Tecentriq konc. do sporz. roztw. do inf.(840 mg) - fiolka 14 ml

Dożylnie. Leczenie musi być inicjowane i nadzorowane przez lekarzy mających doświadczenie w leczeniu chorób nowotworowych. Jeśli określono tak we wskazaniu, wybór pacjenta do leczenia atezolizumabem dokonany na podstawie ekpresji PD-L1 w tkance nowotworowej należy potwierdzić zwalidowanym testem. Pacjenci z uprzednio nieleczonym TNBC powinni być kwalifikowani do leczenia na podstawie ekspresji PD-L1 w tkance nowotworowej potwierdzonej zwalidowanym testem. W przypadku stosowania leku w leczeniu skojarzonym należy również zapoznać się z pełną informacją dotyczącą pozostałych leków podawanych w leczeniu skojarzonym. Monoterapia. Leczenie pierwszego rzutu w UC; leczenie pierwszego rzutu w NDRP z przerzutami; leczenie pierwszego rzutu w NDRP u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do leczenia opartego na pochodnych platyny. Zalecana dawka i schemat dawkowania: 840 mg co 2 tyg. lub 1200 mg co 3 tyg. lub 1680 mg co 4 tyg. Czas trwania leczenia: do czasu wystąpienia progresji choroby lub niemożliwej do opanowania toksyczności. NDRP we wczesnym stadium. Zalecana dawka i schemat dawkowania: 840 mg co 2 tyg. lub 1200 mg co 3 tyg. lub 1680 mg co 4 tyg. Czas trwania leczenia: 1 rok lub do czasu wystąpienia nawrotu choroby, lub niemożliwej do opanowania toksyczności; nie badano czasu trwania leczenia dłuższego niż 1 rok. Leczenie drugiego rzutu w UC; leczenie drugiego rzutu w NDRP. Zalecana dawka i schemat dawkowania: 840 mg co 2 tyg. lub 1200 mg co 3 tyg. lub 1680 mg co 4 tyg. Czas trwania leczenia: do czasu utraty korzyści klinicznej lub do wystąpienia niemożliwej do opanowania toksyczności. Terapia skojarzona. Leczenie pierwszego rzutu w niepłaskonabłonkowym NDRP w skojarzeniu z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną. Zalecana dawka i schemat dawkowania: fazy leczenia indukcyjnego i podtrzymującego: 840 mg co 2 tyg. lub 1200 mg co 3 tyg. lub 1680 mg co 4 tyg.; atezolizumab powinien być podawany w pierwszej kolejności, jeśli jest podawany tego samego dnia; faza leczenia indukcyjnego lekami stosowanymi w terapii skojarzonej (4 lub 6 cykli): bewacyzumab, paklitaksel, a następnie karboplatyna są podawane co 3 tyg.; faza leczenia podtrzymującego (bez chemioterapii): bewacyzumab co 3 tyg. Czas trwania leczenia: do czasu wystąpienia progresji choroby lub niemożliwej do opanowania toksyczności; obserwowano nietypowe odpowiedzi (np. początkową progresję choroby, po której nastąpiło zmniejszenie guza) podczas kontynuacji leczenia atezolizumabem po wystąpieniu progresji choroby; o ewentualnej kontynuacji leczenia po wystąpieniu progresji decyduje lekarz. Leczenie pierwszego rzutu w niepłaskonabłonkowym NDRP w skojarzeniu z nab-paklitakselem i karboplatyną. Zalecana dawka i schemat dawkowania: fazy leczenia indukcyjnego i podtrzymującego: 840 mg co 2 tyg. lub 1200 mg co 3 tyg. lub 1680 mg co 4 tyg.; atezolizumab powinien być podawany w pierwszej kolejności, jeśli jest podawany tego samego dnia; faza leczenia indukcyjnego lekami stosowanymi w terapii skojarzonej (4 lub 6 cykli): nab-paklitaksel lub karboplatyna są podawane w 1. dniu; dodatkowo nab-paklitaksel jest podawany w dniach 8. i 15. każdego 3-tygodniowego cyklu. Czas trwania leczenia: do czasu wystąpienia progresji choroby lub niemożliwej do opanowania toksyczności; obserwowano nietypowe odpowiedzi (np. początkową progresję choroby, po której nastąpiło zmniejszenie guza) podczas kontynuacji leczenia atezolizumabem po wystąpieniu progresji choroby; o ewentualnej kontynuacji leczenia po wystąpieniu progresji decyduje lekarz. Leczenie pierwszego rzutu w DRP w chorobie rozległej w skojarzeniu z karboplatyną i etopozydem. Zalecana dawka i schemat dawkowania: fazy leczenia indukcyjnego i podtrzymującego: 840 mg co 2 tyg. lub 1200 mg co 3 tyg. lub 1680 mg co 4 tyg.; atezolizumab powinien być podawany w pierwszej kolejności, jeśli jest podawany tego samego dnia; faza leczenia indukcyjnego lekami stosowanymi w terapii skojarzonej (4 cykle): karboplatyna, a następnie etopozyd są podawane w 1. dniu; etopozyd jest także podawany w dniach 2. i 3. każdego 3-tygodniowego cyklu. Czas trwania leczenia: do czasu wystąpienia progresji choroby lub niemożliwej do opanowania toksyczności; obserwowano nietypowe odpowiedzi (np. początkową progresję choroby, po której nastąpiło zmniejszenie guza) podczas kontynuacji leczenia atezolizumabem po wystąpieniu progresji choroby; o ewentualnej kontynuacji leczenia po wystąpieniu progresji decyduje lekarz. Leczenie pierwszego rzutu w nieresekcyjnym miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym TNBC w skojarzeniu z nab-paklitakselem. Zalecana dawka i schemat dawkowania: 840 mg co 2 tyg. lub 1200 mg co 3 tyg. lub 1680 mg co 4 tyg.; atezolizumab powinien być podawany przed nab-paklitakselem, jeśli jest podawany tego samego dnia; nab-paklitaksel powinien być podawany w dawce 100 mg/m² w dniach 1., 8. i 15. każdego 28-dniowego cyklu. Czas trwania leczenia: do czasu wystąpienia progresji choroby lub niemożliwej do opanowania toksyczności. Leczenie zaawansowanego lub nieresekcyjnego HCC w skojarzeniu z bewacyzumabem. Zalecana dawka i schemat dawkowania: 840 mg co 2 tyg. lub 1200 mg co 3 tyg. lub 1680 mg co 4 tyg.; atezolizumab powinien być podawany przed bewacyzymabem, jeśli jest podawany tego samego dnia; bewacyzumab powinien być podawany w dawce 15 mg/kg mc. co 3 tyg. Czas trwania leczenia: do czasu utraty korzyści klinicznej lub do wystąpienia niemożliwej do opanowania toksyczności. Opóźnienie lub pominięcie dawki. Jeśli doszło do pominięcia zaplanowanej dawki leku, należy podać ją tak szybko, jak to możliwe. Trzeba dostosować schemat podawania leku, aby zachować właściwe odstępy czasowe pomiędzy dawkami. Modyfikacje dawki podczas leczenia ze względu na działania niepożądane o podłożu immunologicznym. Zmniejszanie dawki atezolizumabu nie jest zalecane. Zapalenie płuc. Stopień 2: wstrzymać podawanie atezolizumabu; leczenie można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie 12 tyg., a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do wielkości odpowiadającej ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu. Stopień 3 lub 4: trwale odstawić atezolizumab. Zapalenie wątroby u pacjentów bez raka wątrobowokomórkowego (HCC). Stopień 2 (AlAT lub AspAT >3-5 x GGN lub stężenie bilirubiny we krwi >1,5-3 x GGN): wstrzymać podawanie atezolizumabu; leczenie można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie 12 tyg., a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do wielkości odpowiadającej ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu. Stopień 3 lub 4 (AlAT lub AspAT >5 x GGN lub stężenie bilirubiny we krwi >3 x GGN): trwale odstawić atezolizumab. Zapalenie wątroby u pacjentów z HCC. Jeśli wartość AspAT/AlAT mieści się w granicach normy przed rozpoczęciem leczenia i wzrośnie do wartości od >3x do ≤10x GGN lub jeśli wartość AspAT/AlAT wynosi przed rozpoczęciem leczenia od >1 do ≤3x GGN i wzrośnie do wartości od >5x do ≤10 x GGN lub jeśli wartość AspAT/AlAT wynosi od 3 x do ≤5 x GGN przed rozpoczęciem leczenia i wzrośnie do wartości od >8 x do ≤10 x GGN: wstrzymać podawanie atezolizumabu; leczenie