Medicover
Stimuloton tabl. powl.(50 mg) - 30 szt.
Opakowanie
30 szt.
Producent
Proterapia
Opis
produkt wydawany z apteki na podstawie recepty
Refundowany
Nie
Rodzaj
tabl. powl.
Dawkowanie
Doustnie. Dorośli. Leczenie początkowe. Depresja i ZO-K: leczenie należy rozpocząć od dawki 50 mg na dobę. Lęk napadowy, zespół lęku pourazowego (PTSD) i zespół lęku społecznego: leczenie należy rozpocząć od dawki 25 mg na dobę; po upływie 1 tyg. dawkę można zwiększyć do 50 mg na dobę; ten schemat dawkowania powoduje zmniejszenie częstości działań niepożądanych charakterystycznych dla początkowej fazy leczenia lęku napadowego. Dostosowywanie dawki. Depresja i zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (ZO-K), lęk napadowy, zespół lęku społecznego i PTSD: u pacjentów niereagujących na dawkę 50 mg, korzystne bywa jej zwiększenie. Zmian dawkowania należy dokonywać w odstępach co najmniej 1 tyg., każdorazowo o 50 mg, aż do maksymalnej dawki 200 mg na dobę. Biorąc pod uwagę T0,5 sertraliny (24 h), nie należy zmieniać dawkowania częściej niż raz na tydzień. Początek działania terapeutycznego może nastąpić w ciągu 7 dni, jednakże zauważalne efekty działania widoczne są zazwyczaj po dłuższym okresie leczenia, szczególnie w przypadku ZO-K. Leczenie podtrzymujące. W terapii długoterminowej należy stosować możliwie jak najmniejsze dawki zapewniające efekt terapeutyczny, dostosowywane zależnie od potrzeby. Depresja: długotrwałe leczenie może być również konieczne w celu zapobiegania nawrotom epizodów dużej depresji; w większości przypadków zalecana dawka jest taka sama, jaką stosuje się w trakcie bieżącego epizodu. Chorzy na depresję powinni być leczeni wystarczająco długo, przez co najmniej 6 mies., aby upewnić się, że objawy choroby ustąpiły. Lęk napadowy i ZO-K: należy regularnie oceniać potrzebę kontynuowania leczenia, ponieważ nie wykazano skuteczności w zapobieganiu nawrotom tych chorób. Dzieci i młodzież z ZO-K. Dzieci 13-17 lat: początkowo 50 mg na dobę. Dzieci 6-12 lat: początkowo 25 mg raz na dobę; po 1 tyg. dawka może być zwiększona do 50 mg raz na dobę. Gdy brak spodziewanego efektu po dawce 50 mg na dobę, następne dawki mogą być większe w kolejnych tygodniach o 50 mg, w zależności od potrzeb. Dawka maksymalna wynosi 200 mg na dobę. Zwiększając dawkę dobową powyżej 50 mg należy wziąć jednak pod uwagę mniejszą masę ciała u dzieci. Nie należy zmieniać dawkowania częściej niż raz na tydzień. Nie wykazano skuteczności stosowania leku w przypadkach dużej depresji u dzieci. Brak dostępnych danych dotyczących stosowania leku u dzieci <6. rż. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku preparat należy stosować ostrożnie, ponieważ może u nich występować zwiększone ryzyko hiponatremii. U pacjentów z niewydolnością wątroby należy stosować mniejsze dawki lub zmniejszyć częstość podawania leku; nie należy stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby. U pacjentów z niewydolnością nerek modyfikacja dawki nie jest wymagana. Odstawianie leku. W celu uniknięcia objawów odstawiennych należy unikać nagłego przerywania leczenia - dawka powinna być zmniejszana przez okres 1-2 tyg.; jeśli po zmniejszeniu dawki lub po przerwaniu leczenia wystąpią objawy źle tolerowane przez pacjenta, należy rozważyć ponowne podanie zaleconej dawki, a następnie można kontynuować zmniejszanie dawki, ale bardziej stopniowo. Sposób podania. Lek przyjmować raz na dobę, rano lub wieczorem, z posiłkiem lub niezależnie od posiłku.
Zastosowanie
Epizody dużej depresji. Zapobieganie nawrotom epizodów dużej depresji. Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (ZO-K) u dorosłych oraz u dzieci i młodzieży w wieku 6-17 lat. Lęk napadowy z towarzyszącą (lub nie) agorafobią. Zespół lęku pourazowego (PTSD). Zespół lęku społecznego.
Treść ulotki
1. Co to jest lek Stimuloton i w jakim celu się go stosuje
Lek Stimuloton zawiera substancję czynną sertralinę. Sertralina należy do grupy leków nazywanych
selektywnymi inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI); leki te stosowane są w leczeniu
zaburzeń depresyjnych i (lub) zaburzeń lękowych.
Lek Stimuloton może być stosowany w leczeniu:
- depresji i zapobieganiu nawrotowi depresji (u dorosłych)
- zespołu lęku społecznego (u dorosłych)
- zespołu lęku pourazowego (tzw. post-traumatic stress disorder,PTSD) (u dorosłych)
- leku napadowego (u dorosłych)
- zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (ZO-K) (u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 6-17 lat).
Depresja jest chorobą, w której chory odczuwa smutek, ma trudności ze snem lub z odczuwaniem radości z
życia.
Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne i lęk napadowy są chorobami związanymi z lękiem, z towarzyszącym
mu ciągłym niepokojem z powodu uporczywych wyobrażeń (obsesji), które powodują wykonywanie
powtarzalnych rytuałów (czynności przymusowe - kompulsje).
Zespół lęku pourazowego (tzw. post-traumatic stress disorder,PTSD) jest stanem, który może wystąpić
po traumatycznym przeżyciu i cechuje się pewnymi objawami podobnymi do depresji i lęku. Zespół lęku
społecznego (fobia społeczna) jest chorobą związaną z lękiem. Charakteryzuje się uczuciem nasilonego
lęku lub stresu w sytuacjach społecznych (takich jak rozmowa z obcymi osobami, przemawianie przed
grupą ludzi, jedzenie lub picie w obecności innych ludzi lub martwienie się o swoje potencjalnie
zawstydzające zachowanie).
Lekarz zadecydował, że ten lek nadaje się do leczenia choroby występującej u pacjenta.
Pacjent powinien poradzić się lekarza, jeśli nie jest pewien, dlaczego otrzymuje lek Stimuloton.2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Stimuloton
Kiedy nie stosować leku Stimuloton
- Jeśli pacjent ma uczulenie na sertralinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
- Jeśli pacjent stosuje lub stosował leki nazywane inhibitorami monoaminooksydazy (inhibitory MAO
takie jak moklobemid, selegilina) lub leki podobne do inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) (np.
linezolid). Po zakończeniu leczenia sertraliną trzeba odczekać co najmniej tydzień przed rozpoczęciem
leczenia inhibitorem monoaminooksydazy (MAO). Po zakończeniu leczenia inhibitorem
monoaminooksydazy (MAO) trzeba odczekać co najmniej 2 tygodnie, zanim będzie można rozpocząć
leczenie sertraliną.
- Jeśli pacjent stosuje pimozyd (lek stosowany w zaburzeniach psychicznych, takich jak psychozy).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Stimuloton, należy omówić to z lekarzem.
Nie każdy lek jest odpowiedni dla każdej osoby.Przed rozpoczęciem stosowania leku Stimuloton, należy
omówić to z lekarzem, jeśli u pacjenta występuje obecnie lub występował w przeszłości któryś z
poniższych stanów:
- Padaczka lub napady drgawkowe w wywiadzie. W przypadku wystąpienia ataku (padaczkowego)
należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
- Występująca w przeszłości choroba maniakalno-depresyjna (dwubiegunowa) lub schizofrenia. W razie
wystąpienia epizodu maniakalnego należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
- Myśli samobójcze - występujące obecnie lub w przeszłości (patrz poniżej-myśli samobójcze i nasilenie
depresji lub zaburzeń lękowych).
- Zespół serotoninowy lub złośliwy zespół neuroleptyczny. W rzadkich przypadkach zespoły te mogą
wystąpić u pacjentów, którzy przyjmowali inne leki (takie jak niektóre leki przeciwdepresyjne,
pochodne amfetaminy, tryptany, błękit metylenowy, leki przeciwpsychotyczne i inni antagoniści
dopaminy oraz leki opioidowe, takie jak buprenorfina (lub jej połączenie z naloksonem), patrz punkt
„Stimuloton a inne leki”) w tym samym czasie co sertralinę (objawy, patrz punkt 4. Możliwe działania
niepożądane). Należy ustalić z lekarzem, czy u pacjenta występowała w przeszłości któraś z tych
chorób.
- Obniżone stężenie sodu we krwi, ponieważ może ono wystąpić w wyniku stosowania leku Stimuloton.
Należy również powiadomić lekarza o przyjmowaniu leków na nadciśnienie tętnicze, ponieważ mogą
one również zmieniać stężenie sodu we krwi.
Szczególną ostrożność muszą zachować osoby w podeszłym wieku, gdyż mogą być bardziej narażone
na zmniejszenie stężenia sodu we krwi (patrz powyżej).
