Opdivo konc. do sporz. roztw. do inf.(10 mg/ml) - fiolka 4 ml

Dożylnie. Leczenie powinni rozpoczynać i nadzorować lekarze, doświadczeni w leczeniu nowotworów. Jeżeli jest to określone we wskazaniu do stosowania, kwalifikację pacjenta do leczenia niwolumabem na podstawie ekspresji PD-L1 w tkance nowotworowej, należy ocenić za pomocą testu in vitro IVD z oznakowaniem CE dla wyrobów medycznych. Jeśli test IVD z oznakowaniem CE nie jest dostępny, należy zastosować alternatywny zwalidowany test. Jeżeli jest to określone we wskazaniu do stosowania, kwalifikację pacjenta do leczenia niwolumabem na podstawie statusu MSI-H/dMMR w tkance nowotworowej należy ocenić za pomocą testu IVD z oznakowaniem CE przewidzianego do tego zastosowania. Jeśli test IVD z oznakowaniem CE nie jest dostępny, należy zastosować alternatywny zwalidowany test. 
Monoterapia. Czerniak (zaawansowany czerniak lub leczenie uzupełniające*). Dorośli i młodzież (w wieku ≥12 lat oraz o mc. ≥50 kg): 240 mg co 2 tyg. w ciągu 30 min lub 480 mg co 4 tyg. w ciągu 60 min lub w ciągu 30 min; młodzież (w wieku ≥12 lat oraz o mc. <50 kg)<>: 3 mg/kg mc. co 2 tyg. w ciągu 30 min lub 6 mg/kg mc. co 4 tyg. w ciągu 60 min. Rak nerkowokomórkowy, rak urotelialny naciekający błonę mięśniową (MIUC) (leczenie uzupełniające*): 240 mg co 2 tyg. w ciągu 30 min lub 480 mg co 4 tyg. w ciągu 60 min. Rak przełyku lub połączenia żołądkowo-przełykowego (leczenie uzupełniające*): 240 mg co 2 tyg. w ciągu 30 min lub 480 mg co 4 tyg. w ciągu 30 min przez pierwsze 16 tyg., a następnie 480 mg co 4 tyg. przez 30 min. Niedrobnokomórkowy rak płuca, klasyczny chłoniak Hodgkina, płaskonabłonkowy rak głowy i szyi, rak urotelialny, płaskonabłonkowy rak przełyku: 240 mg co 2 tyg. w ciągu 30 min. Jeśli u pacjenta z czerniakiem, RCC, OC, GEJC lub MIUC (leczenie uzupełniające) jest konieczna zmiana schematu dawkowania z 240 mg podawanych co 2 tyg. na schemat 480 mg podawanych co 4 tyg., pierwszą dawkę 480 mg należy podać 2 tyg. po podaniu ostatniej dawki 240 mg. Odwrotnie, jeśli u pacjenta jest konieczna zmiana schematu dawkowania z 480 mg podawanych co 4 tyg. na schemat 240 mg podawanych co 2 tyg., pierwszą dawkę 240 mg należy podać 4 tyg. po podaniu ostatniej dawki 480 mg. *W przypadku leczenia uzupełniającego maksymalny czas leczenia niwolumabem wynosi 12 mies. Niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem, a następnie niwolumabu w monoterapii w leczeniu czerniaka. Faza leczenia skojarzonego przez 4 cykle dawkowania. Dorośli i młodzież w wieku ≥12 lat (niezależnie od mc.): niwolumab: 1 mg/kg mc. co 3 tyg. w ciągu 30 min; ipilimumab: 3 mg/kg mc. co 3 tyg. w ciągu 30 min. Faza monoterapii. Dorośli i młodzież (w wieku ≥12 lat oraz o mc. ≥50 kg): niwolumab: 240 mg co 2 tyg. w ciągu 30 min lub 480 mg co 4 tyg. w ciągu 60 min. Pierwszą dawkę należy podać: 3 tygodnie po ostatniej dawce niwolumabu stosowanego w skojarzeniu z ipilimumabem, jeśli podaje się dawkę 240 mg co 2 tyg.; lub 6 tyg. po ostatniej dawce niwolumabu stosowanego w skojarzeniu z ipilimumabem, jeśli podaje się dawkę 480 mg co 4 tyg. Młodzież (w wieku ≥12 lat oraz o mc. <50 kg): 3 mg/kg mc. co 2 tyg. w ciągu 30 min lub 6 mg/kg mc. co 4 tyg. w ciągu 60 min. Pierwszą dawkę należy podać: 3 tyg. po ostatniej dawce niwolumabu stosowanego w skojarzeniu z ipilimumabem, jeśli podaje się dawkę 3 mg/kg mc. co 2 tyg.; lub 6 tyg. po podaniu ostatniej dawki niwolumabu stosowanego w skojarzeniu z ipilimumabem, jeśli podaje się dawkę 6 mg/kg mc. co 4 tyg.
Niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem w leczeniu złośliwego międzybłoniaka opłucnej (MPM): 360 mg niwolumabu podawanego dożylnie w ciągu 30 min co 3 tyg.; w skojarzeniu z 1 mg/kg mc. ipilimumabu podawanego dożylnie w ciągu 30 min co 6 tyg. Leczenie należy kontynuować do 24 mies. u pacjentów, u których nie stwierdzono progresji choroby. Niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem, a następnie niwolumab w monoterapii w leczeniu raka nerkowokomórkowego (RCC). Faza leczenia skojarzonego przez 4 cykle dawkowania: niwolumab: 3 mg/kg mc. co 3 tyg. w ciągu 30 min; ipilimumab: 1 mg/kg mc. co 3 tyg. w ciągu 30 min. Faza monoterapii: niwolumab: 240 mg co 2 tyg. w ciągu 30 min lub 480 mg co 4 tyg. w ciągu 60 min. Pierwszą dawkę należy podać: 3 tyg. po ostatniej dawce niwolumabu stosowanego w skojarzeniu z ipilimumabem, jeśli podaje się dawkę 240 mg co 2 tyg.; lub 6 tyg. po ostatniej dawce niwolumabu stosowanego w skojarzeniu z ipilimumabem, jeśli podaje się dawkę 480 mg co 4 tyg. Niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem, a następnie niwolumab w monoterapii w leczeniu raka jelita grubego w tym odbytnicy (CRC) z dMMR lub z MSI-H. Faza leczenia skojarzonego przez maksymalnie 4 cykle dawkowania. Niwolumab: pierwsza linia leczenia: 240 mg co 3 tyg. w ciągu 30 min; leczenie po wcześniejszej chemioterapii skojarzonej opartej na fluoropirymidynie: 3 mg/kg mc. co 3 tyg. w ciągu 30 min; ipilimumab: 1 mg/kg mc. co 3 tyg. w ciągu 30 min. Faza monoterapii: niwolumab: pierwsza linia leczenia: 240 mg co 2 tyg. w ciągu 30 min lub 480 mg co 4 tyg. w ciągu 30 min. Pierwszą dawkę należy podać 3 tyg. po ostatniej dawce niwolumabu stosowanego w skojarzeniu z ipilimumabem. Leczenie niwolumabem należy kontynuować do momentu stwierdzenia progresji choroby, wystąpienia niemożliwych do zaakceptowania objawów toksyczności lub do 24 mies. u pacjentów, u których nie stwierdzono progresji choroby. Leczenie po wcześniejszej chemioterapii skojarzonej opartej na fluoropirymidynie: 240 mg co 2 tyg. Pierwszą dawkę niwolumabu należy podać 3 tyg. po ostatniej dawce niwolumabu stosowanego w skojarzeniu z ipilimumabem. Niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem w leczeniu płaskonabłonkowego raka przełyku (OSCC): niwolumab: 3 mg/kg mc. co 2 tyg. w ciągu 30 min lub 360 mg co 3 tyg. w ciągu 30 min; ipilimumab: 1 mg/kg mc. co 6 tyg. w ciągu 30 min. Leczenie należy kontynuować do momentu stwierdzenia progresji choroby, wystąpienia niemożliwych do zaakceptowania objawów toksyczności lub do 24 mies. u pacjentów, u których nie stwierdzono progresji choroby. Niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem, a następnie niwolumab w monoterapii w leczeniu raka wątrobowokomórkowego (HCC). Faza leczenia skojarzonego przez 4 cykle dawkowania: niwolumab: 1 mg/kg mc. co 3 tyg. w ciągu 30 min; ipilimumab: 3 mg/kg mc. co 3 tyg. w ciągu 30 min. Faza monoterapii: niwolumab: 240 mg co 2 tyg. w ciągu 30 min lub 480 mg co 4 tyg. w ciągu 30 min. Pierwszą dawkę należy podać 3 tygodnie po ostatniej dawce niwolumabu stosowanego w skojarzeniu z ipilimumabem. Leczenie niwolumabem należy kontynuować do momentu stwierdzenia progresji choroby, wystąpienia niemożliwych do zaakceptowania objawów toksyczności lub do 24 mies. Niwolumab w skojarzeniu z kabozantynibem podawanym doustnie w leczeniu RCC: niwolumab: 240 mg co 2 tyg. w ciągu 30 min lub 480 mg co 4 tyg. w ciągu 60 min; kabozantynib: 40 mg raz na dobę, doustnie. W przypadku stosowania niwolumabu w skojarzeniu z kabozantynibem leczenie niwolumabem należy kontynuować do momentu stwierdzenia progresji choroby, wystąpienia niemożliwych do zaakceptowania objawów toksyczności lub do 24 mies. u pacjentów, u których nie stwierdzono progresji choroby. Leczenie kabozantynibem należy kontynuować do momentu stwierdzenia progresji choroby lub wystąpienia niemożliwych do zaakceptowania objawów toksyczności. Należy zapoznać się z ChPL kabozantynibu. Niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem i chemioterapią opartą na pochodnych platyny, a następnie niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca (NDRP). Faza leczenia skojarzonego dla 2 cykli chemioterapii opartej na pochodnych platyny: niwolumab: 360 mg co 3 tyg. w ciągu 30 min; ipilimumab: 1 mg/kg mc. co 6 tyg. w ciągu 30 min; chemioterapia oparta na pochodnych platyny: co 3 tygodnie. Faza leczenia niwolumabem w skojarzeniu z ipilimumabem: niwolumab: 360 mg co 3 tyg. w ciągu 30 min; ipilimumab: 1 mg/kg mc. co 6 tyg. w ciągu 30 min. Leczenie należy kontynuować do momentu stwierdzenia progresji choroby, wystąpienia niemożliwych do zaakceptowania objawów toksyczności lub do 24 mies. u pacjentów, u których nie stwierdzono progresji choroby. Niwolumab w skojarzeniu z chemioterapią opartą na pochodnych platyny w leczeniu neoadiuwantowym NDRP. Leczenie skojarzone przez 3 cykle: niwolumab: 360 mg co 3 tyg. w ciągu 30 min; chemioterapia oparta na pochodnych platyny: co 3 tyg. Niwolumab w skojarzeniu z chemioterapią opartą na pochodnych platyny w fazie leczenia neoadiuwantowego, a następnie niwolumab w monoterapii w fazie leczenia adiuwantowego NDRP. Faza leczenia skojarzonego. Faza leczenia neoadiuwantowego przez 4 cykle: niwolumab: 360 mg co 3 tyg. w ciągu 30 min; chemioterapia oparta na pochodnych platyny: co 3 tyg. Faza monoterapii*. Faza leczenia adiuwantowego: niwolumab: 480 mg co 4 tyg. w ciągu 30 min. *Leczenie należy kontynuować do momentu stwierdzenia progresji lub nawrotu choroby, wystąpienia niemożliwych do zaakceptowania objawów toksyczności lub do 13 cykli. Niwolumab w skojarzeniu z chemioterapią opartą na fluoropirymidynie i pochodnych platyny w leczeniu OSCC: niwolumab: 240 mg co 2 tyg. w ciągu 30 min lub 480 mg co 4 tyg. w ciągu 30 min; chemioterapia oparta na fluoropirymidynie i pochodnych platyny: co 4 tyg. Leczenie niwolumabem należy kontynuować do momentu stwierdzenia progresji choroby, wystąpienia niemożliwych do zaakceptowania objawów toksyczności lub do 24 mies. u pacjentów, u których nie stwierdzono progresji choroby. Niwolumab w skojarzeniu z chemioterapią opartą na fluoropirymidynie i pochodnych platyny w leczeniu gruczolakoraka żołądka, GEJ lub przełyku: niwolumab: 360 mg co 3 tyg. w ciągu 30 min lub 240 mg co 2 tyg. w ciągu 30 min; chemioterapia oparta na fluoropirymidynie i pochodnych platyny: co 2 tyg. lub co 3 tyg., w zależności od schematu. Leczenie niwolumabem należy kontynuować do momentu stwierdzenia progresji choroby, wystąpienia niemożliwych do zaakceptowania objawów toksyczności lub do 24 mies. u pacjentów, u których nie stwierdzono progresji choroby. Niwolumab w skojarzeniu z cisplatyną i gemcytabiną, a następnie niwolumab