wchodzi w skład układu obronnego organizmu nazywanego „układem dopełniacza”.

W jakim celu stosuje się lek Ultomiris

Lek Ultomiris stosuje się w leczeniu pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży o masie ciała 10 kg
i większej z chorobą określaną jako napadowa nocna hemoglobinuria (ang. paroxysmal nocturnal
haemoglobinuria,
PNH), w tym pacjentów, którzy nie byli wcześniej leczeni inhibitorem układu
dopełniacza, oraz pacjentów, którzy otrzymywali ekulizumab przez co najmniej 6 ostatnich miesięcy.
U pacjentów z PNH układ dopełniacza jest nadmiernie aktywny i atakuje krwinki czerwone, co może
prowadzić do zmniejszenia liczby krwinek (niedokrwistości), zmęczenia, trudności w
funkcjonowaniu, bólu, bólu brzucha, ciemnego zabarwienia moczu, duszności, trudności w połykaniu,
zaburzeń erekcji i zakrzepów krwi. Łącząc się z białkiem C5 dopełniacza i je blokując, lek ten może
powstrzymać białka układu dopełniacza przed atakowaniem krwinek czerwonych i w ten sposób
kontrolować objawy choroby.

Lek Ultomiris stosuje się również w leczeniu pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży o masie
ciała 10 kg i większej z chorobą układu krwiotwórczego i nerek nazywaną atypowym zespołem
hemolityczno-mocznicowym (ang. atypical haemolytic uremic syndrome, aHUS), w tym pacjentów,
którzy nie byli wcześniej leczeni inhibitorem układu dopełniacza, oraz pacjentów, którzy otrzymywali
ekulizumab przez co najmniej 3 miesiące. U pacjentów z aHUS może dochodzić do zapalenia nerek i
naczyń krwionośnych, w tym płytek krwi, co może prowadzić do zmniejszenia liczby komórek krwi
(trombocytopenia i niedokrwistość), pogorszenia lub ustania czynności nerek, zakrzepów krwi,
zmęczenia i trudności w funkcjonowaniu. Lek Ultomiris może hamować reakcję zapalną organizmu i
jego zdolność atakowania i niszczenia własnych podatnych na uszkodzenia naczyń krwionośnych i w
ten sposób kontrolować objawy choroby, w tym uszkodzenie nerek.
Lek Ultomiris stosuje się również w leczeniu dorosłych pacjentów z pewnym rodzajem choroby mięśni,
zwanej uogólnioną miastenią (ang. generalised Myasthenia Gravis, gMG). U pacjentów z gMG ich
układ odpornościowy może atakować i uszkadzać mięśnie, co może prowadzić do ciężkiego osłabienia
siły mięśniowej, upośledzenia widzenia i mobilności ruchowej, duszności, skrajnego zmęczenia, ryzyka
zachłyśnięcia i znacznego upośledzenia czynności życia codziennego. Lek Ultomiris może hamować
reakcję zapalną organizmu oraz jego zdolność do atakowania i niszczenia własnych mięśni,
usprawniając kurczliwość mięśni i zmniejszając w ten sposób objawy choroby i wpływ choroby na
codzienne czynności. Ultomiris jest szczególnie wskazany dla pacjentów, u których objawy utrzymują
się pomimo leczenia innymi terapiami.

Lek Ultomiris stosuje się również w leczeniu dorosłych pacjentów z chorobami ośrodkowego układu
nerwowego, które atakują głównie nerwy wzrokowe i rdzeń kręgowy, nazywanymi chorobami ze
spektrum zapalenia nerwów wzrokowych i rdzenia kręgowego (ang. neuromyelitis optica spectrum
disorders,
NMOSD). U pacjentów z NMOSD nieprawidłowo działający układ odpornościowy atakuje i
niszczy nerwy wzrokowe i rdzeń kręgowy, co może prowadzić do utraty wzroku w jednym lub obu
oczach, osłabienia lub porażenia nóg lub rąk, bolesnych kurczów, utraty czucia, zaburzeń czynności
pęcherza moczowego i jelit oraz znacznych trudności z wykonywaniem codziennych czynności. Lek
Ultomiris może blokować nieprawidłową odpowiedź układu odpornościowego organizmu oraz jego
zdolność do atakowania i niszczenia własnych nerwów wzrokowych i rdzenia kręgowego, co zmniejsza
ryzyko nawrotu lub kolejnego rzutu NMOSD.2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ultomiris

Kiedy nie stosować leku Ultomiris
• Jeśli pacjent ma uczulenie na rawulizumab lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
 (wymienionych w punkcie 6).
• Jeśli pacjent nie był zaszczepiony przeciwko zakażeniu meningokokowemu.
• Jeśli u pacjenta występuje zakażenie meningokokowe.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Ultomiris należy omówić to z lekarzem.

