Desmopressin Aristo tabl. podjęzyk.(120 µg) - 30 szt.

Podjęzykowo. Desmopresyna powoduje wchłanianie zwrotne wody w nerkach a w konsekwencji zatrzymanie płynów. W związku z tym podczas leczenia desmopresyną sugeruje się: rozpoczynanie leczenia od najmniejszej zalecanej dawki; stopniowe i ostrożne zwiększanie dawki (bez przekraczania maksymalnej zalecanej dawki); przestrzeganie ograniczenia przyjmowania płynów; upewnienie się, że w przypadku pacjentów pediatrycznych, produkt leczniczy będzie przyjmowany pod nadzorem osoby dorosłej. Jeśli wystąpią objawy zatrzymania wody i (lub) hiponatremii (ból głowy, nudności i (lub) wymioty, zwiększenie masy ciała, a w ciężkich przypadkach drgawki i śpiączka), należy tymczasowo przerwać leczenie do czasu pełnego powrotu pacjenta do zdrowia. Po wznowieniu leczenia, pacjent powinien ściśle przestrzegać ograniczeń w przyjmowaniu płynów i należy monitorować stężenie sodu we krwi pacjenta. Dawka może wymagać dostosowania. We wszystkich przypadkach dostosowanie dawki powinno być przeprowadzane stopniowo z uwzględnieniem wystarczającego okresu pomiędzy kolejnymi poziomami dawkowania. Jeśli przy cotygodniowym zwiększaniu dawki, w ciągu 4 tyg. nie zostanie osiągnięty odpowiedni skutek kliniczny, należy przerwać leczenie. Moczówka prosta ośrodkowa. Dorośli i dzieci: początkowa wynosi 60 µg podjęzykowo 3 razy na dobę. Następnie dawkowanie dostosowuje się w zależności od odpowiedzi pacjenta. Z doświadczenia klinicznego wynika, że dawka dobowa waha się od 120 µg do 720 µg podjęzykowo. Dla większości pacjentów dawka podtrzymująca wynosi 60-120 µg podjęzykowo 3 razy na dobę. Pierwotne izolowane moczenie nocne. Dawka początkowa wynosi 120 µg podjęzykowo na noc. Dawkę można zwiększyć do 240 µg podjęzykowo, jeśli mniejsza dawka nie jest wystarczająco skuteczna. Należy przestrzegać ograniczenia ilości przyjmowanych płynów. Lek jest przeznaczony do leczenia przez okres do 3 mies. Konieczność dalszego leczenia należy zweryfikować po przerwaniu podawania leku na okres co najmniej 1 tyg. Nokturia u pacjentów dorosłych. W celu stwierdzenia nocnego wielomoczu u pacjentów z nokturią należy prowadzić, co najmniej przez dwie doby przed rozpoczęciem leczenia, kartę częstości i objętości wydalanego moczu. Nocny wielomocz rozpoznaje się, gdy ilość moczu produkowanego w nocy przekracza czynnościową pojemność pęcherza moczowego lub 1/3 dobowej produkcji moczu. Zalecana dawka początkowa wynosi 60 µg desmopresyny przed snem. Jeśli ta dawka nie jest wystarczająco skuteczna po 1 tyg. stosowania, można ją zwiększyć do 120 µg, a następnie do 240 µg, z zachowaniem tygodniowych odstępów w zwiększaniu dawki. Należy przestrzegać ograniczenia ilości przyjmowanych płynów. Należy oznaczyć stężenie sodu w osoczu przed rozpoczęciem leczenia, a także po 3 dniach po rozpoczęciu leczenia. To samo dotyczy przypadku zwiększenia dawki, a także innych sytuacji podczas leczenia, jeśli lekarz prowadzący uzna to za konieczne. W przypadku wystąpienia oznak lub objawów zatrzymania wody i (lub) hiponatremii leczenie należy przerwać do czasu pełnego powrotu pacjenta do zdrowia. Po wznowieniu leczenia konieczne jest ścisłe ograniczenie ilości płynów. Jeśli przy cotygodniowym zwiększaniu dawki, w ciągu 4 tyg. nie zostanie osiągnięty odpowiedni skutek kliniczny, należy przerwać leczenie. Szczególne grupy pacjentów. Nie należy rozpoczynać leczenia nokturii u pacjentów w wieku >65 lat. Nie ma konieczności zmniejszenia dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z umiarkowaną i ciężką niewydolnością nerek. Nie ma konieczności zmniejszenia dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Lek jest wskazany u dzieci w leczeniu moczówki prostej ośrodkowej i pierwotnym izolowanym moczeniu nocnym. W leczeniu moczówki prostej, zalecenia dotyczące dawkowania u dzieci i młodzieży są takie same jak u dorosłych. Nie należy stosować preparatu w leczeniu pierwotnego izolowanego moczenia nocnego u pacjentów w wieku <5 lat. Sposób podania. Lek umieszcza się pod językiem, gdzie rozpuszcza się bez konieczności popijania wodą. W leczeniu pierwotnego izolowanego moczenia nocnego i moczenia nocnego, przyjmowanie płynów należy ograniczyć do minimum na 1 h przed podaniem dawki nocnej i na co najmniej 8 h po jej podaniu.