Torisel konc. i rozp. do sporz. roztw. do inf.(25 mg/ml) - fiol. 1,2 ml + fiol. 2,2 ml rozp.

Dożylnie. Lek musi być podawany pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w stosowaniu leków przeciwnowotworowych. Ok. 30 min przed rozpoczęciem podania każdej dawki temsyrolimusu pacjenci powinni otrzymać dożylnie difenhydraminę w dawce 25 mg do 50 mg (lub podobny lek przeciwhistaminowy). Leczenie temsyrolimusem należy kontynuować, dopóki pacjent nie przestanie odnosić korzyści klinicznych z leczenia lub dopóki nie wystąpi groźna toksyczność. Rak nerkowokomórkowy. Zalecana dawka w zaawansowanym raku nerkowokomórkowym wynosi 25 mg we wlewie dożylnym trwającym 30-60 min raz w tygodniu. W przypadku podejrzenia wystąpienia reakcji niepożądanych może zaistnieć konieczność tymczasowego przerwania i (lub) zmniejszenia dawki temsyrolimusu. Jeśli podejrzewana reakcja niepożądana nie daje się opanować poprzez opóźnianie dawek leku, wtedy dawka temsyrolimusu może być zmniejszana o 5 mg/tydz. Chłoniak z komórek płaszcza. Zalecana dawka wynosi 175 mg we wlewie trwającym 30-60 min raz w tyg., przez 3 tyg. Następnie tygodniowa dawka to 75 mg, podawane we wlewie trwającym 30-60 min. Podawanie dawki początkowej 175 mg wiązało się ze znacznym zwiększeniem liczby działań niepożądanych i wymagało zmniejszenia dawki i (lub) opóźnienia podawania dawek leku u większości pacjentów. Wpływ zastosowania dawki początkowej 175 mg na skuteczność leczenia nie jest obecnie znany. W przypadku podejrzenia wystąpienia reakcji niepożądanych może zaistnieć konieczność tymczasowego przerwania i (lub) zmniejszenia dawki temsyrolimusu, zgodnie z wytycznymi podanymi poniżej. Jeśli podejrzewana reakcja niepożądana nie daje się opanować poprzez opóźnianie dawek i (lub) zastosowanie optymalnej terapii, wtedy dawka temsyrolimusu powinna być zmniejszana zgodnie z wartościami podanymi poniżej. Stopnie redukcji dawki: stopień -1 - dawka początkowa 75 mg, dawka podtrzymująca - 50 mg; stopień -2 - dawka początkowa 50 mg, dawka podtrzymująca - 25 mg. Modyfikacja dawek na podstawie tygodniowej liczby ANC i płytek krwi: ANC ≥1,0 x 10⁹/l, płytki krwi ≥50 x 10⁹/l - 100% dawki należnej; ANC <1 ,0 x 10^{9/l, płytki krwi <50 x 109/l - wstrzymanie leczenia; po powrocie parametrów do poziomu: ANC ≥1,0 x 109/l (1000 komórek/mm3) i płytek krwi ≥50 x 109/l (50 000 płytek/mm3) należy zredukować stosowaną dawkę o jeden stopień. Jeśli mimo to u pacjenta dochodzi do spadku wartości parametrów poniżej założonych wartości: ANC >1,0 x 109/l i płytek krwi >50 x 10 /l, to wtedy kolejną, jeszcze niższą dawkę należy podać dopiero, gdy powyższe parametry wrócą do wartości docelowych. Szczególne grupy pacjentów. Nie jest konieczne specjalne dostosowywanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku. Nie zaleca się dostosowywania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Należy zachować ostrożność podczas stosowania temsyrolimusu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Należy zachować ostrożność podczas stosowania temsyrolimusu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Nie zaleca się dostosowywania dawki u pacjentów z zaawansowanym rakiem nerkowokomórkowym i łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby. W przypadku pacjentów z zaawansowanym rakiem nerkowokomórkowym i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby zalecana dawka temsyrolimusu podawana dożylnie u pacjentów z wyjściową liczbą płytek ≥100 x 109/l wynosi 10 mg we wlewie trwającym 30-60 min raz w tyg. Nie zaleca się dostosowania dawki u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza i łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby. Nie należy stosować temsyrolimusu u pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza i umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Stosowanie temsyrolimusu u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniach: rak nerkowokomórkowy i chłoniak z komórek płaszcza. W oparciu o dostępne dane, temsyrolimusu nie należy stosować u dzieci i młodzieży w leczeniu nerwiaka zarodkowego (neuroblastoma), mięsaka prążkowanokomórkowego i glejaka o wysokim stopniu złośliwości ze względu na zastrzeżenia dotyczące skuteczności. Sposób podania. Rozcieńczony roztwór musi być podawany w infuzji dożylnej. Aby uzyskać stężenie temsyrolimusu wynoszące 10 mg/ml, fiolkę koncentratu należy najpierw rozcieńczyć w 1,8 ml dołączonego rozpuszczalnika. Po pobraniu wymaganej ilości mieszaniny temsyrolimusu i rozpuszczalnika (10 mg/ml) należy ją szybko wstrzyknąć do 9 mg/ml (0,9%) roztworu NaCl do wstrzykiwań.}

Rak nerkowokomórkowy. Lek jest wskazany w leczeniu pierwszego rzutu u dorosłych pacjentów z zaawansowanym rakiem nerkowokomórkowym (RCC), u których występują co najmniej trzy z sześciu prognostycznych czynników ryzyka. Chłoniak z komórek płaszcza. Leczenie dorosłych pacjentów z nawracającym i (lub) opornym chłoniakiem z komórek płaszcza (MC).

1. CO TO JEST TORISEL I W JAKIM CELU SIĘ GO STOSUJE

Torisel zawiera substancję czynną temsyrolimus.

Temsyrolimus jest selektywnym inhibitorem enzymu mTOR (kinazy) blokującym wzrost i podział komórek
nowotworowych.

Torisel jest stosowany w leczeniu dorosłych pacjentów z następującymi nowotworami:
- zaawansowany rak nerek (rak nerki)
- leczony wcześniej chłoniak z komórek płaszcza, odmiana raka wywodzącego się z węzłów
  chłonnych.2. INFORMACJE WAŻNE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU TORISEL

Kiedy nie stosować leku Torisel
- jeśli pacjent ma uczulenie na temsyrolimus, polisorbat 80 lub którykolwiek z pozostałych
  składników tego leku (wymienionych w punkcie 6),
- jeśli pacjent ma uczulenie na syrolimus (stosowany w celu zapobiegania odrzucenia przeszczepionych
  nerek), ponieważ syrolimus jest uwalniany z temsyrolimusu w organizmie,
- jeśli u pacjenta
  występuje chłoniak z komórek płaszcza i problemy z wątrobą.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Torisel należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub
pielęgniarką
- jeśli pacjent ma uczulenie na leki przeciwhistaminowe lub jeśli nie może stosować leków
  przeciwhistaminowych z innych przyczyn natury medycznej. Leki przeciwhistaminowe są podawane,
  aby zapobiec wystąpieniu reakcji alergicznej na Torisel, w tym reakcji alergicznych zagrażających
  życiu lub rzadkich reakcji alergicznych prowadzących do zgonu. Należy porozmawiać z lekarzem o
  alternatywach.
- jeżeli u pacjenta występują lub występowały w przeszłości guzy mózgu lub rdzenia kręgowego, problemy z
  krwawieniami lub siniakami, lub jeżeli pacjent stosuje leki zapobiegające krzepnięciu krwi (takie jak warfaryna
  lub acenokumarol). Torisel może powodować zwiększone ryzyko wystąpienia krwawienia w mózgu. Jeżeli
  pacjent przyjmuje leki rozrzedzające krew lub ma jakiekolwiek krwawienia lub siniaki podczas stosowania leku
  Torisel, należy powiedzieć o tym lekarzowi.
 - jeśli u pacjenta wystąpi zadyszka, kaszel i (lub) gorączka. Torisel może osłabić system immunologiczny pacjenta.
  W trakcie stosowania leku Torisel u pacjenta może wystąpić zwiększone ryzyko zakażenia krwi, skóry, górnych
  dróg oddechowych (w tym zapalenie płuc) i (lub) dróg moczowych. Jeżeli wystąpią nowe objawy lub ich
  nasilenie albo jeżeli pacjent przyjmuje obecnie lub przyjmował ostatnio leki osłabiające system immunologiczny,
  należy powiedzieć o tym lekarzowi.
- jeżeli u pacjenta występuje lub występowało w przeszłości zapalenie płuc. Torisel może powodować
  niespecyficzne śródmiąższowe zapalenie płuc. U niektórych pacjentów mogą nie wystąpić objawy lub mogą być
  one nieznaczne. Z tego względu lekarz może zalecić badanie płuc metodą tomografii komputerowej lub
  prześwietlenia klatki piersiowej, przed i w trakcie leczenia lekiem Torisel. Jeżeli wystąpią jakiekolwiek nowe
  objawy lub nasilenie objawów z układu oddechowego, takie jak zadyszka lub trudności z oddychaniem, należy
  niezwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi.
- jeśli pacjent spożywa alkohol lub jest alkoholikiem. Torisel zawiera alkohol i może być szkodliwy dla osób
  spożywających alkohol lub cierpiących na alkoholizm. Jeżeli pacjent ma problemy z piciem lub spożywaniem
  alkoholu [patrz punkt „Torisel zawiera etanol (alkohol)”], należy powiedzieć o tym lekarzowi.
- jeżeli u pacjenta występują lub występowały w przeszłości problemy z nerkami. Lekarz będzie monitorował
  czynność nerek u pacjenta.
- jeśli u pacjenta występują lub występowały w przeszłości problemy z wątrobą. Jeżeli podczas leczenia lekiem
  Torisel u pacjenta wystąpi którykolwiek z poniższych objawów: świąd, zażółcenie białkówek oczu lub skóry,
  ciemny kolor moczu oraz ból lub dyskomfort w prawej, górnej części brzucha, należy powiedzieć o tym
  lekarzowi. Lekarz zleci wykonanie badania krwi w celu sprawdzenia czynności wątroby i może zdecydować o
  zmniejszeniu dawki leku Torisel.
- jeśli u pacjenta występuje lub występowało w przeszłości wysokie stężenie cholesterolu.
  Torisel może zwiększać stężenie triglicerydów i (lub) cholesterolu, co może wymagać leczenia substancjami
  obniżającymi stężenie lipidów (lekami stosowanymi do zmniejszania cholesterolu we krwi).
  jeśli planowany jest zabieg chirurgiczny lub jeżeli ostatnio pacjent był poddany zabiegowi chirurgicznemu.
  Torisel może zwiększać ryzyko wystąpienia problemów związanych z gojeniem ran. Zazwyczaj przed operacją
  Torisel zostanie odstawiony. Lekarz zdecyduje, kiedy będzie można ponownie rozpocząć leczenie lekiem Torisel.
- jeśli w trakcie leczenia lekiem Torisel planowane jest szczepienie pacjenta. Skuteczność szczepionki może ulec
  zmniejszeniu; należy unikać stosowania niektórych szczepionek w trakcie leczenia lekiem Torisel.
- jeśli pacjent ma powyżej 65 lat. Pacjent może być bardziej podatny na wystąpienie niektórych działań
  niepożądanych obejmujących obrzęk twarzy, biegunkę, zapalenie płuc, stany lękowe, depresję, zadyszkę,
  zmniejszenie liczby białych krwinek, ból mięśni, zaburzenia smaku, zakażenie górnych dróg oddechowych, płyn
  wokół płuc, owrzodzenie i zapalenie jamy ustnej i (lub) przewodu pokarmowego, katar, zawroty głowy i
  zakażenia.
- Torisel może zwiększać stężenie glukozy we krwi i nasilać objawy cukrzycy. Może to prowadzić do
  konieczności podania insuliny i (lub) doustnych leków przeciwcukrzycowych. Jeśli pacjent będzie odczuwał
  nadmierne pragnienie lub obserwował zwiększoną częstość i ilość oddawanego moczu, należy powiedzieć o tym
  lekarzowi.
- Torisel może zmniejszać liczbę komórek krwi, które wspomagają krzepnięcie krwi i ochronę przed zakażeniami.
  Może to zwiększać ryzyko krwawienia i (lub) siniaków oraz zakażeń (patrz punkt „Możliwe działania
  niepożądane”).
- jeśli u pacjenta występują lub występowały w przeszłości problemy z oczami jak zaćma.
  Lekarz może zlecić badanie wzroku przed i w trakcie leczenia lekiem Torisel.
- u pacjentów przyjmujących lek Torisel może wystąpić zwiększone ryzyko nowotworów, takich jak
  nowotwory skóry i nowotwory węzłów chłonnych (chłoniak).
- u pacjentów przyjmujących lek Torisel może wystąpić zwiększone ryzyko zawału serca. Jeśli wystąpią
  takie objawy, jak ból lub uczucie ucisku w klatce piersiowej, ból ręki, ramion lub szczęki, duszność,
  mdłości (nudności), lęk, poty lub zawroty głowy, należy powiedzieć o tym lekarzowi.

W przypadku jakichkolwiek wątpliwości, należy porozmawiać z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.

Dzieci i młodzież
Ten lek nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, ponieważ
zaawansowany rak nerki i chłoniak z komórek płaszcza nie występują w tej populacji pacjentów, a lek nie działa
na inne nowotwory.

Torisel a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio.
Niektóre leki mogą wpływać na rozpad lub metabolizm leku Torisel i dlatego może być konieczne dostosowanie
dawki leku Torisel. W szczególności, należy poinformować lekarza lub farmaceutę o przyjmowaniu
następujących leków:
- inhibitorów proteazy stosowanych w leczeniu HIV,
- antybiotyków (w tym ryfampicyny) lub leków przeciwgrzybiczych (w tym itrakonazolu, ketokonazolu i
  worykonazolu) stosowanych w leczeniu zakażeń,
- nefazodonu lub selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny stosowanych w leczeniu
  depresji,
- leków przeciwpadaczkowych, w tym karbamazepiny, fenytoiny i fenobarbitalu,
- ryfabutyny stosowanej w leczeniu zakażeń u osób zakażonych HIV i innych chorób,
- leków roślinnych lub leków naturalnych zawierających ziele dziurawca (Hypericum perforatum)
  stosowanych w leczeniu łagodnej depresji,
- inhibitorów enzymu konwertazy angiotensyny (takich jak enalapryl, ramipryl, lizynopryl) lub blokerów
  kanału wapniowego (takich jak amlodypina) używanych w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego krwi
  lub innych problemów sercowo-naczyniowych,
- leków amfifilowych stosowanych w leczeniu arytmii serca (takich jak amiodaron) lub statyn stosowanych
  w leczeniu podwyższonego stężenia cholesterolu,
- sunitynibu stosowanego w leczeniu raka nerek,
- leków będących substratami P-glikoproteiny (takich jak digoksyna, winkrystyna, kolchicyna, dabigatran,
  lenalidomid, paklitaksel),
- kannabidiolu (stosowanego między innymi w leczeniu napadów padaczkowych).

Stosowanie leku Torisel z jedzeniem i piciem
Grejpfruty i sok grejpfrutowy mogą zwiększać stężenie leku Torisel we krwi, dlatego należy unikać ich
spożywania.

Ciąża i karmienie piersią
Jeżeli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko,
powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Torisel nie był badany u kobiet w ciąży i nie wolno go stosować w okresie ciąży, chyba że jest to bezwzględnie
konieczne.

W trakcie leczenia lekiem Torisel kobiety w wieku rozrodczym powinny unikać zajścia w ciążę poprzez
stosowanie skutecznej metody zapobiegania ciąży. Mężczyźni, których partnerki są w wieku rozrodczym
powinni stosować skuteczne metody zapobiegania ciąży podczas otrzymywania leku Torisel.

W trakcie leczenia lekiem Torisel nie należy karmić piersią, ponieważ lek ten może wpływać na wzrost i rozwój
dziecka.

Torisel zawiera alkohol (etanol). Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, powinna poradzić się lekarza lub
farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Torisel zawiera glikol propylenowy. Jeśli pacjentka jest w ciąży, nie powinna przyjmować tego leku, chyba że
zostanie to zalecone przez lekarza (patrz punkt „Torisel zawiera glikol propylenowy”).
Glikol propylenowy może przenikać do mleka ludzkiego. Jeśli pacjentka karmi piersią, nie powinna przyjmować
tego leku, chyba że zostanie to zalecone przez lekarza (patrz punkt „Torisel zawiera glikol propylenowy”).

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Mało prawdopodobne jest, aby lek Torisel wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Jednakże do bardzo częstych działań niepożądanych leku należą mdłości (nudności i wymioty) oraz problemy z
zasypianiem i snem. Jeżeli pacjent ma mdłości (nudności i wymioty) lub problemy z zasypianiem i snem, to
powinien zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

W przypadku pacjentów otrzymujących większe dawki leku Torisel w leczeniu chłoniaka z komórek
płaszcza, ilość alkoholu w tym leku może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
[patrz poniżej punkt „Torisel zawiera etanol (alkohol)”].

Torisel zawiera etanol (alkohol)
Lek ten zawiera etanol (alkohol) odpowiadający 18 ml piwa lub 7 ml wina na dawkę 25 mg. Pacjenci
przyjmujący większe dawki 175 mg leku Torisel w początkowej terapii chłoniaka z komórek płaszcza mogą
otrzymać dawkę etanolu odpowiadającą do 122 ml piwa lub 49 ml wina na dawkę. Jest to szkodliwe dla
pacjentów z chorobą alkoholową oraz należy wziąć to pod uwagę u kobiet w ciąży bądź też karmiących piersią,
dzieci i osób z grup wysokiego ryzyka, takich jak pacjenci z chorobą wątroby lub padaczką.

Ilość alkoholu w tym leku prawdopodobnie nie będzie miała wpływu na dorosłych i młodzież, a jego działanie
na dzieci prawdopodobnie nie będzie zauważalne. Może ona powodować pewne działanie u niemowląt i
młodszych dzieci, na przykład uczucie senności. Jeśli pacjent jest uzależniony od alkoholu, powinien poradzić
się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Ilość alkoholu w tym leku może zmieniać działanie innych leków. Jeśli pacjent przyjmuje inne leki, powinien
poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Ilość alkoholu w tym leku może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów lub zmieniać efekt działania innych
leków (patrz punkty „Ostrzeżenia i środki ostrożności” i „Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn”).

Torisel zawiera glikol propylenowy
Torisel zawiera 503,3 mg glikolu propylenowego w każdej 25 mg dawce, co odpowiada 201,33 mg/ml
rozcieńczonego leku. Przed podaniem leku dziecku w wieku poniżej 5 lat należy skontaktować się z lekarzem
lub farmaceutą, zwłaszcza gdy dziecko przyjmuje inne leki zawierające glikol propylenowy lub alkohol. Kobiety
w ciąży lub karmiące piersią oraz pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek nie powinni
przyjmować tego leku bez zalecenia lekarza. Lekarz może zdecydować o przeprowadzeniu dodatkowych badań
u takich pacjentów.3. JAK STOSOWAĆ LEK TORISEL

Torisel będzie zawsze przygotowywany i podawany w postaci wlewu dożylnego (do żyły) przez lekarza lub
innego pracownika służby zdrowia.

Pacjent powinien otrzymać dożylnie lek przeciwhistaminowy (aby zapobiec wystąpieniu reakcji alergicznej na
lek Torisel) na około 30 minut przed podaniem leku Torisel.

Aby uzyskać stężenie 10 mg/ml, koncentrat leku Torisel należy rozcieńczyć w 1,8 ml dołączonego
rozpuszczalnika przed podaniem w roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%)
(instrukcja dotycząca rozcieńczania znajduje się na końcu tej ulotki).

W leczeniu raka nerki zalecana dawka wynosi 25 mg we wlewie (w kroplówce) trwającym od 30 do 60 minut
raz w tygodniu.

W przypadku chłoniaka z komórek płaszcza, zalecana dawka wynosi 175 mg we wlewie (w kroplówce)
trwającym od 30 do 60 minut raz w tygodniu przez 3 tygodnie, a następnie 75 mg raz w tygodniu we wlewie (w
kroplówce) trwającym od 30 do 60 minut.

Leczenie lekiem Torisel powinno być kontynuowane do czasu, kiedy pacjent nie odnosi już korzyści z terapii
lub do czasu wystąpienia ciężkich działań niepożądanych.

W związku z tym, że lek ten jest przygotowywany i podawany przez pracownika opieki zdrowotnej, otrzymanie
zbyt dużej ilości leku lub pominięcie dawki jest mało prawdopodobne.

W przypadku wątpliwości, należy niezwłocznie poinformować lekarza.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do
lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.4. MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane mogą być bardziej nasilone u pacjentów otrzymujących wyższą dawkę leku tj. 175
mg/tydzień podczas początkowej fazy leczenia chłoniaka z komórek płaszcza.

Najbardziej istotne działania niepożądane, które mogą wystąpić w trakcie leczenia lekiem Torisel zostały
wymienione poniżej. Jeżeli u pacjenta wystąpi którykolwiek z nich, należy natychmiast szukać pomocy
medycznej.

Reakcje alergiczne
Jeżeli u pacjenta wystąpią objawy obrzęku naczynioruchowego, takie jak obrzęk twarzy, języka lub gardła oraz
trudności w oddychaniu, należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce.

Jeżeli u pacjenta wystąpi którykolwiek z tych objawów podczas podawania leku Torisel, lekarz lub pielęgniarka
zatrzymają wlew leku.

Krwawienie do mózgu
Należy natychmiast szukać pomocy medycznej, jeżeli pacjent jest zdezorientowany, niezwykle zmęczony, ma
trudności z mówieniem lub przełykaniem, a jego źrenice są różnej wielkości. Objawy te mogą być
spowodowane krwawieniem do mózgu.

Nakłucie, rozdarcie lub przedziurawienie jelita
Należy natychmiast szukać pomocy medycznej, jeżeli u pacjenta występuje ból brzucha, wysoka gorączka,
nudności i wymioty lub krew w stolcu. Objawy te mogą być spowodowane perforacją jelita.

Niewydolność nerek
Należy natychmiast szukać pomocy medycznej, jeżeli u pacjenta występuje ogólny obrzęk, zadyszka,
zmęczenie. Objawy te mogą być spowodowane nagłym zmniejszeniem czynności nerek.

Zator w płucach

Należy natychmiast szukać pomocy medycznej, jeżeli u pacjenta występuje zadyszka, ból w klatce piersiowej,
wykrztuszanie krwi, przyspieszona praca serca, nudności, omdlenia, pocenie się, świszczący oddech i wilgotna
lub blada skóra. Objawy te mogą być spowodowane przez zakrzep krwi w płucach.

Pacjent powinien również natychmiast powiedzieć lekarzowi
- jeżeli występuje u niego kaszel, ból w klatce piersiowej, trudności w oddychaniu. Lekarz może zlecić
  prześwietlenie klatki piersiowej.
- jeśli zmniejszyła się liczba białych krwinek. Może to zwiększyć ryzyko gorączki i zakażenia.
- jeśli zmniejszyła się liczba płytek krwi (rodzaj komórek krwi wspomagających krzepnięcie
  krwi). Może to zwiększyć ryzyko krwawienia w organizmie.
- jeśli zwiększyło się stężenie cholesterolu i triglicerydów we krwi.
- jeśli u pacjenta występuje nadmierne pragnienie lub zwiększona częstość i ilość oddawanego
  moczu. Lekarz może zalecić leczenie insuliną i (lub) doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi.
- jeśli pacjent ostatnio był poddany zabiegowi chirurgicznemu. Lekarz może opóźnić podanie leku Torisel,
  do czasu pełnego wygojenia się rany, ponieważ lek ten może zaburzać proces gojenia istniejącej rany.

Inne działania niepożądane leku Torisel mogą obejmować

Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób)
Ogólne odczucie osłabienia, dreszcze, obrzęk wywołany zatrzymaniem płynów, ból (w tym ból brzucha,
pleców, klatki piersiowej i stawów), mdłości (nudności i wymioty), biegunka, zaparcie, ból głowy, gorączka,
opryszczka i stany zapalne w jamie ustnej i (lub) przewodzie pokarmowym, kaszel, zapalenie płuc, krwotok z
nosa, wysypka, swędzenie, suchość skóry, zmniejszony apetyt, zadyszka, niskie stężenie potasu we krwi (co
może powodować osłabienie mięśni), mała liczba krwinek czerwonych, zmniejszona liczba jednego z typów
krwinek białych co jest związane ze zwiększonym ryzykiem zakażenia, wysokie stężenie cukru we krwi,
wysokie stężenie cholesterolu, wysokie stężenie triglicerydów, ropień, zakażenia (w tym zakażenie oka, grypa,
zakażenia wirusowe, zapalenie oskrzeli), nieprawidłowa czynność nerek (w tym niewydolność nerek), badania
krwi wykazujące zmiany czynności nerek, zmiana odczuwania smaku, trudności z zasypianiem, mała liczba
płytek krwi, która może powodować wystąpienie krwawienia i siniaków.

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób)
Katar, zaczerwienienie i obrzęk dziąseł, ból w jamie ustnej (w tym owrzodzenie jamy ustnej), wzdęcie, ból
gardła, wysokie ciśnienie tętnicze krwi, zaczerwienione oczy włączając nadmierne
łzawienie, utrata odczuwania smaku, zaczerwienienie i obrzęk mieszków włosowych w skórze, reakcje alergiczne,
ciężkie złuszczanie skóry, zwiększona krzepliwość krwi (w tym zakrzepica żył), niskie stężenie wapnia we krwi,
niskie stężenie fosforanów we krwi, zakażenia górnych dróg oddechowych, zapalenie płuc, płyn w jamie opłucnej,
zakażenie krwi, odwodnienie, pobudzenie, depresja, drętwienie i mrowienie skóry, zawroty głowy, senność,
krwawienie (z warg, jamy ustnej, żołądka lub jelit), zapalenie wyściółki żołądkowej, trudności z połykaniem,
wylewy do skóry (siniaki), małe krwawienia, zaburzenia paznokci, trądzik, drożdżyca, zakażenie grzybicze,
zakażenia dróg moczowych, torbiele, badanie krwi wykazujące zmiany czynności wątroby, wysokie stężenie
związków tłuszczowych innych niż triglicerydy we krwi, cukrzyca, ból mięśni.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób)
Wysięk osierdziowy (gromadzenie się płynu wokół serca, które może wymagać drenażu i wpływać na przepływ
krwi).

Krwawienie do mózgu u pacjentów z guzami mózgu lub otrzymujących leczenie przeciwzakrzepowe, krwawienie
do oczu.

Zator w płucach, perforacja jelita, problemy z gojeniem ran po operacji, zapalenie i obrzęk krtani.

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1 000 osób)

Zapalenie płuc wywołane przez Pneumocystis jiroveci.

Działania niepożądane, których częstość jest nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

Obrzęk twarzy, warg, języka i gardła mogący powodować trudności w oddychaniu.

Ciężkie reakcje na skórze i (lub) błonie śluzowej, które mogą obejmować bolesne pęcherze i gorączkę (zespół
Stevensa-Johnsona).

Ból mięśni o nieustalonej przyczynie, wrażliwość lub osłabienie, które mogą wskazywać na uszkodzenie mięśni
(rabdomioliza).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej
ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań
niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.5. JAK PRZECHOWYWAĆ LEK TORISEL

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie fiolki i pudełku po: EXP.

Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w lodówce (2°C - 8°C).
Nie zamrażać.
Przechowywać fiolki w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Po pierwszym rozcieńczeniu koncentratu w 1,8 ml dołączonego rozpuszczalnika mieszanina przed dalszym
rozcieńczeniem może być przechowywana do 24 godzin w temperaturze poniżej 25°C i chroniona przed
światłem.

Po dalszym rozcieńczeniu mieszaniny koncentratu i rozpuszczalnika roztworem chlorku sodu do
wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%), roztwór może być przechowywany do 6 godzin w temperaturze
poniżej 25°C i chroniony przed światłem.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie
używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.6. ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA I INNE INFORMACJE

Co zawiera lek Torisel
• Substancją czynną leku jest temsyrolimus.
  Każda fiolka koncentratu zawiera 30 mg temsyrolimusu.

Po pierwszym rozcieńczeniu koncentratu w 1,8 ml dołączonego rozpuszczalnika stężenie
temsyrolimusu wynosi 10 mg/ml.

• Pozostałe składniki koncentratu to: etanol bezwodny, all-rac-a-tokoferol (E 307), glikol propylenowy
  (E1520) i kwas cytrynowy (E 330). Rozpuszczalnik zawiera polisorbat 80 (E 433), makrogol 400 i etanol
  bezwodny [patrz punkt 2 „Torisel zawiera etanol (alkohol)” i „Torisel zawiera glikol propylenowy”].

Jak wygląda lek Torisel i co zawiera opakowanie

Torisel to koncentrat i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do infuzji.
Koncentrat jest przezroczystym, bezbarwnym lub jasnożółtym roztworem. Rozpuszczalnik jest przezroczystym
lub lekko mętnym, jasnożółtym lub żółtym roztworem. Roztwory są zasadniczo wolne od widocznych cząstek
stałych.

Każde opakowanie leku Torisel zawiera jedną szklaną fiolkę 1,2 ml koncentratu oraz jedną szklaną fiolkę 2,2 ml
rozpuszczalnika.

Podmiot odpowiedzialny
Pfizer Europe MA EEIG
Boulevard de la Plaine 17
1050 Bruxelles
Belgia

Wytwórca
Wyeth Lederle S.r.l.
Via Franco Gorgone
Zona Industriale
95100 Catania
Włochy

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do
miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

België/Belgique/Belgien
Pfizer S.A./ N.V.
Tél/Tel: +32 (0)2 554 62 11

Lietuva
Pfizer Luxembourg SARL filialas Lietuvoje
Tel. +3705 2514000

България
Пфайзер Люксембург САРЛ, Клон България
Тел.: +359 2 970 4333

Luxembourg/Luxemburg
Pfizer S.A./ N.V.
Tél/Tel: +32 (0)2 554 62 11

Česká republika
Pfizer, spol. s r.o.
Tel: +420 283 004 111

Magyarország
Pfizer Kft.
Tel.: +36 1 488 3700

Danmark
Pfizer ApS
Tlf: +45 44 201 100

Malta
Vivian Corporation Ltd.
Tel: +35621 344610

Deutschland
Pfizer Pharma GmbH
Tel: +49 (0)30 550055-51000

Nederland
Pfizer bv
Tel: +31 (0)10 406 43 01

Eesti
Pfizer Luxembourg SARL Eesti filiaal
Tel: +372 666 7500

Norge
Pfizer AS
Tlf: +47 67 52 61 00

Ελλάδα
PFIZER ΕΛΛΑΣ A.E.
Tηλ: +30 210 67 85 800

Österreich
Pfizer Corporation Austria Ges.m.b.H.
Tel: +43 (0)1 521 15-0

España
Pfizer, S.L.
Tel: +34 91 490 99 00

Polska
Pfizer Polska Sp. z o.o.
Tel: +48 22 335 61 00

France
Pfizer
Tél: +33 (0)1 58 07 34 40

Portugal
Laboratórios Pfizer, Lda.
Tel: +351 21 423 55 00

Hrvatska
Pfizer Croatia d.o.o.
Tel: + 385 1 3908 777

România
Pfizer Romania S.R.L
Tel: +40 (0) 21 207 28 00

Ireland
Pfizer Healthcare Ireland
Tel: +1800 633 363 (toll free)
Tel: +44 (0)1304 616161

Slovenija
Pfizer Luxembourg SARL, Pfizer, podružnica za
svetovanje s področja farmacevtske dejavnosti,
Ljubljana
Tel: +386 (0)1 52 11 400

Ísland
Icepharma hf.
Sími: +354 540 8000

Slovenská republika
Pfizer Luxembourg SARL,
organizačná zložka
Tel: +421 2 3355 5500

Italia
Pfizer S.r.l
Tel: +39 06 33 18 21

Suomi/Finland
Pfizer Oy
Puh/Tel: +358 (0)9 430 040

Κύπρος
PFIZER ΕΛΛΑΣ Α.Ε. (CYPRUS BRANCH).
Tηλ: +357 22 817690

Sverige
Pfizer AB
Tel: +46 (0)8 550 520 00

Latvija
Pfizer Luxembourg SARL filiāle Latvijā
Tel. +371 67035775

Data ostatniej aktualizacji ulotki: <MM/RRRR>

Inne źródła informacji
Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków
http://www.ema.europa.eu. Znajdują się tam również linki do stron internetowych o rzadkich chorobach i
sposobach leczenia.

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego

Podczas przygotowywania leku do stosowania oraz podawania przygotowanych mieszanin należy chronić lek
Torisel przed nadmiernym światłem pokojowym i słonecznym.

Worki i (lub) pojemniki mogące mieć kontakt z lekiem Torisel muszą być wykonane ze szkła, poliolefiny lub
polietylenu.

Do podawania leków zawierających polisorbat 80 nie wolno stosować worków i wyrobów medycznych
wykonanych z polichlorku winylu (PCW), ponieważ polisorbat 80 wymywa ftalan di-(2- etyloheksylowy)
(DEHP) z PCW.

Koncentrat Torisel oraz rozpuszczalnik należy przed podaniem ocenić wzrokowo, czy nie zawiera
ewentualnych cząstek stałych i odbarwień.

Nie stosować w przypadku obecności cząstek stałych lub odbarwień. Należy użyć nową fiolkę.

Rozcieńczanie

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji należy rozcieńczyć w dołączonym rozpuszczalniku przed
podaniem w roztworze chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%).

Uwaga: w przypadku chłoniaka z komórek płaszcza, dla każdej dawki powyżej 25 mg będzie potrzebne kilka
fiolek. Zawartość każdej fiolki leku Torisel musi być rozcieńczona zgodnie z poniższymi zaleceniami.
Wymagana ilość mieszaniny koncentratu i rozpuszczalnika z każdej fiolki musi zostać połączona w jednej
strzykawce w celu szybkiego wstrzyknięcia do 250 ml roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań o
stężeniu 9 mg/ml (0,9%).