Objawy zakażeń meningokokowych i innych zakażeń wywoływanych przez bakterie z rodzaju
Neisseria
Ponieważ lek blokuje układ dopełniacza, który jest jednym z mechanizmów obronnych organizmu
chroniących go przed zakażeniami, stosowanie leku Ultomiris zwiększa ryzyko zakażeń
meningokokowych wywołanych przez bakterie Neisseria meningitidis. Są to ciężkie zakażenia
atakujące opony mózgowe, które mogą powodować zapalenie mózgu i które mogą się
rozprzestrzeniać na całą krew i ciało (posocznica).

Przed rozpoczęciem stosowania leku Ultomiris należy skonsultować się z lekarzem, aby co najmniej 2
tygodnie przed rozpoczęciem leczenia otrzymać szczepienie przeciwko bakteriom Neisseria
meningitidis
. Jeśli pacjent nie może zostać zaszczepiony na 2 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia,
lekarz zleci przyjmowanie antybiotyków przez 2 tygodnie od momentu zaszczepienia w celu
zmniejszenia ryzyka zakażenia. Należy upewnić się, że poprzednie szczepienie przeciwko
meningokokom wciąż zapewnia odporność. Należy także mieć świadomość, że szczepienie nie zawsze
może zapobiegać tego typu zakażeniu. Zgodnie z zaleceniami obowiązującymi w poszczególnych
krajach lekarz może dojść do wniosku, że konieczne jest podjęcie dodatkowych środków zapobiegania
zakażeniu.

Objawy zakażenia meningokokowego

Ze względu na znaczenie szybkiego rozpoznawania i leczenia zakażenia meningokokowego u pacjentów
otrzymujących lek Ultomiris pacjentowi zostanie wręczona „karta dla pacjenta” opisująca stosowne
objawy zakażenia meningokokowego/posocznicy meningokokowej/zapalenia mózgu, którą należy
zawsze mieć przy sobie.

Jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy o tym niezwłocznie poinformować lekarza:
• ból głowy z nudnościami lub wymiotami;
• ból głowy i gorączka; 
• ból głowy ze sztywnością karku lub pleców;
• gorączka;
• gorączka i wysypka;
• dezorientacja (splątanie);
• bóle mięśni z objawami grypopodobnymi;
• nadwrażliwość oczu na światło.

Leczenie zakażenia meningokokowego podczas podróży

Pacjentom podróżującym do regionów, w których nie będą mogli skontaktować się z lekarzem
prowadzącym lub tymczasowo nie będą mieli możliwości otrzymania leczenia, lekarz może
wystawić receptę na antybiotyk przeciwko Neisseria meningitidis, aby pacjent zabrał go ze sobą w
podróż. Jeśli wystąpi którykolwiek z wymienionych powyżej objawów, należy przyjąć cykl leczenia
antybiotykami zgodnie z zaleceniami. Należy jednak mieć na uwadze, że mimo to konieczny jest jak
najszybszy kontakt z lekarzem, nawet jeśli samopoczucie poprawi się po przyjęciu antybiotyków.

Zakażenia
Przed rozpoczęciem stosowania leku Ultomiris należy poinformować lekarza o występowaniu
jakichkolwiek zakażeń.

Reakcje związane z infuzją
Podczas podawania leku Ultomiris u pacjenta mogą wystąpić reakcje na infuzję (kroplówkę), takie
jak ból głowy, ból w dolnej części pleców oraz ból związany z infuzją. U niektórych pacjentów mogą
wystąpić reakcje alergiczne lub reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja, ciężka reakcja alergiczna
powodująca trudności w oddychaniu lub zawroty głowy).

Dzieci i młodzież
Pacjenci w wieku poniżej 18 lat muszą zostać zaszczepieni przeciwko zakażeniom wywołanym przez
bakterie Haemophilus influenzae i pneumokoki.

Osoby w podeszłym wieku
Nie są wymagane specjalne środki ostrożności w przypadku leczenia pacjentów w wieku 65 lat i
powyżej, chociaż doświadczenie w stosowaniu leku Ultomiris u pacjentów w podeszłym wieku z
PNH, aHUS lub NMOSD w badaniach klinicznych jest ograniczone.

Lek Ultomiris a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność

Kobiety w wieku rozrodczym
Wpływ leku na nienarodzone dziecko nie jest znany. Dlatego u kobiet, które mogą zajść w ciążę
należy stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia oraz przez 8 miesięcy po okresie
leczenia.