- Choroba wątroby; lekarz może zadecydować o zmniejszeniu dawki leku Stimuloton.
- Cukrzyca; lek Stimuloton może wpływać na zmianę stężenia glukozy we krwi, dlatego może być
konieczna zmiana dawkowania leków przeciwcukrzycowych.
- Zaburzenia krwotoczne (skłonność do siniaków) lub jeśli pacjentka jest w ciąży (patrz „Ciąża,
karmienie piersią i wpływ na płodność”), a także stosowanie w przeszłości leków przeciwdziałających
krzepnięciu krwi (np. kwasu acetylosalicylowego (aspiryny) lub warfaryny) lub mogących zwiększać
ryzyko krwawienia.
- Pacjent ma mniej niż 18 lat: u dzieci i młodzieży od 6 do 17 lat lek Stimuloton może być stosowany
wyłącznie w leczeniu zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (ZO-K). Osoby leczone z powodu tej
choroby powinny być ściśle obserwowane przez lekarza (patrz stosowanie u dzieci i młodzieży,
poniżej).
- Pacjent otrzymuje terapię elektrowstrząsową (EW).
- Problemy z oczami, np. pewne rodzaje jaskry (zwiększone ciśnienie w oku).
- Nieprawidłowości pracy serca obserwowane w badaniu EKG, nazywane wydłużeniem odstępu QT.
- Choroba serca, obniżone stężenie potasu lub magnezu, stwierdzony u któregokolwiek z krewnych
wydłużony odstęp QT, wolna czynność serca i jednoczesne przyjmowanie leków powodujących
wydłużenie odstępu QT
Niepokój psychoruchowy, akatyzje:
Stosowanie leku Stimuloton wiązano z pojawianiem się akatyzji (stanu charakteryzującego się niepokojem
ruchowym i przymusem wykonywania ruchów - często z niemożnością siedzenia lub stania w miejscu).
Stan ten występuje na ogół w ciągu pierwszych tygodni leczenia. Należy skontaktować się z lekarzem w
przypadku zwiększania dawki leku, gdyż może to być szkodliwe u pacjentów, u których występują takie
objawy.
Objawy odstawienia:
Po przerwaniu leczenia często występują objawy odstawienia, zwłaszcza jeśli leczenie zostało przerwane
nagle (patrz punkt 3: Przerwanie stosowania leku Stimuloton i punkt 4: Możliwe działania niepożądane).
Ryzyko wystąpienia objawów odstawienia zależy od długości okresu leczenia, dawki i szybkości
zmniejszania dawki. Objawy te wykazują na ogół słabe lub umiarkowane nasilenie, jednak u niektórych
pacjentów mogą być ciężkie. Występują zazwyczaj w ciągu pierwszych dni po przerwaniu leczenia.
Zwykle ustępują samoistnie w ciągu 2 tygodni, jednak u niektórych pacjentów mogą utrzymywać się
dłużej (przez 2-3 miesiące lub dłużej). W przypadku decyzji o zakończeniu leczenia lekiem Stimuloton,
zaleca się stopniowe redukowanie dawki w ciągu kilku tygodni lub miesięcy. Zawsze należy omówić z
lekarzem najlepszy sposób zakończenia leczenia.
Myśli samobójcze, nasilenie depresji lub zaburzeń lękowych:
Osoby, u których występuje depresja i (lub) zaburzenia lękowe, mogą czasami mieć myśli o
samookaleczeniu lub o popełnieniu samobójstwa. Takie objawy czy zachowanie mogą nasilać się na
początku stosowania leków przeciwdepresyjnych, ponieważ leki te zaczynają działać zazwyczaj po
upływie 2 tygodni, czasem później.
Wystąpienie myśli samobójczych, myśli o samookaleczeniu lub popełnieniu samobójstwa jest
bardziej prawdopodobne jeżeli:
- u pacjenta w przeszłości występowały myśli samobójcze lub chęć samookaleczenia
- pacjent jest młodym dorosłym; dane z badań klinicznych wskazują na zwiększone ryzyko wystąpienia
zachowań samobójczych u osób w wieku poniżej 25 lat z zaburzeniami psychicznymi, którzy byli
leczeni lekami przeciwdepresyjnymi.
Jeśli u pacjenta występują myśli samobójcze lub myśli o samookaleczeniu, należy niezwłocznie
skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala.
Pomocne może okazać się poinformowanie krewnych lub przyjaciół o depresji lub zaburzeniach lękowych
oraz poproszenie ich o przeczytanie tej ulotki. Pacjent może zwrócić się z prośbą o pomoc do krewnych
lub przyjaciół i prosić o informowanie go, jeśli zauważą, że depresja lub lęk nasiliły się lub wystąpiły
niepokojące zmiany w zachowaniu.
Zaburzenia czynności seksualnych
Leki, takie jak Stimuloton, (tzw. selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI), mogą
spowodować wystąpienie objawów zaburzeń czynności seksualnych (patrz punkt 4). W niektórych
przypadkach objawy te utrzymywały się po przerwaniu leczenia.
Dzieci i młodzież
Zwykle leku Stimuloton nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, z wyjątkiem
pacjentów z zaburzeniem obsesyjno-kompulsyjnym (ZO-K). U pacjentów w wieku poniżej 18 lat istnieje
większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i
wrogość (głównie zachowania agresywne, buntownicze i złość), jeśli stosują leki z tej grupy. Jednak lekarz
może przepisać lek Stimuloton pacjentowi w wieku poniżej 18 lat, jeśli będzie to w interesie pacjenta. Jeśli
lekarz przepisze lek Stimuloton pacjentowi w wieku poniżej 18 lat, a pacjent chce to omówić, należy się
skontaktować z lekarzem. Należy poinformować lekarza, jeśli u osoby w wieku poniżej 18 lat stosującej
Stimuloton pojawi się lub nasili któryś z wyżej wymienionych objawów. W długoterminowym badaniu
obserwacyjnym trwającym przez okres 3 lat z udziałem powyżej 900 dzieci w wieku od 6 do 16 lat
przepowadzono ocenę bezpieczeństwa długotrwałego stosowania sertraliny pod względem jego wpływu na
wzrost, dojrzewanie, uczenie się (funkcje poznawcze) oraz zachowanie. Ogólnie, wyniki badań wykazały,
że dzieci leczone sertraliną rozwijały się prawidłowo, z wyjątkiem niewielkiego przyrostu masy ciała u
dzieci leczonych wyższą dawką.
Stimuloton a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie
lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Niektóre leki mogą wpływać na sposób działania leku Stimuloton lub sam lek Stimuloton może
zmniejszać skuteczność innych leków przyjmowanych w tym samym czasie.
Stosowanie leku Stimuloton jednocześnie z następującymi lekami może powodować ciężkie działania
niepożądane:
- Leki będące inhibitorami monoaminooksydazy (inhibitory MAO ), np. moklobemid (stosowany w
leczeniu depresji) oraz selegilina (stosowana w chorobie Parkinsona), antybiotyk linezolid oraz błękit
metylenowy (stosowany w leczeniu wysokiego stężenia methemoglobiny we krwi). Nie należy
stosować leku Stimuloton z tymi lekami.
- Leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych (pimozyd). Nie należy stosować leku Stimuloton
jednocześnie z pimozydem.
Należy powiadomić lekarza, jeśli pacjent przyjmuje następujące leki:
- Leki zawierające pochodne amfetaminy (stosowane w zespole nadpobudliwości psychoruchowej z
deficytem uwagi (ang. Attention deficyt hyperactivity disorder, ADHD), nadmiernej senności i
otyłości).
- Leki roślinne zawierające ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum). Działanie ziela
dziurawca zwyczajnego może utrzymywać się przez 1-2 tygodnie.
- Produkty zawierające aminokwas tryptofan.
- Leki stosowane w leczeniu ciężkiego lub przewlekłego bólu (opioidy np. tramadol, fentanyl).
- Leki zawierające buprenorfinę (stosowaną w leczeniu uzależnienia od opioidów lub silnego bólu) lub
buprenorfinę w połączeniu z naloksonem (w leczeniu uzależnienia od opioidów).
- Leki stosowane do znieczulenia (fentanyl, miwakurium, suksametonium).
- Leki stosowane w leczeniu migren (np. sumatryptan).
- Leki przeciwdziałające krzepnięciu krwi (warfaryna).
- Leki stosowane w leczeniu bólu, zapalenia stawów (niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), np.
ibuprofen, kwas salicylowy (aspiryna)).
- Metamizol, lek stosowany w leczeniu bólu i gorączki.
- Leki uspokajające (diazepam).
- Leki moczopędne (nazywane również tabletkami odwadniającymi).
- Leki stosowane w leczeniu padaczki (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina).
- Leki stosowane w leczeniu cukrzycy (tolbutamid).
- Leki stosowane w leczeniu nadmiernego wydzielania kwasu żołądkowego i choroby wrzodowej
(cymetydyna, omeprazol, lansoprazol, pantoprazol, rabeprazol).
- Leki stosowane w leczeniu manii i depresji (lit).
- Inne leki stosowane w leczeniu depresji (np. amitryptylina, nortryptylina, nefazodon, fluoksetyna,
fluwoksamina).
- Leki stosowane w leczeniu schizofrenii i innych zaburzeń psychicznych (takie jak perfenazyna,
lewomepromazyna i olanzapina).
- Leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego, bólu w klatce piersiowej lub regulacji
częstości i rytmu serca (takie jak werapamil, diltiazem, flekainid, propafenon).
- Leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych (takie jak ryfampicyna, klarytromycyna,
telitromycyna, erytromycyna).
- Leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (takie jak ketokonazol, itrakonazol, posakonazol,
worikonazol, flukonazol),
- Leki stosowane w leczeniu HIV/AIDS i zapalenia wątroby typu C (inhibitory proteazy takie jak
rytonawir, telaprewir).
- Leki stosowane w zapobieganiu wymiotom i nudnościom po zabiegu chirurgicznym lub chemioterapii
(np. aprepitant).
- Leki, o których wiadomo, że zwiększają ryzyko zmian w aktywności elektrycznej serca (np. niektóre
leki przeciwpsychotyczne i antybiotyki).
Stimuloton z jedzeniem, piciem i alkoholem
W trakcie leczenia lekiem Stimuloton nie należy spożywać napojów alkoholowych.
Jednoczesne spożywanie pokarmów nie ma wpływu na wchłanianie leku. Lek w postaci tabletek można
przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłku.
Nie należy spożywać soku grejpfrutowego podczas przyjmowania leku Stimuloton, ponieważ sok ten
może zwiększać stężenie sertraliny w organizmie pacjenta.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Nie potwierdzono w pełni bezpieczeństwa stosowania sertraliny u kobiet w ciąży. Stimuloton można
stosować u kobiet w ciąży wyłącznie wtedy, gdy według oceny lekarza korzyści dla matki ze stosowania
leku przeważają nad potencjalnymi zagrożeniami dla płodu.
Przyjmowanie leku Stimuloton pod koniec ciąży może zwiększać ryzyko poważnego krwotoku z
pochwy, występującego krótko po porodzie, zwłaszcza jeśli w wywiadzie stwierdzono u pacjentki
zaburzenia krzepnięcia krwi. Jeśli pacjentka przyjmuje lek Stimuloton, powinna poinformować o
tym lekarza lub położną, aby mogli udzielić pacjentce odpowiednich porad.
Należy upewnić się, czy położna i (lub) lekarz wiedzą, że pacjentka przyjmuje lek Stimuloton. Leki takie
jak Stimuloton przyjmowane zwłaszcza w ostatnich 3 miesiącach ciąży mogą zwiększać ryzyko
wystąpienia u dziecka poważnej choroby, zwanej zespołem przetrwałego nadciśnienia płucnego u
noworodków (PPHN), w której dziecko ma przyspieszony oddech i sinieje. Objawy te zwykle występują w
ciągu 24 godzin po urodzeniu. Jeśli tak się stanie, należy niezwłocznie poinformować położną i (lub)
lekarza.
U noworodka mogą też wystąpić inne stany, ujawniające się zwykle w pierwszej dobie życia. Do objawów
należą:
- trudności z oddychaniem,
- sina skóra, zbyt chłodna albo rozgrzana, jak w gorączce,
- sine usta,
- wymioty lub problemy z karmieniem,
- silne zmęczenie, problemy z zasypianiem, ciągły płacz,
- zbyt napięte albo zbyt wiotkie mięśnie,
- drżenia lub drgawki,
- nasilone odruchy,
- pobudliwość
- małe stężenie glukozy (cukru) we krwi.
Jeśli u dziecka pacjentki stwierdzono po urodzeniu którykolwiek z tych objawów lub jeśli pacjentka
niepokoi się o jego zdrowie, należy zgłosić się do lekarza lub położnej po poradę.
Karmienie piersią
Sertralina przenika do mleka matki. Stimuloton można stosować u kobiet w okresie karmienia piersią, jeśli
według oceny lekarza korzyści ze stosowania leku dla matki przeważają nad potencjalnymi zagrożeniami
dla dziecka.
Płodność
W badaniach na zwierzętach wykazano, że niektóre leki, takie jak Stimuloton, mogą obniżać jakość
nasienia. Teoretycznie może to mieć wpływ na płodność, jednak jak dotąd u ludzi nie obserwowano
takiego efektu.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Leki psychotropowe, takie jak sertralina, mogą wywierać wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub
obsługiwania maszyn. Należy odczekać z wykonywaniem wyżej wymienionych czynności do chwili, gdy
będzie wiadomo, w jaki sposób lek Stimuloton wpływa na zdolność pacjenta do ich wykonywania.
Stimuloton zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.3. Jak stosować lek Stimuloton
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.
W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Zalecana dawka to:
Dorośli
- depresja i zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (ZO-K)
Zwykle stosowana skuteczna dawka w leczeniu depresji i zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjne (ZO-K) to
50 mg na dobę. Dawkę dobową można zwiększać stopniowo, o 50 mg, w odstępach co najmniej jednego
tygodnia przez okres kilku tygodni. Maksymalna zalecana dawka to 200 mg na dobę.
- lęk napadowy, zespół lęku społecznego i zespół lęku pourazowego (PTSD)
Leczenie lęku napadowego, zespołu lęku społecznego i zespołu lęku pourazowego (PTSD) należy
rozpocząć od dawki 25 mg na dobę, po upływie tygodnia zwiększając ją do 50 mg na dobę. Dawkę
dobową można następnie zwiększać stopniowo, za każdym razem o 50 mg, przez kilka tygodni.
Maksymalna zalecana dawka to 200 mg na dobę.
Stosowanie u dzieci i młodzieży
Lek Stimuloton można stosować w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku 6-17 lat wyłącznie z zaburzeniami
obsesyjno-kompulsyjnymi (ZO-K).
- Zalecana dawka początkowa u dzieci w wieku od 6 do 12 lat z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi
(ZO-K) to 25 mg na dobę. Po upływie 1 tygodnia lekarz może ją zwiększyć do 50 mg na dobę.
Maksymalna dawka wynosi 200 mg na dobę.
- Zalecana dawka początkowa u dzieci w wieku od 13 do 17 lat z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi
(ZO-K) to 50 mg na dobę. Maksymalna dawka wynosi 200 mg na dobę.
Pacjenci z chorobami wątroby lub nerek powinni o tym powiedzieć lekarzowi i postępować zgodnie z jego
zaleceniami.
Sposób podawania
Stimuloton można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od spożywania posiłku.
Lek przyjmować jeden raz na dobę, rano lub wieczorem.
Tabletkę można podzielić na równe dawki.
Lekarz poinformuje pacjenta, jak długo powinien przyjmować lek. Okres leczenia zależy od rodzaju
choroby i od reakcji pacjenta na leczenie. Poprawa może rozpocząć się dopiero po kilku tygodniach
leczenia. Leczenie depresji powinno zazwyczaj trwać przez 6 miesięcy od czasu poprawy.
Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Stimuloton
Jeśli pacjent przypadkowo przyjmie zbyt dużo leku Stimuloton, należy bezzwłocznie zawiadomić lekarza
lub zgłosić się na oddział medycyny ratunkowej najbliższego szpitala. Zawsze należy zabrać ze sobą
opakowanie leku z etykietą, niezależnie od tego, czy został w nim lek, czy nie.
Objawy przedawkowania mogą obejmować senność, nudności i wymioty, przyspieszenie rytmu serca,
drżenia mięśniowe, pobudzenie, zawroty głowy i w rzadkich przypadkach utratę przytomności.
Pominięcie zastosowania leku Stimuloton
Jeśli pacjent zapomni przyjąć dawkę leku Stimuloton, nie należy przyjmować pominiętej dawki. Następną
dawkę należy przyjąć o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia
pominiętej dawki.
Przerwanie stosowania leku Stimuloton
Nie należy zaprzestawać przyjmowania leku Stimuloton bez porozumienia z lekarzem.
Lekarz powinien stopniowo zmniejszać dawkę leku Stimuloton przez kilka tygodni, aż pacjent ostatecznie
zaprzestanie jego przyjmowania. U pacjenta, który nagle przerwie stosowanie leku, mogą wystąpić
działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, drętwienia, zaburzenia snu, pobudzenie lub lęk, bóle
głowy, nudności, wymioty i drżenia mięśniowe. Jeśli po zaprzestaniu zażywania leku Stimuloton u
pacjenta wystąpią którekolwiek z wymienionych działań niepożądanych lub inne działania niepożądane,
należy zwrócić się do lekarza.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do
lekarza lub farmaceuty.4. Możliwe działania niepożądane:
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Najczęściej występującym działaniem niepożądanym są nudności. Działania niepożądane zależą od dawki
i często zanikają lub słabną w miarę kontynuowania leczenia.
Należy niezwłocznie zawiadomić lekarza:
jeśli po przyjęciu tego leku u pacjenta wystąpią jakiekolwiek z następujących objawów, ponieważ mogą
one być poważne:
- Ciężka wysypka skórna, która powoduje tworzenie się pęcherzy (rumień wielopostaciowy; pęcherze
mogą pojawiać się w jamie ustnej i na języku). Mogą to być objawy stanu zwanego zespołem
Stevensa-Johnsona lub toksyczno-rozpływnej martwicy naskórka. W takich przypadkach lekarz
przerwie leczenie.
