Inrebic kaps. twarde(100 mg) - 120 szt.

Doustnie. Leczenie powinno być rozpoczęte, a następnie monitorowane przez lekarzy doświadczonych w stosowaniu leków przeciwnowotworowych. Przed rozpoczęciem leczenia fedratynibem, u pacjentów leczonych dotychczas ruksolitynibem, należy stopniowo zmniejszyć dawkę ruksolitynibu, a następnie zakończyć podawanie ruksolitynibu, zgodnie z ChPL ruksolitynibu. Przed rozpoczęciem leczenia fedratynibem należy oznaczyć początkowe stężenie tiaminy (witamina B1), wykonać morfologię krwi, badania czynności wątroby, oznaczyć stężenie amylazy i lipazy, azot mocznika (BUN) i stężenie kreatyniny we krwi. Następnie badania należy powtarzać okresowo podczas leczenia oraz w uzasadnionych klinicznie sytuacjach. Nie należy rozpoczynać leczenia fedratynibem u pacjentów z niedoborem tiaminy, dopóki jej stężenie nie zostanie wyrównane. Nie zaleca się rozpoczynania leczenia fedratynibem u pacjentów, u których początkowa liczba płytek krwi jest mniejsza niż 50 x 10⁹/l oraz bezwzględna liczba neutrofili (ANC) jest mniejsza niż 1,0 x 10⁹/l. Zaleca się profilaktyczne stosowanie leków przeciwwymiotnych zgodnie z lokalną praktyką przez pierwsze 8 tyg. leczenia i kontynuowanie ich stosowania zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Zalecana dawka fedratynibu wynosi 400 mg raz na dobę. Leczenie może być kontynuowane tak długo, jak długo pacjenci odnoszą korzyści kliniczne. W przypadku wystąpienia objawów toksyczności hematologicznej lub niehematologicznej należy rozważyć zmianę dawkowania (opis poniżej). Leczenie fedratynibem należy zakończyć, jeśli pacjent nie toleruje dawki 200 mg na dobę. W przypadku pominięcia dawki, następna zaplanowana dawka powinna zostać przyjęta następnego dnia. Nie należy przyjmować dodatkowych kapsułek w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Zmiany dawkowania. Zwiększanie stężenia tiaminy. Przed rozpoczęciem oraz w trakcie leczenia należy wyrównać niedobór tiaminy, jeżeli jej stężenie jest zbyt małe. Podczas leczenia wszyscy pacjenci powinni profilaktycznie otrzymywać doustnie tiaminę w dawce 100 mg na dobę i powinni mieć oznaczone stężenie tiaminy. Zmiany dawkowania podczas jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A4. Jeżeli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów CYP3A4, należy zmniejszyć dawkę fedratynibu do 200 mg. Należy uważnie monitorować bezpieczeństwo pacjentów (np. co najmniej raz w tygodniu). W przypadku przerwania jednoczesnego podawania silnego inhibitora CYP3A4, dawkę fedratynibu należy zwiększyć do 300 mg raz na dobę w ciągu pierwszych 2 tyg. po przerwaniu leczenia inhibitorem CYP3A4, a następnie do 400 mg raz na dobę, w zależności od tolerancji. W razie potrzeby należy dokonać dodatkowych zmian dawkowania w oparciu o wyniki monitorowania bezpieczeństwa stosowania i skuteczności fedratynibu.Ponowne zwiększanie dawki. Jeżeli działanie niepożądane spowodowane przez fedratynib, które było powodem zmniejszenia dawki, jest skutecznie kontrolowane i objawy toksyczności ustąpią na co najmniej 28 dni, dawka może zostać ponownie zwiększona o jeden poziom dawkowania na miesiąc, do osiągnięcia dawki początkowej. Ponowne zwiększanie dawki nie jest zalecane, jeżeli zmniejszenie dawki było spowodowane objawami toksyczności niehematologicznej stopnia 4., zwiększeniem aktywności AlAT, AspAT lub stężenia bilirubiny całkowitej stopnia ≥3. albo nawrotem objawów toksyczności hematologicznej stopnia 4. Zmniejszenie dawki w przypadku toksyczności hematologicznej. Małopłytkowość stopnia 3. z aktywnym krwawieniem (liczba płytek krwi <50 x 10^{9/l) lub małopłytkowość stopnia 4. (liczba płytek krwi <25 x 109/l) - przerwać stosowanie fedratynibu do czasu ustąpienia objawów do stopnia ≤2. (liczba płytek krwi <75 x 109/l) lub uzyskania wartości początkowych; wznowić stosowanie w dawce dobowej mniejszej o 100 mg od ostatniej stosowanej dawki. Neutropenia stopnia 4. (ANC <0 ,5 x 109/l) - przerywać stosowanie fedratynibu do czasu ustąpienia objawów do stopnia ≤2. (ANC < 1,5 x 109/l) lub uzyskania wartości początkowych; wznowić w dawce dobowej mniejszej o 100 mg od ostatniej stosowanej dawki; zgodnie z decyzją lekarza można zastosować czynniki wzrostu kolonii granulocytów. Niedokrwistość stopnia 3. i wyższego, wskazana transfuzja (stężenie hemoglobiny <8 ,0 g l) - przerwać stosowanie fedratynibu, do czasu ustąpienia objawów do stopnia ≤2. (stężenie hemoglobiny ≤10,0 g l) lub uzyskania wartości początkowych; wznowić stosowanie w dawce dobowej mniejszej o 100 mg od ostatniej stosowanej dawki. Nawrót objawów toksyczności hematologicznej stopnia 4. - zakończyć stosowanie fedratynibu zgodnie z decyzją lekarza. Zmniejszenie dawki w przypadku toksyczności niehematologicznej. Nudności, wymioty lub biegunka stopnia ≥3., nieodpowiadająca na leczenie wspomagające w ciągu 48 h - przerwać stosowanie fedratynibu do czasu ustąpienia objawów do stopnia ≤1. lub uzyskania wartości początkowych; wznowić stosowanie w dawce dobowej mniejszej o 100 mg od ostatniej stosowanej dawki. Objawy toksyczności stopnia ≥3. związane z aktywnością AlAT/AspAT (>5,0 do 20,0 x GGN) lub stężeniem bilirubiny (>3,0 do 10,0 GGN) - przerwać stosowanie fedratynibu do czasu ustąpienia objawów do ≤stopnia 1. (AspAT/AlAT [>GGN - 3,0 x GGN] lub bilirubina [>GGN - 1,5 x GGN]) lub do czasu uzyskania wartości początkowej; wznowić stosowanie w dawce dobowej mniejszej o 100 mg od ostatniej stosowanej dawki. Monitorować aktywność AlAT, AspAT i stężenie bilirubiny (całkowitą i bezpośrednią) co 2 tyg. przez co najmniej 3 mies. po zmniejszeniu dawki; w przypadku ponownego wystąpienia objawów toksyczności stopnia 3. lub wyższego, zakończyć leczenie fedratynibem. Aktywność amylazy i (lub) lipazy stopnia ≥3. (>2,0 do 5,0 x GGN) - przerwać stosowanie fedratynibu do czasu ustąpienia objawów do stopnia 1. (>GGN - 1,5 x GGN) lub do czasu uzyskania wartości początkowych; wznowić stosowanie fedratynibu w dawce dobowej mniejszej o 100 mg od ostatniej stosowanej dawki; monitorować aktywność amylazy i (lub) lipazy co 2 tyg. przez co najmniej 3 mies. po zmniejszeniu dawki; w przypadku ponownego wystąpienia objawów toksyczności stopnia 3. lub wyższego, zakończyć leczenie fedratynibem. Stopień ≥3. innych objawów toksyczności niehematologicznych - przerwać stosowanie fedratynibu do czasu ustąpienia objawów do stopnia ≤1. lub uzyskania wartości jak w punkcie wyjściowym; ponownie rozpocząć stosowanie fedratynibu w dawce dobowej o 100 mg mniejszej od ostatniej stosowanej dawki. Wyrównywanie niedoboru tiaminy i leczenie encefalopatii Wernickego. Zakres normalny stężeń tiaminy może różnić się w zależności od metody oznaczenia stosowanej przez dane laboratorium. Dla stężeń tiaminy Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CCr 15-29 ml/min wg wzoru Cockcrofta-Gaulta), dawka powinna zostać zmniejszona do 200 mg. Nie zaleca się modyfikacji dawki początkowej u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (CCr 30-89 ml/min). Ze względu na potencjalny wzrost ekspozycji, pacjenci z wcześniej występującym umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek, mogą wymagać co najmniej cotygodniowego monitorowania bezpieczeństwa i w razie konieczności zmian dawkowania w oparciu o działania niepożądane. Zmiana dawki początkowej nie jest konieczna u pacjentów z łagodnymi, umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby wg klasyfikacji Childa-Pugha. U pacjentów w podeszłym wieku (>65 lat) nie jest wymagane dostosowywanie dawki. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku u dzieci i młodzieży w wieku do 18 lat. Sposób podania. Nie należy otwierać, łamać ani żuć kapsułek. Kapsułki należy połykać w całości, najlepiej z wodą. Można je przyjmować z posiłkiem lub bez. Przyjmowanie z posiłkiem o dużej zawartości tłuszczu może zmniejszyć częstość występowania nudności i wymiotów, dlatego zaleca się przyjmowanie z posiłkiem.}