Ciąża/karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Ultomiris nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym
niestosujących skutecznej metody antykoncepcji.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn.

Lek Ultomiris zawiera sód
Po rozcieńczeniu roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%) lek zawiera
0,18 g sodu (głównego składnika soli kuchennej) na 72 ml w przypadku dawki maksymalnej. 
Odpowiada to 9,1% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.

Lek Ultomiris zawiera polisorbat
Ten lek zawiera 5,5 mg polisorbatu 80 w każdej fiolce, co odpowiada 0,53 mg/kg. Polisorbaty mogą
powodować reakcje alergiczne. Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występują znane
reakcje alergiczne.3. Jak stosować lek Ultomiris

Na co najmniej 2 tygodnie przed rozpoczęciem stosowania leku Ultomiris lekarz poda szczepionkę
przeciwko zakażeniom meningokokowym, jeśli szczepionka taka nie została podana wcześniej lub
jeśli podana wcześniej szczepionka nie zapewnia już odpowiedniej odporności. Pacjentom, którzy nie
mogą zostać zaszczepieni co najmniej 2 tygodnie przed rozpoczęciem stosowania leku Ultomiris,
lekarz przepisze antybiotyki w celu zmniejszenia ryzyka zakażenia, które należy przyjmować przez 2
tygodnie od momentu zaszczepienia.
Jeśli pacjent jest w wieku poniżej 18 lat, lekarz poda mu szczepionkę przeciwko zakażeniom
wywołanym przez bakterie Haemophilus influenzae i pneumokoki (o ile nie została ona podana
wcześniej), zgodnie z krajowymi zaleceniami dotyczącymi szczepień dla określonej grupy wiekowej.

Instrukcja właściwego stosowania
Podana dawka leku Ultomiris zostanie obliczona przez lekarza w zależności od masy ciała pacjenta,
w sposób przedstawiony w Tabeli 1. Pierwsza dawka nazywana jest dawką nasycającą. Po upływie 2
tygodni pacjentowi zostanie podana dawka podtrzymująca leku Ultomiris, która będzie powtarzana co
8 tygodni w przypadku pacjenta o masie ciała powyżej 20 kg i co 4 tygodnie w przypadku pacjenta o
masie ciała poniżej 20 kg.

Jeśli wcześniej pacjent otrzymywał inny lek stosowany w leczeniu PNH, aHUS, gMG lub NMOSD o
nazwie ekulizumab, dawkę nasycającą należy podać po upływie 2 tygodni od ostatniej infuzji
ekulizumabu.

Tabela 1. Schemat dawkowania leku Ultomiris w oparciu o masę ciała
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Zakres masy ciała (kg)     
       Dawka nasycająca (mg)                   Dawka podtrzymująca (mg)
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

od 10 do poniżej 20a                             600                                                  600
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
od 20 do poniżej 30a                             900                                                 2100
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
od 30 do poniżej 40a                                  1200                                                2700
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
od 40 do poniżej 60                              2400                                                3000
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
od 60 do poniżej 100                            2700                                                3300
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
powyżej 100                                        3000                                                3600
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
a Dotyczy wyłącznie pacjentów z PNH i aHUS.

Lek Ultomiris podaje się w postaci infuzji (kroplówki) do żyły. Infuzja trwa około 45 minut.

Otrzymanie większej niż zalecana dawki leku Ultomiris
Jeżeli pacjent podejrzewa, że przypadkowo podana została wyższa dawka leku Ultomiris niż
zalecana, powinien skontaktować się z lekarzem w celu uzyskania porady.

Pominięcie wizyty związanej z otrzymaniem leku Ultomiris
W razie niezgłoszenia się na umówioną wizytę należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w
celu uzyskania porady; patrz też poniższe informacje „Przerwanie stosowania leku Ultomiris”.

Przerwanie stosowania leku Ultomiris u pacjentów z PNH
Przerwanie lub zakończenie stosowania leku Ultomiris może spowodować nawrót objawów PNH
w większym nasileniu. Lekarz omówi z pacjentem możliwe działania niepożądane oraz wyjaśni
związane z tym ryzyko. Lekarz zaproponuje pacjentowi uważną obserwację przez co najmniej 16
tygodni.

