Ceprotin proszek do sporz. roztw. do wstrz.(500 j.m.) - fiolka + rozp.

Dożylnie. Leczenie powinno być rozpoczynane pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w terapii substytucyjnej czynnikami/inhibitorami krzepnięcia, w ośrodkach gdzie możliwe jest monitorowanie aktywności białka C. Dawkę należy dobrać indywidualnie w oparciu o ocenę wyników badań laboratoryjnych. Leczenie ostrych epizodów oraz profilaktyka krótkoterminowa (w tym zabiegi inwazyjne). Początkowo należy uzyskać 100% (1 j.m./ml) aktywności białka C i utrzymywać ją powyżej 25% w okresie przeprowadzanego leczenia. W celu ustalenia stopnia odzyskania i biologicznego T_0,5 zaleca się podanie dawki wstępnej wynoszącej 60-80 j.m./kg mc. Przed i podczas leczenia preparatem zaleca się ustalenie stężenia białka C w osoczu za pomocą oznaczenia aktywności białka C z wykorzystaniem chromogennego substratu. Dawkowanie należy ustalać w oparciu o laboratoryjne oznaczenie aktywności białka C. W ostrych stanach zakrzepowych oznaczenia należy wykonywać co 6 h do czasu stabilizacji stanu pacjenta, a następnie 2 razy dziennie i zawsze bezpośrednio przed kolejnym podaniem leku. Należy pamiętać, że T_0,5 białka C może być znacząco skrócony w określonych przypadkach klinicznych, takich jak ostra zakrzepica z plamicą piorunującą i martwicą skóry. Jeśli odpowiedź na wstrzyknięcie leku jest zadowalająca (mierzona testem chromogennym), dawkowanie można stopniowo zmniejszyć do podawania co 12 h, zapewniając minimalną aktywność białka C wynoszącą >25% (>0,25 j.m./ml). U pacjentów leczonych w ostrej fazie choroby może dochodzić do znacznie mniejszych przyrostów aktywności białka C. Z uwagi na duże rozbieżności w indywidualnej odpowiedzi na leczenie, wpływ preparatu na parametry krzepnięcia powinien być kontrolowany regularnie. U pacjentów, którym podaje się białko C w celach profilaktycznych, może być uzasadnione zapewnienie wyższych stężeń w przypadkach zwiększonego ryzyka zakrzepicy (takich jak zakażenie, uraz lub interwencja chirurgiczna). Profilaktyka długoterminowa. W przypadku długoterminowego leczenia profilaktycznego, zalecana dawka wynosi od 45 do 60 j.m./kg mc. co 12 h. Należy oznaczać aktywność białka C w celu zapewnienia minimalnych stężeń wynoszących 25% lub więcej. Należy odpowiednio dostosować dawkę lub częstość podawania infuzji. W rzadkich i wyjątkowych przypadkach, u pacjentów z brakiem dostępu żylnego, podskórne podanie 250–350 j.m./kg mc. prowadziło do uzyskania terapeutycznych stężeń białka C w osoczu. Leczenie skojarzone. Jeżeli pacjent jest przestawiany na stałe leczenie profilaktyczne doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi, podawanie białka C można przerwać dopiero po osiągnięciu stabilnego efektu przeciwzakrzepowego ich działania. Zaleca się ponadto, aby podczas rozpoczynania leczenia doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi rozpoczynać terapię od małych dawek, a następnie zwiększać dawkę do odpowiedniego poziomu, zamiast podawać od razu standardową dawkę nasycającą. Na początku leczenia skojarzonego lekami przeciwzakrzepowymi (w szczególności antagonistami witaminy K) z białkiem C, należy utrzymać stabilny poziom aktywności białka C powyżej 0,25 j.m./ml (test chromogenny) przed rozpoczęciem leczenia przeciwzakrzepowego. Zaleca się ścisłe monitorowanie wartości międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR). W leczeniu skojarzonym koncentratem białka C z lekami przeciwzakrzepowymi, zalecane jest utrzymywanie minimalnego stężenia białka C na poziomie 10% lub większym. Szczególne grupy pacjentów. Na podstawie ograniczonego doświadczenia klinicznego u dzieci, pochodzącego z raportów i badań obejmujących 83 pacjentów, wytyczne dotyczące dawkowania u osób dorosłych uważa się za obowiązujące dla noworodków i dzieci. Istnieją ograniczone dane kliniczne potwierdzające bezpieczeństwo stosowania i skuteczność leku u pacjentów ze współistniejącym ciężkim wrodzonym niedoborem białka C i opornością na aktywowane białko C. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby. Pacjenci z takimi zaburzeniami powinni być dokładnie monitorowani. Sposób podania. Lek podaje się we wstrzyknięciu dożylnym po rozpuszczeniu proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań w jałowej wodzie do wstrzykiwań. Preparat należy podawać z szybkością nie większą niż 2 ml na minutę, z wyjątkiem dzieci o masie ciała < 10 kg, kiedy szybkość podawania nie może być większa niż 0,2 ml/kg mc./min. Podobnie jak przy podawaniu innych preparatów dożylnych zawierających białko może dojść do wystąpienia reakcji nadwrażliwości typu alergicznego. Z uwagi na fakt, że objawy reakcji alergicznej mogą być ostre i groźne dla życia, preparat należy podawać w warunkach zapewniających dostęp do urządzeń podtrzymujących funkcje życiowe.