można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie 12 tyg., a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do wielkości odpowiadającej ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu. Jeśli wartość AspAT/AlAT wzrośnie do wartości >10 x GGN lub stężenie bilirubiny całkowitej wzrośnie do wartości >3 x GGN: trwale odstawić atezolizumab. Zapalenie jelita grubego. Biegunka stopnia 2 lub 3 (wzrost o ≥4 stolce/dobę względem stanu wyjściowego) lub objawowe zapalenie jelita grubego: wstrzymać podawanie atezolizumabu; leczenie można wznowić, jeśli nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie 12 tyg., a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do wielkości odpowiadającej ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu. Biegunka stopnia 4 lub zapalenie jelita grubego (zagrażające życiu; wskazania do pilnej interwencji): trwale odstawić atezolizumab. Niedoczynność tarczycy lub nadczynność tarczycy objawowa. Wstrzymać podawanie atezolizumabu. Niedoczynność tarczycy: leczenie można wznowić po opanowaniu objawów w wyniku terapii zastępczej hormonami tarczycy i zmniejszeniu stężenia TSH. Nadczynność tarczycy: leczenie można wznowić po opanowaniu objawów lekiem tyreostatycznym oraz uzyskaniu poprawy czynności tarczycy. Niedoczynność nadnerczy objawowa. Wstrzymać podawanieatezolizumabu; leczenie można wznowić, jeśli nasilenie objawów zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie 12 tyg., a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu i stan pacjenta będzie stabilny w wyniku terapii zastępczej. Zapalenie przysadki. Stopnia 2 lub 3: wstrzymać podawanie atezolizumabu; leczenie można wznowić, jeśli nasilenie objawów zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie 12 tyg., a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu i stan pacjenta będzie stabilny w wyniku terapii zastępczej. Stopnia 4: trwale odstawić atezolizumab. Cukrzyca typu 1. Hiperglikemia stopnia 3 lub 4 (stężenie glukozy na czczo >250 mg/dl lub 13,9 mmol/l): wstrzymać podawanie atezolizumabu; leczenie można wznowić po uzyskaniu kontroli metabolicznej w wyniku insulinoterapii. Wysypka/Ciężkie niepożądane reakcje skórne. Stopień 3 lub podejrzenie zespołu Stevensa-Johnsona (SJS) lub toksycznej nekrolizy naskórka (TEN): wstrzymać podawanie atezolizumabu; leczenie można wznowić, gdy nasilenie objawów zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie 12 tyg., a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do wielkości odpowiadającej ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu. Stopień 4 lub potwierdzony SJS lub TEN: trwale odstawić atezolizumab. Zespół miasteniczny/myasthenia gravis, zespół Guillaina-Barrego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu oraz porażenie nerwu twarzowego. Porażenie nerwu twarzowego stopnia 1 lub 2: wstrzymać podawanie atezolizumabu; leczenie można wznowić po całkowitym ustąpieniu objawów; jeśli pomimo wstrzymania podawania atezolizumabu objawy nie ustąpią całkowicie, lek należy trwale odstawić. Zespół miasteniczny/myasthenia gravis, zespół Guillaina-Barrego oraz zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu we wszystkich stopniach lub porażenie nerwu twarzowego stopnia 3 lub 4: trwale odstawić atezolizumab. Zapalenie rdzenia kręgowego. Stopień 2, 3 lub 4: trwale odstawić atezolizumab. Zapalenie trzustki. Wzrost aktywności amylazy lub lipazy w surowicy stopnia 3 lub 4 (>2 x GGN) lub zapalenie trzustki stopnia 2 lub 3: wstrzymać podawanie atezolizumabu; leczenie można wznowić, jeśli aktywność amylazy i lipazy w surowicy zmniejszy się do stopnia 0 lub stopnia 1 w czasie 12 tyg., lub po ustąpieniu objawów zapalenia trzustki oraz zmniejszeniu dawki kortykosteroidów do wielkości odpowiadającej ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu. Stopień 4 lub nawracające zapalenie trzustki dowolnego stopnia: trwale odstawić atezolizumab. Zapalenie mięśnia sercowego. Stopień 2 lub wyższy: trwale odstawić atezolizumab. Zapalenie nerek. Stopień 2 (poziom kreatyniny >1,5 do 3 x względem stanu wyjściowego lub >1,5 do 3 x GGN): wstrzymać podawanie atezolizumabu; leczenie można wznowić, gdy nasilenie zdarzenia zmniejszy się do stopnia 0 lub do stopnia 1 w ciągu 12 tyg., a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu. Stopień 3 lub 4 (poziom kreatyniny >3 x względem stanu wyjściowego lub >3 x GGN): trwale odstawić atezolizumab. Zapalenie mięśni. Stopień 2 lub 3: wstrzymać podawanie atezolizumabu. Stopień 4 lub nawracające zapalenie mięśni stopnia 3: trwale odstawić atezolizumab. Choroby osierdzia. Zapalenie osierdzia stopnia 1: wstrzymać podawanie atezolizumabu. Stopień 2 lub wyższy: trwale odstawić atezolizumab. Limfohistiocytoza hemofagocytarna. Podejrzenie limfohistiocytozy hemofagocytarnej: trwale odstawić atezolizumab. Inne działania niepożądane o podłożu immunologicznym. Stopień 2 lub stopień 3: wstrzymać podawanie do czasu, gdy nasilenie działań niepożądanych zmniejszy się do stopnia 0-1 w ciągu 12 tyg., a dawka kortykosteroidów zostanie zmniejszona do ≤10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego steroidu. Stopień 4 lub ponowne wystąpienie stopnia 3: trwale odstawić atezolizumab (z wyjątkiem endokrynopatii kontrolowanych za pomocą hormonalnej terapii zastępczej). Reakcje związane z infuzją. Stopień 1 lub 2: zmniejszyć prędkość infuzji lub ją przerwać; leczenie można wznowić po ustąpieniu objawów. Stopień 3 lub 4: trwale odstawić atezolizumab. Szczególne grupy pacjentów. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Na podstawie analizy populacyjnej farmakokinetyki nie ma konieczności dostosowania dawki leku u pacjentów w wieku ≥65 lat. Z uwagi na nasilenie hematologicznych działań toksycznych obserwowanych u pacjentów rasy azjatyckiej uczestniczących w badaniu klinicznym, zaleca się, by dawka początkowa paklitakselu wynosiła 175 mg/m² pc. co 3 tyg. Na podstawie analizy populacyjnej farmakokinetyki nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek. Dane dotyczące pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek są zbyt ograniczone, aby wyciągnąć wnioski dla tej populacji. Na podstawie analizy populacyjnej farmakokinetyki nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby. Lek nie był badany u pacjentów z umiarkowanym ani ciężkim zaburzeniem czynności wątroby. Pacjenci ze stanem sprawności w skali ECOG ≥2 byli wykluczeni z badań klinicznych w leczeniu TNBC, DRP w chorobie rozległej i w leczeniu drugiej linii UC i w HCC. Sposób podania. Ważne, aby przed podaniem leku sprawdzić etykiety w celu upewnienia się, że pacjentowi podawana jest właściwa postać leku (do podawania dożylnego albo do podawania podskórnego), zgodna z zaleceniami. Lek w postaci do podawania dożylnego nie jest przeznaczony do podawania podskórnego i powinien być podawany wyłącznie w infuzji dożylnej. Infuzji nie wolno podawać w szybkim wstrzyknięciu dożylnym ani w bolusie. Pacjenci otrzymujący obecnie lek Tecentriq w postaci infuzji dożylnej mogą go zmienić na atezolizumab w postaci roztworu do wstrzykiwań podskórnych i na odwrót. Początkowa dawka leku Tecentriq w postaci infuzji dożylnej musi być podana przez 60 min. Jeśli pierwsza infuzja jest dobrze tolerowana, wszystkie kolejne infuzje można podawać przez 30 min.

Rak urotelialny (UC). W monoterapii w leczeniu dorosłych pacjentów z rakiem urotelialnym miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami: po wcześniejszej chemioterapii zawierającej pochodne platyny lub u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do leczenia cisplatyną i u których ekspresja PD-L1 w tkance nowotworowej wynosi ≥5%. Niedrobnokomórkowy rak płuca (NDRP) we wczesnym stadium. W monoterapii jako leczenie adiuwantowe po całkowitej resekcji i chemioterapii opartej na pochodnych platyny u dorosłych pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca o wysokim ryzyku wystąpienia nawrotu, u których w tkance nowotworowej ekspresja PD-L1 wynosi ≥50% na komórkach guza (TC) oraz u których nie wykryto mutacji EGFR ani rearanżacji ALK (kryteria doboru). Zaawansowany niedrobnokomórkowy rak płuca (NDRP). W skojarzeniu z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną w leczeniu pierwszego rzutu u dorosłych pacjentów z niepłaskonabłonkowym niedrobnokomórkowym rakiem płuca z przerzutami. U pacjentów z NDRP z mutacją EGFR lub z ALK-dodatnim NDRP atezolizumab w skojarzeniu z bewacyzumabem, paklitakselem i karboplatyną jest wskazany dopiero po niepowodzeniu odpowiednich terapii ukierunkowanych molekularnie. Atezolizumab w skojarzeniu z nab-paklitakselem i karboplatyną jest wskazany w leczeniu pierwszego rzutu u dorosłych pacjentów z niepłaskonabłonkowym NDRP z przerzutami, u których nie wykryto mutacji EGFR ani rearanżacji ALK. W monoterapii w leczeniu pierwszego rzutu u dorosłych pacjentów z NDRP z przerzutami, z ekspresją PD-L1 ≥50% na komórkach guza (TC) lub ≥10% na komórkach immunologicznych naciekających guz (IC) oraz u których nie wykryto mutacji EGFR ani rearanżacji ALK. W monoterapii w leczeniu pierwszego rzutu u dorosłych pacjentów z zaawansowanym NDRP, którzy nie kwalifikują się do leczenia opartego na pochodnych platyny. W monoterapii w leczeniu dorosłych pacjentów z NDRP miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, po wcześniejszej chemioterapii. Pacjenci z NDRP z mutacją EGFR lub ALK-dodatnim NDRP przed leczeniem atezolizumabem powinni otrzymać również terapie ukierunkowane molekularnie. Drobnokomórkowy rak płuca (DRP). W skojarzeniu z karboplatyną i etopozydem w leczeniu pierwszego rzutu u dorosłych pacjentów z drobnokomórkowym rakiem płuca w chorobie rozległej (ES-SCLC). Potrójnie ujemny rak piersi (TNBC). W skojarzeniu z nab-paklitakselem w leczeniu dorosłych pacjentów z nieoperacyjnym potrójnie ujemnym rakiem piersi, miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, z ekspresją PD-L1 na komórkach immunologicznych naciekających guz (IC) ≥1%, którzy wcześniej nie otrzymywali chemioterapii z powodu choroby rozsianej. Rak wątrobowokomórkowy (HCC). W skojarzeniu z bewacyzumabem w leczeniu dorosłych pacjentów z zaawansowanym lub nieresekcyjnym rakiem wątrobowokomórkowym, którzy wcześniej nie otrzymywali leczenia systemowego.

