Engerix B zaw. do wstrz.(10 µg/0,5 ml) - amp.-strzyk. x 0,5 ml

Domięśniowo (wyjątkowo podskórnie u pacjentów z małopłytkowością lub z zaburzeniami krzepnięcia krwi). Schematy szczepienia przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B powinny być dostosowane do lokalnych zaleceń dotyczących szczepień. Dawka 10 µg/0,5 ml przeznaczona jest do stosowania u noworodków, niemowląt, dzieci i młodzieży do 15 lat włącznie. Dawka 20 µg/ml jest przeznaczona dla osób od 16 lat. Dawkę 20 µg/ml można także zastosować u osób od 11 do 15 lat włącznie wg schematu 2-dawkowego, w przypadku gdy ryzyko zakażenia wirusem HBV podczas trwania cyklu szczepienia jest niskie i istnieje pewność, że cykl szczepienia będzie ukończony. Szczepienie podstawowe. Schemat 0, 1, 6 mies., który pozwala na uzyskanie optymalnej ochrony w 7 mies. po podaniu pierwszej dawki i indukuje wysoki poziom przeciwciał. Schemat przyspieszony: 0, 1, 2 mies., który pozwala na uzyskanie optymalnej odpowiedzi immunologicznej i zapewnia lepszą współpracę ze strony szczepionego; w celu zapewnienia długotrwałej ochrony zaleca się podanie czwartej dawki po 12 mies. od pierwszej dawki, ponieważ stężenia przeciwciał po trzeciej dawce są niższe od uzyskiwanych po podaniu szczepionki wg schematu 0, 1, 6 mies.; u niemowląt ten schemat umożliwia jednoczesne zastosowanie szczepionki przeciwko WZW typu B z innymi szczepionkami pediatrycznymi. W wyjątkowych przypadkach u dorosłych, np. przed podróżą, gdy wymagane jest szybkie przeprowadzenie szczepienia podstawowego w czasie jednego miesiąca przed wyjazdem, można podać 3 dawki szczepionki (20 µg/ml) w dniach 0, 7, 21; zaleca się podanie czwartej dawki po 12 mies. od podania dawki pierwszej. Dawka 20 µg/ml może być zastosowana u pacjentów od 11 do 15 lat włącznie wg schematu: 0, 6 mies.; w tym przypadku osoba szczepiona może nie uzyskać ochronnego poziomu przeciwciał przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu B aż do czasu po przyjęciu drugiej dawki, dlatego schemat ten można zastosować jedynie wówczas gdy ryzyko zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B podczas trwania cyklu szczepienia jest małe oraz gdy istnieje pewność, że 2-dawkowy cykl szczepienia będzie ukończony; jeżeli te warunki nie mogą być spełnione (np. pacjenci hemodializowani, osoby podróżujące w rejony endemicznego występowania WZW typu B, osoby pozostające w bliskim kontakcie z zakażonymi), należy zastosować dawkę 10 µg/0,5 ml wg schematu 3-dawkowego lub schematu przyspieszonego. Pacjenci z niewydolnością nerek, w tym u pacjenci hemodializowani (odpowiedź immunologiczna po szczepieniach przeciwko WZW typu B jest mniejsza): dzieci do 15 lat włącznie - 10 µg wg schematu 0, 1, 2 i 12 mies. lub 0, 1, 6 mies., podanie wyższej dawki antygenu może zwiększyć odpowiedź immunologiczną, należy wziąć pod uwagę wykonanie badań serologicznych po szczepieniu, może zaistnieć konieczność podania dodatkowych dawek szczepionki, aby uzyskać ochronne miano przeciwciał anty-HBs ≥10 j.m./l; dorośli i młodzież od 16 lat - 4 podwójne dawki (2 x 20 µg) wg schematu 0, 1, 2 i 6 mies. od podania pierwszej dawki, schemat szczepienia powinien być odpowiednio modyfikowany, tak aby zapewnić przeciwciała anty-HBs na poziomie ≥10 j.m./l. Przypadki stwierdzonego lub przypuszczalnego bezpośredniego narażenia na zakażenie WZW typu B (np. ukłucie skażoną igłą): szczepienie wg schematu 0, 1, 2, 12 mies.; pierwszą dawkę szczepionki można podać równocześnie z immunoglobuliną ludzką przeciw wirusowi zapalenia wątroby typu B (HBIg), wstrzyknięcia te muszą być wykonane w dwa różne miejsca. Noworodki urodzone przez matki, które są nosicielkami HBV: pierwszą dawkę szczepionki (10 µg/0,5 ml) należy podać w pierwszej dobie życia (jeśli jest dostępna immunoglobulina przeciw WZW B, należy ją podać jednocześnie z pierwszą dawką szczepionki, w celu zwiększenia skuteczności ochronnej; szczepionkę i HBIg należy podawać w różne miejsca), a kolejne dawki mogą być podawane wg dwóch różnych schematów: 0, 1, 2, 12 mies. lub według schematu 0, 1, 6 mies.; szczepienie wg pierwszego schematu pozwoli szybciej uzyskać odpowiedź immunologiczną. Szczepienie przypominające: aktualnie dostępne dane nie wskazują na konieczność zastosowania dawki przypominającej u osób ze sprawnie działającym układem immunologicznym, które prawidłowo zareagowały na pełne szczepienie podstawowe. U pacjentów z obniżoną odpornością (np. pacjentów z niewydolnością nerek, hemodializowanych, HIV dodatnich), należy zastosować dawki przypominające w celu utrzymania stężenia przeciwciał anty-HBs na poziomie ≥10 j.m./l. U tych pacjentów zaleca się wykonywanie badań serologicznych co 6-12 mies. po szczepieniu. Należy przestrzegać lokalnie obowiązujących zaleceń dotyczących szczepienia przypominającego. Sposób podania. Domięśniowo (w okolicę przednio-boczną uda u noworodków, niemowląt i młodszych dzieci lub w mięsień naramienny u dorosłych i dzieci). Wyjątkowo szczepionka może być podana podskórnie pacjentom z małopłytkowością lub z zaburzeniami krzepnięcia krwi.

Szczepionka przeznaczona jest dla osób nieuodpornionych w celu uzyskania uodpornienia przeciwko zakażeniom spowodowanym przez wszystkie znane podtypy wirusa zapalenia wątroby typu B (HBV). Grupy osób, które powinny być szczepione określają lokalne wytyczne. Należy oczekiwać, że szczepienie zapobiega także wirusowemu zapaleniu wątroby typu D, wywołanemu przez HDV, ponieważ wirusowe zapalenie wątroby typu D występuje jednocześnie z wirusowym zapaleniem wątroby typu B (WZW typu B). Dawka 10 µg/0,5 ml jest przeznaczona dla nieuodpornionych noworodków, niemowląt, dzieci i młodzieży do 15 lat włącznie.

1. Co to jest szczepionka Engerix B i w jakim celu się ją stosuje

Engerix B jest szczepionką stosowaną w celu zapobiegania wirusowemu zapaleniu wątroby typu B
(WZW typu B).

Engerix B 10 mikrogramów (dawka dla dzieci) jest wskazana do stosowania u noworodków, niemowląt,
dzieci i młodzieży w wieku do 15 lat włącznie.

U dzieci w wieku od 11 do 15 lat włącznie można również zastosować Engerix B 20 mikrogramów
(dawkę dla dorosłych) pod warunkiem, że ryzyko zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B podczas
trwania cyklu szczepienia jest niskie oraz gdy istnieje pewność, że 2-dawkowy cykl szczepienia będzie
ukończony. Jeżeli te warunki nie mogą być spełnione (np. pacjenci hemodializowani, osoby podróżujące
w rejony występowania WZW typu B, osoby pozostające w bliskim kontakcie z zakażonymi), należy
zastosować standardowe szczepienie Engerix B 10 mikrogramów (dawka dla dzieci). Szczegółowe
informacje patrz ulotka Engerix B 20 mikrogramów.

Szczepionka powoduje powstawanie w organizmie własnej odporności przez produkcję przeciwciał
przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu B.

  Wirusowe zapalenie wątroby typu B (WZW typu B): Choroba ta wywoływana jest przez wirus
  zapalenia wątroby typu B, który powoduje obrzęk zapalny wątroby. Wirus ten znajduje się
  w płynach ustrojowych takich jak krew, nasienie, wydzielina pochwy, ślina (plwocina) osoby
  zakażonej. Choroba może przebiegać bezobjawowo przez okres 6 tygodni do 6 miesięcy od
  zakażenia. Niektórzy zakażeni nie mają żadnych objawów lub mogą mieć lekkie objawy
  grypopodobne. Zazwyczaj zakażeni odczuwają ogólne rozbicie i zmęczenie. Mogą mieć nudności,
  wymioty, ciemny kolor moczu, bladą twarz, zażółconą skórę i (lub) twardówki (białka oczu) oraz
  inne objawy, które prawdopodobnie będą wymagały leczenia szpitalnego.

  Większość dorosłych w pełni powraca do zdrowia, ale niektóre osoby, szczególnie dzieci, pomimo
  braku objawów choroby, pozostają zakażone. Osoby te są nosicielami wirusa zapalenia wątroby
  typu B. Nosiciele wirusa mogą zakażać inne osoby ze swojego otoczenia i są narażeni na poważne
  choroby wątroby takie jak marskość wątroby i rak wątroby.

Szczepienie jest najlepszym sposobem zapobiegania chorobie. Żaden ze składników szczepionki nie
jest zakaźny.
2. Informacje ważne przed zastosowaniem szczepionki Engerix B

Kiedy nie stosować szczepionki Engerix B

• jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników tej
  szczepionki (wymienionych w punkcie 6). Wśród objawów uczulenia należy wymienić
  swędzącą wysypkę skórną, trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy lub języka;
• jeśli u pacjenta występuje wysoka gorączka (temperatura ciała powyżej 38,0°C). Łagodna
  infekcja, jak np. przeziębienie, nie powinna być przeciwwskazaniem do szczepienia, ale należy
  powiedzieć o tym lekarzowi.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta:
• kiedykolwiek przedtem wystąpiły problemy zdrowotne po szczepieniach, szczególnie przeciw
  wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (w tym reakcje uczuleniowe);
• zdarzają się problemy z krwawieniami lub łatwo dochodzi do powstawania siniaków.

Po lub nawet przed podaniem każdej szczepionki w postaci zastrzyku może dojść do omdlenia (szczególnie
u nastolatków). W związku z tym należy poinformować lekarza lub pielęgniarkę, jeżeli u dziecka kiedyś
wystąpiło omdlenie podczas podawania zastrzyku.

Stosowanie szczepionki Engerix B u pacjentów z przewlekłą chorobą wątroby lub obniżoną
odpornością:
Pacjenci z przewlekłą chorobą wątroby, nosiciele wirusa zapalenia wątroby typu C, mogą być szczepieni
przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.
Engerix B może być także stosowany u osób z obniżoną odpornością, w tym zakażonych wirusem HIV
oraz z niewydolnością nerek, w tym hemodializowanych. Należy wziąć pod uwagę, że mogą one nie
wytworzyć wystarczającej ochrony po pełnym cyklu szczepienia i mogą wymagać podania dodatkowych
dawek szczepionki.

Zaobserwowano także, że szereg czynników może wpływać na obniżenie skuteczności szczepienia
przeciw WZW typu B. Należą do nich: płeć męska, otyłość, palenie papierosów, droga podania
szczepionki oraz niektóre choroby przewlekłe.
W takich przypadkach może również zaistnieć konieczność podania dodatkowych dawek szczepionki.

We wszystkich tych przypadkach lekarz zadecyduje o ewentualnej konieczności przeprowadzenia
dodatkowych badań krwi oraz właściwym terminie i sposobie przeprowadzenia szczepienia.

Podobnie jak w przypadku innych szczepionek, możliwe jest, że nie wszyscy szczepieni uzyskają ochronną
odpowiedź immunologiczną.

Szczepionka Engerix B a inne leki
Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach oraz szczepieniach.

Engerix B może być podany równocześnie ze szczepionkami przeciwko gruźlicy, Haemophilus influenzae
typ b (Hib), wirusowemu zapaleniu wątroby typu A, polio, odrze, śwince, różyczce, błonicy, tężcowi
i krztuścowi, jednakże miejsca szczepienia muszą być różne.

Równoczesne podanie, w różne miejsca ciała, szczepionki Engerix B i standardowej dawki
immunoglobuliny przeciw wirusowi zapalenia wątroby typu B nie wpływa na poziom wytworzonych
przeciwciał.

Szczepionka Engerix B może być podana jednocześnie ze szczepionką przeciw wirusowi brodawczaka
ludzkiego (Human Papillomavirus – HPV). Jednoczesne podanie szczepionki Engerix B ze szczepionką
Cervarix (szczepionka przeciw HPV) nie wykazało klinicznie istotnego wpływu na wytwarzanie
przeciwciał przeciw antygenom wirusa HPV.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność

Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub karmienia piersią należy poradzić się
lekarza.
Wpływ podania szczepionki na rozwój płodu nie był oceniany. Uważa się, że podobnie jak inne
inaktywowane szczepionki wirusowe, Engerix B nie stanowi istotnego ryzyka dla płodu.
Engerix B można podać ciężarnej kobiecie jedynie w przypadku, gdy istnieją wyraźne wskazania do
uodpornienia, a korzyści dla matki przeważają nad możliwym ryzykiem dla płodu.

W badaniach klinicznych nie badano wpływu szczepionki Engerix B podawanej matkom na dzieci
karmione piersią. Brak jest także informacji dotyczących wydzielania z mlekiem antygenu wirusa
zapalenia wątroby typu B zawartego w szczepionce. Nie zostało ustalone przeciwwskazanie do
szczepienia matek karmiących piersią.

Lekarz powinien omówić korzyści i ewentualne zagrożenia związane ze szczepieniem szczepionką
Engerix B podczas ciąży i karmienia piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Jest mało prawdopodobne, aby szczepionka Engerix B wywierała istotny wpływ na zdolność
prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn. Jednakże, jeśli pacjent czuje się źle, nie powinien
prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Inne informacje
Z powodu długiego okresu inkubacji wirusowego zapalenia wątroby typu B, może się zdarzyć, że podanie
szczepionki nastąpi w okresie wylęgania choroby. W takich przypadkach szczepionka może nie zapobiec
rozwojowi zakażenia.

Podanie szczepionki Engerix B nie zapobiega zakażeniom wątroby wywoływanym przez inne czynniki
chorobotwórcze.

Ta szczepionka zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy szczepionkę uznaje się za
„wolną od sodu“.
3. Jak stosować szczepionkę Engerix B

Szczepionkę Engerix B należy wstrzyknąć domięśniowo w górną część ramienia u dzieci i młodzieży
lub w udo u noworodków, niemowląt i młodszych dzieci.

Nie należy podawać szczepionki Engerix B w mięsień pośladka lub śródskórnie, ponieważ można nie
uzyskać wystarczającej ochrony.

Wyjątkowo u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia ze względu na ryzyko krwawienia po podaniu
domięśniowym dopuszcza się podskórne podanie szczepionki.

Szczepionki w żadnym przypadku nie wolno podawać dożylnie.

Zaleca się schematy szczepienia podstawowego podane poniżej:

Schemat 3-dawkowy (0, 1, 6 miesięcy) powoduje wolniejsze uzyskanie optymalnej odpowiedzi
immunologicznej, ale zapewnia uzyskanie wyższego poziomu przeciwciał przeciwko wirusowi zapalenia
wątroby typu B.

• Pierwsza dawka: w dowolnym terminie
• Druga dawka:    1 miesiąc później
• Trzecia dawka:   6 miesięcy od pierwszej dawki

Schemat przyspieszony, gdy podaje się dawki według schematu 0, 1, 2 miesiące, pozwala na szybkie
uzyskanie optymalnej odpowiedzi immunologicznej i zapewnia lepszą współpracę ze strony
szczepionego. Zaleca się podanie czwartej dawki po 12 miesiącach od podania pierwszej dawki.

• Pierwsza dawka: w dowolnym terminie
• Druga dawka:     1 miesiąc później
• Trzecia dawka:    2 miesiące od pierwszej dawki
• Czwarta dawka:  12 miesięcy od pierwszej dawki

U dzieci w wieku od 11 do 15 lat włącznie możliwe jest także zastosowanie Engerix B 20 mikrogramów
(dawki dla dorosłych) według 2-dawkowego schematu szczepienia (0, 6 miesięcy) pod warunkiem, że
ryzyko zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B podczas trwania cyklu szczepienia jest niskie oraz
gdy istnieje pewność, że cykl szczepienia będzie ukończony. Szczegółowe informacje patrz ulotka
Engerix B 20 mikrogramów.

Należy upewnić się, że przyjęto pełne szczepienie złożone z trzech lub czterech dawek szczepionki.
W przypadku nie otrzymania wszystkich dawek, osoba szczepiona może nie być w pełni chroniona
przed zachorowaniem.

Lekarz powinien poinformować o ewentualnej potrzebie zastosowania dodatkowych dawek oraz o
dawkach przypominających.

Jeżeli kolejna dawka szczepionki nie została przyjęta w wyznaczonym terminie, to należy koniecznie
porozmawiać z lekarzem, aby umówić kolejną wizytę.
4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, szczepionka Engerix B może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego
one wystąpią.

Odnotowywano następujące działania niepożądane po szczepieniu:

♦ Bardzo często (mogą wystąpić w 1 przypadku na 10 dawek szczepionki lub częściej):
   • ból głowy
   • ból i zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia, uczucie zmęczenia
   • drażliwość

♦ Często (rzadziej niż w 1 przypadku na 10 dawek szczepionki):
   • senność
   • nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha
   • zmniejszenie łaknienia
   • gorączka (37,5°C lub wyższa), złe samopoczucie, obrzęk w miejscu wstrzyknięcia, inne reakcje
      w miejscu wstrzyknięcia (takie jak stwardnienie)

♦ Niezbyt często (rzadziej niż w 1 przypadku na 100 dawek szczepionki):
   • zawroty głowy
   • ból mięśni
   • objawy grypopodobne

♦ Rzadko (rzadziej niż w 1 przypadku na 1000 dawek szczepionki):
   • uogólnione powiększenie węzłów chłonnych
   • parestezje (uczucie mrowienia)
   • pokrzywka, świąd, wysypka
   • ból stawów

♦ Bardzo rzadko (rzadziej niż w 1 przypadku na 10 000 dawek szczepionki):
  Działania niepożądane odnotowywane po wprowadzeniu szczepionki do obrotu:
   • małopłytkowość (krwawienia lub łatwiejsze niż zwykle powstawanie siniaków spowodowane
     spadkiem liczby płytek krwi)
   • zapalenie mózgu, encefalopatia, drgawki, porażenia, zapalenie nerwów, neuropatie, osłabienie
      czucia
   • rumień wielopostaciowy, obrzęk naczynioruchowy, liszaj płaski (choroby skóry i tkanki
      podskórnej)
   • zapalenie stawów, osłabienie mięśni
   • zapalenie opon mózgowych
   • zapalenie naczyń krwionośnych, obniżenie ciśnienia tętniczego krwi
   • u bardzo niedojrzałych wcześniaków (urodzonych przed lub w 28. tygodniu ciąży) w ciągu 2-3
      dni po szczepieniu mogą wystąpić dłuższe niż normalnie odstępy pomiędzy oddechami
   • reakcje alergiczne w tym reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne oraz podobne do choroby
      posurowiczej. Mogą wystąpić jako miejscowa lub uogólniona wysypka (która może być
      swędząca lub pęcherzykowa), obrzęk powiek i twarzy, trudności w oddychaniu lub połykaniu,
      nagły spadek ciśnienia tętniczego krwi lub utrata przytomności. Wymienione reakcje mogą
      pojawić się jeszcze przed wyjściem z gabinetu lekarskiego. W każdym przypadku należy
      uzyskać natychmiastową pomoc lekarską.

Jeżeli opisane powyżej zdarzenia nie ustąpią lub wręcz nasilą się, należy powiadomić o tym lekarza.

W przypadku wystąpienia innych objawów niepożądanych, niewymienionych w tej ulotce, należy
poinformować o nich lekarza.

Nie należy niepokoić się tą listą możliwych działań niepożądanych. Możliwe, że nie wystąpią żadne
działania niepożądane po szczepieniu.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: 22 49 21 301
Faks: 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
5. Jak przechowywać szczepionkę Engerix B

Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C).
Nie zamrażać.

Szczepionkę należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Szczepionkę przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Nie stosować tej szczepionki po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po
„EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Skrót „Lot” oznacza numer serii produktu.
6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera szczepionka Engerix B

- Substancją czynną szczepionki Engerix B jest:

  Antygen powierzchniowy wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg)¹ 10 mikrogramów

  adsorbowany na wodorotlenku glinu, uwodnionym ogółem: 0,25 miligrama Al^{3+
  1}uzyskiwany z hodowli komórek drożdży (Saccharomyces cerevisiae) z wykorzystaniem
  technologii rekombinacji DNA

− Pozostałe składniki to: sodu chlorek, disodu fosforan dwuwodny,
   sodu diwodorofosforan dwuwodny, woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda szczepionka Engerix B i co zawiera opakowanie

Engerix B (dawka 10 mikrogramów w 0,5 ml) jest zawiesiną do wstrzykiwań w fiolce lub
ampułko-strzykawce.

Dostępne opakowania:
   • 1-dawkowe ampułko-strzykawki po 1, 10 lub 25 szt.,
   • 1-dawkowe fiolki po 1, 10 lub 100 szt. ze strzykawką lub bez strzykawki.

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

GlaxoSmithKline Biologicals S.A.
rue de l’Institut 89
1330 Rixensart, Belgia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela
podmiotu odpowiedzialnego:

GSK Services Sp. z o.o.
ul. Rzymowskiego 53
02-697 Warszawa
tel. (22) 576-90-00

Data ostatniej aktualizacji ulotki:kwiecień 2023


-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

W trakcie przechowywania może powstać biały osad i przezroczysty bezbarwny płyn powyżej.

Bezpośrednio przed podaniem szczepionką należy energicznie wstrząsnąć w celu uzyskania lekko
mętnej zawiesiny oraz obejrzeć szczepionkę pod kątem ewentualnej obecności cząstek i (lub) zmian
w wyglądzie. W przypadku stwierdzenia którejkolwiek z tych nieprawidłowości, szczepionki nie
należy podawać.

Instrukcje dotyczące ampułko-strzykawki

Należy trzymać ampułko-strzykawkę za korpus, a nie za tłok.

Należy odkręcić nasadkę ampułko-strzykawki poprzez przekręcenie
jej w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara.

Należy przymocować igłę do ampułko-strzykawki poprzez
przyłączenie nasadki igły do adaptera Luer Lock (ang. Luer Lock
Adaptor, LLA) i obrócenie jej ćwierć obrotu w kierunku zgodnym
z ruchem wskazówek zegara, do chwili aż poczuje się zablokowanie
igły.
Nie wolno wyciągać tłoka z korpusu ampułko-strzykawki. Jeśli tak
się stanie, nie należy podawać szczepionki.

Usuwanie
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny
z lokalnymi przepisami.