w monoterapii w leczeniu UC. Faza leczenia skojarzonego, do 6 cykli: niwolumab: 360 mg co 3 tyg. w ciągu 30 min; cisplatyna i gemcytabina: co 3 tyg. Faza monoterapii: niwolumab: 240 mg co 2 tyg. w ciągu 30 min lub 480 mg co 4 tyg. w ciągu 30 min. Leczenie niwolumabem należy kontynuować do momentu stwierdzenia progresji choroby, wystąpienia niemożliwych do zaakceptowania objawów toksyczności lub do 24 mies. od podania pierwszej dawki, cokolwiek nastąpi wcześniej. Czas trwania leczenia. Leczenie niwolumabem w monoterapii lub w skojarzeniu z ipilimumabem lub innymi preparatami należy kontynuować tak długo, dopóki obserwuje się korzyści kliniczne lub dopóki leczenie jest tolerowane przez pacjenta (i do maksymalnego czasu trwania leczenia, jeśli jest to określone dla wskazania). W przypadku leczenia uzupełniającego maksymalny czas leczenia niwolumabem wynosi 12 mies. W przypadku stosowania niwolumabu w skojarzeniu z kabozantynibem leczenie niwolumabem należy kontynuować do momentu stwierdzenia progresji choroby, wystąpienia niemożliwych do zaakceptowania objawów toksyczności lub do 24 mies. u pacjentów, u których nie stwierdzono progresji choroby. Leczenie kabozantynibem należy kontynuować do momentu stwierdzenia progresji choroby lub wystąpienia niemożliwych do zaakceptowania objawów toksyczności. Należy zapoznać się z ChPL kabozantynibu. Obserwowano atypowe odpowiedzi (tj. początkowe, przemijające zwiększenie wielkości guza lub niewielkie, nowe zmiany w ciągu pierwszych kilku miesięcy, po których następowało zmniejszenie się guza). Zaleca się, aby kontynuować leczenie niwolumabem lub niwolumabem w skojarzeniu z ipilimumabem u pacjentów w stabilnym stanie klinicznym, u których wystąpią początkowe objawy progresji choroby, do czasu potwierdzenia takiej progresji. Nie zaleca się zwiększania ani zmniejszania dawki niwolumabu stosowanego w monoterapii oraz w skojarzeniu z innymi preparatami. W zależności od indywidualnego bezpieczeństwa i tolerancji może być konieczne opóźnienie podania leku lub przerwanie leczenia. Modyfikacje leczenia niwolumabem lub niwolumabem w skojarzeniu. Zapalenie płuc pochodzenia immunologicznego. Zapalenie płuc stopnia 2. - wstrzymać stosowanie dawki (dawek) do czasu ustąpienia objawów, poprawy zmian radiologicznych i zakończenia doraźnego podawania kortykosteroidów. Zapalenie płuc stopnia 3. lub 4. - trwale odstawić leczenie. Zapalenie jelita grubego pochodzenia immunologicznego. Biegunka lub zapalenie jelita grubego stopnia 2. - wstrzymać stosowanie dawki (dawek) do czasu ustąpienia objawów i zakończenia doraźnego podawania kortykosteroidów, o ile było to konieczne. Biegunka lub zapalenie jelita grubego stopnia 3. niwolumab w monoterapii - wstrzymać stosowanie dawki (dawek) do czasu ustąpienia objawów i zakończenia doraźnego podawania kortykosteroidów. Biegunka lub zapalenie jelita grubego stopnia 3. niwolumab + ipilimumab (jeśli w drugiej fazie leczenia (niwolumab w monoterapii) po leczeniu skojarzonym wystąpi biegunka lub zapalenie jelita grubego stopnia 3, należy trwale odstawić leczenie) – trwale odstawić leczenie. Biegunka lub zapalenie jelita grubego stopnia 4. - trwale odstawić leczenie. Zapalenie wątroby pochodzenia immunologicznego bez HCC. Zwiększenie aktywności AspAT, AlAT lub bilirubiny całkowitej stopnia 2 - wstrzymać stosowanie dawki (dawek) do czasu kiedy wyniki powrócą do wartości początkowych i zakończenia doraźnego podawania kortykosteroidów, o ile było to konieczne. Zwiększenie aktywności AspAT, AlAT lub bilirubiny całkowitej stopnia 3. lub 4.) - trwale odstawić leczenie. Zapalenie wątroby pochodzenia immunologicznego z HCC. Jeśli aktywność AspAT/AlAT mieści się w granicach normy na początku leczenia i zwiększa się do >3 i ≤10 x GGN lub aktywność AspAT/AlAT na początku leczenia wynosi >1 i ≤3 x GGN i zwiększa się do >5 i ≤10 x GGN lub aktywność AspAT/AlAT na początku leczenia wynosi >3 i ≤5 x GGN i zwiększa się do >8 i ≤10 x GGN - wstrzymać stosowanie dawki (dawek) do czasu, kiedy wyniki powrócą do wartości początkowych i zakończenia doraźnego podawania kortykosteroidów, o ile było to konieczne. Aktywność AspAT/AlAT zwiększa się do >10 x GGN lub stężenie bilirubiny całkowitej zwiększa się do >3 x GGN - trwale odstawić leczenie. Zapalenie nerek lub zaburzenie czynności nerek pochodzenia immunologicznego. Zwiększenie stężenia kreatyniny stopnia 2. lub 3. - wstrzymać stosowanie dawki (dawek) do czasu kiedy stężenie kreatyniny powróci do wartości początkowych i zakończenia doraźnego podawania kortykosteroidów. Zwiększenie stężenia kreatyniny stopnia 4. - trwale odstawić leczenie. Endokrynopatie pochodzenia immunologicznego. Objawowa niedoczynność tarczycy, nadczynność tarczycy, zapalenie przysadki stopnia 2. lub 3., niewydolność  nadnerczy stopnia 2., cukrzyca stopnia 3. - wstrzymać podawanie dawki (dawek) do czasu ustąpienia objawów i zakończenia doraźnego podawania kortykosteroidów (jeżeli było to konieczne z powodu objawów ostrego stanu zapalnego); należy kontynuować stosowanie leku wraz z hormonalną terapią zastępczą, do czasu kiedy nie występują objawy. Niedoczynność tarczycy stopnia 4., nadczynność tarczycy stopnia 4., zapalenie przysadki stopnia 4., niewydolność nadnerczy stopnia 3. lub 4., cukrzyca stopnia 4. – trwale odstawić leczenie. Działania niepożądane pochodzenia immunologicznego dotyczące skóry. Wysypka stopnia 3. - wstrzymać podawanie dawki (dawek) do czasu ustąpienia objawów i zakończenia doraźnego podawania kortykosteroidów. Wysypka stopnia 4. - trwale odstawić leczenie. Zespół Stevensa-Johnsona (SJS) lub toksyczna nekroliza naskórka (TEN) – trwale odstawić leczenie. Zapalenie mięśnia sercowego pochodzenia immunologicznego. Zapalenie mięśnia sercowego stopnia 2. - wstrzymać podawanie dawki (dawek) do czasu ustąpienia objawów i zakończenia doraźnego podawania kortykosteroidów (u pacjentów, u których wcześniej wystąpiło zapalenie mięśnia sercowego pochodzenia immunologicznego, bezpieczeństwo po ponownym rozpoczęciu leczenia niwolumabem lub niwolumabem w skojarzeniu z ipilimumabem jest nieznane). Zapalenie mięśnia sercowego stopnia 3. lub 4. – trwale odstawić leczenie. Inne działania niepożądane pochodzenia immunologicznego. Stopnień 3. (pierwsze wystąpienie) – wstrzymać podawanie dawki (dawek). Stopień 4. lub nawracające stopnia 3.; stopnia 2. lub 3., które utrzymują się pomimo modyfikacji leczenia; braku możliwości zredukowania dawki kortykosteroidu do 10 mg prednizonu na dobę lub równoważnej dawki innego leku - trwale odstawić leczenie. Uwaga: Stopnie toksyczności są zgodne z National Cancer Institute Common Terminology Criteria for Adverse Events Version 4.0 (NCI-CTCAE v4). Niwolumab lub nivolumab w skojarzeniu z ipilimumabem należy trwale odstawić w przypadku: działań niepożądanych stopnia 4. lub nawracających stopnia 3.; utrzymujących się działań niepożądanych stopnia 2. lub 3. pomimo modyfikacji leczenia. Pacjenci leczeni preparatem muszą otrzymać Kartę ostrzeżeń dla pacjenta i zostać poinformowani o ryzyku związanym ze stosowaniem leku. W czasie podawania preparatu w skojarzeniu z ipilimumabem, w przypadku wstrzymania podawania jednego leku, należy również wstrzymać podawanie drugiego. Jeżeli podawanie zostanie wznowione po okresie wstrzymania, można wznowić albo podawanie skojarzone, albo podawanie niwolumabu w monoterapii, biorąc pod uwagę indywidualną ocenę pacjenta. Niwolumab w skojarzeniu z kabozantynibem w leczeniu RCC. W czasie stosowania niwolumabu w skojarzeniu z kabozantynibem przedstawione powyżej, modyfikacje leczenia odnoszą się do niwolumabu. Dodatkowo, w przypadku zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych u pacjentów z RCC leczonych niwolumabem w skojarzeniu z kabozantynibem: jeśli aktywność AlAT lub AspAT jest >3 razy niż GGN ale ≤10 razy niż GGN bez jednoczesnego zwiększenia stężenia bilirubiny całkowitej ≥2 razy niż GGN, należy wstrzymać podawanie niwolumabu i kabozantynibu do czasu, gdy te działania niepożądane nie powrócą do stopnia 0-1. Można rozważyć leczenie kortykosteroidami. Można rozważyć ponowne podanie jednego lub obu leków po uzyskaniu poprawy. Jeśli kabozantynib będzie ponownie podawany, należy zapoznać się z ChPL kabozantynibu; jeśli aktywność AlAT lub AspAT jest >10 razy niż GGN lub >3 razy niż GGN z jednoczesnym zwiększeniem stężenia bilirubiny całkowitej ≥2 niż GGN, należy trwale odstawić leczenie niwolumabem i kabozantynibem, i rozważyć leczenie kortykosteroidami. Szczególne grupy pacjentów. Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat). Nie jest konieczne dostosowanie dawkowania u pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek. Dane pochodzące od pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek są zbyt ograniczone, aby wyciągnąć wnioski na temat tej grupy pacjentów. Nie jest konieczne dostosowanie dawkowania u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Dane pochodzące od pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby są zbyt ograniczone, aby wyciągnąć wnioski dotyczące tej grupy pacjentów. Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku u pacjentów z ciężkimi (bilirubina całkowita >3 x GGN i dowolna aktywność AspAT) zaburzeniami czynności wątroby. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku u dzieci w wieku < 18 lat z wyjątkiem młodzieży w wieku ≥12 lat z czerniakiem. Sposób podania. Tylko do stosowania dożylnego. Lek należy podawać we wlewie dożylnym w czasie 30 lub 60 min w zależności od dawki. Wlew należy podawać w linii infuzyjnej przez sterylny, niepirogenny filtr o małym stopniu wiązania białka, o średnicy porów 0,2-1,2 µm. Nie można podawać preparatu w szybkim wstrzyknięciu dożylnym ani w bolusie. Całkowitą wymaganą dawkę można podać bezpośrednio w postaci roztworu 10 mg/ml lub roztwór ten można rozcieńczyć roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%) lub roztworem glukozy do wstrzykiwań o stężeniu 50 mg/ml (5%). W czasie podawania w skojarzeniu z ipilimumabem lub w skojarzeniu z ipilimumabem i chemioterapią, niwolumab należy podawać jako pierwszy, ipilimumab należy podawać po nim, a następnie chemioterapię tego samego dnia. Do każdego wlewu należy stosować osobne worki infuzyjne i filtry.

Czerniak. Leczenie uzupełniające (w monoterapii) czerniaka w stopniu zaawansowania IIB lub IIC oraz czerniaka z zajęciem węzłów chłonnych lub z przerzutami, u dorosłych i młodzieży w wieku ≥12 lat po całkowitej resekcji. Leczenie (w monoterapii lub skojarzeniu z ipilimumabem) zaawansowanego czerniaka (nieoperacyjnego lub przerzutowego) u dorosłych i młodzieży w wieku ≥12 lat. W porównaniu do niwolumabu w monoterapii dłuższy czas przeżycia bez progresji choroby (PFS) i przeżycia całkowitego (OS) dla niwolumabu w skojarzeniu z ipilimumabem został stwierdzony tylko u pacjentów z małą ekspresją PD-L1 na komórkach guza. Niedrobnokomórkowy rak płuca (NDRP). Leczenie neoadiuwantowe (w skojarzeniu z chemioterapią opartą na pochodnych platyny) operacyjnego, niedrobnokomórkowego raka płuca z wysokim ryzykiem nawrotu u dorosłych pacjentów, u których ekspresja PD-L1 w tkance nowotworowej wynosi ≥1%. Leczenie neoadiuwantowe (w skojarzeniu z chemioterapią opartą na pochodnych platyny), a następnie leczenie adiuwantowe (w monoterapii) operacyjnego, niedrobnokomórkowego raka płuca z wysokim ryzykiem nawrotu u dorosłych pacjentów, u których ekspresja PD-L1 w tkance nowotworowej wynosi ≥1%.Leczenie (w skojarzeniu z ipilimumabem i 2 cyklami chemioterapii opartej na pochodnych platyny) pierwszej linii niedrobnokomórkowego raka płuca z przerzutami u dorosłych, u których w tkance nowotworowej nie występują mutacje aktywujące w genie EGFR lub translokacje w genie ALK. Leczenie (w monoterapii) miejscowo zaawansowanego lub z przerzutami niedrobnokomórkowego raka płuca po wcześniejszej chemioterapii u dorosłych. Złośliwy międzybłoniak opłucnej (MPM). Leczenie (w skojarzeniu z ipilimumabem) pierwszej linii nieoperacyjnego złośliwego międzybłoniaka opłucnej, u dorosłych pacjentów. Rak nerkowokomórkowy (RCC). Leczenie (w skojarzeniu z ipilimumabem) pierwszej linii zaawansowanego raka nerkowokomórkowego, u dorosłych pacjentów z pośrednim lub niekorzystnym rokowaniem. Leczenie (w skojarzeniu z kabozantynibem) pierwszej linii zaawansowanego raka nerkowokomórkowego, u dorosłych pacjentów. Leczenie (w monoterapii) zaawansowanego raka nerkowokomórkowego po wcześniejszym leczeniu, u dorosłych pacjentów. Klasyczny chłoniak Hodgkina (cHL). Leczenie (w monoterapii) dorosłych pacjentów z nawrotowym lub opornym na leczenie klasycznym chłoniakiem Hodgkina po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych szpiku (ASCT) i leczeniu brentuksymabem z wedotyną. Płaskonabłonkowy rak głowy i szyi (SCCHN). Leczenie (w monoterapii) nawrotowego lub z przerzutami płaskonabłonkowego raka głowy i szyi, który uległ progresji podczas lub po zakończeniu terapii opartej na pochodnych platyny u dorosłych. Rak urotelialny (UC). Leczenie (w monoterapii) uzupełniające raka urotelialnego naciekającego błonę mięśniową (MIUC) u dorosłych z ekspresją PD-L1 na komórkach guza ≥1%, z wysokim ryzykiem nawrotu po radykalnej resekcji MIUC. Leczenie (w skojarzeniu z cisplatyną i gemcytabiną) pierwszej linii nieoperacyjnego lub z przerzutami raka urotelialnego u dorosłych pacjentów. Leczenie (w monoterapii) nieoperacyjnego raka urotelialnego miejscowo zaawansowanego lub z przerzutami u dorosłych po niepowodzeniu wcześniejszej terapii opartej na pochodnych platyny. Rak jelita grubego w tym odbytnicy (CRC) z zaburzeniami mechanizmów naprawy nieprawidłowo sparowanych nukleotydów DNA (dMMR) lub z wysoką niestabilnością mikrosatelitarną (MSI-H). Leczenie (w skojarzeniu z ipilimumabem) raka jelita grubego w tym odbytnicy u dorosłych pacjentów z zaburzeniami mechanizmów naprawy nieprawidłowo sparowanych nukleotydów DNA lub z wysoką niestabilnością mikrosatelitarną w następujących przypadkach: pierwsza linia leczenia nieoperacyjnego lub z przerzutami raka jelita grubego, w tym odbytnicy; leczenie raka jelita grubego, w tym odbytnicy, z przerzutami po wcześniejszej chemioterapii skojarzonej opartej na fluoropirymidynie. Płaskonabłonkowy rak przełyku (OSCC). Leczenie (w skojarzeniu z ipilimumabem) pierwszej linii zaawansowanego, nieoperacyjnego, nawrotowego lub z przerzutami płaskonabłonkowego raka przełyku, u dorosłych pacjentów z ekspresją PD-L1 na komórkach guza ≥1%. Leczenie (w połączeniu z chemioterapią skojarzoną opartą na fluoropirymidynie i pochodnych platyny) pierwszej linii zaawansowanego, nieoperacyjnego, nawrotowego lub z przerzutami płaskonabłonkowego raka przełyku, u dorosłych pacjentów z ekspresją PD-L1 na komórkach guza ≥1%. Leczenie (w monoterapii) dorosłych pacjentów z zaawansowanym nieoperacyjnym, nawrotowym lub z przerzutami płaskonabłonkowym rakiem przełyku po wcześniejszej chemioterapii skojarzonej opartej na fluoropirymidynie i pochodnych platyny. Leczenie uzupełniające raka przełyku lub połączenia żołądkowo-przełykowego (OC lub GEJC). Leczenie (w monoterapii) uzupełniające dorosłych pacjentów z rakiem przełyku lub połączenia żołądkowo-przełykowego, z chorobą resztkową, po wcześniejszej chemioradioterapii neoadiuwantowej. Gruczolakorak żołądka, połączenia żołądkowo-przełykowego (GEJ) lub przełyku. Leczenie  (w połączeniu z chemioterapią skojarzoną opartą na fluoropirymidynie i pochodnych platyny) pierwszej linii HER-2 ujemnego, zaawansowanego lub z przerzutami gruczolakoraka żołądka, połączenia żołądkowo-przełykowego lub przełyku u dorosłych pacjentów, u których łączny wynik pozytywny (CPS) z ekspresją PD-L1 w tkance nowotworowej wynosi ≥5. Rak wątrobowokomórkowy (HCC). Leczenie (w skojarzeniu z ipilimumabem) pierwszej linii nieoperacyjnego lub zaawansowanego raka wątrobowokomórkowego u dorosłych pacjentów.

1. Co to jest lek OPDIVO i w jakim celu się go stosuje

OPDIVO jest lekiem stosowanym w leczeniu:
- zaawansowanego czerniaka (rodzaj nowotworu skóry) u dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i
  powyżej
- czerniaka u dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i powyżej po całkowitym usunięciu (leczenie
  po operacji nazywane jest leczeniem uzupełniającym)
- zaawansowanego niedrobnokomórkowego raka płuca (rodzaj nowotworu płuc) u dorosłych
- niedrobnokomórkowego raka płuca (rodzaj nowotworu płuc) przed resekcją u dorosłych
  (leczenie przed zabiegiem chirurgicznym jest nazywane terapią neoadiuwantową)
- niedrobnokomórkowego raka płuca (rodzaj nowotworu płuc) przed resekcją i po resekcji u
  dorosłych (leczenie przed zabiegiem chirurgicznym jest nazywane terapią neoadiuwantową;
  leczenie po zabiegu chirurgicznym jest nazywane terapią adiuwantową)
- złośliwego międzybłoniaka opłucnej (rodzaj nowotworu, który atakuje błonę pokrywającą
  płuca) u dorosłych
- zaawansowanego raka nerkowokomórkowego (rodzaj nowotworu nerki) u dorosłych
- klasycznego chłoniaka Hodgkina, który nawrócił po poprzednich terapiach lub nie odpowiedział
  na poprzednie terapie, w tym autologiczne przeszczepienie komórek macierzystych
  (przeczepienie własnych komórek krwiotwórczych pacjenta) u dorosłych
- zaawansowanego raka głowy i szyi u dorosłych
- zaawansowanego raka urotelialnego (rak pęcherza lub rak dróg moczowych) u dorosłych
- raka urotelialnego po całkowitej resekcji u dorosłych
- zaawansowanego raka jelita grubego (rak okrężnicy lub odbytnicy) u dorosłych
- zaawansowanego raka przełyku u dorosłych
- raka przełyku lub połączenia żołądkowo-przełykowego u dorosłych z chorobą resztkową po
  chemioradioterapii, a następnie operacji
- zaawansowanego gruczolakoraka żołądka, połączenia żołądkowo-przełykowego lub przełyku
  (rak żołądka lub przełyku) u dorosłych
- nieoperacyjnego lub zaawansowanego raka wątrobowokomórkowego (raka wątroby) u
  dorosłych.

Substancją czynną jest niwolumab, który jest przeciwciałem monoklonalnym, rodzajem białka, które
zostało zaprojektowane aby rozpoznawać i przyłączać się do specyficznych, określonych substancji w
organizmie.

Niwolumab przyłącza się do docelowego białka zwanego receptorem programowanej śmierci 1
(PD-1), które może wyłączyć aktywność limfocytów T (rodzaju białych krwinek będących częścią
układu odpornościowego i stanowiących naturalną ochronę organizmu). Przyłączając się do PD-1,
niwolumab blokuje jego działanie i zapobiega wyłączeniu limfocytów T. Pomaga to zwiększyć ich
aktywność przeciwko komórkom czerniaka, raka płuc, nerki, komórkom nowotworowym układu
limfatycznego, raka głowy i szyi, pęcherza, okrężnicy, odbytnicy, żołądka, przełyku lub połączenia
żołądkowo-przełykowego.

OPDIVO może być podawane w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi. Jest ważne,
aby pacjent przeczytał także ulotki tych leków. W przypadku pytań, dotyczących tych leków, należy
porozumieć się z lekarzem.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku OPDIVO

Kiedy nie stosować leku OPDIVO
- jeśli pacjent ma uczulenie na niwolumab lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
  (wymienionych w punkcie 6 „Zawartość opakowania i inne informacje”). W razie wątpliwości,
  należy porozmawiać z lekarzem.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku OPDIVO należy omówić to z lekarzem, ponieważ leczenie może
powodować:
- Problemy dotyczące serca, takie jak: zmiany rytmu lub częstości bicia serca, lub
  nieprawidłowy rytm serca.
- Problemy dotyczące płuc, takie jak: trudności w oddychaniu lub kaszel. Mogą to być objawy
  zapalenia płuc (lub choroby śródmiąższowej płuc).
- Biegunkę (wodniste, luźne lub miękkie stolce) bądź jakiekolwiek objawy zapalenia jelit
  (zapalenia jelita grubego), takie jak: ból brzucha i obecność śluzu lub krwi w stolcu.
- Zapalenie wątroby. Obserwowane przez lekarza i przez pacjenta objawy zapalenia wątroby
  mogą obejmować nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby, zażółcenie oczu lub
  skóry (żółtaczkę), bóle w nadbrzuszu po prawej stronie lub męczliwość.
- Zapalenie nerek lub inne problemy z nerkami. Obserwowane przez lekarza i przez pacjenta
  objawy mogą obejmować nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych nerek lub zmniejszoną
  objętość moczu.
- Problemy z gruczołami wytwarzającymi hormony (w tym przysadką, tarczycą,
  przytarczycami i nadnerczami), które mogą wpływać na funkcjonowanie tych gruczołów.
  Obserwowane przez lekarza i przez pacjenta objawy zaburzeń funkcjonowania tych gruczołów
  mogą obejmować uczucie zmęczenia (nadmierną męczliwość), zmiany masy ciała lub bóle
  głowy, zmniejszone stężenie wapnia we krwi i zaburzenia widzenia.
- Cukrzycę, w tym ciężkie, czasami zagrażające życiu zaburzenie wywołane obecnością ciał
  ketonowych we krwi spowodowane cukrzycą (cukrzycowa kwasica ketonowa). Objawy mogą
  obejmować większe niż zwykle uczucie głodu lub pragnienia, potrzebę częstszego oddawania
  moczu, utratę masy ciała, uczucie zmęczenia lub trudności z koncentracją, słodki lub owocowy
  zapach z ust, słodki lub metaliczny smak w ustach, albo nietypowy lub słodki zapach moczu,
  złe samopoczucie lub chorobę, ból brzucha i głęboki lub szybki oddech.
- Zapalenie skóry, które może prowadzić do ciężkich reakcji skórnych (znanych jako toksyczna
  nekroliza naskórka i zespół Stevensa-Johnsona). Obserwowane przez lekarza i przez pacjenta
  objawy ciężkich reakcji skórnych mogą obejmować wysypkę, świąd i złuszczenie skóry (które
  może mieć przebieg śmiertelny).
- Zapalenie mięśni, takie jak: zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie mięśni szkieletowych i
  rabdomioliza (sztywność mięśni i stawów, skurcz mięśni).Obserwowane przez lekarza i przez
  pacjenta objawy mogą obejmować ból mięśni, sztywność, osłabienie, ból klatki piersiowej lub
  uczucie ciężkiego zmęczenia.
- Odrzucenie przeszczepionego narządu litego. 
- Chorobę przeszczep przeciw gospodarzowi.
- Limfohistiocytozę hemofagocytarną. Jest to rzadka choroba, w której układ odpornościowy
  wytwarza za dużo, skądinąd prawidłowych, komórek zwalczających zakażenia, nazywanych
  histiocytami i limfocytami. Objawy choroby mogą obejmować powiększenie wątroby lub
  śledziony, wysypkę skórną, powiększenie węzłów chłonnych, trudności z oddychaniem, łatwe
  powstawanie siniaków, zaburzenia czynności nerek i zaburzenia dotyczące serca.

Jeśli wystąpi którykolwiek z wymienionych objawów lub jeśli objawy ulegną nasileniu, należy jak
najszybciej powiedzieć o tym lekarzowi. Nie należy samodzielnie leczyć objawów za pomocą
innych leków. Lekarz prowadzący może
- zlecić podawanie pacjentowi innych leków, aby zapobiec powikłaniom i zmniejszyć nasilenie
  występujących objawów,
- wstrzymać podanie kolejnej dawki leku OPDIVO,
- lub całkowicie zaprzestać stosowania leku OPDIVO.
Należy zwrócić uwagę, że objawy te czasami występują z opóźnieniem i mogą rozwinąć się po
tygodniach lub miesiącach od przyjęcia ostatniej dawki. Przed leczeniem lekarz sprawdzi stan zdrowia
pacjenta. Podczas leczenia wykonywane będą także badania krwi.

Należy skonsultować się z lekarzem lub pielęgniarką przed podaniem leku OPDIVO, jeśli:

- u pacjenta występuje choroba autoimmunologiczna (stan, w którym organizm atakuje własne
  komórki);
- u pacjenta występuje czerniak oka;
- pacjent otrzymywał wcześniej ipilimumab, inny lek stosowany w leczeniu czerniaka i wystąpiły
  poważne działania niepożądane spowodowane podaniem tego leku;
- pacjent dowiedział się, że jego nowotwór zajął mózg;
- pacjent przebył w przeszłości zapalenie płuc;
- pacjent przyjmował leki hamujące czynność układu odpornościowego.

Lek OPDIVO działa na układ odpornościowy. Może to powodować stany zapalne w niektórych
częściach ciała. Ryzyko wystąpienia tych działań niepożądanych może być większe, jeśli u pacjenta
występuje już choroba autoimmunologiczna (stan, w którym organizm atakuje własne komórki). U
pacjenta mogą również wystąpić częstsze zaostrzenia istniejącej choroby autoimmunologicznej, które
w większości przypadków mają nasilenie łagodne.

Powikłania przeszczepienia komórek macierzystych, w którym zastosowano komórki
macierzyste od dawcy (allogeniczne) po leczeniu lekiem OPDIVO. Te powikłania mogą być
ciężkie i mogą prowadzić do zgonu. Jeżeli u pacjenta zostanie wykonane przeszczepienie
allogenicznych komórek macierzystych, lekarz będzie go obserwować w celu wykrycia objawów
ewentualnych powikłań.

Dzieci i młodzież
Leku OPDIVO nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z wyjątkiem
młodzieży w wieku 12 lat i powyżej z czerniakiem.

Lek OPDIVO a inne leki
Przed otrzymaniem leku OPDIVO należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje
jakiekolwiek leki hamujące układ odpornościowy, takie jak kortykosteroidy, ponieważ leki te mogą
wpływać na działanie leku OPDIVO. Jednak gdy pacjent otrzymuje już lek OPDIVO, lekarz może
zalecić stosowanie kortykosteroidów w celu zmniejszenia ewentualnych działań niepożądanych, które
mogą wystąpić podczas leczenia i nie ma to wpływu na działanie tego leku.
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio.
Podczas leczenia nie należy przyjmować innych leków bez wcześniejszego poinformowania o tym
lekarza.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub przypuszcza, że może być w ciąży, gdy planuje mieć dziecko lub
karmi piersią, powinna powiedzieć o tym lekarzowi.

Kobiety w ciąży nie powinny stosować leku OPDIVO, chyba że lekarz wyraźnie to zaleci. Skutki
stosowania leku OPDIVO u kobiet w ciąży nie są znane, ale istnieje możliwość, że substancja czynna,
niwolumab, może mieć niekorzystny wpływ na nienarodzone dziecko.
- Kobiety, które mogą zajść w ciążę, powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas
  leczenia lekiem OPDIVO i przez co najmniej 5 miesięcy po przyjęciu ostatniej dawki leku
  OPDIVO.
- W przypadku zajścia w ciążę podczas przyjmowania leku OPDIVO należy poinformować o
  tym swojego lekarza.

Nie wiadomo, czy lek OPDIVO przenika do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla
niemowlęcia karmionego piersią. Należy zapytać lekarza, czy można karmić piersią podczas leczenia
lekiem OPDIVO lub po zakończeniu tego leczenia.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek OPDIVO lub OPDIVO w skojarzeniu z ipilimumabem może mieć niewielki wpływ na zdolność
prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn; należy jednak zachować ostrożność podczas
wykonywania tych czynności, dopóki pacjent nie upewni się, że lek OPDIVO nie powoduje u niego
niekorzystnych działań.

Lek OPDIVO zawiera sód
Przed podaniem leku OPDIVO, należy powiedzieć lekarzowi, że pacjent jest na diecie niskosodowej
(o ograniczonej zawartości soli). Lek zawiera 2,5 mg sodu (głównego składnika soli stosowanej do
gotowania/soli kuchennej) w każdym ml koncentratu. Lek OPDIVO zawiera 10 mg sodu w fiolce
zawierającej 4 ml koncentratu, 25 mg sodu w fiolce zawierającej 10 ml koncentratu, 30 mg sodu w
fiolce zawierającej 12 ml koncentratu lub 60 mg sodu w fiolce zawierającej 24 ml koncentratu, co
odpowiada 0,5%; 1,25%; 1,5% lub 3% zalecanej, maksymalnej dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

Produkt leczniczy OPDIVO zawiera polisorbat 80 (E433)
Ten produkt leczniczy zawiera 0,94 mg polisorbatu 80 w każdej fiolce 4 ml, 2,14 mg polisorbatu 80 w
każdej fiolce 10 ml, 2,6 mg polisorbatu 80 w każdej fiolce 12 ml i 5,0 mg polisorbatu 80 w każdej
fiolce 24 ml. Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne. Należy poinformować lekarza, jeśli
występowały lub występują znane reakcje alergiczne.

Pacjent znajdzie podstawowe informacje zawarte w tej ulotce dla pacjenta również w "Karcie
pacjenta", którą otrzyma od lekarza prowadzącego. Jest ważne aby pacjent miał ze sobą "Kartę
pacjenta" w czasie leczenia i pokazał ją swojemu opiekunowi.

3. Jak stosować lek OPDIVO

Stosowana dawka leku OPDIVO
W przypadku podawania tylko leku OPDIVO zalecana dawka, w zależności od wskazania, wynosi
albo 240 mg podawane co 2 tygodnie albo 480 mg podawane co 4 tygodnie.

W przypadku podawania tylko leku OPDIVO w leczeniu raka skóry u młodzieży w wieku 12 lat i
powyżej oraz o masie ciała co najmniej 50 kg zalecana dawka wynosi 240 mg podawane co
2 tygodnie albo 480 mg podawane co 4 tygodnie. W przypadku młodzieży w wieku 12 lat i powyżej
oraz o masie ciała poniżej 50 kg zalecana dawka wynosi 3 mg niwolumabu na kilogram masy ciała
podawane co 2 tygodnie albo 6 mg niwolumabu na kilogram masy ciała podawane co 4 tygodnie.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z ipilimumabem w leczeniu raka skóry u
dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i powyżej zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 1 mg
niwolumabu na kilogram masy ciała w przypadku pierwszych 4 dawek (faza leczenia skojarzonego).
Następnie zalecana dawka leku OPDIVO (faza jednolekowa) wynosi 240 mg podawane co 2 tygodnie
albo 480 mg podawane co 4 tygodnie u dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i powyżej oraz o masie
ciała co najmniej 50 kg, albo 3 mg niwolumabu na kilogram masy ciała podawane co 2 tygodnie lub 
6 mg niwolumabu na kilogram masy ciała podawane co 4 tygodnie u młodzieży w wieku 12 lat i
powyżej oraz o masie ciała poniżej 50 kg.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z ipilimumabem w leczeniu zaawansowanego
raka nerki zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 3 mg niwolumabu na kilogram masy ciała w
przypadku pierwszych 4 dawek (faza leczenia skojarzonego). Następnie zalecana dawka leku
OPDIVO wynosi 240 mg podawane co 2 tygodnie albo 480 mg podawane co 4 tygodnie (faza
jednolekowa).

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z ipilimumabem w leczeniu zaawansowanego
raka okrężnicy lub odbytnicy zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 3 mg niwolumabu na kilogram
masy ciała lub 240 mg w przypadku pierwszych 4 dawek (faza leczenia skojarzonego), w zależności
od leczenia. Następnie zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 240 mg podawane co 2 tygodnie lub
480 mg podawane co 4 tygodnie (faza jednolekowa), w zależności od leczenia.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z ipilimumabem w leczeniu złośliwego
międzybłoniaka opłucnej zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 360 mg co 3 tygodnie.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z ipilimumabem w leczeniu zaawansowanego
raka przełyku zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 3 mg niwolumabu na kilogram masy ciała
co 2 tygodnie lub 360 mg co 3 tygodnie.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z ipilimumabem w leczeniu nieoperacyjnego
lub zaawansowanego raka wątroby zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 1 mg niwolumabu na
kilogram masy ciała maksymalnie do 4 dawek (faza leczenia skojarzonego), w zależności od leczenia.
Następnie zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 240 mg podawane co 2 tygodnie lub 480 mg
podawane co 4 tygodnie (faza jednolekowa), w zależności od leczenia.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z chemioterapią w leczeniu neoadiuwantowym
niedrobnokomórkowego raka płuca zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 360 mg co 3 tygodnie.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z chemioterapią w leczeniu neoadiuwantowym
i adiuwantowym niedrobnokomórkowego raka płuca zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 360 mg
co 3 tygodnie przed resekcją i 480 mg co 4 tygodnie po zabiegu chirurgicznym.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z chemioterapią w leczeniu zaawansowanego
raka przełyku zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 240 mg co 2 tygodnie lub 480 mg co 4 tygodnie.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z chemioterapią w leczeniu zaawansowanego
gruczolakoraka żołądka, połączenia żołądkowo-przełykowego lub przełyku zalecana dawka leku
OPDIVO wynosi 360 mg co 3 tygodnie lub 240 mg co 2 tygodnie.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z chemioterapią w leczeniu raka urotelialnego,
zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 360 mg niwolumabu co 3 tygodnie aż do 6 cykli, po których
niwolumab w monoterapii podawany jest dożylnie albo w dawce 240 mg co 2 tygodnie albo w dawce
480 mg co 4 tygodnie.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z ipilimumabem i chemioterapią w leczeniu
zaawansowanego niedrobnokomórkowego raka płuca zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 360 mg
co 3 tygodnie. Po zakończeniu 2 cykli chemioterapii lek OPDIVO będzie podawany w skojarzeniu z
ipilimumabem; zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 360 mg co 3 tygodnie.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z kabozantynibem w leczeniu zaawansowanego
raka nerki zalecana dawka leku OPDIVO wynosi 240 mg podawane co 2 tygodnie albo 480 mg
podawane co 4 tygodnie.

Przed podaniem, w zależności od dawki, odpowiednia ilość leku OPDIVO będzie rozcieńczona
roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%) lub roztworem glukozy do
wstrzykiwań o stężeniu 50 mg/ml (5%). Aby uzyskać wymaganą dawkę, konieczne może być zużycie
więcej niż jednej fiolki leku OPDIVO.

Jak podawać lek OPDIVO
Lek OPDIVO będzie podawany w szpitalu lub w klinice, pod nadzorem doświadczonego lekarza.

Lek OPDIVO będzie podawany w postaci infuzji (wlewu) do żyły (dożylnie) przez okres 30 lub
60 minut, co 2 tygodnie lub 4 tygodnie, w zależności od dawki, którą otrzymuje pacjent. Lekarz
będzie kontynuował podawanie leku OPDIVO tak długo, dopóki pacjent będzie odnosił korzyści z
jego stosowania lub dopóki pacjent będzie tolerował leczenie.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z ipilimumabem w leczeniu raka skóry,
zaawansowanego raka nerki, zaawansowanego raka okrężnicy lub odbytnicy, albo nieoperacyjnego
lub zaawansowanego raka wątroby, infuzja będzie podawana przez okres 30 minut, co 3 tygodnie
maksymalnie do 4 dawek (faza leczenia skojarzonego), w zależności od leczenia. Następnie lek będzie
podawany w infuzji przez okres 30 lub 60 minut, co 2 tygodnie lub 4 tygodnie, w zależności od dawki,
którą otrzymuje pacjent (faza jednolekowa).

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z ipilimumabem w leczeniu złośliwego
międzybłoniaka opłucnej, infuzja będzie podawana przez okres 30 minut, co 3 tygodnie.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z ipilimumabem w leczeniu zaawansowanego
raka przełyku, infuzja będzie podawana przez okres 30 minut, co 2 lub 3 tygodnie w zależności od
dawki podawanej pacjentowi.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z chemioterapią w leczeniu neoadiuwantowym
niedrobnokomórkowego raka płuca, infuzja będzie podawana przez okres 30 minut, co 3 tygodnie. W
przypadku podawania leku OPDIVO po zabiegu chirurgicznym w leczeniu adiuwantowym
niedrobnokomórkowego raka płuca, infuzja będzie podawana przez okres 30 minut, co 4 tygodnie.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z chemioterapią w leczeniu zaawansowanego
raka przełyku, infuzja będzie podawana przez okres 30 minut, co 2 tygodnie lub co 4 tygodnie, w
zależności od dawki, którą otrzymuje pacjent.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z chemioterapią w leczeniu zaawansowanego
gruczolakoraka żołądka, połączenia żołądkowo-przełykowego lub przełyku, infuzja będzie podawana
przez okres 30 minut, co 3 tygodnie lub co 2 tygodnie, w zależności od dawki, którą otrzymuje
pacjent.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z chemioterapią w leczeniu raka urotelialnego,
infuzja będzie podawana przez okres 30 minut, co 2, 3 lub 4 tygodnie, w zależności od dawki, którą
otrzymuje pacjent.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z ipilimumabem i chemioterapią w leczeniu
zaawansowanego niedrobnokomórkowego raka płuca, infuzja będzie podawana przez okres 30 minut,
co 3 tygodnie.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z kabozantynibem infuzja będzie podawana
przez okres 30 minut lub 60 minut, co 2 tygodnie lub 4 tygodnie, w zależności od dawki, którą
otrzymuje pacjent.

Pominięcie zastosowania leku OPDIVO
Bardzo ważne jest, aby zgłaszać się na wszystkie wizyty, w czasie których podawany będzie lek
OPDIVO. Jeżeli pacjent nie zgłosi się na wizytę, należy zapytać lekarza, kiedy zostanie zaplanowane
podanie następnej dawki.

Przerwanie stosowania leku OPDIVO
Przerwanie leczenia może zatrzymać działanie leku. Nie należy przerywać leczenia lekiem OPDIVO
bez porozumienia z lekarzem.

W przypadku dalszych pytań, dotyczących leczenia lub stosowania tego leku, należy porozumieć się z
lekarzem.

W przypadku podawania leku OPDIVO w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi,
najpierw podawany będzie lek OPDIVO, a następnie inne leki.

Należy zapoznać się z ulotkami dla tych innych leków, aby zrozumieć zastosowanie tych leków. W
przypadku pytań ich dotyczących, należy porozumieć się z lekarzem.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Lekarz przedyskutuje działania niepożądane i wyjaśni ryzyko i korzyści leczenia.

Należy pamiętać o ważnych objawach stanu zapalnego. Lek OPDIVO działa na układ
odpornościowy i może powodować stany zapalne w różnych częściach ciała. Stan zapalny może
spowodować poważne uszkodzenia ciała, a niektóre stany zapalne mogą stanowić zagrożenie dla życia
i wymagać leczenia lub odstawienia leku OPDIVO.

Dla samego leku OPDIVO zaobserwowano następujące działania niepożądane:

Bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)

- Zakażenia górnych dróg oddechowych
- Zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (które przenoszą tlen), krwinek białych (które są
  ważne dla zwalczania zakażeń) lub płytek krwi (komórek, które pomagają w krzepnięciu krwi)
- Zmniejszenie apetytu, zwiększenie stężenia cukru we krwi (hiperglikemia)
- Ból głowy
- Duszność, kaszel
- Biegunka (wodniste, luźne lub miękkie stolce), wymioty, nudności, ból brzucha, zaparcie
- Wysypka skórna, czasem z pęcherzami, świąd
- Ból mięśni, kości (ból mięśniowo-szkieletowy) i stawów
- Uczucie zmęczenia lub osłabienie, gorączka

Częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

- Ciężkie zakażenie płuc (zapalenie płuc), zapalenie oskrzeli
- Reakcje związane z infuzją leku, reakcja alergiczna (w tym reakcja alergiczna zagrażająca
  życiu)
- Niedoczynność tarczycy (co może powodować męczliwość lub zwiększenie masy ciała),
  nadczynność tarczycy (co może powodować przyspieszenie akcji serca, nadmierną potliwość i
  utratę masy ciała), obrzęk tarczycy
- Odwodnienie, zmniejszenie masy ciała, zmniejszenie stężenia cukru we krwi (hipoglikemia)
- Zapalenie nerwów (powodujące drętwienie, osłabienie, mrowienie lub pieczenie rąk i nóg),
  zawroty głowy
- Niewyraźne widzenie, suchość oczu
- Szybkie bicie serca, nieprawidłowy rytm serca
- Wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie tętnicze)
- Zapalenie płuc (z objawami, takimi jak: kasłanie i trudności w oddychaniu), obecność płynu
  wokół płuc
- Zapalenie jelit (zapalenie jelita grubego), wrzody w jamie ustnej i zmiany opryszczkowe
  (zapalenie jamy ustnej), suchość w ustach 
- Przebarwienia skóry (bielactwo), suchość skóry, zaczerwienienie skóry, nietypowe wypadanie
  lub przerzedzenie włosów
- Zapalenie stawów
- Niewydolność nerek (w tym nagłe wstrzymanie czynności nerek)
- Ból, ból w klatce piersiowej, obrzęk (opuchnięcie)

Niezbyt częste (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób)

- Zwiększenie liczby pewnych typów białych krwinek
- Przewlekłe choroby związane z rozrostem komórek zapalnych w różnych narządach i tkankach,
  najczęściej w płucach (sarkoidoza)
- Zmniejszone wydzielanie hormonów wytwarzanych przez nadnercza (gruczoły znajdujące się
  nad nerkami), niedoczynność lub zapalenie przysadki mózgowej znajdującej się u podstawy
  mózgu, cukrzyca
- Zwiększenie stężenia kwasów we krwi (kwasica metaboliczna)
- Uszkodzenie nerwów, powodujące drętwienie i osłabienie (polineuropatia), zapalenie nerwów
  spowodowane atakiem własnego organizmu, co powoduje drętwienie, osłabienie, mrowienie
  lub pieczenie (neuropatia pochodzenia autoimmunologicznego)
- Zapalenie oka (które powoduje ból i zaczerwienienie)
- Zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie błony otaczającej serce i gromadzenie płynu wokół
  serca (zaburzenia osierdzia), zmiany rytmu lub częstości bicia serca
- Obecność płynu w płucach
- Zapalenie trzustki, zapalenie żołądka
- Zapalenie wątroby, zablokowanie przewodów żółciowych (zastój żółci)
- Choroba skóry z powstawaniem pogrubionych, czerwonych plam na skórze, często ze
  srebrzystym złuszczaniem (łuszczyca), choroba skóry twarzy, w której zazwyczaj pojawia się
  nietypowe zaczerwienienie nosa i policzków (trądzik różowaty), ciężkie zaburzenia skórne,
  które przebiegają z powstawaniem zaczerwienionych, często swędzących zmian,
  przypominających wysypkę występującą w odrze, która rozpoczyna się na kończynach, a
  czasem na twarzy i reszcie ciała (rumień wielopostaciowy), pokrzywka (swędząca wysypka z
  obecnością bąbli)
- Zapalenie mięśni powodujące ich ból lub sztywność (reumatyczny ból wielomięśniowy)

Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób)

- Chwilowe i przemijające niezakaźne zapalenie błon ochronnych otaczających mózg i rdzeń
  kręgowy (aseptyczne zapalenie opon mózgowych)
- Choroba powodująca zapalenie lub powiększenie węzłów chłonnych (choroba
  Kikuchi-Fujimoto)
- Zakwaszenie krwi na skutek zaburzeń cukrzycowych (cukrzycowa kwasica ketonowa),
  osłabienie czynności przytarczyc
- Przemijające zapalenie nerwów, które powoduje ból, osłabienie i porażenie kończyn (zespół
  Guillaina-Barrégo), utrata osłonek wokół nerwów (demielinizacja), stan związany z osłabieniem
  mięśni i nadmierną męczliwością (zespół miasteniczny), zapalenie mózgu
- Zapalenie nerwu wzrokowego, które może powodować całkowitą lub częściową utratę wzroku
  (optic neuritis)
- Choroba zapalna naczyń krwionośnych
- Owrzodzenie jelita cienkiego
- Ciężkie i możliwie śmiertelne złuszczanie się skóry (toksyczna nekroliza naskórka lub zespół
  Stevensa-Johnsona)
- Choroba, w której układ odpornościowy atakuje gruczoły, które wydzielają płyny, takie jak: łzy
  i ślina (zespół Sjogrena), ból mięśni, tkliwość lub słabość mięśni niespowodowana ćwiczeniami
  fizycznymi (miopatia), zapalenie mięśni, sztywność mięśni i stawów, skurcz mięśni
  (rabdomioliza)
- Zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego. Objawy mogą obejmować częste i (lub)
  bolesne oddawanie moczu, konieczność oddawania moczu, krew w moczu, ból lub ucisk w
  podbrzuszu. 
- Brak lub zmniejszenie wytwarzania przez trzustkę enzymów trawiennych
  (zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki)
- Celiakia (charakteryzująca się objawami, takimi jak ból brzucha, biegunka i wzdęcia po
  spożyciu pokarmów zawierających gluten)

Inne odnotowane działania niepożądane o nieznanej częstości (nie można oszacować
w oparciu o dostępne dane):

- Choroba (zwana limfohistiocytozą hemofagocytarną), w której układ odpornościowy wytwarza
  za dużo komórek zwalczających zakażenia, nazywanych histiocytami i limfocytami, co może
  powodować występowanie różnych objawów.
- Odrzucenie przeszczepionego narządu litego
- Grupa powikłań metabolicznych występujących po leczeniu nowotworu, charakteryzujących się
  dużym stężeniem potasu i fosforanów we krwi oraz małym stężeniem wapnia we krwi (zespół
  rozpadu guza)
- Choroba zapalna (najprawdopodobniej pochodzenia autoimmunologicznego) wpływająca na
  oczy, skórę, błony bębenkowe uszu, mózg i rdzeń kręgowy (zespół Vogta-Koyanagi-Harady)
- Ból, drętwienie, mrowienie lub osłabienie rąk albo nóg; problemy z pęcherzem lub jelitami, w
  tym potrzeba częstszego oddawania moczu, nietrzymanie moczu, trudności w oddawaniu moczu
  i zaparcia (zapalenie rdzenia kręgowego/poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego)
- Zmiany w dowolnym obszarze skóry i (lub) narządów płciowych, które są związane z
  wysuszeniem, ścieńczeniem, swędzeniem i bólem (liszaj twardzinowy lub inne choroby
  liszajowe)

Dla leku OPDIVO w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi zaobserwowano
następujące działania niepożądane (częstość i nasilenie działań niepożądanych mogą się różnić w
zależności od otrzymanego połączenia leków przeciwnowotworowych):

Bardzo częste (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)

- Zakażenia górnych dróg oddechowych
- Zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (które przenoszą tlen), krwinek białych (które są
  ważne dla zwalczania zakażeń) lub płytek krwi (komórek, które pomagają w krzepnięciu krwi)
- Niedoczynność tarczycy (co może powodować męczliwość lub zwiększenie masy ciała),
  nadczynność tarczycy (co może powodować przyspieszenie akcji serca, nadmierną potliwość i
  utratę masy ciała)
- Zmniejszenie apetytu, zmniejszenie masy ciała, zmniejszenie stężenia albumin we krwi,
  zwiększenie (hiperglikemia) lub zmniejszenie (hipoglikemia) stężenia cukru we krwi
- Zapalenie nerwów (powodujące drętwienie, osłabienie, mrowienie lub piekący ból rąk i nóg),
  ból głowy, zawroty głowy, zmiany odczuwania smaku
- Wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie tętnicze)
- Skrócony oddech (duszność), kaszel, nieprawidłowe brzmienie głosu (dysfonia)
- Biegunka (wodniste, luźne lub miękkie stolce), zaparcie, wymioty, nudności, ból brzucha,
  wrzody w jamie ustnej i zmiany opryszczkowe (zapalenie jamy ustnej), niestrawność
  (dyspepsja)
- Wysypka skórna, czasem z pęcherzami, świąd, ból dłoni lub podeszew stóp: wysypka lub
  zaczerwienienie skóry, mrowienie i tkliwość przechodząca w symetryczne zaczerwienienie,
  obrzęk i ból, głównie dłoni i podeszwy stopy (zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej)
- Ból stawów, ból mięśni i kości (ból mięśniowo-szkieletowy), skurcz mięśni
- Nadmiar białka w moczu
- Uczucie zmęczenia lub osłabienie, gorączka, obrzęk (opuchnięcie)

Częste (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

- Ciężkie zakażenie płuc (zapalenie płuc), zapalenie oskrzeli, zapalenie oka (zapalenie spojówek)
- Zwiększenie liczby pewnych typów białych krwinek, zmniejszenie liczby granulocytów
  obojętnochłonnych z pojawieniem się gorączki
- Reakcja alergiczna, reakcje związane z infuzją leku 
- Zmniejszone wydzielanie hormonów wytwarzanych przez nadnercza (gruczoły znajdujące się
  nad nerkami), niedoczynność lub zapalenie przysadki mózgowej znajdującej się u podstawy
  mózgu, obrzęk tarczycy, cukrzyca
- Odwodnienie, zmniejszenie stężenia fosforanów we krwi
- Wrażenia czuciowe jak drętwienie i mrowienie (parestezja)
- Słyszenie uporczywego dźwięku w uchu, gdy nie ma dźwięku (szumy uszne)
- Niewyraźne widzenie, suchość oka
- Szybkie bicie serca, nieprawidłowy rytm serca, choroba zapalna naczyń krwionośnych
- Tworzenie się zakrzepów krwi w naczyniach krwionośnych (zakrzepica)
- Zapalenie płuc (z objawami, takimi jak: kasłanie i trudności w oddychaniu), obecność płynu
  wokół płuc, zakrzepy krwi, krwawienie z nosa
- Zapalenie jelit (zapalenie jelita grubego), zapalenie trzustki, suchość w ustach, zapalenie
  żołądka, ból jamy ustnej, hemoroidy (guzki krwawnicze)
- Zapalenie wątroby
- Przebarwienia skóry (w tym bielactwo), zaczerwienienie skóry, nietypowe wypadanie lub
  przerzedzenie włosów, zmiana zabarwienia włosów, pokrzywka (swędząca wysypka),
  przebarwienie skóry lub nietypowe ciemnienie (hiperpigmentacja skóry), suchość skóry
- Zapalenie stawów, słabość mięśni, ból mięśni
- Niewydolność nerek (w tym nagłe wstrzymanie czynności nerek)
- Ból, ból w klatce piersiowej, dreszcze
- Ogólne złe samopoczucie

Niezbyt częste (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób)

- Zakwaszenie krwi na skutek zaburzeń cukrzycowych (cukrzycowa kwasica ketonowa)
- Zwiększenie stężenia kwasów we krwi
- Przemijające zapalenie nerwów, które powoduje ból, osłabienie i porażenie kończyn (zespół
  Guillaina-Barrégo); uszkodzenie nerwów, powodujące drętwienie i osłabienie (polineuropatia);
  opadanie stopy (porażenie nerwu strzałkowego); zapalenie nerwów spowodowane atakiem
  własnego organizmu, co powoduje drętwienie, osłabienie, mrowienie lub pieczenie (neuropatia
  pochodzenia autoimmunologicznego); słabość mięśni i męczliwość bez zaniku (miastenia lub
  zespół miasteniczny)
- Zapalenie mózgu
- Zapalenie oka (które powoduje ból i zaczerwienienie)
- Zmiany rytmu lub częstości bicia serca, wolny rytm serca, zapalenie mięśnia sercowego
- Perforacja jelit, zapalenie dwunastnicy, pieczenie lub ból języka (glossodynia)
- Ciężkie i możliwie śmiertelne złuszczanie się skóry (zespół Stevensa-Johnsona), choroba skóry
  z powstawaniem pogrubionych, czerwonych plam na skórze, często ze srebrzystym
  złuszczaniem (łuszczyca), ciężkie zaburzenia skórne, które przebiegają z powstawaniem
  zaczerwienionych, często swędzących zmian, przypominających wysypkę występującą w odrze,
  która rozpoczyna się na kończynach, a czasem na twarzy i reszcie ciała (rumień
  wielopostaciowy), zmiany w dowolnym obszarze skóry i (lub) okolicy narządów płciowych,
  które wiążą się z wysuszeniem, ścieńczeniem, swędzeniem i bólem (inne choroby liszajowe).
- Tkliwość lub słabość mięśni niespowodowana ćwiczeniami fizycznymi (miopatia), zapalenie
  mięśni, sztywność mięśni i stawów, zapalenie mięśni powodujące ich ból lub sztywność
  (reumatyczny ból wielomięśniowy), uszkodzenie kości szczęki, nieprawidłowy otwór między
  dwiema częściami ciała, takimi jak: narząd lub naczynie krwionośne a inną strukturą (przetoka)
- Zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego. Objawy mogą obejmować częste i (lub)
  bolesne oddawanie moczu, konieczność oddawania moczu, krew w moczu, ból lub ucisk w
  podbrzuszu.

Rzadkie (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób)

- Nieinfekcyjne, przemijające i odwracalne zapalenie błony ochronnej otaczającej mózg i rdzeń
  kręgowy (aseptyczne zapalenie opon mózgowych)
- Przewlekła choroba związana z gromadzeniem się komórek zapalnych w różnych narządach i
  tkankach, najczęściej płucach (sarkoidoza)
- Osłabienie czynności przytarczyc 
- Grupa powikłań metabolicznych występujących po leczeniu nowotworu, charakteryzujących się
  dużym stężeniem potasu i fosforanów we krwi oraz małym stężeniem wapnia we krwi (zespół
  rozpadu guza)
- Choroba zapalna (najprawdopodobniej pochodzenia autoimmunologicznego) wpływająca na
  oczy, skórę, błony bębenkowe uszu, mózg i rdzeń kręgowy (zespół Vogta-Koyanagi-Harady)
- Zapalenie nerwu wzrokowego, które może powodować całkowitą lub częściową utratę wzroku
  (optic neuritis)
- Zapalenie nerwów
- Ból, drętwienie, mrowienie lub osłabienie rąk albo nóg; problemy z pęcherzem lub jelitami, w
  tym potrzeba częstszego oddawania moczu, nietrzymanie moczu, trudności w oddawaniu moczu
  i zaparcia (zapalenie rdzenia kręgowego/poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego)
- Ciężkie i możliwie śmiertelne złuszczanie się skóry (toksyczna nekroliza naskórka), zmiany w
  dowolnym obszarze skóry i (lub) narządów płciowych, które są związane z wysuszeniem,
  ścieńczeniem, swędzeniem i bólem (liszaj twardzinowy)
- Przewlekła choroba stawów (spondyloartropatia), choroba, w której układ odpornościowy
  atakuje gruczoły, które wydzielają płyny, takie jak: łzy i ślina (zespół Sjogrena), skurcz mięśni
  (rabdomioliza)
- Brak lub zmniejszenie wytwarzania przez trzustkę enzymów trawiennych
  (zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki)
- Celiakia (charakteryzująca się objawami, takimi jak ból brzucha, biegunka i wzdęcia po
  spożyciu pokarmów zawierających gluten)

Inne odnotowane działania niepożądane o nieznanej częstości występowania (częstość nie może
być określona na podstawie dostępnych danych):

- Choroba (zwana limfohistiocytozą hemofagocytarną), w której układ odpornościowy wytwarza
  za dużo komórek zwalczających zakażenia, nazywanych histiocytami i limfocytami, co może
  powodować występowanie różnych objawów.
- Odrzucenie przeszczepionego narządu litego
- Zapalenie błony otaczającej serce i gromadzenie płynu wokół serca (zaburzenia osierdzia)

Należy niezwłocznie powiadomić lekarza w przypadku zaobserwowania któregokolwiek z działań
niepożądanych wymienionych powyżej. Nie należy samodzielnie leczyć objawów za pomocą innych
leków.

Zmiany w wynikach badań
Lek OPDIVO sam lub w skojarzeniu może powodować zmiany w wynikach badań zlecanych przez
lekarza. Należą do nich:
- Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby (zwiększona aktywność enzymów
  wątrobowych: aminotransferazy asparaginianowej, aminotransferazy alaninowej, gamma
  glutamylotransferazy lub fosfatazy alkalicznej we krwi; zwiększone stężenie produktów
  przemiany bilirubiny we krwi)
- Nieprawidłowe wyniki badań czynności nerek (zwiększona ilość kreatyniny we krwi)
- Zwiększona aktywność enzymu, który rozkłada tłuszcze, a także enzymu rozkładającego
  skrobię
- Zwiększone lub zmniejszone stężenie wapnia lub potasu
- Zwiększone lub zmniejszone stężenie magnezu lub sodu we krwi
- Zwiększone stężenie hormonu tyreotropowego
- Zwiększone stężenie triglicerydów we krwi
- Zwiększone stężenie cholesterolu we krwi

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu
działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa
stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek OPDIVO

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku oraz na etykiecie
fiolki po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w lodówce (2°C do 8°C).
Nie zamrażać.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
Nieotwarta fiolka może być przechowywana w kontrolowanej temperaturze pokojowej do 25ºC, w
pomieszczeniu z dostępem światła przez okres do 48 godzin.

Nie przechowywać niewykorzystanej pozostałości roztworu do infuzji w celu ponownego użycia.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi
przepisami.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek OPDIVO
- Substancją czynną jest niwolumab.
  Każdy ml koncentratu do sporządzenia roztworu do infuzji zawiera 10 mg niwolumabu.
  Każda fiolka zawiera 40 mg (w 4 ml), 100 mg (w 10 ml), 120 mg (w 12 ml) lub 240 mg (w 24 ml)
  niwolumabu.
- Pozostałe składniki to: sodu cytrynian dwuwodny, sodu chlorek, mannitol (E421), kwas
  pentetowy, polisorbat 80 (E433), sodu wodorotlenek, kwas solny, woda do wstrzykiwań (patrz
  punkt 2 „Lek OPDIVO zawiera sód” i „Lek OPDIVO zawiera polisorbat 80 (E433)”).

Jak wygląda lek OPDIVO i co zawiera opakowanie
OPDIVO koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji (jałowy koncentrat) jest przezroczystym do
opalizującego, bezbarwnym do jasnożółtego płynem, który może zawierać nieliczne jasne cząstki.

Jest dostępny w opakowaniach zawierających 1 fiolkę po 4 ml, 1 fiolkę po 10 ml, 1 fiolkę po 12 ml
lub 1 fiolkę po 24 ml.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
Bristol-Myers Squibb Pharma EEIG
Plaza 254
Blanchardstown Corporate Park 2
Dublin 15, D15 T867
Irlandia

Wytwórca
Swords Laboratories Unlimited Company t/a Bristol-Myers Squibb Cruiserath Biologics
Cruiserath Road, Mulhuddart
Dublin 15, D15 H6EF
Irlandia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do
miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

België/Belgique/Belgien
N.V. Bristol-Myers Squibb Belgium S.A.
Tél/Tel: + 32 2 352 76 11
medicalinfo.belgium@bms.com

Lietuva
Swixx Biopharma UAB
Tel: + 370 52 369140
medinfo.lithuania@swixxbiopharma.com

България
Swixx Biopharma EOOD
Teл.: + 359 2 4942 480
medinfo.bulgaria@swixxbiopharma.com

Luxembourg/Luxemburg
N.V. Bristol-Myers Squibb Belgium S.A.
Tél/Tel: + 32 2 352 76 11
medicalinfo.belgium@bms.com

Česká republika
Bristol-Myers Squibb spol. s r.o.
Tel: + 420 221 016 111
medinfo.czech@bms.com

Magyarország
Bristol-Myers Squibb Kft.
Tel.: + 36 1 301 9797
Medinfo.hungary@bms.com

Danmark
Bristol-Myers Squibb Denmark
Tlf: + 45 45 93 05 06
medinfo.denmark@bms.com

Malta
A.M. Mangion Ltd
Tel: + 356 23976333
pv@ammangion.com

Deutschland
Bristol-Myers Squibb GmbH & Co. KGaA
Tel: 0800 0752002 (+ 49 89 121 42 350)
medwiss.info@bms.com

Nederland
Bristol-Myers Squibb B.V.
Tel: + 31 (0)30 300 2222
medischeafdeling@bms.com

Eesti
Swixx Biopharma OÜ
Tel: + 372 640 1030
medinfo.estonia@swixxbiopharma.com

Norge
Bristol-Myers Squibb Norway AS
Tlf: + 47 67 55 53 50
medinfo.norway@bms.com

Ελλάδα
Bristol-Myers Squibb A.E.
Τηλ: + 30 210 6074300
medinfo.greece@bms.com

Österreich
Bristol-Myers Squibb GesmbH
Tel: + 43 1 60 14 30
medinfo.austria@bms.com

España
Bristol-Myers Squibb, S.A.
Tel: + 34 91 456 53 00
informacion.medica@bms.com

Polska
Bristol-Myers Squibb Polska Sp. z o.o.
Tel.: + 48 22 2606400
informacja.medyczna@bms.com

France
Bristol-Myers Squibb SAS
Tél: + 33 (0)1 58 83 84 96
infomed@bms.com

Portugal
Bristol-Myers Squibb Farmacêutica Portuguesa,
S.A.
Tel: + 351 21 440 70 00
portugal.medinfo@bms.com

Hrvatska
Swixx Biopharma d.o.o.
Tel: + 385 1 2078 500
medinfo.croatia@swixxbiopharma.com

România
Bristol-Myers Squibb Marketing Services S.R.L.
Tel: + 40 (0)21 272 16 19
medinfo.romania@bms.com

Irlandia
Bristol-Myers Squibb Pharmaceuticals uc
Tel: 1 800 749 749 (+ 353 (0)1 483 3625)
medical.information@bms.com

Slovenija
Swixx Biopharma d.o.o.
Tel: + 386 1 2355 100
medinfo.slovenia@swixxbiopharma.com

Ísland
Vistor ehf.
Sími: + 354 535 7000
medical.information@bms.com

Slovenská republika
Swixx Biopharma s.r.o.
Tel: + 421 2 20833 600
medinfo.slovakia@swixxbiopharma.com

Italia
Bristol-Myers Squibb S.r.l.
Tel: + 39 06 50 39 61
medicalinformation.italia@bms.com

Suomi/Finland
Oy Bristol-Myers Squibb (Finland) Ab
Puh/Tel: + 358 9 251 21 230
medinfo.finland@bms.com

Κύπρος
Bristol-Myers Squibb A.E.
Τηλ: 800 92666 (+ 30 210 6074300)
medinfo.greece@bms.com

Sverige
Bristol-Myers Squibb Aktiebolag
Tel: + 46 8 704 71 00
medinfo.sweden@bms.com

Latvija
Swixx Biopharma SIA
Tel: + 371 66164750
medinfo.latvia@swixxbiopharma.com

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków
https://www.ema.europa.eu
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Przygotowanie i podanie leku OPDIVO
Produkt leczniczy powinien być przygotowywany przez przeszkolony personel, zgodnie z zasadami
dobrej praktyki, a w szczególności z zachowaniem zasad aseptyki.

Obliczenie dawki
Aby podać pacjentowi pełną dawkę, może być potrzebna więcej niż jedna fiolka koncentratu produktu
OPDIVO.

Niwolumab w monoterapii
Dawka przepisana dorosłym, w zależności od wskazania, to 240 mg lub 480 mg bez względu na masę
ciała pacjenta.

Czerniak (zaawansowany czerniak lub leczenie uzupełniające) u młodzieży. Przepisana dawka dla
młodzieży w wieku 12 lat i powyżej o masie ciała co najmniej 50 kg to 240 mg albo 480 mg.
W przypadku młodzieży w wieku 12 lat i powyżej oraz o masie ciała poniżej 50 kg przepisana dawka
podawana jest w mg/kg mc. Na podstawie przepisanej dawki wylicza się całkowitą dawkę, która ma
być podana.
- Całkowita dawka niwolumabu w mg = masa ciała pacjenta w kg × przepisana dawka
  w mg/kg mc.
- Objętość koncentratu OPDIVO potrzebna do przygotowania dawki (ml) = całkowita dawka
  niwolumabu w mg, podzielona przez 10 (moc koncentratu OPDIVO wynosi 10 mg/ml).

Niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem
Przepisaną pacjentowi dawkę podaje się w mg/kg mc. Na podstawie przepisanej dawki wylicza się
całkowitą dawkę, która ma być podana (patrz informacje powyżej).

Niwolumab w skojarzeniu ipilimumabem w złośliwym międzybłoniaku opłucnej
Dawka przepisana pacjentowi to 360 mg bez względu na masę ciała pacjenta.

Niwolumab w skojarzeniu z ipilimumabem w zaawansowanym raku jelita grubego w tym odbytnicy
Dawka przepisana pacjentowi może być na podstawie masy ciała (3 mg/kg mc.) lub wynosić 240 mg
bez względu na masę ciała pacjenta.

Niwolumab w skojarzeniu ipilimumabem w zaawansowanym raku przełyku
Dawka przepisana pacjentowi może być na podstawie masy ciała (3 mg/kg mc.) lub wynosić 360 mg
bez względu na masę ciała pacjenta.

Niwolumab w skojarzeniu ipilimumabem w nieoperacyjnym lub zaawansowanym raku wątroby
Dawkę przepisaną pacjentowi podaje się na podstawie masy ciała (1 mg/kg mc.).

Niwolumab w skojarzeniu z chemioterapią w operacyjnym niedrobnokomórkowym raku płuca
Dawka przepisana pacjentowi to 360 mg bez względu na masę ciała pacjenta.

Niwolumab w skojarzeniu chemioterapią w zaawansowanym raku przełyku
Dawka przepisana pacjentowi to 240 mg lub 480 mg bez względu na masę ciała pacjenta.

Niwolumab w skojarzeniu chemioterapią w gruczolakoraku żołądka, połączenia
żołądkowo-przełykowego lub przełyku
Dawka przepisana pacjentowi to 360 mg lub 240 mg bez względu na masę ciała pacjenta.

Niwolumab w skojarzeniu ipilimumabem i chemioterapią
Dawka przepisana pacjentowi to 360 mg bez względu na masę ciała pacjenta.

Niwolumab w skojarzeniu z kabozantynibem
Dawka przepisana pacjentowi to 240 mg lub 480 mg niwolumabu bez względu na masę ciała pacjenta.

Przygotowanie wlewu
W czasie przygotowania wlewu należy zachować warunki aseptyczne.

OPDIVO można podawać dożylnie w jeden z następujących sposobów:
- bez rozcieńczania, po przeniesieniu do pojemnika infuzyjnego przy użyciu odpowiedniej
  jałowej strzykawki;
lub
- po rozcieńczeniu zgodnie z poniższą instrukcją:
  - stężenie końcowe roztworu do infuzji powinno mieścić się w zakresie od 1 do 10 mg/ml
  - całkowita objętość roztworu do infuzji nie może być większa niż 160 ml. U pacjentów
    ważących mniej niż 40 kg, całkowita objętość roztworu do infuzji nie może być większa
    niż 4 ml na kilogram masy ciała pacjenta.
- Koncentrat OPDIVO można rozcieńczać przy użyciu jednego z następujących roztworów:
  - roztwór chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%); lub
  - roztwór glukozy do wstrzykiwań o stężeniu 50 mg/ml (5%).

KROK 1
- Sprawdzić koncentrat OPDIVO w celu wykrycia obecności cząstek lub zmiany zabarwienia.
  Nie wstrząsać fiolką. Koncentrat OPDIVO jest przezroczystym do opalizującego, bezbarwnym
  do jasnożółtego płynem. Fiolkę należy wyrzucić, jeżeli roztwór jest mętny, zmienił kolor lub
  zawiera cząstki inne niż kilka cząstek półprzezroczystych lub białych.
- Pobrać wymaganą objętość koncentratu OPDIVO przy użyciu odpowiedniej jałowej
  strzykawki.

KROK 2
- Przenieść koncentrat do jałowej, pustej butelki szklanej lub worka do podania dożylnego (z
  PCV lub poliolefiny).
- W razie potrzeby rozcieńczyć wymaganą objętością roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań o
  stężeniu 9 mg/ml (0,9%) lub roztworu glukozy do wstrzykiwań o stężeniu 50 mg/ml (5%). Aby
  ułatwić przygotowanie, koncentrat można przenieść bezpośrednio do fabrycznie napełnionego
  worka zawierającego odpowiednią objętość roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań o
  stężeniu 9 mg/ml (0,9%) lub roztworu glukozy do wstrzykiwań o stężeniu 50 mg/ml (5%).
- Delikatnie wymieszać roztwór do infuzji przez ręczne obracanie. Nie wstrząsać.

Podawanie
Nie wolno podawać produktu leczniczego OPDIVO w szybkim wstrzyknięciu dożylnym ani w
bolusie.

Produkt leczniczy OPDIVO należy podawać w infuzji dożylnej trwającej 30lub 60minut w
zależności od dawki i wskazania.

Produktu leczniczego OPDIVO nie należy podawać w tym samym czasie z innymi produktami
leczniczymi i poprzez ten sam przewód infuzyjny. Wlew należy podawać przez osobny przewód
infuzyjny.

Należy użyć zestawu infuzyjnego z wbudowanym jałowym, niepirogennym filtrem o niskim stopniu
wiązania białka (o średnicy porów od 0,2 μm do 1,2 μm).

Do infuzji produktu OPDIVO można stosować:
- Pojemniki z PCV
- Pojemniki poliolefinowe
- Butelki szklane
- Zestawy infuzyjne z PCV
- Wbudowane filtry z błonami polieterosulfonowymi o średnicy porów od 0,2 μm do 1,2 μm.

Po podaniu dawki niwolumabu przewód infuzyjny należy przepłukać roztworem chlorku sodu do
wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%) lub roztworem glukozy do wstrzykiwań o stężeniu 50 mg/ml
(5%).

Warunki przechowywania i termin ważności

Nieotwarta fiolka
OPDIVO należy przechowywać w lodówce (2°C do 8°C). Fiolki należy przechowywać w
oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Leku OPDIVO nie należy zamrażać.
Nieotwarta fiolka może być przechowywana w kontrolowanej temperaturze pokojowej do 25ºC, w
pomieszczeniu z dostępem światła przez okres do 48 godzin.

Nie stosować leku OPDIVO po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku oraz na
etykiecie fiolki po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

OPDIVO roztwór do infuzji
Wykazano następującą chemiczną i fizyczną stabilność produktu od momentu przygotowania
(wliczono czas podawania produktu):

Przygotowanie infuzji: Nierozcieńczona lub rozcieńczona roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań
o stężeniu 9 mg/ml (0,9%)
Stabilność chemiczna i fizyczna produktu

Przechowywanie w temperaturze od 2ºC do 8ºC bez dostępu światła: 30 dni
Przechowywanie w temperaturze pokojowej (≤25°C) i z dostępem światła w pomieszczeniu: 24 godziny
(z całkowitego 30-dniowego okresu przechowywania)

Przygotowanie infuzji: Rozcieńczona roztworem glukozy do wstrzykiwań o stężeniu 50 mg/ml (5%)
Stabilność chemiczna i fizyczna produktu

Przechowywanie w temperaturze od 2ºC do 8ºC bez dostępu światła: 7 dni
Przechowywanie w temperaturze pokojowej (≤25°C) i z dostępem światła w pomieszczeniu: 8 godzin
(z całkowitego 7-dniowego okresu przechowywania)

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, przygotowany roztwór do infuzji, niezależnie od
rozcieńczalnika, należy zużyć jak najszybciej. Jeżeli nie zostanie użyty od razu, za czas i warunki
przechowywania przed użyciem odpowiedzialny jest użytkownik. Czas przechowywania nie powinien
przekroczyć 7 dni w temperaturze od 2°C do 8°C lub 8 godzin (z całkowitego 7-dniowego okresu
przechowywania) w temperaturze pokojowej (≤ 25°C). W czasie przygotowywania infuzji należy
zapewnić warunki aseptyczne.

Usuwanie
Nie należy przechowywać ewentualnej niewykorzystanej części roztworu do infuzji w celu
późniejszego użycia. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy
usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.