Parkador tabl.(25 mg+250 mg) - 100 szt.

Doustnie. Optymalną dawkę leku złożonego należy ustalić poprzez staranne dostosowanie dawki dla każdego pacjenta. Dawkowanie należy dostosować do indywidualnych potrzeb pacjenta. Dotyczy to zarówno wielkości dawki, jak i częstości podawania. Badania wykazały, że obwodowa dopa-dekarboksylaza ulega wysyceniu przez karbidopę podawaną w dawkach wynoszących około 70 mg do 100 mg na dobę. Pacjenci, którzy otrzymują mniejszą dawkę karbidopy niż te dawki, są bardziej narażeni na wystąpienie nudności i wymiotów. Podczas stosowania leku złożonego można jednocześnie podawać standardowe leki przeciw parkinsonizmowi, z wyjątkiem samej lewodopy, chociaż może być konieczne dostosowanie ich dawek. Zwykle stosowana dawka początkowa: 1 tabl. leku złożonego o mocy 25 mg + 100 mg, podawana 3 razy na dobę. Takie dawkowanie zapewnia podanie 75 mg karbidopy na dobę. Dawkę tę można zwiększać codziennie lub co drugi dzień o 1 tabl., w zależności od konieczności, aż do 8 tabl. leku złożonego 25 mg + 100 mg na dobę. W celu ułatwienia dostosowania dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta można zastosować lek o mocy 12,5 mg + 50 mg. Jeśli stosuje się tabl. leku złożonego o mocy 12,5 mg + 50 mg, leczenie można rozpocząć od jednej tabletki, podawanej 3 lub 4 razy na dobę. Schemat ten może nie zapewnić optymalnej dawki karbidopy na dobę, wymaganej przez wielu pacjentów. Dawkę można zwiększać o 1 tabl. codziennie lub co drugi dzień, aż do uzyskania całkowitej dawki 8 tabl. (2 tabl. 4 razy na dobę). Reakcję na lek obserwowano po upływie jednej doby, a niekiedy już po podaniu jednej dawki. W pełni skuteczną dawkę uzyskuje się w ciągu 7 dni leczenia, w porównaniu z tygodniami lub nawet miesiącami w przypadku stosowania lewodopy w monoterapii. Leczenie podtrzymujące: w celu optymalnego hamowania obwodowej dopa-dekarboksylacji lewodopy należy stosować co najmniej od 70 mg do 100 mg karbidopy na dobę. W razie konieczności, dawkę leku złożonego 25 mg + 100 mg można zwiększać o 1 tabl. na dobę lub co drugi dzień, do maksymalnie 8 tabl. na dobę. Jeśli konieczne jest zastosowanie większej dawki lewodopy, lek złożony należy zastąpić tabletkami o mocy 25 mg + 250 mg, podawanymi 3 lub 4 razy na dobę. W razie konieczności, dawkę leku złożonego o mocy 25 mg + 250 mg można zwiększać o 1 tabl. codziennie lub co drugi dzień, aż do osiągnięcia maksymalnej dawki 8 tabletek na dobę. Doświadczenie dotyczące podawania całkowitej dawki dobowej większej niż 200 mg karbidopy jest ograniczone. Przerwanie leczenia: jeśli konieczne jest czasowe przerwanie leczenia lekiem złożonym, np. przed znieczuleniem, należy wrócić do stosowania zwykłej dawki dobowej, gdy tylko będzie możliwe przyjmowanie leku w postaci doustnej. Szczególne grupy pacjentów. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności u dzieci, z tego względu nie zaleca się stosowania leku złożonego u dzieci w wieku poniżej 18 lat.

Leczenie choroby Parkinsona u dorosłych.

1. Co to jest lek Parkador i w jakim celu się go stosuje

Lek Parkador łagodzi objawy choroby Parkinsona u dorosłych. Choroba Parkinsona jest przewlekłą
chorobą, w przebiegu której:
- ruchy pacjenta stają się powolne i chwiejne
- mięśnie stają się sztywne
- mogą wystąpić drgania lub drżenie mięśni
Nieleczona choroba Parkinsona może powodować trudności w wykonywaniu zwykłych, codziennych
czynności.