1. Co to jest lek Tecentriq i w jakim celu się go stosuje

Co to jest lek Tecentriq

Tecentriq jest lekiem przeciwnowotworowym zawierającym substancję czynną atezolizumab.

• Należy on do grupy leków zwanych przeciwciałami monoklonalnymi.
• Przeciwciało monoklonalne to typ białka opracowany w celu rozpoznawania i przyłączania się do
 swoistych celów molekularnych w organizmie.
• To przeciwciało może wspierać układ immunologiczny w walce z chorobą nowotworową.

W jakim celu stosuje się lek Tecentriq

Lek Tecentriq jest stosowany u osób dorosłych w leczeniu:
• rodzaju raka pęcherza moczowego, zwanego rakiem urotelialnym
• rodzaju raka płuca, zwanego niedrobnokomórkowym rakiem płuca
• rodzaju raka płuca, zwanego drobnokomórkowym rakiem płuca
• rodzaju raka piersi, zwanego potrójnie ujemnym rakiem piersi
• rodzaju raka wątroby, zwanego rakiem wątrobowokomórkowym

Pacjenci mogą otrzymać lek Tecentriq, gdy rak rozprzestrzenił się do innych części ciała lub nawrócił po
wcześniejszym leczeniu.

Pacjenci mogą otrzymać lek Tecentriq, gdy rak płuca nie rozprzestrzenił się do innych części ciała, a
leczenie zostanie zastosowane po operacji i chemioterapii. Leczenie zastosowane po operacji nazywane
jest terapią adiuwantową. 

Lek Tecentriq może być podawany w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi. Ważne, aby
przeczytać także ulotki dołączone do opakowań innych leków przeciwnowotworowych przyjmowanych
przez pacjenta. W razie jakichkolwiek pytań związanych z tymi lekami należy zwrócić się do lekarza
prowadzącego.

Lek Tecentriq działa poprzez przyłączanie się do specyficznego białka znajdującego się w organizmie,
zwanego „ligandem receptora-programowanej śmierci typu 1 (PD-L1)”. To białko hamuje układ
odpornościowy (obronny) organizmu, chroniąc tym samym komórki raka przed atakiem ze strony
komórek układu odpornościowego. Przyłączając się do tego białka, lek Tecentriq wspomaga układ
odpornościowy w zwalczaniu choroby nowotworowej.2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Tecentriq

Nie przyjmować leku Tecentriq:
• jeśli pacjent ma uczulenie na atezolizumab lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
 (wymienionych w punkcie 6).

W razie wątpliwości należy porozmawiać z lekarzem lub pielęgniarką przed przyjęciem leku
Tecentriq.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Tecentriq należy porozmawiać z lekarzem lub pielęgniarką, jeśli:
• u pacjenta występuje choroba autoimmunologiczna (choroba, w której organizm atakuje własne
 komórki)
• pacjent został poinformowany, że choroba nowotworowa rozprzestrzeniła się do mózgu
• u pacjenta kiedykolwiek wcześniej występowało zapalenie płuc
• u pacjenta występowało lub występuje przewlekłe wirusowe zakażenie wątroby, w tym
 wirusowe zapalenie wątroby typu B (HBV) lub wirusowe zapalenie wątroby typu C (HCV)
• u pacjenta występuje zakażenie ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV) lub nabyty
 zespół upośledzonej odporności (AIDS)
• u pacjenta występuje poważna choroba sercowo-naczyniowa (serca) lub zaburzenia krwi lub
 uszkodzenie narządów spowodowane niewystarczającym ukrwieniem
• u pacjenta występowały poważne działania niepożądane z powodu stosowania innych terapii
 przeciwciałami wspomagającymi układ odpornościowy w walce z rakiem
• pacjent otrzymał leki pobudzające układ immunologiczny
• pacjent otrzymał leki hamujące układ immunologiczny
• pacjent otrzymał żywą atenuowaną szczepionkę
• pacjent otrzymał lek na infekcję (antybiotyk) w ciągu ostatnich dwóch tygodni

Lek Tecentriq oddziałuje na układ immunologiczny. Może powodować stan zapalny w pewnych
częściach organizmu. Ryzyko wystąpienia tych działań niepożądanych może być większe, gdy u
pacjenta występuje już choroba autoimmunologiczna (stan, w którym organizm atakuje własne
komórki). U pacjenta mogą również wystąpić częste zaostrzenia objawów choroby
autoimmunologicznej, które w większości przypadków mają łagodny przebieg.

Jeśli którakolwiek z tych sytuacji odnosi się do pacjenta (lub pacjent ma wątpliwości czy tak nie jest),
należy porozmawiać z lekarzem lub pielęgniarką przed przyjęciem leku Tecentriq.

Lek Tecentriq może powodować pewne działania niepożądane, o których należy natychmiast powiedzieć
lekarzowi prowadzącemu. Mogą one wystąpić po kilku tygodniach lub kilku miesiącach od przyjęcia
ostatniej dawki leku. Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi w razie zauważenia któregokolwiek z
następujących objawów:
• zapalenia płuc: objawy mogą obejmować wystąpienie lub nasilenie kaszlu, duszność i ból w
 klatce piersiowej
• zapalenia wątroby: objawy mogą obejmować zażółcenie skóry lub oczu, nudności, wymioty,
 krwawienie lub występowanie siniaków, ciemne zabarwienie moczu i ból brzucha
• zapalenia jelit: objawy mogą obejmować biegunkę (wodniste, luźne lub miękkie stolce),
 obecność krwi w kale i ból brzucha
• zapalenia tarczycy, nadnerczy i przysadki (niedoczynności tarczycy, nadczynności tarczycy,
 niedoczynności nadnerczy lub zapalenia przysadki mózgowej): objawy mogą obejmować
 zmęczenie, utratę masy ciała, przyrost masy ciała, zmiany nastroju, wypadanie włosów,
 zaparcie, zawroty głowy, bóle głowy, wzmożone pragnienie, nasilenie oddawania moczu i
 zmiany widzenia
• cukrzycy typu 1, w tym ciężkiego, czasem zagrażającego życiu stanu wywołanego obecnością
 kwasu we krwi spowodowanego cukrzycą (cukrzycowa kwasica ketonowa): do objawów może
 należeć większe niż zazwyczaj uczucie głodu lub pragnienia, potrzeba częstszego oddawania
 moczu, utrata masy ciała, uczucie zmęczenia lub trudności z jasnym myśleniem, słodki lub
 owocowy oddech, słodki lub metaliczny posmak w ustach, zmieniony zapach moczu lub potu,
 nudności lub wymioty, ból brzucha, głęboki lub szybki oddech
• zapalenia mózgu lub zapalenia błony otaczającej mózg i rdzeń kręgowy (zapalenia opon
 mózgowo-rdzeniowych): objawy mogą obejmować sztywność karku, ból głowy, gorączkę,
 dreszcze, wymioty, wrażliwość oczu na światło, splątanie i senność
• zapalenia lub zaburzeń nerwów (neuropatii): objawy mogą obejmować osłabienie mięśni rąk i
 nóg lub mięśni twarzy, podwójne widzenie, trudności z mówieniem i żuciem, drętwienie i
 mrowienie rąk i stóp
• zapalenia rdzenia kręgowego: objawy mogą obejmować ból, nietypowe odczucia takie jak
 drętwienie, mrowienie, uczucie zimna lub pieczenia, osłabienie siły rąk lub nóg oraz problemy z
 pęcherzem i jelitami
• zapalenia trzustki: objawy mogą obejmować ból brzucha, nudności i wymioty
• zapalenia mięśnia sercowego: objawy mogą obejmować skrócony oddech, zmniejszoną
 tolerancję wysiłku, uczucie zmęczenia, ból w klatce piersiowej, obrzęk wokół kostek lub obrzęk
 nóg, nieregularną czynność serca oraz omdlenia
• zapalenia nerek: objawy mogą obejmować zmiany w ilości i kolorze oddawanego moczu, ból w
 obrębie miednicy oraz obrzęk ciała i mogą doprowadzić do niewydolności nerek
• zapalenia mięśni: objawy mogą obejmować słabość mięśni, zmęczenie po chodzeniu lub staniu,
 potykanie lub przewracanie się oraz problemy z połykaniem i oddychaniem
• ciężkich reakcji związanych z wlewem, w tym ciężkich reakcji alergicznych (zdarzeń
 występujących w trakcie wlewu lub w czasie jednego dnia po wlewie) mogących obejmować
 gorączkę, dreszcze, duszność i uderzenia gorąca na twarzy
• ciężkich reakcji skórnych (SCARs): które mogą obejmować wysypkę, świąd, powstawanie
 pęcherzy na skórze, łuszczenie się skóry lub owrzodzenia i (lub) owrzodzenia w jamie ustnej
 lub błonie śluzowej nosa, gardła lub narządów płciowych
• zapalenia worka osierdziowego, w którym znajduje się serce, z towarzyszącym (w pewnych
 przypadkach) nagromadzeniem się płynu w worku (choroby osierdzia): objawy są podobne do
 tych występujących w przebiegu zapalenia mięśnia sercowego i mogą obejmować ból w klatce
 piersiowej (w przypadku zapalenia worka osierdziowego zwykle ból w przedniej części klatki
 piersiowej, ostry oraz nasilający się podczas głębokiego oddechu i ulegający złagodzeniu w
 pozycji siedzącej przy pochylaniu się do przodu), kaszel, nieregularne bicie serca, obrzęk wokół
 kostek, obrzęk nóg i brzucha, duszność, zmęczenie i omdlenia
• stanu, w którym układ odpornościowy wytwarza zbyt wiele zwalczających zakażenie komórek
 zwanych histiocytami i limfocytami, co może wywołać różnorodne objawy (limfohistiocytoza
 hemofagocytarna): objawy mogą obejmować powiększenie wątroby i (lub) śledziony, wysypkę
 skórną, powiększenie węzłów chłonnych, problemy z oddychaniem, łatwe powstawanie
 siniaków, zaburzenia nerek i problemy z sercem
• zapalenie środkowej warstwy oka (zapalenie błony naczyniowej oka): objawy mogą obejmować
 bolesne zaczerwienienie oka, zaburzenia widzenia lub nadwrażliwość na światło.

W razie stwierdzenia któregokolwiek z powyższych objawów należy natychmiast powiedzieć o tym
lekarzowi prowadzącemu.

Nie należy podejmować samodzielnych prób leczenia innymi lekami. Lekarz prowadzący może:
• podać pacjentowi inne leki zapobiegające powikłaniom i łagodzące objawy
• odłożyć podanie kolejnej dawki leku Tecentriq
• przerwać leczenie lekiem Tecentriq.

Badania diagnostyczne i kontrolne
Przed rozpoczęciem leczenia lekarz prowadzący wykona badania kontrolne, aby ocenić ogólny stan
zdrowia pacjenta. Podczas leczenia u pacjenta będą również wykonywane badania krwi.

Dzieci i młodzież
Tego leku nie należy podawać dzieciom ani młodzieży w wieku poniżej 18 lat, ponieważ
bezpieczeństwo stosowania i skuteczność leku Tecentriq nie zostały ustalone w tej grupie wiekowej.

