Mercaptopurinum VIS tabl.(50 mg) - 30 szt.

Doustnie. Przyjmowanie leku powinno rozpoczynać się w warunkach szpitalnych lub w specjalistycznych poradniach pod kontrolą lekarza mającego doświadczenie w stosowaniu tego typu leków. Terapia białaczek u dorosłych i u dzieci: zwykle stosowana dawka początkowa wynosi 2,5mg/kg mc./dobę lub 50-75 mg/m² pc./dobę. Dawka i czas leczenia zależy od rodzaju i dawkowania innych leków cytotoksycznych podawanych jednocześnie z merkaptopuryną. W przypadku braku efektu terapeutycznego, obserwowanego w okresie 4 tyg., dawkę można stopniowo zwiększać do dawki maksymalnej 5 mg/kg mc./dobę. Gdy konieczne jest jednoczesne podawanie leku z allopurinolem, tiopurinolem i oksypurinolem należy zmniejszyć do ¼ dawkę 6-merkaptopuryny. Wielkość dawki i czas podawania należy ustalać indywidualnie. Choroba Leśniowskiego-Crohna oraz wrzodziejące zapalenia jelita grubego: 1-1,5 mg/kg mc./dobę. Szczególne grupy pacjentów. Nie przeprowadzono badań u pacjentów w podeszłym wieku; zaleca się monitorowanie czynności nerek i wątroby u tych pacjentów, a w wypadku zaburzenia ich czynności należy rozważyć zmniejszenie dawki merkaptopuryny. Należy rozważyć zmniejszenie dawki u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby lub nerek. U pacjentów z wrodzoną mutacją genu NUDT15 występuje większe ryzyko wystąpienia ciężkiej toksyczności 6-merkaptopuryny. U tych pacjentów konieczne jest zmniejszenie dawki, w szczególności u pacjentów homozygotycznych względem wariantu genu NUDT15. Przed rozpoczęciem terapii z wykorzystaniem 6-merkaptopuryny należy rozważyć przeprowadzenie genotypowania w celu identyfikacji wariantów genu NUDT15; w każdym przypadku konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów morfologicznych krwi. Sposób podawania. Tabletki stosować po posiłku, popijać wodą. Podczas dzielenia tabletki nie należy dopuszczać do rozprzestrzeniania ich pyłu lub drobin oraz nie wolno dotykać ich gołą ręką.

W celu wywołania remisji i w leczeniu podtrzymującym w ostrej białaczce limfoblastycznej i ostrej białaczce mieloblastycznej. Przewlekła białaczka granulocytowa. Leczenie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna.

1. Co to jest lek Mercaptopurinum VIS i w jakim celu się go stosuje

Merkaptopuryna jest lekiem cytotoksycznym czyli hamującym podział komórek i działa toksycznie na
komórki szybko dzielące się.
Stosowana jest aby uzyskać brak objawów choroby i w leczeniu podtrzymującym, w:
- ostrej białaczce limfoblastycznej (nadmierny przyrost limfocytów),
- ostrej białaczce mieloblastycznej (nadmierny przyrost mieloblastów czyli niedojrzałych krwinek
  białych).
Może być stosowana w przewlekłej białaczce granulocytowej (nadmierny przyrost granulocytów).
Lek stosowany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego – Cohna
(choroba zapalna jelit).

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Mercaptopurinum VIS

Kiedy nie stosować leku Mercaptopurinum VIS
- jeśli pacjent ma uczulenie na 6-merkaptopurynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego
  leku (wymienionych w punkcie 6)
- ciąża
- ciężka leukopenia (liczba krwinek białych jest mniejsza niż 1500/mikrolitrze, liczba neutrofilów
 jest mniejsza niż 200/mikrolitrze)
- ciężka trombocytopenia (liczba płytek jest mniejsza niż 75 000/mikrolitrze)
- zahamowanie czynności szpiku
- ciężka niewydolność nerek
- ciężka niewydolność wątroby
Lekarz podejmuje decyzję czy lek może być zastosowany zależnie od stanu pacjenta.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Mercaptopurinum VIS należy omówić to z lekarzem.

