Soliris konc. do sporz. roztw. do inf.(300 mg) - fiol. 30 ml
Opakowanie
fiol. 30 ml
Producent
Alexion Europe
Opis
produkt wydawany z apteki na podstawie recepty zastrzeżonej
Refundowany
Nie
Rodzaj
konc. do sporz. roztw. do inf.
Dawkowanie
Dożylnie. Lek musi być podawany przez osobę z fachowego personelu medycznego, pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w leczeniu pacjentów z zaburzeniami hematologicznymi, zaburzeniami czynności nerek, zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi lub zaburzeniami neurozapalnymi. U pacjentów, którzy dobrze tolerują infuzje podawane w placówce medycznej, można rozważyć podawanie wlewu w warunkach domowych. Decyzję o wykonywaniu infuzji w domu pacjenta należy podjąć na podstawie oceny i zalecenia lekarza prowadzącego. Infuzje w warunkach domowych powinien prowadzić wykwalifikowany personel medyczny. Dorośli. Napadowa nocna hemoglobinuria (PNH) u osób dorosłych. Schemat dawkowania u dorosłych (w wieku ≥18 lat) przy PNH obejmuje 4-tygodniową fazę leczenia początkowego, a następnie fazę leczenia podtrzymującego. Faza leczenia początkowego: dawka 600 mg ekulizumabu, podawana w infuzji dożylnej trwającej 25 - 45 minut (35 minut ± 10 minut), co tydzień przez pierwsze 4 tygodnie. Faza leczenia podtrzymującego: dawka 900 mg ekulizumabu, podawana w infuzji dożylnej trwającej 25–45 minut (35 minut ± 10 minut) w piątym tygodniu, a następnie dawka 900 mg podawana w infuzji dożylnej trwającej 25–45 minut (35 minut ± 10 minut) co 14 dni ± 2 dni. Atypowy zespół hemolityczno–mocznicowy (aHUS), oporna na leczenie uogólniona miastenia rzekomoporaźna (gMG) oraz choroba ze spektrum zapalenia nerwów wzrokowych i rdzenia kręgowego (NMOSD) u osób dorosłych. Schemat dawkowania w aHUS, opornej na leczenie gMG i NMOSD u dorosłych pacjentów (w wieku ≥18 lat) obejmuje 4-tygodniową fazę leczenia początkowego, a następnie fazę leczenia podtrzymującego. Faza leczenia początkowego: dawka 900 mg ekulizumabu, podawana w infuzji dożylnej trwającej 25–45 minut (35 minut ± 10 minut), co tydzień przez pierwsze 4 tygodnie. Faza leczenia podtrzymującego: dawka 1200 mg ekulizumabu, podawana w infuzji dożylnej trwającej 25–45 minut (35 minut ± 10 minut) w piątym tygodniu, a następnie dawka 1200 mg podawana w infuzji dożylnej trwającej 25–45 minut (35 minut ± 10 minut) co 14 dni ± 2 dni. Oporna na leczenie gMG. Dostępne dane sugerują, że odpowiedź kliniczną uzyskuje się zwykle przed upływem 12 tygodni leczenia z zastosowaniem leku. Należy rozważyć przerwanie leczenia u pacjenta, u którego brak jest dowodów na występowanie korzyści terapeutycznej po upływie 12 tygodni. Dzieci i młodzież z PNH, aHUS lub oporną na leczenie gMG. Dzieci i młodzież z PNH, aHUS lub oporną na leczenie gMG o masie ciała ≥40 kg są leczone zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania jak w przypadku pacjentów dorosłych. U dzieci i młodzieży z PNH, aHUS lub oporną na leczenie gMG o masie ciała poniżej 40 kg schemat dawkowania leku jest następujący: mc. 30 do <40 kg, faza leczenia początkowego: 600 mg co tydzień przez pierwsze 2 tygodnie, faza leczenia podtrzymującego: 900 mg w 3. tygodniu; następnie 900 mg co 2 tygodnie; mc. 20 do <30 kg faza leczenia początkowego: 600 mg co tydzień przez pierwsze 2 tygodnie, faza leczenia podtrzymującego: 600 mg w 3. tygodniu; następnie 600 mg co 2 tygodnie; mc. 10 do <20 kg faza leczenia początkowego: 600 mg pojedyncza dawka w 1. tygodniu, faza leczenia podtrzymującego: 300 mg w 2. tygodniu; następnie 300 mg co 2 tygodnie; mc. 5 do <10 kg faza leczenia początkowego: 300 mg pojedyncza dawka w 1. tygodniu, faza leczenia podtrzymującego: 300 mg w 2. tygodniu; następnie 300 mg co 3 tygodnie. Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania leku u pacjentów z PNH lub oporną na leczenie gMG o masie ciała poniżej 40 kg. Dawkowanie leku u pacjentów pediatrycznych z PNH lub oporną na leczenie gMG o masie ciała poniżej 40 kg jest identyczne jak dawkowanie oparte na masie ciała zalecane w przypadku dzieci i młodzieży z aHUS. Na podstawie dostępnych danych farmakokinetycznych (PK) i farmakodynamicznych (PD) dotyczących pacjentów z aHUS i PNH, leczonych preparatem oczekuje się, że oparty na masie ciała schemat dawkowania u dzieci i młodzieży będzie miał podobny profil skuteczności i bezpieczeństwa co u pacjentów dorosłych. Oczekuje się, że oparty na masie ciała schemat dawkowania u pacjentów z oporną na leczenie gMG o masie ciała poniżej 40 kg, również będzie miał podobny profil skuteczności i bezpieczeństwa co u pacjentów dorosłych. Uzupełniające podanie leku jest konieczne podczas równoczesnego leczenia z zastosowaniem osocza (plazmafereza, wymiana osocza lub infuzja świeżego, mrożonego osocza), zgodnie z poniższym opisem: w ciągu 60 min. po każdej plazmaferezie lub po wymianie osocza należy uzupełnić dawkę preparatu: jeżeli ostatnia dawka wynosiła 300 mg ekulizumabu należy zastosować dawkę uzupełniającą 300 mg na każdą sesję plazmaferezy lub wymiany osocza; po dawce ≥600 mg należy zastosować dawkę uzupełniającą 600 mg na każdą sesję plazmaferezy lub wymiany osocza; 60 min. przed infuzją świeżego, mrożonego osocza należy uzupełnić dawkę ekulizumabu: jeżeli ostatnia dawka wynosiła ≥300 mg, należy zastosować dawkę uzupełniającą 300 mg na każdą infuzję świeżego, mrożonego osocza.
Uzupełniająca dawka leku jest wymagana w przypadku jednoczesnego leczenia dożylnym preparatem immunoglobulin (IVIg), zgodnie z poniższym opisem: ostatnia dawka leku: ≥900 mg, uzupełniająca dawka leku: 600 mg na cykl IVIg (dożylny preparat immunoglobulin), czas podania uzupełniajacej dawki: jak najszybciej po cyklu IVI g (dożylny preparat immunoglobulin); ≤600 mg uzupełniająca dawka leku: 300 mg na cykl IVIg (dożylny preparat immunoglobulin), czas podania uzupełniajacej dawki: jak najszybciej po cyklu IVIg (dożylny preparat immunoglobulin). Monitorowanie leczenia. Należy obserwować, czy u pacjentów z aHUS nie występują objawy przedmiotowe i podmiotowe mikroangiopatii zakrzepowej. Zaleca się stosowanie leku przez cały okres życia pacjenta, chyba że przerwanie leczenia jest wskazane ze względów klinicznych. Szczególne grupy pacjentów. Lek można podawać pacjentom w wieku 65 lat i starszym. Dostępne dane nie wskazują na to, aby w leczeniu osób w podeszłym wieku konieczne były szczególne środki ostrożności, choć doświadczenie ze stosowaniem leku w tej populacji pacjentów jest wciąż ograniczone. Nie jest konieczna modyfikacja dawki u pacjentów z niewydolnością nerek. Nie badano bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku u pacjentów z niewydolnością wątroby. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku u dzieci w wieku poniżej 6 lat z oporną na leczenie gMG. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z NMOSD. Sposób podania. Nie należy podawać leku we wstrzyknięciu dożylnym ani w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus). Lek należy podawać jedynie w infuzji dożylnej, zgodnie z poniższym opisem. Rozcieńczony roztwór leku należy podawać w infuzji dożylnej trwającej 25– 45 minut (35 minut ± 10 minut) w przypadku dorosłych pacjentów oraz 1–4 h w przypadku dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, we wlewie grawitacyjnym, za pomocą pompy strzykawkowej lub pompy infuzyjnej. Nie ma konieczności zabezpieczania rozcieńczonego roztworu lek przed światłem podczas podawania go pacjentowi. Pacjenta należy obserwować przez godzinę po zakończeniu infuzji dożylnej. W razie wystąpienia działania niepożądanego podczas podawania leku, infuzję dożylną można spowolnić lub przerwać, w zależności od decyzji lekarza. W przypadku spowolnienia infuzji dożylnej całkowity czas podawania leku nie może przekraczać 2 h u dorosłych oraz 4 h u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania infuzji w warunkach domowych są ograniczone. Dlatego zaleca się zastosowanie dodatkowych środków ostrożności, takich jak dostępność do możliwości doraźnego leczenia reakcji na wlew lub reakcji anafilaktycznej. Reakcje na infuzję dożylną - patrz Śr. ostrożności. Instrukcja dotycząca rozcieńczania leku przed podaniem, patrz punkt 6.6 ChPL (Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania leku do stosowania).40>
Uzupełniająca dawka leku jest wymagana w przypadku jednoczesnego leczenia dożylnym preparatem immunoglobulin (IVIg), zgodnie z poniższym opisem: ostatnia dawka leku: ≥900 mg, uzupełniająca dawka leku: 600 mg na cykl IVIg (dożylny preparat immunoglobulin), czas podania uzupełniajacej dawki: jak najszybciej po cyklu IVI g (dożylny preparat immunoglobulin); ≤600 mg uzupełniająca dawka leku: 300 mg na cykl IVIg (dożylny preparat immunoglobulin), czas podania uzupełniajacej dawki: jak najszybciej po cyklu IVIg (dożylny preparat immunoglobulin). Monitorowanie leczenia. Należy obserwować, czy u pacjentów z aHUS nie występują objawy przedmiotowe i podmiotowe mikroangiopatii zakrzepowej. Zaleca się stosowanie leku przez cały okres życia pacjenta, chyba że przerwanie leczenia jest wskazane ze względów klinicznych. Szczególne grupy pacjentów. Lek można podawać pacjentom w wieku 65 lat i starszym. Dostępne dane nie wskazują na to, aby w leczeniu osób w podeszłym wieku konieczne były szczególne środki ostrożności, choć doświadczenie ze stosowaniem leku w tej populacji pacjentów jest wciąż ograniczone. Nie jest konieczna modyfikacja dawki u pacjentów z niewydolnością nerek. Nie badano bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku u pacjentów z niewydolnością wątroby. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku u dzieci w wieku poniżej 6 lat z oporną na leczenie gMG. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z NMOSD. Sposób podania. Nie należy podawać leku we wstrzyknięciu dożylnym ani w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus). Lek należy podawać jedynie w infuzji dożylnej, zgodnie z poniższym opisem. Rozcieńczony roztwór leku należy podawać w infuzji dożylnej trwającej 25– 45 minut (35 minut ± 10 minut) w przypadku dorosłych pacjentów oraz 1–4 h w przypadku dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, we wlewie grawitacyjnym, za pomocą pompy strzykawkowej lub pompy infuzyjnej. Nie ma konieczności zabezpieczania rozcieńczonego roztworu lek przed światłem podczas podawania go pacjentowi. Pacjenta należy obserwować przez godzinę po zakończeniu infuzji dożylnej. W razie wystąpienia działania niepożądanego podczas podawania leku, infuzję dożylną można spowolnić lub przerwać, w zależności od decyzji lekarza. W przypadku spowolnienia infuzji dożylnej całkowity czas podawania leku nie może przekraczać 2 h u dorosłych oraz 4 h u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania infuzji w warunkach domowych są ograniczone. Dlatego zaleca się zastosowanie dodatkowych środków ostrożności, takich jak dostępność do możliwości doraźnego leczenia reakcji na wlew lub reakcji anafilaktycznej. Reakcje na infuzję dożylną - patrz Śr. ostrożności. Instrukcja dotycząca rozcieńczania leku przed podaniem, patrz punkt 6.6 ChPL (Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania leku do stosowania).40>
Zastosowanie
Leczenie dorosłych i dzieci z: napadową nocną hemoglobinurią (PNH), dowody klinicznych korzyści wykazano u pacjentów z hemolizą z jednym lub kilkoma objawami klinicznymi wskazującymi na dużą aktywność choroby, niezależnie od wcześniejszych przetoczeń lub bez przetoczeń; atypowym zespołem hemolityczno-mocznicowym (aHUS); oporną na leczenie uogólnioną miasteną rzekomoporaźną (gMG) u pacjentów w wieku 6 lat i starszych, z dodatnim wynikiem badania na obecność przeciwciał przeciwko receptorowi acetylocholinowemu (AChR). Leczenie dorosłych: z chorobą ze spektrum zapalenia nerwów wzrokowych i rdzenia kręgowego (NMOSD) u pacjentów z dodatnim wynikiem badania na obecność przeciwciał przeciw akwaporynie 4 (AQP4) w przypadku rzutowego przebiegu choroby.
Treść ulotki
1. Co to jest lek Soliris i w jakim celu się go stosuje
Co to jest lek Soliris
Lek Soliris zawiera substancję czynną ekulizumab, należącą do grupy leków określanych jako przeciwciała
monoklonalne. Ekulizumab wiąże się w organizmie z określonym białkiem wywołującym zapalenie i hamuje
działanie tego białka. W ten sposób lek zapobiega atakowaniu i niszczeniu przez organizm podatnych na
uszkodzenia komórek krwi, nerek, mięśni lub nerwów wzrokowych i rdzenia kręgowego.
W jakim celu stosuje się lek Soliris
Napadowa nocna hemoglobinuria
Lek Soliris stosuje się w leczeniu pacjentów dorosłych i dzieci ze szczególną chorobą układu krwiotwórczego
określaną jako napadowa nocna hemoglobinuria (PNH, ang. Paroxysmal Nocturnal Haemoglobinuria). U
pacjentów z PNH dochodzi do niszczenia krwinek czerwonych i zmniejszenia ich liczby (niedokrwistość) i w
następstwie do zmęczenia, trudności w funkcjonowaniu, bólów, ciemnego zabarwienia moczu, skrócenia oddechu i
zakrzepów krwi. Ekulizumab może hamować reakcję zapalną organizmu i osłabiać jego zdolność atakowania i
niszczenia własnych, podatnych na uszkodzenia, krwinek PNH.
Atypowy zespół hemolityczno-mocznicowy
Lek Soliris stosuje się również w leczeniu pacjentów dorosłych i dzieci ze szczególną chorobą układu krwiotwórczego
i nerek, określaną jako atypowy zespół hemolityczno-mocznicowy (aHUS, ang. Hemolytic Uremic Syndrome). U
pacjentów z aHUS może dochodzić do stanu zapalnego w obrębie nerek i komórek krwi, w tym płytek krwi, co może
prowadzić do: zmniejszenia się liczby komórek krwi (małopłytkowość i niedokrwistość), pogorszenia lub ustania
czynności nerek, zakrzepów krwi, zmęczenia i trudności w funkcjonowaniu. Ekulizumab może hamować reakcję
zapalną organizmu i blokować jego zdolność atakowania i niszczenia własnych, podatnych na uszkodzenia, komórek
krwi i nerek.
Oporna na leczenie uogólniona miastenia rzekomoporaźna
Lek Soliris jest także stosowany w leczeniu pacjentów dorosłych i dzieci w wieku 6 lat i starszych z atakującą mięśnie
chorobą nazywaną uogólnioną miastenią rzekomoporaźną (gMG, ang. generalized myasthenia gravis). U pacjentów z
gMG układ immunologiczny może atakować i niszczyć mięśnie, prowadząc do ich znacznego osłabienia,
upośledzenia zdolności poruszania się, skrócenia oddechu, skrajnego zmęczenia, ryzyka zachłyśnięcia i znacznego
upośledzenia czynności życia codziennego. Lek Soliris może zablokować odpowiedź zapalną organizmu i jego
zdolność do atakowania i niszczenia własnych mięśni, co skutkuje poprawą skurczu mięśni, a tym samym
zmniejszeniem objawów choroby i jej wpływu na czynności dnia codziennego. Lek Soliris jest szczególnie wskazany
do stosowania u pacjentów, u których w dalszym ciągu występują objawy mimo leczenia z zastosowaniem innych
dostępnych leków na miastenię rzekomoporaźną.
Choroby ze spektrum zapalenia nerwów wzrokowych i rdzenia kręgowego
Lek Soliris jest stosowany również w leczeniu dorosłych pacjentów z pewnymi chorobami, które atakują głównie
nerwy wzrokowe i rdzeń kręgowy, nazywanymi chorobami ze spektrum zapalenia nerwów wzrokowych i rdzenia
kręgowego (NMOSD, ang. neuromyelitis optica spectrum disorders).
U pacjentów z NMOSD układ immunologiczny atakuje i niszczy nerwy wzrokowe i rdzeń kręgowy, co może
prowadzić do utraty wzroku w jednym oku lub obojgu oczach, osłabienia lub porażenia nóg lub rąk, bolesnych
skurczów, utraty czucia i znacznego upośledzenia czynności życia codziennego. Lek Soliris może zablokować
odpowiedź zapalną organizmu oraz jego zdolność do atakowania
1 niszczenia własnych nerwów wzrokowych i rdzenia kręgowego, co skutkuje złagodzeniem objawów
choroby i jej wpływu na czynności życia codziennego.2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Soliris
Kiedy nie stosować leku Soliris
- Jeśli pacjent ma uczulenie na ekulizumab, białka pochodzące z produktów pochodzenia
mysiego, inne przeciwciała monoklonalne lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
- Jeśli pacjent nie był zaszczepiony przeciwko meningokokom (chyba że przyjmuje w celu
zmniejszenia ryzyka zakażenia antybiotyki przez 2 tygodnie od momentu szczepienia).
- Jeśli u pacjenta występuje zakażenie meningokokowe.
Ostrzeżenia i środki ostrożności Ostrzeżenie dotyczące zakażeń meningokokowych i innych zakażeń
wywoływanych przez bakterie z rodzaju Neisseria
Stosowanie leku Soliris może obniżać naturalną odporność na zakażenia, szczególnie wywołane przez niektóre
drobnoustroje, które mogą wywoływać zakażenie meningokokowe (ciężkie zakażenie opon mózgowych i posocznicę)
oraz inne zakażenia wywoływane przez Neisseria, w tym rzeżączkę rozsianą.
Przed przyjęciem leku Soliris należy skonsultować się z lekarzem, aby co najmniej 2 tygodnie przed rozpoczęciem
leczenia otrzymać szczepienie przeciwko Neisseria meningitidis - bakteriom powodującym zakażenie
meningokokowe oraz rozpocząć przyjmowanie antybiotyków przez
2 tygodnie od momentu zaszczepienia w celu zmniejszenia ryzyka zakażenia. Należy upewnić się, że
poprzednie szczepienie przeciwko zakażeniu meningokokowemu wciąż zapewnia odporność. Należy także mieć
świadomość tego, że szczepienie może nie zapobiegać całkowicie tego typu zakażeniu. Zgodnie z zaleceniami
obowiązującymi w poszczególnych krajach lekarz może dojść do wniosku, że konieczne jest podjęcie dodatkowych
środków zapobiegania zakażeniu.