Lek Tecentriq a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to także leków
dostępnych bez recepty, w tym leków ziołowych.

Ciąża i antykoncepcja
• Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje
 mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
• Pacjentki w ciąży nie otrzymają leku Tecentriq, chyba że lekarz prowadzący uzna to za
 konieczne, ponieważ wpływ leku Tecentriq na kobiety w ciąży nie jest znany – istnieje
 możliwość, że lek zaszkodzi nienarodzonemu dziecku.
• Jeśli pacjentka jest zdolna do zajścia w ciążę, powinna stosować skuteczne metody
 antykoncepcji:
 - podczas leczenia lekiem Tecentriq i
 - przez 5 miesięcy od przyjęcia ostatniej dawki.
• Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas leczenia lekiem Tecentriq, powinna powiedzieć o tym
 lekarzowi.

Karmienie piersią
Nie wiadomo czy lek Tecentriq przenika do mleka kobiecego. Należy zapytać lekarza o to, czy
przerwać karmienie piersią, czy zakończyć leczenie lekiem Tecentriq.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Tecentriq ma niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli
pacjent odczuwa zmęczenie, nie powinien prowadzić pojazdów, ani obsługiwać maszyn do czasu aż
poczuje się lepiej.

Lek Tecentriq zawiera polisorbat (E 432)
Lek Tecentriq 840 mg zawiera 5,6 mg polisorbatu 20 w każdej dawce 14 ml, co odpowiada stężeniu
0,4 mg/ml. Lek Tecentriq 1200 mg zawiera 8,0 mg polisorbatu 20 w każdej dawce 20 ml, co
odpowiada stężeniu 0,4 mg/ml. Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne. Należy
poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występują jakiekolwiek reakcje alergiczne.

Karta dla Pacjenta
Ważne informacje zawarte w tej ulotce można znaleźć w Karcie dla Pacjenta, którą pacjent otrzymał
od lekarza. Ważne, aby zachować tę Kartę dla Pacjenta i pokazać ją swojemu partnerowi lub
opiekunom.3. Jak stosować lek Tecentriq

Lek Tecentriq będzie podawany przez lekarza doświadczonego w leczeniu raka, w szpitalu lub
przychodni.

Lek Tecentriq występuje w dwóch różnych formach (postaciach):
• jedna jest podawana jako wlew do żyły (infuzj a dożylna)
• druga jest podawana jako wstrzyknięcie pod skórę (wstrzyknięcie podskórne).

Lekarz może rozważyć zmianę leczenia dożylnego lekiem Tecentriq na leczenie podskórne lekiem
Tecentriq (i na odwrót), jeśli uzna to za właściwe.

Jaka dawka leku Tecentriq będzie podawana dożylnie

Zalecana dawka to:
• 840 miligramów (mg) podawana co dwa tygodnie lub
• 1200 miligramów (mg) podawana co trzy tygodnie lub
• 1680 miligramów (mg) podawana co cztery tygodnie.

Jak dożylnie podawany jest lek Tecentriq

Lek Tecentriq podaje się w kroplówce do żyły (tzw. infuzja dożylna). 

Pierwsza infuzja będzie podana przez 60 minut.
• Lekarz będzie uważnie obserwował pacjenta podczas pierwszej infuzji.
• Jeśli podczas pierwszej infuzji nie wystąpią żadne związane z nią reakcje, kolejne infuzje będą
 podawane przez 30 minut.

Jak długo trwa leczenie
Lekarz będzie stosował lek Tecentriq u pacjenta tak długo, jak długo pacjent będzie odnosił korzyści z
leczenia. Jednak stosowanie tego leku może zostać przerwane, jeśli działania niepożądane staną się zbyt
dużym problemem.

Pominięcie przyjęcia leku Tecentriq
Jeśli pacjent pominie wizytę, należy natychmiast umówić się na kolejną. Aby leczenie było w pełni
skuteczne, bardzo ważne jest regularne przyjmowanie leku w infuzji.

Przerwanie stosowania leku Tecentriq
Nie należy przerywać leczenia lekiem Tecentriq bez omówienia tego z lekarzem prowadzącym,
ponieważ przerwanie leczenia może zakończyć działanie leku.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do
lekarza lub pielęgniarki.4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli pacjent zauważy u siebie niżej wymienione
działania niepożądane lub jeśli działania te się nasilą. Działania niepożądane mogą wystąpić po kilku
tygodniach lub miesiącach od przyjęcia ostatniej dawki. Nie należy samodzielnie rozpoczynać
leczenia innymi lekami.

Lek Tecentriq podawany w monoterapii

Niżej wymienione działania niepożądane były zgłaszane w badaniach klinicznych z lekiem Tecentriq
podawanym jako jedyny lek (w monoterapii):

Bardzo często: mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów
• gorączka
• nudności
• wymioty
• uczucie dużego zmęczenia i braku energii (uczucie zmęczenia)
• brak energii
• swędzenie skóry
• biegunka
• ból stawów
• wysypka
• utrata apetytu
• duszność
• zakażenie układu moczowego
• ból pleców
• kaszel
• ból głowy

Często: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów
• zapalenie płuc (niezakaźne zapalenie płuc)
• obniżone stężenie tlenu, co może powodować duszność, jako konsekwencja zapalenia płuc
 (niedotlenienie)
• ból brzucha
• ból mięśni i kości
• zapalenie wątroby
• wzrost aktywności enzymów wątrobowych (widoczny w badaniach), co może być objawem
 zapalenia wątroby
• trudności z połykaniem
• małe stężenie potasu (hipokaliemia) lub sodu we krwi (hiponatremia) stwierdzane w badaniach
 krwi
• niskie ciśnienie krwi (hipotensja)
• zmniejszona aktywność tarczycy (niedoczynność tarczycy)
• reakcje związane z infuzją leku (reakcja związana z infuzją, nadwrażliwość, zespół uwalniania
 cytokin lub reakcja anafilaktyczna)
• choroba grypopodobna
• dreszcze
• zapalenie jelit
• mała liczba płytek krwi, która może zwiększać skłonność do występowania siniaków lub
 krwawienia (małopłytkowość)
• wysokie stężenie cukru we krwi
• przeziębienie (zapalenie nosa i gardła)
• ból jamy ustnej i gardła lub suchość w jamie ustnej
• suchość skóry
• nieprawidłowe wyniki badań nerek (możliwe uszkodzenie nerek)
• nadmierna aktywność tarczycy (nadczynność tarczycy)
• zapalenie worka osierdziowego, w którym znajduje się serce, z towarzyszącym (w pewnych
 przypadkach) nagromadzeniem się płynu w worku (choroby osierdzia)
• uszkodzenie nerwów mogące powodować drętwienie, ból i (lub) utratę funkcji ruchowych
 (neuropatia obwodowa)
• zapalenie stawów

Niezbyt często: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów
• zapalenie trzustki
• drętwienie lub porażenie, które mogą być objawami zespołu Guillaina-Barrégo
• zapalenie błony otaczającej rdzeń kręgowy i mózg
• małe stężenie hormonów nadnerczy
• cukrzyca typu 1 (w tym cukrzycowa kwasica ketonowa)
• zapalenie mięśni
• czerwone, suche, łuszczące się miejsca stwardniałej skóry (łuszczyca)
• zapalenie nerek
• świąd, pęcherze na skórze, łuszczenie się skóry lub jej owrzodzenia i (lub) owrzodzenia w jamie
 ustnej lub błonie śluzowej nosa, gardła lub narządów płciowych, które to działania mogą być
 ciężkie (ciężkie reakcje skórne)
• zapalenie przysadki mózgowej (znajdującej się u podstawy mózgu)
• zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi (wykazane w badaniach), co może
 być objawem zapalenia mięśni lub mięśnia sercowego
• zmiany na skórze i (lub) w okolicach genitaliów związane z wysuszeniem, ścieńczeniem,
 swędzeniem i bólem (zmiany liszajowe)
• zapalenie oka (zapalenie błony naczyniowej oka)
• stan zapalny w obrębie ścięgien (zapalenie pochewki ścięgnistej)

Rzadko: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów
• zapalenie mięśnia sercowego
• myasthenia gravis – choroba powodująca osłabienie mięśni
• limfohistiocytoza hemofagocytarna, stan, w którym układ odpornościowy wytwarza zbyt wiele
 zwalczających zakażenie komórek zwanych histiocytami i limfocytami, co może wywołać
 różnorodne objawy
• zapalenie rdzenia kręgowego
• osłabienie nerwów twarzowych i mięśni twarzy (niedowład twarzy/porażenie nerwu
 twarzowego)
• celiakia (charakteryzująca się objawami takimi jak ból brzucha, biegunka i wzdęcia po spożyciu
 pokarmów zawierających gluten)
• rodzaj zakażenia wirusem opryszczki (zakażenie wirusem cytomegalii)
• choroba zapalna obejmująca głównie skórę, płuca i oczy (sarkoidoza)

Inne działania niepożądane zgłaszane z częstością nieznaną (nie może być określona na podstawie
dostępnych danych):
• zapalenie pęcherza moczowego; objawy mogą obejmować częste lub bolesne oddawanie
 moczu, konieczność oddawania moczu, krew w moczu, ból lub ucisk w podbrzuszu
• brak lub zmniejszenie wytwarzania przez trzustkę enzymów trawiennych
 (zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki)

Lek Tecentriq podawany w leczeniu skojarzonym z lekami przeciwnowotworowymi

Następujące działania niepożądane zaobserwowano w badaniach klinicznych, gdy lek Tecentriq był
podawany w leczeniu skojarzonym z lekami przeciwnowotworowymi:

Bardzo często: mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów
• mała liczba krwinek czerwonych, co może powodować uczucie zmęczenia i duszność
• mała liczba krwinek białych z gorączką lub bez, co może zwiększać ryzyko zakażenia
 (neutropenia, leukopenia)
• mała liczba płytek krwi (małopłytkowość), co może sprzyjać występowaniu siniaków lub
 krwawień
• zaparcie
• uszkodzenie nerwów mogące powodować drętwienie, ból i (lub) utratę funkcji ruchowych
 (neuropatia obwodowa)
• zbyt mała aktywność gruczołu tarczowego (niedoczynność tarczycy)
• utrata apetytu
• duszność
• biegunka
• mdłości
• swędzenie skóry
• wysypka
• ból stawów
• uczucie silnego zmęczenia
• gorączka
• ból głowy
• kaszel
• ból w mięśniach i kościach
• wymioty
• ból pleców
• brak energii
• zakażenie płuc
• przeziębienie (zapalenie nosa i gardła)
• wypadanie włosów
• wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie)
• obrzęk rąk lub nóg

Często: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów:
• wyniki testów krwi wskazujące na niskie stężenie potasu (hipokaliemia) lub sodu
 (hiponatremia)
• zapalenie jamy ustnej lub warg
• chrypka (dysfonia)
• niskie stężenie magnezu (hipomagnezemia), co może powodować osłabienie i skurcze mięśni,
 drętwienie i ból ramion i nóg
• obecność białka w moczu (proteinuria)
• zapalenie jelit
• omdlenia
• podwyższone stężenie enzymów wątrobowych (wykazane w badaniach) mogące świadczyć o
 zapaleniu wątroby
• zmiany w odczuwaniu smaku
• zmniejszenie liczby limfocytów (rodzaju białych krwinek), co wiąże się z podwyższonym
 ryzykiem infekcji
• nieprawidłowy wynik badania nerek (możliwe uszkodzenie nerek)
• nadmierna aktywność gruczołu tarczowego (nadczynność tarczycy)
• zawroty głowy
• reakcje związane z infuzją leku (reakcja związana z infuzją, nadwrażliwość, zespół uwalniania
 cytokin lub reakcja anafilaktyczna)
• ciężkie zakażenie krwi (sepsa)
• zapalenie stawów

Niezbyt często: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów
• czerwone, suche, łuszczące się miejsca stwardniałej skóry (łuszczyca)
• świąd, pęcherze na skórze, łuszczenie się skóry lub jej owrzodzenia i (lub) owrzodzenia w jamie
 ustnej lub błonie śluzowej nosa, gardła lub narządów płciowych, które to działania mogą być
 ciężkie (ciężkie reakcje skórne)
• zapalenie worka osierdziowego, w którym znajduje się serce, z towarzyszącym (w pewnych
 przypadkach) nagromadzeniem się płynu w worku (choroby osierdzia)
• zapalenie przysadki mózgowej (znajdującej się u podstawy mózgu)
• stan zapalny w obrębie ścięgien (zapalenie pochewki ścięgnistej)

Rzadko: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów
• limfohistiocytoza hemofagocytarna, stan, w którym układ odpornościowy wytwarza zbyt wiele
 zwalczających zakażenie komórek zwanych histiocytami i limfocytami, co może wywołać
 różnorodne objawy
• osłabienie nerwów twarzowych i mięśni twarzy (niedowład twarzy/porażenie nerwu
 twarzowego)
• celiakia (charakteryzująca się objawami takimi jak ból brzucha, biegunka i wzdęcia po spożyciu
 pokarmów zawierających gluten)
• zmiany na skórze i (lub) w okolicach genitaliów związane z wysuszeniem, ścieńczeniem,
 swędzeniem i bólem (zmiany liszajowe)
• zapalenie oka (zapalenie błony naczyniowej oka)
• rodzaj zakażenia wirusem opryszczki (zakażenie wirusem cytomegalii)

Inne działania niepożądane zgłaszane z częstością nieznaną (nie może być określona na podstawie
dostępnych danych):
• brak lub zmniejszenie wytwarzania przez trzustkę enzymów trawiennych
 (zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki)

W przypadku stwierdzenia jakichkolwiek działań niepożądanych wymienionych powyżej lub nasilenia
już istniejących działań niepożądanych, należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi
prowadzącemu.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu
działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa
stosowania leku.5. Jak przechowywać lek Tecentriq

Lek Tecentriq będzie przechowywany przez fachowy personel medyczny w szpitalu lub przychodni.

Szczegółowe warunki przechowywania podano niżej :
• Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku tekturowym i
 fiolce po skrócie EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
• Przechowywać w lodówce (2°C - 8°C). Nie zamrażać.
• Przechowywać fiolkę w pudełku tekturowym w celu ochrony przed światłem.
• Rozcieńczony roztwór należy przechowywać nie dłużej niż przez 24 godziny w temperaturze od 2°C
 do 8°C lub przez 8 godzin w temperaturze otoczenia (<25°C), chyba że rozcieńczenie miało miejsce
 w kontrolowanych i atestowanych warunkach aseptycznych.
• Nie używać, jeśli lek jest mętny, ma zmienioną barwę lub gdy widać w nim pływające cząstki.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Fachowy personel
medyczny usunie leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Tecentriq
• Substancją czynną jest atezolizumab. Każdy ml zawiera 60 mg atezolizumabu. Każda fiolka 14
 ml zawiera 840 mg atezolizumabu. Każda fiolka 2G ml zawiera 12GG mg atezolizumabu.
• Po rozcieńczeniu końcowe stężenie rozcieńczonego roztworu powinno wynosić pomiędzy
 3,2 mg/ml a 16,8 mg/ml.
• Pozostałe składniki to: L-histydyna, kwas octowy lodowaty, sacharoza, polisorbat 2G (E 432)
 (patrz punkt 2 „Lek Tecentriq zawiera polisorbat”) i woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda lek Tecentriq i co zawiera opakowanie

Lek Tecentriq jest koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji. Jest to przezroczysty roztwór w
kolorze od bezbarwnego do lekko żółtawego.

Lek Tecentriq jest dostępny w opakowaniu zawierającym 1 szklaną fiolkę.

Podmiot odpowiedzialny
Roche Registration GmbH
Emil-Barell-Strasse 1
79639 Grenzach-Wyhlen
Niemcy

Wytwórca
Roche Pharma AG Emil-
Barell-Strasse 1 79639
Grenzach-Wyhlen
Niemcy

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego
przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

België/Belgique/Belgien,
Luxembourg/Luxemburg
N.V. Roche S.A.
België/Belgique/Belgien
Tél/Tel: +32 (0) 2 525 82 11

Lietuva
UAB “Roche Lietuva”
Tel: +370 5 2546799

България
Рош България ЕООД
Тел: +359 2 818 44 44

Magyarország
Roche (Magyarország) Kft.
Tel.: +36 - 1 279 4500

Česká republika
Roche s. r. O.
Tel: +420 - 2 20382111

Nederland
Roche Nederland B.V.
Tel: +31 (0) 348 438050

Danmark
Roche Pharmaceuticals A/S
Tlf.: +45 - 36 39 99 99

Norge
Roche Norge AS
Tlf: +47 - 22 78 90 00

Deutschland
Roche Pharma AG
Tel: +49 (0) 7624 140

Österreich
Roche Austria GmbH
Tel: +43 (0) 1 27739

Eesti
Roche Eesti OÜ
Tel: + 372 - 6 177 380

Polska
Roche Polska Sp.z o.o.
Tel.: +48 - 22 345 18 88

Ελλάδα, Κύπρος
Roche (Hellas) A.E.
Ελλάδα
Τηλ: +30 210 61 66 100

Portugal
Roche Farmacêutica Química, Lda
Tel: +351 - 21 425 70 00

España
Roche Farma S.A.
Tel: +34 - 91 324 81 00

România
Roche România S.R.L.
Tel: +40 21 206 47 01

France
Roche
Tél: +33 (0) 1 47 61 40 00

Slovenija
Roche farmacevtska družba d.o.o.
Tel: +386 - 1 360 26 00

Hrvatska
Roche d.o.o.
Tel: +385 1 4722 333

Slovenská republika
Roche Slovensko, s.r.o.
Tel: +421 - 2 52638201

Ireland, Malta
Roche Products (Ireland) Ltd.
Ireland/L-Irlanda
Tel: +353 (0) 1 469 0700

Suomi/Finland
Roche Oy
Puh/Tel: +358 (0) 10 554 500

Ísland
Roche Pharmaceuticals A/S
c/o Icepharma hf
Sími: +354 540 8000

Sverige
Roche AB
Tel: +46 (0) 8 726 1200

Italia
Roche S.p.A.
Tel: +39 - 039 2471

Latvija
Roche Latvija SIA
Tel: +371 - 6 7039831

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

Inne źródła informacji
Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków
http://www.ema.europa.eu