Ondansetron Kabi roztw. do wstrz.(2 mg/ml) - 5 amp. 2 ml

Dożylnie. NUDNOŚCI I WYMIOTY WYWOŁANE CHEMIOTERAPIĄ I RADIOTERAPIĄ. Dorośli. Wybór schematu dawkowania powinien być uzależniony od stopnia nasilenia wymiotów. Chemioterapia i radioterapia o działaniu wymiotnym. Pacjentom otrzymującym chemioterapię oraz radioterapię o działaniu wymiotnym, ondansetron można podawać dożylnie lub doustnie. Przy podaniu dożylnym, dawka wynosi 8 mg, podawać we wstrzyknięciu dożylnym trwającym przynajmniej 30 s bezpośrednio przed leczeniem. W celu zapobiegania nudnościom i wymiotom opóźnionym lub przedłużonym po upływie 24 h należy kontynuować leczenie ondansetronem doustnie lub doodbytniczo. Chemioterapia o silnym działaniu wymiotnym, np. duże dawki cisplatyny. Dożylnie w pojedynczej dawce 8 mg bezpośrednio przed chemioterapią. Dawki większe niż 8 mg do maksymalnie 16 mg mogą być podawane tylko w infuzji trwającej nie krócej niż 15 min i rozcieńczone w 50-100 ml 0,9% roztworu chlorku sodu lub innego odpowiedniego roztworu do wstrzykiwań. Nie wolno podawać pojedynczych dawek większych niż 16 mg w związku z ryzykiem zależnego od dawki wydłużenia odstępu QT. Pacjentom otrzymującym chemioterapię o silnym działaniu wymiotnym, dawkę 8 mg można podawać w powolnym wstrzyknięciu dożylnym trwającym przynajmniej 30 s, a następnie 2 kolejne dożylne dawki po 8 mg każda, w odstępie 4 h lub w ciągłej infuzji dożylnej w dawce 1 mg/h do 24 h. Skuteczność ondansetronu może być zwiększona przez dodanie przed chemioterapią pojedynczej dożylnej dawki 20 mg soli sodowej fosforanu deksametazonu. Aby zapobiec opóźnionym lub przedłużonym wymiotom po upływie pierwszych 24 h należy kontynuować leczenie ondansetronem doustnie lub doodbytniczo. Dzieci ≥6 miesięcy i młodzież. Nudności i wymioty wywołane chemioterapią nowotworów. Dawkę ondansetronu oblicza się na podstawie powierzchni ciała lub masy ciała. Całkowite dawki dobowe obliczone w oparciu o masę ciała są zwykle większe niż dawki obliczone na podstawie pola powierzchni ciała. Ondansetron może być rozcieńczony 0,9% roztworem chlorku sodu lub innymi zgodnymi roztworami i podawany w infuzji dożylnej trwającej przynajmniej 15 min (w badaniach klinicznych rozcieńczano w 25-50 ml 0,9% roztworu chlorku sodu lub innego odpowiedniego roztworu). Brak danych odnośnie stosowania preparatu u dzieci w przypadku leczenia nudności i wymiotów wywołanych przez radioterapię oraz w zapobieganiu opóźnionym lub przedłużonym nudnościom oraz wymiotom wywołanym chemioterapią. Dawka obliczona na podstawie pola powierzchni ciała. Preparat należy podawać dożylnie, w pojedynczej dawce 5 mg/m² pc., bezpośrednio przed rozpoczęciem chemioterapii. Dawka podana dożylnie nie może być większa niż 8 mg. Po upływie 12 h można rozpocząć stosowanie ondansetronu doustnie i kontynuować do 5 dni. Całkowita dawka dobowa nie może być większa niż dawka stosowana u dorosłych, tj. 32 mg. Dzieci o pc. <0 ,6 m^{2: dzień 1. - 5 mg/m2 pc. iv. + 2 mg w syropie po 12 h, dni 2.-6. - 2 mg w syropie co 12 h. Dzieci o pc. ≥0,6 m2 do ≤1,2 m2: dzień 1. - 5 mg/m2 pc. iv. + 4 mg w syropie lub tabletce po 12 h, dni 2.-6. - 4 mg w syropie lub tabletce co 12 h. Dzieci o pc. ≥1,2 m2: dzień 1. - 5 mg/m2 pc. lub 8 mg iv. + 8 mg w syropie lub tabletce po 12 h, dni 2.-6. – 8 mg w syropie lub tabletce po 12 h. Dawka obliczona na podstawie masy ciała. Preparat należy podawać dożylnie, w pojedynczej dawce 0,15 mg/kg mc., bezpośrednio przed rozpoczęciem chemioterapii. Dawka podana dożylnie nie może być większa niż 8 mg. Można podać dożylnie 2 kolejne dawki w odstępach co 4 h. Całkowita dawka dobowa nie może być większa niż dawka stosowana u dorosłych, tj. 32 mg. Po upływie 12 h można rozpocząć stosowanie ondansetronu doustnie i kontynuować do 5 dni. Dzieci o mc. ≤10 kg: dzień 1. - do 3 dawek po 0,15 mg/kg mc. co 4 h, dni 2.-6. - 2 mg w syropie co 12 h. Dzieci o mc. >10 kg: dzień 1. - do 3 dawek po 0,15 mg/kg mc. co 4 h, dni 2.-6. - 4 mg w syropie lub tabletce co 12 h. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów od 65 do 74 lat można zastosować dawkowanie takie jak u innych dorosłych pacjentów. U pacjentów ≥75 lat nie należy stosować dożylnie początkowej dawki ondansetronu większej niż 8 mg; następnie podać dożylnie w odstępach nie krótszych niż 4 h dwie kolejne dawki 8 mg w postaci infuzji trwającej nie krócej niż 15 min. W obu grupach wiekowych wszystkie dawki dożylne należy rozcieńczyć w 50-100 ml 0,9% roztworu chlorku sodu do wlewów dożylnych lub w innym odpowiednim płynie infuzyjnym i podać w postaci infuzji trwającej nie krócej niż 15 min. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów z zaburzeniami metabolizmu sparteiny i debryzochiny nie ma konieczności modyfikacji dawkowania. U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby maksymalna dawka dobowa wynosi 8 mg. NUDNOŚCI I WYMIOTY OKRESU POOPERACYJNEGO. Dorośli. Przed wprowadzeniem do znieczulenia podać pojedynczą dawkę 4 mg w powolnym wstrzyknięciu dożylnym trwającym przynajmniej 30s. W okresie pooperacyjnym do leczenia nudności i wymiotów zaleca się zastosowanie pojedynczej dawki 4 mg podanej w powolnym wstrzyknięciu dożylnym (trwającym nie krócej niż 30 s). Dzieci ≥1 miesiąca i młodzież. W celu zapobiegania pooperacyjnym nudnościom i wymiotom u dzieci po zabiegach w znieczuleniu ogólnym, podawać w powolnym wstrzyknięciu dożylnym (trwającym nie krócej niż 30 s) w pojedynczej dawce 0,1 mg/kg mc. (do dawki maksymalnej 4 mg) przed lub po wprowadzeniu do znieczulenia. W okresie pooperacyjnym podawać w powolnym wstrzyknięciu dożylnym (trwającym nie krócej niż 30 s) w pojedynczej dawce 0,1 mg/kg mc. (do dawki maksymalnej 4 mg). Brak danych dotyczących stosowania leku w leczeniu pooperacyjnych nudności i wymiotów u dzieci poniżej 2 lat. Szczególne grupy pacjentów. Doświadczenie u osób w podeszłym wieku jest ograniczone, wiadomo jednak, że ondansetron jest dobrze tolerowany przez tych pacjentów. U pacjentów z niewydolnością nerek oraz u pacjentów z zaburzonym metabolizmem sparteiny i debryzochiny nie ma konieczności modyfikacji dawkowania. U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby maksymalna dawka dobowa wynosi 8 mg.}

Dorośli. Zapobieganie i leczenie nudności i wymiotów wywołane cytotoksyczną chemioterapią i radioterapią. Zapobieganie i leczenie nudności i wymiotów pooperacyjnych (PONV). Dzieci i młodzież. Leczenie nudności i wymiotów wywołanych przez chemioterapię (CINV) u dzieci ≥6 miesięcy oraz zapobieganie i leczenie nudności i wymiotów pooperacyjnych (PONV) u dzieci ≥1 miesiąca.

1. Co to jest Ondansetron Kabi i w jakim celu się go stosuje

Ondansetron Kabi należy do grupy leków nazywanych przeciwwymiotnymi. Niektóre rodzaje terapii
z zastosowaniem leków przeciwnowotworowych (chemioterapia) lub radioterapia mogą powodować
nudności i wymioty. Także po zabiegach chirurgicznych mogą występować nudności i wymioty.
Ondansetron Kabi pomaga zapobiegać i zmniejszać te dolegliwości.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Ondansetron Kabi

Kiedy nie stosować leku Ondansetron Kabi:
­- jeśli pacjent ma uczulenie na ondansetron lub na inny lek z grupy antagonistów receptora
  serotoninowego 5-HT₃ (tj. granisetron lub dolasetron) lub na którykolwiek z pozostałych
  składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
­- jeśli pacjent otrzymuje apomorfinę (lek stosowany w chorobie Parkinsona).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Ondansetron Kabi należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą,
jeżeli:
­ - u pacjenta występowały reakcje nadwrażliwości na inne leki przeciw nudnościom i wymiotom
  (takie jak granisetron lub palonosetron);
­ - u pacjenta występuje niedrożność jelit lub ciężkie zaparcia. Ondansetron może hamować
  perystaltykę jelit;
­ - u pacjenta występują zaburzenia czynności wątroby;
­  pacjent poddawany był operacji usunięcia migdałków podniebiennych;
­ - u pacjenta występowały kiedykolwiek zaburzenia serca, w tym nierównomierne bicie serca
  (zaburzenia rytmu serca). Ondansetron wywołuje zależne od dawki wydłużenie odstępu QT
  (fragment EKG, świadczy o opóźnionej repolaryzacji serca z ryzykiem wystąpienia zaburzeń
  rytmu serca zagrażających życiu);
­ - u pacjenta występują zaburzenia dotyczące stężenia we krwi elektrolitów takich jak potas, sód
  i magnez.

Ondansetron Kabi a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi, pielęgniarce lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez
pacjenta obecnie lub ostatnio a także o lekach, które pacjent planuje stosować, również tych, które
wydawane są bez recepty.
Jeśli pacjent przyjmuje tramadol (lek przeciwbólowy): ondansetron może zmniejszyć przeciwbólowe
działanie tramadolu.
U pacjentów leczonych fenytoiną, karbamazepiną (lek stosowany w padaczce) lub ryfampicyną
(antybiotyk stosowany w leczeniu gruźlicy): stężenie ondansetronu we krwi może być zmniejszone.
Jeśli pacjent przyjmuje leki kardiotoksyczne (np. antracykliny, antybiotyki przeciwnowotworowe
np. doksorubicyna, daunorubicyna lub trastuzumab - lek przeciwnowotworowy), antybiotyki
(np. erytromycyna), leki przeciwgrzybicze (np. ketokonazol), leki przeciwarytmiczne (np. amiodaron)
i beta-blokery (leki, które zmniejszają rytm serca, takie jak atenolol lub tymolol): stosowanie
ondansetronu z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT może prowadzić do dodatkowego
wydłużenia odstępu QT, czyli zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca.
Jeśli pacjent przyjmuje inne leki serotoninergiczne, takie jak selektywne inhibitory wychwytu
zwrotnego serotoniny (SSRI) lub inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI),
takie jak sertralina lub duloksetyna (leki przeciwdepresyjne): istnieją doniesienia o przypadkach
wystąpienia u pacjentów tzw. zespołu serotoninowego (np. pobudzenie, zwiększona częstość akcji
serca i podwyższone ciśnienie krwi, drżenie i nadwrażliwość odruchowa) w następstwie
jednoczesnego stosowania ondansetronu z innymi lekami serotoninergicznymi.
Jeśli pacjent stosuje apomorfinę (lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona): apomorfiny nie
wolno stosować razem z ondansetronem, ponieważ opisywano przypadki wystąpienia niedociśnienia
(niskie ciśnienie krwi) i utraty przytomności, gdy oba leki stosowano jednocześnie.

Ciąża i karmienie piersią
Nie należy stosować leku Ondansetron Kabi podczas pierwszego trymestru ciąży. Wynika to z tego, że
Ondansetron Kabi może nieznacznie zwiększyć ryzyko wystąpienia rozszczepu wargi i (lub)
podniebienia [otworu lub szczeliny w górnej wardze i (lub) podniebieniu]. Jeśli pacjentka jest już
w ciąży, podejrzewa ciążę lub planuje zajście w ciążę, przed zastosowaniem leku Ondansetron Kabi
powinna skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Jeżeli pacjentka jest kobietą w wieku rozrodczym, może zostać doradzone zastosowanie skutecznej
antykoncepcji.

Ondansetron przenika do mleka ludzkiego. W związku z tym zaleca się, aby matki przyjmujące
ondansetron NIE karmiły piersią.
Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Ondansetron nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn.

Ondansetron Kabi zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na ampułkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

3. Jak stosować Ondansetron Kabi

Sposób podawania
Ondansetron Kabi jest podawany we wstrzyknięciu dożylnym (do żyły) lub, po rozcieńczeniu,
w infuzji dożylnej (przez dłuższy czas). Lek zazwyczaj jest podawany przez lekarza lub pielęgniarkę.

Dawkowanie
Dorośli (w wieku poniżej 75 lat)

Lekarz zadecyduje o wielkości dawki ondansetronu odpowiedniej dla pacjenta.
Dawka różni się w zależności od sposobu leczenia pacjenta (chemioterapia lub leczenie chirurgiczne),
czynności wątroby i sposobu podania: wstrzyknięcie lub infuzja.

W przypadku chemioterapii lub radioterapii zazwyczaj stosowana dawka ondansetronu to od 8
do 32 mg na dobę. Nie wolno podawać pojedynczych dawek większych niż 16 mg.

Do leczenia nudności i wymiotów pooperacyjnych zwykle stosuje się pojedynczą dawkę 4 mg
ondansetronu. Do zapobiegania nudnościom i wymiotom pooperacyjnym zwykle stosuje się
pojedynczą dawkę 4 mg ondansetronu.

Dzieci w wieku 6 miesięcy i starsze oraz młodzież
W przypadku chemioterapii podaje się zwykle pojedynczą dawkę dożylną 5 mg/m2 powierzchni ciała
bezpośrednio przed leczeniem. Dawka podawana dożylnie nie może przekraczać 8 mg ondansetronu.

Dzieci w wieku 1 miesiąca i starsze oraz młodzież
Do leczenia pooperacyjnych nudności i wymiotów podaje się zwykle dawkę 0,1 mg ondansetronu na
kilogram masy ciała. Dawka maksymalna to 4 mg ondansetronu we wstrzyknięciu do żyły.
Do zapobiegania pooperacyjnym nudnościom i wymiotom podaje się zwykle dawkę 0,1 mg
ondansetronu na kilogram masy ciała. Dawka maksymalna to 4 mg ondansetronu we wstrzyknięciu do
żyły. Dawkę należy podawać bezpośrednio przed operacją.

Dostosowanie dawki
Pacjenci w podeszłym wieku
W przypadku chemioterapii, początkowa dawka u pacjentów w wieku 75 lat lub starszych nie
powinna przekraczać 8 mg.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby całkowita dawka dobowa nie powinna być większa
niż 8 mg ondansetronu.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub metabolizmu sparteiny i (lub) debryzochiny
Nie ma konieczności dostosowania dawki dobowej leku, częstości oraz drogi jego podawania.

Czas leczenia
Lekarz zadecyduje o czasie stosowania ondansetronu.
Po podaniu dożylnym, można kontynuować podawanie ondansetronu w postaci tabletek lub czopków
doodbytniczych do 5 dni.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Ondansetron Kabi
Jest niewiele danych dotyczących przedawkowania ondansetronu. Przedawkowanie zwiększa częstość
wystąpienia działań niepożądanych wymienionych w punkcie 4. U kilku pacjentów obserwowano
następujące objawy po przedawkowaniu: zaburzenia widzenia, ciężkie zaparcia, niskie ciśnienie krwi,
zaburzenia rytmu serca i omdlenia. We wszystkich przypadkach objawy zupełnie ustępowały.

Ondansetron Kabi będzie podawany pacjentowi dorosłemu lub dziecku przez lekarza lub pielęgniarkę,
więc otrzymanie zbyt dużej dawki przez pacjenta dorosłego lub dziecko jest mało prawdopodobne.
Jeśli uważa się, że pacjent dorosły lub dziecko otrzymali zbyt dużą dawkę leku lub doszło do
pominięcia dawki leku, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce.

Nie ma żadnej specyficznej odtrutki na ondansetron; w związku z tym, w przypadku przedawkowania,
można stosować jedynie leczenie objawowe.
Jeśli pacjent zauważy którykolwiek z powyższych objawów powinien powiedzieć o tym lekarzowi.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

W przypadku wystąpienia poniższych działań niepożądanych należy natychmiast poinformować
lekarza lub pielęgniarkę:

Niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):
­- ból w klatce piersiowej, wolne i nierówne bicie serca.

Rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentów):
­- natychmiastowe reakcje nadwrażliwości, takie jak swędząca wysypka, obrzęk powiek, twarzy,
  warg, ust i języka.

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
­- niedokrwienie mięśnia sercowego.
  Do objawów należą:
 · nagły ból w klatce piersiowej
  lub
 · ucisk w klatce piersiowej.

Pozostałe działania niepożądane obejmują:

Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów):
­- ból głowy.

Często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów):
­- zaparcia;
­ - uczucie gorąca lub nagłe zaczerwienienie;
- podrażnienie i zaczerwienienie w miejscu podania.

Niezbyt często (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):
­- niskie ciśnienie krwi, które może prowadzić do zasłabnięcia lub zawrotów głowy;
­ - drgawki;
­ - nietypowe ruchy ciała lub drżenia;
­ - czkawka;
­ - wpływ na wyniki testów czynnościowych wątroby.

Rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentów):
­- zawroty głowy lub uczucie pustki w głowie;
­ - niewyraźne widzenie;
­ - zaburzenia rytmu serca (czasami prowadzące do nagłej utraty świadomości).

Bardzo rzadko (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów):
­- tymczasowa utrata wzroku (zwykle trwająca nie dłużej niż 20 minut);
­ - wysypka skórna, np. czerwone plamy lub grudki pod skórą (pokrzywka) występujące na całym
  ciele, które mogą przekształcić się w duże pęcherze.

Dodatkowe działania niepożądane u dzieci i młodzieży
Działania niepożądane obserwowane u dzieci i młodzieży były porównywalne do działań
występujących u dorosłych.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane
niewymienione w ulotce, należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania
Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,
Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
tel.: +48 22 49 21 301
faks: +48 22 49 21 309
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać Ondansetron Kabi

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na ampułce i pudełku po: EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Ampułki należy przechowywać w opakowaniu zewnętrznym, w celu ochrony przed światłem.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Ondansetron Kabi
- Substancją czynną leku jest ondansetron.
Jedna ampułka 2 ml zawiera 4 mg ondansetronu.
Jedna ampułka 4 ml zawiera 8 mg ondansetronu.
W jednym mililitrze znajdują się 2 mg ondansetronu, w postaci chlorowodorku dwuwodnego
ondansetronu.
- ­ Pozostałe składniki to: sodu chlorek, sodu cytrynian dwuwodny, kwas cytrynowy jednowodny
  i woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda Ondansetron Kabi i co zawiera opakowanie
Ondansetron Kabi jest przezroczystym, bezbarwnym roztworem w przezroczystych szklanych
ampułkach zawierających 2 ml lub 4 ml roztworu do wstrzykiwań.

Opakowanie zawiera: 1, 5 lub 10 ampułek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny:
Fresenius Kabi Deutschland GmbH
D-61346 Bad Homburg v.d.H
Niemcy

Wytwórca:
Labesfal - Laboratórios Almiro, S.A.
Zona Industrial do Lagedo
3465 - 157 Santiago de Besteiros
Portugalia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu
odpowiedzialnego:
Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o.
Al. Jerozolimskie 134
02-305 Warszawa
tel.: +48 22 345 67 89

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego
Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Belgia:               Ondansetron Fresenius Kabi 2 mg/ml Injektionslösung/oplossing voor
                          injectie/ solution injectable
Czechy:              Ondansetron Kabi
Niemcy:             Ondasetron Kabi 2 mg/ml Injektionslösung
Dania:               Ondansetron “Fresenius Kabi”, injektionsvæske, opløsning
Grecja:              Ondansetron/Kabi 2 mg/ml Evέσιμο διάλυμα
Hiszpania:         Ondansetron Fresenius Kabi 2 mg/ml inyectable
Finlandia:          Ondansetron Fresenius Kabi 2 mg/ml injektioneste, liuos
Węgry:              Ondansetron Kabi 2 mg/ml oldatos injekció
Irlandia:             Ondansetron Kabi 2 mg/ml solution for injection
Włochy:             Ondansetron Kabi
Holandia:           Ondansetron Kabi 2 mg/ml oplossing voor injectie
Norwegia:          Ondansetron Fresenius Kabi 2 mg/ml injeksjonsvæske, oppløsning
Polska:              Ondansetron Kabi 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań
Szwecja:            Ondansetron Fresenius Kabi 2 mg/ml injektionsvätska, lösning
Słowacja:           ONDANSETRON KABI 2 mg/ml, injekčný roztok
Wielka Brytania: Ondansetron Kabi 2 mg/ml solution for injection

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 21.02.2022 r.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Nie wolno podawać pojedynczych dawek większych niż 16 mg w związku z ryzykiem zależnego od
dawki wydłużenia odstępu QT (patrz punkty 4.2, 4.4, 4.8 i 5.1 Charakterystyki Produktu
Leczniczego).

Stosować tylko przezroczysty i bezbarwny roztwór.

Do jednorazowego użytku. Wszelkie niewykorzystane resztki leku lub jego odpady należy usunąć
zgodnie z lokalnymi przepisami.
Należy użyć natychmiast po otwarciu ampułki.

Ondansetron Kabi może być rozcieńczony następującymi roztworami do infuzji:
roztwór sodu chlorku 9 mg/ml (0,9% w/v)
roztwór glukozy 50 mg/ml (5% w/v)
roztwór mannitolu 100 mg/ml (10% w/v)
płyn Ringera z mleczanami

Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność roztworu przez 48 godzin w temperaturze 25ºC
z powyższymi roztworami. Jeśli zgodność roztworu do infuzji nie jest udowodniona, należy podawać
go oddzielnie.

Rozcieńczony roztwór należy przechowywać chroniąc przed światłem.