Profilaktyka i leczenie plamicy piorunującej (purpura fulminans), martwicy skóry wywołanej kumaryną oraz przypadków zakrzepicy żylnej u pacjentów z ciężkim wrodzonym niedoborem białka C.

1. Co to jest lek CEPROTIN i w jakim celu się go stosuje

CEPROTIN należy do grupy farmakoterapeutycznej o nazwie leki przeciwzakrzepowe. Ten lek
zawiera białko C, naturalne białko, które jest wytwarzane w wątrobie i występuje we krwi. Białko C
odgrywa ważną rolę w zapobieganiu nadmiernemu tworzeniu skrzepów i w ten sposób zapobiega
i (lub) leczy zakrzepicę wewnątrznaczyniową.

CEPROTIN jest stosowany w leczeniu i zapobieganiu zakrzepowym i krwotocznym zmianom
skórnym (zwanym plamicą piorunującą — purpura fulminans) u pacjentów z ciężkim wrodzonym
niedoborem białka C. CEPROTIN może być również stosowany w leczeniu i zapobieganiu rzadkiemu
powikłaniu po użyciu leków zmniejszających krzepliwość krwi (leki przeciwzakrzepowe zwane
pochodnymi kumaryny), które prowadzić może do ciężkich zmian skórnych (martwicy). Dodatkowo
CEPROTIN może być stosowany w leczeniu zakrzepów krwi (objawów zakrzepicy żylnej).

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku CEPROTIN

Kiedy nie stosować leku CEPROTIN
- jeśli pacjent ma uczulenie na białko C z osocza ludzkiego lub którykolwiek z pozostałych
  składników tego leku (wymienionych w punkcie 6), w tym białko mysie lub heparynę.

Tym niemniej, w przypadku zagrażających życiu powikłań zakrzepowych lekarz może zadecydować
o kontynuowaniu leczenia lekiem CEPROTIN.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku CEPROTIN należy omówić to z lekarzem, lub farmaceutą.
Należy zachować szczególną ostrożność stosując lek CEPROTIN jeśli wystąpią objawy reakcji
alergicznej. Do objawów alergii należą: wysypka, pokrzywka, trudności w oddychaniu, spadek
ciśnienia krwi, ucisk w klatce piersiowej i wstrząs. W przypadku wystąpienia takich objawów
w trakcie podawania leku CEPROTIN, wstrzykiwanie należy przerwać. Objawy te mogą wskazywać
na reakcję alergiczną na którykolwiek ze składników, na białko mysie lub heparynę. Preparat może
zawierać śladowe ilości heparyny i (lub) białka mysiego jako pozostałości z procesu wytwarzania.
W razie wystąpienia reakcji alergicznej lekarz zdecyduje o zastosowaniu właściwych środków
terapeutycznych.

