Rybelsus tabl.(9 mg) - 30 szt.

Doustnie. Dawka początkowa semaglutydu wynosi 1,5 mg raz na dobę, przez jeden miesiąc. Po jednym miesiącu dawkę należy zwiększyć do dawki podtrzymującej wynoszącej 4 mg raz na dobę. Jeśli to konieczne, po co najmniej jednym miesiącu przyjmowania danej dawki, dawkę można zwiększyć do kolejnej większej dawki. Zalecane pojedyncze dawki podtrzymujące wynoszą 4 mg, 9 mg, 25 mg i 50 mg na dobę. Maksymalna zalecana pojedyncza dawka semaglutydu wynosi 50 mg na dobę. Lek powinien być zawsze stosowany jako 1 tabl. przyjmowana raz na dobę. Nie należy przyjmować więcej niż 1 tabletki dziennie w celu osiągnięcia działania dawki większej. Zmiana leczenia semaglutydem z podawanego podskórnie na podawany doustnie. Ze względu na większą zmienność farmakokinetyczną semaglutydu podawanego doustnie w zakresie wchłaniania w porównaniu z semaglutydem podawanym podskórnie, nie można jednoznacznie przewidzieć, jaki będzie rezultat zmiany leczenia pomiędzy podawaniem semaglutydu doustnie a podskórnie. U pacjentów leczonych semaglutydem podawanym podskórnie w dawce 0,5 mg raz na tydzień można zastosować zmianę leczenia na semaglutyd podawany doustnie w dawce 4 mg lub 9 mg raz na dobę. U pacjentów leczonych semaglutydem podawanym podskórnie w dawce 1 mg raz na tydzień można zastosować zmianę leczenia na semaglutyd podawany doustnie w dawce 9 mg lub 25 mg raz na dobę. U pacjentów leczonych semaglutydem podawanym podskórnie w dawce 2 mg raz na tydzień można zastosować zmianę leczenia na semaglutyd podawany doustnie w dawce 25 mg lub 50 mg raz na dobę. Leczenie semaglutydem podawanym doustnie może zostać rozpoczęte przez pacjentów po upływie 1 tyg. po wstrzyknięciu ostatniej dawki semaglutydu podawanego podskórnie. W przypadku stosowania semaglutydu w skojarzeniu z metforminą i (lub) inhibitorem kotransportera sodowo-glukozowego 2 (SGLT2i) lub tiazolidynodionem dotychczasowe dawki metforminy i (lub) SGLT2i lub tiazolidynodionu mogą pozostać niezmienione. W przypadku stosowania semaglutydu w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika lub insuliną, należy rozważyć zmniejszenie dawki pochodnej sulfonylomocznika lub insuliny w celu zmniejszenia ryzyka hipoglikemii. Samodzielne monitorowanie stężenia glukozy we krwi nie jest konieczne w celu dostosowania dawki semaglutydu. Samodzielne monitorowanie stężenia glukozy we krwi jest konieczne w celu dostosowania dawki pochodnej sulfonylomocznika i insuliny, zwłaszcza gdy rozpoczęto leczenie semaglutydem i zmniejszono dawkę insuliny. Zalecane jest stopniowe zmniejszanie dawki insuliny. Pominięta dawka. W razie pominięcia dawki nie należy przyjmować pominiętej dawki, a kolejną dawkę należy przyjąć następnego dnia. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności dostosowywania dawki w związku z wiekiem pacjenta. Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Doświadczenie w stosowaniu semaglutydu u pacjentów z chorobą nerek w stadium końcowym jest ograniczone. Leczenie tych pacjentów semaglutydem podawanym doustnie wymaga zachowania ostrożności. Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Doświadczenie w stosowaniu semaglutydu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby jest ograniczone. Leczenie tych pacjentów semaglutydem wymaga zachowania ostrożności. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Sposób podania. Lek powinien być zawsze stosowany jako 1 tabl. przyjmowana raz na dobę. Lek należy przyjmować na pusty żołądek po zalecanym okresie postu trwającym co najmniej 8 h. Tabletkę należy połknąć w całości, popijając niewielką ilością wody (połowa szklanki wody, co odpowiada 120 ml). Tabletek nie należy dzielić, zgniatać ani żuć, ponieważ nie wiadomo czy wpływa to na wchłanianie semaglutydu. Pacjenci powinni odczekać co najmniej 30 min przed posiłkiem, napojem lub przed przyjęciem innych leków doustnych. Skrócenie tego czasu poniżej 30 min spowoduje zmniejszenie wchłaniania semaglutydu. Komunikat bezpieczeństwa z dnia 24.02.2026. Tabletki Rybelsus zostaną zastąpione nową formułą leku o zwiększonej biodostępności, który jest biorównoważny z pierwotną formułą w następujący sposób: tabletka 3 mg jest biorównoważna z tabletką 1,5 mg; tabletka 7 mg jest biorównoważna z tabletką 4 mg; tabletka 14 mg jest biorównoważna z tabletką 9 mg. Nowa formuła leku ma taką samą skuteczność, bezpieczeństwo i sposób podawania jak pierwotna formuła. W nowej formule zmodyfikowano substancje pomocnicze w celu zwiększenia wchłaniania. Nowa formuła leku charakteryzuje się zwiększoną biodostępnością, co skutkuje koniecznością zastosowania mniejszych dawek pozwalających uzyskać taką samą ekspozycję na lek. Firma Novo Nordisk podjęła decyzję o zastąpieniu pierwotnej formuły leku Rybelsus (tabletki 3 mg, 7 mg, 14 mg) nową formułą (tabletki 1,5 mg, 4 mg, 9 mg). Obydwie formuły będą w okresie przejściowym jednocześnie dostępne na rynku, co może powodować pomyłki. W następstwie może to skutkować przedawkowaniem, co zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Pacjenci, którzy aktualnie przyjmują lek powinni zostać poinformowani o zmianie formuły oraz dawki, oraz odpowiednio poinstruowani, w przypadku przepisania lub wydania nowej formuły leku. Pacjentom, którzy rozpoczynają leczenie lekiem Rybelsus zalecane jest przepisanie nowej formuły. Pacjenci muszą zostać odpowiednio poinformowani przez lekarza prowadzącego lub farmaceutę.

Lek jest wskazany do stosowania u dorosłych z niedostatecznie kontrolowaną cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii, łącznie z odpowiednią dietą i wysiłkiem fizycznym: w monoterapii, u pacjentów, u których stosowanie metforminy jest niewskazane; w skojarzeniu z innymi lekami stosowanymi w leczeniu cukrzycy.

1. Co to jest lek Rybelsus i w jakim celu się go stosuje

Lek Rybelsus zawiera substancję czynną semaglutyd. Ten lek stosuje się w celu zmniejszenia stężenia
cukru we krwi.

Rybelsus jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 u pacjentów dorosłych (w wieku 18 lat
i powyżej) w przypadku, gdy stosowanie tylko diety i wysiłku fizycznego nie wystarcza:
• sam - u pacjentów, którzy nie mogą stosować metforminy (innego leku przeciwcukrzycowego) lub
•z innymi lekami przeciwcukrzycowymi - w przypadku gdy inne leki nie wystarczają do
 uzyskania właściwego stężenia cukru we krwi. Mogą to być leki przyjmowane doustnie lub we
 wstrzyknięciach, jak np. insulina.

Ważne jest, aby kontynuować stosowanie diety i wysiłku fizycznego zgodnie z planem zaleconym
przez lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę.

Co to jest cukrzyca typu 2
Cukrzyca typu 2 jest chorobą, w której organizm nie wytwarza wystarczającej ilości insuliny lub
wytwarzana insulina nie zmniejsza stężenia cukru we krwi tak, jak powinna. W niektórych
przypadkach we krwi pojawia się zbyt dużo cukru. Zwiększenie stężenia cukru we krwi utrzymujące
się przez długi czas może prowadzić do szkodliwych skutków, takich jak choroby serca, nerek i oczu
oraz zaburzenia krążenia w kończynach. Dlatego ważne jest, aby utrzymać stężenie cukru we krwi w
prawidłowym zakresie.2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Rybelsus

Kiedy nie przyjmować leku Rybelsus
•jeśli pacjent ma uczulenie na semaglutyd lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
 (wymienionych w punkcie 6). 

