Epivir roztw. doustny(10 mg/ml) - but. 240 ml

Opakowanie

but. 240 ml

Producent

ViiV Healthcare UK

Opis

produkt wydawany z apteki na podstawie recepty zastrzeżonej

Refundowany

Nie

Rodzaj

roztw. doustny

Dawkowanie

Doustnie. Leczenie powinno być rozpoczynane przez lekarzy doświadczonych w leczeniu zakażenia HIV. Pacjenci, u których zmienia się leczenie lamiwudyną w postaci tabletek na leczenie lamiwudyną w postaci roztworu doustnego, powinni stosować się do zaleceń dotyczących dawkowania właściwych dla danej postaci farmaceutycznej. Dorośli, młodzież i dzieci (o mc. ≥25 kg): 300 mg na dobę, tj. 150 mg 2 razy na dobę lub 300 mg raz na dobę. Dzieci (o mc. <25 kg).<> Dzieci w wieku od 3 miesięcy do 1 roku: 5 mg/kg 2 razy na dobę, jeśli schemat dawkowania 2 razy na dobę nie jest odpowiedni, można rozważyć dawkowanie raz na dobę (10 mg/kg mc. na dobę) - dane dotyczące schematu dawkowania raz na dobę są bardzo ograniczone w tej populacji; dzieci w wieku od 1 roku: 5 mg/kg mc. 2 razy na dobę lub 10 mg/kg mc. raz na dobę. U dzieci o mc. co najmniej 14 kg można zastosować lek w postaci tabletek - mc. od 14 kg do <20 kg: 150 mg na dobę, tj. 75 mg 2 razy na dobę lub 150 mg raz na dobę; mc. ≥20 kg do <25 kg: 225 mg na dobę, np. 75 mg rano i 150 mg wieczorem lub 225 mg raz na dobę. Ponieważ nie można zapewnić odpowiedniego dawkowania u dzieci od 3 mż. z zastosowaniem tabletek bez kreski dzielącej, zalecane jest zastosowanie leku w postaci tabletek z kreską dzielącą o mocy 150 mg i postępowanie zgodnie z zaleconym dawkowaniem. Dostępne dane są ograniczone i nie są wystarczające do podania specjalnych zaleceń dotyczących dawkowania dla dzieci w wieku <3 miesięcy. Zmiana schematu dawkowania. Pacjenci zmieniający dawkowanie ze schematu 2 razy na dobę na dawkowanie raz na dobę powinni przyjąć dawkę zalecaną raz na dobę (jak opisano powyżej) po około 12 h od przyjęcia ostatniej dawki wg schematu 2 razy na dobę, a następnie kontynuować dawkowanie raz na dobę (jak opisano powyżej) w przybliżeniu co 24 h. W razie powrotu do dawkowania 2 razy na dobę, pacjenci powinni przyjąć zalecaną wg schematu 2 razy na dobę po około 24 h od ostatniej dawki przyjętej wg schematu raz na dobę. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku należy zachować ostrożność, ze względu na zmiany związane z wiekiem, takie jak pogorszenie czynności nerek oraz zmiany parametrów hematologicznych. Nie jest konieczna zmiana dawkowania u pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim zaburzeniem czynności wątroby, chyba że wystąpi niewydolność nerek. Zaburzenie czynności nerek. Zaleca się zmniejszenie dawki leku w zależności od klirensu kreatyniny (CCr); u pacjentów z CCr <30 ml in wymagane są dawki <150 mg, dlatego zaleca się stosowanie w tej grupie roztworu doustnego. Dorośli, młodzież i dzieci (o mc. ≥25 kg) - CCr (ml/min) ≥50: pierwsza dawka 300 mg, dawka podtrzymująca 300 mg raz na dobę lub pierwsza dawka 150 mg, dawka podtrzymująca 150 mg 2 razy na dobę; CCr 30 do <50: pierwsza dawka 150 mg, dawka podtrzymująca 150 mg raz na dobę; CCr 15 do <30: pierwsza dawka 150 mg, dawka podtrzymująca 100 mg raz na dobę; CCr 5 do <15: pierwsza dawka 150 mg, dawka podtrzymująca 50 mg raz na dobę; CCr <5: pierwsza dawka 50 mg, dawka podtrzymująca 25 mg raz na dobę. Lek w postaci roztworu doustnego 10 mg l może być najbardziej odpowiedni do podawania zalecanych dawek u dzieci z zaburzeniami czynności nerek w wieku co najmniej 3 miesięcy i o mc. mniejszej niż 25 kg. Dzieci w wieku od 3 mż. i o mc.<25 kg <>- CCr ≥50: pierwsza dawka 10 mg/kg mc., dawka podtrzymująca 10 mg/kg mc. raz na dobę lub pierwsza dawka 5 mg/kg mc., dawka podtrzymująca 4 mg/kg mc. 2 raz na dobę; CCr 30 do <50: pierwsza dawka 5 mg g mc., dawka podtrzymująca 5 mg g mc. raz na dobę; CCr 15 do <30: pierwsza dawka 5 mg g mc., dawka podtrzymująca 3,3 mg g mc. raz na dobę; CCr 5 do <15: pierwsza dawka 5 mg g mc., dawka podtrzymująca 1,6 mg g mc. raz na dobę; CCr <5: pierwsza dawka 1,6 mg g mc., dawka podtrzymująca 0,9 mg g mc. raz na dobę. Sposób podania. Lek może być przyjmowany z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. W celu zapewnienia podania pełnej dawki, tabletki najlepiej należy połykać w całości (nierozkruszone). Tabletki 150 mg posiadają kreskę dzielącą umożliwiającą podział leku na równe dawki. Lek jest dostępny także w postaci roztworu doustnego do stosowania u dzieci w wieku od 3 mż. i o mc. <14 kg oraz u pacjentów, którzy nie mogą przełykać tabletek. Ewentualnie, jeśli pacjent nie jest w stanie połykać całych tabletek, można je rozkruszyć i dodać do niewielkiej ilości półpłynnego pokarmu lub płynu a następnie podać całą porcję bezpośrednio po przygotowaniu.< iv>