Zagrożenia związane z przerwaniem stosowania leku Ultomiris obejmują nasilenie niszczenia krwinek
czerwonych, co może spowodować:
• zwiększenie stężenia dehydrogenazy mleczanowej (ang. lactate dehydrogenase, LDH),
 będącej markerem laboratoryjnym niszczenia czerwonych krwinek;
• istotne zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (niedokrwistość);
• ciemne zabarwienie moczu;
• zmęczenie;
• ból brzucha;
• duszność;
• trudności z połykaniem;
• zaburzenia wzwodu (impotencja);
• dezorientację (splątanie) lub zaburzenie czujności;
• bóle w klatce piersiowej lub dławicę piersiową;
• zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy (problemy z nerkami) lub
• zakrzepicę (powstawanie zakrzepów).

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów należy skontaktować się z lekarzem.

Przerwanie stosowania leku Ultomiris u pacjentów z aHUS
Przerwanie lub zakończenie stosowania leku Ultomiris może spowodować nawrót objawów aHUS.
Lekarz omówi z pacjentem możliwe działania niepożądane oraz wyjaśni związane z tym ryzyko.
Lekarz zaproponuje pacjentowi uważną obserwację.

Zagrożenia związane z przerwaniem stosowania leku Ultomiris obejmują nasilenie uszkodzenia
małych naczyń krwionośnych, co może spowodować:
• znaczne zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia);
• znaczne nasilenie niszczenia czerwonych krwinek;
• zwiększenie stężenia dehydrogenazy mleczanowej (LDH), będącej markerem laboratoryjnym
 niszczenia czerwonych krwinek;
• zmniejszenie ilości oddawanego moczu (problemy z nerkami);
• zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy (problemy z nerkami);
• dezorientację (splątanie) lub zaburzenie czujności;
• zmiany widzenia;
• bóle w klatce piersiowej lub dławicę piersiową;
• duszność;
• ból brzucha, biegunkę lub
• zakrzepicę (powstawanie zakrzepów).

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów należy skontaktować się z lekarzem.

Przerwanie stosowania leku Ultomiris u pacjentów z gMG
Przerwanie lub zakończenie stosowania leku Ultomiris może spowodować wystąpienie objawów
gMG. Przed przerwaniem stosowania leku Ultomiris należy omówić to z lekarzem. Lekarz omówi
z pacjentem możliwe działania niepożądane oraz wyjaśni związane z tym ryzyko. Lekarz będzie
również uważnie obserwować pacjenta.

Przerwanie stosowania leku Ultomiris u pacjentów z NMOSD
Przerwanie lub zakończenie stosowania leku Ultomiris może spowodować wystąpienie nawrotu
NMSOD. Przed przerwaniem stosowania leku Ultomiris należy omówić to z lekarzem. Lekarz omówi
z pacjentem możliwe działania niepożądane oraz wyjaśni związane z tym ryzyko. Lekarz będzie
również uważnie obserwować pacjenta.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza.4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Przed rozpoczęciem leczenia lekarz omówi z pacjentem możliwe działania niepożądane oraz wyjaśni 
zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem leku Ultomiris.

Ciężkie działania niepożądane
Najcięższym działaniem niepożądanym jest zakażenie meningokokowe, w tym posocznica
meningokokowa i meningokokowe zapalenie mózgu.
Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy zakażenia meningokokowego (patrz punkt 2 „Objawy
zakażeń meningokokowych i innych zakażeń wywoływanych przez bakterie z rodzaju Neisseria”),
należy natychmiast poinformować o tym lekarza.

Inne działania niepożądane

Jeżeli pacjent nie ma pewności, czym są wymienione poniżej działania niepożądane, powinien
poprosić lekarza o ich wyjaśnienie.

Bardzo często (mogą występować u więcej niż 1 na 10 pacjentów):
• ból głowy;
• zawroty głowy;
• biegunka, nudności, ból brzucha;
• gorączka, zmęczenie;
• zakażenie górnych dróg oddechowych;
• przeziębienie (zapalenie nosa i gardła);
• ból pleców, ból stawów;
• zakażenie dróg moczowych.

Często (mogą występować u maksymalnie 1 na 10 pacjentów):
• wymioty, uczucie dyskomfortu w żołądku po posiłkach (niestrawność);
• pokrzywka, wysypka, swędzenie skóry (świąd);
• ból mięśni i kurcze mięśni;
• choroba grypopodobna, dreszcze, osłabienie;
• reakcja związana z infuzją;
• reakcja alergiczna (nadwrażliwość).