Lek Parkador zawiera dwa różne leki zwane lewodopą i karbidopą.
- Lewodopa jest przekształcana w mózgu do substancji zwanej „dopaminą”. Dopamina pomaga
 w łagodzeniu objawów choroby Parkinsona.
- Karbidopa należy do grupy leków zwanych „inhibitorami dekarboksylazy aminokwasów
 aromatycznych”. Zwiększa ona skuteczność działania lewodopy poprzez spowolnienie jej
 rozkładu w organizmie.2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Parkador

Kiedy nie przyjmować leku Parkador
- jeśli pacjent ma uczulenie na lewodopę, karbidopę lub którykolwiek z pozostałych składników
 tego leku (wymienionych w punkcie 6)
- jeśli u pacjenta występują podejrzane znamiona (pieprzyki), które nie zostały zbadane przez
 lekarza lub u pacjenta kiedykolwiek w przeszłości występował nowotwór skóry
- jeśli pacjent przyjmuje tak zwane inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), stosowane
 w leczeniu depresji
- jeśli pacjent ma jaskrę z wąskim kątem przesączania
- jeśli u pacjenta występują napady nadciśnienia wywoływane przez guz rdzenia nadnerczy
 (guz chromochłonny nadnerczy)
- jeśli pacjent ma zaburzenia hormonalne (nadmierne wytwarzanie kortyzolu lub hormonów
 tarczycy)
- jeśli pacjent ma ciężką chorobę serca.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Parkador należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
Ważne jest, aby przed rozpoczęciem leczenia tym lekiem powiedzieć lekarzowi o wszystkich
problemach zdrowotnych, które występują lub występowały u pacjenta, szczególnie, jeśli pacjent ma
lub miał:
- zawał serca lub zaburzenia pracy serca
- ciężkie choroby płuc lub astmatyczne zapalenie oskrzeli
- zaburzenia czynności nerek, wątroby lub zaburzenia hormonalne
- depresję lub zaburzenia psychiczne
- wrzód żołądka
- drgawki w przeszłości
- podejrzane znamiona lub raka skóry (czerniaka) w przeszłości.

Jeśli pacjent lub jego rodzina i (lub) opiekun zauważą wystąpienie objawów podobnych do
uzależnienia, prowadzących do chęci przyjmowania dużych dawek leku Parkador oraz innych leków
stosowanych w leczeniu choroby Parkinsona, należy powiedzieć o tym lekarzowi.

Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent, jego rodzina i (lub) opiekun zauważy wystąpienie
u pacjenta nietypowych popędów lub przymusu nietypowych zachowań, albo jeśli pacjent nie może
oprzeć się impulsom, popędowi lub przymusowi wykonywania określonych czynności, które mogą
być szkodliwe dla niego lub innych osób. Takie zachowania określa się mianem zaburzeń kontroli
impulsów i mogą one obejmować uzależnienie od hazardu, nadmierne objadanie się lub wydawanie
pieniędzy, nienaturalnie wysoki popęd płciowy oraz nasilenie myśli i odczuć seksualnych. Może być
konieczne przeprowadzenie przez lekarza oceny leków przyjmowanych przez pacjenta.

Lek może zaburzać wyniki badań laboratoryjnych moczu lub krwi, zleconych przez lekarza. Należy
przypomnieć lekarzowi o stosowaniu leku Parkador przed wykonaniem jakichkolwiek badań
laboratoryjnych.

Jeśli pacjent stosował wcześniej lewodopę, należy powiedzieć o tym lekarzowi.

Dzieci i młodzież
Lek Parkador nie jest zalecany do stosowania u pacjentów w wieku poniżej 18 lat.

Lek Parkador a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Skuteczność leczenia może się zmienić, jeśli lek Parkador przyjmowany jest równocześnie
z niektórymi innymi lekami. Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek
z następujących leków:
- leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego krwi. Może być konieczne
 dostosowanie dawki tych leków
- leki mogące powodować zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi podczas wstawania z krzesła
 lub z łóżka (niedociśnienie ortostatyczne) 
- żelazo lub preparaty żelaza. Odstęp pomiędzy przyjmowaniem leku Parkador i preparatów
 żelaza powinien być możliwie jak najdłuższy.
- leki przeciwcholinergiczne i sympatykomimetyki (leki stosowane w leczeniu ciężkich reakcji
 alergicznych, astmy, przewlekłego zapalenia oskrzeli, chorób serca i niskiego ciśnienia
 tętniczego krwi)
- niektóre leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych lub leki przeciwdepresyjne
 (takie, jak pochodne fenotiazyny, pochodne butyrofenonu i rysperydon)
- leki stosowane w leczeniu gruźlicy (izoniazyd)
- leki stosowane w leczeniu skurczów mięśni, drgawek lub innych zaburzeń, powodujących ruchy
 mimowolne (takie jak fenytoina)
- selegilina, stosowana w leczeniu choroby Parkinsona (podczas jednoczesnego stosowania może
 wystąpić nadmierny spadek ciśnienia tętniczego krwi)
- inne leki stosowane w leczeniu choroby Parkinsona, takie jak tolkapon, entakapon lub
 amantadyna.

Parkador z jedzeniem
Należy unikać przyjmowania leku Parkador z posiłkiem zawierającym białka (takim jak mięso, jajka,
mleko, ser), ponieważ działanie leku Parkador może być zmniejszone.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Nie zaleca się stosowania leku Parkador w okresie ciąży lub u kobiet w wieku rozrodczym, które nie
stosują skutecznych metod antykoncepcji, chyba, że korzyści z leczenia dla matki przewyższają
możliwe ryzyko dla nienarodzonego dziecka.

Nie wolno przyjmować leku Parkador w okresie karmienia piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Parkador wywiera odmienny wpływ na różne osoby. Podczas stosowania karbidopy z lewodopą
obserwowano działania niepożądane, które u niektórych pacjentów mogą wpływać na zdolność
prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz „Możliwe działania niepożądane”).

Parkador może wywoływać nadmierną senność i powodować epizody nagłego, krótkotrwałego
zasypiania. Z tego względu, należy unikać prowadzenia pojazdów lub wykonywania czynności,
podczas których zaburzenie zdolności do reakcji może prowadzić do poważnych, zagrażających życiu
obrażeń ciała, dopóki epizody nagłego zasypiania i senność nie ustąpią.

Lek Parkador zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.3. Jak przyjmować lek Parkador

Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie
wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Wielkość zwykle stosowanej dawki dobowej może być różna i zostanie ona ustalona przez lekarza
indywidualnie dla każdego pacjenta, w zależności od stopnia nasilenia choroby i odpowiedzi na
leczenie. W okresie dostosowywania dawki pacjent powinien zwracać szczególną uwagę na takie
objawy, jak ruchy mimowolne i, w razie ich wystąpienia, niezwłocznie poinformować o tym lekarza.
Lekarz, w razie potrzeby, dostosuje dawkę leku.

Lekarz może przepisać więcej niż jedną moc leku Parkador. Jeśli pacjent otrzymał lek Parkador
o różnych mocach, powinien upewnić się, że przyjmuje właściwą tabletkę we właściwym czasie.

W przypadku dawek niemożliwych/niepraktycznych do uzyskania za pomocą tego leku, dostępne są
inne leki.

Jak przyjmować ten lek
- Lek należy przyjmować doustnie, połykając tabletkę.
- Chociaż lek może zacząć działać już po upływie jednej doby, w pełni skuteczne działanie
 uzyskuje się w ciągu siedmiu dni leczenia.
- Tabletkę należy przyjmować w regularnych odstępach czasu, zgodnie z zaleceniami lekarza.
- Nie należy zmieniać pory przyjmowania tabletek ani nie stosować innych leków na chorobę
 Parkinsona bez wcześniejszego porozumienia się z lekarzem.
- Należy starać się unikać przyjmowania tabletek z posiłkiem bogatym w białko
 (patrz punkt 2 „Parkador z jedzeniem”).

Parkador 25 mg + 250 mg i Parkador, 25 mg + 100 mg: Tabletkę można podzielić na równe dawki.

Parkador, 12,5 mg + 50 mg: Linia podziału na tabletce służy jedynie do ułatwienia przełamania
tabletki, jeśli pacjent ma trudności z połknięciem jej w całości, a nie do podziału na równe dawki.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Parkador
W razie przyjęcia większej liczby tabletek niż zalecana przez lekarza lub przypadkowego przyjęcia
leku przez dziecko, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub udać się do szpitala, w celu
uzyskania informacji na temat ryzyka i instrukcji, jakie działania należy podjąć.

Pominięcie przyjęcia leku Parkador
Należy starać się przyjmować lek Parkador zgodnie z zaleceniami lekarza. Jednakże, jeśli pacjent
zapomni o przyjęciu tabletki, powinien przyjąć ją natychmiast po przypomnieniu sobie o tym. Jeżeli
zbliża się pora zażycia następnej dawki, nie należy przyjmować pominiętej tabletki, tylko
kontynuować leczenie według zaleceń. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia
pominiętej dawki.

