Sarpin tabl. powl.(10 mg+160 mg) - 28 szt.

Doustnie. Dorośli: zalecana dawka leku, to jedna tabletka na dobę. Lek może być podawany pacjentom, u których ciśnienie krwi nie jest odpowiednio kontrolowane za pomocą amlodypiny w dawce 10 mg lub walsartanu w dawce 160 mg lub stosowanych w monoterapii lub tego leku złożonego. Przed zmianą na lek złożony o ustalonej dawce, zaleca się indywidualne dostosowanie dawki poszczególnych składników (tj. amlodypiny oraz walsartanu). Jeśli jest to uzasadnione klinicznie, można rozważyć bezpośrednią zmianę z monoterapii na lek złożony o ustalonej dawce. Dla wygody, pacjenci przyjmujący walsartan i amlodypinę w postaci oddzielnych tabletek lub kapsułek mogą otrzymywać lek złożony, zawierający walsartan i amlodypinę, w takich samych dawkach jak w oddzielnych tabletkach. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w podeszłym wieku (≥65 lat), u których rozważana jest zmiana leczenia na amlodypinę lub lek złożony, należy zastosować najmniejszą dostępną dawkę amlodypiny w monoterapii lub amlodypiny jako składnika leku złożonego; należy zachować ostrożność podczas zwiększania dawki u tych pacjentów. Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek. W umiarkowanych zaburzeniach czynności nerek, zaleca się monitorowanie stężeń potasu i kreatyniny. Brak dostępnych danych z badań klinicznych dotyczących pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Stosowanie leku zawierającego amlodypinę z walsartanem jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub niedrożnością dróg żółciowych. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby bez cholestazy, maksymalna zalecana dawka walsartanu wynosi 80 mg. Nie ustalono dawkowania amlodypiny u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i współistniejącymi zaburzeniami czynności wątroby, u których rozważana jest zmiana leczenia na amlodypinę lub lek złożony, należy zastosować najmniejszą dostępną dawkę amlodypiny w monoterapii lub amlodypiny jako składnika leku złożonego. Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności leku zawierającego amlodypinę z walsartanem u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Sposób podania. Lek może być przyjmowany z jedzeniem lub bez. Zaleca się, aby lek przyjmować z pewną ilością wody.

Leczenie samoistnego nadciśnienia tętniczego. Lek jest wskazany do stosowania u osób dorosłych, u których ciśnienie krwi nie jest odpowiednio kontrolowane za pomocą amlodypiny lub walsartanu stosowanych w monoterapii.

1. Co to jest lek Sarpin i w jakim celu się go stosuje

Lek Sarpin tabletki zawiera dwie substancje czynne amlodypinę i walsartan. Obie te substancje
pomagają kontrolować podwyższone ciśnienie tętnicze.
− Amlodypina należy do grupy substancji zwanych „antagonistami kanału wapniowego”.
 Amlodypina powstrzymuje wapń przed przedostaniem się do ścian naczyń krwionośnych, co
 hamuje skurcz naczyń krwionośnych.

− Walsartan należy do grupy substancji zwanych „antagonistami receptorów angiotensyny II”.
 Angiotensyna II jest wytwarzana w organizmie człowieka i powoduje skurcz naczyń
 krwionośnych, podwyższając ciśnienie tętnicze. Walsartan działa poprzez zablokowanie
 działania angiotensyny II.

Oznacza to, że obie powyższe substancje pomagają w blokowaniu skurczu naczyń krwionośnych.
W rezultacie naczynia krwionośne rozkurczają się, a ciśnienie tętnicze zostaje obniżone.

Lek Sarpin jest stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego u pacjentów dorosłych, u
których ciśnienie krwi nie jest dostatecznie kontrolowane podczas stosowania samej tylko amlodypiny
lub samego tylko walsartanu.2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Sarpin

Kiedy nie stosować leku Sarpin:
− jeśli pacjent ma uczulenie na amlodypinę lub inne leki z grupy antagonistów kanału
 wapniowego. Może wystąpić świąd, zaczerwienienie skóry lub trudności w oddychaniu;
− jeśli pacjent ma uczulenie na walsartan lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
 (wymienionych w punkcie 6). Jeśli pacjent uważa, że może być uczulony, powinien
 poinformować lekarza przed zastosowaniem leku Sarpin;
− jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub zaburzenia żółciowe, takie
 jak: marskość żółciowa wątroby lub zastój żółci; 
− jeśli pacjentka jest po trzecim miesiącu ciąży (należy również unikać stosowania leku Sarpin
 we wczesnym okresie ciąży, patrz punkt „Ciąża”);
− jeśli pacjent ma znacznie obniżone ciśnienie tętnicze krwi (niedociśnienie);
− jeśli pacjent ma zwężenie zastawki aorty (stenoza aortalna) lub wstrząs kardiogenny (stan,
 w którym serce nie jest w stanie dostarczyć wystarczającej ilości krwi do komórek ciała);
− jeśli pacjent ma niewydolność serca spowodowaną przebytym zawałem mięśnia sercowego.
− jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i przyjmuje leki obniżające ciśnienie
 tętnicze krwi, które zawierają aliskiren.

Jeżeli którykolwiek z powyższych punktów dotyczy pacjenta, nie należy stosować leku Sarpin i
należy porozmawiać o tym z lekarzem.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Sarpin należy zwrócić się do lekarza:
− jeśli u pacjenta występują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka);
− jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności wątroby lub nerek;
− jeśli pacjentowi przeszczepiono nerkę lub jeśli został poinformowany, że występuje u niego
 zwężenie tętnic nerkowych;
− jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności nadnerczy zwane „pierwotnym
 hiperaldosteronizmem”;
− jeśli u pacjenta występowała niewydolność serca lub pacjent przebył zawał mięśnia sercowego.
 Należy ściśle stosować się do zaleceń lekarza w odniesieniu do dawki początkowej. Lekarz
 może również sprawdzić czynność nerek;
− jeśli pacjent został poinformowany przez lekarza, że występuje u niego zwężenie zastawek
 serca (zwane „stenozą aortalną lub mitralną”) lub znacznie zwiększona grubość mięśnia
 sercowego (zwana „kardiomiopatią przerostową ze zwężaniem drogi odpływu”);
− jeśli u pacjenta wystąpił obrzęk, szczególnie twarzy i gardła w czasie stosowania innych leków
 (w tym inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę). Jeśli u pacjenta wystąpią takie
 objawy, należy natychmiast przerwać stosowanie leku Sarpin i niezwłocznie skontaktować się
 z lekarzem. Pacjent nie powinien już nigdy stosować leku Sarpin.
− jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków stosowanych w leczeniu wysokiego
 ciśnienia krwi:
 - inhibitor ACE (na przykład enalapryl, lizynopryl, ramipryl), zwłaszcza jeśli pacjent
   ma zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą;
 - aliskiren.

Lekarz prowadzący może monitorować czynność nerek, ciśnienie krwi oraz stężenie elektrolitów
(np. potasu) we krwi w regularnych odstępach czasu.

Patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować leku Sarpin”.

Jeżeli którykolwiek z powyższych punktów dotyczy pacjenta, należy powiedzieć o tym lekarzowi
przed zastosowaniem leku Sarpin.

Jeśli po przyjęciu leku Sarpin u pacjenta wystąpi ból brzucha, nudności, wymioty lub biegunka, należy
omówić to z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o dalszym leczeniu. Nie należy samodzielnie
podejmować decyzji o przerwaniu przyjmowania leku Sarpin.

Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Sarpin u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat).

Lek Sarpin a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Lekarz być może będzie
musiał zmienić dawkę i (lub) zastosować inne środki ostrożności. W niektórych przypadkach może 
być konieczne zaprzestanie przyjmowania jednego z leków. Odnosi się to szczególnie do leków
wymienionych poniżej:
− inhibitory ACE lub aliskiren (patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować leku
 Sarpin” oraz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
− leki moczopędne (leki „odwadniające”, które zwiększają ilość wytwarzanego moczu);
− lit (lek stosowany w leczeniu niektórych rodzajów depresji);
− leki moczopędne oszczędzające potas, preparaty uzupełniające potas, zamienniki soli kuchennej
 zawierające potas i inne substancje, które mogą zwiększać stężenie potasu;
− niektóre leki przeciwbólowe, zwane niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) lub
 selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2 (inhibitorami COX-2). Lekarz może również
 sprawdzić czynność nerek pacjenta;
− leki przeciwdrgawkowe (np. karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, fosfenytoina, prymidon);
− ziele dziurawca zwyczajnego;
− nitrogliceryna i inne azotany lub inne substancje „rozszerzające naczynia krwionośne”
− leki stosowane w przypadku HIV/AIDS (np. rytonawir, indynawir, nelfinawir);
− leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (np. ketokonazol, itrakonazol);
− leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych (takie jak: ryfampicyna, erytromycyna,
 telitromycyna);
− klarytromycyna (stosowana w leczeniu zakażeń bakteryjnych);
− werapamil, diltiazem (leki stosowane w chorobach serca);
− symwastatyna (lek stosowany do zmniejszenia za dużego stężenia cholesterolu we krwi);
− dantrolen (wlew stosowany w przypadku ciężkich zaburzeń temperatury ciała);
− takrolimus (stosowany w celu kontrolowania odpowiedzi immunologicznej układu
 odpornościowego, co umożliwi organizmowi przyjęcie przeszczepionego narządu);
− leki stosowane w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepu (cyklosporyna);

Lek Sarpin z jedzeniem i piciem
Pacjenci stosujący lek Sarpin nie powinni jeść grejpfruta ani pić soku grejpfrutowego. Zarówno
grejpfrut, jak i sok grejpfrutowy mogą prowadzić do zwiększenia stężenia substancji czynnej -
amlodypiny we krwi, co może prowadzić do nieprzewidywalnego nasilenia działania leku Sarpin
polegającego na obniżeniu ciśnienia krwi.

Ciąża i karmienie piersią

Ciąża
Należy poinformować lekarza, jeśli pacjentka przypuszcza, że jest w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko. Zazwyczaj lekarz zaleci zaprzestanie stosowania leku Sarpin przed planowaną ciążą lub
natychmiast po stwierdzeniu ciąży i zaleci inny lek zamiast leku Sarpin. Nie zaleca się stosowania
leku Sarpin we wczesnym okresie ciąży (w pierwszych 3 miesiącach) i nie wolno go stosować po
trzecim miesiącu ciąży, ponieważ może to poważnie zaszkodzić nienarodzonemu dziecku, jeśli lek jest
stosowany tym okresie ciąży.

Karmienie piersią

Amlodypina:
Wykazano, że małe ilości amlodypiny przenikają do mleka ludzkiego. Jeśli pacjentka karmi piersią
lub gdy planuje karmić piersią, powinna powiedzieć o tym lekarzowi przed rozpoczęciem
przyjmowania leku Sarpin.

Amlodypina/Walsartan:

Należy powiedzieć lekarzowi o karmieniu piersią lub zamiarze karmienia piersią. Nie zaleca się
stosowania leku Sarpin przez pacjentki, które karmią piersią. Lekarz może wybrać inne leczenie w
trakcie karmienia piersią, zwłaszcza w okresie karmienia noworodków i wcześniaków.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek ten może powodować zawroty głowy. Może to zaburzać zdolność koncentracji. Dlatego też, nie
należy prowadzić pojazdów, obsługiwać maszyn ani wykonywać innych czynności wymagających
koncentracji uwagi w przypadku wątpliwości odnośnie działania leku na konkretnego pacjenta.

Lek Sarpin zawiera sód
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za
„wolny od sodu”.3. Jak stosować lek Sarpin

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza. To pomoże uzyskać najlepsze wyniki leczenia i zmniejszyć ryzyko działań
niepożądanych.

Zwykle zalecana dawka leku Sarpin to 1 tabletka na dobę.
− Zaleca się zażywanie leku każdego dnia o tej samej porze.
− Tabletki należy połykać, popijając szklanką wody.
− Lek Sarpin można przyjmować z jedzeniem lub bez jedzenia. Nie należy przyjmować leku
 Sarpin razem z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym.

W zależności od reakcji na leczenie, lekarz może zalecić większą lub mniejszą dawkę leku.

Nie należy przekraczać przepisanej dawki.

Stosowanie leku Sarpin u pacjentów w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i starszych)
Podczas zwiększania dawki lekarz powinien zachować ostrożność.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Sarpin
W przypadku przyjęcia zbyt wielu tabletek leku Sarpin lub przypadkowego zażycia tabletek przez
inną osobę, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem.

Nawet do 24-48 godzin po przyjęciu leku może wystąpić duszność spowodowana nadmiarem płynu
gromadzącym się w płucach (obrzęk płuc).

Pominięcie zastosowania leku Sarpin
Jeśli pacjent zapomniał przyjąć lek, należy zażyć go tak szybko, jak to możliwe. Następną dawkę
należy przyjąć o zwykłej porze. Jednakże, jeśli zbliża się pora zażycia kolejnej dawki, należy pominąć
zapomnianą dawkę leku. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej
dawki.

Przerwanie stosowania leku Sarpin
Przerwanie stosowania leku Sarpin może spowodować nasilenie choroby. Nie należy przerywać
stosowania leku, chyba że zaleci to lekarz.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie i mogą wymagać natychmiastowej pomocy
lekarskiej:

U kilkupacjentów wystąpiły ciężkie działania niepożądane (może dotyczyć nie więcej niż 1 na 1000
pacjentów). Jeżeli wystąpi którykolwiek z wymienionych poniżej objawów, należy natychmiast
poinformować o tym lekarza:
Reakcja alergiczna z objawami takimi, jak: wysypka, świąd, obrzęk twarzy lub warg, lub języka,
trudności w oddychaniu, niskie ciśnienie krwi (uczucie osłabienia, oszołomienia).

Inne możliwe działania niepożądane leku Sarpin:
Często (może dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 pacjentów): Grypa; zatkany nos, ból gardła i dyskomfort
podczas połykania; ból głowy; obrzęki ramion, dłoni, nóg, kostek lub stóp; zmęczenie; astenia
(osłabienie); zaczerwienienie oraz uczucie ciepła na twarzy i (lub) szyi.

Niezbyt często (może dotyczyć nie więcej niż 1 na 100 pacjentów): Zawroty głowy; nudności i ból
brzucha; suchość w jamie ustnej; senność, mrowienie lub drętwienie dłoni i stóp; zawroty głowy,
szybkie bicie serca w tym kołatania; zawroty głowy podczas wstawania; kaszel; biegunka; zaparcia;
wysypka skórna, zaczerwienienie skóry; obrzęki stawów, ból pleców; bóle stawów.

Rzadko (może dotyczyć nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów): Uczucie niepokoju; dzwonienie w uszach
(szumy uszne); omdlenia; oddawanie większej ilości moczu niż zazwyczaj lub uczucie silniejszego
parcia na mocz; niemożność doprowadzenia do wzwodu lub utrzymania wzwodu; uczucie ciężkości;
niskie ciśnienie krwi z objawami takimi, jak: zawroty głowy, uczucie oszołomienia; nadmierne
pocenie; wysypka na całym ciele; świąd; skurcze mięśni.
Jeśli którykolwiek z tych objawów wystąpi w stopniu ciężkim, należy powiadomić lekarza. 

Działania niepożądane zgłaszane po zastosowaniu tylko samej amlodypiny lub tylko samego
walsartanu i których nie obserwowano po zastosowaniu leku Sarpin lub które obserwowano
z większą częstością niż po zastosowaniu leku Sarpin:

Amlodypina
W razie wystąpienia któregokolwiek z poniższych bardzo rzadkich, ciężkich działań
niepożądanych występujących po zastosowaniu leku, należy bezzwłocznie skontaktować się
z lekarzem:
− Nagłe wystąpienie świszczącego oddechu, bólu w klatce piersiowej, duszności lub trudności w
 oddychaniu.
− Obrzęk powiek, twarzy oraz warg.
− Obrzęk języka oraz gardła, powodujący znaczne trudności w oddychaniu.
− Ciężkie reakcje skórne obejmujące: intensywną wysypkę, pokrzywkę, zaczerwienienie skóry
 całego ciała, silny świąd, pęcherze, złuszczanie oraz obrzęk skóry, zapalenie błony śluzowej
 (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka) lub inne reakcje
 alergiczne.
− Zawał serca, zaburzenia rytmu serca.
− Zapalenie trzustki, które może wywołać ostry ból brzucha oraz pleców z towarzyszącym bardzo
 złym samopoczuciem.

Odnotowano następujące działania niepożądane. Jeśli którekolwiek z działań niepożądanych jest
uciążliwe dla pacjenta lub jeśli trwa ponad tydzień, należy skontaktować się z lekarzem.

Często (może dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 pacjentów): Zawroty głowy, senność; kołatanie serca
(odczuwanie bicia serca); uderzenia gorąca; obrzęk kostek (obrzęk); ból brzucha, nudności.

Niezbyt często (możedotyczyć nie więcej niż 1 na 100 pacjentów): Zmiany nastroju, lęk, depresja,
bezsenność, drżenie, zaburzenia smaku, omdlenia, brak odczuwania bólu; zaburzenia widzenia,
pogorszenie widzenia, szum uszny; niskie ciśnienie krwi; kichanie/katar spowodowane zapaleniem
błony śluzowej nosa; niestrawność, wymioty; utrata włosów, wzmożona pocenie, świąd skóry,
przebarwienia skóry; zaburzenia oddawania moczu, zwiększona potrzeba oddawania moczu w nocy, 
zwiększona częstość oddawania moczu; problemy z erekcją, dyskomfort lub powiększenie gryczołów
piersiowych u mężczyzn, ból, złe samopoczucie, bóle mięśni, bolesne skurcze mięśni; zwiększenie lub
zmniejszenie masy ciała.

Rzadko (może dotyczyć nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów): Dezorientacja.

Bardzo rzadko (może dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów): Zmniejszenie liczby białych
krwinek, zmniejszenie liczby płytek krwi, co może prowadzić do wystąpienia nietypowych zasinień
oraz łatwiejszego krwawienia (uszkodzenie czerwonych krwinek); zbyt duże stężenie glukozy we krwi
(hiperglikemia); obrzęk dziąseł, wzdęcia brzucha (zapalenie błony śluzowej żołądka); nieprawidłowa
czynność wątroby, zapalenie wątroby, zażółcenie skóry (żółtaczka), zwiększenie aktywności
enzymów wątrobowych, co może mieć wpływ na niektóre wyniki badań; zwiększenie napięcia
mięśniowego; zapalenie naczyń krwionośnych, często z wysypką skórną, wrażliwość na światło;
zaburzenia obejmujące sztywność, drżenie i (lub) trudności w poruszaniu się.

Częstość nieznana: drżenie, usztywnienie postawy, maskowatość twarzy, spowolnione ruchy i
pociąganie nogami w czasie chodzenia.

Walsartan

Bardzo rzadko (mogą dotyczyć 1 na 10,000 osób):Obrzęk naczynioruchowy jelit: obrzęk w jelicie z
takimi objawami, jak ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka.

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych): Zmniejszenie
liczby czerwonych krwinek, gorączka, ból gardła lub owrzodzenia jamy ustnej spowodowane
zakażeniem; samoistne krwawienie lub powstawanie siniaków; wysokie stężenie potasu we krwi;
nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby; zaburzenia czynności nerek i ciężkie zaburzenie
czynności nerek; obrzęk, głównie twarzy i gardła; ból mięśni; wysypka, fioletowawo-czerwone krosty;
gorączka; świąd; reakcje alergiczne, pęcherze skórne (objaw choroby zwanej pęcherzowym
zapaleniem skóry).

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów, należy natychmiast poinformować o tym
lekarza.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań
Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i
Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301,
faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.5. Jak przechowywać lek Sarpin

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie, pudełku i blistrze
po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących warunków przechowywania produktu leczniczego.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Sarpin
• Substancjami czynnymi leku są amlodypina i walsartan.

Każda tabletka zawiera 10 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu) i 160 mg walsartanu.

• Pozostałe składniki to:
 Rdzeń: celuloza mikrokrystaliczna (Grade-101), krzemionka koloidalna bezwodna,
 karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), powidon (K-30), skrobia żelowana kukurydziana,
 magnezu stearynian.

Otoczka: hypromeloza 2910, talk, tytanu dwutlenek (E171), makrogol 4000, żelaza tlenek żółty
(E172), żelaza tlenek czerwony (E172).

Jak wygląda lek Sarpin i co zawiera opakowanie
Tabletka powlekana

Jasnożółta, owalna, obustronnie wypukła tabletka powlekana o ściętych krawędziach, z wytłoczeniem
„J” po jednej stronie i „38” po drugiej stronie.

Lek Sarpin, tabletki powlekane jest dostępny w blistrach z folii Poliamid/Aluminium/PVC-
Aluminium i butelkach HDPE z polipropylenowym zamknięciem zawierającym żel silikonowy jako
środek pochłaniający wilgoć.

Wielkości opakowań:

Blistry: 14, 28, 30, 56, 90 i 98 tabletek powlekanych.

Butelki HDPE: 100, 250 i 500 tabletek powlekanych.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
Aurovitas Pharma Polska Sp. z o.o.
ul. Sokratesa 13D lok. 27
01-909 Warszawa

Wytwórca/importer
APL Swift Services (Malta) Limited
HF26, Hal Far Industrial Estate, Hal Far
Birzebbugia, BBG 3000
Malta

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Holandia: Amlodipine/Valsartan Aurobindo 5 mg/80 mg; 5 mg/160 mg; 10 mg/160 mg,
filmomhulde tabletten
Niemcy: Amlodipin/Valsartan PUREN 5 mg/80 mg; 5 mg/160 mg; 10 mg/160 mg
Filmtabletten
Polska: Sarpin
Portugalia: Amlodipina+Valsartan Aurovitas 

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 01/2025