U pacjentów stosujących leczenie immunosupresyjne przyjmowanie leku Mercaptopurinum VIS może
powodować zwiększenie ryzyka rozwoju: 
- guzów, w tym raka skóry; z tego względu podczas przyjmowania leku Mercaptopurinum VIS
  należy unikać nadmiernego narażenia na działanie światła słonecznego, nosić ubrania chroniące
  skórę i stosować preparaty z filtrem przeciwsłonecznym o dużym współczynniku ochrony.
- zespoły limfoproliferacyjne
  o leczenie lekiem Mercaptopurinum VIS zwiększa ryzyko zachorowania na rodzaj
    nowotworu zwany zespołem limfoproliferacyjnym; jednoczesne stosowanie
    schematów leczenia zawierających kilka leków immunosupresyjnych (w tym
    tiopuryny) może prowadzić do zgonu.
  o jednoczesne stosowanie wielu leków immunosupresyjnych zwiększa ryzyko zaburzeń
    układu limfatycznego, wywołanych przez zakażenie wirusowe [zespoły
    limfoproliferacyjne zależne od wirusa Epsteina-Barr (EBV)].
Przyjmowanie leku Mercaptopurinum VIS może prowadzić do zwiększenia ryzyka:
- rozwoju ciężkiego stanu zwanego zespołem aktywacji makrofagów (nadmiernej aktywacji
  krwinek białych związanej z zapaleniem), zazwyczaj występującego u osób ze szczególnymi
  rodzajami zapalenia stawów

Należy zachować szczególną ostrożność u osób w podeszłym wieku, dzieci oraz u pacjentów
z zaburzoną czynnością wątroby lub nerek. W takim przypadku lekarz ustali odpowiednią dawkę leku,
która będzie zależna od stanu pacjenta.
Leczenie merkaptopuryną może spowodować zahamowanie czynności szpiku prowadzące do
leukopenii (mniejsza od normy liczba leukocytów), trombocytopenii (mniejsza od normy liczba płytek
krwi) i rzadziej do niedokrwistości (mniejsza od normy ilość hemoglobiny). W czasie leczenia lekarz
będzie monitorował parametry krwi z częstotliwością zależną od stanu pacjenta i w przypadku
nadmiernego zmniejszenia ilości leukocytów i płytek krwi podejmie decyzję o dalszym leczeniu.
Zahamowanie czynności szpiku. jest odwracalne. Po odstawieniu merkaptopuryny czynność szpiku
wraca do normy.

Działanie leku może powodować zwiększone narażenie na infekcje, opóźnienie gojenia i krwawienie
z dziąseł. Pacjent powinien przestrzegać prawidłowej higieny jamy ustnej i zakończyć zabiegi
stomatologiczne przed rozpoczęciem terapii 6-merkaptopuryną. Ze względu na zwiększone ryzyko
infekcji w czasie stosowania 6-merkoptopuryny, lekarz w uzasadnionym przypadku może zastosować
zapobiegawczo terapię antybiotykiem.
Pacjenci z wrodzonym niedoborem enzymu – metylotransferazy tiopurynowej (TPMT) mogą być
bardzo wrażliwi na działanie 6-merkaptopuryny i może u nich wystąpić, wywołane przez ten lek,
gwałtowne zahamowanie czynności szpiku.
Merkaptopuryna uszkadza wątrobę i dlatego należy monitorować parametry czynności wątroby,
tzn. AspAT, AlAT i bilirubinę zwłaszcza u tych pacjentów, u których wcześniej zdiagnozowano
chorobę wątroby lub którym podawano inne leki mogące uszkadzać czynność wątroby. W czasie
leczenia istnieje ryzyko nadmiernego zwiększenia stężenia kwasu moczowego we krwi i (lub)
nadmiernego wydalania kwasu moczowego oraz wystąpienia nefropatii moczanowej (choroba nerek).
Lekarz będzie monitorował powyższe parametry.
W przypadku wystąpienia objawów żółtaczki: zażółcenia skóry, błon śluzowych i białkówek oczu
pacjent powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o ewentualnym
przerwaniu leczenia.

Niedobór witaminy B3 (pelagra)
Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli u pacjenta wystąpi biegunka, zlokalizowana wysypka
pigmentowa (zapalenie skóry) lub pogorszenie pamięci oraz umiejętności rozumowania i myślenia
(demencja), ponieważ te objawy mogą wskazywać na niedobór witaminy B3. Lekarz przepisze
pacjentowi suplementy witaminowe (niacynę/nikotynamid) w celu poprawy stanu.

Zakażenia
U pacjentów leczonych lekiem Mercaptopurinum VIS występuje podwyższone ryzyko zakażeń
wirusowych, grzybiczych i bakteryjnych, a zakażenia mogą być bardziej ciężkie. Patrz także punkt 4.
Przed rozpoczęciem leczenia należy powiedzieć lekarzowi, czy pacjent chorował na ospę wietrzną,
półpasiec lub wirusowe zapalenie wątroby typu B (choroba wątroby wywołana wirusem).

Mutacja genu NUDT15
Jeśli pacjent ma wrodzoną mutację w genie NUDT15 (genie odpowiedzialnym za rozkład leku 
Mercaptopurinum VIS w organizmie), występuje u niego podwyższone ryzyko zakażań i utraty
włosów, więc lekarz może w takim wypadku podjąć decyzję o zmniejszeniu dawki.

Mutagenność i rakotwórczość
W czasie leczenia obserwowano zwiększenie liczby mutacji chromosomalnych w limfocytach
obwodowych u pacjentów.

Należy brać pod uwagę możliwy rakotwórczy wpływ 6-merkaptopuryny na DNA.
Odnotowano pojedyncze przypadki wystąpienia ostrej białaczki nielimfatycznej lub białaczki
szpikowej u pacjentów, którzy otrzymali 6-merkaptopurynę łącznie z innymi lekami podczas leczenia
innych chorób niż nowotworowe.

W czasie stosowania leku lekarz okresowo sprawdza skład morfologiczny krwi, liczbę płytek krwi
oraz parametry czynności wątroby i nerek.
W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych takich jak: zmniejszenie liczby niektórych
komórek krwi (granulocytów, płytek krwi), lekarz podejmie decyzję o zmniejszeniu dawki leku lub
o przerwaniu leczenia tym lekiem.

Mercaptopurinum VIS a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także
o lekach, które pacjent planuje stosować.

Zwykle występuje oporność krzyżowa pomiędzy 6-merkaptopuryną a 6-tioguaniną.
Lekarz może podjąć decyzję o zmianie dawkowania leków, gdy 6-merkaptopuryna podawana jest z:
- innymi lekami, które hamują czynność szpiku.
- warfaryną (6-merkaptopuryna hamuje jej przeciwzakrzepowe działanie).
- allopurinolem, tiopurinolem i oksypurinolem, (przedłużają i nasilają działanie 6-merkaptopuryny).
- lekami hamującymi TPMT, takimi jak olsalazyna, mesalazyna czy sulfasalazyna (nasilają
  zahamowanie czynności szpiku kostnego)
- metotreksat (stosowany w leczeniu nowotworów, reumatoidalnego zapalenia stawów lub chorób
  skóry (ciężkiej postaci łuszczycy))
- infliksymab [stosowany w leczeniu pewnych chorób jelit (choroby Crohna i wrzodziejącego
  zapalenia jelit), reumatoidalnego zapalenia stawów, zesztywniającego zapalenia stawów
  kręgosłupa lub chorób skóry (ciężkiej postaci łuszczycy)].

Ze względu na zmniejszenie odporności możliwe jest osłabienie reakcji organizmu na szczepionki.
Podczas stosowania 6-merkaptopuryny pacjent nie powinien być szczepiony szczepionkami
zawierającymi żywe drobnoustroje.

Mercaptopurinum VIS z jedzeniem i piciem
Lek stosować najlepiej po posiłku, popijać wodą.

Ciąża,karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Lek jest przeciwskazany
podczas ciąży. W każdym indywidualnym przypadku lekarz rozważy potencjalne ryzyko dla płodu
i oczekiwane korzyści dla matki. Podczas przyjmowania przez kobietę lub jej partnera merkaptouryny
należy stosować skuteczną metodę zapobiegania ciąży.
Jeśli podczas ciąży wystąpi ciężki, nasilony świąd bez wysypki, należy natychmiast skontaktować się
z lekarzem. Jednocześnie mogą również wystąpić nudności i utrata apetytu, co może wskazywać na
chorobę zwaną cholestazą ciążową (choroba wątroby występująca w trakcie ciąży). Ta choroba może
zaszkodzić nienarodzonemu dziecku.
Kobiety w ciąży lub planujące zajść ciążę oraz kobiety karmiące piersią nie powinny podawać tego
leku.

Kobiety przyjmujące lek Mercaptopurinum VIS nie powinny karmić piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie ma danych o wpływie 6-merkaptopuryny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn, jednakże podczas dłuższego jej stosowania decyzję należy pozostawić lekarzowi.

Lek Mercaptopurinum VIS zawiera laktozę
Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

3. Jak stosować lek Mercaptopurinum VIS

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza.
Przyjmowanie leku powinno rozpoczynać się w warunkach szpitalnych albo w specjalistycznych
poradniach pod kontrolą lekarza mającego doświadczenie w podawaniu tego leku.

U dorosłych i u dzieci zwykle stosowana dawka początkowa wynosi 2,5 mg/kg mc. na dobę lub 50 do
75 mg/m2 powierzchniciała na dobę. Tabletkę można podzielić na równe dawki. Dawka i czas
leczenia zależy od rodzaju i dawkowania innych leków cytotoksycznych podawanych jednocześnie
z merkaptopuryną. W przypadku braku efektu terapeutycznego, obserwowanego w okresie 4 tygodni,
lekarz może podjąć decyzję o zwiększeniu dawkowania do dawki maksymalnej 5 mg/kg mc. na dobę.
Gdy konieczne jest jednoczesne podawanie leku z allopurinolem, tiopurinolem i oksypurinolem lekarz
indywidualnie ustali dawkowanie.

U pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego i chorobę Leśniowskiego – Crohna zwykle
stosowana dawka leku to 1 do 1,5 mg/kg mc. na dobę.
W przypadku wrażenia, że działanie leku jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza.

Stosowanie leku Mercaptopurinum VIS u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub)
wątroby
U pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby lub nerek lekarz indywidualnie ustali dawkę.

Stosowanie leku Mercaptopurinum VIS u pacjentów w podeszłym wieku
Nie przeprowadzono badań u ludzi w podeszłym wieku. U tych pacjentów lekarz będzie kontrolować
czynność nerek i wątroby oraz może podjąć decyzję o zmianie dawkowania.

Sposób podawania
Lek Mercaptopurinum VIS podaje się doustnie, po posiłku.
Podczas dzielenia tabletki nie należy dopuszczać do rozprzestrzeniania ich pyłu lub drobin oraz
nie wolno dotykać ich gołą ręką.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Mercaptopurinum VIS
Wczesnymi objawami przedawkowania mogą być dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie, jak:
nudności, wymioty, biegunka, czy jadłowstręt. Wskutek przedawkowania przewlekłego dochodzi do
bardziej nasilonego zmniejszenia liczby niektórych komórek krwi (leukocytów i płytek krwi). Może
również wystąpić uszkodzenie wątroby oraz zapalenie żołądka i jelit.

Postępowanie w przypadku przedawkowania
Ponieważ nie jest znane antidotum w przypadku przedawkowania, konieczne jest monitorowanie
morfologii krwi pacjenta, aby w przypadku wystąpienia działań niepożądanych móc zastosować
odpowiednie leczenie, np. transfuzję krwi. Aktywowany węgiel drzewny, czy płukania żołądka należy
zastosować w ciągu 60 minut od zażycia merkaptopuryny, gdyż w przeciwnym razie będą one nie
skuteczne.

W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub
farmaceuty.

Pominięcie zastosowania leku Mercaptopurinum VIS
Należy niezwłocznie przyjąć następnądawkę.
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Mercaptopurinum VIS
Nie należy przerywać stosowania leku dopóki nie zaleci tego lekarz.

W przypadku jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy
zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Jeśli wystąpi którykolwiek z następujących objawów niepożądanych należy skontaktować się
z lekarzem lub niezwłocznie zgłosić się do szpitala:
Jakikolwiek objaw wskazujący na gorączkę lub zakażenie (ból gardła, ból w jamie ustnej lub
problemy z oddawaniem moczu).

Należy zwrócić się do lekarza, jeśli wystąpi którekolwiek z następujących działań niepożądanych:

Często (występują u nie więcej niż 1 na 10 osób)
- nudności (zwłaszcza w początkowym okresie leczenia), wymioty
- uszkodzenie wątroby – zwiększenie stężenia bilirubiny związanej, zwiększenie aktywności
  transaminaz i fosfatazy alkalicznej
- żółtaczka (zażółcenie skóry i białkówek oczu), zaburzenia czynności wątroby i żółtaczka
  cholestatyczna (wywołana przeszkodą w odpływie żółci) zwykle szybko ustępują po przerwaniu
  leczenia
- hyperurykemia - zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi i (lub) hyperurykozuria –
  zwiększone wydalanie kwasu moczowego z moczem oraz napad dny moczanowej
- zmniejszenie liczby leukocytów (leukopenia) i płytek krwi (trombocytopenia)
- zahamowanie czynności szpiku kostnego
- utrata apetytu

Niezbyt często (występują u nie więcej niż 1 na 100 osób)
- zakażenia bakteryjne i wirusowe, zakażenia związane z neutropenią

Rzadko (występują u nie więcej niż 1 na 1000 osób)
- niedokrwistość megaloblastyczna (obecność we krwi i szpiku dużych niedojrzałych krwinek
  czerwonych) i makrocytarna (krwinki czerwone są większe niż prawidłowe)
- zmiany skórne [zaczerwienienie skóry, zmiany grudkowe, zmiany o typie liszaja oraz zespół
  Sweet’a (bolesne, sinoczerwone grudki i guzki na skórze)]
- zapalenie wątroby
- zapalenie błon śluzowych przewodu pokarmowego
- biegunka
- owrzodzenia jamy ustnej
- zwiększenie aktywności amylazy w wynikach badania krwi
- ostre zapalenie trzustki
- krystaluria (obecność kryształów w moczu) i hematuria (krew w moczu)
- różne rodzaje nowotworów, w tym nowotworów krwi, układu limfatycznego, rak skóry, rak szyjki
  macicy, mięsaki

Bardzo rzadko (występują u nie więcej niż 1 na 10 000 osób)
- ostra białaczka mieloblastyczna (nadmierny przyrost mieloblastów czyli niedojrzałych krwinek
  białych),
- niewydolność wątroby (w tym martwica komórek) i nadciśnienie wrotne (zwiększenie ciśnienia
  w żyle wrotnej dochodzącej do wątroby)
- niewydolność nerek zwłaszcza po stosowaniu dużych dawek
- owrzodzenia jelit
- łysienie 
- rumień na dłoniach i stopach, przebarwienie skóry
- nadwrażliwość na światło, reakcje z nadwrażliwości
- zapalenie żył
- hipoglikemia wczesnoporanna
- gorączka polekowa
- zmniejszoną odporność na zakażenia
- zapalenie płuc
- półpasiec

Częstość nieznana (częstość nie może być ustalona na podstawie dostępnych danych)
- inny rodzaj białaczki niż akurat leczona
- pieczenie lub mrowienie w obrębie jamy ustnej (zapalenie błony śluzowej jamy ustnej)
- pękanie lub obrzęk ust (zapalenie warg)
- niedobór witaminy B3 (pelagra) powiązany ze zlokalizowaną wysypką pigmentową, biegunką
  lub pogorszeniem pamięci, umiejętności rozumowania lub myślenia
- zmniejszenie wartości czynników krzepnięcia
- niepłodność męska, która ustaje po zaprzestaniu leczenia
- zmęczenie

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do:
Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji
Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

5. Jak przechowywać lek Mercaptopurinum VIS

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu (etykiecie
i pudełku) po: Termin ważności. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC, w suchym miejscu.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Mercaptopurinum VIS
- Substancją czynną leku jest 6-merkaptopuryny. Jedna tabletka zawiera 50 mg 6-merkaptopuryny.
- Pozostałe składniki to: skrobia ziemniaczana, laktoza, powidon, talk, magnezu stearynian.

Jak wygląda lek Mercaptopurinum VIS i co zawiera opakowanie
Lek Mercaptopurinum VIS to tabletka z rowkiem dzielącym, barwy jasnożółtej, obustronnie płaska.

Słoik z oranżowego szkła lub pojemnik do tabletek zawierający 30 tabletek ,w pudełku tekturowym.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Zakłady Chemiczno-Farmaceutyczne ,,VIS” Spółka z o.o.
ul. Św. Elżbiety 6a
41-905 Bytom
tel./fax +48 32 25-89-555
e-mail: firma@vis-farm.pl

Data ostatniej aktualizacji ulotki: