Reltebon tabl. o przedł. uwalnianiu(10 mg) - 60 szt.

Doustnie. Dawkowanie zależy od intensywności bólu i indywidualnej wrażliwości pacjenta na leczenie. Prawidłowo ustalone dawkowanie dla indywidualnego pacjenta jest to najniższa dawka, która zapewnia kontrolowanie bólu bez lub przy występowaniu działań niepożądanych w tolerowanym przez pacjenta stopniu. Dorośli i młodzież (w wieku powyżej 12 lat i starszych): zwykle dawka początkowa u pacjentów niestosujących wcześniej opioidów wynosi 10 mg co 12 h, niektórzy pacjenci mogą odnosić korzyść z dawki początkowej 5 mg, co zmniejsza częstość występowania działań niepożądanych. U pacjentów leczonych wcześniej opioidami dawka początkowa może być większa. W przypadku zmiany terapii z innych opioidów, zaleca się rozpoczynać leczenie tabletkami o przedłużonym uwalnianiu podając 50-75% wyliczonej dawki oksykodonu. Przejście z morfiny. Pacjenci otrzymujący morfinę doustnie przed leczeniem oksykodonem powinni mieć ustaloną dawkę dobową w oparciu o następujący współczynnik: 10 mg oksykodonu podawanego doustnie odpowiada 20 mg morfiny podawanej doustnie. Zmienność międzyosobnicza wymaga, aby starannie dobierać odpowiednią dawkę dla poszczególnych pacjentów. Na początku leczenia zaleca się niższą dawkę oksykodonu niż wskazana jako odpowiadająca dawka morfiny. Ustalenie dawkowania. Niektórzy pacjenci przyjmujący lek wg ustalonego schematu, potrzebują środków przeciwbólowych w postaci o szybkim uwalnianiu w celu szybkiego zniesienia bólu. Lek nie jest wskazany do leczenia ostrego i (lub) przebijającego bólu. Pojedyncza dawka oksykodonu szybko przynoszącego ulgę powinna wynosić 1/6 dawki dobowej leku. Stosowanie leku szybko przynoszącego ulgę więcej niż dwa razy na dobę oznacza, że należy zwiększyć dawkę oksykodonu. Dawka nie powinna być zwiększana częściej niż co 1-2 dni aż do ustalenia stałej dawki podawanej 2 razy na dobę. Zwiększenie dawki z 10 mg do 20 mg podawanej co 12 h należy przeprowadzić stopniowo, o około 1/3 dawki dobowej. Celem jest ustalenie dawkowania specyficznego dla pacjenta, które w dwukrotnej dawce dobowej pozwala na odpowiednie zniesienie bólu z umiarkowanymi działaniami niepożądanymi oraz stosowaniem tak niewielkiej ilości leku szybko znoszącego ból jak to możliwe, w czasie trwania całego leczenia. Dla większości pacjentów skuteczne jest podawanie takiej samej dawki preparatu rano i wieczorem w odstępie 12 h. Dla niektórych pacjentów korzystne może być nierówne rozłożenie dawek w ciągu doby. Należy podawać najmniejszą skuteczną dawkę. W leczeniu bólu nienowotworowego zazwyczaj wystarczająca jest dawka 40 mg na dobę, ale może być konieczna większa dawka. Pacjenci z bólem nowotworowym mogą wymagać dawek 80-120 mg, a w pojedynczych przypadkach do 400 mg. Jeśli konieczne jest stosowanie większych dawek, należy rozważyć to indywidualnie, biorąc pod uwagę stosunek skuteczności, tolerancji pacjenta i ryzyka działań niepożądanych. Cele leczenia i jego zakończenie. Przed rozpoczęciem leczenia oksykodonem należy uzgodnić razem z pacjentem strategię leczenia, obejmującą czas trwania i cele leczenia, oraz plan jego zakończenia, zgodnie z wytycznymi leczenia bólu. Podczas leczenia lekarz powinien mieć częsty kontakt z pacjentem w celu oceny konieczności dalszego leczenia, rozważenia zakończenia leczenia i modyfikacji dawkowania w razie konieczności. Gdy pacjent nie potrzebuje już leczenia oksykodonem, zalecane może być stopniowe zmniejszanie dawki, aby zapobiec wystąpieniu objawów odstawienia. W razie braku odpowiedniej kontroli bólu należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia hiperalgezji, tolerancji i progresji choroby zasadniczej. Oksykodonu nie należy stosować dłużej niż to konieczne. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku bez klinicznych objawów zaburzeń czynności wątroby i/(lub) nerek zazwyczaj nie ma potrzeby dostosowania dawki. Stężenie oksykodonu w osoczu jest większe u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby w porównaniu do pacjentów z prawidłową czynnością nerek i wątroby. W tej grupie pacjentów (dorośli) zalecaną dawkę początkową należy zmniejszyć o połowę (np. całkowita dawka dobowa wynosząca 10 mg podawana doustnie pacjentom, którzy wcześniej nie stosowali opioidów), a dawkę należy dostosować indywidualnie. Pacjenci z grup ryzyka, np. z małą masą ciała lub spowolnionym metabolizmem leków, którzy nie zażywali wcześniej opioidów, powinni początkowo otrzymać połowę zalecanej dawki; zwiększenie dawki należy przeprowadzić zgodnie z indywidualnym stanem klinicznym pacjenta. Opioidy mogą być stosowane wyłącznie w leczeniu silnego bólu u dzieci, przy starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Nie jest zalecane stosowanie leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 12 lat z powodu braku badań dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania w tej grupie pacjentów. Sposób podania. Tabletki należy przyjmować 2 razy na dobę, podczas lub niezależnie od posiłków, popijając odpowiednią ilością płynu. Lek należy koniecznie połykać w całości, nie rozgryzać. Przyjmowanie połamanych, rozgryzionych lub rozkruszonych tabletek prowadzi do szybkiego uwalniania i wchłonięcia potencjalnie śmiertelnej dawki oksykodonu.

Ból o dużym nasileniu, który może być właściwie leczony jedynie przy zastosowaniu opioidowych leków przeciwbólowych, u dorosłych i młodzieży (≥12 lat).

1. Co to jest lek Reltebon i w jakim celu się go stosuje

Lek Reltebon zawiera jako substancję czynną oksykodonu chlorowodorek.
Jest silnym lekiem przeciwbólowym, który należy do grupy leków zwanych opioidami.
Lek Reltebon stosowany jest u dorosłych i młodzieży (w wieku powyżej 12 lat i starszych) w leczeniu
silnego bólu, który może być kontrolowany jedynie przy zastosowaniu opioidowych leków
przeciwbólowych.2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Reltebon

Kiedy nie przyjmować leku Reltebon
− jeśli pacjent ma uczulenie na oksykodonu chlorowodorek lub którykolwiek z pozostałych
 składników tego leku (wymienionych w punkcie 6),
− jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia oddychania (depresja oddechowa) ze zbyt małą
 ilością tlenu we krwi (hipoksja) i (lub) zbyt duże ilości dwutlenku węgla we krwi
 (hiperkapnia),
− jeśli pacjent choruje na ciężką, przewlekłą chorobę płuc, której towarzyszy niedrożność dróg
 oddechowych (ciężka przewlekła obturacyjna choroba płuc, zwana także PoChP);
− jeśli u pacjenta zdiagnozowane zostało serce płucne (zmiana w sercu spowodowana
 długotrwałą chorobą płuc)
− jeśli pacjent choruje na ciężką astmę oskrzelową
− jeśli u pacjenta występuje stan zatrzymania pracy jelit (niedrożność porażenna jelit)
− jeśli u pacjenta występuje zespół ostrego, silnego bólu brzucha tzw. „zespół ostrego brzucha”
 lub opóźnione opróżnianie żołądka.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Reltebon należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
− jeśli pacjent jest w podeszłym wieku lub osłabiony
− jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia płuc
− jeśli u pacjenta występują powtarzające się przerwy w oddychaniu podczas snu (bezdech
 senny), ponieważ stan ten może się pogorszyć,
− jeśli u pacjenta występują zaburzenia funkcji nerek lub wątroby,
− jeśli u pacjenta występuje obrzęk śluzowaty (niektóre choroby tarczycy) lub zaburzenia
 czynności tarczycy,
− jeśli u pacjenta występuje osłabiona funkcja nadnerczy (nadnercza nie działają prawidłowo),
 np. choroba Addisona,
− jeśli u pacjenta występuje choroba psychiczna spowodowana toksycznością alkoholu lub
 innych substancji (psychoza toksyczna),
− jeśli u pacjenta występuję choroba alkoholowa
− jeśli u pacjenta występują objawy odstawienia alkoholu lub innych substancji, tj. leków,
 narkotyków (np. delirium tremens),
− jeśli u pacjenta występuje powiększenie gruczołu krokowego, prostaty (przerost prostaty),
− jeśli u pacjenta występuje zapalenie trzustki, które może powodować silny ból brzucha lub
 pleców,
− jeśli u pacjenta występują choroby dróg żółciowych, kolka dróg żółciowych i moczowodu,
− jeśli u pacjenta występuje obturacyjna lub zapalna choroba jelit,
− jeśli u pacjenta występują zaparcia
− w przypadku zwiększonego ciśnienia mózgowego, np. w wyniku urazu głowy
− jeśli pacjent choruje na padaczkę lub ma skłonność do drgawek
− jeśli pacjent przyjmuje inhibitory monoaminooskydazy (inhibitory MAO) (stosowane w
 leczeniu depresji) lub pacjent stosował inhibitory MAO w ciągu ostatnich 2 tygodni (patrz
 punkt 2 Lek Reltebon a inne leki)
− jeśli pacjent miał ostatnio zabieg chirurgiczny w obrębie jelit lub jamy brzusznej,
− jeśli lekarz podejrzewa, że jelita nie pracują prawidłowo,
− jeśli u pacjenta występuje niskie ciśnienie krwi lub zmniejszona objętość krwi

Należy poradzić się lekarza, jeśli którykolwiek z powyższych stanów dotyczy lub w przeszłości
dotyczył pacjenta.

