Dilzem retard tabl. o przedł. uwalnianiu(120 mg) - 30 szt.

Doustnie. Leczenie należy rozpoczynać od małych dawek w celu ustalenia indywidualnej dawki dobowej. Dorośli. Choroba niedokrwienna serca: 180 mg na dobę (1 tabl. 90 mg 2 razy na dobę) lub 240 mg na dobę (1 tabl. 120 mg retard 2 razy na dobę). W razie konieczności, dawkę można stopniowo zwiększać do 360 mg na dobę. W przypadku długotrwałego leczenia z zadawalającym efektem klinicznym, zaleca się sprawdzanie, co 2-3 miesiące, czy możliwe jest zmniejszenie dawki leku. Nadciśnienie tętnicze: 180 mg na dobę (1 tabl. 90 mg 2 razy na dobę) lub 240 mg na dobę (1 tabl. 120 mg retard 2 razy na dobę). W razie konieczności, dawkę można stopniowo zwiększać do 360 mg na dobę. W przypadku wystąpienia zadowalającego efektu hipotensyjnego wskazane jest rozważenie zmniejszenia dawki. Szczególne grupy pacjentów. Preparat musi być ostrożnie stosowany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, nerek oraz u pacjentów w podeszłym wieku. Brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania u dzieci. Sposób podania. Tabletki należy przyjmować przed posiłkami, bez rozgryzania, popijając wystarczającą ilością płynu (np. jedną szklanką). Leczenie jest z reguły długotrwałe. Przerwanie leczenia lub zmiana w dawkowaniu leku powinna odbywać się wyłącznie na zlecenie lekarza. Lek należy odstawiać powoli, zmniejszając kolejne przyjmowane dawki, szczególnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca.

Choroba niedokrwienna serca pod postacią: dusznicy bolesnej stabilnej, dusznicy bolesnej niestabilnej, dusznicy bolesnej naczynioskurczowej (postać Prinzmetala). Nadciśnienie tętnicze.

1. Co to jest lek Dilzem 120 retard i w jakim celu się go stosuje

Dilzem 120 retard należy do grupy leków nazywanych antagonistami wapnia. Leki te wywierają
działanie na mięśnie gładkie naczyń, mają też silny wpływ na mięsień sercowy. Lek Dilzem 120 retard
jest wskazany w leczeniu:
• choroby niedokrwiennej serca pod postacią:
  - dusznicy bolesnej stabilnej
  - dusznicy bolesnej niestabilnej
  - dusznicy bolesnej naczynioskurczowej (postać Prinzmetala)
• nadciśnienia tętniczego

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Dilzem 120 retard

Kiedy nie stosować leku Dilzem 120 retard
- jeśli pacjent ma uczulenie na diltiazemu chlorowodorek lub którykolwiek z pozostałych
  składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);
- u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego, z wyjątkiem osób z wszczepionym
  czynnym stymulatorem komorowym;
- u pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia, z wyjątkiem osób
  z wszczepionym czynnym stymulatorem komorowym;
- u pacjentów z ciężką bradykardią (mniej niż 40 uderzeń serca na minutę);
- u pacjentów z niewydolnością lewej komory serca z zastojem płucnym;
- u pacjentów przyjmujących jednocześnie dantrolen we wlewie dożylnym;
- u pacjentów przyjmujących leki zawierające iwabradynę, stosowane w leczeniu niektórych
  chorób serca;
- u pacjentów przyjmujących leki zawierające lomitapid, stosowany w leczeniu dużego stężenia
  cholesterolu (patrz punkt: „Lek Dilzem 120 retard a inne leki”).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Dilzem 120 retard należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
- w przypadku wystąpienia zaburzeń czynności lewej komory serca, bradykardii lub bloku
  przedsionkowo-komorowego I stopnia należy zachować ostrożność;
- w przypadku zastosowania znieczulenia ogólnego należy poinformować lekarza o stosowaniu
  leku Dilzem 120 retard, gdyż może on nasilać zaburzenia kurczliwości, przewodzenia
  i automatyzmu mięśnia sercowego, a także działanie rozszerzające naczynia krwionośne
  leków stosowanych do znieczulenia;
- w przypadku pacjentów w podeszłym wieku i pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby
  możliwe jest zwiększenie stężenia diltiazemu w osoczu, dlatego też pacjenci powinni pozostać
  pod ścisłą obserwacją lekarza; szczególnie należy kontrolować częstość akcji serca;
- w przypadku pacjentów, u których występuje ryzyko niedrożności jelit należy zachować
  ostrożność, gdyż lek Dilzem 120 retard hamuje motorykę przewodu pokarmowego. Resztki
  produktu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu mogą pojawić się w kale pacjenta;
  akt ten nie ma jednak znaczenia klinicznego;
- jeśli u pacjenta w przeszłości występowała niewydolność serca, wystąpiły nowe objawy
  duszności, spowolnione bicie serca lub niskie ciśnienie krwi. Ponieważ odnotowano przypadki
  uszkodzenia nerek u pacjentów z takimi stanami, lekarz może zalecić monitorowanie
  czynności nerek.

Stosowanie leku Dilzem 120 retard może wiązać się ze zmianami nastroju, w tym z depresją.

Lek Dilzem 120 retard a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie
lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.
- lit - jednoczesne stosowanie z lekiem Dilzem 120 retard może powodować ryzyko nasilenia
  działania neurotoksycznego litu;
- pochodne azotanów - jednoczesne stosowanie z lekiem Dilzem 120 retard może powodować
  nasilenie działania hipotensyjnego i ryzyko omdlenia (działanie rozszerzające naczynia
  krwionośne);
- teofilina - jednoczesne stosowanie z lekiem Dilzem 120 retard może powodować zwiększenie
  stężenia teofiliny we krwi;
- leki blokujące receptory alfa-adrenergiczne - jednoczesne stosowanie z lekiem Dilzem 120 retard
  antagonistów receptorów alfa-adrenergicznych może wywołać lub nasilić niedociśnienie tętnicze,
  dlatego stosowanie tego skojarzenia można rozważyć wyłącznie pod warunkiem ścisłego
  monitorowania ciśnienia tętniczego;
- amiodaron, digoksyna - jednoczesne stosowanie z lekiem Dilzem 120 retard może powodować
  zwiększenie ryzyka wystąpienia bradykardii, dlatego w trakcie stosowania, zwłaszcza
  u pacjentów w podeszłym wieku i w przypadku stosowania dużych dawek należy zachować
  ostrożność;
- leki blokujące receptory beta-adrenergiczne: jednoczesne stosowanie z lekiem Dilzem 120 retard
  może powodować zaburzenia rytmu serca (wyraźna bradykardia, blok zatokowy), zaburzenia
  przewodzenia zatokowo-przedsionkowego i przedsionkowo-komorowego oraz niewydolność
  serca;
- inne leki przeciwarytmiczne - jednoczesne stosowanie z lekiem Dilzem 120 retard może
  powodować dodatkowe ryzyko nasilenia działań niepożądanych ze strony serca;
- karbamazepina - jednoczesne stosowanie z lekiem Dilzem 120 retard może powodować
  zwiększenie stężenia karbamazepiny we krwi;
- ryfampicyna - jednoczesne stosowanie z lekiem Dilzem 120 retard może powodować ryzyko
  zmniejszenia stężenia diltiazemu chlorowodorku w osoczu;
- cymetydyna, ranitydyna - jednoczesne stosowanie z lekiem Dilzem 120 retard może powodować
  zwiększenie stężenia diltiazemu w osoczu;
- cyklosporyna - jednoczesne stosowanie z lekiem Dilzem 120 retard może powodować
  zwiększenie stężenia cyklosporyny we krwi, dlatego w przypadku skojarzonego leczenia
  zaleca się zmniejszanie dawki cyklosporyny, monitorowanie czynności nerek, kontrolowanie
  stężenia cyklosporyny we krwi i dostosowanie dawki;
- leki zmniejszające aktywność układu odpornościowego (syrolimus, temsyrolimus,
  ewerolimus);
- leki zawierające lomitapid stosowane w leczeniu dużego stężenia cholesterolu. Diltiazem
  może zwiększać stężenie lomitapidu, co może prowadzić do zwiększenia
  prawdopodobieństwa wystąpienia i ciężkości działań niepożądanych związanych z wątrobą.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Stosowanie leku Dilzem 120 retard jest przeciwwskazane w okresie ciąży, jak również u kobiet
w okresie rozrodczym niestosujących skutecznych metod antykoncepcji. W przypadku konieczności
stosowania leku Dilzem 120 retard u kobiet w okresie karmienia piersią należy zastosować inny
sposób karmienia dziecka.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Na podstawie zebranych działań niepożądanych, tj. zawroty głowy (często), złe samopoczucie (często),
zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn może być zaburzona, jednak nie przeprowadzono
żadnych badań.

Lek Dilzem 120 retard zawiera laktozę jednowodną
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Lek Dilzem 120 retard zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę o przedłużonym uwalnianiu, to znaczy lek
uznaje się za „wolny od sodu”.

3. Jak stosować lek Dilzem 120 retard

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Stosowanie leku Dilzem 120 retard z jedzeniem i piciem
Tabletki należy przyjmować przed posiłkami, bez rozgryzania, popijając wystarczającą ilością płynu
(np. jedną szklanką).

Choroba niedokrwienna serca
Dwa razy na dobę 1 tabletka leku Dilzem 120 retard (co odpowiada 240 mg diltiazemu chlorowodorku na
dobę). Jeżeli zachodzi potrzeba, lekarz może zwiększyć dawkę leku do 360 mg na dobę. Dawka dobowa
nie powinna być większa niż 360 mg. W przypadku długotrwałego leczenia z zadowalającym efektem
klinicznym, co 2-3 miesiące lekarz może sprawdzić, czy możliwe jest zmniejszenie dawki leku.

Nadciśnienie tętnicze
Dwa razy na dobę 1 tabletka leku Dilzem 120 retard (co odpowiada 240 mg diltiazemu chlorowodorku na
dobę).
W razie konieczności lekarz może zwiększyć dawkę leku do maksymalnej dawki 360 mg na dobę. Nie
należy stosować dawek większych niż maksymalna dawka dobowa. W przypadku wystąpienia
zadowalającego efektu przeciwnadciśnieniowego, lekarz może rozważyć zmniejszenie dawki leku.

Stosowanie leku Dilzem 120 retard u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby
Lek Dilzem 120 retard wymaga ostrożnego stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
lub wątroby.

Stosowanie leku Dilzem 120 retard u pacjentów w podeszłym wieku
Lek Dilzem 120 retard wymaga ostrożnego stosowania u pacjentów w podeszłym wieku.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Dilzem 120 retard
Przedawkowanie leku Dilzem 120 retard może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia tętniczego,
w tym do wstrząsu, bradykardii (zmniejszenia częstości pracy serca), niewydolności serca, bloku
przedsionkowo-komorowego lub do zaburzeń czynności nerek.

W przypadku zażycia większej niż zalecana dawki leku Dilzem 120 retard, należy niezwłocznie
skontaktować się z lekarzem. W zależności od występujących objawów lekarz zastosuje odpowiednie
leczenie.

Pominięcie zastosowania leku Dilzem 120 retard
W przypadku, gdy pacjent zapomni przyjąć lek Dilzem 120 retard, powinien przyjąć go tak szybko jak
to możliwe, chyba że zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki. W takim przypadku należy przyjąć
kolejną dawkę o wyznaczonej porze. Nie należy przyjmować dawki podwójnej w celu uzupełnienia
pominiętej dawki.

Czas trwania leczenia
Lek Dilzem 120 retard stosowany jest do leczenia długotrwałego. Przerwanie leczenia lub zmiana
dawki leku powinny odbywać się wyłącznie na zlecenie lekarza.

Przerwanie stosowania leku Dilzem 120 retard
Jeżeli leczenie lekiem Dilzem120 retard ma zostać przerwane, lek należy odstawiać powoli, zmniejszając
kolejne przyjmowane dawki, szczególnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy przerwać stosowanie leku Dilzem 120 retard i natychmiast skontaktować się z lekarzem,
jeśli wystąpi którykolwiek z poniższych objawów:
- obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności w połykaniu, pokrzywka i trudności w oddychaniu
  (obrzęk naczynioruchowy) o częstości nieznanej.
- niezwykle ciężka reakcja alergiczna z wysypką skórną, zwykle w postaci pęcherzy lub
  owrzodzeń w jamie ustnej i na oczach, a także innych błonach śluzowych, np. narządach
  płciowych (zespół Stevensa-Johnsona) o częstości nieznanej.
- ciężkie, rozległe uszkodzenie skóry (złuszczanie naskórka i powierzchniowych błon
  śluzowych) (toksyczna nekroliza naskórka) o częstości nieznanej.

Pozostałe działania niepożądane:

Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1na 10osób)

- Opuchlizna nóg

Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1na 10osób)

- Ból głowy, zawroty głowy 
- Blok przedsionkowo-komorowy (rodzaj arytmii), kołatanie serca, spowolnione bicie serca
  (bradykardia)
- Uderzenia gorąca
- Zaparcie, trudności w trawieniu (niestrawność), ból brzucha, nudności
- Wysypka skórna
- Opuchlizna stawów
- Brak energii (astenia), zmęczenie, złe samopoczucie

Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1na 100osób)

- Nerwowość, trudności z zasypianiem (bezsenność)
- Obniżenie ciśnienia krwi przy gwałtownym wstawaniu, z zawrotami głowy lub bez nich
  (niedociśnienie)
- Wymioty, biegunka
- Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi

Rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1na 1 000 osób)

- Suchość błony śluzowej jamy ustnej
- Podrażnienie i swędzenie skóry (pokrzywka)

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

- Zmniejszona liczba płytek krwi (małopłytkowość)
- Zmniejszony apetyt, zwiększone stężenie cukru we krwi (hiperglikemia)
- Zmiany nastroju, w tym depresja, dezorientacja, omamy, zmiany osobowości i wzorców snu
- Zaburzenia ruchowe (zespół pozapiramidowy), utrata pamięci (amnezja), uczucie mrowienia lub
  pieczenia (parestezje), ospałość, senność, przejściowa utrata przytomności (omdlenia), drżenie,
  nagłe i mimowolne drganie mięśnia lub grupy mięśni
- Leniwe oko (częściowa utrata wzroku w jednym oku lub obu oczach), podrażnienie oka
- Dzwonienie w uszach (szum w uszach)
- Przerwanie lub zmiana sygnału elektrycznego w sercu (blok zatokowo-przedsionkowy,
  zahamowanie zatokowe), trudności w pompowaniu krwi w sercu (zastoinowa niewydolność serca),
  przyspieszone bicie serca (tachykardia), nieprawidłowe skurcze serca (dodatkowe skurcze),
  nieregularne bicie serca (arytmia), ból lub ucisk w klatce piersiowej (dławica piersiowa)
- Zapalenie naczyń krwionośnych
- Trudności w oddychaniu (duszność), krwawienie z nosa, przekrwienie błony śluzowej nosa
- Zapalenie dziąseł (hiperplazja dziąseł)
- Zapalenie wątroby (choroba zapalna wątroby), zmiany w wątrobie (ziarniniakowa choroba wątroby)
- Wrażliwość na światło (nadwrażliwość na światło), rumień wielopostaciowy (ciężka choroba skóry
  charakteryzująca się czerwonymi plamami i pęcherzami), pocenie się, złuszczające zapalenie skóry
  (zaczerwienienie skóry, swędzenie, wypadanie włosów) i ostre uogólnione wysiękowe krostkowe
  zapalenie skóry (nagła wysypka z towarzyszącą gorączką, z tworzeniem się krost lub zmian na
  powierzchni skóry, które charakteryzują się tym, że są małe, zaognione, wypełnione ropą i
  przypominają pęcherze), małe czerwone plamki na skórze (wybroczyny), swędzenie (świąd)
- Ból stawów, ból mięśni
- Konieczność oddawania moczu w nocy (nykturia), częstsze oddawanie moczu (wielomocz)
- Powiększenie piersi u mężczyzn (ginekomastia), zaburzenia czynności seksualnych
- Trudności w chodzeniu
- Podwyższona aktywność fosfokinazy kreatynowej (CPK) w badaniach krwi, przyrost masy ciała
- Stan, w którym układ odpornościowy organizmu atakuje prawidłową tkankę, powodując objawy
  takie jak zapalenie stawów, utrata energii i wysypki skórne (tzw. zespół toczniopodobny)

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane
niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania 
niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań
Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych
Al. Jerozolimskie 181C
02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu lub przedstawicielowi
podmiotu odpowiedzialnego.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Dilzem 120 retard

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po: EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Dilzem 120 retard
- Substancją czynną leku jest diltiazem (w postaci diltiazemu chlorowodorku). Każda tabletka
  zawiera 120 mg diltiazemu chlorowodorku.
- Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna (patrz punkt 2 „Lek Dilzem 120 retard zawiera
  laktozę jednowodną”), olej rycynowy uwodorniony, kwas stearynowy, karmeloza sodowa 300
  (patrz punkt 2 „Lek Dilzem 120 retard zawiera sód”), magnezu stearynian, hypromeloza, tytanu
  dwutlenek, talk, makrogol 6000, polidimetylosiloksan.

Jak wygląda lek Dilzem 120 retard i co zawiera opakowanie
Dilzem 120 retard - białe, dwuwypukłe, okrągłe tabletki powlekane z napisem „D 120” po jednej
stronie.
Opakowanie zawiera 30 tabletek.

Podmiot odpowiedzialny
Pfizer Europe MA EEIG
Boulevard de la Plaine 17
1050 Bruxelles
Belgia

Wytwórca
Pfizer Manufacturing Deutschland GmbH
Mooswaldallee 1
79108 Freiburg Im Breisgau
Niemcy

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu
odpowiedzialnego:
Pfizer Polska Sp. z o.o.
tel. 22 335 61 00

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 11/2024

Szczegółowe i aktualne informacje o tym produkcie można uzyskać po zeskanowaniu kodu QR
umieszczonego na opakowaniu zewnętrznym przy użyciu urządzenia mobilnego. Te same informacje
są również dostępne pod adresem URL: https://pfi.sr/ulotka-dilzem120retard i na stronie internetowej
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych
http://www.urpl.gov.pl.