Spexotras proszek do sporz. roztw. doustnego(0,05 mg/ml) - but. + łącznik + strzyk. doustna

Doustnie. Leczenie powinien rozpoczynać i nadzorować wykwalifikowany lekarz posiadający doświadczenie w stosowaniu leków przeciwnowotworowych. Przed rozpoczęciem stosowania trametynibu, u pacjentów należy potwierdzić obecność mutacji genu BRAF V600E ocenioną za pomocą wyrobu medycznego do diagnostyki in vitro (IVD) z oznakowaniem CE i odpowiednim przeznaczeniem. Jeżeli wyrób medyczny do diagnostyki in vitro ze znakiem CE nie jest dostępny, potwierdzenie mutacji genu BRAF V600E należy ocenić za pomocą alternatywnego, zwalidowanego testu. Lek Spexotras jest stosowany w skojarzeniu z dabrafenibem w postaci tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej. Dawkowanie dabrafenibu w postaci tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej - patrz ChPL. Zalecaną dawkę trametynibu stosowaną raz na dobę ustala się na podstawie masy ciała. Schemat dawkowania w zależności od masy ciała. Mc. 8 kg - dawka trametynibu 0,3 mg (6 ml roztworu); mc. 9-10 kg - dawka 0,35 mg (7 ml roztworu); mc. 11 kg - dawka 0,4 mg (8 ml roztworu); mc. 12-13 kg - dawka 0,45 mg (9 ml roztworu); mc. 14-17 kg - dawka 0,55 mg (11 ml roztworu); mc. 18-21 kg - dawka 0,7 mg (14 ml roztworu); mc. 22-25 kg - dawka 0,85 mg (17 ml roztworu); mc. 26-29 kg - dawka 0,9 mg (18 ml roztworu); mc. 30-33 kg - dawka 1 mg (20 ml roztworu); mc. 34-37 kg - dawka 1,15 mg (23 ml roztworu); mc. 38-41 kg - dawka 1,25 mg (25 ml roztworu); mc. 42-45 kg - dawka 1,4 mg (28 ml roztworu); mc. 46-50 kg - dawka 1,6 mg (32 ml roztworu); mc. ≥51 kg - dawka 2 mg (40 ml roztworu). W razie konieczności masę ciała zaokrąglić do najbliższej wartości w kg. Nie ustalono zalecanej dawki dla pacjentów o mc. mniejszej niż 8 kg. Czas trwania leczenia. Leczenie trametynibem należy kontynuować do progresji choroby lub wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności. Dane dotyczące pacjentów z glejakiem w wieku powyżej 18 lat są ograniczone, dlatego kontynuacja leczenia pacjentów dorosłych powinna opierać się na indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka u każdego pacjenta przeprowadzonej przez lekarza. Pominięcie lub opóźnienie podania dawki. Jeśli dojdzie do pominięcia dawki leku, dawkę tę należy przyjąć tylko, jeśli do przyjęcia kolejnej wyznaczonej dawki pozostało więcej niż 12 h. W przypadku wystąpienia wymiotów po przyjęciu leku nie należy podawać dodatkowej dawki, a kolejną dawkę należy przyjąć o następnej wyznaczonej porze. Modyfikacja dawki. Jeśli wystąpią objawy toksyczności związane z leczeniem, wówczas należy jednocześnie zmniejszyć dawkę, okresowo przerwać leczenie lub odstawić na stałe zarówno trametynib, jak i dabrafenib. Wyjątki, w których konieczne są modyfikacje dawkowania tylko jednego z dwóch leków opisano szczegółowo poniżej dla zapalenia błony naczyniowej oka, nowotworów złośliwych z mutacją RAS poza lokalizacją na skórze (związanych głównie z dabrafenibem), zmniejszenia frakcji wyrzutowej lewej komory serca (LVEF), niedrożności naczyń żylnych siatkówki (RVO), odwarstwienia się nabłonka barwnikowego siatkówki (RPED) i choroby śródmiąższowej płuc (ILD)/nieinfekcyjnego zapalenia płuc (związanych głównie z trametynibem). Nie zaleca się modyfikowania dawek lub czasowego przerywania leczenia w przypadku działań niepożądanych, takich jak nowotwory złośliwe skóry (szczegółowe informacje ChPL dabrafenibu w postaci tabletek do sporządzania). Schemat modyfikacji dawkowania w zależności od stopnia nasilenia działań niepożądanych (z wyłączeniem gorączki). Stopień 1 lub stopień 2 (tolerowane) - kontynuować leczenie i kontrolować pacjenta odpowiednio do wskazań klinicznych. Stopień 2 (nietolerowane) lub stopień 3 - wstrzymać leczenie do czasu zmniejszenia nasilenia objawów toksyczności do stopnia 0 do 1., a następnie zmniejszyć dawkę o jeden poziom po wznowieniu leczenia (wskazówki dotyczące poziomu dawki poniżej). Stopień 4 - całkowicie zaprzestać leczenia lub wstrzymać leczenie do czasu zmniejszenia nasilenia objawów toksyczności do stopnia 0 do 1., a następnie zmniejszyć dawkę o jeden poziom po wznowieniu leczenia (wskazówki dotyczące poziomu dawki poniżej). Zalecane zmniejszenie dawki do ok. 75% zalecanej dawki (pierwszy poziom zmniejszenia dawki) i do około 50% zalecanej dawki (drugi poziom zmniejszenia dawki). Zalecane poziomy zmniejszania dawek z powodu działań niepożądanych. Mc. 8 kg - zalecana dawka - 6 ml (0,3 mg), dawka po pierwszym zmniejszeniu (raz na dobę) - 5 ml, dawka po drugim zmniejszeniu (raz na dobę) - 3 ml; mc. 9-10 kg - zalecana dawka - 7 ml (0,35 mg), dawka po pierwszym zmniejszeniu (raz na dobę) - 5 ml, dawka po drugim zmniejszeniu (raz na dobę) - 4 ml; mc. 11 kg - zalecana dawka - 8 ml (0,4 mg), dawka po pierwszym zmniejszeniu (raz na dobę) - 6 ml, dawka po drugim zmniejszeniu (raz na dobę) - 4 ml; mc. 12-13 kg - zalecana dawka - 9 ml (0,45 mg), dawka po pierwszym zmniejszeniu (raz na dobę) - 7 ml, dawka po drugim zmniejszeniu (raz na dobę) - 5 ml; mc. 14-17 kg - zalecana dawka - 11 ml (0,55 mg), dawka po pierwszym zmniejszeniu (raz na dobę) - 8 ml, dawka po drugim zmniejszeniu (raz na dobę) - 6 ml; mc. 18-21 kg - zalecana dawka - 14 ml (0,7 mg), dawka po pierwszym zmniejszeniu (raz na dobę) - 11 ml, dawka po drugim zmniejszeniu (raz na dobę) - 7 ml; mc. 22-25 kg - zalecana dawka - 17 ml (0,85 mg), dawka po pierwszym zmniejszeniu (raz na dobę) - 13 ml, dawka po drugim zmniejszeniu (raz na dobę) - 9 ml; mc. 26-29 kg - zalecana dawka - 18 ml (0,9 mg), dawka po pierwszym zmniejszeniu (raz na dobę) - 14 ml, dawka po drugim zmniejszeniu (raz na dobę) - 9 ml; mc. 30-33 kg - zalecana dawka - 20 ml (1 mg), dawka po pierwszym zmniejszeniu (raz na dobę) - 15 ml, dawka po drugim zmniejszeniu (raz na dobę) - 10 ml; mc. 34-37 kg - zalecana dawka - 23 ml (1,15 mg), dawka po pierwszym zmniejszeniu (raz na dobę) - 17 ml, dawka po drugim zmniejszeniu (raz na dobę) - 12 ml; mc. 38-41 kg - zalecana dawka - 25 ml (1,25 mg), dawka po pierwszym zmniejszeniu (raz na dobę) - 19 ml, dawka po drugim zmniejszeniu (raz na dobę) - 13 ml; mc. 42-45 kg - zalecana dawka - 28 ml (1,4 mg), dawka po pierwszym zmniejszeniu (raz na dobę) - 21 ml, dawka po drugim zmniejszeniu (raz na dobę) - 14 ml; mc. 46-50 kg - zalecana dawka - 32 ml (1,6 mg), dawka po pierwszym zmniejszeniu (raz na dobę) - 24 ml, dawka po drugim zmniejszeniu (raz na dobę) - 16 ml; mc. ≥51 kg - zalecana dawka - 40 ml (2 mg), dawka po pierwszym zmniejszeniu (raz na dobę) - 30 ml, dawka po drugim zmniejszeniu (raz na dobę) - 20 ml. Nie zaleca się dostosowania dawki leku do wartości poniżej 50% zalecanej dawki. Gdy działania niepożądane u danego pacjenta poddają się skutecznie leczeniu, wówczas można rozważyć ponowne zwiększenie dawki z zastosowaniem takich samych stopni modyfikacji dawkowania. Dawka trametynibu nie powinna być większa niż zalecana dawka podana powyżej. Modyfikacja dawki z powodu wybranych działań niepożądanych. Gorączka. Jeśli temperatura ciała pacjenta wynosi ≥38st.C, leczenie trametynibem i dabrafenibem należy przerwać. W przypadku nawrotu leczenie można również przerwać po wystąpieniu pierwszych objawów gorączki. Należy rozpocząć podawanie leków przeciwgorączkowych, takich jak ibuprofen lub paracetamol. Należy rozważyć zastosowanie doustnych kortykosteroidów w sytuacji, gdy działanie leków przeciwgorączkowych jest niewystarczające. Należy ocenić stan pacjentów w celu wykrycia przedmiotowych i podmiotowych objawów zakażenia i w razie konieczności leczyć zgodnie z lokalnie obowiązującą praktyką. Leczenie należy wznowić, jeśli u pacjenta nie występują objawy od co najmniej 24 h podając taką samą dawkę lub zmniejszając dawkę o jeden poziom, jeśli gorączka nawraca i (lub) towarzyszą jej inne ciężkie objawy, w tym odwodnienie, hipotonia lub niewydolność nerek. Wyjątki dotyczące modyfikacji dawkowania (gdy zmniejszenie dawki dotyczy tylko jednego z dwóch leków) w związku z wybranymi działaniami niepożądanymi. Zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF)/Zaburzenia czynności lewej komory. Leczenie trametynibem należy przerwać u pacjentów, u których wystąpi bezobjawowe, bezwzględne zmniejszenie LVEF o >10% w stosunku do wartości przed leczeniem oraz wartości frakcji wyrzutowej poniżej dolnej granicy normy przyjętej w ośrodku. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania dabrafenibu w skojarzeniu z trametynibem. Po powrocie wartości LVEF do normy można wznowić leczenie trametynibem, ale dawkę należy zmniejszyć o jeden poziom i ściśle obserwować pacjenta. Należy całkowicie zaprzestać leczenia trametynibem pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory stopnia 3. lub 4. lub klinicznie istotnym zmniejszeniem wartości LVEF, które nie powraca do normy w ciągu 4 tyg. Niedrożność naczyń żylnych siatkówki (RVO) i odwarstwienie nabłonka barwnikowego siatkówki (RPED). W przypadku zgłoszenia przez pacjentów nowych zaburzeń widzenia, takich jak pogorszenie widzenia centralnego, widzenie niewyraźne lub utrata wzroku na dowolnym etapie leczenia skojarzonego trametynibem z dabrafenibem zalecana jest pilna konsultacja okulistyczna. U pacjentów z rozpoznaniem RVO należy całkowicie zaprzestać leczenia trametynibem. W razie rozpoznania RPED, należy postępować zgodnie z następującym schematem zmniejszania dawki trametynibu: RPED stopnia 1. - kontynuować leczenie i oceniać stan siatkówki co miesiąc, do czasu ustąpienia zmian, w razie nasilenia RPED, postępować zgodnie z poniższymi instrukcjami i przerwać leczenie trametynibem na okres do 3 tyg.; RPED 2. lub 3. stopnia - przerwać leczenie trametynibem na okres do 3 tyg.; RPED 2. lub 3. stopnia ustępujące do stopnia 0 lub 1. w ciągu 3 tyg. - wznowić leczenie trametynibem w mniejszej dawce (patrz: Schemat modyfikacji dawkowania w zależności od stopnia nasilenia działań niepożądanych) lub zaprzestać leczenia trametynibem u pacjentów otrzymujących najniższy poziom dawki; RPED 2. lub 3. stopnia nieustępujące co najmniej do stopnia 1. w ciągu 3 tyg. - całkowicie zaprzestać leczenia trametynibem. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania dabrafenibu, gdy lek jest przyjmowany w skojarzeniu z trametynibem w potwierdzonych przypadkach RVO lub RPED. Śródmiąższowa choroba płuc (ILD)/nieinfekcyjne zapalenie płuc. Leczenie trametynibem należy wstrzymać u pacjentów z podejrzeniem ILD lub nieinfekcyjnego zapalenia płuc, w tym pacjentów z nowymi lub postępującymi objawami i wynikami badań obejmującymi kaszel, duszności, niedotlenienie, wysięk opłucnowy lub nacieki, będących w trakcie badań diagnostycznych. Należy całkowicie zaprzestać leczenia trametynibem u pacjentów, u których rozpoznano śródmiąższową chorobę płuc lub nieinfekcyjne zapalenie płuc w związku z leczeniem. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania dabrafenibu, gdy lek jest przyjmowany w skojarzeniu z trametynibem u pacjentów z ILD lub zapaleniem płuc. Zapalenie błony naczyniowej oka. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania w przypadku zapalenia błony naczyniowej oka, o ile zapalenie to jest skutecznie kontrolowane za pomocą leków stosowanych miejscowo. Jeśli zapalenie błony naczyniowej oka nie odpowiada na leki stosowane miejscowo podawane do oka, należy wstrzymać podawanie dabrafenibu aż do ustąpienia zapalenia oka, a następnie należy wznowić leczenie dabrafenibem w dawce zmniejszonej o jeden poziom. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania trametynibu w skojarzeniu z dabrafenibem. Nowotwory złośliwe z mutacją RAS o lokalizacji poza skórą. U pacjentów z nowotworami złośliwymi z mutacją RAS o lokalizacji poza skórą, przed podjęciem decyzji o kontynuacji leczenia należy koniecznie rozważyć korzyści i ryzyko. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania trametynibu w skojarzeniu z dabrafenibem. Szczególne grupy pacjentów. Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby. Dostępne dane z badania farmakologii klinicznej wskazują na ograniczony wpływ umiarkowanych do ciężkich zaburzeń czynności wątroby na ekspozycję na trametynib. Należy zachować ostrożność podczas stosowania trametynibu u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Nie ma dostępnych danych na temat stosowania trametynibu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek; dlatego nie można określić ewentualnej konieczności dostosowania dawki. Należy zachować ostrożność podczas stosowania trametynibu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności terapii skojarzonej trametynibem z dabrafenibem u dzieci w wieku poniżej 1 roku. Badania prowadzone na młodych zwierzętach wykazały działania trametynibu, których nie obserwowano u dorosłych zwierząt. Dane dotyczące bezpieczeństwa dłuższego stosowania u dzieci i młodzieży są obecnie ograniczone. Sposób podania. Preparat w postaci proszku musi być odtwarzany do roztworu doustnego przez farmaceutę przed wydaniem. Zaleca się, by osoba z fachowego personelu medycznego omówiła z pacjentem lub opiekunem sposób podawania przepisanej dawki dobowej roztworu doustnego przed podaniem pierwszej dawki. Roztwór traci ważność po 35 dniach od przygotowania. Należy poinformować odbiorcę o wielkości dawki i dacie przygotowania roztworu. Pokarm nie ma wpływu na ekspozycję na lek. Lek Spexotras powinien być przyjmowany w tym samym czasie co dabrafenib w postaci tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej, którego ekspozycja zmniejsza się pod wpływem pokarmu. Z tego względu lek Spexotras należy przyjmować bez posiłku, co najmniej 1 h przed lub 2 h po posiłku. Mleko matki i (lub) mleko modyfikowane można podawać na żądanie, jeśli pacjent nie toleruje pozostawania na czczo. Zaleca się przyjmowanie dawki leku mniej więcej o tej samej porze każdego dnia i korzystanie z dołączonej strzykawki doustnej wielokrotnego użytku. Dawkę leku przyjmowaną raz na dobę należy zażywać codziennie o tej samej porze, jednocześnie z poranną albo wieczorną dawką dabrafenibu. Jeśli pacjent nie jest w stanie przełykać lub ma założony zgłębnik nosowo-żołądkowy in situ, roztwór doustny leku może być podany przez zgłębnik.

Glejak o niskim stopniu złośliwości. W skojarzeniu z dabrafenibem w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku 1 roku i starszych z glejakiem o niskim stopniu złośliwości (LGG) z mutacją BRAF V600E, którzy wymagają terapii systemowej. Glejak o wysokim stopniu złośliwości. W skojarzeniu z dabrafenibem w leczeniu dzieci i młodzieży w wieku 1 roku i starszych z glejakiem o wysokim stopniu złośliwości (HGG) z mutacją BRAF V600E, którzy otrzymali wcześniej przynajmniej jeden cykl leczenia radioterapią i (lub) chemioterapią.

1. Co to jest lek Spexotras i w jakim celu się go stosuje

Lek Spexotras zawiera jako substancję czynną trametynib.

Jest on stosowany w skojarzeniu z innym lekiem (dabrafenibem w postaci tabletek do sporządzania
zawiesiny doustnej) u dzieci w wieku 1 roku i starszych w leczeniu pewnego rodzaju guza mózgu zwanego
glejakiem.

Lek Spexotras może być stosowany u pacjentów z:
• glejakiem o niskim stopniu złośliwości
• glejakiem o wysokim stopniu złośliwości, gdy pacjent otrzymał przynajmniej jedną radioterapię i (lub)
 chemioterapię

Lek Spexotras w skojarzeniu z dabrafenibem w postaci tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej jest
stosowany w leczeniu pacjentów, u których w guzie mózgu występuje określona mutacja (zmiana) w tak
zwanym genie BRAF. Ta mutacja sprawia, że organizm wytwarza wadliwe białka, które z kolei mogą
powodować rozwój guza. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz przeprowadzi badania na obecność tej mutacji.

Lek Spexotras w skojarzeniu z dabrafenibem działa na wspomniane wadliwe białka i spowalnia lub zatrzymuje
rozwój guza. Należy także przeczytać ulotkę dotyczącą dabrafenibu w postaci tabletek do sporządzania
zawiesiny doustnej.2. Informacje ważne przed podaniem leku Spexotras

Kiedy nie podawać leku Spexotras
• jeśli dziecko ma uczulenie na trametynib lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
 (wymienionych w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem podawania leku Spexotras należy omówić to z lekarzem. Lekarz musi wiedzieć, jeśli u
dziecka:
• występują problemy dotyczące serca, takie jak niewydolność serca lub problemy dotyczące rytmu
 serca.
• występują lub kiedykolwiek występowały choroby płuc lub problemy z oddychaniem, w tym trudności
 w oddychaniu, którym często towarzyszy suchy kaszel, duszność i uczucie zmęczenia.
• występują choroby oczu, w tym niedrożność żyły odprowadzającej krew z oka (niedrożność żył
 siatkówki) lub obrzęk oka, który mógł być spowodowany zablokowaniem odpływu płynów
 (chorioretinopatia).
• występują lub występowały jakiekolwiek choroby wątroby.
• występują lub występowały jakiekolwiek choroby nerek.
• występują lub występowały jakiekolwiek zaburzenia żołądkowo-jelitowe takie jak zapalenie
 uchyłków (zapalenie kieszonek znajdujących się w okrężnicy) lub przerzuty do przewodu
 pokarmowego.

Zanim dziecko rozpocznie przyjmowanie leku Spexotras, a także podczas leczenia i po jego
zakończeniu lekarz przeprowadzi badania kontrolne, aby uniknąć powikłań.

Badanie skóry
To leczenie może powodować raka skóry. Zwykle te zmiany skórne mają charakter miejscowy i można
je usunąć chirurgicznie, a leczenie może być kontynuowane bez przerwy. Lekarz może zbadać skórę
dziecka przed i regularnie w trakcie leczenia.

Należy co miesiąc kontrolować skórę dziecka podczas leczenia i przez 6 miesięcy po zakończeniu
przyjmowania tego leku. Należy jak najszybciej powiedzieć lekarzowi w razie zauważenia jakichkolwiek
zmian skórnych u dziecka, takich jak nowa brodawka, ból skóry, czerwonawy guz, który krwawi lub nie goi
się, lub zmiana wielkości lub koloru pieprzyka.

Zespół rozpadu guza
Jeśli u dziecka wystąpią następujące objawy, należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi, ponieważ
może to być stan zagrażający życiu: nudności, duszność, nieregularne bicie serca, skurcze mięśni, napady
drgawkowe, zmętnienie moczu, zmniejszenie ilości wydalanego moczu i zmęczenie. Mogą one być
spowodowane przez grupę powikłań metabolicznych, które mogą wystąpić podczas leczenia onkologicznego
i które są spowodowane rozpadem produktów obumierających komórek nowotworowych (zespół rozpadu
guza) oraz mogą prowadzić do zmian w funkcjonowaniu nerek (patrz także punkt 4).

Dzieci w wieku poniżej 1 roku
Spexotras w skojarzeniu z dabrafenibem w postaci tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej nie był
badany u dzieci w wieku poniżej 1 roku. Dlatego lek Spexotras nie jest zalecany do stosowania w tej grupie
wiekowej.

Pacjenci w wieku powyżej 18 lat
Informacje dotyczące leczenia pacjentów z glejakiem starszych niż 18 lat są ograniczone, dlatego
kontynuowanie leczenia w wieku dorosłym musi zostać ocenione przez lekarza.

Lek Spexotras a inne leki
Przed rozpoczęciem leczenia należy powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce o wszystkich lekach
przyjmowanych przez dziecko obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym
o lekach stosowanych w celu rozrzedzenia krwi lub jakichkolwiek innych lekach dostępnych bez recepty.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność

Ciąża
• Jeśli dziecko jest w ciąży lub przypuszcza się, że może być w ciąży, należy poradzić się lekarza lub
 pielęgniarki przed zastosowaniem tego leku. Lek Spexotras może zaszkodzić nienarodzonemu dziecku.
• Jeśli dziecko zajdzie w ciążę w trakcie stosowania tego leku, należy natychmiast powiedzieć o tym
 lekarzowi.

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy lek Spexotras przenika do mleka matki. Jeśli dziecko karmi piersią lub planuje karmienie
piersią, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Opiekun dziecka i dziecko razem z lekarzem zadecydują, czy
dziecko będzie przyjmować lek Spexotras, czy karmić piersią.

Płodność
Spexotras może zaburzać płodność zarówno u kobiet, jak i mężczyzn.

Przyjmowanie leku Spexotras z dabrafenibem w postaci tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej:
Dabrafenib może zmniejszać liczbę plemników w nasieniu i stan ten może nie powrócić do normy po
zakończeniu leczenia dabrafenibem.

Przed rozpoczęciem leczenia dabrafenibem w postaci tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej należy
porozmawiać z lekarzem o możliwościach zwiększenia szans dziecka na posiadanie dzieci w przyszłości.

Antykoncepcja
• Jeśli dziecko może zajść w ciążę, musi stosować skuteczną metodę kontroli urodzeń (antykoncepcji)
 podczas przyjmowania leku Spexotras i przez co najmniej 16 tygodni od zakończenia leczenia.
• Środki kontroli urodzeń zawierające hormony (takie jak tabletki, wstrzyknięcia lub plastry) mogą nie
 działać wystarczająco skutecznie podczas przyjmowania leku Spexotras w skojarzeniu z dabrafenibem w
 postaci tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej. Należy zastosować alternatywną skuteczną metodę
 kontroli urodzeń, aby uniknąć ryzyka zajścia w ciążę podczas przyjmowania tego połączenia leków.

Należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki po poradę.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Spexotras może mieć działania niepożądane, które mogą wpływać u dziecka na zdolność prowadzenia
pojazdów, jazdy na rowerze/skuterze, obsługiwania maszyn lub wykonywania czynności wymagających uwagi.

Jeśli dziecko ma kłopoty z widzeniem, odczuwa zmęczenie lub osłabienie lub ma obniżoną energię, powinno
unikać takich czynności.

Opisy tych działań zamieszczone są w punkcie 4. Należy przeczytać wszystkie informacje zawarte w tej ulotce
w celu uzyskania wskazówek.

W razie jakichkolwiek wątpliwości, należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. Zarówno
choroba dziecka, jej objawy i leczenie mogą także mieć wpływ na zdolność wykonywania tych czynności.

Spexotras zawiera cyklodekstrynę
Lek zawiera 100 mg cyklodekstryny w każdym ml roztworu doustnego leku Spexotras.
Spexotras zawiera parahydroksybenzoesan metylu
Lek może powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego).

Spexotras zawiera sód
Lek zawiera 1,98 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdym ml roztworu doustnego leku
Spexotras. Odpowiada to 4% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych po
przyjęciu największej zalecanej dawki trametynibu.

Spexotras zawiera potas
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (39 mg) potasu na maksymalną dawkę dobową, to znaczy lek uznaje się za
„wolny od potasu”.3. Jak podawać lek Spexotras

Ten lek należy zawsze podawać dziecku zgodnie z zaleceniami lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. W razie
wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

Jaką dawkę należy podać
Lekarz ustali prawidłową dawkę leku Spexotras w oparciu o masę ciała dziecka.

Lekarz może zdecydować o zmniejszeniu dawki w razie wystąpienia działań niepożądanych u dziecka. Jak
podawać

Należy przeczytać Instrukcję użycia znajdującą się na końcu tej ulotki, w której podano szczegółowe informacje
o podawaniu roztworu doustnego. Roztwór doustny zostanie przygotowany przez farmaceutę.

• Podawać lek Spexotras raz na dobę. Podawanie leku Spexotras o tej samej porze każdego dnia pomoże
 pamiętać o podaniu leku. Spexotras należy podawać albo z poranną, albo z wieczorną dawką dabrafenibu
 w postaci tabletek do sporządzania zawiesiny doustnej. Odstęp między dawkami dabrafenibu powinien
 wynosić około 12 godzin.

• Lek Spexotras należy podawać na pusty żołądek, przynajmniej jedną godzinę przed lub dwie godziny po
 posiłku, co oznacza, że:
 o po przyjęciu leku Spexotras należy, aby dziecko odczekało co najmniej 1 godzinę przed
   posiłkiem.
 o Po jedzeniu, należy, aby dziecko odczekało co najmniej 2 godziny przed przyjęciem
   leku Spexotras.
 o w razie konieczności dziecko może być karmione piersią lub mlekiem modyfikowanym
 na żądanie.

Podanie większej niż zalecana dawki leku Spexotras
W razie podania zbyt dużej dawki leku Spexotras, należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub
pielęgniarką w celu uzyskania porady. Jeśli to możliwe, należy pokazać opakowanie leku Spexotras oraz tę
ulotkę.

Pominięcie podania leku Spexotras
Jeśli opóźnienie w podaniu dawki jest mniejsze niż 12 godzin, należy ją podać najszybciej, jak to możliwe.
Jeśli opóźnienie w podaniu dawki wynosi 12 godzin lub więcej niż 12 godzin, należy pominąć tę dawkę. Należy
podać kolejną o zwykłej porze, a następnie należy kontynuować podawanie leku Spexotras o zwykłej porze.
Nie należy podawać dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Wystąpienie wymiotów u dziecka po przyjęciu leku Spexotras
Jeśli po przyjęciu leku Spexotras wystąpią u dziecka wymioty, nie należy podawać kolejnej dawki aż do
wyznaczonego czasu przyjęcia następnej dawki leku.
Przerwanie podawania leku Spexotras

Lek Spexotras należy podawać tak długo, jak zaleci to lekarz. Nie należy przerywać stosowania, chyba że zaleci
to lekarz.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do
lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy przerwać podawanie tego leku i pilnie zgłosić się po pomoc medyczną, jeśli u dziecka
wystąpi którykolwiek z następujących objawów:
• odkrztuszanie krwi lub zakrzepy, wydalanie krwi z moczem, wymioty zawierające krew lub
 przypominające fusy kawowe, czerwone lub czarne stolce przypominające smołę. Mogą to być
 oznaki krwawienia.
• gorączka (temperatura ciała wynosząca 38ºC lub wyższa).
• ból w klatce piersiowej lub duszność, której czasami towarzyszy gorączka lub kaszel. Mogą to
 być objawy nieinfekcyjnego zapalenia płuc lub stanu zapalnego w płucach (śródmiąższowa
 choroba płuc).
• nieostre widzenie, utrata wzroku lub inne zmiany dotyczące wzroku. Mogą to być objawy
 odwarstwienia siatkówki.
• zaczerwienienie oczu, ból oczu, zwiększona wrażliwość na światło. Mogą to być objawy
 zapalenia błony naczyniowej oka.
• ból mięśni o niewyjaśnionej przyczynie, skurcze mięśni lub osłabienie mięśni, ciemne
 zabarwienie moczu. Mogą to być objawy rozpadu mięśni poprzecznie prążkowanych.
• silny ból brzucha. Może to być objaw zapalenia trzustki.
• jednoczesne występowanie gorączki, obrzęku węzłów chłonnych, siniaków lub wysypki
 skórnej. Mogą to być objawy stanu, w którym układ immunologiczny wytwarza zbyt dużo
 komórek zwalczających zakażenia, co może wywoływać różne objawy (limfohistiocytoza
 hemofagocytarna).
• nudności, duszność, nieregularne bicie serca, skurcze mięśni, napady drgawkowe, zmętnienie
 moczu, zmniejszenie ilości wydalanego moczu i zmęczenie. Mogą to być objawy stanu
 będącego wynikiem szybkiego rozpadu komórek nowotworowych, który u pewnych osób może
 być śmiertelny (zespół rozpadu guza).
• czerwonawe plamy na tułowiu, o kształcie okrągłym lub przypominającym tarczę strzelniczą,
 z pęcherzami w centralnej części zmiany, łuszczenie się skóry, owrzodzenia w jamie ustnej,
 gardle, nosie, narządach płciowych i oczach. Mogą to być objawy ciężkiej wysypki skórnej,
 która może zagrażać życiu i która może być poprzedzona gorączką i objawami grypopodobnymi
 (zespół Stevensa-Johnsona), rozległą wysypką, gorączką i powiększeniem węzłów chłonnych
 (zespół DRESS).
Inne możliwe działania niepożądane

Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)
• ból głowy
• zawroty głowy
• kaszel
• biegunka, nudności, wymioty, zaparcie, ból brzucha
• problemy skórne, takie jak wysypka, wysypka trądzikopodobna, suchość lub swędzenie skóry,
 zaczerwienienie skóry
• brodawkopodobne narośla (brodawczak skóry)
• zakażenie łożyska paznokcia
• ból ramion lub nóg lub stawów
• brak energii bądź uczucie osłabienia lub zmęczenia
• zwiększenie masy ciała
• zakażenia górnych dróg oddechowych przebiegające z takimi objawami, jak ból gardła
 i niedrożność nosa (zapalenie jamy nosowo-gardłowej)
• zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych widoczne w badaniach krwi
• zmniejszenie liczby krwinek białych (neutropenia, leukopenia)
• zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (niedokrwistość)

Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób)
• częste oddawanie moczu, któremu towarzyszy ból i uczucie pieczenia (zakażenie układu
 moczowego)
• działania na skórę, w tym zakażenie skóry (zapalenie tkanki łącznej), zapalenie mieszków
 włosowych w skórze, zapalenie i łuszczenie się skóry (uogólnione złuszczające zapalenie
 skóry), zgrubienie zewnętrznej warstwy skóry (hiperkeratoza)
• zmniejszony apetyt
• niskie ciśnienie krwi (hipotensja)
• wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie tętnicze)
• duszność
• ból w jamie ustnej lub owrzodzenia w jamie ustnej, zapalenie błony śluzowej
• zapalenie warstwy tłuszczowej pod skórą (zapalenie tkanki tłuszczowej)
• nietypowe wypadanie lub przerzedzenie włosów
• zaczerwienienie i ból dłoni i stóp (zespół ręka-stopa)
• skurcze mięśni
• dreszcze
• reakcja alergiczna (nadwrażliwość)
• odwodnienie
• zaburzenia widzenia w tym niewyraźne widzenie
• zmniejszenie częstości akcji serca (bradykardia)
• zmęczenie, dyskomfort w klatce piersiowej, uczucie oszołomienia, kołatania serca
 (zmniejszenie frakcji wyrzutowej)
• obrzęk tkanek
• ból mięśni
• zmęczenie, dreszcze, ból gardła, bóle stawów lub mięśni (choroba grypopodobna)
• nieprawidłowe wyniki badań dotyczące aktywności kinazy fosfokreatynowej, enzymu obecnego
 głównie w sercu, mózgu i mięśniach szkieletowych
• zwiększenie stężenia cukru we krwi
• małe stężenie sodu lub fosforanów we krwi
• zmniejszona liczba płytek krwi (komórek wspomagających krzepnięcie krwi)
• zwiększona wrażliwość skóry na słońce

Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób)
• nieregularne bicie serca (blok przedsionkowo-komorowy)
• zapalenie jelit (zapalenie okrężnicy)
• pękanie skóry
• nocne poty
• nadmierne pocenie się
• wypukłe, bolesne, czerwone lub ciemnoczerwonawofioletowe plamy lub owrzodzenia na
 skórze, występujące głównie na ramionach, nogach, twarzy i szyi, z gorączką (objawy ostrej
 gorączkowej dermatozy neutrofilowej)

Oprócz działań niepożądanych opisanych wyżej, następujące działania niepożądane były dotychczas
zgłaszane wyłącznie u pacjentów dorosłych, ale mogą one także wystąpić u dzieci:
• zaburzenia dotyczące nerwów, mogące powodować ból, utratę czucia lub mrowienie w dłoniach
 i stopach lub osłabienie mięśni (neuropatia obwodowa)
• suchość jamy ustnej
• niewydolność nerek
• łagodny guz skóry (brodawka starcza)
• choroba zapalna obejmująca przede wszystkim skórę, płuca, oczy i węzły chłonne (sarkoidoza)
• zapalenie nerek
• otwór (perforacja) żołądka lub jelit
• zapalenie mięśnia sercowego, które może powodować duszność, gorączkę, kołatania serca i ból
 w klatce piersiowej
• reakcje skórne umiejscowione w obszarach tatuaży

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli u dziecka wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania”
wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić
więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.5. Jak przechowywać lek Spexotras

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie butelki i pudełku
tekturowym po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią.

Przed rekonstytucją: Przechowywać w lodówce (2°C - 8°C).

Po rekonstytucji: Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Nie zamrażać. Wyrzucić wszelkie
niezużyte resztki roztworu po 35 dniach od rekonstytucji.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Spexotras
- Substancją czynną leku jest trametynib. Jedna butelka zawiera 4,7 mg trametynibu w postaci solwatu
 z dimetylosulfotlenkiem. Każdy ml rekonstytuowanego roztworu zawiera 0,05 mg trametynibu.
- Pozostałe składniki to: sól sodowa sulfobutylobetadeksu (patrz punkt 2), sukraloza (E 955), kwas
 cytrynowy jednowodny (E 330), disodu fosforan (E 339) (patrz punkt 2), potasu sorbinian (E 202) (patrz 
 punkt 2), metylu parahydroksybenzoesan (E 218) (patrz punkt 2) i aromat truskawkowy. 

Jak wygląda lek Spexotras i co zawiera opakowanie
Spexotras 0,05 mg/ml proszek do sporządzania roztworu doustnego to biały lub prawie biały proszek.

Lek Spexotras znajduje się w butelce ze szkła oranżowego o pojemności 180 ml, z zamknięciem chroniącym
przed dostępem dzieci, zawierającej 12 g proszku. Każde pudełko tekturowe zawiera jedną butelkę, jeden
łącznik butelki i jedną doustną strzykawkę dozującą wielokrotnego użytku o pojemności 20 ml, z podziałką co
0,5 ml.

Podmiot odpowiedzialny
Novartis Europharm Limited
Vista Building
Elm Park, Merrion Road
Dublin 4
Irlandia

Wytwórca
Novartis Pharmaceuticals S.R.L.
Str. Livezeni nr.7A 540472 Targu Mures Rumunia
Novartis Farmacéutica S.A.
Gran Via de les Corts Catalanes 764
08013 Barcelona
Hiszpania

Novartis Pharma GmbH
Sophie-Germain-Strasse 10
90443 Nürnberg
Niemcy

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do miejscowego
przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

België/Belgique/Belgien
Novartis Pharma N.V.
Tél/Tel: +32 2 246 16 11

Lietuva
SIA Novartis Baltics Lietuvos filialas
Tel: +370 5 269 16 50

България
Novartis Bulgaria EOOD
Тел: +359 2 489 98 28

Luxembourg/Luxemburg
Novartis Pharma N.V.
Tél/Tel: +32 2 246 16 11

Česká republika
Novartis s.r.o.
Tel: +420 225 775 111

Magyarország
Novartis Hungária Kft.
Tel.: +36 1 457 65 00

Danmark
Novartis Healthcare A/S
Tlf.: +45 39 16 84 00

Malta
Novartis Pharma Services Inc.
Tel: +356 2122 2872

Deutschland
Novartis Pharma GmbH
Tel: +49 911 273 0

Nederland
Novartis Pharma B.V.
Tel: +31 88 04 52 111

Eesti
SIA Novartis Baltics Eesti filiaal
Tel: +372 66 30 810

Norge
Novartis Norge AS
Tlf: +47 23 05 20 00

Ελλάδα
Novartis (Hellas) A.E.B.E.
Τηλ: +30 210 281 17 12

Österreich
Novartis Pharma GmbH
Tel: +43 1 86 6570

España
Novartis Farmacéutica, S.A.
Tel: +34 93 306 42 00

Polska
Novartis Poland Sp. z o.o.
Tel.: +48 22 375 4888

France
Novartis Pharma S.A.S.
Tél: +33 1 55 47 66 00

Portugal
Novartis Farma - Produtos Farmacêuticos, S.A.
Tel: +351 21 000 8600

Hrvatska
Novartis Hrvatska d.o.o.
Tel. +385 1 6274 220

România
Novartis Pharma Services Romania SRL
Tel: +40 21 31299 01

Ireland
Novartis Ireland Limited
Tel: +353 1 260 12 55

Slovenija
Novartis Pharma Services Inc.
Tel: +386 1 300 75 50

Ísland
Vistor hf.
Sími: +354 535 7000

Slovenská republika
Novartis Slovakia s.r.o.
Tel: +421 2 5542 5439

Italia
Novartis Farma S.p.A.
Tel: +39 02 96 54 1

Suomi/Finland
Novartis Finland Oy
Puh/Tel: +358 (0)10 6133 200

Κύπρος
Novartis Pharma Services Inc.
Τηλ: +357 22 690 690

Sverige
Novartis Sverige AB
Tel: +46 8 732 32 00

Latvija
SIA Novartis Baltics
Tel: +371 67 887 070

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

Inne źródła informacji
Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków
https://www.ema.europa.eu.