Jeśli u pacjenta występuje ryzyko rzeżączki, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty po radę przed
zastosowaniem tego leku.
Objawy zakażenia meningokokowego
Ze względu na znaczenie szybkiego rozpoznawania i leczenia niektórych rodzajów zakażeń podczas stosowania leku
Soliris pacjent otrzyma kartę opisującą typowe objawy zakażenia. Kartę zatytułowaną „Karta dla pacjenta” należy
zawsze nosić przy sobie.
Jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy o tym niezwłocznie poinformować lekarza:
- ból głowy z nudnościami lub wymiotami,
- ból głowy ze sztywnością karku lub pleców,
- gorączka,
- wysypka,
- uczucie splątania,
- silne bóle mięśni z objawami podobnymi jak w grypie,
- nadwrażliwość na światło.
Leczenie zakażenia meningokokowego podczas podróży
Pacjentom, którzy odbywają dalekie podróże, podczas których nie mogą skontaktować się z lekarzem prowadzącym
lub nie mają możliwości otrzymania leczenia, lekarz może zapobiegawczo wystawić receptę na antybiotyk przeciwko
Neisseria meningitidis, który należy nosić przy sobie. Jeśli wystąpi którykolwiek z wymienionych powyżej objawów,
należy przyjąć antybiotyk, zgodnie z zaleceniami. Należy jednak wziąć pod uwagę, że konieczny jest jak najszybszy
kontakt z lekarzem, nawet jeśli samopoczucie poprawi się po przyjęciu antybiotyków.
Zakażenia
Przed rozpoczęciem stosowania leku Soliris należy poinformować lekarza o występowaniu jakichkolwiek
zakażeń.
Reakcje alergiczne
Lek Soliris zawiera białko, a białka mogą u niektórych osób powodować reakcje uczuleniowe.
Dzieci i młodzież
Pacjentów w wieku poniżej 18 lat należy zaszczepić przeciwko zakażeniom wywołanym przez Haemophilus
influenzae i pneumokoki.
Osoby w podeszłym wieku
Nie ma specjalnych zaleceń dotyczących leczenia pacjentów w wieku 65 lat i starszych.
Lek Soliris a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć dziecko,
powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Kobiety w wieku rozrodczym
U kobiet, które mogą zajść w ciążę, należy rozważyć stosowanie skutecznej metody antykoncepcji w trakcie leczenia i
do 5 miesięcy po jego zakończeniu.
Ciąża/karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć dziecko,
powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Soliris nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn.
Lek Soliris zawiera sód
Po rozcieńczeniu roztworem chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań produkt leczniczy zawiera 0,88 g sodu
(głównego składnika soli kuchennej) w 240 ml roztworu przy dawce maksymalnej, co odpowiada 44,0% zalecanej
maksymalnej dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów kontrolujących
zawartość sodu w diecie.
Po rozcieńczeniu roztworem chlorku sodu 4,5 mg/ml (0,45%) do wstrzykiwań produkt leczniczy zawiera 0,67 g sodu
(głównego składnika soli kuchennej) w 240 ml roztworu przy dawce maksymalnej, co odpowiada 33,5% zalecanej
maksymalnej dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów kontrolujących
zawartość sodu w diecie.
Lek Soliris zawiera polisorbat 80
Ten lek zawiera 6,6 mg polisorbatu 80 w każdej fiolce (fiolka 30 ml), co odpowiada ilości 0,66 mg/kg mc. lub mniejszej
przy maksymalnej dawce w przypadku pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży o masie ciała powyżej 10 kg oraz
odpowiada ilości 1,32 mg/kg mc. lub mniejszej przy maksymalnej dawce w przypadku dzieci i młodzieży o masie ciała
od 5 do występują jakiekolwiek znane reakcje alergiczne.3. Jak stosować lek Soliris
Na co najmniej 2 tygodnie przed rozpoczęciem stosowania leku Soliris lekarz poda szczepionkę przeciwko zakażeniu
meningokokowemu, o ile szczepionka taka nie została podana wcześniej lub jeśli szczepionka podana wcześniej nie
zapewnia już odpowiedniej odporności. Dziecku w wieku poniżej wieku szczepień lub tym, którzy nie zostali
zaszczepieni co najmniej 2 tygodnie przed rozpoczęciem stosowania leku Soliris, lekarz przepisze antybiotyki do
momentu upłynięcia 2 tygodni po zaszczepieniu w celu zmniejszenia ryzyka zakażenia.
Lekarz zaszczepi pacjenta poniżej wieku 18 lat przeciwko zakażeniom wywołanym przez bakterie Haemophilus
influenzae i pneumokoki, zgodnie z krajowymi zaleceniami dotyczącymi szczepień dla określonej grupy wiekowej.
Instrukcje prawidłowego użycia
Lek będzie podawany przez lekarza lub inną osobę z personelu medycznego w postaci infuzji dożylnej rozcieńczonego
roztworu z fiolki leku Soliris, umieszczonego w worku kroplówki, przez rurkę, bezpośrednio do jednej z żył pacjenta.
Zaleca się rozpoczynanie leczenia od tak zwanej fazy leczenia początkowego, trwającej 4 tygodnie, po której następuje
faza leczenia podtrzymującego.
Jeśli lek jest stosowany w leczeniu PNH Dorośli:
• Faza leczenia początkowego:
Co tydzień przez pierwsze cztery tygodnie lekarz będzie podawać w infuzji dożylnej rozcieńczony roztwór leku
Soliris. Każda infuzja będzie zawierać dawkę 600 mg (2 fiolki po 30 ml) i potrwa 25-45 minut (35 minut ± 10
minut).
• Faza leczenia podtrzymującego:
- W piątym tygodniu lekarz poda w infuzji dożylnej rozcieńczony lek Soliris w dawce 900 mg
(3 fiolki po 30 ml), w czasie 25-45 minut (35 minut ± 10 minut).
- Po piątym tygodniu lekarz będzie podawał w infuzji dożylnej rozcieńczony roztwór leku Soliris
w dawce 900 mg co dwa tygodnie w ramach dłuższego leczenia.
Jeśli lek jest stosowany w leczeniu aHUS, opornej na leczenie gMG lub NMOSD Dorośli:
• Faza leczenia początkowego:
Co tydzień przez pierwsze cztery tygodnie lekarz będzie podawać w infuzji dożylnej rozcieńczony roztwór leku
Soliris. Każda infuzja będzie zawierać dawkę 900 mg (3 fiolki po 30 ml) i potrwa 25-45 minut (35 minut ± 10
minut).
• Faza leczenia podtrzymuj ącego:
- W piątym tygodniu lekarz poda w infuzji dożylnej rozcieńczony lek Soliris w dawce 1200 mg
(4 fiolki po 30 ml), w czasie 25-45 minut (35 minut ± 10 minut).
- Po piątym tygodniu lekarz będzie podawał 1200 mg rozcieńczonego leku Soliris leku co dwa
tygodnie w ramach dłuższego leczenia.
Dzieciom i młodzieży z PNH, aHUS lub oporną na leczenie gMG oraz osobom o masie ciała wynoszącej
40 kg lub więcej należy podać dawkę dla dorosłych.
Dzieciom i młodzieży z PNH, aHUS lub oporną na leczenie gMG oraz osobom o masie ciała wynoszącej poniżej 40
kg należy podać mniejszą dawkę, zależną od masy ciała. Lekarz prowadzący określi tę dawkę.
Stosowanie u dzieci i młodzieży z PNH i aHUS w wieku poniżej 18 lat:
Masa ciała Faza leczenia Faza leczenia podtrzymującego
początkowego
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Od 30 do < 40 kg 600 mg co tydzień przez 900 mg w 3. tygodniu; następnie 900 mg co 2 tygodnie
pierwsze 2 tygodnie
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Od 20 do < 30 kg 600 mg co tydzień przez 600 mg w 3. tygodniu; następnie 600 mg co 2 tygodnie
pierwsze 2 tygodnie
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Od 10 do < 20 kg 600 mg pojedyncza 300 mg w 2. tygodniu; następnie 300 mg co 2 tygodnie
dawka w 1. tygodniu
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Od 5 do < 10 kg 300 mg pojedyncza 300 mg w 2. tygodniu; następnie 300 mg co 3 tygodnie
dawka w 1. tygodniu
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Pacjenci, których poddano wymianie osocza, mogą otrzymać dodatkowe dawki leku Soliris.
Po każdej infuzji dożylnej pacjent będzie obserwowany przez około jedną godzinę. Należy dokładnie przestrzegać
zaleceń lekarskich.
Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Soliris
W razie podejrzenia przypadkowego przyjęcia większej niż przepisana dawki leku Soliris należy skontaktować się z
lekarzem w celu uzyskania porady.
Pominięcie wizyty związanej z otrzymaniem leku Soliris
W razie niezgłoszenia się na umówioną wizytę należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w celu uzyskania
porady; patrz też poniższe informacje „Przerwanie stosowania leku Soliris”.
Przerwanie stosowania leku Soliris w PNH
Przerwanie lub zakończenie stosowania leku Soliris może spowodować szybki nawrót objawów PNH w większym
nasileniu. Lekarz prowadzący omówi z pacjentem możliwe działania niepożądane oraz wyjaśni związane z tym
ryzyko. Lekarz zaproponuje pacjentowi uważną obserwację przez co najmniej 8 tygodni.
Zagrożenia związane z odstawieniem leku Soliris obejmują nasilenie niszczenia krwinek czerwonych, co może
spowodować:
- znaczne zmniejszenie liczby krwinek czerwonych we krwi (niedokrwistość),
- splątanie (dezorientację) lub zaburzenie czujności,
- bóle w klatce piersiowej lub objawy dławicy piersiowej,
- podwyższenie poziomu kreatyniny w surowicy (problemy z nerkami) lub
- zakrzepicę (powstawanie zakrzepów krwi).
W razie wystąpienia któregokolwiek z tych objawów należy skontaktować się z lekarzem.
Przerwanie stosowania leku Soliris w aHUS
Przerwanie lub zakończenie stosowania leku Soliris może spowodować nawrót objawów aHUS. Lekarz prowadzący
omówi z pacjentem możliwe działania niepożądane oraz wyjaśni związane z tym ryzyko. Lekarz zaproponuje
pacjentowi uważną obserwację.
Ryzyko związane z odstawieniem leku Soliris obejmuje nasilenie stanu zapalnego związanego z płytkami krwi, co
może powodować:
- znaczne zmniejszenie liczby płytek krwi (małopłytkowość),
- znaczne nasilenie niszczenia czerwonych krwinek,
- zmniejszenie ilości oddawanego moczu (problemy z nerkami),
- zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy (problemy z nerkami),
- splątanie (dezorientację) lub zaburzenie czujności,
- ból w klatce piersiowej lub dławicę piersiową,
- duszność, lub
- zakrzepicę (powstawanie zakrzepów krwi).
W razie wystąpienia któregokolwiek z tych objawów należy skontaktować się z lekarzem.
Przerwaniestosowania leku Soliris w opornej na leczenie gMG
Przerwanie lub zakończenie stosowania leku Soliris może spowodować nawrót objawów gMG. Przed przerwaniem
stosowania leku Soliris należy skonsultować się z lekarzem. Omówi on z pacjentem możliwe działania niepożądane
oraz ryzyko. Dodatkowo lekarz zaproponuje pacjentowi uważną obserwację.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza,
farmaceuty lub pielęgniarki.
Przerwanie stosowania leku Soliris w NMOSD
Przerwanie lub zakończenie stosowania leku Soliris może spowodować pogorszenie przebiegu lub wystąpienie rzutu
NMOSD. Przed przerwaniem stosowania leku Soliris należy skonsultować się z lekarzem. Omówi on z pacjentem
możliwe działania niepożądane oraz ryzyko. Dodatkowo lekarz zaproponuje pacjentowi uważną obserwację.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza,
farmaceuty lub pielęgniarki.4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Przed
rozpoczęciem leczenia lekarz omówi z pacjentem możliwe działania niepożądane oraz wyjaśni zagrożenia i korzyści
związane ze stosowaniem leku Soliris.
Najpoważniejszym działaniem niepożądanym była posocznica meningokokowa.
Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy zakażenia meningokokowego (patrz punkt 2 Ostrzeżenie dotyczące
zakażeń meningokokowych i innych zakażeń wywoływanych przez bakterie z rodzaju Neisseria), należy natychmiast
zwrócić się do lekarza.
W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących wymienionych poniżej działań niepożądanych należy zwrócić się do
lekarza o wyjaśnienie.
Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób):
• ból głowy
Często (mogą wystąpić nie częściej niż 1 na 10 osób):
• zakażenie płuc (zapalenie płuc), przeziębienie (zapalenie nosa i gardła), zakażenie układu moczowego
(dróg moczowych);
• mała liczba białych krwinek (leukopenia), zmniejszenie liczby czerwonych krwinek powodujące
bladość skóry, osłabienie lub zadyszkę;
• bezsenność;
• zawroty głowy, wysokie ciśnienie krwi;
• zakażenia górnych dróg oddechowych, kaszel, ból gardła (ból gardła i krtani), zapalenie
oskrzeli, opryszczka (zakażenia wirusem opryszczki);
• biegunka, wymioty, nudności, bóle brzucha, wysypka, utrata włosów (łysienie), swędzenie
skóry (świąd);
• bóle stawów (rąk i nóg), bóle kończyn (rąk i nóg);
• gorączka, uczucie zmęczenia, dolegliwości grypopodobne;
• reakcje związane z infuzją.
Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób):
• ciężkie zakażenia (zakażenia meningokokowe), posocznica, wstrząs septyczny, zakażenia
wirusowe, zakażenie dolnych dróg oddechowych, grypa żołądkowa (zakażenie w obrębie
żołądka i jelit), zapalenie pęcherza;
• zakażenie, zakażenie grzybicze, zbieranie się ropy (ropień), zapalenie tkanki łącznej, grypa,
zapalenie zatok, zakażenie zęba (ropień), zakażenie dziąseł;
• stosunkowo mała liczba płytek krwi (małopłytkowość), mała liczba limfocytów – szczególnego
rodzaju białych krwinek (limfopenia), uczucie kołatania serca;
• ciężkie reakcje alergiczne powodujące trudności w oddychaniu i zawroty głowy (reakcja
anafilaktyczna), nadwrażliwość;
• utrata apetytu;
• depresja, lęk, wahania nastroju, zaburzenia snu;
• uczucie mrowienia w różnych częściach ciała (parestezje), drżenie, zaburzenia smaku,
omdlenia;
• niewyraźne widzenie;
• dzwonienie w uszach, zawroty głowy;
• nagłe i szybkie pojawienie się bardzo wysokiego ciśnienia krwi, niskie ciśnienie krwi, uderzenia
gorąca, zaburzenia żylne;
• duszność (trudności z oddychaniem), krwawienie z nosa, zatkany nos (przekrwienie błony
śluzowej nosa), podrażnienie gardła, katar (wodnisty katar);
• zapalenie otrzewnej (tkanki, która pokrywa większość narządów w jamie brzusznej), zaparcia,
dolegliwości żołądkowe po posiłkach (niestrawność), wzdęcia brzucha;
• zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych;
• pokrzywka, zaczerwienienie skóry, sucha skóra, czerwone lub fioletowe plamy pod skórą,
nadmierna potliwość, zapalenie skóry;
• kurcze mięśni, bóle mięśni, bóle pleców i szyi, bóle kości;
• zaburzenia czynności nerek, trudności z oddawaniem moczu lub ból w czasie oddawania moczu
(dyzuria), krew w moczu;
• samoistna erekcja prącia;
• obrzęk, dolegliwości w obrębie klatki piersiowej, uczucie osłabienia (astenia), ból w klatce
piersiowej, ból w miejscu infuzji, dreszcze;
• zmniejszenie proporcji objętości krwi zajmowanej przez czerwone krwinki, zmniejszenie w
czerwonych krwinkach zawartości białka, które przenosi tlen.
Rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1 000 osób):
• zakażenie grzybicze (zakażenie wywołane przez Aspergillus), zakażenia stawów (bakteryjne
zapalenie stawów), zakażenie wywołane przez Haemophilus, liszajec, choroba bakteryjna
przenoszona drogą płciową (rzeżączka);
• nowotwór skóry (czerniak), zaburzenie czynności szpiku kostnego;
• rozpad krwinek czerwonych (hemoliza), zlepianie się komórek, nieprawidłowy czynnik
krzepnięcia, zaburzenia krzepnięcia;
• choroba z nadczynnością tarczycy (choroba Gravesa);
• niezwykłe sny;
• podrażnienie oczu;
• siniaki;
• nieprawidłowy przepływ treści pokarmowej z żołądka z powrotem do przełyku, ból dziąseł;
• zażółcenie skóry i (lub) oczu (żółtaczka);
• przebarwienia skóry;
• kurcze mięśni ust, obrzęk stawów;
• zaburzenia miesiączkowania;
• nieprawidłowy wyciek podawanego leku poza żyłę, nieprawidłowe czucie w miejscu infuzji,
uczucie gorąca.
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
• uszkodzenie wątroby.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.5. Jak przechowywać lek Soliris
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i na etykiecie fiolki po: „EXP”.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Przechowywać w lodówce (2°C-8°C).
Nie zamrażać.
Fiolki leku Soliris w oryginalnym opakowaniu mogą zostać wyjęte z lodówki jeden raz, na okres nie dłuższy niż 3
dni. Pod koniec tego okresu lek może zostać ponownie umieszczony w lodówce. Przechowywać w oryginalnym
opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
Lek po rozcieńczeniu należy zużyć w ciągu 24 godzin.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa.
Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Soliris
• Substancją czynną leku jest ekulizumab (300 mg/30 ml w fiolce, co odpowiada stężeniu
10 mg/ml).
• Pozostałe składniki to:
- sodu diwodorofosforan (E 339)
- disodu fosforan (E 339)
- sodu chlorek
- polisorbat 80 (E 433) (pochodzenia roślinnego)
Rozpuszczalnik: woda do wstrzykiwań
• Lek Soliris zawiera sód i polisorbat 80. Patrz punkt 2.
Jak wygląda lek Soliris i co zawiera opakowanie
Soliris ma postać koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji (30 ml w fiolce - opakowanie zawiera 1 fiolkę).
Soliris jest klarownym i bezbarwnym roztworem.
Podmiot odpowiedzialny
Alexion Europe SAS 103-105 rue Anatole France 92300 Levallois-Perret Francja
Wytwórca
Almac Pharma Services Limited Seagoe Industrial Estate
Craigavon BT63 5UA Wielka Brytania
Alexion Pharma International Operations Limited
College Business and Technology Park
Blanchardstown Road North
Dublin 15
D15 R925
Irlandia
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do miejscowego
przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego.
België/Belgique/Belgien
Alexion Pharma Belgium
Tél/Tel: +32 0 800 200 31
Lietuva
UAB AstraZeneca Lietuva
Tel: +370 5 2660550
България
АстраЗенека България ЕООД
Teл.: +359 24455000
Luxembourg/Luxemburg
Alexion Pharma Belgium
Tél/Tel: +32 0 800 200 31
Česká republika
AstraZeneca Czech Republic s.r.o.
Tel: +420 222 807 111
Magyarország
AstraZeneca Kft.