Jeśli lek jest używany u pacjentów z ciężkim wrodzonym niedoborem białka C, mogą wytworzyć się
przeciwciała hamujące białko C i przez to osłabić działania leku. Jednakże, nie obserwowano tego
w dotychczas przeprowadzonych badaniach klinicznych.

Kiedy leki wytwarzane są wytwarzane z ludzkiej krwi lub osocza, to podejmowane są określone
środki zapobiegania przenoszeniu zakażeń na pacjentów. Do tych środków zalicza się dokładną
selekcję dawców krwi i osocza, aby upewnić się, że ci, którzy są w grupie ryzyka nosicielstwa infekcji
są wykluczeni, oraz sprawdzanie pojedynczych próbek oddanej krwi i puli zebranego osocza pod
kątem wirusów/infekcji. Wytwórcy takich produktów w procesie przetwarzania krwi i osocza włączają
także procedury, które inaktywują lub usuwają wirusy. Pomimo takich środków, kiedy podawane są
leki wytwarzane są z ludzkiej krwi lub osocza nie można całkowicie wykluczyć możliwości
przeniesienia zakażenia. Ma to również zastosowanie wobec nieznanych lub nowo powstałych
wirusów i innych rodzajów zakażeń.

Podejmowane środki uważane są za skuteczne wobec wirusów otoczkowych, takich jak ludzki wirus
niedoboru odporności (HIV), wirus zapalenia wątroby typu B i zapalenia wątroby typu C, oraz
bezotoczkowy wirus zapalenia wątroby typu A. Podejmowane środki mogą mieć ograniczoną wartość
wobec wirusów bezotoczkowych, takich jak parwowirus B19. Zakażenie parwowirusem B19 może
być poważne u kobiet w ciąży (zakażenie płodu) i dla osób z osłabieniem układu odporności lub
u osób z niektórymi typami niedokrwistości (np. sferocytoza wrodzona, anemia hemolityczna).

Pacjentom otrzymującym regularnie lub w sposób powtarzany preparaty z białkiem C otrzymywane
z osocza ludzkiego, lekarz może zalecić rozważenie szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu
wątroby typu A i B.

CEPROTIN a inne leki
Interakcje z innymi lekami nie są obecnie znane.
Pomimo tego, należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych
przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje, nawet tych, które są
dostępne bez recepty.

Jeśli zmienia się leczenie na doustne leki przeciwzakrzepowe, podawanie leku CEPROTIN należy
kontynuować dopóki nie osiągnie się właściwego i stabilnego działania doustnego leku
przeciwzakrzepowego we krwi.

Stosowanie leku CEPROTIN z jedzeniem i piciem
Nie dotyczy.

Ciąża i karmienia piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Lekarz zdecyduje, czy można zastosować CEPROTIN w okresie ciąży i karmienia piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
CEPROTIN nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Lek CEPROTIN zawiera sód
Lek zawiera 22,5 mg sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej fiolce. Odpowiada to 1,1%
maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.

3. Jak stosować lek CEPROTIN

CEPROTIN jest przeznaczony do podawania dożylnego (w postaci infuzji do żyły). Lek jest
podawany pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w terapii substytucyjnej
czynnikami/inhibitorami krzepnięcia, w ośrodkach gdzie możliwe jest monitorowanie aktywności
białka C. Dawkowanie będzie różne zależnie od stanu klinicznego i masy ciała pacjenta.

Dawkowanie
Dawka, częstość podawania i czas trwania leczenia zależy od ciężkości niedoboru białka C, oraz od
stanu klinicznego pacjenta i poziomu białka C w osoczu. Powinny one być dobierane na podstawie
obserwacji skuteczności klinicznej i oceny wyników badań laboratoryjnych.

Leczenie ostrych stanów oraz profilaktyka krótkoterminowa
Początkowo należy uzyskać 100% (1 j.m./ml) aktywności białka C i utrzymywać ją powyżej 25%
w okresie przeprowadzanego leczenia.

Dawka początkowa powinna wynosić od 60 do 80 j.m./kg mc. Lekarz zleci kilkukrotne pobrania krwi
w trakcie leczenia w celu ustalenia czasu pozostawania białka C w organizmie.

Przed i podczas leczenia lekiem CEPROTIN zaleca się oznaczanie poziomu białka C w osoczu
pacjenta poprzez pomiar aktywności białka C z wykorzystaniem chromogennego substratu.

Dawkowanie należy ustalać w oparciu o laboratoryjne oznaczenia aktywności białka C. W przypadkach
ostrych stanów zakrzepowych oznaczenia należy wykonywać co 6 godzin do czasu aż stan pacjenta się
ustabilizuje, a następnie dwa razy dziennie i zawsze bezpośrednio przed kolejnym podaniem leku.
Należy pamiętać, że okres półtrwania białka C może być znacząco skrócony w określonych
przypadkach klinicznych, takich jak ostra zakrzepica z plamicą piorunującą i martwicą skóry.

Jeśli odpowiedź na wstrzyknięcie leku CEPROTIN jest zadowalająca, dawkowanie leku można
stopniowo zmniejszyć do podawania co 12 godzin, zapewniając minimalną aktywność białka C
wynoszącą >25%.

Jeżeli białko C jest podawane w celach profilaktycznych, może być uzasadnione zapewnienie
wyższego jego poziomu w przypadkach zwiększonego ryzyka zakrzepicy (takich jak zakażenie, uraz
lub interwencja chirurgiczna).

Profilaktyka długoterminowa
W przypadku długoterminowego leczenia profilaktycznego, zalecana dawka wynosi od 45 do
60 j.m./kg mc. co 12 godzin. Należy oznaczać aktywność białka C w celu zapewnienia minimalnego
poziomu wynoszącego 25% lub więcej.
W rzadkich przypadkach infuzja podskórna w dawce 250–350 j.m./kg mc. pozwalała uzyskać
terapeutyczne poziomy białka C w osoczu u pacjentów bez dostępu żylnego.

W przypadku chorób nerek i (lub) wątroby należy poinformować o tym lekarza, gdyż może to
wymagać odpowiedniego dostosowania leczenia.

Leczenie skojarzone
Podczas rozpoczynania stałego leczenia profilaktycznego doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi,
podawanie białka C można przerwać dopiero po osiągnięciu stabilnego efektu przeciwzakrzepowego
ich działania (patrz punkt: Ważne informacje o niektórych składnikach CEPROTIN).

Na początku leczenia skojarzonego lekami przeciwzakrzepowymi (w szczególności antagonistami
witaminy K) z białkiem C, należy utrzymać stabilny poziom aktywności białka C powyżej
0,25 j.m./ml przed rozpoczęciem leczenia przeciwzakrzepowego. Zaleca się ścisłe monitorowanie
wartości międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (ang. International Normalized Ratio,
INR). W leczeniu skojarzonym koncentratem białka C z lekami przeciwzakrzepowymi, zaleca się
utrzymywanie minimalnego poziomu białka C na poziomie równym 10% lub większym.

W przypadku oporności na aktywowane białko C, która stanowi czynnik ryzyka wystąpienia zaburzeń
zakrzepowo-zatorowych obecny nawet u 5% populacji w Europie, lekarz może zalecić odpowiednie
dostosowanie terapii.

Podawanie
CEPROTIN jest podawany w postaci wstrzyknięcia dożylnego po rozpuszczeniu proszku do
sporządzania roztworu do wstrzykiwań w jałowej wodzie do wstrzykiwań. Zdecydowanie zaleca
się, aby w przypadku każdego podania pacjentowi leku CEPROTIN odnotować nazwę i numer
serii produktu, aby zachować informacje o stosowanych seriach leku.

CEPROTIN - liofilizowany proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, należy rozpuścić
w dołączonym do opakowania rozpuszczalniku (jałowej wodzie do wstrzykiwań) używając jałowej
igły dwustronnej. Zaleca się delikatne obracanie fiolką aż do całkowitego rozpuszczenia proszku.

Po rozpuszczeniu należy pobierać roztwór do jałowej jednorazowej strzykawki przez jałową igłę
z filtrem. Do pobierania roztworu CEPROTIN z fiolki należy każdorazowo używać nowej igły
z filtrem. Roztwór zawierający widoczne nierozpuszczalne cząstki nie nadaje się do użytku.

Gotowy roztwór należy podać natychmiast w postaci wstrzyknięcia dożylnego.

CEPROTIN należy podawać z szybkością nie większą niż 2 ml na minutę. Dzieciom o masie ciała
poniżej 10 kg nie szybciej niż 0,2 ml/kg mc./min.

Wszelkie niewykorzystane resztki roztworu, puste fiolki, użyte igły i strzykawki należy usunąć
zgodnie z lokalnymi przepisami.

Częstość i czas trwania leczenia zależeć będzie od ciężkości niedoboru białka C, wyników oznaczeń
poziomów białka C w osoczu oraz od umiejscowienia i rozległości zakrzepicy.

W przypadku ostrej zakrzepicy konieczne może być podawanie CEPROTIN co 6 godzin. Częstość
może być zmniejszana, jeżeli obniża się skłonność do tworzenia skrzeplin.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku CEPROTIN
Należy ściśle przestrzegać wielkości dawek i częstości podawania zaleconych przez lekarza.
W przypadku podania większej dawki leku CEPROTIN niż zalecana, należy jak najszybciej
powiadomić lekarza.

Pominięcie zastosowania leku CEPROTIN
Nie dotyczy

Przerwanie stosowania leku CEPROTIN
Nie przerywać stosowania leku CEPROTIN bez porozumienia z lekarzem.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Po podaniu CEPROTIN mogą wystąpić następujące działania niepożądane:
- Jak w przypadku każdego leku podawanego w postaci infuzji dożylnej możliwe są reakcje
  alergiczne, w tym ciężkie i potencjalnie zagrażające życiu reakcje (anafilaksja).
  Pacjent powinien zostać poinformowany o wczesnych objawach reakcji alergicznych, takich jak
  pieczenie i kłujący ból w miejscu podania, dreszcze, nagłe zaczerwienienie twarzy, wysypka,
  pokrzywka, trudności w oddychaniu, nudności, ból głowy, letarg, spadek ciśnienia i ucisk
  w klatce piersiowej.
- W trakcie badań klinicznych rzadko (w mniej niż 1 przypadku na 1000 podań leku pacjentom)
  obserwowano następujące działania niepożądane: swędzenie (świąd), wysypka i zawroty głowy.
- Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano w przebiegu leczenia przypadki niepokoju,
  nadmiernego pocenia się, a także bólu i zaczerwienienia w miejscu wstrzyknięcia.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania” wymienionego w załączniku V. Dzięki
zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek CEPROTIN

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po: EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C). Nie zamrażać.
Przechowywać fiolki w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Sporządzony roztwór należy zużyć natychmiast.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek CEPROTIN
Proszek:
- Substancją czynną leku jest ludzkie białko C
- Pozostałe składniki to albumina ludzka, trisodu cytrynian dwuwodny i sodu chlorek. Jako
  rozpuszczalnik stosowana jest jałowa woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda lek CEPROTIN i co zawiera opakowanie
CEPROTIN ma postać proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i jest
białym lub kremowym proszkiem lub kruchą substancją. Po rozpuszczeniu roztwór jest bezbarwny lub
lekko żółtawy, przezroczysty lub lekko opalizujący oraz całkowicie pozbawiony widocznych cząstek.

Do każdego opakowania dołączona jest także 1 igła dwustronna i 1 igła z filtrem.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Takeda Manufacturing Austria AG
Industriestrasse 67
1221 Wiedeń
Austria

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do
miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

België/Belgique/Belgien
Takeda Belgium NV
Tel/Tél: +32 2 464 06 11
medinfoEMEA@takeda.com

Lietuva
Takeda, UAB
Tel: +370 521 09 070
medinfoEMEA@takeda.com

България
Такеда България ЕООД
Тел.: +359 2 958 27 36
medinfoEMEA@takeda.com

Luxembourg/Luxemburg
Takeda Belgium NV
Tel/Tél: +32 2 464 06 11
medinfoEMEA@takeda.com

Česká republika
Takeda Pharmaceuticals Czech Republic s.r.o.
Tel: +420 234 722 722
medinfoEMEA@takeda.com

Magyarország
Takeda Pharma Kft.
Tel: +36 1 270 7030
medinfoEMEA@takeda.com

Danmark
Takeda Pharma A/S
Tlf: +45 46 77 10 10
medinfoEMEA@takeda.com

Malta
Τakeda HELLAS SA
Tel: +30 2106387800
medinfoEMEA@takeda.com

Deutschland
Takeda GmbH
Tel: +49 (0)800 825 3325
medinfoEMEA@takeda.com

Nederland
Takeda Nederland B.V.
Tel: +31 20 203 5492
medinfoEMEA@takeda.com

Eesti
Takeda Pharma AS
Tel: +372 6177 669
medinfoEMEA@takeda.com

Norge
Takeda AS
Tlf: +47 800 800 30
medinfoEMEA@takeda.com

Ελλάδα
Τakeda ΕΛΛΑΣ ΑΕ
Tηλ: +30 210 6387800
medinfoEMEA@takeda.com

Österreich
Takeda Pharma Ges.m.b.H.
Tel: +43 (0) 800-20 80 50
medinfoEMEA@takeda.com

España
Takeda Farmacéutica España S.A
Tel: +34 917 90 42 22
medinfoEMEA@takeda.com

Polska
Takeda Pharma Sp. z o.o.
Tel: +48223062447
medinfoEMEA@takeda.com

France
Takeda France SAS
Tel. + 33 1 40 67 33 00
medinfoEMEA@takeda.com

Portugal
Takeda Farmacêuticos Portugal, Lda.
Tel: + 351 21 120 1457
medinfoEMEA@takeda.com

Hrvatska
Takeda Pharmaceuticals Croatia d.o.o.
Tel: +385 1 377 88 96
medinfoEMEA@takeda.com

România
Takeda Pharmaceuticals SRL
Tel: +40 21 335 03 91
medinfoEMEA@takeda.com

Ireland
Takeda Products Ireland Ltd
Tel: 1800 937 970
medinfoEMEA@takeda.com

Slovenija
Takeda Pharmaceuticals farmacevtska družba d.o.o.
Tel: + 386 (0) 59 082 480
medinfoEMEA@takeda.com

Ísland
Vistor hf.
Sími: +354 535 7000
medinfoEMEA@takeda.com

Slovenská republika
Takeda Pharmaceuticals Slovakia s.r.o.
Tel: +421 (2) 20 602 600
medinfoEMEA@takeda.com

Italia
Takeda Italia S.p.A.
Tel: +39 06 502601
medinfoEMEA@takeda.com

Suomi/Finland
Takeda Oy
Puh/Tel: 0800 774 051
medinfoEMEA@takeda.com

Κύπρος
Τakeda ΕΛΛΑΣ ΑΕ
Τηλ.: +30 2106387800
medinfoEMEA@takeda.com

Sverige
Takeda Pharma AB
Tel: 020 795 079
medinfoEMEA@takeda.com

Latvija
Takeda Latvia SIA
Tel: +371 67840082
medinfoEMEA@takeda.com

United Kingdom (Northern Ireland)
Takeda UK Ltd
Tel: +44 (0) 2830 640 902
medinfoEMEA@takeda.com

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

Inne źródła informacji
Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków
http://www.ema.europa.eu.

Ta ulotka jest dostępna we wszystkich językach UE/EOG na stronie internetowej Europejskiej Agencji
Leków.