Ontozry tabl. powl.(150 mg) - 28 szt.

Doustnie. Dorośli: zalecana dawka początkowa wynosi 12,5 mg na dobę, zwiększana stopniowo do rekomendowanej dawki docelowej wynoszącej 200 mg na dobę. Dawkę można zwiększyć do maksymalnie 400 mg na dobę, w zależności od odpowiedzi klinicznej. Zalecane dawkowanie u osób dorosłych z napadami ogniskowymi w przebiegu padaczki (nie należy przyspieszać schematu dostosowywania dawki ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich działań niepożądanych). Rozpoczęcie leczenia: 12,5 mg na dobę - czas trwania: tygodnie 1. oraz 2; 25 mg na dobę - czas trwania: tygodnie 3. oraz 4. Dostosowywanie dawki: 50 mg na dobę - czas trwania: tygodnie 5. i 6; 100 mg na dobę - czas trwania: tygodnie 7. i 8; 150 mg na dobę - czas trwania: tygodnie 9. i 10. Dawka docelowa: 200 mg na dobę - czas trwania: tygodnie 11. i 12 oraz kolejne. Optymalizacja dawki: niektórzy pacjenci, którzy nie osiągną optymalnej kontroli napadów, mogą odnosić korzyści ze stosowania dawek powyżej 200 mg (zwiększanych o 50 mg/dobę co 2 tyg.), wynoszących maksymalnie 400 mg na dobę. W razie pominięcia przez pacjenta jednej dawki zaleca się jak najszybsze przyjęcie pojedynczej dawki, chyba że do ustalonego czasu przyjęcia kolejnej dawki zostało mniej niż 12 h. Zaleca się stopniowe przerywanie leczenia, w celu zminimalizowania możliwości nawrotu napadów (tj. przez co najmniej 2 tyg.), chyba że ze względów bezpieczeństwa wymagane jest nagłe odstawienie leku. Szczególne grupy pacjentów. W badaniach klinicznych z zastosowaniem cenobamatu nie wzięła udziału wystarczająca liczba pacjentów w wieku ≥65 lat, aby można było ustalić, czy odpowiadają oni na leczenie inaczej niż młodsi pacjenci. Istnieją doniesienia, że u osób w podeszłym wieku przyjmujących leki przeciwpadaczkowe częściej występują działania niepożądane, takie jak zmęczenie, zaburzenia chodu, upadki, ataksja, zaburzenia równowagi, nieukładowe zawroty głowy i senność. Co do zasady, należy zachować ostrożność przy doborze dawki dla pacjentów w podeszłym wieku, zwykle zaczynając od dolnej granicy zakresu dawkowania, ze względu na większą częstość występowania u nich upośledzenia czynności wątroby albo nerek oraz chorób współistniejących, jak również możliwe interakcje u pacjentów przyjmujących wiele leków. W przypadku stosowania cenobamatu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego (CCr od 30 do <90 ml in) albo o nasileniu ciężkim (CCr <30 ml in) należy zachować ostrożność i można rozważyć zmniejszenie dawki docelowej. Maksymalna zalecana dawka w przypadku pacjentów z łagodnymi, umiarkowanymi albo ciężkimi zaburzeniami czynności nerek wynosi 300 mg obę. Nie należy stosować cenobamatu u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek ani u pacjentów poddawanych hemodializom. Stwierdzono zwiększenie ekspozycji na cenobamat u pacjentów z przewlekłą chorobą wątroby; nie jest wymagana zmiana dawki początkowej, może być jednak konieczne rozważenie zmniejszenia dawek docelowych o maksymalnie 50%. Maksymalna zalecana dawka dla pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby wynosi 200 mg obę. Nie należy stosować cenobamatu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku u dzieci w wieku od 0 miesięcy do 18 lat. Sposób podania. Cenobamat należy co do zasady przyjmować raz na dobę o dowolnej porze w postaci jednej dawki doustnej. Lek najlepiej przyjmować go o tej samej porze każdego dnia, niezależnie od posiłków, w całości lub rozkruszając ją; popijając szklanką wody. Tabletek nie da się precyzyjnie podzielić, ponieważ nie mają linii podziału i nie można zagwarantować dokładności dawki. Rozkruszoną tabletkę można zmieszać z wodą i podawać doustnie lub przez zgłębnik nosowo-żołądkowy.