Zaburzenia oddychania podczas snu
Lek Reltebon może powodować zaburzenia oddychania związane ze snem, takie jak bezdech senny
(przerwy w oddychaniu podczas snu) oraz hipoksemię w czasie snu (małe stężenie tlenu we krwi).
Objawami mogą być przerwy w oddychaniu podczas snu, nocne budzenie z powodu duszności,
trudności w utrzymaniu snu lub nadmierna senność w ciągu dnia. Jeśli pacjent lub inna osoba
zauważy takie objawy, należy skontaktować się z lekarzem. Lekarz może rozważyć zmniejszenie
dawki.

Spłycony i spowolniony oddech (depresja oddechowa).
Głównym zagrożeniem związanym z przedawkowaniem opioidów jest spłycenie i spowolnienie
oddechu (depresja oddechowa). Występuje najczęściej u pacjentów w podeszłym wieku lub
osłabionych.

Tolerancja, uzależnienie i nałóg
Ten lek zawiera oksykodon, który jest opioidem. Może on spowodować uzależnienie i (lub) nałóg.
Ten lek zawiera oksykodon, który jest lekiem opioidowym. Wielokrotne stosowanie opioidowych
leków przeciwbólowych może spowodować zmniejszenie skuteczności leku (organizm pacjenta
przyzwyczaja się do niego, co określa się jako tolerancję). Wielokrotne stosowanie leku Reltebon
może prowadzić do uzależnienia, nadużywania i nałogu, co może prowadzić do zagrażającego życiu
przedawkowania. Ryzyko może być większe podczas stosowania większej dawki przez dłuższy czas.
Uzależnienie lub nałóg może doprowadzić do tego, że pacjent nie będzie w stanie kontrolować ile leku
powinien przyjąć lub jak często powinien go przyjmować. Pacjent może czuć potrzebę przyjmowania
leku, nawet jeśli nie będzie on łagodzić bólu.

Ryzyko wystąpienia uzależnienia lub nałogu jest różne u różnych osób. Może być większe ryzyko
wystąpienia nałogu lub uzależnienia od leku Reltebon, jeśli:
- pacjent lub osoba z jego rodziny kiedykolwiek nadużywała lub była uzależniona od alkoholu, leków
 wydawanych na receptę lub narkotyków („nałóg”);
- pacjent jest palaczem;
- pacjent miał kiedykolwiek zaburzenia nastroju (depresja, stan lękowy lub zaburzenie osobowości) lub
 był leczony przez psychiatrę z powodu innych zaburzeń psychicznych.

Jeśli pacjent zauważy którykolwiek z następujących objawów podczas przyjmowania leku Reltebon,
może to wskazywać, że rozwija się u niego uzależnienie lub nałóg.
– potrzeba przyjmowania leku dłużej niż zalecił to lekarz;
– potrzeba przyjmowania dawki większej niż zalecana;
– stosowanie leku z powodów innych niż przepisane, na przykład „aby się uspokoić” albo „aby
 ułatwić sobie zaśnięcie”;
– podejmowanie wielokrotnych, nieskutecznych prób odstawienia lub ograniczenia stosowania leku;
– złe samopoczucie po przerwaniu stosowania leku i poprawa, po ponownym rozpoczęciu
 przyjmowania („efekt odstawienia”).

Jeśli pacjent zaobserwował którykolwiek z tych objawów, powinien skontaktować się z lekarzem, aby
omówić najlepszy dla niego schemat leczenia, obejmujący właściwy moment i bezpieczny sposób
zakończenia leczenia (patrz punkt 3 „Przerwanie przyjmowania leku Reltebon”).

Objawy odstawienia
W przypadku nagłego przerwania leczenia mogą wystąpić objawy odstawienne, które mogą
obejmować ziewanie, rozszerzenie źrenicy oka, zaburzenie łzawienia, katar, drżenie, pocenie się,
niepokój, niepokój ruchowy, drgawki,trudności w zasypianiu lub ból mięśni. Kiedy leczenie lekiem
Reltebon nie jest już konieczne, lekarz będzie stopniowo zmniejszał dawkę dobową, aby temu
zapobiec.

Leczenie bólu przewlekłego niezwiązanego z nowotworem
Opioidy nie są lekami pierwszego wyboru w leczeniu bólu niezwiązanego z nowotworem i nie są
zalecane jako jedyne leczenie. Opioidy należy stosować jako część kompleksowego programu leczenia
obejmującego inne leki i metody leczenia. Lekarz powinien ściśle monitorować stan pacjenta i
dokonać niezbędnych modyfikacji dawkowania podczas stosowania leku Reltebon, aby zapobiec
uzależnieniu i nadużywaniu.

Zapalenie trzustki i dróg żółciowych
Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli u pacjenta wystąpi silny ból w górnej części brzucha, który
może promieniować do pleców, nudności, wymioty lub gorączka, ponieważ mogą to być objawy
związane z zapaleniem trzustki i dróg żółciowych.

Zwiększona wrażliwość na ból
Rzadko może wystąpić zwiększona wrażliwość na odczuwanie bólu (przeczulica bólowa), które nie
reaguje na kolejne zwiększenie dawki oksykodonu. Jeśli taki stan wystąpi, lekarz może zmniejszyć
dawkę oksykodonu lub zastosować leczenie innym lekiem opioidowym.

Niewłaściwe stosowanie (wstrzyknięcie)
Lek Reltebon jest przeznaczony wyłącznie do stosowania doustnego. W przypadku niewłaściwego,
dożylnego wstrzyknięcia (wstrzyknięcie do naczynia), substancje pomocnicze tabletki mogą
powodować miejscowy rozpad tkanek (martwicę tkanek), zmiany w tkance płucnej (ziarniak płuc)
lub inne poważne, potencjalnie śmiertelne zdarzenia.

Nieprawidłowe podanie
Tabletek nie wolno łamać, rozkruszać ani rozgryzać, ponieważ z powodu zniszczenia właściwości
związanych z przedłużonym uwalnianiem tabletek, prowadzi to do szybkiego uwolnienia
oksykodonu. Podawanie połamanych, pokruszonych czy rozgryzionych tabletek leku Reltebon
prowadzi do szybkiego uwolnienia i wchłonięcia przez organizm pacjenta potencjalnie śmiertelnej
dawki oksykodonu (patrz punkt 3 „Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Reltebon”).

Operacje (zabiegi chirurgiczne)
Nie zaleca się stosowania leku Reltebon przed zabiegiem operacyjnym lub w ciągu 24 godzin po
zabiegu operacyjnym. Jeśli pacjent ma być poddany operacji, należy powiedzieć lekarzom, że
przyjmuje lek Reltebon.

Zmiany hormonalne
Podobnie jak w przypadku innych opioidów, Reltebon może wpływać na normalną produkcję
hormonów w organizmie, takich jak kortyzol lub hormony płciowe, zwłaszcza jeśli pacjent
przyjmował duże dawki przez dłuższy czas. Objawy, które mogą wystąpić to nudności lub wymioty,
utrata apetytu, zmęczenie, zawroty głowy, zaburzenia funkcji seksualnych, zmiany w cyklu
miesiączkowym lub impotencja. Należy to omówić z lekarzem.

Dzieci w wieku poniżej 12 lat
Bezpieczeństwo i skuteczność leku Reltebon nie zostało wystarczająco potwierdzone u dzieci w
wieku poniżej 12 lat. Z tego powodu nie jest zalecane stosowanie leku Reltebon u dzieci w wieku
poniżej 12 lat.

Lek Reltebon a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Jednoczesne stosowanie opioidów, w tym leku Reltebon z lekami uspokajającymi, takimi jak
benzodiazepiny lub leki podobne, powoduje wzrost ryzyka wystąpienia senności, problemów z
oddychaniem (depresja oddechowa), śpiączki oraz możliwości zagrożenia życia. W związku z tym
jednoczesne stosowanie powinno być brane pod uwagę jedynie, gdy zastosowanie innych metod
leczenia nie jest możliwe.

Jeśli jednak lekarz przepisze lek Reltebon do stosowania razem z lekami uspokajającymi to dawka
oraz czas trwania leczenia powinien zostać przez lekarza ograniczony.

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich przyjmowanych lekach uspokajających i postępować
ściśle z zaleceniami lekarza dotyczącymi dawkowania. Pomocnym jest poinformowanie przyjaciół
lub krewnych o możliwości wystąpienia objawów opisanych powyżej. Należy skontaktować się z
lekarzem w przypadku wystąpienia takich objawów.

Działania niepożądane spowodowane stosowaniem leku Reltebon mogą występować częściej lub być
ciężkie, gdy stosuje się lek Reltebon w połączeniu z lekami wpływającymi na czynność mózgu.
Przykładami działań niepożądanych, które mogą się wtedy pojawić są: spłycenie i spowolnienie
oddechu (depresja oddechowa).

Ryzyko wystąpienia działań niepożądanych wzrasta, jeśli pacjent przyjmuje leki przeciwdepresyjne
(takie jak citalopram, duloksetyna, escitalopram, fluoksetyna, fluwoksamina, paroksetyna, sertralina,
wenlafaksyna). Leki te mogą wchodzić w interakcje z oksykodonem, co może wywoływać u pacjenta
następujące objawy: mimowolne, rytmiczne skurcze mięśni, w tym mięśni, które kontrolują ruchy
oka, pobudzenie, nadmierną potliwość, drżenie, wzmożenie odruchów, zwiększenie napięcia mięśni,
podwyższenie temperatury ciała do ponad 38°C. W przypadku wystąpienia powyższych objawów
należy skontaktować się z lekarzem.

Jeżeli pacjent przyjmuje te tabletki z innymi lekami, działanie tych tabletek lub innych leków może
zostać zmienione, a ponadto ryzyko wystąpienia działań niepożądanych wzrasta. Należy powiedzieć
lekarzowi lub farmaceucie jeżeli pacjent przyjmuje:
− rodzaj leków nazywanych inhibitorami monoaminooksydazy (takich jak tranylocypromina,
 fenelzyna, izokarboksazyd, moklobemid i linezolid) lub pacjent przyjmował tego typu leki w
 ostatnich dwóch tygodniach (patrz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”),
− leki ułatwiające zasypianie lub uspakajające (np. leki przeciwlękowe, nasenne lub
 uspakajające, w tym bezodiazepiny)
− leki stosowane w leczeniu depresji (np. paroksetyna lub fluoksetyna)
− leki stosowane w leczeniu alergii, choroby lokomocyjnej lub wymiotów (leki
 przeciwhistaminowe, przeciwwymiotne),
− leki stosowane w leczeniu psychiatrycznym lub w zaburzeniach psychicznych (takie jak leki
 przeciwpsychotyczne, fenotiazyny lub leki neuroleptyczne)
− leki stosowane w leczeniu padaczki, bólu i lęku, takie jak gabapentyna i pregabalina
− leki zwane lekami zwiotczającymi mięśnie, stosowane w celu łagodzenia skurczów mięśni
− leki stosowane w leczeniu choroby Parkinsona
− inne silne leki przeciwbólowe (leki opioidowe)
− cymetydyna (lek stosowany w owrzodzeniu żołądka, niestrawności lub zgadze)
− leki stosowane w leczeniu zakażeń (infekcji) grzybiczych (takie jak ketokonazol, worykonazol,
 itrakonazol lub posakonazol)
− leki stosowane w leczeniu zakażeń (infekcji) bakteryjnych (takie jak klarytromycyna,
 erytromycyna lub telitromycyna)
− szczególny rodzaj leków znany jako inhibitory proteazy w leczeniu HIV (np. boceprewir,
 rytonawir, indynawir, nelfinawir lub sakwinawir)
− ryfampicyna stosowana w leczeniu gruźlicy
− karbamazepina (lek stosowany w leczeniu napadów padaczkowych, drgawek padaczkowych
 oraz szczególnych rodzajów bólu)
− fenytoina (lek stosowany w leczeniu drgawek)
− lek roślinny zwany zielem dziurawca (nazywany również Hypericum perforatum)
− chinidyna (lek stosowany w leczeniu nieregularnego bicia serca)
− leki przeciwzakrzepowe typu kumaryny stosowane w zmniejszaniu ryzyka tworzenia
 zakrzepów krwi i rozrzedzania krwi (leki rozrzedzające krew)

Należy również powiedzieć lekarzowi jeżeli pacjent był ostatnio poddany znieczuleniu.

Reltebon z jedzeniem, piciem i alkoholem
Nie należy spożywać alkoholu w trakcie stosowania leku Reltebon. Spożywanie alkoholu podczas
przyjmowania leku Reltebon może powodować senność lub ospałość lub zwiększać ryzyko
wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak spłycenie i spowolnienie oddechu z ryzykiem
zatrzymania oddechu i utratą świadomości.

Sok grejpfrutowy może zwiększyć działanie oksykodonu. Dlatego należy unikać spożywania soku
grejpfrutowego podczas stosowania leku Reltebon.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża
Należy w miarę możliwości unikać stosowania leku Reltebon w czasie ciąży. Istnieją ograniczone
dane dotyczące stosowania oksykodonu u kobiet ciężarnych. Oksykodon przenika barierę łożyskową i
przenika do krwiobiegu noworodka.
Długotrwałe stosowanie oksykodonu podczas ciąży może powodować objawy odstawienne u
noworodków. Niemowlęta, których matki stosowały oksykodon przez ostatnie 3 do 4 tygodni przed
porodem, powinny być obserwowane pod kątem wystąpienia depresji oddechowej.

Karmienie piersią
Nie należy zażywać leku Reltebon podczas karmienia piersią, ponieważ oksykodon może przenikać
do mleka matki i może powodować płytki i spowolniony oddech (depresję oddechową) u dziecka
karmionego piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Oksykodon może wpływać na zdolność do prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.
Jest to szczególnie prawdopodobne na początku leczenia lekiem Reltebon, przy zwiększeniu dawki
lub zamianie leku na inny podobny lek oraz gdy lek Reltebon jest przyjmowany w skojarzeniu z
lekami, które wpływają na czynność mózgu.

Jeśli leczenie jest ustabilizowane, ograniczenia dotyczące prowadzenia pojazdów nie muszą dotyczyć
pacjenta. Decyzję w każdym indywidualnym przypadku podejmuje lekarz, po rozważeniu
istniejących okoliczności. Należy poradzić się lekarza w sprawie możliwości i ewentualnych
warunków prowadzenia lub obsługiwania maszyn.

Reltebon zawiera laktozę
Ten lek zawiera laktozę. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów,
pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.3. Jak przyjmować lek Reltebon

Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy
zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Przed rozpoczęciem leczenia i regularnie podczas trwania leczenia lekarz będzie omawiać z
pacjentem, czego można oczekiwać w związku ze stosowaniem leku Reltebon, kiedy i jak długo
pacjent ma go przyjmować, kiedy skontaktować się z lekarzem, oraz kiedy należy zakończyć jego
przyjmowanie (patrz także „Przerwanie przyjmowania leku Reltebon”).

Dorośli i młodzież (w wieku powyżej 12 lat i starszych)
Zalecana dawka początkowa to 10 mg oksykodonu chlorowodorku, dwa razy na dobę (podawane co
12 godzin). W niektórych przypadkach lekarz może przepisać dawkę początkową 5 mg w celu
zmniejszenia działań niepożądanych, które mogą wystąpić.
Lekarz przepisze dawkę niezbędną do leczenia bólu. Jeśli pacjent nadal odczuwa ból podczas
przyjmowania tych tabletek należy porozmawiać o tym z lekarzem. Lekarz dostosuje dawkowanie w
zależności od intensywności bólu i reakcji pacjenta na leczenie.

Dalsze ustalanie dawki dobowej, podział na dawki pojedyncze oraz ewentualne modyfikacje dawki w
dalszym przebiegu terapii podejmie lekarz prowadzący w zależności od dotychczasowego
dawkowania. W żadnym razie nie należy zmieniać dawki bez konsultacji z lekarzem. Zawsze należy
pacjentowi podawać najmniejszą dawkę wystarczającą do złagodzenia bólu.

Pacjentom, którzy wcześniej przyjmowali opioidy, lekarz może przepisać większe dawki, biorąc pod
uwagę ich wcześniejszą reakcję na leczenie opioidami.
Niektórzy pacjenci przyjmujący lek Reltebon zgodnie z ustalonym schematem leczenia, potrzebują
szybko działającego leku przeciwbólowego w celu szybkiego zniesienia przebijającego bólu.
Lek Reltebon nie jest wskazany do leczenia przebijającego bólu.
Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli pomimo leczenia przeciwbólowego u pacjenta wystąpi
przemijający ból (ból przebijający).

Do leczenia bólu innego niż ból nowotworowy zwykle wystarcza dawka dobowa 40 mg oksykodonu
chlorowodorku (20 mg podawane dwa razy na dobę), ale mogą być konieczne większe dawki.

Pacjenci z bólem nowotworowym zwykle potrzebują dawek od 80 mg do 120 mg oksykodonu
chlorowodorku, które w indywidualnych przypadkach mogą być zwiększane do 400 mg.

Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku, u których nie występują zaburzenia czynności wątroby lub nerek,
zwykle nie jest konieczne dostosowanie dawkowania.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek lub z niską masą ciała
Pacjentom, u których występują zaburzenia czynności nerek lub wątroby lub u pacjentów z niską
masą ciała, lekarz może przepisać niższą dawkę początkową.

Sposób podawania
Tabletki o przedłużonym uwalnianiu należy połykać w całości, popijając odpowiednią ilością płynu
(pół szklanki wody), rano i wieczorem zgodnie z ustalonym schematem (np. o godzinie 8 rano i 8
wieczorem). Reltebon można przyjmować z posiłkami lub niezależnie od posiłków.

Tabletek o przedłużonym uwalnianiu nie należy przełamywać, żuć ani rozgniatać (patrz także punkt
2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Reltebon)

Czas trwania leczenia
Lekarz poinformuje pacjenta jak długo należy przyjmować lek Reltebon. Nie należy przerywać
stosowania leku Reltebon bez konsultacji z lekarzem (patrz „Przerwanie stosowania leku Reltebon”)

Jeśli pacjent uważa, że działanie leku Reltebon jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do
lekarza lub farmaceuty.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Reltebon
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku Reltebon lub przypadkowe zażycie tabletek przez
inną osobę, należy niezwłocznie poinformować lekarza lub lokalny ośrodek toksykologii.

Przedawkowanie może skutkować:
- zwężeniem źrenic,
- płytkim i spowolnionym oddychaniem (depresja oddechowa),
- sennością
- wiotczeniem mięśni szkieletowych,
- zmniejszeniem ciśnienia krwi,
- zaburzeniem czynności mózgu (określanego jako toksyczna leukoencefalopatia)

W ciężkich przypadkach może wystąpić niewydolność krążenia, brak aktywności psychicznej i
fizycznej, utrata przytomności, spowolnienie akcji serca, nagromadzenie płynu w płucach, niskie
ciśnienie krwi i zgon; zażycie dużych dawek opioidowych leków przeciwbólowych, takich jak
oksykodon może prowadzić do śmierci.

Należy bezwzględnie unikać sytuacji wymagających podwyższonej koncentracji np. prowadzenie
pojazdu.

Pominięcie przyjęcia leku Reltebon
W razie przyjęcia mniejszej niż zalecana dawki leku Reltebon lub pominięcia przyjęcia tabletek,
zniesienie bólu może być niewystarczające lub ból całkowicie nie ustąpi.
Można przyjąć pominiętą tabletkę, jeśli czas do przyjęcia następnej planowanej dawki leku wynosi co
najmniej 8 godzin. Następnie można kontynuować przyjmowanie leku zgodnie z dotychczas
ustalonym schematem.
Można także przyjąć tabletki o przedłużonym uwalnianiu, jeśli przyjęcie kolejnej planowanej dawki
leku ma nastąpić w krótszym czasie niż za 8 godzin, ale wówczas należy kolejną dawkę leku
przesunąć o 8 godzin. Co do zasady, nie należy przyjmować leku Reltebon częściej niż co 8 godzin.
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie przyjmowania leku Reltebon
Nie należy przerywać stosowania leku bez konsultacji z lekarzem.
W przypadku przerwania stosowania leku Reltebon, mogą wystąpić objawy odstawienne
(np. ziewanie, rozszerzenie źrenicy oka, zaburzenie łzawienia, katar, drżenie, pocenie się, niepokój,
niepokój ruchowy, drgawki lub trudności w zasypianiu). Dlatego może być wskazane, aby lekarz
stopniowo zmniejszył dawkę.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek z niżej wymienionych objawów niepożądanych, należy przerwać
przyjmowanie leku Reltebon i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem:
- nagle trudności w oddychaniu, obrzęk powiek, twarzy lub warg, wysypka lub świąd zwłaszcza te
 obejmujące całe ciało – są objawami ciężkich reakcji alergicznych (częstość nie jest znana: nie może
 być ustalona na podstawie dostępnych danych)
- spłycenie i spowolnienie oddechu - występuje najczęściej u pacjentów w podeszłym wieku lub
 osłabionych, a także jest głównym czynnikiem ryzyka w wyniku zastosowania zbyt dużej dawki
 leku (niezbyt częste działanie niepożądane; może dotyczyć nie więcej niż 1 na 100 osób),
- obniżenie ciśnienia krwi – może powodować uczucie oszołomienia, a także prowadzić do omdleń
 (rzadkie działanie niepożądane, może dotyczyć 1 na 1000 osób),
- zwężenie źrenic (niezbyt częste działanie niepożądane, może dotyczyć nie więcej niż 1 na 100
 osób),
- skurcze mięśni oskrzeli (powodujące skrócenie oddechu) oraz hamowanie odruchu
 kaszlu gdy zaistnieje taka potrzeba (częste działanie niepożądane, może dotyczyć nie więcej niż 1
 na 10 osób).

Inne możliwe działania niepożądane

Bardzo często występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób):
− senność większa niż zazwyczaj – jest to najbardziej prawdopodobne na początku
 przyjmowania tabletek lub w przypadku zwiększenia dawki, ale zwykle ustępuje po kilku
 dniach
− zawroty głowy, ból głowy
− zaparcia, mdłości (nudności), wymioty
− świąd.

Często występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 osób):
- zmniejszenie apetytu,
- niepokój, splątanie, depresja, nerwowość, trudności w zasypianiu, nieprawidłowe myślenie,
− mimowolne drżenia lub letarg
− zadyszka, trudności w oddychaniu lub świszczący oddech (duszność)
− ból brzucha, biegunka, suchość w jamie ustnej, niestrawność,
− reakcje skórne i(lub) wysypki, nadmierne pocenie się
− zwiększona potrzeba oddawania moczu
− uczucie osłabienia (astenia), zmęczenie

Niezbyt często występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 100 osób):
- nadwrażliwość
− nieprawidłowe wydzielanie hormonu antydiuretycznego
− brak wody w organizmie (odwodnienie)
− pobudzenie ruchowe, wahania nastroju, uczucie błogości, zaburzenia funkcji poznawczych (np.
 omamy, odrealnienie) 
− osłabiony popęd płciowy
− uzależnienie od leków i innych substancji, patrz również punkt 2 „Ostrzeżenia i środki
 ostrożności”)
− nietypowa sztywność mięśni, obniżone napięcie mięśniowe, mimowolne skurcze mięśni
− napady drgawkowe (szczególnie u osób z zaburzeniami padaczkowymi oraz tendencją do
 drgawek)
− zmniejszona wrażliwość na ból lub dotyk (hipoestezja), zaburzenia mowy, omdlenia,
 mrowienie (parestezje), zaburzenia koordynacji, zmiany smaku
− utrata pamięci, migrena
− zmiany w wydzielaniu łez, zaburzenia widzenia
− zwiększona wrażliwość na dźwięk (wyostrzony zmysł słuchu), uczucie zawrotów głowy lub
 wirowania
− przyspieszony puls, uczucie nieregularnego i mocnego bicia serca (w kontekście zespołu
 odstawiennego)
− rozszerzenie naczyń krwionośnych
− zmiany głosu, kaszel, zapalenie gardła, katar
− owrzodzenie jamy ustnej, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej, trudności w połykaniu,
 oddawanie gazów, odbijanie, niedrożność jelit
− zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
− suchość skóry
− trudności w oddawaniu moczu
− impotencja, obniżenie poziomu hormonów płciowych
− dreszcze, ból (np. w klatce piersiowej), ogólnie złe samopoczucie, pragnienie
− nadmiar płynu w tkankach (obrzęki), opuchlizna dłoni, kostek lub stóp
− uzależnienie fizyczne z objawami odstawienia
− potrzeba przyjmowania coraz większych dawek leku Reltebon w celu uzyskania takiego
 samego stopnia uśmierzenia (łagodzenia) bólu (tolerancja na lek)
− urazy w wyniku upadków

Rzadko występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 1 000 osób):
- opryszczka pospolita (choroba skóry i błon śluzowych)
− powiększenie węzłów chłonnych (limfadenopatia)
− zwiększony apetyt
− niskie ciśnienie krwi, zawroty głowy podczas wstawania z pozycji siedzącej lub leżącej
− ciemne, smoliste stolce, przebarwienia zębów, krwawienia z dziąseł
− pokrzywka, zwiększona wrażliwość na światło (światłoczułość)
− krew w moczu
− zmiany masy ciała (zmniejszenie lub zwiększenie), zapalenie tkanki łącznej podskórnej.

Bardzo rzadko występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć nie więcej niż 1 na 10 000
osób):
- łuszcząca się wysypka (złuszczające zapalenie skóry)

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
− agresja
− zwiększona wrażliwość na ból, która nie może być zniesiona poprzez zwiększenie dawki
- bezdech senny (przerwy w oddychaniu podczas snu)
− próchnica zębów
− ból z prawej strony jamy brzusznej, świąd lub żółtaczka spowodowane zapaleniem pęcherzyka
 żółciowego
− zaburzenie wpływające na zastawkę w jelitach, mogące powodować silny ból w górnej części
 brzucha (dysfunkcja zwieracza Oddiego)
− brak miesiączki (amenorrhea)
- długotrwałe stosowanie leku Reltebon w czasie ciąży może powodować zagrażające
 życiu objawy odstawienne u noworodków. Objawy, na które należy zwrócić uwagę u dziecka, 
 to drażliwość, nadpobudliwość i nieprawidłowy wzorzec snu, wysoki krzyk, drżenie, wymioty,
 biegunka i brak przybrania na wadze.

Środki zaradcze
Jeśli pacjent zaobserwuje którekolwiek działanie niepożądane z powyższej listy lekarz podejmie
odpowiednie działania.

Aby zapobiec działaniu niepożądanemu, zaparciom należy stosować dietę bogatą w błonnik oraz pić
większe ilości płynów.
Jeśli pacjent ma nudności lub wymioty, lekarz może przepisać odpowiednie leki.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301,
faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.5. Jak przechowywać lek Reltebon

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Lek ten należy przechowywać w zamkniętym oraz zabezpieczonym miejscu, do którego inne osoby
nie mogą mieć dostępu. Może on być bardzo szkodliwy i może spowodować zgon osoby, której nie
został przepisany.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze, pudełku i pojemniku
po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Blistry:
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

Pojemniki HDPE:
5 mg, 10 mg: Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.
20 mg, 40 mg, 80 mg: Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Reltebon
− Substancją czynną leku jest oksykodonu chlorowodorek. Każda tabletka o przedłużonym
 uwalnianiu zawiera 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg oksykodonu chlorowodorku.
− Pozostałe składniki to:
 Rdzeń tabletki: laktoza jednowodna, hypromeloza, powidon K 30, kwas stearynowy, magnezu
 stearynian, krzemionka koloidalna bezwodna.
 Otoczka tabletki:
 5 mg: alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E171), makrogol 3350, talk, indygotyna, lak
 aluminiowy (E132), żelaza tlenek żółty (E172)
 10 mg: tytanu dwutlenek (E171), hypromeloza, makrogol 400, polisorbat 80
 20 mg: alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E171), makrogol 3350, talk, żelaza tlenek
 czerwony (E172) 
 40 mg: alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E171), makrogol 3350, talk, żelaza tlenek
 żółty (E172)
 80 mg: alkohol poliwinylowy, makrogol 3350, talk, tytanu dwutlenek (E171), indygotyna, lak
 aluminiowy (E132), żelaza tlenek żółty (E172)

Jak wygląda lek Reltebon i co zawiera opakowanie

Reltebon, 5 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu:
Niebieskie, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki, o średnicy 7 mm z wytłoczeniem „OX 5” po
jednej stronie.

Reltebon, 10 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu:
Białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki, o średnicy 9 mm z wytłoczeniem „OX 10” po jednej
stronie.

Reltebon, 20 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu:
Różowe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki, o średnicy 7 mm z wytłoczeniem „OX 20” po jednej
stronie.

Reltebon, 40 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu:
Żółte, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki, o średnicy 7 mm z wytłoczeniem „OX 40” po jednej
stronie.

Reltebon, 80 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu:
Zielone, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki, o średnicy 9 mm z wytłoczeniem „OX 80” po jednej
stronie.

Reltebon jest dostępny w blistrach (PVC/Al) zawierających:
5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg, 80 mg: 30 i 60 tabletek o przedłużonym uwalnianiu

Reltebon jest dostępny w blistrach (PVC/ Al/PET/papier) z zabezpieczeniem przed otwarciem przez
dzieci:
5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg, 80 mg: 30 i 60 tabletek o przedłużonym uwalnianiu

Reltebon jest dostępny w białych, okrągłych, pojemnikach HDPE z wieczkiem z PP, z
zabezpieczeniem przed otwarciem przez dzieci, zawierających 98 lub 100 tabletek o przedłużonym
uwalnianiu.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny
Actavis Group PTC ehf.
Dalshraun 1, 220 Hafnarfjörður
Islandia

Wytwórca
Balkanpharma-Dupnitsa AD
3 Samokovsko Shosse Str.
2600 Dupnitsa
Bułgaria

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego pod nastepującymi nazwami:

Szwecja: Oxikodon Depot Actavis
Bułgaria: Oxycodone Actavis
Dania: Reltebon Depot
Węgry: Reltebon 10 mg, 20 mg, 40 mg, 80 mg retard tabletta
Islandia: Oxikodon Depot Actavis
Norwegia: Reltebon Depot
Polska: Reltebon

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat tego leku należy zwrócić się do
przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
Teva Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o., ul. Emilii Plater 53, 00-113 Warszawa, tel. (22) 345 93 00

Data ostatniej aktualizacji ulotki: czerwiec 2025