Niezbyt często (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 100 pacjentów):
• zakażenie meningokokowe;
• ciężka reakcja alergiczna powodująca trudności w oddychaniu lub zawroty głowy (reakcja
 anafilaktyczna);
• rozsiane zakażenie gonokokowe.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania”
wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić
więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.5. Jak przechowywać lek Ultomiris

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po: „Termin
ważności (EXP)”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Przechowywać w lodówce (2°C-8°C).
Nie zamrażać.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
Po rozcieńczeniu roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%) lek należy
zużyć natychmiast, lub w ciągu 24 godzin w przypadku przechowywania go w lodówce lub w ciągu 4
godzin, jeśli przechowuje się go w temperaturze pokojowej.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się
już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Ultomiris

• Substancją czynną leku jest rawulizumab. Każda fiolka roztworu zawiera 1100 mg
 rawulizumabu.
• Pozostałe składniki to: sodu fosforan dwuzasadowy siedmiowodny (E 339), sodu
 fosforan jednozasadowy jednowodny (E 339), polisorbat 80 (E 433), arginina, sacharoza,
 woda do wstrzykiwań.

Lek zawiera sód i polisorbat 80 (patrz punkt 2 „Lek Ultomiris zawiera sód” i „Lek Ultomiris zawiera
polisorbat”).

Jak wygląda lek Ultomiris i co zawiera opakowanie
Ultomiris ma postać koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji (11 ml w fiolce - wielkość
opakowania: 1 fiolka).

Ultomiris to przejrzysty roztwór, bezbarwny do żółtawego, praktycznie niezawierający cząstek.

Podmiot odpowiedzialny
Alexion Europe SAS
103-105, rue Anatole France
92300 Levallois-Perret
Francja

Wytwórca
Alexion Pharma International Operations Limited
Alexion Dublin Manufacturing Facility
College Business and Technology Park
Blanchardstown Road North
Dublin 15, D15 R925
Irlandia

Almac Pharma Services (Ireland) Limited
Finnabair Industrial Estate
Dundalk
Co. Louth A91 P9KD
Irlandia

Almac Pharma Services Limited
22 Seagoe Industrial Estate
Craigavon, Armagh BT63 5QD
Wielka Brytania

België/Belgique/Belgien
Alexion Pharma Belgium
Tél/Tel: +32 0 800 200 31

Lietuva
UAB AstraZeneca Lietuva
Tel: +370 5 2660550

България
АстраЗенека България ЕООД
Teл.: +359 24455000

Luxembourg/Luxemburg
Alexion Pharma Belgium
Tél/Tel: +32 0 800 200 31

Česká republika
AstraZeneca Czech Republic s.r.o.
Tel: +420 222 807 111

Magyarország
AstraZeneca Kft.
Tel.: +36 1 883 6500

Danmark
Alexion Pharma Nordics AB
Tlf.: +46 (0) 8 557 727 50

Malta
Alexion Europe SAS
Tel: +353 1 800 882 840

Deutschland
Alexion Pharma Germany GmbH
Tel: +49 (0) 89 45 70 91 300

Nederland
Alexion Pharma Netherlands B.V.
Tel: +32 (0) 2 548 36 67

Eesti
AstraZeneca
Tel: +372 6549 600

Norge
Alexion Pharma Nordics AB
Tlf: +46 (0) 8 557 727 50

Ελλάδα
AstraZeneca A.E.
Τηλ: +30 210 6871500

Österreich
Alexion Pharma Austria GmbH
Tel: +41 44 457 40 00

España
Alexion Pharma Spain, S.L.U
Tel: +34 93 272 30 05

Polska
AstraZeneca Pharma Poland Sp. z o.o.
Tel.: +48 22 245 73 00

France
Alexion Pharma France SAS
Tél: +33 1 47 32 36 21

Portugal
Alexion Pharma Spain, S.L. - Sucursal em
Portugal
Tel: +34 93 272 30 05

Hrvatska
AstraZeneca d.o.o.
Tel: +385 1 4628 000

România
AstraZeneca Pharma SRL
Tel: +40 21 317 60 41

Ireland
Alexion Europe SAS

Slovenija
AstraZeneca UK Limited
Tel: 1 800 882 840 Tel: +386 1 51 35 600

Ísland
Alexion Pharma Nordics AB
Sími: +46 (0) 8 557 727 50

Slovenská republika
AstraZeneca AB, o.z.
Tel: +421 2 5737 7777

Italia
Alexion Pharma Italy srl
Tel: +39 02 7767 9211

Suomi/Finland
Alexion Pharma Nordics AB
Puh/Tel: +46 (0) 8 557 727 50

Κύπρος
Alexion Europe SAS
Τηλ: +357 22490305

Sverige
Alexion Pharma Nordics AB
Tel: +46 (0) 8 557 727 50

Latvija
SIA AstraZeneca Latvija
Tel: +371 67377100

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

Inne źródła informacji

Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków
https://www.ema.europa.eu/.

Dane o lekach i suplementach diety dostarcza