- Reakcja alergiczna lub alergia, z takimi objawami jak: swędząca wysypka skórna, problemy z
oddychaniem, świszczący oddech, obrzęk powiek, twarzy lub warg.
- Pobudzenie, splątanie, omamy, biegunka, nudności, wymioty, temperatura ciała powyżej 38 °C i
wysokie ciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, wzmożone napięcie mięśni, drżenie i przyspieszenie
rytmu serca. Są to objawy zespołu serotoninowego lub złośliwego zespołu neuroleptycznego. W
rzadkich przypadkach zespoły te mogą wystąpić, gdy pacjent przyjmuje niektóre inne leki w tym
samym czasie co sertralinę. Lekarz może wówczas przerwać stosowane u pacjenta leczenie.
- Zażółcenie skóry i oczu, co może oznaczać uszkodzenie wątroby.
- Objawy depresji z myślami samobójczymi.
- Niepokój ruchowy i niemożność usiedzenia lub ustania w jednym miejscu po rozpoczęciu stosowania
leku Stimuloton. Jeśli pacjent zacznie odczuwać niepokój ruchowy, powinien o tym powiedzieć
lekarzowi.
- Napad padaczkowy.
- Epizody maniakalne (patrz punkt 2. Ostrzeżenia i środki ostrożności).
Następujące działania niepożądane obserwowano w badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów.
Bardzo częste (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób):
- bezsenność, zawroty głowy, senność, bóle głowy,
- biegunka, nudności, suchość w jamie ustnej,
- zaburzenia wytrysku,
- zmęczenie.
Częste (mogą wystąpić nie więcej niż u 1 na 10 osób):
- zapalenie oskrzeli, ból gardła, katar,
- jadłowstręt, zwiększone łaknienie,
- lęk, depresja, pobudzenie, zmniejszenie zainteresowania seksem, nerwowość,
nietypowe samopoczucie, koszmary senne, zgrzytanie zębami,
- drżenia mięśniowe, zaburzenia ruchów mięśniowych (takie jak zwiększona aktywność
ruchowa, zwiększone napięcie mięśniowe, trudności z chodzeniem oraz sztywność mięśni,
skurcze i niezależne od woli ruchy mięśni)*, drętwienia i mrowienia, zwiększone napięcie
mięśni, brak koncentracji, zaburzenia smaku,
- zaburzenia widzenia,
- dzwonienie w uszach,
- kołatanie serca,
- uderzenia gorąca,
- ziewanie,
- zaburzenia żołądkowe, zaparcia, ból brzucha, wymioty, oddawanie gazów,
- zwiększona potliwość, wysypka,
- bóle kręgosłupa, bóle stawów, bóle mięśniowe,
- nieregularne miesiączkowanie, zaburzenia wzwodu,
- złe samopoczucie, ból w klatce piersiowej, osłabienie, gorączka,
- zwiększenie masy ciała,
- urazy.
Niezbyt częste (mogą wystąpić nie więcej niż u 1 na 100 osób):
- zaburzenia jelitowe, zakażenie ucha,
- nowotwór,
- nadwrażliwość, alergia sezonowa,
- zmniejszone stężenie hormonów tarczycy,
- myśli samobójcze, zachowania samobójcze*, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia myślenia,
zobojętnienie, omamy, agresja, uczucie euforii, urojenia,
- niepamięć, osłabienie czucia, niezależne od woli skurcze mięśni, utrata przytomności,
zwiększona aktywność ruchowa, migrena, drgawki, zawroty głowy podczas wstawania,
zaburzenia koordynacji, zaburzenia mowy,
- powiększenie źrenic,
- ból ucha,
- przyspieszenie rytmu serca, problemy z sercem,
- zaburzenia krwotoczne (w tym krwawienia z żołądka)*, wysokie ciśnienie krwi, nagłe
zaczerwienienie skóry, krew w moczu,
- duszność, krwawienie z nosa, trudności w oddychaniu, świszczący oddech,
- smoliste stolce, zaburzenia stomatologiczne, zapalenie przełyku, problemy z językiem,
hemoroidy, zwiększone wydzielanie śliny, trudności z połykaniem, odbijanie, choroby języka,
- obrzęk oczu, pokrzywka, wypadanie włosów, świąd, purpurowe plamki na skórze, zaburzenia
skórne z tworzeniem się pęcherzy, suchość skóry, obrzęk twarzy, zimne poty,
- choroba zwyrodnieniowa stawów, tiki mięśniowe, bolesne skurcze mięśni*, osłabienie siły
mięśniowej,
- zwiększenie częstości oddawania moczu, problemy z oddawaniem moczu, niemożność
oddania moczu, nietrzymanie moczu, zwiększenie ilości wydalanego moczu, oddawanie
moczu w nocy,
- zaburzenia seksualne, nadmierne krwawienia z dróg rodnych, krwotok z dróg rodnych,
zaburzenia seksualne u kobiet,
- obrzęk nóg, dreszcze, trudności w chodzeniu, wzmożone pragnienie,
- zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, zmniejszenie masy ciała.
- W trakcie leczenia sertraliną lub krótko po jego zakończeniu zgłaszano przypadki myśli
i zachowań samobójczych (patrz punkt 2).
Rzadkie (mogą wystąpić nie więcej niż u 1 na 1000 osób):
- zapalenie uchyłka, obrzęk węzłów chłonnych, zmniejszenie liczby płytek krwi*, zmniejszenie
liczby krwinek białych*,
- ciężkie reakcje alergiczne,
- zaburzenia endokrynologiczne*,
- wysokie stężenie cholesterolu, problemy związane z utrzymaniem prawidłowego stężenia
cukru we krwi (cukrzyca), niskie stężenie cukru we krwi, zwiększenie stężenia cukru we
krwi*, niskie stężenie soli we krwi*,
- fizyczne objawy spowodowane stresem lub emocjami, koszmary senne*, uzależnienie lekowe,
lunatykowanie, przedwczesny wytrysk,
- śpiączka, nieprawidłowe ruchy, trudności z poruszaniem się, zwiększenie wrażliwości
czuciowej, nagły silny ból głowy (który może być objawem ciężkiego stanu zwanego
zespołem przejściowego skurczu naczyń mózgowych)*, zaburzenia czucia,
- mroczki przed oczami, jaskra, podwójne widzenie, światłowstręt, krew w oku, źrenice
nierównej wielkości*, zaburzenia widzenia*, problemy z łzawieniem,
- plamy przed oczami, jaskra, podwójne widzenie, nadwrażliwość na światło, krew w
oku, nierówne źrenice, nieprawidłowe widzenie, zaburzenia wydzielania łez
- zawał serca, uczucie zbliżającego się omdlenia, omdlenia lub dyskomfort w klatce piersiowej,
które mogą być objawami zmian w elektrycznej aktywności serca (widocznych na
elektrokardiogramie) lub nieprawidłowego rytmu serca*, spowolnienie rytmu serca,
- pogorszenie krążenia krwi w obrębie kończyn górnych i dolnych,
- przyspieszenie oddychania, postępujące włóknienie tkanki płucnej (choroba śródmiąższowa
płuc)*, skurcz krtani, trudności z mówieniem, spowolnienie oddychania, czkawka,
- postać choroby płuc, w której eozynofile (rodzaj białych krwinek) pojawiają się w płucach
w zwiększonej liczbie (eozynofilowe zapalenie płuc),
- owrzodzenie jamy ustnej, zapalenie trzustki*, obecność krwi w stolcu, owrzodzenie języka,
bolesność w jamie ustnej,
- zaburzenia czynności wątroby, ciężkie zaburzenia czynności wątroby*, zażółcenie skóry i oczu
(żółtaczka)*,
- reakcja skórna na słońce*, obrzęk skóry*, nieprawidłowa struktura włosa, nieprawidłowy
zapach skóry, wysypka skóry owłosionej,
- rozpad tkanki mięśniowej*, zaburzenia kości,
- problem z rozpoczęciem oddawania moczu, zmniejszone oddawanie moczu,
- wyciek z brodawek sutkowych, suchość pochwy, wydzielina z narządów płciowych, bolący
czerwony penis i napletek, powiększenie piersi*, długotrwały wzwód prącia,
- przepuklina, zmniejszenie tolerancji lekowej,
- zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi, nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych*,
nieprawidłowe wyniki badania nasienia, problemy z krzepnięciem krwi*,
- zwiotczenie naczyń krwionośnych.
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- szczękościsk*
- moczenie nocne*
- częściowa utrata widzenia
- zapalenie okrężnicy (powodujące biegunkę)
- ciężki krwotok z pochwy, występujący krótko po porodzie (krwotok poporodowy), patrz
dodatkowe informacje w podpunkcie Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność w
punkcie 2.
- osłabienie mięśni i silny ból mięśni, mogące być objawem zaburzenia przypominającego
acydurię glutarową typu II*.
* działania niepożądane zgłoszone po wprowadzeniu leku do obrotu
Dodatkowe działania niepożądane u dzieci i młodzieży:
W badaniach klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży działania niepożądane były na ogół
podobne do występujących u dorosłych (patrz powyżej). Najczęściej występującymi działaniami
niepożądanymi u dzieci i młodzieży były: bóle głowy, bezsenność, biegunka i nudności.
Objawy występujące po przerwaniu stosowania:
Po nagłym przerwaniu stosowania leku mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak
zawroty głowy, drętwienia, zaburzenia snu, pobudzenie lub lęk, bóle głowy, nudności,
wymioty i drżenia mięśniowe (patrz punkt 3. Przerwanie stosowania leku Stimuloton).
U pacjentów przyjmujących tego rodzaju leki zaobserwowano wzrost ryzyka złamań kości.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.5. Jak przechowywać lek Stimuloton
Ten lek nie wymaga żadnych specjalnych warunków przechowywania.
Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności (miesiąc i rok) zamieszczonego na pudełku
tekturowym po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Stimuloton
Substancją czynną leku jest sertralina: każda tabletka powlekana zawiera 50 mg sertraliny w postaci
chlorowodorku.
Pozostałe składniki to: magnezu stearynian, hydroksypropyloceluloza, karboksymetyloskrobia
sodowa, wapnia wodorofosforan dwuwodny, celuloza mikrokrystaliczna.
Otoczka:
hypromeloza, makrogol 6000, tytanu dwutlenek (E 171).
Jak wygląda lek Stimuloton i co zawiera opakowanie
Białe lub prawie białe, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane z napisem E 271 po jednej
stronie oraz z rowkiem dzielącym po drugiej stronie. Tabletkę można podzielić na równe dawki.
Lek Stimuloton jest dostępny w blistrach. Każde pudełko zawiera 30 tabletek.
Podmiot odpowiedzialny
PROTERAPIA Spółka z o.o.
ul. Komitetu Obrony Robotników 45 D
02-146 Warszawa
Wytwórca
EGIS Pharmaceuticals PLC
Mátyás király u. 65
9900 Körmend
Węgry
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do
miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
Nazwa: EGIS Polska Sp. z o.o.
ul. Komitetu Obrony Robotników 45 D
02-146 Warszawa
Numer telefonu: (22) 417 92 00
Data ostatniej aktualizacji ulotki: 04.07.2025
Lek Stimuloton zawiera substancję czynną sertralinę. Sertralina należy do grupy leków nazywanych
selektywnymi inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI); leki te stosowane są w leczeniu
zaburzeń depresyjnych i (lub) zaburzeń lękowych.
Lek Stimuloton może być stosowany w leczeniu:
- depresji i zapobieganiu nawrotowi depresji (u dorosłych)
- zespołu lęku społecznego (u dorosłych)
- zespołu lęku pourazowego (tzw. post-traumatic stress disorder,PTSD) (u dorosłych)
- leku napadowego (u dorosłych)
- zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (ZO-K) (u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 6-17 lat).
Depresja jest chorobą, w której chory odczuwa smutek, ma trudności ze snem lub z odczuwaniem radości z
życia.
Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne i lęk napadowy są chorobami związanymi z lękiem, z towarzyszącym
mu ciągłym niepokojem z powodu uporczywych wyobrażeń (obsesji), które powodują wykonywanie
powtarzalnych rytuałów (czynności przymusowe - kompulsje).
Zespół lęku pourazowego (tzw. post-traumatic stress disorder,PTSD) jest stanem, który może wystąpić
po traumatycznym przeżyciu i cechuje się pewnymi objawami podobnymi do depresji i lęku. Zespół lęku
społecznego (fobia społeczna) jest chorobą związaną z lękiem. Charakteryzuje się uczuciem nasilonego
lęku lub stresu w sytuacjach społecznych (takich jak rozmowa z obcymi osobami, przemawianie przed
grupą ludzi, jedzenie lub picie w obecności innych ludzi lub martwienie się o swoje potencjalnie
zawstydzające zachowanie).
Lekarz zadecydował, że ten lek nadaje się do leczenia choroby występującej u pacjenta.
Pacjent powinien poradzić się lekarza, jeśli nie jest pewien, dlaczego otrzymuje lek Stimuloton.2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Stimuloton
Kiedy nie stosować leku Stimuloton
- Jeśli pacjent ma uczulenie na sertralinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
- Jeśli pacjent stosuje lub stosował leki nazywane inhibitorami monoaminooksydazy (inhibitory MAO
takie jak moklobemid, selegilina) lub leki podobne do inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) (np.
linezolid). Po zakończeniu leczenia sertraliną trzeba odczekać co najmniej tydzień przed rozpoczęciem
leczenia inhibitorem monoaminooksydazy (MAO). Po zakończeniu leczenia inhibitorem
monoaminooksydazy (MAO) trzeba odczekać co najmniej 2 tygodnie, zanim będzie można rozpocząć
leczenie sertraliną.
- Jeśli pacjent stosuje pimozyd (lek stosowany w zaburzeniach psychicznych, takich jak psychozy).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Stimuloton, należy omówić to z lekarzem.
Nie każdy lek jest odpowiedni dla każdej osoby.Przed rozpoczęciem stosowania leku Stimuloton, należy
omówić to z lekarzem, jeśli u pacjenta występuje obecnie lub występował w przeszłości któryś z
poniższych stanów:
- Padaczka lub napady drgawkowe w wywiadzie. W przypadku wystąpienia ataku (padaczkowego)
należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
- Występująca w przeszłości choroba maniakalno-depresyjna (dwubiegunowa) lub schizofrenia. W razie
wystąpienia epizodu maniakalnego należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
- Myśli samobójcze - występujące obecnie lub w przeszłości (patrz poniżej-myśli samobójcze i nasilenie
depresji lub zaburzeń lękowych).
- Zespół serotoninowy lub złośliwy zespół neuroleptyczny. W rzadkich przypadkach zespoły te mogą
wystąpić u pacjentów, którzy przyjmowali inne leki (takie jak niektóre leki przeciwdepresyjne,
pochodne amfetaminy, tryptany, błękit metylenowy, leki przeciwpsychotyczne i inni antagoniści
dopaminy oraz leki opioidowe, takie jak buprenorfina (lub jej połączenie z naloksonem), patrz punkt
„Stimuloton a inne leki”) w tym samym czasie co sertralinę (objawy, patrz punkt 4. Możliwe działania
niepożądane). Należy ustalić z lekarzem, czy u pacjenta występowała w przeszłości któraś z tych
chorób.
- Obniżone stężenie sodu we krwi, ponieważ może ono wystąpić w wyniku stosowania leku Stimuloton.
Należy również powiadomić lekarza o przyjmowaniu leków na nadciśnienie tętnicze, ponieważ mogą
one również zmieniać stężenie sodu we krwi.
Szczególną ostrożność muszą zachować osoby w podeszłym wieku, gdyż mogą być bardziej narażone
na zmniejszenie stężenia sodu we krwi (patrz powyżej).
- Choroba wątroby; lekarz może zadecydować o zmniejszeniu dawki leku Stimuloton.
- Cukrzyca; lek Stimuloton może wpływać na zmianę stężenia glukozy we krwi, dlatego może być
konieczna zmiana dawkowania leków przeciwcukrzycowych.
- Zaburzenia krwotoczne (skłonność do siniaków) lub jeśli pacjentka jest w ciąży (patrz „Ciąża,
karmienie piersią i wpływ na płodność”), a także stosowanie w przeszłości leków przeciwdziałających
krzepnięciu krwi (np. kwasu acetylosalicylowego (aspiryny) lub warfaryny) lub mogących zwiększać
ryzyko krwawienia.
- Pacjent ma mniej niż 18 lat: u dzieci i młodzieży od 6 do 17 lat lek Stimuloton może być stosowany
wyłącznie w leczeniu zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (ZO-K). Osoby leczone z powodu tej
choroby powinny być ściśle obserwowane przez lekarza (patrz stosowanie u dzieci i młodzieży,
poniżej).
- Pacjent otrzymuje terapię elektrowstrząsową (EW).
- Problemy z oczami, np. pewne rodzaje jaskry (zwiększone ciśnienie w oku).
- Nieprawidłowości pracy serca obserwowane w badaniu EKG, nazywane wydłużeniem odstępu QT.
- Choroba serca, obniżone stężenie potasu lub magnezu, stwierdzony u któregokolwiek z krewnych
wydłużony odstęp QT, wolna czynność serca i jednoczesne przyjmowanie leków powodujących
wydłużenie odstępu QT
Niepokój psychoruchowy, akatyzje:
Stosowanie leku Stimuloton wiązano z pojawianiem się akatyzji (stanu charakteryzującego się niepokojem
ruchowym i przymusem wykonywania ruchów - często z niemożnością siedzenia lub stania w miejscu).
Stan ten występuje na ogół w ciągu pierwszych tygodni leczenia. Należy skontaktować się z lekarzem w
przypadku zwiększania dawki leku, gdyż może to być szkodliwe u pacjentów, u których występują takie
objawy.
Objawy odstawienia:
Po przerwaniu leczenia często występują objawy odstawienia, zwłaszcza jeśli leczenie zostało przerwane
nagle (patrz punkt 3: Przerwanie stosowania leku Stimuloton i punkt 4: Możliwe działania niepożądane).
Ryzyko wystąpienia objawów odstawienia zależy od długości okresu leczenia, dawki i szybkości
zmniejszania dawki. Objawy te wykazują na ogół słabe lub umiarkowane nasilenie, jednak u niektórych
pacjentów mogą być ciężkie. Występują zazwyczaj w ciągu pierwszych dni po przerwaniu leczenia.
Zwykle ustępują samoistnie w ciągu 2 tygodni, jednak u niektórych pacjentów mogą utrzymywać się
dłużej (przez 2-3 miesiące lub dłużej). W przypadku decyzji o zakończeniu leczenia lekiem Stimuloton,
zaleca się stopniowe redukowanie dawki w ciągu kilku tygodni lub miesięcy. Zawsze należy omówić z
lekarzem najlepszy sposób zakończenia leczenia.
Myśli samobójcze, nasilenie depresji lub zaburzeń lękowych:
Osoby, u których występuje depresja i (lub) zaburzenia lękowe, mogą czasami mieć myśli o
samookaleczeniu lub o popełnieniu samobójstwa. Takie objawy czy zachowanie mogą nasilać się na
początku stosowania leków przeciwdepresyjnych, ponieważ leki te zaczynają działać zazwyczaj po
upływie 2 tygodni, czasem później.
Wystąpienie myśli samobójczych, myśli o samookaleczeniu lub popełnieniu samobójstwa jest
bardziej prawdopodobne jeżeli:
- u pacjenta w przeszłości występowały myśli samobójcze lub chęć samookaleczenia
- pacjent jest młodym dorosłym; dane z badań klinicznych wskazują na zwiększone ryzyko wystąpienia
zachowań samobójczych u osób w wieku poniżej 25 lat z zaburzeniami psychicznymi, którzy byli
leczeni lekami przeciwdepresyjnymi.
Jeśli u pacjenta występują myśli samobójcze lub myśli o samookaleczeniu, należy niezwłocznie
skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala.
Pomocne może okazać się poinformowanie krewnych lub przyjaciół o depresji lub zaburzeniach lękowych
oraz poproszenie ich o przeczytanie tej ulotki. Pacjent może zwrócić się z prośbą o pomoc do krewnych
lub przyjaciół i prosić o informowanie go, jeśli zauważą, że depresja lub lęk nasiliły się lub wystąpiły
niepokojące zmiany w zachowaniu.
Zaburzenia czynności seksualnych
Leki, takie jak Stimuloton, (tzw. selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI), mogą
spowodować wystąpienie objawów zaburzeń czynności seksualnych (patrz punkt 4). W niektórych
przypadkach objawy te utrzymywały się po przerwaniu leczenia.
Dzieci i młodzież
Zwykle leku Stimuloton nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, z wyjątkiem
pacjentów z zaburzeniem obsesyjno-kompulsyjnym (ZO-K). U pacjentów w wieku poniżej 18 lat istnieje
większe ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i
wrogość (głównie zachowania agresywne, buntownicze i złość), jeśli stosują leki z tej grupy. Jednak lekarz
może przepisać lek Stimuloton pacjentowi w wieku poniżej 18 lat, jeśli będzie to w interesie pacjenta. Jeśli
lekarz przepisze lek Stimuloton pacjentowi w wieku poniżej 18 lat, a pacjent chce to omówić, należy się
skontaktować z lekarzem. Należy poinformować lekarza, jeśli u osoby w wieku poniżej 18 lat stosującej
Stimuloton pojawi się lub nasili któryś z wyżej wymienionych objawów. W długoterminowym badaniu
obserwacyjnym trwającym przez okres 3 lat z udziałem powyżej 900 dzieci w wieku od 6 do 16 lat
przepowadzono ocenę bezpieczeństwa długotrwałego stosowania sertraliny pod względem jego wpływu na
wzrost, dojrzewanie, uczenie się (funkcje poznawcze) oraz zachowanie. Ogólnie, wyniki badań wykazały,
że dzieci leczone sertraliną rozwijały się prawidłowo, z wyjątkiem niewielkiego przyrostu masy ciała u
dzieci leczonych wyższą dawką.
Stimuloton a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie
lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Niektóre leki mogą wpływać na sposób działania leku Stimuloton lub sam lek Stimuloton może
zmniejszać skuteczność innych leków przyjmowanych w tym samym czasie.
Stosowanie leku Stimuloton jednocześnie z następującymi lekami może powodować ciężkie działania
niepożądane:
- Leki będące inhibitorami monoaminooksydazy (inhibitory MAO ), np. moklobemid (stosowany w
leczeniu depresji) oraz selegilina (stosowana w chorobie Parkinsona), antybiotyk linezolid oraz błękit
metylenowy (stosowany w leczeniu wysokiego stężenia methemoglobiny we krwi). Nie należy
stosować leku Stimuloton z tymi lekami.
- Leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych (pimozyd). Nie należy stosować leku Stimuloton
jednocześnie z pimozydem.
Należy powiadomić lekarza, jeśli pacjent przyjmuje następujące leki:
- Leki zawierające pochodne amfetaminy (stosowane w zespole nadpobudliwości psychoruchowej z
deficytem uwagi (ang. Attention deficyt hyperactivity disorder, ADHD), nadmiernej senności i
otyłości).
- Leki roślinne zawierające ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum). Działanie ziela
dziurawca zwyczajnego może utrzymywać się przez 1-2 tygodnie.
- Produkty zawierające aminokwas tryptofan.
- Leki stosowane w leczeniu ciężkiego lub przewlekłego bólu (opioidy np. tramadol, fentanyl).
- Leki zawierające buprenorfinę (stosowaną w leczeniu uzależnienia od opioidów lub silnego bólu) lub
buprenorfinę w połączeniu z naloksonem (w leczeniu uzależnienia od opioidów).
- Leki stosowane do znieczulenia (fentanyl, miwakurium, suksametonium).
- Leki stosowane w leczeniu migren (np. sumatryptan).
- Leki przeciwdziałające krzepnięciu krwi (warfaryna).
- Leki stosowane w leczeniu bólu, zapalenia stawów (niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), np.
ibuprofen, kwas salicylowy (aspiryna)).
- Metamizol, lek stosowany w leczeniu bólu i gorączki.
- Leki uspokajające (diazepam).
- Leki moczopędne (nazywane również tabletkami odwadniającymi).
- Leki stosowane w leczeniu padaczki (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina).
- Leki stosowane w leczeniu cukrzycy (tolbutamid).
- Leki stosowane w leczeniu nadmiernego wydzielania kwasu żołądkowego i choroby wrzodowej
(cymetydyna, omeprazol, lansoprazol, pantoprazol, rabeprazol).
- Leki stosowane w leczeniu manii i depresji (lit).
- Inne leki stosowane w leczeniu depresji (np. amitryptylina, nortryptylina, nefazodon, fluoksetyna,
fluwoksamina).
- Leki stosowane w leczeniu schizofrenii i innych zaburzeń psychicznych (takie jak perfenazyna,
lewomepromazyna i olanzapina).
- Leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego, bólu w klatce piersiowej lub regulacji
częstości i rytmu serca (takie jak werapamil, diltiazem, flekainid, propafenon).
- Leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych (takie jak ryfampicyna, klarytromycyna,
telitromycyna, erytromycyna).
- Leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (takie jak ketokonazol, itrakonazol, posakonazol,
worikonazol, flukonazol),
- Leki stosowane w leczeniu HIV/AIDS i zapalenia wątroby typu C (inhibitory proteazy takie jak
rytonawir, telaprewir).
- Leki stosowane w zapobieganiu wymiotom i nudnościom po zabiegu chirurgicznym lub chemioterapii
(np. aprepitant).
- Leki, o których wiadomo, że zwiększają ryzyko zmian w aktywności elektrycznej serca (np. niektóre
leki przeciwpsychotyczne i antybiotyki).
Stimuloton z jedzeniem, piciem i alkoholem
W trakcie leczenia lekiem Stimuloton nie należy spożywać napojów alkoholowych.
Jednoczesne spożywanie pokarmów nie ma wpływu na wchłanianie leku. Lek w postaci tabletek można
przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłku.
Nie należy spożywać soku grejpfrutowego podczas przyjmowania leku Stimuloton, ponieważ sok ten
może zwiększać stężenie sertraliny w organizmie pacjenta.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Ciąża
Nie potwierdzono w pełni bezpieczeństwa stosowania sertraliny u kobiet w ciąży. Stimuloton można
stosować u kobiet w ciąży wyłącznie wtedy, gdy według oceny lekarza korzyści dla matki ze stosowania
leku przeważają nad potencjalnymi zagrożeniami dla płodu.
Przyjmowanie leku Stimuloton pod koniec ciąży może zwiększać ryzyko poważnego krwotoku z
pochwy, występującego krótko po porodzie, zwłaszcza jeśli w wywiadzie stwierdzono u pacjentki
zaburzenia krzepnięcia krwi. Jeśli pacjentka przyjmuje lek Stimuloton, powinna poinformować o
tym lekarza lub położną, aby mogli udzielić pacjentce odpowiednich porad.
Należy upewnić się, czy położna i (lub) lekarz wiedzą, że pacjentka przyjmuje lek Stimuloton. Leki takie
jak Stimuloton przyjmowane zwłaszcza w ostatnich 3 miesiącach ciąży mogą zwiększać ryzyko
wystąpienia u dziecka poważnej choroby, zwanej zespołem przetrwałego nadciśnienia płucnego u
noworodków (PPHN), w której dziecko ma przyspieszony oddech i sinieje. Objawy te zwykle występują w
ciągu 24 godzin po urodzeniu. Jeśli tak się stanie, należy niezwłocznie poinformować położną i (lub)
lekarza.
U noworodka mogą też wystąpić inne stany, ujawniające się zwykle w pierwszej dobie życia. Do objawów
należą:
- trudności z oddychaniem,
- sina skóra, zbyt chłodna albo rozgrzana, jak w gorączce,
- sine usta,
- wymioty lub problemy z karmieniem,
- silne zmęczenie, problemy z zasypianiem, ciągły płacz,
- zbyt napięte albo zbyt wiotkie mięśnie,
- drżenia lub drgawki,
- nasilone odruchy,
- pobudliwość
- małe stężenie glukozy (cukru) we krwi.
Jeśli u dziecka pacjentki stwierdzono po urodzeniu którykolwiek z tych objawów lub jeśli pacjentka
niepokoi się o jego zdrowie, należy zgłosić się do lekarza lub położnej po poradę.
Karmienie piersią
Sertralina przenika do mleka matki. Stimuloton można stosować u kobiet w okresie karmienia piersią, jeśli
według oceny lekarza korzyści ze stosowania leku dla matki przeważają nad potencjalnymi zagrożeniami
dla dziecka.
Płodność
W badaniach na zwierzętach wykazano, że niektóre leki, takie jak Stimuloton, mogą obniżać jakość
nasienia. Teoretycznie może to mieć wpływ na płodność, jednak jak dotąd u ludzi nie obserwowano
takiego efektu.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Leki psychotropowe, takie jak sertralina, mogą wywierać wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub
obsługiwania maszyn. Należy odczekać z wykonywaniem wyżej wymienionych czynności do chwili, gdy
będzie wiadomo, w jaki sposób lek Stimuloton wpływa na zdolność pacjenta do ich wykonywania.
Stimuloton zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.3. Jak stosować lek Stimuloton
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.
W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Zalecana dawka to:
Dorośli
- depresja i zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (ZO-K)
Zwykle stosowana skuteczna dawka w leczeniu depresji i zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjne (ZO-K) to
50 mg na dobę. Dawkę dobową można zwiększać stopniowo, o 50 mg, w odstępach co najmniej jednego
tygodnia przez okres kilku tygodni. Maksymalna zalecana dawka to 200 mg na dobę.
- lęk napadowy, zespół lęku społecznego i zespół lęku pourazowego (PTSD)
Leczenie lęku napadowego, zespołu lęku społecznego i zespołu lęku pourazowego (PTSD) należy
rozpocząć od dawki 25 mg na dobę, po upływie tygodnia zwiększając ją do 50 mg na dobę. Dawkę
dobową można następnie zwiększać stopniowo, za każdym razem o 50 mg, przez kilka tygodni.
Maksymalna zalecana dawka to 200 mg na dobę.
Stosowanie u dzieci i młodzieży
Lek Stimuloton można stosować w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku 6-17 lat wyłącznie z zaburzeniami
obsesyjno-kompulsyjnymi (ZO-K).
- Zalecana dawka początkowa u dzieci w wieku od 6 do 12 lat z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi
(ZO-K) to 25 mg na dobę. Po upływie 1 tygodnia lekarz może ją zwiększyć do 50 mg na dobę.
Maksymalna dawka wynosi 200 mg na dobę.
- Zalecana dawka początkowa u dzieci w wieku od 13 do 17 lat z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi
(ZO-K) to 50 mg na dobę. Maksymalna dawka wynosi 200 mg na dobę.
Pacjenci z chorobami wątroby lub nerek powinni o tym powiedzieć lekarzowi i postępować zgodnie z jego
zaleceniami.
Sposób podawania
Stimuloton można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od spożywania posiłku.
Lek przyjmować jeden raz na dobę, rano lub wieczorem.
Tabletkę można podzielić na równe dawki.
Lekarz poinformuje pacjenta, jak długo powinien przyjmować lek. Okres leczenia zależy od rodzaju
choroby i od reakcji pacjenta na leczenie. Poprawa może rozpocząć się dopiero po kilku tygodniach
leczenia. Leczenie depresji powinno zazwyczaj trwać przez 6 miesięcy od czasu poprawy.
Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Stimuloton
Jeśli pacjent przypadkowo przyjmie zbyt dużo leku Stimuloton, należy bezzwłocznie zawiadomić lekarza
lub zgłosić się na oddział medycyny ratunkowej najbliższego szpitala. Zawsze należy zabrać ze sobą
opakowanie leku z etykietą, niezależnie od tego, czy został w nim lek, czy nie.
Objawy przedawkowania mogą obejmować senność, nudności i wymioty, przyspieszenie rytmu serca,
drżenia mięśniowe, pobudzenie, zawroty głowy i w rzadkich przypadkach utratę przytomności.
Pominięcie zastosowania leku Stimuloton
Jeśli pacjent zapomni przyjąć dawkę leku Stimuloton, nie należy przyjmować pominiętej dawki. Następną
dawkę należy przyjąć o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia
pominiętej dawki.
Przerwanie stosowania leku Stimuloton
Nie należy zaprzestawać przyjmowania leku Stimuloton bez porozumienia z lekarzem.
Lekarz powinien stopniowo zmniejszać dawkę leku Stimuloton przez kilka tygodni, aż pacjent ostatecznie
zaprzestanie jego przyjmowania. U pacjenta, który nagle przerwie stosowanie leku, mogą wystąpić
działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, drętwienia, zaburzenia snu, pobudzenie lub lęk, bóle
głowy, nudności, wymioty i drżenia mięśniowe. Jeśli po zaprzestaniu zażywania leku Stimuloton u
pacjenta wystąpią którekolwiek z wymienionych działań niepożądanych lub inne działania niepożądane,
należy zwrócić się do lekarza.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do
lekarza lub farmaceuty.4. Możliwe działania niepożądane:
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Najczęściej występującym działaniem niepożądanym są nudności. Działania niepożądane zależą od dawki
i często zanikają lub słabną w miarę kontynuowania leczenia.
Należy niezwłocznie zawiadomić lekarza:
jeśli po przyjęciu tego leku u pacjenta wystąpią jakiekolwiek z następujących objawów, ponieważ mogą
one być poważne:
- Ciężka wysypka skórna, która powoduje tworzenie się pęcherzy (rumień wielopostaciowy; pęcherze
mogą pojawiać się w jamie ustnej i na języku). Mogą to być objawy stanu zwanego zespołem
Stevensa-Johnsona lub toksyczno-rozpływnej martwicy naskórka. W takich przypadkach lekarz
przerwie leczenie.
- Reakcja alergiczna lub alergia, z takimi objawami jak: swędząca wysypka skórna, problemy z
oddychaniem, świszczący oddech, obrzęk powiek, twarzy lub warg.
- Pobudzenie, splątanie, omamy, biegunka, nudności, wymioty, temperatura ciała powyżej 38 °C i
wysokie ciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, wzmożone napięcie mięśni, drżenie i przyspieszenie
rytmu serca. Są to objawy zespołu serotoninowego lub złośliwego zespołu neuroleptycznego. W
rzadkich przypadkach zespoły te mogą wystąpić, gdy pacjent przyjmuje niektóre inne leki w tym
samym czasie co sertralinę. Lekarz może wówczas przerwać stosowane u pacjenta leczenie.
- Zażółcenie skóry i oczu, co może oznaczać uszkodzenie wątroby.
- Objawy depresji z myślami samobójczymi.
- Niepokój ruchowy i niemożność usiedzenia lub ustania w jednym miejscu po rozpoczęciu stosowania
leku Stimuloton. Jeśli pacjent zacznie odczuwać niepokój ruchowy, powinien o tym powiedzieć
lekarzowi.
- Napad padaczkowy.
- Epizody maniakalne (patrz punkt 2. Ostrzeżenia i środki ostrożności).
Następujące działania niepożądane obserwowano w badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów.
Bardzo częste (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób):
- bezsenność, zawroty głowy, senność, bóle głowy,
- biegunka, nudności, suchość w jamie ustnej,
- zaburzenia wytrysku,
- zmęczenie.
Częste (mogą wystąpić nie więcej niż u 1 na 10 osób):
- zapalenie oskrzeli, ból gardła, katar,
- jadłowstręt, zwiększone łaknienie,
- lęk, depresja, pobudzenie, zmniejszenie zainteresowania seksem, nerwowość,
nietypowe samopoczucie, koszmary senne, zgrzytanie zębami,
- drżenia mięśniowe, zaburzenia ruchów mięśniowych (takie jak zwiększona aktywność
ruchowa, zwiększone napięcie mięśniowe, trudności z chodzeniem oraz sztywność mięśni,
skurcze i niezależne od woli ruchy mięśni)*, drętwienia i mrowienia, zwiększone napięcie
mięśni, brak koncentracji, zaburzenia smaku,
- zaburzenia widzenia,
- dzwonienie w uszach,
- kołatanie serca,
- uderzenia gorąca,
- ziewanie,
- zaburzenia żołądkowe, zaparcia, ból brzucha, wymioty, oddawanie gazów,
- zwiększona potliwość, wysypka,
- bóle kręgosłupa, bóle stawów, bóle mięśniowe,
- nieregularne miesiączkowanie, zaburzenia wzwodu,
- złe samopoczucie, ból w klatce piersiowej, osłabienie, gorączka,
- zwiększenie masy ciała,
- urazy.
Niezbyt częste (mogą wystąpić nie więcej niż u 1 na 100 osób):
- zaburzenia jelitowe, zakażenie ucha,
- nowotwór,
- nadwrażliwość, alergia sezonowa,
- zmniejszone stężenie hormonów tarczycy,
- myśli samobójcze, zachowania samobójcze*, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia myślenia,
zobojętnienie, omamy, agresja, uczucie euforii, urojenia,
- niepamięć, osłabienie czucia, niezależne od woli skurcze mięśni, utrata przytomności,
zwiększona aktywność ruchowa, migrena, drgawki, zawroty głowy podczas wstawania,
zaburzenia koordynacji, zaburzenia mowy,
- powiększenie źrenic,
- ból ucha,
- przyspieszenie rytmu serca, problemy z sercem,
- zaburzenia krwotoczne (w tym krwawienia z żołądka)*, wysokie ciśnienie krwi, nagłe
zaczerwienienie skóry, krew w moczu,
- duszność, krwawienie z nosa, trudności w oddychaniu, świszczący oddech,
- smoliste stolce, zaburzenia stomatologiczne, zapalenie przełyku, problemy z językiem,
hemoroidy, zwiększone wydzielanie śliny, trudności z połykaniem, odbijanie, choroby języka,
- obrzęk oczu, pokrzywka, wypadanie włosów, świąd, purpurowe plamki na skórze, zaburzenia
skórne z tworzeniem się pęcherzy, suchość skóry, obrzęk twarzy, zimne poty,
- choroba zwyrodnieniowa stawów, tiki mięśniowe, bolesne skurcze mięśni*, osłabienie siły
mięśniowej,
- zwiększenie częstości oddawania moczu, problemy z oddawaniem moczu, niemożność
oddania moczu, nietrzymanie moczu, zwiększenie ilości wydalanego moczu, oddawanie
moczu w nocy,
- zaburzenia seksualne, nadmierne krwawienia z dróg rodnych, krwotok z dróg rodnych,
zaburzenia seksualne u kobiet,
- obrzęk nóg, dreszcze, trudności w chodzeniu, wzmożone pragnienie,
- zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, zmniejszenie masy ciała.
- W trakcie leczenia sertraliną lub krótko po jego zakończeniu zgłaszano przypadki myśli
i zachowań samobójczych (patrz punkt 2).
Rzadkie (mogą wystąpić nie więcej niż u 1 na 1000 osób):
- zapalenie uchyłka, obrzęk węzłów chłonnych, zmniejszenie liczby płytek krwi*, zmniejszenie
liczby krwinek białych*,
- ciężkie reakcje alergiczne,
- zaburzenia endokrynologiczne*,
- wysokie stężenie cholesterolu, problemy związane z utrzymaniem prawidłowego stężenia
cukru we krwi (cukrzyca), niskie stężenie cukru we krwi, zwiększenie stężenia cukru we
krwi*, niskie stężenie soli we krwi*,
- fizyczne objawy spowodowane stresem lub emocjami, koszmary senne*, uzależnienie lekowe,
lunatykowanie, przedwczesny wytrysk,
- śpiączka, nieprawidłowe ruchy, trudności z poruszaniem się, zwiększenie wrażliwości
czuciowej, nagły silny ból głowy (który może być objawem ciężkiego stanu zwanego
zespołem przejściowego skurczu naczyń mózgowych)*, zaburzenia czucia,
- mroczki przed oczami, jaskra, podwójne widzenie, światłowstręt, krew w oku, źrenice
nierównej wielkości*, zaburzenia widzenia*, problemy z łzawieniem,
- plamy przed oczami, jaskra, podwójne widzenie, nadwrażliwość na światło, krew w
oku, nierówne źrenice, nieprawidłowe widzenie, zaburzenia wydzielania łez
- zawał serca, uczucie zbliżającego się omdlenia, omdlenia lub dyskomfort w klatce piersiowej,
które mogą być objawami zmian w elektrycznej aktywności serca (widocznych na
elektrokardiogramie) lub nieprawidłowego rytmu serca*, spowolnienie rytmu serca,
- pogorszenie krążenia krwi w obrębie kończyn górnych i dolnych,
- przyspieszenie oddychania, postępujące włóknienie tkanki płucnej (choroba śródmiąższowa
płuc)*, skurcz krtani, trudności z mówieniem, spowolnienie oddychania, czkawka,
- postać choroby płuc, w której eozynofile (rodzaj białych krwinek) pojawiają się w płucach
w zwiększonej liczbie (eozynofilowe zapalenie płuc),
- owrzodzenie jamy ustnej, zapalenie trzustki*, obecność krwi w stolcu, owrzodzenie języka,
bolesność w jamie ustnej,
- zaburzenia czynności wątroby, ciężkie zaburzenia czynności wątroby*, zażółcenie skóry i oczu
(żółtaczka)*,
- reakcja skórna na słońce*, obrzęk skóry*, nieprawidłowa struktura włosa, nieprawidłowy
zapach skóry, wysypka skóry owłosionej,
- rozpad tkanki mięśniowej*, zaburzenia kości,
- problem z rozpoczęciem oddawania moczu, zmniejszone oddawanie moczu,
- wyciek z brodawek sutkowych, suchość pochwy, wydzielina z narządów płciowych, bolący
czerwony penis i napletek, powiększenie piersi*, długotrwały wzwód prącia,
- przepuklina, zmniejszenie tolerancji lekowej,
- zwiększenie stężenia cholesterolu we krwi, nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych*,
nieprawidłowe wyniki badania nasienia, problemy z krzepnięciem krwi*,
- zwiotczenie naczyń krwionośnych.
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- szczękościsk*
- moczenie nocne*
- częściowa utrata widzenia
- zapalenie okrężnicy (powodujące biegunkę)
- ciężki krwotok z pochwy, występujący krótko po porodzie (krwotok poporodowy), patrz
dodatkowe informacje w podpunkcie Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność w
punkcie 2.
- osłabienie mięśni i silny ból mięśni, mogące być objawem zaburzenia przypominającego
acydurię glutarową typu II*.
* działania niepożądane zgłoszone po wprowadzeniu leku do obrotu
Dodatkowe działania niepożądane u dzieci i młodzieży:
W badaniach klinicznych z udziałem dzieci i młodzieży działania niepożądane były na ogół
podobne do występujących u dorosłych (patrz powyżej). Najczęściej występującymi działaniami
niepożądanymi u dzieci i młodzieży były: bóle głowy, bezsenność, biegunka i nudności.
Objawy występujące po przerwaniu stosowania:
Po nagłym przerwaniu stosowania leku mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak
zawroty głowy, drętwienia, zaburzenia snu, pobudzenie lub lęk, bóle głowy, nudności,
wymioty i drżenia mięśniowe (patrz punkt 3. Przerwanie stosowania leku Stimuloton).
U pacjentów przyjmujących tego rodzaju leki zaobserwowano wzrost ryzyka złamań kości.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.5. Jak przechowywać lek Stimuloton
Ten lek nie wymaga żadnych specjalnych warunków przechowywania.
Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności (miesiąc i rok) zamieszczonego na pudełku
tekturowym po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Stimuloton
Substancją czynną leku jest sertralina: każda tabletka powlekana zawiera 50 mg sertraliny w postaci
chlorowodorku.
Pozostałe składniki to: magnezu stearynian, hydroksypropyloceluloza, karboksymetyloskrobia
sodowa, wapnia wodorofosforan dwuwodny, celuloza mikrokrystaliczna.
Otoczka:
hypromeloza, makrogol 6000, tytanu dwutlenek (E 171).
Jak wygląda lek Stimuloton i co zawiera opakowanie
Białe lub prawie białe, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane z napisem E 271 po jednej
stronie oraz z rowkiem dzielącym po drugiej stronie. Tabletkę można podzielić na równe dawki.
Lek Stimuloton jest dostępny w blistrach. Każde pudełko zawiera 30 tabletek.
Podmiot odpowiedzialny
PROTERAPIA Spółka z o.o.
ul. Komitetu Obrony Robotników 45 D
02-146 Warszawa
Wytwórca
EGIS Pharmaceuticals PLC
Mátyás király u. 65
9900 Körmend
Węgry
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do
miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
Nazwa: EGIS Polska Sp. z o.o.
ul. Komitetu Obrony Robotników 45 D
02-146 Warszawa
Numer telefonu: (22) 417 92 00
Data ostatniej aktualizacji ulotki: 04.07.2025
Dane o lekach i suplementach diety dostarcza ![](data:image/svg+xml,%3Csvg xmlns="http://www.w3.org/2000/svg" viewBox="0 0 100 70"%3E%3C/svg%3E)