Tel.: +36 1 883 6500
Danmark
Alexion Pharma Nordics AB
Tlf.: +46 0 8 557 727 50
Malta
Alexion Europe SAS
Tel: +353 1 800 882 840
Deutschland
Alexion Pharma Germany GmbH
Tel: +49 (0) 89 45 70 91 300
Nederland
Alexion Pharma Netherlands B.V.
Tel: +32 (0)2 548 36 67
Eesti
AstraZeneca
Tel: +372 6549 600
Norge
Alexion Pharma Nordics AB
Tlf: +46 (0)8 557 727 50
Ελλάδα
AstraZeneca A.E.
Τηλ: +30 210 6871500
Österreich
Alexion Pharma Austria GmbH
Tel: +41 44 457 40 00
España
Alexion Pharma Spain, S.L.U.
Tel: +34 93 272 30 05
Polska
AstraZeneca Pharma Poland Sp. z o.o.
Tel.: +48 22 245 73 00
France
Alexion Pharma France SAS
Tél: +33 1 47 32 36 21
Portugal
Alexion Pharma Spain, S.L. - Sucursal em
Portugal
Tel: +34 93 272 30 05
Hrvatska
AstraZeneca d.o.o.
Tel: +385 1 4628 000
România
AstraZeneca Pharma SRL
Tel: +40 21 317 60 41
Ireland
Alexion Europe SAS
Tel: +353 1 800 882 840
Slovenija
AstraZeneca UK Limited
Tel: +386 1 51 35 600
Ísland
Alexion Pharma Nordics AB
Sími: +46 0 8 557 727 50
Slovenská republika
AstraZeneca AB, o.z.
Tel: +421 2 5737 7777
Italia
Alexion Pharma Italy srl
Tel: +39 02 7767 9211
Suomi/Finland
Alexion Pharma Nordics AB
Puh/Tel: +46 0 8 557 727 50
Κύπρος
Alexion Europe SAS
Τηλ: +357 22490305
Sverige
Alexion Pharma Nordics AB
Tel: +46 0 8 557 727 50
Latvija
SIA AstraZeneca Latvija
Tel: +371 67377100
Data ostatniej aktualizacji ulotki:
Inne źródła informacji
Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków
http://www.ema.europa.eu. Znajdują się tam również linki do stron internetowych o rzadkich chorobach i sposobach
leczenia.
Instrukcja dotycząca stosowania dla fachowego personelu medycznego Informacje przeznaczone wyłącznie dla
fachowego personelu medycznego
1. Postać, w jakiej występuje produkt leczniczy Soliris
Każda fiolka produktu leczniczego Soliris zawiera 300 mg substancji czynnej w 30 ml roztworu.
2. Przed podaniem
Rekonstytucję i rozcieńczanie należy przeprowadzać zgodnie z zasadami dobrej praktyki, zwłaszcza pod względem
aseptyki.
Produkt Soliris powinien być przygotowywany do podania przez wykwalifikowany personel medyczny, z
zastosowaniem techniki aseptycznej.
• Należy obejrzeć, czy w roztworze produktu Soliris nie występują cząstki stałe lub przebarwienia.
• Pobrać odpowiednią ilość produktu Soliris z fiolki (fiolek) za pomocą jałowej strzykawki.
• Przenieść zalecaną dawkę do worka infuzyjnego.
• Rozcieńczyć produkt Soliris do końcowego stężenia 5 mg/ml (dwukrotnie mniejszego od stężenia początkowego),
dodając do worka infuzyjnego odpowiednią objętość rozcieńczalnika. W celu podania dawki 300 mg należy pobrać
30 ml produktu Soliris (10 mg/ml) i dodać 30 ml rozcieńczalnika. W celu podania dawki 600 mg należy pobrać 60
ml produktu Soliris i dodać 60 ml rozcieńczalnika. W celu podania dawki 900 mg należy pobrać 90 ml produktu
Soliris i dodać 90 ml rozcieńczalnika. W celu podania dawki 1200 mg należy pobrać 120 ml produktu Soliris i
dodać 120 ml rozcieńczalnika. Końcowa objętość rozcieńczonego roztworu produktu Soliris, o stężeniu
5 mg/ml, wynosi 60 ml w przypadku dawki 300 mg, 120 ml w przypadku dawki 600 mg, 180 ml w przypadku
dawki 900 mg lub 240 ml w przypadku dawki 1200 mg.
Rozcieńczalnikami są roztwór chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań, roztwór chlorku sodu
4,5 mg/ml (0,45%) do wstrzykiwań lub 5% roztwór wodny glukozy.
• Delikatnie wstrząsnąć worek infuzyjny, zawierający rozcieńczony roztwór produktu Soliris, w celu dokładnego
wymieszania produktu leczniczego i rozcieńczalnika.
• Przed podaniem rozcieńczonego roztworu należy pozostawić go do ogrzania w temperaturze pokojowej (18°C-
25°C).
• Rozcieńczonego roztworu produktu Soliris nie należy ogrzewać w kuchence mikrofalowej ani za pomocą żadnego
źródła ciepła innego niż powietrze o temperaturze pokojowej.
• Należy usunąć wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego pozostałe w fiolce.
• Rozcieńczony roztwór produktu Soliris może być przechowywany przed podaniem w temperaturze 2°C-8°C, nie
dłużej niż przez 24 godziny.
3. Podawanie
• Nie należy podawać produktu Soliris we wstrzyknięciu dożylnym ani w szybkim wstrzyknięciu (bolus).
• Produkt leczniczy Soliris należy stosować wyłącznie w infuzji dożylnej.
• Rozcieńczony roztwór produktu Soliris należy podawać w infuzji dożylnej trwającej od 25 do
45 minut (35 minut ± 10 minut) u dorosłych i 1-4 godziny u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, we wlewie
grawitacyjnym, za pomocą pompy strzykawkowej lub pompy infuzyjnej. Nie ma konieczności zabezpieczania
rozcieńczonego roztworu produktu Soliris przed światłem podczas wykonywania wlewu.
Pacjenta należy obserwować przez godzinę po zakończeniu infuzji dożylnej. W razie wystąpienia działania
niepożądanego podczas podawania produktu Soliris, infuzję dożylną można spowolnić lub przerwać, w zależności od
decyzji lekarza. W przypadku spowolnienia infuzji dożylnej całkowity czas podawania leku nie może przekraczać
dwóch godzin u dorosłych oraz czterech godzin u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
4. Specjalne warunki przygotowania do stosowania i przechowywania produktu leczniczego
Przechowywać w lodówce (2°C-8°C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed
światłem. Fiolki produktu Soliris w oryginalnym opakowaniu mogą zostać
wyjęte z lodówki jeden raz na okres nie dłuższy niż 3 dni. Pod koniec tego okresu produkt może zostać
ponownie umieszczony w lodówce.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i na etykiecie fiolki po: „EXP”.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Co to jest lek Soliris
Lek Soliris zawiera substancję czynną ekulizumab, należącą do grupy leków określanych jako przeciwciała
monoklonalne. Ekulizumab wiąże się w organizmie z określonym białkiem wywołującym zapalenie i hamuje
działanie tego białka. W ten sposób lek zapobiega atakowaniu i niszczeniu przez organizm podatnych na
uszkodzenia komórek krwi, nerek, mięśni lub nerwów wzrokowych i rdzenia kręgowego.
W jakim celu stosuje się lek Soliris
Napadowa nocna hemoglobinuria
Lek Soliris stosuje się w leczeniu pacjentów dorosłych i dzieci ze szczególną chorobą układu krwiotwórczego
określaną jako napadowa nocna hemoglobinuria (PNH, ang. Paroxysmal Nocturnal Haemoglobinuria). U
pacjentów z PNH dochodzi do niszczenia krwinek czerwonych i zmniejszenia ich liczby (niedokrwistość) i w
następstwie do zmęczenia, trudności w funkcjonowaniu, bólów, ciemnego zabarwienia moczu, skrócenia oddechu i
zakrzepów krwi. Ekulizumab może hamować reakcję zapalną organizmu i osłabiać jego zdolność atakowania i
niszczenia własnych, podatnych na uszkodzenia, krwinek PNH.
Atypowy zespół hemolityczno-mocznicowy
Lek Soliris stosuje się również w leczeniu pacjentów dorosłych i dzieci ze szczególną chorobą układu krwiotwórczego
i nerek, określaną jako atypowy zespół hemolityczno-mocznicowy (aHUS, ang. Hemolytic Uremic Syndrome). U
pacjentów z aHUS może dochodzić do stanu zapalnego w obrębie nerek i komórek krwi, w tym płytek krwi, co może
prowadzić do: zmniejszenia się liczby komórek krwi (małopłytkowość i niedokrwistość), pogorszenia lub ustania
czynności nerek, zakrzepów krwi, zmęczenia i trudności w funkcjonowaniu. Ekulizumab może hamować reakcję
zapalną organizmu i blokować jego zdolność atakowania i niszczenia własnych, podatnych na uszkodzenia, komórek
krwi i nerek.
Oporna na leczenie uogólniona miastenia rzekomoporaźna
Lek Soliris jest także stosowany w leczeniu pacjentów dorosłych i dzieci w wieku 6 lat i starszych z atakującą mięśnie
chorobą nazywaną uogólnioną miastenią rzekomoporaźną (gMG, ang. generalized myasthenia gravis). U pacjentów z
gMG układ immunologiczny może atakować i niszczyć mięśnie, prowadząc do ich znacznego osłabienia,
upośledzenia zdolności poruszania się, skrócenia oddechu, skrajnego zmęczenia, ryzyka zachłyśnięcia i znacznego
upośledzenia czynności życia codziennego. Lek Soliris może zablokować odpowiedź zapalną organizmu i jego
zdolność do atakowania i niszczenia własnych mięśni, co skutkuje poprawą skurczu mięśni, a tym samym
zmniejszeniem objawów choroby i jej wpływu na czynności dnia codziennego. Lek Soliris jest szczególnie wskazany
do stosowania u pacjentów, u których w dalszym ciągu występują objawy mimo leczenia z zastosowaniem innych
dostępnych leków na miastenię rzekomoporaźną.
Choroby ze spektrum zapalenia nerwów wzrokowych i rdzenia kręgowego
Lek Soliris jest stosowany również w leczeniu dorosłych pacjentów z pewnymi chorobami, które atakują głównie
nerwy wzrokowe i rdzeń kręgowy, nazywanymi chorobami ze spektrum zapalenia nerwów wzrokowych i rdzenia
kręgowego (NMOSD, ang. neuromyelitis optica spectrum disorders).
U pacjentów z NMOSD układ immunologiczny atakuje i niszczy nerwy wzrokowe i rdzeń kręgowy, co może
prowadzić do utraty wzroku w jednym oku lub obojgu oczach, osłabienia lub porażenia nóg lub rąk, bolesnych
skurczów, utraty czucia i znacznego upośledzenia czynności życia codziennego. Lek Soliris może zablokować
odpowiedź zapalną organizmu oraz jego zdolność do atakowania
1 niszczenia własnych nerwów wzrokowych i rdzenia kręgowego, co skutkuje złagodzeniem objawów
choroby i jej wpływu na czynności życia codziennego.2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Soliris
Kiedy nie stosować leku Soliris
- Jeśli pacjent ma uczulenie na ekulizumab, białka pochodzące z produktów pochodzenia
mysiego, inne przeciwciała monoklonalne lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6).
- Jeśli pacjent nie był zaszczepiony przeciwko meningokokom (chyba że przyjmuje w celu
zmniejszenia ryzyka zakażenia antybiotyki przez 2 tygodnie od momentu szczepienia).
- Jeśli u pacjenta występuje zakażenie meningokokowe.
Ostrzeżenia i środki ostrożności Ostrzeżenie dotyczące zakażeń meningokokowych i innych zakażeń
wywoływanych przez bakterie z rodzaju Neisseria
Stosowanie leku Soliris może obniżać naturalną odporność na zakażenia, szczególnie wywołane przez niektóre
drobnoustroje, które mogą wywoływać zakażenie meningokokowe (ciężkie zakażenie opon mózgowych i posocznicę)
oraz inne zakażenia wywoływane przez Neisseria, w tym rzeżączkę rozsianą.
Przed przyjęciem leku Soliris należy skonsultować się z lekarzem, aby co najmniej 2 tygodnie przed rozpoczęciem
leczenia otrzymać szczepienie przeciwko Neisseria meningitidis - bakteriom powodującym zakażenie
meningokokowe oraz rozpocząć przyjmowanie antybiotyków przez
2 tygodnie od momentu zaszczepienia w celu zmniejszenia ryzyka zakażenia. Należy upewnić się, że
poprzednie szczepienie przeciwko zakażeniu meningokokowemu wciąż zapewnia odporność. Należy także mieć
świadomość tego, że szczepienie może nie zapobiegać całkowicie tego typu zakażeniu. Zgodnie z zaleceniami
obowiązującymi w poszczególnych krajach lekarz może dojść do wniosku, że konieczne jest podjęcie dodatkowych
środków zapobiegania zakażeniu.
Jeśli u pacjenta występuje ryzyko rzeżączki, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty po radę przed
zastosowaniem tego leku.
Objawy zakażenia meningokokowego
Ze względu na znaczenie szybkiego rozpoznawania i leczenia niektórych rodzajów zakażeń podczas stosowania leku
Soliris pacjent otrzyma kartę opisującą typowe objawy zakażenia. Kartę zatytułowaną „Karta dla pacjenta” należy
zawsze nosić przy sobie.
Jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy o tym niezwłocznie poinformować lekarza:
- ból głowy z nudnościami lub wymiotami,
- ból głowy ze sztywnością karku lub pleców,
- gorączka,
- wysypka,
- uczucie splątania,
- silne bóle mięśni z objawami podobnymi jak w grypie,
- nadwrażliwość na światło.
Leczenie zakażenia meningokokowego podczas podróży
Pacjentom, którzy odbywają dalekie podróże, podczas których nie mogą skontaktować się z lekarzem prowadzącym
lub nie mają możliwości otrzymania leczenia, lekarz może zapobiegawczo wystawić receptę na antybiotyk przeciwko
Neisseria meningitidis, który należy nosić przy sobie. Jeśli wystąpi którykolwiek z wymienionych powyżej objawów,
należy przyjąć antybiotyk, zgodnie z zaleceniami. Należy jednak wziąć pod uwagę, że konieczny jest jak najszybszy
kontakt z lekarzem, nawet jeśli samopoczucie poprawi się po przyjęciu antybiotyków.
Zakażenia
Przed rozpoczęciem stosowania leku Soliris należy poinformować lekarza o występowaniu jakichkolwiek
zakażeń.
Reakcje alergiczne
Lek Soliris zawiera białko, a białka mogą u niektórych osób powodować reakcje uczuleniowe.
Dzieci i młodzież
Pacjentów w wieku poniżej 18 lat należy zaszczepić przeciwko zakażeniom wywołanym przez Haemophilus
influenzae i pneumokoki.
Osoby w podeszłym wieku
Nie ma specjalnych zaleceń dotyczących leczenia pacjentów w wieku 65 lat i starszych.
Lek Soliris a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć dziecko,
powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Kobiety w wieku rozrodczym
U kobiet, które mogą zajść w ciążę, należy rozważyć stosowanie skutecznej metody antykoncepcji w trakcie leczenia i
do 5 miesięcy po jego zakończeniu.
Ciąża/karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć dziecko,
powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Soliris nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn.
Lek Soliris zawiera sód
Po rozcieńczeniu roztworem chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań produkt leczniczy zawiera 0,88 g sodu
(głównego składnika soli kuchennej) w 240 ml roztworu przy dawce maksymalnej, co odpowiada 44,0% zalecanej
maksymalnej dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów kontrolujących
zawartość sodu w diecie.
Po rozcieńczeniu roztworem chlorku sodu 4,5 mg/ml (0,45%) do wstrzykiwań produkt leczniczy zawiera 0,67 g sodu
(głównego składnika soli kuchennej) w 240 ml roztworu przy dawce maksymalnej, co odpowiada 33,5% zalecanej
maksymalnej dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów kontrolujących
zawartość sodu w diecie.
Lek Soliris zawiera polisorbat 80
Ten lek zawiera 6,6 mg polisorbatu 80 w każdej fiolce (fiolka 30 ml), co odpowiada ilości 0,66 mg/kg mc. lub mniejszej
przy maksymalnej dawce w przypadku pacjentów dorosłych oraz dzieci i młodzieży o masie ciała powyżej 10 kg oraz
odpowiada ilości 1,32 mg/kg mc. lub mniejszej przy maksymalnej dawce w przypadku dzieci i młodzieży o masie ciała
od 5 do występują jakiekolwiek znane reakcje alergiczne.3. Jak stosować lek Soliris
Na co najmniej 2 tygodnie przed rozpoczęciem stosowania leku Soliris lekarz poda szczepionkę przeciwko zakażeniu
meningokokowemu, o ile szczepionka taka nie została podana wcześniej lub jeśli szczepionka podana wcześniej nie
zapewnia już odpowiedniej odporności. Dziecku w wieku poniżej wieku szczepień lub tym, którzy nie zostali
zaszczepieni co najmniej 2 tygodnie przed rozpoczęciem stosowania leku Soliris, lekarz przepisze antybiotyki do
momentu upłynięcia 2 tygodni po zaszczepieniu w celu zmniejszenia ryzyka zakażenia.
Lekarz zaszczepi pacjenta poniżej wieku 18 lat przeciwko zakażeniom wywołanym przez bakterie Haemophilus
influenzae i pneumokoki, zgodnie z krajowymi zaleceniami dotyczącymi szczepień dla określonej grupy wiekowej.
Instrukcje prawidłowego użycia
Lek będzie podawany przez lekarza lub inną osobę z personelu medycznego w postaci infuzji dożylnej rozcieńczonego
roztworu z fiolki leku Soliris, umieszczonego w worku kroplówki, przez rurkę, bezpośrednio do jednej z żył pacjenta.
Zaleca się rozpoczynanie leczenia od tak zwanej fazy leczenia początkowego, trwającej 4 tygodnie, po której następuje
faza leczenia podtrzymującego.
Jeśli lek jest stosowany w leczeniu PNH Dorośli:
• Faza leczenia początkowego:
Co tydzień przez pierwsze cztery tygodnie lekarz będzie podawać w infuzji dożylnej rozcieńczony roztwór leku
Soliris. Każda infuzja będzie zawierać dawkę 600 mg (2 fiolki po 30 ml) i potrwa 25-45 minut (35 minut ± 10
minut).
• Faza leczenia podtrzymującego:
- W piątym tygodniu lekarz poda w infuzji dożylnej rozcieńczony lek Soliris w dawce 900 mg
(3 fiolki po 30 ml), w czasie 25-45 minut (35 minut ± 10 minut).
- Po piątym tygodniu lekarz będzie podawał w infuzji dożylnej rozcieńczony roztwór leku Soliris
w dawce 900 mg co dwa tygodnie w ramach dłuższego leczenia.
Jeśli lek jest stosowany w leczeniu aHUS, opornej na leczenie gMG lub NMOSD Dorośli:
• Faza leczenia początkowego:
Co tydzień przez pierwsze cztery tygodnie lekarz będzie podawać w infuzji dożylnej rozcieńczony roztwór leku
Soliris. Każda infuzja będzie zawierać dawkę 900 mg (3 fiolki po 30 ml) i potrwa 25-45 minut (35 minut ± 10
minut).
• Faza leczenia podtrzymuj ącego:
- W piątym tygodniu lekarz poda w infuzji dożylnej rozcieńczony lek Soliris w dawce 1200 mg
(4 fiolki po 30 ml), w czasie 25-45 minut (35 minut ± 10 minut).
- Po piątym tygodniu lekarz będzie podawał 1200 mg rozcieńczonego leku Soliris leku co dwa
tygodnie w ramach dłuższego leczenia.
Dzieciom i młodzieży z PNH, aHUS lub oporną na leczenie gMG oraz osobom o masie ciała wynoszącej
40 kg lub więcej należy podać dawkę dla dorosłych.
Dzieciom i młodzieży z PNH, aHUS lub oporną na leczenie gMG oraz osobom o masie ciała wynoszącej poniżej 40
kg należy podać mniejszą dawkę, zależną od masy ciała. Lekarz prowadzący określi tę dawkę.
Stosowanie u dzieci i młodzieży z PNH i aHUS w wieku poniżej 18 lat:
Masa ciała Faza leczenia Faza leczenia podtrzymującego
początkowego
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Od 30 do < 40 kg 600 mg co tydzień przez 900 mg w 3. tygodniu; następnie 900 mg co 2 tygodnie
pierwsze 2 tygodnie
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Od 20 do < 30 kg 600 mg co tydzień przez 600 mg w 3. tygodniu; następnie 600 mg co 2 tygodnie
pierwsze 2 tygodnie
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Od 10 do < 20 kg 600 mg pojedyncza 300 mg w 2. tygodniu; następnie 300 mg co 2 tygodnie
dawka w 1. tygodniu
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Od 5 do < 10 kg 300 mg pojedyncza 300 mg w 2. tygodniu; następnie 300 mg co 3 tygodnie
dawka w 1. tygodniu
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Pacjenci, których poddano wymianie osocza, mogą otrzymać dodatkowe dawki leku Soliris.
Po każdej infuzji dożylnej pacjent będzie obserwowany przez około jedną godzinę. Należy dokładnie przestrzegać
zaleceń lekarskich.
Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Soliris
W razie podejrzenia przypadkowego przyjęcia większej niż przepisana dawki leku Soliris należy skontaktować się z
lekarzem w celu uzyskania porady.
Pominięcie wizyty związanej z otrzymaniem leku Soliris
W razie niezgłoszenia się na umówioną wizytę należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w celu uzyskania
porady; patrz też poniższe informacje „Przerwanie stosowania leku Soliris”.
Przerwanie stosowania leku Soliris w PNH
Przerwanie lub zakończenie stosowania leku Soliris może spowodować szybki nawrót objawów PNH w większym
nasileniu. Lekarz prowadzący omówi z pacjentem możliwe działania niepożądane oraz wyjaśni związane z tym
ryzyko. Lekarz zaproponuje pacjentowi uważną obserwację przez co najmniej 8 tygodni.
Zagrożenia związane z odstawieniem leku Soliris obejmują nasilenie niszczenia krwinek czerwonych, co może
spowodować:
- znaczne zmniejszenie liczby krwinek czerwonych we krwi (niedokrwistość),
- splątanie (dezorientację) lub zaburzenie czujności,
- bóle w klatce piersiowej lub objawy dławicy piersiowej,
- podwyższenie poziomu kreatyniny w surowicy (problemy z nerkami) lub
- zakrzepicę (powstawanie zakrzepów krwi).
W razie wystąpienia któregokolwiek z tych objawów należy skontaktować się z lekarzem.
Przerwanie stosowania leku Soliris w aHUS
Przerwanie lub zakończenie stosowania leku Soliris może spowodować nawrót objawów aHUS. Lekarz prowadzący
omówi z pacjentem możliwe działania niepożądane oraz wyjaśni związane z tym ryzyko. Lekarz zaproponuje
pacjentowi uważną obserwację.
Ryzyko związane z odstawieniem leku Soliris obejmuje nasilenie stanu zapalnego związanego z płytkami krwi, co
może powodować:
- znaczne zmniejszenie liczby płytek krwi (małopłytkowość),
- znaczne nasilenie niszczenia czerwonych krwinek,
- zmniejszenie ilości oddawanego moczu (problemy z nerkami),
- zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy (problemy z nerkami),
- splątanie (dezorientację) lub zaburzenie czujności,
- ból w klatce piersiowej lub dławicę piersiową,
- duszność, lub
- zakrzepicę (powstawanie zakrzepów krwi).
W razie wystąpienia któregokolwiek z tych objawów należy skontaktować się z lekarzem.
Przerwaniestosowania leku Soliris w opornej na leczenie gMG
Przerwanie lub zakończenie stosowania leku Soliris może spowodować nawrót objawów gMG. Przed przerwaniem
stosowania leku Soliris należy skonsultować się z lekarzem. Omówi on z pacjentem możliwe działania niepożądane
oraz ryzyko. Dodatkowo lekarz zaproponuje pacjentowi uważną obserwację.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza,
farmaceuty lub pielęgniarki.
Przerwanie stosowania leku Soliris w NMOSD
Przerwanie lub zakończenie stosowania leku Soliris może spowodować pogorszenie przebiegu lub wystąpienie rzutu
NMOSD. Przed przerwaniem stosowania leku Soliris należy skonsultować się z lekarzem. Omówi on z pacjentem
możliwe działania niepożądane oraz ryzyko. Dodatkowo lekarz zaproponuje pacjentowi uważną obserwację.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza,
farmaceuty lub pielęgniarki.4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Przed
rozpoczęciem leczenia lekarz omówi z pacjentem możliwe działania niepożądane oraz wyjaśni zagrożenia i korzyści
związane ze stosowaniem leku Soliris.
Najpoważniejszym działaniem niepożądanym była posocznica meningokokowa.
Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy zakażenia meningokokowego (patrz punkt 2 Ostrzeżenie dotyczące
zakażeń meningokokowych i innych zakażeń wywoływanych przez bakterie z rodzaju Neisseria), należy natychmiast
zwrócić się do lekarza.
W razie jakichkolwiek wątpliwości dotyczących wymienionych poniżej działań niepożądanych należy zwrócić się do
lekarza o wyjaśnienie.
Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób):
• ból głowy
Często (mogą wystąpić nie częściej niż 1 na 10 osób):
• zakażenie płuc (zapalenie płuc), przeziębienie (zapalenie nosa i gardła), zakażenie układu moczowego
(dróg moczowych);
• mała liczba białych krwinek (leukopenia), zmniejszenie liczby czerwonych krwinek powodujące
bladość skóry, osłabienie lub zadyszkę;
• bezsenność;
• zawroty głowy, wysokie ciśnienie krwi;
• zakażenia górnych dróg oddechowych, kaszel, ból gardła (ból gardła i krtani), zapalenie
oskrzeli, opryszczka (zakażenia wirusem opryszczki);
• biegunka, wymioty, nudności, bóle brzucha, wysypka, utrata włosów (łysienie), swędzenie
skóry (świąd);
• bóle stawów (rąk i nóg), bóle kończyn (rąk i nóg);
• gorączka, uczucie zmęczenia, dolegliwości grypopodobne;
• reakcje związane z infuzją.
Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób):
• ciężkie zakażenia (zakażenia meningokokowe), posocznica, wstrząs septyczny, zakażenia
wirusowe, zakażenie dolnych dróg oddechowych, grypa żołądkowa (zakażenie w obrębie
żołądka i jelit), zapalenie pęcherza;
• zakażenie, zakażenie grzybicze, zbieranie się ropy (ropień), zapalenie tkanki łącznej, grypa,
zapalenie zatok, zakażenie zęba (ropień), zakażenie dziąseł;
• stosunkowo mała liczba płytek krwi (małopłytkowość), mała liczba limfocytów – szczególnego
rodzaju białych krwinek (limfopenia), uczucie kołatania serca;
• ciężkie reakcje alergiczne powodujące trudności w oddychaniu i zawroty głowy (reakcja
anafilaktyczna), nadwrażliwość;
• utrata apetytu;
• depresja, lęk, wahania nastroju, zaburzenia snu;
• uczucie mrowienia w różnych częściach ciała (parestezje), drżenie, zaburzenia smaku,
omdlenia;
• niewyraźne widzenie;
• dzwonienie w uszach, zawroty głowy;
• nagłe i szybkie pojawienie się bardzo wysokiego ciśnienia krwi, niskie ciśnienie krwi, uderzenia
gorąca, zaburzenia żylne;
• duszność (trudności z oddychaniem), krwawienie z nosa, zatkany nos (przekrwienie błony
śluzowej nosa), podrażnienie gardła, katar (wodnisty katar);
• zapalenie otrzewnej (tkanki, która pokrywa większość narządów w jamie brzusznej), zaparcia,
dolegliwości żołądkowe po posiłkach (niestrawność), wzdęcia brzucha;
• zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych;
• pokrzywka, zaczerwienienie skóry, sucha skóra, czerwone lub fioletowe plamy pod skórą,
nadmierna potliwość, zapalenie skóry;
• kurcze mięśni, bóle mięśni, bóle pleców i szyi, bóle kości;
• zaburzenia czynności nerek, trudności z oddawaniem moczu lub ból w czasie oddawania moczu
(dyzuria), krew w moczu;
• samoistna erekcja prącia;
• obrzęk, dolegliwości w obrębie klatki piersiowej, uczucie osłabienia (astenia), ból w klatce
piersiowej, ból w miejscu infuzji, dreszcze;
• zmniejszenie proporcji objętości krwi zajmowanej przez czerwone krwinki, zmniejszenie w
czerwonych krwinkach zawartości białka, które przenosi tlen.
Rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1 000 osób):
• zakażenie grzybicze (zakażenie wywołane przez Aspergillus), zakażenia stawów (bakteryjne
zapalenie stawów), zakażenie wywołane przez Haemophilus, liszajec, choroba bakteryjna
przenoszona drogą płciową (rzeżączka);
• nowotwór skóry (czerniak), zaburzenie czynności szpiku kostnego;
• rozpad krwinek czerwonych (hemoliza), zlepianie się komórek, nieprawidłowy czynnik
krzepnięcia, zaburzenia krzepnięcia;
• choroba z nadczynnością tarczycy (choroba Gravesa);
• niezwykłe sny;
• podrażnienie oczu;
• siniaki;
• nieprawidłowy przepływ treści pokarmowej z żołądka z powrotem do przełyku, ból dziąseł;
• zażółcenie skóry i (lub) oczu (żółtaczka);
• przebarwienia skóry;
• kurcze mięśni ust, obrzęk stawów;
• zaburzenia miesiączkowania;
• nieprawidłowy wyciek podawanego leku poza żyłę, nieprawidłowe czucie w miejscu infuzji,
uczucie gorąca.
Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
• uszkodzenie wątroby.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.5. Jak przechowywać lek Soliris
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i na etykiecie fiolki po: „EXP”.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Przechowywać w lodówce (2°C-8°C).
Nie zamrażać.
Fiolki leku Soliris w oryginalnym opakowaniu mogą zostać wyjęte z lodówki jeden raz, na okres nie dłuższy niż 3
dni. Pod koniec tego okresu lek może zostać ponownie umieszczony w lodówce. Przechowywać w oryginalnym
opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
Lek po rozcieńczeniu należy zużyć w ciągu 24 godzin.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa.
Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Soliris
• Substancją czynną leku jest ekulizumab (300 mg/30 ml w fiolce, co odpowiada stężeniu
10 mg/ml).
• Pozostałe składniki to:
- sodu diwodorofosforan (E 339)
- disodu fosforan (E 339)
- sodu chlorek
- polisorbat 80 (E 433) (pochodzenia roślinnego)
Rozpuszczalnik: woda do wstrzykiwań
• Lek Soliris zawiera sód i polisorbat 80. Patrz punkt 2.
Jak wygląda lek Soliris i co zawiera opakowanie
Soliris ma postać koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji (30 ml w fiolce - opakowanie zawiera 1 fiolkę).
Soliris jest klarownym i bezbarwnym roztworem.
Podmiot odpowiedzialny
Alexion Europe SAS 103-105 rue Anatole France 92300 Levallois-Perret Francja
Wytwórca
Almac Pharma Services Limited Seagoe Industrial Estate
Craigavon BT63 5UA Wielka Brytania
Alexion Pharma International Operations Limited
College Business and Technology Park
Blanchardstown Road North
Dublin 15
D15 R925
Irlandia
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do miejscowego
przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego.
België/Belgique/Belgien
Alexion Pharma Belgium
Tél/Tel: +32 0 800 200 31
Lietuva
UAB AstraZeneca Lietuva
Tel: +370 5 2660550
България
АстраЗенека България ЕООД
Teл.: +359 24455000
Luxembourg/Luxemburg
Alexion Pharma Belgium
Tél/Tel: +32 0 800 200 31
Česká republika
AstraZeneca Czech Republic s.r.o.
Tel: +420 222 807 111
Magyarország
AstraZeneca Kft.
Tel.: +36 1 883 6500
Danmark
Alexion Pharma Nordics AB
Tlf.: +46 0 8 557 727 50
Malta
Alexion Europe SAS
Tel: +353 1 800 882 840
Deutschland
Alexion Pharma Germany GmbH
Tel: +49 (0) 89 45 70 91 300
Nederland
Alexion Pharma Netherlands B.V.
Tel: +32 (0)2 548 36 67
Eesti
AstraZeneca
Tel: +372 6549 600
Norge
Alexion Pharma Nordics AB
Tlf: +46 (0)8 557 727 50
Ελλάδα
AstraZeneca A.E.
Τηλ: +30 210 6871500
Österreich
Alexion Pharma Austria GmbH
Tel: +41 44 457 40 00
España
Alexion Pharma Spain, S.L.U.
Tel: +34 93 272 30 05
Polska
AstraZeneca Pharma Poland Sp. z o.o.
Tel.: +48 22 245 73 00
France
Alexion Pharma France SAS
Tél: +33 1 47 32 36 21
Portugal
Alexion Pharma Spain, S.L. - Sucursal em
Portugal
Tel: +34 93 272 30 05
Hrvatska
AstraZeneca d.o.o.
Tel: +385 1 4628 000
România
AstraZeneca Pharma SRL
Tel: +40 21 317 60 41
Ireland
Alexion Europe SAS
Tel: +353 1 800 882 840
Slovenija
AstraZeneca UK Limited
Tel: +386 1 51 35 600
Ísland
Alexion Pharma Nordics AB
Sími: +46 0 8 557 727 50
Slovenská republika
AstraZeneca AB, o.z.
Tel: +421 2 5737 7777
Italia
Alexion Pharma Italy srl
Tel: +39 02 7767 9211
Suomi/Finland
Alexion Pharma Nordics AB
Puh/Tel: +46 0 8 557 727 50
Κύπρος
Alexion Europe SAS
Τηλ: +357 22490305
Sverige
Alexion Pharma Nordics AB
Tel: +46 0 8 557 727 50
Latvija
SIA AstraZeneca Latvija
Tel: +371 67377100
Data ostatniej aktualizacji ulotki:
Inne źródła informacji
Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków
http://www.ema.europa.eu. Znajdują się tam również linki do stron internetowych o rzadkich chorobach i sposobach
leczenia.
Instrukcja dotycząca stosowania dla fachowego personelu medycznego Informacje przeznaczone wyłącznie dla
fachowego personelu medycznego
1. Postać, w jakiej występuje produkt leczniczy Soliris
Każda fiolka produktu leczniczego Soliris zawiera 300 mg substancji czynnej w 30 ml roztworu.
2. Przed podaniem
Rekonstytucję i rozcieńczanie należy przeprowadzać zgodnie z zasadami dobrej praktyki, zwłaszcza pod względem
aseptyki.
Produkt Soliris powinien być przygotowywany do podania przez wykwalifikowany personel medyczny, z
zastosowaniem techniki aseptycznej.
• Należy obejrzeć, czy w roztworze produktu Soliris nie występują cząstki stałe lub przebarwienia.
• Pobrać odpowiednią ilość produktu Soliris z fiolki (fiolek) za pomocą jałowej strzykawki.
• Przenieść zalecaną dawkę do worka infuzyjnego.
• Rozcieńczyć produkt Soliris do końcowego stężenia 5 mg/ml (dwukrotnie mniejszego od stężenia początkowego),
dodając do worka infuzyjnego odpowiednią objętość rozcieńczalnika. W celu podania dawki 300 mg należy pobrać
30 ml produktu Soliris (10 mg/ml) i dodać 30 ml rozcieńczalnika. W celu podania dawki 600 mg należy pobrać 60
ml produktu Soliris i dodać 60 ml rozcieńczalnika. W celu podania dawki 900 mg należy pobrać 90 ml produktu
Soliris i dodać 90 ml rozcieńczalnika. W celu podania dawki 1200 mg należy pobrać 120 ml produktu Soliris i
dodać 120 ml rozcieńczalnika. Końcowa objętość rozcieńczonego roztworu produktu Soliris, o stężeniu
5 mg/ml, wynosi 60 ml w przypadku dawki 300 mg, 120 ml w przypadku dawki 600 mg, 180 ml w przypadku
dawki 900 mg lub 240 ml w przypadku dawki 1200 mg.
Rozcieńczalnikami są roztwór chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań, roztwór chlorku sodu
4,5 mg/ml (0,45%) do wstrzykiwań lub 5% roztwór wodny glukozy.
• Delikatnie wstrząsnąć worek infuzyjny, zawierający rozcieńczony roztwór produktu Soliris, w celu dokładnego
wymieszania produktu leczniczego i rozcieńczalnika.
• Przed podaniem rozcieńczonego roztworu należy pozostawić go do ogrzania w temperaturze pokojowej (18°C-
25°C).
• Rozcieńczonego roztworu produktu Soliris nie należy ogrzewać w kuchence mikrofalowej ani za pomocą żadnego
źródła ciepła innego niż powietrze o temperaturze pokojowej.
• Należy usunąć wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego pozostałe w fiolce.
• Rozcieńczony roztwór produktu Soliris może być przechowywany przed podaniem w temperaturze 2°C-8°C, nie
dłużej niż przez 24 godziny.
3. Podawanie
• Nie należy podawać produktu Soliris we wstrzyknięciu dożylnym ani w szybkim wstrzyknięciu (bolus).
• Produkt leczniczy Soliris należy stosować wyłącznie w infuzji dożylnej.
• Rozcieńczony roztwór produktu Soliris należy podawać w infuzji dożylnej trwającej od 25 do
45 minut (35 minut ± 10 minut) u dorosłych i 1-4 godziny u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, we wlewie
grawitacyjnym, za pomocą pompy strzykawkowej lub pompy infuzyjnej. Nie ma konieczności zabezpieczania
rozcieńczonego roztworu produktu Soliris przed światłem podczas wykonywania wlewu.
Pacjenta należy obserwować przez godzinę po zakończeniu infuzji dożylnej. W razie wystąpienia działania
niepożądanego podczas podawania produktu Soliris, infuzję dożylną można spowolnić lub przerwać, w zależności od
decyzji lekarza. W przypadku spowolnienia infuzji dożylnej całkowity czas podawania leku nie może przekraczać
dwóch godzin u dorosłych oraz czterech godzin u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
4. Specjalne warunki przygotowania do stosowania i przechowywania produktu leczniczego
Przechowywać w lodówce (2°C-8°C). Nie zamrażać. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed
światłem. Fiolki produktu Soliris w oryginalnym opakowaniu mogą zostać
wyjęte z lodówki jeden raz na okres nie dłuższy niż 3 dni. Pod koniec tego okresu produkt może zostać
ponownie umieszczony w lodówce.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i na etykiecie fiolki po: „EXP”.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Dane o lekach i suplementach diety dostarcza 