Zastosowanie

Preparat jest wskazany jako część skojarzonego leczenia przeciwretrowirusowego w leczeniu zakażeń HIV u dorosłych i dzieci.

Treść ulotki

1. Co to jest Epivir i w jakim celu się go stosuje

Epivir jest stosowany w leczeniu zakażeń ludzkim wirusem upośledzenia odporności (HIV)
u dorosłych i dzieci.

Substancją czynną leku Epivir jest lamiwudyna. Epivir jest rodzajem leku znanego jako lek
przeciwretrowirusowy. Należy on do grupy leków nazywanych nukleozydowymi inhibitorami
odwrotnej transkryptazy (NRTI).

Epivir nie powoduje wyleczenia z zakażenia HIV; zmniejsza on liczbę wirusów oraz utrzymuje ją na
niskim poziomie. Zwiększa on także liczbę komórek CD4 we krwi. Komórki CD4 to rodzaj białych
krwinek, które pełnią istotną rolę, wspomagając zwalczanie zakażeń przez organizm.

Nie wszyscy pacjenci reagują na leczenie lekiem Epivir w ten sam sposób. Skuteczność leczenia
będzie kontrolowana przez lekarza prowadzącego.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Epivir

Kiedy nie stosować leku Epivir

• jeśli pacjent ma uczulenie na lamiwudynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
  (wymienionych w punkcie 6).

  Należy skonsultować się zlekarzem prowadzącym, jeśli pacjent przypuszcza, że dotyczą go
  opisane powyżej okoliczności.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Epivir
Niektórzy pacjenci stosujący Epivir lub inne skojarzone leczenie przeciw HIV są bardziej narażeni na
wystąpienie ciężkich działań niepożądanych. Pacjent powinien wiedzieć o tym dodatkowym ryzyku:
• jeśli kiedykolwiek w przeszłości u pacjenta występowały choroby wątroby, w tym zapalenie
  wątroby typu B lub C (jeśli pacjent ma zapalenie wątroby typu B, nie powinien przerywać
  stosowania leku Epivir bez zalecenia lekarza, ponieważ może nastąpić nawrót zapalenia
  wątroby),
• jeśli pacjent ma dużą nadwagę (szczególnie w przypadku kobiet),
jeśli pacjent ma chorobę nerek, dawka leku może być zmieniona.
  Należy poinformować lekarza, jeśli którekolwiek z powyższych okoliczności dotyczą
  pacjenta. Lekarz może w trakcie leczenia zalecić wykonanie dodatkowych badań kontrolnych,
  w tym badania krwi. Więcej informacji patrz punkt 4.

Zwracanie uwagi na ważne objawy
U niektórych pacjentów przyjmujących leki stosowane w zakażeniu HIV mogą wystąpić inne
powikłania, które mogą być ciężkie. Pacjent powinien zapoznać się z informacjami o ważnych
oznakach i objawach, na które powinien zwrócić uwagę podczas stosowania leku Epivir.

  Należy przeczytać informację ‘Inne działania niepożądane skojarzonego leczenia zakażeń
  HIV’ zawartą w punkcie 4 tej ulotki.

Stosowanie innych leków
Należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich lekach obecnie przyjmowanych

lub przyjmowanych ostatnio, w tym lekach pochodzenia roślinnego oraz innych lekach kupionych
bez recepty.

Jeśli pacjent rozpoczyna stosowanie nowego leku podczas stosowania leku Epivir, należy pamiętać,
aby poinformować o tym lekarza lub farmaceutę.

Następujących leków nie należy stosować z lekiem Epivir:

• leki (zwykle w postaci płynnej) zawierające sorbitol lub inne alkohole cukrowe (takie jak
  ksylitol, mannitol, laktytol lub maltytol), jeśli są stosowane długotrwale,
• inne leki zawierające lamiwudynę (stosowana w leczeniu zakażeń HIV lub wirusowego
  zapalenia wątroby typu B),
• emtrycytabina (stosowana w leczeniu zakażeń HIV),
• duże dawki ko-trymoksazolu stosowanego jako antybiotyk,
• kladrybina stosowana w leczeniu białaczki włochatokomórkowej.

Należy poinformować lekarza prowadzącego, jeśli pacjent jest leczony którymkolwiek z tych
  leków.

Ciąża
Jeśli pacjentka jest w ciąży, zajdzie w ciążę lub planuje zajść w ciążę, powinna skontaktować się z
lekarzem prowadzącym w celu omówienia korzyści i zagrożeń dla niej i dla dziecka, wynikających
ze stosowania leku Epivir podczas ciąży.

Epivir i podobne leki mogą powodować działania niepożądane u nienarodzonych dzieci. Jeśli
pacjentka przyjmowała lek Epivir w czasie ciąży, lekarz może zlecić regularne badania krwi oraz inne
badania diagnostyczne w celu obserwacji rozwoju dziecka. U dzieci, których matki przyjmowały w
okresie ciąży NRTI, korzyść ze zmniejszenia możliwości zakażenia HIV przeważa ryzyko związane z
wystąpieniem działań niepożądanych.

Karmienie piersią
Nie zaleca się
karmienia piersią przez kobiety zakażone wirusem HIV, ponieważ wirusa HIV można
przekazać dziecku z mlekiem matki.

Niewielka ilość składników leku Epivir może również przeniknąć do mleka matki.
Jeżeli pacjentka karmi piersią lub rozważa karmienie piersią, powinna jak najszybciej skonsultować
się z lekarzem.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Jest mało prawdopodobne, by stosowanie leku Epivir miało wpływ na zdolność prowadzenia
pojazdów i obsługiwania maszyn.

Ważne informacje o niektórych składnikach leku Epivir

Pacjenci z cukrzycą powinni wziąć pod uwagę, że każda dawka roztworu doustnego
(150 mg = 15 ml) zawiera 3 g cukru.
Epivir zawiera sacharozę. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów,
pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed rozpoczęciem przyjmowania leku Epivir.
Sacharoza może wpływać szkodliwie na zęby.

Epivir zawiera także konserwanty (parahydroksybenzoesany), które mogą powodować reakcje
alergiczne (możliwe reakcje typu późnego).

Epivir zawiera sód
Ten lek zawiera 39 mg sodu w 15 ml, co odpowiada 1,95% zalecanej maksymalnej dobowej dawki sodu
w diecie u osoby dorosłej.

3. Jak stosować Epivir

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie
wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym lub farmaceutą.
Epivir można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od niego.

Stały kontakt z lekarzem prowadzącym
Epivir pomaga opanować chorobę. Należy przyjmować go codziennie, aby zatrzymać postęp choroby.
Mogą pojawić się inne zakażenia i choroby związane z zakażeniem HIV.

   Należy pozostawać w stałym kontakcie z lekarzem prowadzącym i nie przerywać
   stosowania leku Epivir bez zalecenia lekarza prowadzącego.

Jakie dawki należy stosować

Dorośli, młodzież i dzieci o masie ciała co najmniej 25 kg:
Zwykle stosowana dawka leku Epivir to 30 ml (300 mg) na dobę
. Może być przyjmowane albo 15 ml
(150 mg) dwa razy na dobę (z przerwą około 12 godzin między przyjęciem każdej dawki) albo 30 ml
(300 mg) raz na dobę.

Dzieci w wieku od 3 miesięcy życia o masie ciała mniejszej niż 25 kg
Dawka zależy od masy ciała dziecka.
Zwykle stosowana dawka leku Epivir to 0,5 ml/kg mc.
(5 mg/kg mc.) dwa razy na dobę(z przerwą około 12 godzin między przyjęciem każdej dawki) lub
1 ml/kg mc. (10 mg/kg mc.) raz na dobę.

Dla dokładnego odmierzania dawki należy używać strzykawki dozującej do podania doustnego
dołączonej do opakowania.

1.   Zdjąć plastikową folię ze strzykawki dozującej/łącznika.
2.   Zdjąć łącznik ze strzykawki.
3.   Odkręcić zakrętkę butelki i zachować ją w bezpiecznym miejscu.
4.   Wcisnąć plastikowy łącznik do szyjki butelki, trzymając mocno butelkę.
5.   Zamocować końcówkę strzykawki do łącznika.
6.   Odwrócić butelkę do góry dnem.
7.   Wyciągnąć tłok strzykawki aż do nabrania pierwszej porcji pełnej dawki.
8.   Odwrócić butelkę i wyciągnąć strzykawkę z łącznika.
9.   Włożyć końcówkę strzykawki do ust pod policzek. Powoli naciskać tłok strzykawki,
      umożliwiając przełknięcie leku. Nie naciskać zbyt mocno, gwałtowne wlanie leku do gardła
      może spowodować zadławienie się.
10. Powtórzyć czynności od 5 do 9 w ten sam sposób, do przyjęcia pełnej dawki. Na przykład,
      jeśli dawka pacjenta wynosi 15 ml, powinien przyjąć jedną pełną i pół strzykawki leku.
11. Wyciągnąć strzykawkę z butelki i wypłukać dokładnie w czystej wodzie. Pozostawić
      do całkowitego wyschnięcia przed ponownym użyciem.
12. Zakręcić dokładnie butelkę zakrętką, pozostawiając łącznik na miejscu.

Wyrzucić roztwór doustny miesiąc po pierwszym otwarciu.

Jeśli pacjent ma chorobę nerek
, dawka leku może być zmieniona.
   Należy poinformować lekarza prowadzącego, jeśli powyższe okoliczności dotyczą pacjenta.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Epivir
Jeżeli pacjent przyjął większą niż zalecana dawkę leku Epivir, należy powiedzieć o tym lekarzowi
prowadzącemu lub farmaceucie albo skontaktować się z najbliższym oddziałem doraźnej pomocy
medycznej w celu uzyskania dalszych porad. Jeśli to możliwe, należy pokazać opakowanie leku Epivir.

Pominięcie zastosowania leku Epivir
W przypadku pominięcia dawki leku należy przyjąć ją tak szybko, jak to możliwe. Kontynuować
leczenie jak przedtem. Nie należy stosować podwójnej dawki leku w celu uzupełnienia pominiętej
dawki.

4. Możliwe działania niepożądane

Podczas leczenia zakażenia HIV mogą wystąpić zwiększenie masy ciała oraz stężenia lipidów i
glukozy we krwi. Jest to częściowo związane z polepszeniem stanu zdrowia i ze stylem życia oraz
niekiedy, w przypadku stężenia lipidów we krwi, z działaniem leków przeciw HIV. Lekarz zaleci
badania w celu wykrycia tych zmian.

Jak każdy lek, ten lek może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Podczas leczenia zakażenia HIV nie zawsze jest możliwe stwierdzenie, czy jakiś objaw niepożądany
został spowodowany przez lek Epivir, inne przyjmowane w tym samym czasie leki, czy przez zakażenie
HIV. Z tego powodu bardzo ważne jest, aby poinformować lekarza o wszelkich zmianach w stanie
zdrowia.


Oprócz wymienionych poniżej działań niepożądanych leku Epivir podczas stosowania
skojarzonego leczenia zakażenia HIV mogą wystąpić także inne objawy.

   Ważne jest, aby przeczytać informację zamieszczoną poniżej w punkcie ‘Inne możliwe
   działania niepożądane skojarzonego leczenia zakażenia HIV’.

Częste działania niepożądane
Mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów:
• ból głowy,
• nudności,
• wymioty,
• biegunka,
• ból brzucha,
• zmęczenie, osłabienie,
• gorączka (wysoka temperatura),
• ogólne złe samopoczucie,
• ból mięśni i uczucie dyskomfortu,
• bóle stawów,
• trudności w zasypianiu (bezsenność),
• kaszel,
• podrażnienie nosa lub wodnisty katar,
• wysypka,
• wypadanie włosów (łysienie).

Niezbyt częste działania niepożądane
Mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów:

Niezbyt częste działania niepożądane mogące ujawnić się w wynikach badań krwi:
• zmniejszenie liczby płytek krwi, biorących udział w procesie krzepnięcia (małopłytkowość),
• mała liczba krwinek czerwonych we krwi (niedokrwistość) lub mała liczba krwinek białych
  (neutropenia),
• zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.

Rzadkie działania niepożądane
Mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 pacjentów:
• ciężkie reakcje alergiczne powodujące obrzęk twarzy, języka lub gardła, co może być przyczyną
  trudności w połykaniu lub oddychaniu,
• zapalenie trzustki,
• rozpad tkanki mięśniowej,
• zapalenie wątroby.

Rzadkie działania niepożądane, mogące ujawnić się w wynikach badań krwi:
• zwiększenie aktywności enzymu zwanego amylazą.

Bardzo rzadkie działania niepożądane
Mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 pacjentów:
• kwasica mleczanowa (nadmiar kwasu mlekowego we krwi),
• drętwienie lub uczucie mrowienia ramion, nóg, dłoni lub stóp.

Bardzo rzadkie działania niepożądane, mogące ujawnić się w wynikach badań krwi:
• niewydolność szpiku kostnego do wytwarzania nowych krwinek czerwonych (wybiórcza
  aplazja czerwonokrwinkowa).

Jeśli u pacjenta wystąpią działania niepożądane
   Należy powiadomić lekarza prowadzącego lub farmaceutę
, jeśli nasili się którykolwiek
   z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione
   w ulotce.

Inne możliwe działania niepożądane skojarzonego leczenia zakażenia HIV
Terapia skojarzona, obejmująca stosowanie leku Epivir, może wywoływać podczas leczenia zakażenia
HIV rozwój innych schorzeń.

Mogą gwałtownie rozwinąć się dawne zakażenia
Pacjenci w zaawansowanym stadium zakażenia HIV (AIDS) mają osłabiony układ odpornościowy
i częściej u nich dochodzi do wystąpienia ciężkich zakażeń (zakażenie oportunistyczne). U pacjentów
tych wkrótce po rozpoczęciu leczenia mogą rozwinąć się wcześniejsze, utajone zakażenia, powodując
pojawienie się objawów zapalenia. Pojawienie się tych objawów wynika prawdopodobnie ze
wzmocnienia układu immunologicznego, co umożliwia zwalczanie tych zakażeń przez organizm.
Dodatkowo, oprócz zakażeń oportunistycznych, po rozpoczęciu stosowania leków w terapii zakażenia
HIV mogą wystąpić choroby autoimmunologiczne (choroby, które występują wtedy, gdy układ
odpornościowy atakuje zdrowe tkanki organizmu). Mogą one wystąpić wiele miesięcy po rozpoczęciu
leczenia. Jeśli pacjent zauważy objawy zakażenia lub inne objawy takie jak osłabienie mięśni,
osłabienie mające początek w dłoniach lub stopach i postępujące w kierunku tułowia, kołatanie serca,
drżenie lub nadpobudliwość, należy natychmiast poinformować lekarza w celu rozpoczęcia
niezbędnego leczenia.

W razie zauważenia jakichkolwiek objawów zakażenia podczas stosowania leku Epivir:
   Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem prowadzącym. Nie należy przyjmować
   innych leków stosowanych w zakażeniachbez zalecenia lekarza prowadzącego.

Mogą wystąpić schorzenia kości
U niektórych pacjentów poddanych skojarzonemu leczeniu przeciw-HIV może rozwinąć się
zaburzenie kości zwane martwicą kości. Następuje wówczas obumarcie części tkanki kostnej
spowodowane ograniczeniem dopływu krwi do kości.
Prawdopodobieństwo wystąpienia tych schorzeń jest większe u pacjentów, którzy:
• przez dłuższy czas stosują skojarzone leczenie,
• dodatkowo stosują leki przeciwzapalne zwane kortykosteroidami,
• piją alkohol,
• mają bardzo słaby układ odpornościowy,
• mają nadwagę.

Objawy martwicy kości obejmują:
•   sztywność stawów,
•   bóle (zwłaszcza w biodrze, kolanach i barkach),
•   trudności w poruszaniu się.
Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów:
   Należy powiadomić lekarza prowadzącego.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu
działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa
stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Epivir

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.

Wyrzucić roztwór doustny miesiąc po pierwszym otwarciu.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

Jeśli pacjentowi pozostał roztwór doustny Epivir, który nie jest już potrzebny, nie należy wyrzucać go
do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę jak usunąć leki,
których już się nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Epivir
Substancją czynną leku Epivir jest lamiwudyna.

Ponadto lek zawiera: cukier (sacharoza 3 g/15 ml), parahydroksybenzoesan metylu,
parahydroksybenzoesan propylu, kwas cytrynowy bezwodny, sodu cytrynian, glikol propylenowy, wodę,
sztuczne substancje smakowe i zapachowe truskawkową i bananową.

Ten lek zawiera 300 mg glikolu propylenowego w każdych 15 ml.

Jak wygląda lek Epivir i co zawiera opakowanie
Epivir roztwór doustny jest dostępny w białych butelkach z polietylenu zawierających 240 ml
roztworu. Do opakowania jest dołączona strzykawka dozująca do podania doustnego i plastikowy
łącznik do połączenia z butelką.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny


ViiV Healthcare Trading Services UK
Limited
12 Riverwalk,
Citywest Business Campus
Dublin 24,
Irlandia

Wytwórca

ViiV Healthcare BV
Van Asch van Wijckstraat 55H
3811 LP Amersfoort
Holandia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela
podmiotu odpowiedzialnego.

België/Belgique/Belgien
ViiV Healthcare srl/bv
Tél/Tel: + 32 (0)10 85 65 00

Lietuva
ViiV Healthcare BV
Tel: + 370 80000334

България
ViiV Healthcare BV
Teл.: + 359 80018205

Luxembourg/Luxemburg
ViiV Healthcare srl/bv
Belgique/Belgien
Tél/Tel: + 32 (0)10 85 65 00

Česká republika
GlaxoSmithKline s.r.o.
Tel: + 420 222 001 111
cz.info@gsk.com

Magyarország
ViiV Healthcare BV
Tel.: + 36 80088309

Danmark
GlaxoSmithKline Pharma A/S
Tlf: + 45 36 35 91 00
dk-info@gsk.com

Malta
ViiV Healthcare BV
Tel: + 356 80065004

Deutschland
ViiV Healthcare GmbH
Tel.: + 49 (0)89 203 0038-10
viiv.med.info@viivhealthcare.com

Nederland
ViiV Healthcare BV
Tel: + 31 (0)33 2081199

Eesti
ViiV Healthcare BV
Tel: + 372 8002640

Norge
GlaxoSmithKline AS
Tlf: + 47 22 70 20 00

Ελλάδα
GlaxoSmithKline Μονοπρόσωπη
A.E.B.E.
Τηλ: + 30 210 68 82 100

Österreich
GlaxoSmithKline Pharma GmbH
Tel: + 43 (0)1 97075 0
at.info@gsk.com

España
Laboratorios ViiV Healthcare, S.L.
Tel: + 34 900 923 501
es-ci@viivhealthcare.com

Polska
GSK Services Sp. z o.o.
Tel.: + 48 (0)22 576 9000

France
ViiV Healthcare SAS
Tél.: + 33 (0)1 39 17 6969
Infomed@viivhealthcare.com

Portugal
VIIVHIV HEALTHCARE, UNIPESSOAL,
LDA.
Tel: + 351 21 094 08 01
viiv.fi.pt@viivhealthcare.com

Hrvatska
ViiV Healthcare BV
Tel: +385 800787089

România
ViiV Healthcare BV
Tel: + 40 800672524

Ireland
GlaxoSmithKline (Ireland) Limited
Tel: + 353 (0)1 4955000

Slovenija
ViiV Healthcare BV
Tel: + 386 80688869

Ísland
Vistor hf.
Sími: +354 535 7000

Slovenská republika
ViiV Healthcare BV
Tel: + 421 800500589

Italia
ViiV Healthcare S.r.l.
Tel: + 39 (0)45 7741600

Suomi/Finland
GlaxoSmithKline Oy
Puh/Tel: + 358 (0)10 30 30 30

Κύπρος
ViiV Healthcare BV
Τηλ: + 357 80070017

Sverige
GlaxoSmithKline AB
Tel: + 46 (0)8 638 93 00
info.produkt@gsk.com

Latvija
ViiV Healthcare BV.
Tel: + 371 80205045

United Kingdom (Northern Ireland)
ViiV Healthcare BV
Tel: + 44 (0)800 221441
customercontactuk@gsk.com

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

Szczegółowa informacja o tym leku jest dostępna na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków
http://www.ema.europa.eu/.

Dane o lekach i suplementach diety dostarcza