Phelinun proszek i rozp. do sporz. konc. roztw. do inf.(200 mg) - fiolka proszku + fiolka 40 ml rozp.

Duże dawki preparatu, stosowanego w monoterapii albo w skojarzeniu z innymi lekami cytotoksycznymi i (lub) napromienianiem całego ciała, są wskazane w leczeniu: szpiczaka mnogiego; chłoniaka złośliwego (chłoniaka ziarniczego i nieziarniczego); ostrej białaczki limfoblastycznej i szpikowej; nerwiaka zarodkowego wieku dziecięcego; raka jajnika; gruczolakoraka piersi. W skojarzeniu z innymi lekami cytotoksycznymi do stosowania jako kondycjonowanie o zmniejszonej intensywności (RIC) przed allogenicznym przeszczepem krwiotwórczych komórek macierzystych (allo-HSCT) w przypadku złośliwych chorób hematologicznych u pacjentów dorosłych. W skojarzeniu z innymi lekami cytotoksycznymi do stosowania w schemacie kondycjonowania przed allogenicznym przeszczepem krwiotwórczych komórek macierzystych w przypadku chorób hematologicznych u dzieci i młodzieży w charakterze: kondycjonowania mieloablacyjnego (MAC) w przypadku złośliwych chorób hematologicznych; kondycjonowania RIC w przypadku niezłośliwych chorób hematologicznych.

1. Co to jest lek PHELINUN i w jakim celu się go stosuje

Lek PHELINUN zawiera substancję czynną o nazwie melfalan, która należy do grupy leków
cytotoksycznych (nazywanych też chemioterapeutykami) i działa przez zmniejszanie liczby niektórych
komórek.

Lek PHELINUN może być stosowany w monoterapii albo w skojarzeniu z innymi lekami lub
napromienianiem całego ciała w leczeniu:
- różnego rodzaju nowotworów szpiku kostnego: szpiczaka mnogiego, ostrej białaczki
  limfoblastycznej (nazywanej też ostrą białaczką limfocytową, ALL) i ostrej białaczki szpikowej
  (AML);
- chłoniaka złośliwego (chłoniaka ziarniczego i nieziarniczego), czyli nowotworu atakującego
  pewne krwinki białe nazywane limfocytami (komórki zwalczające zakażenia);
- nerwiaka zarodkowego, czyli nowotworu powstającego z nieprawidłowych komórek
  nerwowych;
- zaawansowanego raka jajników;
- zaawansowanego raka piersi.

Lek PHELINUN jest także stosowany, w skojarzeniu z innymi lekami cytotoksycznymi, jako lek
przygotowujący do przeszczepienia komórek macierzystych krwi w ramach leczenia nowotworu krwi
u osób dorosłych oraz nowotworowych i nienowotworowych chorób krwi u dzieci i młodzieży.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku PHELINUN

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza.

Kiedy nie stosować leku PHELINUN
- jeśli pacjent ma uczulenie na melfalan lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
  (wymienionych w punkcie 6); 
- jeśli pacjentka jest w ciąży (wyłącznie w odniesieniu do leczenia przed przeszczepieniem
  komórek macierzystych krwi) lub karmi piersią (patrz punkt 2 „Ciąża, karmienie piersią i
  wpływ na płodność”).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
U pacjentów leczonych melfalanem będą dokładnie monitorowane parametry krwi, ponieważ ten lek
ma silne działanie cytotoksyczne, co powoduje znaczne zmniejszenie liczby krwinek.

Przed rozpoczęciem leczenia melfalanem należy poinformować lekarza, jeśli:
- pacjent otrzymał niedawno radioterapię lub przyjmował leki przeciwnowotworowe, ponieważ
  często prowadzi to do zmniejszenia liczby krwinek;
- u pacjenta występują objawy zakażenia (gorączka, dreszcze itp.). W przypadku leczenia
  melfalanem lekarz może zalecić przyjmowanie leków, takich jak: antybiotyki, leki
  przeciwgrzybicze czy przeciwwirusowe, aby zapobiec zakażeniom. Lekarz może również
  rozważyć podanie produktów krwiopochodnych (np. krwinek czerwonych i płytek krwi);
- pacjent ma problemy z nerkami lub niewydolność nerek (nerki nie pracują wystarczająco
  dobrze). W takim przypadku dawka leku PHELINUN musi być zmniejszona;
- u pacjenta kiedykolwiek wystąpił skrzep krwi w żyle (zakrzepica). Stosowanie melfalanu w
  skojarzeniu z lenalidomidem i prednizonem albo talidomidem lub deksametazonem może
  zwiększać ryzyko powstawania zakrzepów krwi. Lekarz może zdecydować o podawaniu
  leków, które temu zapobiegną.

W czasie przyjmowania melfalanu zaleca się utrzymywanie odpowiedniego nawodnienia i stosowanie
wymuszonej diurezy (dożylne podawanie w kroplówce dużej objętości płynów).
W celu zapobiegania i leczenia zakażeń pacjent otrzyma leki, takie jak leki przeciwzakaźne.
W celu zapobiegania i leczenia powikłań żołądkowo-jelitowych pacjent otrzyma leki, takie jak leki
przeciwwymiotne.

Dzieci i młodzież
Prawdopodobieństwo wystąpienia ciężkich powikłań oddechowych i żołądkowo-jelitowych jest
większe u dzieci i młodzieży. Należy niezwłocznie powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce o wszelkich
zaburzeniach oddychania lub zaburzeniach żołądkowo-jelitowych.

Melfalanu nie należy stosować jako leku przygotowującego do przeszczepienia komórek
macierzystych krwi u młodzieży w wieku powyżej 12 lat z ostrą białaczką szpikową.
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności melfalanu jako leku przygotowującego do
przeszczepienia komórek macierzystych krwi u dzieci w wieku poniżej 2 lat w ramach leczenia ostrej
białaczki szpikowej i ostrej białaczki limfoblastycznej.

Lek PHELINUN a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, również o tych, które wydawane są bez recepty.

W szczególności należy powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z
następujących leków:
- inne leki cytotoksyczne (chemioterapeutyki);
- kwas nalidyksowy (antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń układu moczowego). Po
  podaniu dzieciom w skojarzeniu z melfalanem może wywołać krwotoczne zapalenie jelit
  zakończone zgonem;
- busulfan (stosowany w leczeniu pewnego rodzaju nowotworów). U dzieci zgłaszano, że
  podanie melfalanu przed upływem 24 godzin od doustnego podania busulfanu może mieć
  wpływ na pojawienie się działań toksycznych; 
- pacjent planuje przyjęcie szczepionki lub niedawno ją przyjął. Poinformowanie lekarza jest
  konieczne, ponieważ niektóre żywe szczepionki atenuowane (np. przeciw polio, odrze, śwince
  i różyczce) mogą wywołać zakażenie podczas leczenia melfalanem.

W związku ze stosowaniem cyklosporyny w zapobieganiu chorobie przeszczep przeciw gospodarzowi
po przeszczepieniu komórek macierzystych krwi zgłaszano przypadki zaburzeń czynności nerek.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża
U kobiet w ciąży przeciwwskazane jest przeszczepianie komórek macierzystych krwi. Nie zaleca się
leczenia melfalanem w innych wskazaniach w trakcie ciąży, ponieważ lek może wywoływać trwałe
uszkodzenia płodu.

Jeśli pacjentka jest już w ciąży, powinna porozmawiać z lekarzem przed przyjęciem melfalanu.
Wspólnie będą musieli rozważyć związane z leczeniem melfalanem ryzyko i korzyści dla pacjentki i
jej dziecka.

Podczas przyjmowania przez pacjentkę lub jej partnera melfalanu i w ciągu kolejnych 6 miesięcy
należy stosować odpowiednią antykoncepcję, aby uniknąć zajścia w ciążę.

Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy melfalan przenika do mleka ludzkiego. W trakcie leczenia lekiem PHELINUN nie
należy karmić piersią.

Płodność
Melfalan może oddziaływać na jajniki lub plemniki, co może wywoływać niepłodność (brak
możliwości posiadania dziecka).
U kobiet może dojść do zatrzymania owulacji, a w konsekwencji do zatrzymania menstruacji (brak
miesiączek). U mężczyzn, jak pokazują badania na zwierzętach, może dojść do zaniku lub
zmniejszenia liczby żywych plemników. W związku z tym mężczyznom zaleca się konsultacje w
sprawie prezerwacji nasienia przed rozpoczęciem leczenia.

Antykoncepcja dla mężczyzn i kobiet
Zaleca się, aby mężczyźni i kobiety przyjmujący melfalan stosowali skuteczną antykoncepcję w
okresie leczenia i przez 6 miesięcy od jego zakończenia.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek ten może wywoływać nudności i wymioty, co może osłabiać zdolność prowadzenia pojazdów lub
obsługiwania maszyn. Ten lek zawiera również alkohol, który może mieć wpływ na dzieci i młodzież.
Patrz punkt 2 „Lek PHELINUN zawiera etanol (alkohol)”.

Lek PHELINUN zawiera etanol (alkohol)
Lek zawiera 1,6 g alkoholu (etanolu) w każdej fiolce z rozpuszczalnikiem, co odpowiada stężeniu
42 mg/ml (0,42% obj.). Ilość alkoholu zawarta fiolce z rozpuszczalnikiem tego leku jest równoważna
40 ml piwa albo 17 ml wina.

Dorośli
Ilość alkoholu w tym leku prawdopodobnie nie będzie miała wpływu na dorosłych.

Ilość alkoholu w tym leku może zmieniać działanie innych leków.

Jeśli pacjent przyjmuje inne leki, powinien poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Jeśli pacjentka jest ciąży lub karmie piersią, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed
rozpoczęciem stosowania tego leku. Należy też zapoznać się z powyższymi informacjami na temat
ciąży.
Jeśli pacjent jest uzależniony od alkoholu, powinien poradzić się lekarza lub farmaceuty przed
rozpoczęciem stosowania tego leku.

Dzieci i młodzież
Alkohol zawarty w tym leku może mieć wpływ na dzieci i młodzież. Obajwami mogą być: senność i
zmiany zachowania. Może również wpływać na ich zdolność koncentracji i aktywność fizyczną. Jeśli
pacjent ma padaczkę lub problemy z wątrobą, powinien poradzić się lekarza lub farmaceuty przed
rozpoczęciem stosowania tego leku.

Ilość alkoholu w tym leku może zmieniać działanie innych leków.
Jeśli pacjent przyjmuje inne leki, powinien poradzić się lekarza lub farmaceuty.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed
rozpoczęciem stosowania tego leku. Należy też zapoznać się z powyższymi informacjami na temat
ciąży.
Jeśli pacjent jest uzależniony od alkoholu, powinien poradzić się lekarza lub farmaceuty przed
rozpoczęciem stosowania tego leku.


Lek PHELINUN zawiera glikol propylenowy
Lek zawiera 24,9 g glikolu propylenowego na każde 40 ml rozpuszczalnika, co odpowiada stężeniu
0,62 g/ml.
Przed podaniem leku dziecku w wieku poniżej 5 lat należy skontaktować się z lekarzem lub
farmaceutą, zwłaszcza gdy dziecko przyjmuje inne leki zawierające glikol propylenowy lub alkohol.

Kobiety w ciąży lub karmiące piersią nie powinny przyjmować tego leku, chyba że lekarz zalecił
inaczej. Należy zapoznać się z powyższymi informacjami na temat ciąży.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek nie powinni przyjmować tego leku, chyba że
lekarz zalecił inaczej. Lekarz może zdecydować o przeprowadzeniu dodatkowych badań u pacjenta
przyjmującego ten lek..

Glikol propylenowy zawarty w tym leku może powodować objawy jak po spożyciu alkoholu i
zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych.

Lek należy stosować tylko na zlecenie lekarza. Lekarz może zdecydować o przeprowadzeniu
dodatkowych badań u pacjenta przyjmującego ten lek.

Lek PHELINUN zawiera sód
Lek zawiera 62,52 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej/stołowej) w każdej fiolce. Odpowiada
to 3% zalecanego maksymalnego dziennego spożycia sodu dla osoby dorosłej.

3. Jak podawany jest lek PHELINUN

Lek PHELINUN będzie zawsze podawany przez pracowników opieki zdrowotnej z doświadczeniem
w stosowaniu leków przeciwnowotworowych lub w przeszczepieniach komórek macierzystych.

Lekarz obliczy dawkę leku PHELINUN na podstawie powierzchni ciała albo masy ciała pacjenta oraz
czynności nerek.

W przypadku gdy lek PHELINUN stosuje się jako leczenie przed przeszczepieniem komórek
macierzystych krwi, jest on zawsze podawany w skojarzeniu z innymi lekami.

Stosowanie u dorosłych
Zalecany zakres dawek to 100 do 200 mg/m2 powierzchni ciała. Dawkę można podzielić na równe
części, podawane w 2 lub 3 kolejnych dniach.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
Schemat dawkowania jest następujący: pojedyncza dawka 100 do 240 mg/m2 powierzchni ciała.
Dawkę można podzielić na równe części, podawane w 2 lub 3 kolejnych dniach.

Stosowanie u pacjentów ze zmniejszoną czynnością nerek
Dawka jest zwykle mniejsza w zależności od stopnia nasilenia problemów z nerkami.

Podanie
Lek PHELINUN będzie podawany w infuzji (kroplówce) do żyły.

Jeśli lek PHELINUN przypadkowo zostanie podany poza żyłę do otaczającej tkanki lub wycieknie z
żyły do takiej tkanki, należy natychmiast przerwać podawanie leku Phelinun, ponieważ lek może
wywołać poważne uszkodzenie tkanki. Zwykle powoduje to ból, odczuwany jako kłucie i pieczenie.
Jeśli pacjent nie może wyrazić odczuwanego bólu, należy obserwować, czy nie wystąpią u niego inne
objawy, takie jak zaczerwienienie i obrzęk w miejscu podania leku.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku PHELINUN
Jeśli pacjent uważa, że podano mu zbyt dużą dawkę leku lub doszło do pominięcia dawki, powinien
powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, ten lek może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, jeśli u pacjenta wystąpi
którekolwiek z poniższych działań niepożądanych.

Ciężkie działania niepożądane
Jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z poniższych działań niepożądanych, należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem specjalistą lub udać się do szpitala:
- choroba przeszczep przeciw gospodarzowi po przeszczepie komórek macierzystych krwi
  (choroba, w której przeszczepione komórki atakują organizm pacjenta, co może stanowić
  zagrożenie dla życia);
- zmniejszenie liczby krążących komórek i płytek krwi, co może prowadzić do niedokrwistości
  (zmniejszenie liczby krwinek czerwonych), zaburzeń krwawienia, krwiaków;
- zakażenie, czasami ciężkie i zagrażające życiu;
- krwawienie z przewodu pokarmowego;
- niewydolność dwóch lub większej liczby układów narządów, powodująca dyskomfort i mogąca
  zagrażać życiu;
- zaburzenia układu rozrodczego u kobiet, mogące wywołać zaburzenia czynności jajników i
  przedwczesną menopauzę;
- brak plemników w nasieniu męskim (azoospermia);
- wstrząs septyczny;
- progresja, nawrót lub wznowa choroby nowotworowej, pojawienie się nowego nowotworu;
- białaczka, zespoły mielodysplastyczne (rodzaj nowotworu krwi);
- zaburzenia układu oddechowego: niewydolność oddechowa, duszność (zespół ostrej
  niewydolności oddechowej), stan zapalny płuc (zapalenie płuc, zespół idiopatycznego
  zapalenia płuc), pogrubienie tkanki płuc (śródmiąższowa choroba płuc, zwłóknienie płuc),
  krwawienie w płucach; 
- powstanie zakrzepu krwi w małych naczyniach krwionośnych ciała, prowadzące do
  uszkodzenia mózgu, nerek i serca;
- krwawienie w mózgu;
- zaburzenia wątroby: toksyczne uszkodzenie wątroby, zator w żyle wątroby;
- uszkodzenie nerek (ostre uszkodzenie nerek, zespół nerczycowy), zmniejszona czynność nerek.
- reakcje alergiczne, których objawami mogą być: pokrzywka, obrzęk, wykwity skórne, utrata
  przytomności, trudności w oddychaniu, niskie ciśnienie krwi, niewydolność serca i zgon;
- zapaść (z powodu zatrzymania akcji serca);
- choroba, w przebiegu której krwinki czerwone ulegają przedwczesnemu rozpadowi, co może
  wywołać uczucie skrajnego zmęczenia, duszność i zawroty głowy, a także bóle głowy lub
  zażółcenie powłok skórnych bądź oczu.
- zaburzenia sercowo-naczyniowe: zmiany i nieprawidłowości pracy serca polegającej na
  pompowaniu krwi, powodujące zatrzymanie płynów, duszność, uczucie zmęczenia
  (niewydolność serca, kardiomiopatia) oraz stan zapalny wokół serca (wysięk osierdziowy);
- wzrost ciśnienia krwi w tętnicach prowadzących do płuc;
- ciężkie powikłania zapalne i immunologiczne (limfohistiocytoza hemofagocytarna);
- ciężkie uszkodzenia skóry (np. zmiany, pęcherze, łuszczenie się, w ciężkich przypadkach
  odwarstwianie się), mogące wystąpić na całym ciele i mogące zagrażać życiu (zespół Stevensa-
  Johnsona, zespół toksycznej martwicy naskórka);
- krwawienie;
- powstawanie zakrzepów krwi w żyłach głębokich, zwłaszcza w obrębie nóg (zakrzepica żył
  głębokich) i zator tętnicy płucnej (zatorowość płucna).

Inne działania niepożądane obejmują:

Bardzo częste działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 pacjentów)
- łysienie (wypadanie włosów) w przypadku dużych dawek leku.

Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 pacjentów)

- nudności;
- wymioty;
- biegunka;
- stan zapalny wewnątrz jamy ustnej i wokół ust (zapalenie jamy ustnej);
- gorączka, dreszcze;
- brak krwawień miesiączkowych (brak miesiączki);
- łysienie (wypadanie włosów) w przypadku normalnych dawek leku.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 100 pacjentów)
- zaburzenia skórne: zaczerwienienie skóry z niewielkimi, zlewającymi się guzkami (wysypka
  grudkowo-plamista);
- pacjenci z ciężkimi chorobami krwi mogą odczuwać ciepło i mrowienie.

Rzadkie działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 1000 pacjentów)
- świąd;
- problemy z wątrobą, które mogą być stwierdzone w wynikach badań krwi lub wywołać
  żółtaczkę (zażółcenie białek oczu i powłok skórnych).

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- zapalenie pęcherza moczowego z pojawieniem się krwi w moczu;
- zwiększone stężenie kreatyniny we krwi.

Dodatkowe działania niepożądane u dzieci i młodzieży
Prawdopodobieństwo wystąpienia ciężkich powikłań oddechowych i żołądkowo-jelitowych jest
większe u dzieci i młodzieży.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek PHELINUN

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie fiolki i pudełku po:
EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Nie przechowywać w lodówce.
Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.
Po rekonstytucji i rozcieńczeniu produkt jest stabilny przez 1,5 godziny w temperaturze 25°C. Dlatego
całkowity czas od rekonstytucji i rozcieńczenia do zakończenia infuzji nie powinien przekraczać 1,5
godziny.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć natychmiast.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek PHELINUN
- Substancją czynną leku jest melfalan. Jedna fiolka proszku zawiera 200 mg melfalanu (w postaci
  melfalanu chlorowodorku). Po rekonstytucji z użyciem 40 ml rozpuszczalnika stężenie końcowe
  uzyskanego roztworu to 5 mg melfalanu na ml.
- Pozostałe składniki to:
  Proszek: kwas solny (E507) i powidon (E1201).
  Rozpuszczalnik: woda do wstrzykiwań, glikol propylenowy (E1520), etanol i sodu cytrynian
  (E331) (patrz punkt 2).

Jak wygląda lek PHELINUN i co zawiera opakowanie
Lek PHELINUN ma postać proszku i rozpuszczalnika do sporządzania koncentratu roztworu do
infuzji.
Proszek znajduje się w fiolce z przezroczystego szkła i ma postać białego lub jasnożółtego proszku
albo stałej masy. Rozpuszczalnik znajduje się w fiolce z przezroczystego szkła i ma postać
bezbarwnego, klarownego roztworu.

Każde opakowanie leku PHELINUN zawiera jedną fiolkę zawierającą 200 mg proszku (melfalan) i
jedną fiolkę zawierającą 40 ml rozpuszczalnika.

Podmiot odpowiedzialny
ADIENNE S.r.l. S.U.
Via Galileo Galilei, 19
20867 Caponago (MB)
Włochy
tel. +39 0240700445
e-mail: adienne@adienne.com

Wytwórca
NERPHARMA S.R.L.
Viale Pasteur, 10
20014 Nerviano (MI)
Włochy
tel. +39 0331581111

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
ADIENNE S.r.l. S.U.
Via Galileo Galilei, 19
20867 Caponago (MB) Włochy
Tel.+39-02 40700445
adienne@adienne.com

Data ostatniej aktualizacji ulotki: miesiąc RRRR.

Inne źródła informacji
Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków:
http://www.ema.europa.eu

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

PHELINUN 200 mg proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji
Podobnie jak w przypadku innych chemioterapeutyków podawanych w dużych dawkach
przygotowanie tego produktu i praca z nim wymagają stosowania szeregu środków ostrożności w celu
ochrony pracowników opieki zdrowotnej i ich środowiska pracy, z uwzględnieniem niezbędnych
warunków bezpieczeństwa dla pacjenta.

Oprócz konieczności stosowania zwykłych środków ostrożności mających na celu zachowanie
jałowości leków do wstrzykiwań, niezbędne jest:
- noszenie odzieży z długim rękawem i przylegającymi mankietami, aby zapobiec rozpryskaniu
  roztworu na skórze;
- noszenie jednorazowej maski chirurgicznej oraz okularów ochronnych;
- wkładanie jednorazowych rękawiczek po aseptycznym umyciu rąk;
- przygotowywanie roztworu w wyznaczonym obszarze;
- przerwanie infuzji w przypadku wynaczynienia;
- usunięcie materiałów użytych do przygotowania roztworu (strzykawek, kompresów,
  materiałów ochronnych, fiolek) do specjalnych pojemników;
- zniszczenie zanieczyszczonych odpadów;
- ostrożne postępowanie z wydzielinami i wymiocinami.

W razie przypadkowego kontaktu produktu PHELINUN ze skórą należy natychmiast dokładnie ją
umyć wodą z mydłem.
W razie przypadkowego kontaktu z oczami lub błonami śluzowymi należy przepłukać je dużą ilością
wody.
Należy unikać wdychania produktu.

Kobiety w ciąży powinny unikać kontaktu z lekami cytotoksycznymi.

Dawkowanie

Dorośli
Szpiczak mnogi, chłoniak złośliwy (chłoniak ziarniczy i nieziarniczy), ostra białaczka limfoblastyczna i
mieloblastyczna (ALL i AML), rak jajnika i gruczolakorak piersi, leczenie dużymi dawkami
Schemat dawkowania jest następujący: jedna dawka 100–200 mg/m2 powierzchni ciała (w
przybliżeniu 2,5–5,0 mg/kg mc.). Dawkę można podzielić na 2 albo 3 równe części, podawane w
kolejnych dniach. Po podaniu dawek większych niż 140 mg/m2 powierzchni ciała konieczne jest
autologiczne przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych.

Złośliwe choroby hematologiczne przed wykonaniem allogenicznego przeszczepienia krwiotwórczych
komórek macierzystych
Zalecana dawka wynosi 140 mg/m2 w pojedynczej infuzji w ciągu jednego dnia albo 70 mg/m2 raz na
dobę przez dwa kolejne dni.

Dzieci i młodzież
Ostra białaczka limfoblastyczna i szpikowa, leczenie dużymi dawkami
Schemat dawkowania jest następujący: pojedyncza dawka 100–200 mg/m2 powierzchni ciała (w
przybliżeniu 2,5–5,0 mg/kg mc.). Dawkę można podzielić na 2 albo 3 równe części, podawane w
kolejnych dniach. Po podaniu dawek większych niż 140 mg/m2 powierzchni ciała konieczne jest
autologiczne przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych.

Nerwiak zarodkowy wieku dziecięcego
Zalecana dawka do konsolidacji odpowiedzi na konwencjonalne leczenie to pojedyncza dawka 100–
240 mg/m2 powierzchni ciała (czasami podzielona na równe części, podawane w 3 kolejnych dniach);
leczenie jest stosowane wraz z wykonaniem autologicznego przeszczepienia krwiotwórczych komórek
macierzystych. Lek w infuzji podaje się w monoterapii albo w skojarzeniu z radioterapią i (lub)
innymi lekami cytotoksycznymi.

Choroby hematologiczne przed wykonaniem allogenicznego przeszczepienia krwiotwórczych komórek
macierzystych
Zalecana dawka wynosi:
- złośliwe choroby hematologiczne: 140 mg/m2 w pojedynczej infuzji w ciągu jednego dnia;
- niezłośliwe choroby hematologiczne: 140 mg/m2 w pojedynczej infuzji w ciągu jednego dnia
  albo 70 mg/m2 raz na dobę przez dwa kolejne dni.

Powikłania zakrzepowo-zatorowe
Co najmniej przez pierwszych 5 miesięcy leczenia należy stosować profilaktykę przeciwzakrzepową,
zwłaszcza u pacjentów, u których występuje zwiększone ryzyko zakrzepicy. Decyzję o włączeniu
profilaktyki przeciwzakrzepowej należy podjąć po dokładnej ocenie podstawowego ryzyka u danego
pacjenta (patrz punkty 4.4 i 4.8).

Zaleca się zapewnienie pacjentom właściwego nawodnienia, stosowanie wymuszonej diurezy oraz
profilaktyczne podawanie leków przeciwzakaźnych (przeciwko bakteriom, grzybom, wirusom) (patrz
punkt 4.4).

Wydaje się, że zastosowanie cyklofosfamidu przed podaniem dużych dawek produktu PHELINUN
zmniejsza stopień nasilenia uszkodzeń przewodu pokarmowego. Szczegółowe informacje można
znaleźć w literaturze (patrz punkt 4.8).

Przydatne może być zastosowanie środków profilaktycznych, takich jak podawanie leków
przeciwzakaźnych (patrz punkt 4.8).

Wystąpieniu choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi (GvHD) można zapobiegać, stosując w
ramach profilaktyki leczenie immunosupresyjne po przeszczepieniu krwiotwórczych komórek
macierzystych (patrz punkt 4.8).

Specjalne grupy pacjentów
Osoby w podeszłym wieku
Nie ma zaleceń dotyczących dawkowania produktu PHELINUN u osób w podeszłym wieku.
Często jednak u osób w podeszłym wieku stosuje się standardowe dawki melfalanu.
Doświadczenie w stosowaniu dużych dawek melfalanu u pacjentów w podeszłym wieku jest
ograniczone. Dlatego przed zastosowaniem dużych dawek melfalanu u pacjentów w podeszłym wieku
należy upewnić się, że ich sprawność i czynność narządów, na to pozwalają.

Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy dostosować dawkowanie (patrz punkt 4.4).
Klirens melfalanu, choć jest parametrem zmiennym, w przypadku zaburzeń czynności nerek może być
zmniejszony.
Melfalan w dużych dawkach, wraz z rezerwowym przeszczepieniem krwiotwórczych komórek
macierzystych, z powodzeniem stosowano u pacjentów dializowanych ze schyłkową niewydolnością
nerek.
Standardowo w przypadku leczenia dużymi dawkami melfalanu bez wykonania rezerwowego
przeszczepienia krwiotwórczych komórek macierzystych u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami
czynności nerek (klirens kreatyniny 30-50 ml/min) zwykle stosuje się zmniejszenie dawki o 50%.
U pacjentów z cięższymi zaburzeniami czynności nerek nie należy stosować dużych dawek melfalanu
(powyżej 140 mg/m2) bez wykonania rezerwowego przeszczepienia krwiotwórczych komórek
macierzystych.
W przypadku dużych dawek dożylnych melfalanu (100–240 mg/m2 powierzchni ciała) konieczność
zmniejszenia dawki zależy od stopnia zaburzenia czynności nerek, stosowania ponownej infuzji z
krwiotwórczymi komórkami macierzystymi oraz potrzeb terapeutycznych. Melfalan we wstrzyknięciu
w dawkach większych niż 140 mg/m2 należy podawać wraz z wykonaniem rezerwowego
przeszczepienia krwiotwórczych komórek macierzystych.

Zaburzenia czynności wątroby
Nie jest wymagane dostosowanie dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby, a
dane dotyczące pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby są
niewystarczające.

Przygotowanie roztworu produktu PHELINUN
Nie należy stosować tego leku, jeśli widoczne są oznaki zepsucia.
Produkt PHELINUN należy przygotowywać w temperaturze poniżej 25°C, rozpuszczając
liofilizowany proszek w 40 ml rozpuszczalnika i natychmiast energicznie wstrząsając aż do uzyskania
klarownego roztworu bez widocznych cząstek stałych. Należy używać wyłącznie klarownego
roztworu bez widocznych cząstek stałych.

Jeśli koncentrat nie jest wprowadzany do szybko podawanego roztworu infuzyjnego przez port do
wstrzykiwań, to roztwór po rekonstytucji należy przed podaniem dodatkowo rozcieńczyć odpowiednią
objętością roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań w celu uzyskania końcowego
stężenia w zakresie 0,45–4,0 mg/ml.
Koncentrat i roztwór produktu PHELINUN mają ograniczoną stabilność i należy je przygotować
bezpośrednio przed użyciem. Maksymalny czas między rekonstytucją i rozcieńczeniem roztworem
chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań a zakończeniem podawania infuzji wynosi 1,5 godziny.

Produkt PHELINUN jest niezgodny z roztworami do infuzji zawierającymi glukozę.

Zaleca się stosowanie wyłącznie roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań.

W przypadku wystąpienia widocznego zmętnienia albo krystalizacji w roztworze po rekonstytucji lub
rozcieńczeniu lek należy usunąć.

Sposób podawania
Produkt PHELINUN jest przeznaczony wyłącznie do stosowania dożylnego.
W przypadku podawania produktu PHELINUN w infuzji do żył obwodowych istnieje ryzyko
wynaczynienia. Wówczas należy natychmiast przerwać podawanie produktu i zastosować podanie
przez cewnik centralny.

Zaleca się powolne wstrzykiwanie koncentratu (5 mg/ml) produktu PHELINUN do portu szybko
podawanego roztworu infuzyjnego.

W celu uniknięcia wynaczynienia w przypadku podawania dużych dawek produktu PHELINUN,
także w przypadku wykonania przeszczepienia, zaleca się podawanie po rozcieńczeniu przez cewnik
centralny. Jeśli powolne wstrzyknięcie koncentratu (5 mg/ml) do szybko podawanego roztworu
infuzyjnego jest nieodpowiednie, to produkt PHELINUN można podawać wolno po dalszym
rozcieńczeniu roztworem chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań w worku infuzyjnym.
Po dalszym rozcieńczeniu w roztworze infuzyjnym produkt PHELINUN ma zmniejszoną stabilność, a
szybkość jego rozkładu znacznie się zwiększa wraz ze wzrostem temperatury.
Zaleca się podawanie infuzji w temperaturze poniżej 25°C.

Usuwanie
Po upływie 1,5 godziny niezużyty roztwór należy usunąć zgodnie ze standardowymi wytycznymi
dotyczącymi pracy z lekami cytotoksycznymi i ich usuwania.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z
lokalnymi przepisami dotyczącymi leków cytotoksycznych.