Mieszaninę koncentratu i rozpuszczalnika należy ocenić wzrokowo, czy nie zawiera ewentualnych cząstek
stałych i odbarwień.

Nie stosować w przypadku obecności cząstek stałych lub odbarwień.

Przygotowanie roztworu należy przeprowadzić w warunkach aseptycznych zgodnie z lokalnymi wytycznymi
dotyczącymi postępowania z produktami cytotoksycznymi/cytostatycznymi, wg poniższego dwuetapowego
procesu:

ETAP 1: ROZCIEŃCZANIE KONCENTRATU DO SPORZĄDZANIA ROZTWORU DO INFUZJI W
            DOŁĄCZONYM ROZPUSZCZALNIKU

• Pobrać 1,8 ml dołączonego rozpuszczalnika.
• Wstrzyknąć 1,8 ml rozpuszczalnika do fiolki z lekiem Torisel 30 mg koncentrat.
• Dobrze wymieszać rozpuszczalnik i koncentrat poprzez obracanie fiolki do góry dnem.
  Należy pozwolić na upłynięcie czasu koniecznego do zaniku pęcherzyków powietrza. Roztwór
  powinien być przezroczysty lub lekko mętny, bezbarwny, jasnożółty lub żółty, zasadniczo wolny od
  widocznych cząstek stałych.

Jedna fiolka koncentratu Torisel zawiera 30 mg temsyrolimusu: po zmieszaniu 1,2 ml koncentratu z 1,8 ml
dołączonego rozpuszczalnika otrzymuje się całkowitą objętość 3,0 ml, o stężeniu temsyrolimusu 10 mg/ml.
Mieszanina koncentratu i rozpuszczalnika zachowuje trwałość przez okres do 24 godzin w temperaturze poniżej
25°C.

ETAP 2: PODAWANIE MIESZANINY KONCENTRATU DO SPORZĄDZANIA ROZTWORU DO
            INFUZJI I ROZPUSZCZALNIKA W ROZTWORZE CHLORKU SODU DO WSTRZYKIWAŃ O
            STĘŻENIU 9 MG/ML (0,9%)
• Pobrać wymaganą ilość mieszaniny koncentratu i rozpuszczalnika (zawierającą temsyrolimus o
  stężeniu 10 mg/ml) z fiolki: np. 2,5 ml w celu uzyskania dawki temsyrolimusu 25 mg.
• Szybko wstrzyknąć pobraną ilość do 250 ml roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9
  mg/ml (0,9%) w celu zapewnienia dobrego wymieszania.

Przygotowaną mieszaninę wymieszać poprzez odwracanie worka lub butelki, unikając nadmiernego
wstrząsania, które mogłoby spowodować spienienie mieszaniny.

Rozcieńczony roztwór końcowy znajdujący się w worku lub butelce należy przed podaniem ocenić wzrokowo,
czy nie zawiera ewentualnych cząstek stałych i odbarwień. Przygotowaną mieszaninę leku Torisel w roztworze
chlorku sodu do wstrzykiwań 9 mg/ml (0,9%) należy chronić przed nadmiernym światłem pokojowym i
słonecznym.

W przypadku chłoniaka z komórek płaszcza, dla każdej dawki powyżej 25 mg będzie konieczne użycie kilku
fiolek.

Podawanie
• Podawanie ostatecznie rozcieńczonego roztworu należy ukończyć w ciągu sześciu godzin od momentu, w
  którym lek Torisel dodano po raz pierwszy do roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań 9 mg/ml (0,9%).
• Torisel podaje się we wlewie trwającym od 30 do 60 minut raz w tygodniu. Preferowanym
  sposobem podawania jest zastosowanie pompy infuzyjnej w celu dokładnego dostarczenia
  produktu leczniczego.
• W celu uniknięcia nadmiernej utraty produktu leczniczego i zmniejszenia stopnia ekstrakcji DEHP należy
  zastosować odpowiednie materiały do podawania leku. Materiały do podawania leku, powinny składać
  się z przewodów niezawierających DEHP ani PCW, wyposażonych w odpowiedni filtr. Aby uniknąć
  możliwości podania we wlewie cząstek większych niż 5 mikronów, do podawania leku zaleca się
  stosowanie w linii filtra z polieterosulfonu, o wielkości porów nie większej niż 5 mikronów. Jeżeli
  dostępny zestaw do podawania wlewu nie zawiera filtra w linii, filtr powinien być dodany na końcu
  zestawu (np. filtr końcowy) zanim domieszka dostanie się do żyły pacjenta. Można używać różnych
  filtrów końcowych o wielkości porów od 0,2 do 5 mikronów. Nie zaleca się równoczesnego stosowania
  filtra w linii i filtra końcowego.
• Rozcieńczony roztwór leku Torisel zawiera polisorbat 80 i dlatego do jego podawania należy stosować
  wyroby wykonane z odpowiednich materiałów. Ważne jest ścisłe stosowanie się do zaleceń
  przedstawionych w ChPL w punktach 4.2 i 6.6.

Usuwanie
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie
z lokalnymi przepisami.