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Rybelsus należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub
pielęgniarką.

Identyfikowalność
W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy zapisać nazwę i
numer serii przyjmowanego leku (umieszczone na opakowaniu zewnętrznym oraz blistrze) i przekazać
te informacje w przypadku zgłaszania działań niepożądanych.

Ogólne

Ten lek nie jest insuliną i nie powinien być stosowany:
•u pacjentów z cukrzycą typu 1 (kiedy organizm nie wytwarza w ogóle insuliny);
•u pacjentów z cukrzycową kwasicą ketonową. Jest to powikłanie cukrzycy, w którym występuje
 duże stężenie cukru we krwi, trudności w oddychaniu, stan splątania, uczucie silnego
 pragnienia, słodki zapach z ust lub słodki albo metaliczny posmak w ustach.

Jeżeli pacjent ma być poddany operacji ze znieczuleniem (narkoza), powinien powiedzieć lekarzowi,
że przyjmuje lek Rybelsus.

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz odwodnienie
W trakcie stosowania tego leku pacjent może mieć nudności lub wymioty; możliwe jest również
wystąpienie biegunki. Są to działania niepożądane, które mogą powodować odwodnienie pacjenta
(utratę płynów). Należy pić odpowiednią ilość płynów w celu uniknięcia odwodnienia. Ma to
szczególne znaczenie w przypadku pacjentów z chorobą nerek. W przypadku jakichkolwiek pytań lub
wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem.

Silny i uporczywy ból brzucha może być wynikiem zapalenia trzustki
W przypadku wystąpienia
silnego i uporczywego bólu w obrębie brzucha należy natychmiast skontaktować się z lekarzem,
ponieważ ból może być objawem ostrego zapalenia trzustki.

Małe stężenie cukru we krwi (hipoglikemia)
Przyjmowanie leku zawierającego pochodną sulfonylomocznika lub insuliny wraz z lekiem Rybelsus
może zwiększać ryzyko wystąpienia małego stężenia cukru we krwi (hipoglikemii). Objawy
zapowiadające małe stężenie cukru we krwi - patrz punkt 4.

Lekarz może poprosić pacjenta o mierzenie stężeń cukru we krwi. Ułatwi to podjęcie decyzji, czy
należy zmienić dawkę pochodnej sulfonylomocznika lub insuliny w celu zmniejszenia ryzyka małego
stężenia cukru we krwi.

Cukrzycowa choroba oczu (retinopatia cukrzycowa)
Szybka poprawa kontroli cukru we krwi może powodować przemijające nasilenie się cukrzycowej
choroby oczu. Jeśli pacjent ma cukrzycową chorobę oczu lub gdy w trakcie przyjmowania tego leku
wystąpią jakiekolwiek problemy ze wzrokiem, należy powiedzieć o tym lekarzowi.

Odpowiedź na leczenie
Mniejsza niż oczekiwano odpowiedź na leczenie semaglutydem może wynikać z małego wchłaniania
spowodowanego zmiennością wchłaniania i małą całkowitą biodostępnością. W celu uzyskania
optymalnego działania semaglutydu należy postępować zgodnie z instrukcjami podanymi w punkcie
3.

Nagłe zaburzenia wzroku
W przypadku zauważenia nagłej utraty widzenia lub szybkiego pogarszania się wzroku podczas
stosowania tego leku, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem w celu uzyskania porady.
Może być to spowodowane bardzo rzadkim działaniem niepożądanym zwanym nietętniczą przednią
niedokrwienną neuropatią nerwu wzrokowego (NAION) (patrz punkt 4: Ciężkie działania
niepożądane). Lekarz może skierować pacjenta na badanie okulistyczne i może być konieczne
przerwanie stosowania tego leku.

Pacjenci z opóźnionym opróżnianiem żołądka (gastropareza)

W przypadku wystąpienia wolnego (opóźnionego) opróżniania żołądka (zwanego gastroparezą),
stosowanie leku Rybelsus może prowadzić do wystąpienia ciężkich lub nasilonych działań
niepożądanych ze strony układu pokarmowego. Przed rozpoczęciem stosowania leku Rybelsus należy
skonsultować się z lekarzem.

Dzieci i młodzież
Ten lek nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, ponieważ nie
określono skuteczności ani bezpieczeństwa jego stosowania w tej grupie wiekowej.

Lek Rybelsus a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

W szczególności należy poinformować lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę o przyjmowaniu leków
zawierających którąkolwiek z następujących substancji:
•Lewotyroksyna, stosowana w chorobach tarczycy. W przypadku przyjmowania leku Rybelsus
 wraz z lewotyroksyną lekarz może wymagać sprawdzenia stężenia hormonów tarczycy;
• Warfaryna lub inne podobne leki przyjmowane doustnie w celu zmniejszenia krzepliwości
 krwi (doustne leki przeciwzakrzepowe). Może zaistnieć konieczność częstszego wykonywania
 badań oceniających krzepliwość krwi;
• Jeśli pacjent stosuje insulinę, lekarz prowadzący poinformuje, jak zmniejszyć dawkę insuliny i
 zaleci częstsze kontrolowanie stężenia glukozy we krwi, aby uniknąć hiperglikemii (duże
 stężenie glukozy we krwi) i cukrzycowej kwasicy ketonowej (powikłanie cukrzycy
 występujące, gdy organizm nie zużywa glukozy z powodu niedostatecznej ilości insuliny).

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Leku nie należy stosować w okresie ciąży, gdyż nie wiadomo, czy może mieć on szkodliwy wpływ na
nienarodzone dziecko. W związku z powyższym w trakcie przyjmowania leku należy zapobiegać
ciąży. Kobiety planujące ciążę powinny zaprzestać stosowania tego leku co najmniej na dwa miesiące
przed zajściem w ciążę. W przypadku zajścia w ciążę w trakcie stosowania tego leku, należy
natychmiast poinformować o tym lekarza, ponieważ będzie się to wiązało z koniecznością zmiany
leczenia.

Nie należy stosować tego leku w okresie karmienia piersią. Lek przenika do mleka matki i nie
wiadomo, jak wpływa to na zdrowie dziecka.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Rybelsus nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

U niektórych pacjentów stosujących lek Rybelsus mogą pojawić się zawroty głowy. W przypadku
występowania zawrotów głowy należy zachować szczególną ostrożność podczas prowadzenia
pojazdów lub obsługiwania maszyn. W celu uzyskania dalszych informacji należy skontaktować się z
lekarzem.

W przypadku stosowania tego leku w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika lub insuliną może
wystąpić małe stężenie cukru we krwi (hipoglikemia), co może zmniejszać u pacjenta zdolność
koncentracji. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn w przypadku pojawienia się
jakichkolwiek objawów małego stężenia cukru we krwi. Informacje na temat zwiększonego ryzyka
małego stężenia cukru we krwi, patrz punkt 2 „Ostrzeżenia i środki ostrożności”; objawy
zapowiadające małe stężenie cukru we krwi, patrz punkt 4. W celu uzyskania dalszych informacji
należy skontaktować się z lekarzem.

Lek Rybelsus zawiera sód
Rybelsus 1,5 mg, 4 mg i 9 mg tabletki: Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, to
znaczy, że lek uznaje się za „wolny od sodu”. 

Rybelsus 25 mg i 50 mg tabletki: Ten lek zawiera 23 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) w
każdej tabletce. Odpowiada to 1% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób
dorosłych.2. Jak przyjmować lek Rybelsus

Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy
zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Zalecana dawka leku Rybelsus
•Dawka początkowa to jedna tabletka 1,5 mg raz na dobę przez jeden miesiąc.
•Po upływie jednego miesiąca lekarz zwiększy dawkę leku do jednej tabletki 4 mg raz na dobę.
•Lekarz zaleci przyjmowanie danej dawki przez co najmniej jeden miesiąc przed zastosowaniem
 większej dawki.
•Lekarz może stopniowo zwiększyć dawkę do jednej tabletki 9 mg, 25 mg lub 50 mg raz na
 dobę, w razie potrzeby.
•Lekarz zaleci dawkę leku odpowiednią dla pacjenta. Nie należy zmieniać dawki bez zalecenia
 lekarza.
•Lek Rybelsus powinien być zawsze przyjmowany jako jedna tabletka stosowana raz na dobę.
 Nie należy przyjmować dwóch tabletek w celu osiągnięcia działania większej dawki.

Przyjmowanie leku Rybelsus
•Tabletki leku Rybelsus należy przyjmować na pusty żołądek po zalecanym okresie postu
 trwającym co najmniej 8 godzin.
•Tabletkę leku Rybelsus należy połknąć w całości, popijając niewielką ilością wody (do 120 ml).
 Tabletki nie należy dzielić, zgniatać ani żuć, ponieważ nie wiadomo czy wpływa to na
 wchłanianie semaglutydu.
•Po przyjęciu tabletki leku Rybelsus należy odczekać co najmniej 30 minut przed jedzeniem,
 napojem lub przed przyjęciem innych leków doustnych. Skrócenie tego czasu poniżej 30 minut
 spowoduje zmniejszenie wchłaniania semaglutydu.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Rybelsus
W przypadku przyjęcia większej niż zalecana dawki leku Rybelsus należy natychmiast skontaktować
się z lekarzem. Mogą wystąpić objawy niepożądane, na przykład nudności.

Pominięcie przyjęcia leku Rybelsus
Jeśli pacjent zapomni o przyjęciu dawki leku danego dnia, powinien ją pominąć i przyjąć kolejną
dawkę leku następnego dnia.

Przerwanie przyjmowania leku Rybelsus
Nie należy przerywać stosowania tego leku bez konsultacji z lekarzem. W przypadku przerwania
stosowania leku stężenie cukru we krwi może się zwiększyć.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić
się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one
wystąpią. Ciężkie działania niepożądane

Często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów)
•Powikłania wynikające z cukrzycowej choroby oczu (retinopatii cukrzycowej). Jeśli w trakcie
 leczenia wystąpią jakiekolwiek problemy ze wzrokiem, na przykład zaburzenia widzenia,
 należy powiadomić o tym lekarza.

Rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentów)
•Ciężkie reakcje alergiczne (reakcje anafilaktyczne). Pacjent musi uzyskać natychmiast pomoc
 medyczną i natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów,
 takich jak trudności z oddychaniem, obrzęk twarzy i gardła, świszczący oddech, przyspieszone
 bicie serca, blada i chłodna skóra, zawroty głowy lub uczucie osłabienia.
•Stan zapalny trzustki (ostre zapalenie trzustki), mogący powodować silny ból brzucha i pleców,
 który nie ustępuje. W przypadku wystąpienia takich objawów należy natychmiast
 skontaktować się z lekarzem.

Bardzo rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów)
•Choroba oka zwana nietętniczą przednią niedokrwienną neuropatią nerwu wzrokowego
 (NAION), która może spowodować bezbolesną utratę widzenia w jednym oku. W przypadku
 zauważenia nagłego lub stopniowego pogarszania wzroku, należy natychmiast skontaktować się
 z lekarzem (patrz punkt 2: „Nagłe zaburzenia wzroku”).

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
• Niedrożność jelit. Ciężka postać zaparcia z dodatkowymi objawami, takimi jak ból
 brzucha, wzdęcia, wymioty itp.

Inne działania niepożądane

Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów)
•Małe stężenie cukru we krwi (hipoglikemia) w przypadku stosowania tego leku w skojarzeniu z
 lekiem zawierającym pochodną sulfonylomocznika lub insuliną. Lekarz może zmniejszyć dawki
 innych leków przed zastosowaniem tego leku,
•Nudności - zwykle przemijające,
•Biegunka - zwykle przemijająca.

Objawy zapowiadające małe stężenie cukru we krwi mogą pojawić się nagle. Mogą to być: zimne
poty, chłodna i blada skóra, ból głowy, przyspieszone bicie serca, nudności lub silny głód, zaburzenia
widzenia, senność lub uczucie osłabienia, nerwowość, niepokój lub stan splątania, zaburzenia
koncentracji lub drżenie.
Lekarz udzieli informacji na temat, jak leczyć objawy spowodowane małym stężeniem cukru we krwi
i jak się zachować w przypadku pojawiania się objawów zapowiadających ten stan.

Często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów)
•Małe stężenie cukru we krwi (hipoglikemia) w przypadku stosowania tego leku w skojarzeniu
 z doustnym lekiem przeciwcukrzycowym, innym niż pochodna sulfonylomocznika lub insuliną
•Zmniejszenie apetytu
•Zawroty głowy
•Wymioty - zwykle przemijające i mogące występować częściej podczas zwiększania dawki do
 25 mg i 50 mg
•Ból brzucha
•Wzdęcie brzucha
•Zaparcie
•Dolegliwości żołądkowe lub niestrawność
•Zapalenie żołądka - objawy takie jak ból brzucha, nudności lub wymioty
•Refluks lub zgaga - inaczej „choroba refluksowa przełyku”
•Nadmierna ilość gazów jelitowych (wzdęcia)
•Uczucie zmęczenia
•Zwiększona aktywność enzymów trzustkowych (takich jak lipaza i amylaza), potwierdzona
 wynikami badań krwi
•Zmiana odczuć skórnych - zwykle przemijająca i mogąca występować częściej podczas
 stosowania dawek 25 mg i 50 mg niż podczas stosowania dawek 1,5 mg, 4 mg i 9 mg
•Ból głowy.

Niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 osób)
•Reakcje alergiczne, takie jak wysypka, swędzenie lub pokrzywka
•Zmiana odczuwania smaku pokarmów lub napojów
•Przyspieszone tętno
•Odbijanie się
•Opóźnienie opróżniania żołądka
•Kamienie żółciowe
•Zmniejszenie masy ciała.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.5. Jak przechowywać lek Rybelsus

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze i opakowaniu
zewnętrznym po: „Termin ważności”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią.
Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania leku.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Rybelsus
•Substancją czynną leku jest semaglutyd. Każda tabletka zawiera 1,5, 4, 9, 25 lub 50 mg
 semaglutydu.
•Pozostałe składniki to: sól sodowa kwasu salkaprozowego, magnezu stearynian. Patrz także
 punkt 2, „Lek Rybelsus zawiera sód”.

Jak wygląda lek Rybelsus i co zawiera opakowanie
Tabletki leku Rybelsus 1,5 mg są białe lub jasnożółte i mają okrągły kształt (o średnicy 6,5 mm). Na
jednej stronie znajduje się cyfra „1.5”, a na drugiej napis „novo”.
Tabletki leku Rybelsus 4 mg są białe lub jasnożółte i mają okrągły kształt (o średnicy 6,5 mm). Na
jednej stronie znajduje się cyfra „4”, a na drugiej napis „novo”.
Tabletki leku Rybelsus 9 mg są białe lub jasnożółte i mają okrągły kształt (o średnicy 6,5 mm). Na
jednej stronie znajduje się cyfra „9”, a na drugiej napis „novo”.
Tabletki leku Rybelsus 25 mg są białe lub jasnożółte i mają owalny kształt (6,8 mm x 12 mm). Na
jednej stronie znajduje się liczba „25”, a na drugiej napis „novo”.
Tabletki leku Rybelsus 50 mg są białe lub jasnożółte i mają owalny kształt (6,8 mm x 12 mm). Na
jednej stronie znajduje się liczba „50”, a na drugiej napis „novo”.

Tabletki 1,5 mg, 4 mg, 9 mg, 25 mg i 50 mg są dostępne w blistrach z folii aluminiowej zawierających
po 10, 30, 60, 90 i 100 tabletek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Novo Nordisk A/S
Novo Allé
DK-2880 Bagsværd
Dania

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

Inne źródła informacji
Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków
https://www.ema.europa.eu.