Przerwanie przyjmowania leku Parkador
Nie należy przerywać przyjmowania leku Parkador lub zmniejszać dawki bez wcześniejszej rozmowy
z lekarzem. Przerwanie przyjmowania leku może prowadzić do wystąpienia takich objawów, jak
sztywność mięśni, gorączka i zaburzenia psychiczne.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Jeśli wystąpi którykolwiek z następujących objawów, należy natychmiast skontaktować się
z lekarzem:
- reakcje nadwrażliwości, takie jak pokrzywka, świąd, wysypka i obrzęk twarzy, warg, języka
 i (lub) gardła, które mogą powodować problemy z oddychaniem lub połykaniem
- ból w klatce piersiowej
- nieregularna czynność serca
- zawroty głowy podczas szybkiego wstawania (niedociśnienie ortostatyczne)
- depresja lub objawy psychotyczne, w tym urojenia lub omamy
- sztywność mięśni, wysoka temperatura ciała, zmiany stanu psychicznego (mogą to być objawy
 zespołu neuroleptycznego)
- krwawienie z przewodu pokarmowego
- drgawki
- zaburzenia krwi, których objawami mogą być bladość skóry, gorączka, ból gardła lub
 niewielkie siniaki i przedłużone krwawienie po urazie.

Inne działania niepożądane, które mogą wystąpić:

Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób):
- ruchy mimowolne, takie jak drżenie i drgawki.
- zakażenia układu moczowego.

Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób):
- utrata apetytu
- depresja, która może obejmować próby samobójcze, splątanie, nietypowe sny
- spowolnienie ruchowe (zjawisko „on-off”), zawroty głowy, uczucie kłucia i (lub) mrowienia lub
 drętwienia skóry, senność, epizody nagłego zasypiania
- kołatanie serca
- duszność
- nudności, wymioty, biegunka.

Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób):
- pobudzenie
- omdlenie
- pokrzywka
- drganie mięśni.

Rzadko (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000 osób):
- niedokrwistość
- otępienie, w rzadkich przypadkach występowały drgawki, ale nie ustalono związku
 przyczynowego z leczeniem karbidopą z lewodopą
- wysokie ciśnienie krwi, zapalenie żył
- wrzód dwunastnicy, ciemne zabarwienie moczu, potu i (lub) śliny
- świąd, zapalenie naczyń powodujące czerwonawą wysypkę i prawdopodobnie ból brzucha
 i stawów (plamica Schönleina-Henocha), wypadanie włosów, wysypka.

Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- chęć przyjmowania dużych dawek karbidopy z lewodopą, większych niż konieczne do
 opanowania objawów motorycznych, określana jest jako zespół dysregulacji dopaminowej.
U niektórych pacjentów po przyjęciu dużych dawek karbidopy z lewodopą mogą wystąpić
ciężkie zaburzenia w postaci mimowolnych ruchów (dyskinezy), wahania nastroju lub inne
działania niepożądane.

Mogą wystąpić również następujące działania niepożądane, związane z zaburzeniami kontroli
impulsów:

Niezdolność odparcia impulsu, popędu lub przymusu wykonania czynności, które mogą być
szkodliwe dla pacjenta lub innych osób, obejmujących:
- silny impuls do niepohamowanego uprawiania hazardu, mimo poważnych osobistych lub
 rodzinnych konsekwencji
- zmienione lub nasilone zainteresowania oraz zachowania seksualne, stanowiące duże znaczenie
 dla pacjenta lub innych osób, np. czynności związane ze zwiększonym popędem seksualnym
- niekontrolowane, kompulsywne kupowanie rzeczy lub wydawanie pieniędzy
- napadowe objadanie się (spożywanie dużych ilości jedzenia w krótkim czasie) lub
 kompulsywne jedzenie (spożywanie większej ilości jedzenia niż normalnie i w ilościach
 większych niż potrzebne do zaspokojenia głodu).
Jeśli wystąpi którekolwiek z wymienionych zachowań, należy zwrócić się do lekarza w celu
omówienia sposobu radzenia sobie z objawami lub ich łagodzenia.

Inne możliwe działania niepożądane:
- czerniak
- bezsenność, niepokój, euforia, dezorientacja, zgrzytanie zębami
- osłabienie czujności, pobudzenie, gorzki smak w ustach, osłabienie, ból głowy, opadanie
 powiek i zwężenie źrenic (uaktywnienie zespołu Hornera), zaburzenia napięcia mięśni, nasilone
 drżenie rąk, drętwienie
- podwójne widzenie, niewyraźne widzenie, rozszerzenie źrenic, chwilowy, niezamierzony ruch
 gałek ocznych do góry, skurcze powiek
- uderzenia gorąca, zaczerwienienie twarzy
- chrypka, zmiany rytmu oddychania, czkawka
- suchość w jamie ustnej, nadmierne wytwarzanie śliny, trudności w połykaniu, bóle brzucha
 i dolegliwości ze strony jamy brzusznej, zaparcia, wzdęcia, zgaga lub wzdęcia brzucha, piekący
 ból języka
- nadmierne pocenie się
- drganie mięśni, szczękościsk (trudności w otwieraniu ust)
- trudności w oddawaniu moczu, nietrzymanie moczu
- przedłużający się i bolesny wzwód prącia
- osłabienie, złe samopoczucie ogólne, obrzęk, zmęczenie, trudności z chodzeniem
- zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała, upadki.

Lek Parkador może powodować zmiany wyników niektórych badań krwi, takich jak zwiększone
wartości wyników badań czynnościowych wątroby i zwiększone stężenie glukozy we krwi.
Obserwowano również obecność białych krwinek, bakterii i krwi w moczu. Lek Parkador może
powodować fałszywie dodatni wynik badań na obecność ketonów w moczu.

Jeśli u pacjenta wystąpią nietypowe objawy, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub
zwrócić się po pomoc medyczną.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
PL-02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.5. Jak przechowywać lek Parkador

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Parkador, 25 mg + 100 mg i Parkador, 12,5 mg + 50 mg

Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania leku. Przechowywać
w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Parkador, 25 mg + 250 mg

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i etykiecie butelki
po: Termin ważności (EXP). Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Parkador
- Substancjami czynnymi leku są karbidopa i lewodopa.
 Każda tabletka leku Parkador o mocy 25 mg + 250 mg zawiera 25 mg karbidopy i 250 mg
 lewodopy.
 Każda tabletka leku Parkador o mocy 25 mg + 100 mg zawiera 25 mg karbidopy i 100 mg
 lewodopy.
 Każda tabletka leku Parkador o mocy 12,5 mg + 50 mg zawiera 12,5 mg karbidopy i 50 mg
 lewodopy.
- Pozostałe składniki to: karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian, skrobia
 kukurydziana, mannitol, powidon K 30.

Jak wygląda lek Parkador i co zawiera opakowanie
Parkador, 25 mg + 250 mg występuje w postaci białych lub białawych, owalnych tabletek o długości
16 mm i szerokości 8 mm, z linią podziału i oznakowaniem „LC 250” po jednej stronie.

Parkador, 25 mg + 100 mg występuje w postaci białych lub białawych, okrągłych tabletek o średnicy
10 mm, z linią podziału i oznakowaniem „LC 100” po jednej stronie.

Parkador, 12,5 mg + 50 mg występuje w postaci białych lub białawych, okrągłych tabletek o średnicy
7 mm, z linią podziału i oznakowaniem „LC 50” po jednej stronie. 

Lek Parkador dostępny jest w butelce, zawierającej 100 tabletek.

Podmiot odpowiedzialny
Orion Corporation
Orionintie 1
02200 Espoo
Finlandia

Wytwórca
Orion Corporation Orion Pharma
Joensuunkatu 7
24100 Salo
Finlandia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do
miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

Orion Pharma Poland Sp. z o. o.
kontakt@orionpharma.info.pl

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego pod następującymi nazwami:
Republika Czeska: Pipoda
Dania, Finlandia, Irlandia, Norwegia, Szwecja: Carbidopa/Levodopa Orion
Litwa, Estonia, Łotwa: Levodopa/Carbidopa Orion
Węgry, Francja: Parlekarv
Polska, Rumunia, Bułgaria: Parkador
Słowacja: Carlevo
Belgia, Chorwacja, Holandia, Hiszpania, Słowenia: Doporio
Włochy, Portugalia: Oridopa

Data ostatniej aktualizacji ulotki: