Nableran proszek do sporz. roztw. do wstrz. i (lub) inf.(1 g) - 10 fiol.

Opakowanie

10 fiol.

Producent

Ranbaxy

Opis

produkt wydawany z apteki na podstawie recepty

Refundowany

Nie

Rodzaj

proszek do sporz. roztw. do wstrz. i (lub) inf.

Dawkowanie

Dożylnie. Dorośli i młodzież. Ciężkie zapalenie płuc, w tym szpitalne zapalenie płuc i tzw. respiratorowe zapalenie płuc; powikłane zakażenia układu moczowego; powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej; zakażenia okołoporodowe; powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 500 mg lub 1 g co 8 h. Zakażenia płuc i oskrzeli w przebiegu mukowiscydozy; ostre bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 2 g co 8 h. Pacjenci z neutropenią i gorączką: 1 g co 8 h. Dawka do 2 g 3 razy na dobę u dorosłych i młodzieży może być szczególnie odpowiednia podczas leczenia niektórych rodzajów zakażeń, takich jak szpitalne zakażenia spowodowane mniej wrażliwymi rodzajami bakterii (np. Enterobacteriaceae, Pseudomonas aeruginosa lub Acinetobacter spp.) lub podczas leczenia bardzo ciężkich zakażeń. Szczególne grupy pacjentów. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek, klirens kreatyniny (CCr) 26-50 ml/min: 1 dawka jednostkowa co 12 h; CCr 10-25 ml/min: 1/2 dawki jednostkowej co 12 h; <10 ml/min: 1/2 dawki jednostkowej co 24 h. Meropenem jest usuwany z krążenia podczas hemodializy i hemofiltracji. Odpowiednią dawkę należy podać po zakończeniu cyklu hemodializy. Nie ustalono zaleceń dawkowania u pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej. Dostępne są ograniczone dane dotyczące zmiany dawki, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w przypadku podawania leku w dawce jednostkowej 2 g. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek lub CCr >50 ml/min nie ma konieczności modyfikacji dawkowania. Sposób podania. Zazwyczaj w postaci wlewu dożylnego trwającego ok. 15-30 min. Zamiennie, zamiast we wlewie, dawki do 1 g mogą być podawane w postaci wstrzyknięcia dożylnego trwającego ok. 5 min. Dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa podawania dawki 2 g we wstrzyknięciu dożylnym u dorosłych. Dzieci od 3 miesięcy do 11 lat, o mc. do 50 kg. Zapalenie płuc, w tym pozaszpitalne i szpitalne zapalenie płuc; powikłane zakażenia układu moczowego; powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej; powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 10 lub 20 mg/kg mc. co 8 h. Zakażenia płuc i oskrzeli w przebiegu mukowiscydozy; ostre bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: 40 mg/kg mc co 8 h. Pacjenci z neutropenią i gorączką: 20 mg/kg mc. co 8 h. Dawka do 40 mg/kg mc. 3 razy na dobę u dzieci może być szczególnie odpowiednia podczas leczenia niektórych rodzajów zakażeń, takich jak szpitalne zakażenia spowodowane mniej wrażliwymi rodzajami bakterii (np. Enterobacteriaceae, Pseudomonas aeruginosa czy Acinetobacter spp.) lub podczas leczenia bardzo ciężkich zakażeń. U dzieci o masie ciała >50 kg należy podać dawkę jak dla osoby dorosłej. Skuteczność i bezpieczeństwo meropenemu u dzieci <3. mż. nie zostały ustalone, ani nie ustalono dla nich optymalnego schematu dawkowania; ograniczone dane farmakokinetyczne świadczą o tym, że odpowiednim schematem dawkowania może być podawanie meropenemu w dawce 20 mg/kg mc. co 8 h. Szczególne grupy pacjentów. Brak doświadczeń w stosowaniu leku u dzieci z zaburzeniami czynności nerek. Sposób podania. Zazwyczaj we wlewie dożylnym trwającym 15-30 min. Zamiennie, zamiast we wlewie, dawki do 20 mg/kg mc. mogą być podawane w postaci wstrzyknięcia dożylnego trwającego ok 5 min. Dostępne są ograniczone dane dotyczące podawania dzieciom dawki 40 mg/kg mc. we wstrzyknięciu dożylnym.

Zastosowanie

Leczenie zakażeń u dorosłych i dzieci >3 mies.: ciężkie zapalenie płuc, w tym szpitalne i tzw. respiratorowe zapalenie płuc; zakażenia płuc i oskrzeli w przebiegu mukowiscydozy; powikłane zakażenia dróg moczowych; powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej; zakażenia okołoporodowe; powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich; ostre bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Leczenie pacjentów z bakteriemią, która występuje w związku z którymkolwiek z wyżej wymienionych zakażeń lub jest podejrzewana o taki związek. Lek można stosować w leczeniu pacjentów z neutropenią i gorączką, jeżeli podejrzewa się, że gorączka spowodowana jest zakażeniem bakteryjnym. Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące prawidłowego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Treść ulotki

1. Co to jest lek Nableran i w jakim celu się go stosuje

Nableran zawiera substancję czynną meropenem i należy do grupy leków nazywanych antybiotykami
karbapenemowymi. Działa niszcząc bakterie, które wywołują ciężkie zakażenia.

Nableran jest stosowany w leczeniu następujących zakażeń u dorosłych i dzieci w wieku 3 miesięcy i
starszych:
- Zakażenia płuc (zapalenie płuc)
- Zakażenia płuc i oskrzeli u pacjentów z mukowiscydozą
- Powikłane zakażenia dróg moczowych
- Powikłane zakażenia w obrębie jamy brzusznej
- Zakażenia okołoporodowe
- Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich
- Ostre bakteryjne zakażenie mózgu (zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych)

Lek Nableran może być stosowany w leczeniu pacjentów z neutropenią i gorączką, jeśli podejrzewa
się u nich zakażenie bakteryjne.

Lek Nableran może być stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych krwi, które mogą być związane z
zakażeniami wymienionymi powyżej.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Nableran

Kiedy nie stosować leku Nableran
- Jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na meropenem lub na którykolwiek z pozostałych
  składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
- Jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na inne antybiotyki, takie jak penicyliny, cefalosporyny
  lub karbapenemy, gdyż może być również uczulony na meropenem.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Nableran należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub
pielęgniarką jeśli:
- pacjent ma zaburzenia czynności wątroby lub nerek;
- u pacjenta wystąpiła ciężka biegunka po zastosowaniu innych antybiotyków.

Podczas leczenia wynik testu Coombsa może być dodatni. Świadczy to o występowaniu przeciwciał,
które mogą niszczyć krwinki czerwone. Lekarz omówi to z pacjentem.
U pacjenta mogą wystąpić objawy przedmiotowe i podmiotowe ciężkich reakcji skórnych (patrz punkt
4). Jeśli u pacjenta wystąpią takie objawy, powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem lub
pielęgniarką, aby można było rozpocząć leczenie tych objawów.

W razie wątpliwości, czy którakolwiek z wyżej wymienionych sytuacji dotyczy pacjenta, należy o tym
powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce przed zastosowaniem leku Nableran.

Lek Nableran i inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych przez
pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent zamierza stosować.
Nableran może bowiem wpływać na działanie niektórych leków i niektóre leki mogą wpływać na
działanie leku Nableran.

Należy zwłaszcza poinformować lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę jeśli pacjent przyjmuje:
- probenecyd (stosowany w leczeniu dny moczanowej);
- kwas walproinowy, walproinian sodu lub walpromid (stosowany w leczeniu padaczki); leku
  Nableran nie należy stosować, gdyż może osłabić działanie walproinianu sodu;
- doustne leki przeciwzakrzepowe (stosowane w leczeniu lub zapobieganiu powstawania
  zakrzepów w naczyniach krwionośnych).

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży, karmi piersią, myśli, że może być w ciąży lub planuje ciążę, przed
otrzymaniem meropenemu powinna powiedzieć o tym lekarzowi. Zaleca się unikanie stosowania
meropenemu w czasie ciąży.
Lekarz zadecyduje, czy pacjentka powinna otrzymać meropenem.

Istotne jest, aby przed rozpoczęciem przyjmowania meropenemu pacjentka poinformowała swojego
lekarza, czy karmi piersią lub czy zamierza karmić piersią. Niewielkie ilości tego leku przenikają do
mleka kobiety. Dlatego lekarz zdecyduje, czy pacjentka powinna stosować meropenem w okresie
karmienia piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie prowadzono badań wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Jednakże, stosowanie meropenemu może powodować ból głowy i mrowienie lub szczypanie skóry
(parestezje). Każde z tych działań niepożądanych może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów
lub obsługiwania maszyn. Nableran może powodować niekontrolowane skurcze mięśni, prowadzące
do gwałtownych i niekontrolowanych wstrząsów ciała (drgawki), które zwykle łączą się z utratą
przytomności. Jeżeli u pacjenta wystąpi to działanie niepożądane, nie powinien prowadzić pojazdów
ani obsługiwać maszyn.

Lek Nableran zawiera sód

Nableran, 500 mg: zawiera około 45 mg sodu (główny składnik soli kuchennej) na dawkę 500 mg. Odpowiada to
2,25% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.
Nableran, 1 g: zawiera około 90 mg sodu ((główny składnik soli kuchennej) na dawkę 1 g. Odpowiada to
4,5 % maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.

Jeżeli stan zdrowia pacjenta wymaga kontrolowania ilości spożywanego sodu, należy poinformować
o tym lekarza lub pielęgniarkę.

3. Jak stosować lek Nableran

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. W razie
wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Stosowanie u dorosłych
- Dawka leku zależy od rodzaju zakażenia, miejsca zakażenia w organizmie i nasilenia
  zakażenia. Lekarz ustali odpowiednią dawkę dla danego pacjenta.
- Dawka dla pacjentów dorosłych wynosi zwykle od 500 mg do 2 g. Lek zazwyczaj będzie
  podawany co 8 godzin. Jednak u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lek może być
  podawany rzadziej.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
- Dawka dla dzieci w wieku powyżej 3 miesięcy i do 12 lat zależy od wieku i masy ciała
  dziecka. Zazwyczaj stosuje się dawkę od 10 mg do 40 mg leku Nableran na każdy kilogram
  masy ciała dziecka. Dawki leku podaje się zwykle co 8 godzin. Dzieciom o masie ciała
  większej niż 50 kg podaje się dawkę stosowaną u dorosłych.

Sposób podawania
- Lek Nableran będzie podawany pacjentowi do dużej żyły we wstrzyknięciu lub infuzji.
- Lek Nableran będzie podawany zwykle przez lekarza lub pielęgniarkę.
- Jednak niektórzy pacjenci, rodzice lub opiekunowie są przeszkoleni, aby móc podawać lek
  Nableran w domu. Instrukcja podawania jest zamieszczona w tej ulotce (w punkcie
  „Instrukcja samodzielnego podawania leku Nableran w domu”). Należy zawsze stosować lek
  Nableran ściśle według zaleceń lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza.
- Leku nie należy mieszać lub dodawać do roztworów zawierających inne leki.
- Wstrzyknięcie leku może trwać około 5 minut lub od 15 do 30 minut. Lekarz poinformuje
  pacjenta, jak należy podawać lek Nableran.
- Zazwyczaj lek podaje się codziennie o tej samej porze.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Nableran
Jeśli przypadkowo zastosowano dawkę leku większą niż zalecona przez lekarza, należy niezwłocznie
skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala.

Pominięcie zastosowania leku Nableran
Jeśli pominięto wstrzykniecie leku, należy to zrobić najszybciej jak to możliwe. Jeśli jednak czas do
podania kolejnej dawki leku jest krótki, należy opuścić pominięte wstrzyknięcie.
Nie należy podawać dawki podwójnej (dwóch wstrzyknięć w tym samym czasie) w celu uzupełnienia
pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Nableran
Nie należy przerywać stosowania leku Nableran dopóki lekarz nie zaleci tego.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Ciężkie reakcje alergiczne
Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek z tych objawów przedmiotowych lub podmiotowych należy
niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką. Pacjent może pilnie potrzebować
pomocy medycznej. Do objawów przedmiotowych i podmiotowych mogą należeć szybko pojawiające
się:
• ciężka wysypka, świąd lub pokrzywka;
• obrzęk twarzy, warg, języka lub innych części ciała;
• duszność, świszczący oddech lub trudności w oddychaniu;
• ciężkie reakcje skórne obejmujące:
  - ciężkie reakcje nadwrażliwości w tym gorączka, wysypka skórna, zmiany wyników badania
    krwi służących ocenie czynności wątroby (zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych)
    oraz zwiększenie liczby pewnego rodzaju krwinek białych (eozynofilów), a także
    powiększenie węzłów chłonnych. Mogą być one objawami wielonarządowego zaburzenia na
    tle nadwrażliwości, określanego jako zespół reakcji polekowej z eozynofilią i objawami
    układowymi (DRESS).
  - ciężką, czerwoną, łuszcząca się wysypkę, guzy skórne zawierające ropę, pęcherze lub
    złuszczanie skóry, które mogą być związane z gorączką i bólem stawów
  - ciężkie wysypki skórne, które mogą pojawić się jako czerwonawe okrągłe plamy na tułowiu,
    często z pęcherzami po środku, złuszczaniem skóry, owrzodzeniami jamy ustnej, gardła, nosa,
    narządów płciowych i oczu i mogą być poprzedzone gorączką i objawami grypopodobnymi
    [pęcherzowy rumień wielopostaciowy (zespół Stevensa-Johnsona)] lub w bardziej ciężkiej
    postaci (toksyczna nekroliza naskórka).

Uszkodzenie krwinek czerwonych (częstość nieznana)
Do objawów należy:
- wystąpienie niespodziewanej duszności;
- czerwone lub brązowe zabarwienie moczu.

Jeśli wystąpi którykolwiek z powyższych objawów, należy niezwłocznie skontaktować się
z lekarzem.

Inne możliwe działania niepożądane

Często (występują u mniej niż 1 na 10 osób):
- bóle brzucha (żołądka);
- nudności;
- wymioty;
- biegunka;
- ból głowy;
- wysypka, świąd skóry;
- ból i stan zapalny;
- zwiększenie liczby płytek krwi (w badaniu laboratoryjnym);
- zmiany wyników badań laboratoryjnych krwi, w tym badań określających czynność wątroby.

Niezbyt często (występują u mniej niż 1 na 100 osób):
- zmiany we krwi, w tym zmniejszenie liczby płytek krwi (co może powodować łatwe powstawanie
  siniaków), zwiększenie liczby niektórych krwinek białych, zmniejszenie liczby innych krwinek
  białych, zwiększenie stężenia substancji zwanej bilirubiną; lekarz może zalecić wykonywanie
  kontrolnych badań krwi;
- zmiany wyników badań krwi, w tym badań określających czynność nerek;
- uczucie mrowienia (drętwienia i kłucia);
- zakażenia grzybicze jamy ustnej (pleśniawki) lub pochwy;
- zapalenie jelit z biegunką;
- ból żył w miejscu wstrzyknięcia leku Nableran;
- inne zmiany we krwi z objawami obejmującymi częste zakażenia, wysoką gorączkę i ból gardła;
  lekarz może zalecić wykonywanie co pewien czas kontrolnych badań krwi;

Rzadko (występują u mniej niż 1 na 1000 osób):
- drgawki (napady padaczkowe)
- ostra dezorientacja i stan splątania (majaczenie).

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania niepożądane
można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: 22 49-21-301, fax: 22 49-21-309 Strona
internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również
podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Nableran

Lek przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować leku Nableran po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin
ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

Po rozpuszczeniu: roztwór do wstrzykiwań lub infuzji dożylnych należy zużyć natychmiast po
sporządzeniu; czas od rozpoczęcia rozpuszczania do zakończenia podawania roztworu we
wstrzyknięciu dożylnym lub infuzji nie powinien przekraczać jednej godziny.

Nie zamrażać sporządzonego roztworu.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Nableran
Substancją czynną leku jest meropenem.

Nableran, 500 mg
Każda fiolka zawiera 500 mg meropenemu w postaci meropenemu trójwodnego.

Nableran, 1 g
Każda fiolka zawiera 1 g meropenemu w postaci meropenemu trójwodnego.

Innym składnikiem leku jest sodu węglan bezwodny.

Jak wygląda lek Nableran i co zawiera opakowanie
Lek Nableran jest proszkiem do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji.

Lek Nableran jest krystalicznym proszkiem barwy białej do jasnożółtej.
Lek Nableran jest dostarczany w pojedynczych opakowaniach zawierających 1 fiolkę lub 10 fiolek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny
Ranbaxy (Poland) Sp. z o.o.
ul. Kubickiego 11
02-954 Warszawa

Wytwórca
Terapia S.A.
124 Fabricii Street
400 632 Cluj Napoca
Rumunia

Sun Pharmaceutical Industries Europe B.V.
Polarisavenue 87
2132 JH, Hoofddorp,
Holandia

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 01.04.2021

Edukacja medyczna
Antybiotyki stosuje się w leczeniu zakażeń wywoływanych przez bakterie. Są nieskuteczne w leczeniu
zakażeń wirusowych.

Niekiedy zakażenia bakteryjne nie poddają się leczeniu antybiotykiem. Jedną z najczęstszych
przyczyn jest oporność na zastosowany antybiotyk bakterii wywołujących zakażenie. Oznacza to, że
bakterie mogą przetrwać cykl leczenia, a nawet namnażać się, mimo stosowania antybiotyku.

Oporność bakterii na antybiotyki może być spowodowana różnymi przyczynami, a ryzyko rozwoju
takiej oporności można zmniejszyć przez rozważne stosowanie antybiotyków.

Antybiotyk przepisany przez lekarza przeznaczony jest wyłącznie do leczenia aktualnie występującej
choroby. Zwrócenie uwagi na poniższe zalecenia pomoże zapobiec rozwojowi opornych bakterii, co
uniemożliwiłoby skuteczne działanie antybiotyku.

1. Bardzo ważne jest przyjmowanie antybiotyku we właściwej dawce, o określonej porze i przez
   właściwą liczbę dni. Należy przeczytać instrukcje zawarte w ulotce i w razie wątpliwości poprosić
   o wyjaśnienie lekarza lub farmaceutę.

2. Pacjent nie powinien stosować antybiotyku, który nie był przepisany specjalnie dla niego.
   Antybiotyk należy stosować wyłącznie w celu leczenia zakażenia, na które został przepisany.

3. Pacjent nie powinien przyjmować antybiotyków przepisanych innej osobie, nawet jeśli miała
   podobne zakażenie.

4. Nie należy przekazywać innym osobom antybiotyków przepisanych danemu pacjentowi.

5. Jeśli po zakończeniu zaleconego cyklu leczenia pozostały jakiekolwiek resztki antybiotyku, należy
   odnieść je do apteki w celu zapewnienia jego właściwego zniszczenia.

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego

Instrukcja samodzielnego podawania leku Nableran w domu
Niektórzy pacjenci, rodzice i opiekunowie mogą zostać przeszkoleni, aby móc podawać lek Nableran
w domu.

Ostrzeżenie. Lek można podawać samodzielnie w domu tylko po wcześniejszym przeszkoleniu
przez lekarza lub pielęgniarkę.

- Ten lek należy zmieszać z innym płynem (rozcieńczalnikiem). Lekarz poinstruuje, ile
  rozcieńczalnika użyć.
- Lek należy podać bezpośrednio po sporządzeniu. Nie zamrażać go.

Podawanie leku Nableran we wstrzyknięciu
W celu podania leku Nableran w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus) należy rozpuścić proszek
w jałowej wodzie do wstrzykiwań, do uzyskania końcowego stężenia 50 mg/ml.

Jak sporządzić ten lek
1. Należy umyć i dokładnie osuszyć ręce. Przygotować czyste miejsce robocze.
2. Wyjąć butelkę (fiolkę) leku Nableran z opakowania. Należy sprawdzić fiolkę i datę ważności.
   Należy sprawdzić, czy fiolka nie jest naruszona i nie ma oznak uszkodzenia.
3. Należy usunąć kolorowe zamknięcie i przetrzeć szary gumowy korek wacikiem nasączonym
   alkoholem. Poczekać aż korek wyschnie.
4. Należy połączyć nową jałową igłę z nową jałową strzykawką, nie dotykając ich końców.
5. Do strzykawki należy nabrać zaleconą objętość jałowej wody do wstrzykiwań. W poniższej tabeli
   przedstawiono, jaka objętość wody będzie potrzebna do rozpuszczenia dawki leku.

Dawka leku Nableran        Objętość jałowej wody do wstrzykiwań potrzebna do
                                      rozpuszczenia
500 mg                           10 ml
1 g                                 20 ml
1,5 g                              30 ml
2 g                                 40 ml

Uwaga. Jeśli przepisana dawka leku Nableran jest większa niż 1 g, będzie potrzebna więcej niż jedna
fiolka tego leku Nableran. Można wtedy nabrać do jednej strzykawki roztwór z kilku fiolek.

6. Wkłuć igłę strzykawki przez środek gumowego korka i dodać zaleconą objętość wody do
   wstrzykiwań do fiolki lub fiolek z lekiem Nableran.
7. Wyjąć igłę z fiolki i wstrząsać przez minutę fiolką trzymaną w dłoni. Chwilę odpocząć.
   Wstrząsać fiolką przez następną minutę, po czym sprawdzić klarowność roztworu. Jeśli jest taka
   konieczność, wstrząsać przez kolejną minutę lub do momentu, gdy cały proszek się rozpuści.
   Jeszcze raz przetrzeć gumowy korek nowym wacikiem nasączonym alkoholem i poczekać aż
   korek wyschnie.
8. Tłok strzykawki wcisnąć do końca i ponownie wkłuć igłę przez gumowy szary korek. Należy
   trzymać jednocześnie strzykawkę i fiolkę, a następnie odwrócić fiolkę do góry dnem.
9. Trzymając koniec igły zanurzony w roztworze, należy pociągnąć tłok strzykawki i nabrać do
   strzykawki cały roztwór z fiolki.
10. Wyjąć igłę ze strzykawką z fiolki i odłożyć pustą fiolkę w bezpieczne miejsce.
11. Strzykawkę trzymać w pozycji pionowej, igłą do góry. Popukać lekko w strzykawkę, aby
    znajdujące się w niej pęcherzyki powietrza przesunęły się do góry.
12. Usunąć powietrze ze strzykawki przez delikatne naciskanie tłoka, aż całe powietrze zostanie
    usunięte.
13. Jeśli lek Nableran jest stosowany w domu, użyte igły i zestaw do podawania infuzji należy
    usunąć we właściwy sposób. Jeśli lekarz zadecyduje o przerwaniu leczenia, należy usunąć
    niewykorzystany lek zgodnie z lokalnymi przepisami.

Podawanie leku
Lek można podawać przez krótką kaniulę lub wenflon, lub przez port albo dojście centralne.

Podawanie leku Nableran przez krótką kaniulę lub wenflon
1. Usunąć igłę ze strzykawki i ostrożnie wyrzucić do pojemnika przeznaczonego na ostre odpady.
2. Przeczyścić koniec kaniuli lub wenflonu wacikiem nasączonym alkoholem i odczekać aż
   wyschnie. Zdjąć zamknięcie kaniuli i podłączyć strzykawkę.
3. Powoli naciskać tłok strzykawki tak, aby podawać antybiotyk równomiernie przez około 5 minut.
4. Po zakończeniu podawania antybiotyku i opróżnieniu strzykawki odłączyć strzykawkę
   i przepłukać kaniulę, zgodnie z zaleceniami lekarza lub pielęgniarki.
5. Zamknąć kaniulę i ostrożnie wyrzucić strzykawkę do pojemnika przeznaczonego na ostre
   odpady.

Podawanie leku Nableran przez centralny dostęp żylny typu „port” lub cewnik centralny
1. Zdjąć zamknięcie portu lub linii centralnej, przeczyścić koniec linii wacikiem nasączonym
   alkoholem i poczekać aż wyschnie.
2. Podłączyć strzykawkę i powoli naciskać tłok strzykawki, aby podawać antybiotyk równomiernie
   przez około 5 minut.

3. Po zakończeniu podawania antybiotyku odłączyć strzykawkę i przepłukać linię zgodnie
   z zaleceniami lekarza lub pielęgniarki.
4. Założyć nowe zamknięcie na linię centralną i ostrożnie wyrzucić strzykawkę do pojemnika
   przeznaczonego na ostre odpady.

Podawanie leku Nableran w infuzji dożylnej
Lek Nableran można podawać w infuzji dożylnej trwającej około 15–30 minut. W celu podania
w infuzji dożylnej lek Nableran można rozpuścić bezpośrednio w roztworze chlorku sodu do infuzji
o stężeniu 9 mg/ml (0,9%) lub roztworze glukozy do infuzji o stężeniu 50 mg/ml (5%) tak, aby
uzyskać stężenie meropenemu wynoszące od 1 do 20 mg/ml.

Roztwór należy wstrząsnąć przed użyciem.

Dane o lekach i suplementach diety dostarcza