Tolutris tabl.(40 mg+5 mg+12,5 mg) - 28 szt.

Doustnie. Zalecana dawka to 1 tabl. o podanej mocy na dobę. Nie należy stosować leku złożonego podczas rozpoczynania leczenia. Przed rozpoczęciem leczenia preparatem, należy uzyskać kontrolę stanu pacjentów podczas podawania ustalonych dawek wszystkich trzech substancji czynnych, stosowanych jednocześnie. Dawkę leku należy określić na podstawie dawek poszczególnych substancji czynnych przyjmowanych przed zmianą leczenia. W razie konieczności modyfikacji dawki należy indywidualnie dostosować dawkę poszczególnych składników. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności dostosowania dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku. Lek jest przeciwwskazany do stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Doświadczenie związane ze stosowaniem skojarzenia telmisatranu z hydrochlorotiazydem u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek jest niewielkie, ale nie wskazuje ono na niekorzystny wpływ na nerki i dostosowanie dawki nie jest uważane za konieczne. Zaleca się okresowe monitorowanie czynności nerek. Zmiany stężenia amlodypiny w surowicy nie są skorelowane ze stopniem uszkodzenia nerek, dlatego zaleca się normalny schemat dawkowania. Telmisartan i amlodypina nie są eliminowane z organizmu podczas dializy. Lek jest przeciwwskazany do stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, nie należy stosować dawki większej niż 40 mg+5 mg+12,5 mg raz na dobę. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby tiazydy powinny być stosowane z ostrożnością. Należy zachować ostrożność podczas zwiększania dawki amlodypiny. Nie przeprowadzono badań dotyczących farmakokinetyki amlodypiny w ciężkich zaburzeniach czynności wątroby. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Sposób podania. Tabletki należy przyjmować popijając płynem, niezależnie od posiłków.

Lek jest wskazany w terapii zastępczej w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie tętnicze jest kontrolowane w odpowiedni sposób podczas jednoczesnego stosowania leków złożonych zawierających 2 substancje czynne: telmisartan i hydrochlorotiazyd oraz leków zawierających 1 substancję czynną amlodypinę, podawanych w takich samych dawkach, jak w skojarzeniu, ale w postaci oddzielnych tabletek.

1. Co to jest lek Tolutris i w jakim celu się go stosuje

Tabletka Tolutris zawiera trzy substancje czynne: telmisartan, amlodypinę i hydrochlorotiazyd.
Wszystkie te substancje pomagają kontrolować podwyższone ciśnienie tętnicze.

- Telmisartan należy do grupy leków nazywanych antagonistami receptora angiotensyny II.
  Angiotensyna II jest substancją wytwarzaną w organizmie, powodującą zwężenie naczyń
  krwionośnych, tym samym podwyższającą ciśnienie tętnicze. Telmisartan blokuje działanie
  angiotensyny II, w związku z czym naczynia krwionośne rozszerzają się, a ciśnienie tętnicze
  obniża.
- Amlodypina należy do grupy leków nazywanych antagonistami wapnia, których działanie
  polega na rozkurczeniu i poszerzeniu naczyń krwionośnych, dzięki czemu krew łatwiej przez
  nie przepływa.
- Hydrochlorotiazyd należy do grupy substancji nazywanych tiazydowymi lekami
  moczopędnymi, zwiększa wydalanie moczu, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego.

Tolutris jest stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego (samoistnego nadciśnienia
tętniczego) u pacjentów, u których ciśnienie tętnicze jest kontrolowane w odpowiedni sposób po
zastosowaniu jednocześnie wszystkich substancji czynnych w takich samych dawkach, jak w leku
złożonym, ale w postaci oddzielnych tabletek.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Tolutris

Kiedy nie stosować leku Tolutris
- Jeśli pacjent ma uczulenie na telmisartan lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
  (wymienionych w punkcie 6).
- Jeśli pacjent ma uczulenie na hydrochlorotiazyd lub inne leki pochodne sulfonamidów.
- Jeśli pacjent ma uczulenie na amlodypinę lub inne leki z grupy antagonistów wapnia.
- Po trzecim miesiącu ciąży. (Również należy unikać stosowania leku Tolutris we wczesnym
  okresie ciąży – patrz punkt „Ciąża”).
- Jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby, taka jak zastój żółci lub zwężenie dróg
  żółciowych (zaburzenia odpływu żółci z wątroby i pęcherzyka żółciowego) lub jakakolwiek
  inna ciężka choroba wątroby.
- Jeśli pacjent ma ciężką chorobę nerek lub bezmocz (mniej niż 100 ml moczu na dobę).
- Jeśli lekarz stwierdzi występowanie małego stężenia potasu lub dużego stężenia wapnia we
  krwi, które nie ulegają poprawie na skutek leczenia.
- Jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
  ciśnienie krwi zawierającym aliskiren.
- Jeśli u pacjenta występuje bardzo niskie ciśnienie tętnicze (ciężkie niedociśnienie).
- Jeśli u pacjenta występuje zwężenie zastawki aortalnej serca (zwężenie zastawki aorty) lub
  wstrząs kardiogenny (stan, w którym serce nie jest w stanie dostarczyć do organizmu
  odpowiedniej ilości krwi).
- Jeśli u pacjenta występuje niewydolność serca po ostrym zawale serca.

Jeżeli którakolwiek powyższa sytuacja dotyczy pacjenta, należy poinformować lekarza lub
farmaceutę, przed zażyciem leku Tolutris.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Tolutris należy omówić to z lekarzem, jeśli u pacjenta
występują lub występowały którekolwiek z poniższych stanów lub chorób:
- niskie ciśnienie tętnicze krwi (niedociśnienie), którego prawdopodobieństwo wystąpienia jest
  większe, jeśli pacjent jest odwodniony (z nadmierną utratą wody z organizmu) lub ma niedobór
  soli, z powodu stosowania leków moczopędnych (tabletek odwadniających), diety ubogosolnej,
  biegunki, wymiotów lub hemodializy;
- znaczne zwiększenie ciśnienia krwi (przełom nadciśnieniowy);
- choroba nerek lub przeszczep nerki;
- zwężenie tętnicy nerkowej (zwężenie naczyń krwionośnych jednej czynnej nerki lub obu
  nerek);
- choroba wątroby;
- problemy dotyczące serca, w tym niewydolność serca i niedawno przebyty zawał serca;
- cukrzyca;
- dna moczanowa;
- zwiększone stężenie aldosteronu (zatrzymanie wody i soli w organizmie łącznie z zaburzeniem
  równowagi elektrolitowej);
- toczeń rumieniowaty układowy (zwany również „toczniem” lub „SLE”), choroba, w przebiegu
  której układ odpornościowy atakuje własny organizm;
- jeśli w przeszłości u pacjenta wystąpił nowotwór złośliwy skóry lub jeśli w trakcie leczenia
  pojawi się nieoczekiwana zmiana skórna. Leczenie hydrochlorotiazydem, zwłaszcza dużymi
  dawkami przez dłuższy czas, może zwiększyć ryzyko niektórych rodzajów nowotworów
  złośliwych skóry i warg (nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry). Podczas przyjmowania
  leku Tolutris należy chronić skórę przed działaniem światła słonecznego i promieniowaniem
  UV.
- substancja czynna hydrochlorotiazyd może powodować rzadkie reakcje powodujące
  ograniczenie widzenia i ból oczu. Mogą to być objawy gromadzenia się płynu w unaczynionej
  błonie otaczającej oko (nadmiernego nagromadzenia płynu między naczyniówką a twardówką)
  lub zwiększonego ciśnienia w gałce ocznej, które mogą się pojawić w ciągu kilku godzin do
  kilku tygodni od przyjęcia leku Tolutris. Nieleczone mogą prowadzić do trwałego uszkodzenia
  wzroku. Jeśli wcześniej wystąpiło uczulenie na penicylinę lub sulfonamidy, pacjent może być
  bardziej narażony na rozwój tej choroby.
- jeśli w przeszłości po przyjęciu hydrochlorotiazydu u pacjenta występowały problemy z
  oddychaniem lub dotyczące płuc (w tym zapalenie płuc lub gromadzenie się płynu w płucach).
  Jeśli po przyjęciu leku Tolutris u pacjenta wystąpi ciężka duszność lub trudności z
  oddychaniem, należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną.
- jeśli pacjent jest w podeszłym wieku i konieczne jest zwiększenie dawki.

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Tolutris należy poinformować lekarza, jeśli pacjent
przyjmuje:
- digoksynę,
- którykolwiek z poniższych leków stosowanych w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi:
  - inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE) (ang. Angiotensin Converting Enzyme
    Inhibitors, ACE) (na przykład enalapryl, lizynopryl, ramipryl), w szczególności jeśli
    pacjent ma zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą.
  - aliskiren.

Leczenie hydrochlorotiazydem może prowadzić do zaburzenia równowagi elektrolitów w organizmie.
Typowe objawy zaburzenia gospodarki płynowej lub elektrolitowej to: suchość błony śluzowej w
jamie ustnej, osłabienie, letarg, senność, niepokój, bóle lub skurcze mięśniowe, nudności (mdłości),
wymioty, zmęczenie mięśni oraz nieprawidłowo przyspieszone tętno (szybciej niż 100 uderzeń na
minutę). W przypadku wystąpienia któregokolwiek z powyższych objawów należy poinformować
lekarza.

Jeśli po przyjęciu leku Tolutris u pacjenta wystąpi ból brzucha, nudności, wymioty lub biegunka,
należy omówić to z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o dalszym leczeniu. Nie należy samodzielnie
podejmować decyzji o przerwaniu przyjmowania leku Tolutris

Należy również poinformować lekarza o wystąpieniu nadwrażliwości skóry na światło słoneczne w
postaci oparzeń słonecznych (np. zaczerwienienie, swędzenie, obrzęk, powstawanie pęcherzy)
pojawiających się szybciej niż zazwyczaj.

W przypadku planowanego zabiegu chirurgicznego lub znieczulenia należy poinformować lekarza o
przyjmowaniu leku Tolutris.

Tolutris może mniej skutecznie obniżać ciśnienie tętnicze u osób rasy czarnej.

Lekarz prowadzący może monitorować czynność nerek, ciśnienie krwi oraz stężenie elektrolitów
(np. potasu) we krwi w regularnych odstępach.
Patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować leku Tolutris”.

Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku Tolutris u dzieci i młodzieży w wieku do 18 lat.

Lek Tolutris a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Lekarz może zdecydować o
zmianie dawki tych leków lub o podjęciu innych środków ostrożności. W niektórych przypadkach
konieczne może być odstawienie któregoś z leków. Dotyczy to zwłaszcza jednoczesnego
przyjmowania razem z lekiem Tolutris niżej wymienionych leków:
- preparaty litu, stosowane w leczeniu niektórych rodzajów depresji;
- leki związane z występowaniem małego stężenia potasu we krwi (hipokaliemia), tak jak inne
  leki moczopędne (tabletki odwadniające), leki przeczyszczające (np. olej rycynowy),
  kortykosteroidy (np. prednizon), ACTH (hormon adrenokortykotropowy), amfoterycyna (lek
  przeciwgrzybiczy), karbenoksolon (stosowany w leczeniu owrzodzeń jamy ustnej), sól sodowa
  penicyliny G (antybiotyk), kwas salicylowy oraz jego pochodne;
- leki mogące podwyższać stężenie potasu we krwi, np. leki moczopędne oszczędzające potas,
  suplementy potasu, substytuty soli zawierające potas, inhibitory ACE, cyklosporyna (lek
  immunosupresyjny) i inne produkty lecznicze, np. heparyna sodowa (lek przeciwzakrzepowy);
- leki, na które wpływają zmiany stężenia potasu we krwi, takie jak leki nasercowe
  (np. digoksyna) czy też leki regulujące częstość akcji serca (np. chinidyna, dyzopyramid,
  amiodaron, sotalol), leki używane w leczeniu zaburzeń psychicznych (np. tiorydazyna,
  chlorpromazyna, lewomepromazyna) oraz inne leki, takie jak niektóre antybiotyki
  (np. sparfloksacyna, pentamidyna) lub pewne leki stosowane w terapii odczynów (reakcji)
  alergicznych (np. terfenadyna);
- leki stosowane w cukrzycy (insulina lub leki doustne, takie jak metformina);
- cholestyramina, kolestypol lub symwastatyna, leki obniżające stężenie tłuszczów we krwi;
- leki podwyższające ciśnienie krwi, takie jak noradrenalina;
- leki zwiotczające mięśnie, takie jak tubokuraryna;
- suplementy wapnia i (lub) witaminy D;
- leki o działaniu antycholinergicznym (stosowane w leczeniu szeregu zaburzeń, takich jak stany
  skurczowe w obrębie przewodu pokarmowego, skurcze pęcherza moczowego, astma, choroba
  lokomocyjna, skurcze mięśni, choroba Parkinsona, oraz wspomagająco przy znieczuleniu), takie
  jak atropina i biperyden;
- amantadyna (lek stosowany w chorobie Parkinsona, a także w leczeniu lub zapobieganiu
  pewnych chorób wirusowych);
- pozostałe leki stosowane w leczeniu nadciśnienia, kortykosteroidy, leki przeciwbólowe
  (np. niesteroidowe leki przeciwzapalne, NLPZ), leki stosowane w leczeniu nowotworów, dny
  moczanowej lub zapalenia stawów;
- przyjmowanie inhibitora ACE lub aliskirenu (patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy
  nie stosować leku Tolutris” oraz „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);
- ketokonazol, itrakonazol (leki przeciwgrzybicze);
- rytonawir, indynawir, nelfinawir (tzw. inhibitory proteazy stosowane w leczeniu zakażenia
  wirusem HIV);
- ryfampicyna, erytromycyna, klarytromycyna (antybiotyki stosowane w leczeniu zakażeń
  bakteryjnych);
- ziele dziurawca;
- werapamil, diltiazem (leki stosowane w chorobach serca);
- dantrolen (wlew stosowany w ciężkich zaburzeniach temperatury ciała);
- takrolimus, syrolimus, temsyrolimus i ewerolimus (leki hamujące układ odpornościowy
  pacjenta).

Tolutris może nasilać działanie obniżające ciśnienie krwi innych lekówstosowanych w leczeniu
nadciśnienia lub leków, które mogą wywołać zmniejszenie ciśnienia krwi (np. baklofen, amifostyna).
Ponadto niskie ciśnienie krwi mogą dodatkowo zmniejszyć: alkohol, barbiturany, opioidowe leki
przeciwbólowe lub leki przeciwdepresyjne. Objawem są zawroty głowy przy wstawaniu. W razie
konieczności dawki innego leku przyjmowanego przez pacjenta podczas przyjmowania leku Tolutris,
należy poradzić się lekarza.

Działanie leku Tolutris może być osłabione w przypadku jednoczesnego stosowania NLPZ
(niesteroidowych leków przeciwzapalnych, np. kwasu acetylosalicylowego lub ibuprofenu).

Tolutris z jedzeniem i alkoholem
Lek Tolutris można przyjmować z pokarmem lub niezależnie od posiłków.
Należy unikać alkoholu do czasu rozmowy z lekarzem. Alkohol może dodatkowo obniżyć ciśnienie
krwi i (lub) nasilić ryzyko zawrotów głowy lub omdlenia.

Pacjenci stosujący lek Tolutris nie powinni spożywać soku grejpfrutowego ani grejpfrutów, ponieważ
mogą one spowodować zwiększenie stężenia substancji czynnej - amlodypiny we krwi, co w
rezultacie może wywołać nieprzewidziane nasilenie działania leku Tolutris, obniżającego ciśnienie
tętnicze.

Ciąża i karmienie piersią

Ciąża
Należy poinformować lekarza o podejrzeniu (lub planowaniu) ciąży. Zazwyczaj lekarz zaleci
zaprzestanie stosowania leku Tolutris przed planowaną ciążą lub natychmiast po stwierdzeniu ciąży i
zaleci inny lek zamiast leku Tolutris. Nie zaleca się stosowania leku Tolutris podczas ciąży i nie
wolno go stosować po trzecim miesiącu ciąży, ponieważ może poważnie zaszkodzić dziecku, jeśli jest
stosowany po trzecim miesiącu ciąży.

Karmienie piersią
Należy powiedzieć lekarzowi o karmieniu piersią lub zamiarze karmienia piersią. Nie zaleca się
stosowania leku Tolutris podczas karmienia piersią. Lekarz może wybrać inne leczenie w trakcie
karmienia piersią. Wykazano, że małe ilości amlodypiny przenikają do mleka ludzkiego.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Tolutris może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli lek
powoduje nudności, zawroty głowy, zmęczenie lub ból głowy, nie należy prowadzić pojazdów i
obsługiwać maszyn; należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Lek Tolutris zawiera laktozę i sód
Lek zawiera laktozę. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent
powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

3. Jak stosować lek Tolutris

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.

Zalecana dawka leku Tolutris to jedna tabletka na dobę. Należy starać się przyjmować tabletkę o tej
samej porze każdego dnia.

Tolutris można przyjmować przed posiłkiem lub po posiłku. Tabletki należy połknąć popijając wodą
lub napojem bezalkoholowym. Ważne jest, aby lek Tolutris przyjmować każdego dnia, dopóki lekarz
nie zaleci inaczej. Nie należy stosować leku Tolutris z sokiem grejpfrutowym.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Tolutris
Jeżeli przez pomyłkę zostanie przyjęta zbyt duża liczba tabletek, mogą pojawić się takie objawy, jak
niskie ciśnienie krwi i przyspieszenie akcji serca. Zgłaszano także przypadki spowolnienia akcji serca,
światłowstrętu, zawrotów głowy, wymiotów, pogorszenia czynności nerek, w tym niewydolności
nerek. W przypadku bardzo znacznego obniżenia ciśnienia może wystąpić wstrząs. Skóra staje się
wówczas chłodna i wilgotna, a pacjent może stracić przytomność. W razie przyjęcia zbyt wielu
tabletek leku Tolutris, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Z powodu zawartości hydrochlorotiazydu może także wystąpić wyraźnie niskie ciśnienie krwi i małe
stężenia potasu we krwi, co może doprowadzić do nudności, senności i skurczów mięśni i (lub)
nieregularne bicie serca związane z jednoczesnym stosowaniem leków, takich jak glikozydy
naparstnicy oraz niektórych leków antyarytmicznych. Należy niezwłocznie skontaktować się
z lekarzem lub farmaceutą albo z najbliższym szpitalnym oddziałem doraźnej pomocy medycznej.

Nawet do 24-48 godzin po przyjęciu leku może wystąpić duszność spowodowana nadmiarem płynu
gromadzącym się w płucach (obrzęk płuc).

Pominięcie zastosowania leku Tolutris
Należy zachować spokój. Jeśli pacjent zapomni przyjąć dawkę leku, powinien zażyć go niezwłocznie
po przypomnieniu sobie, tego samego dnia. Jeżeli tabletka nie zostanie przyjęta jednego dnia, należy
przyjąć zwykle stosowaną dawkę następnego dnia. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu
uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Tolutris
Lekarz poinformuje pacjenta o czasie leczenia. Jeśli pacjent zaprzestanie stosowania leku zanim zaleci
to lekarz, może nastąpić nawrót choroby.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Niektóre działania niepożądane mogą być ciężkie i wymagają natychmiastowej pomocy
medycznej:
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z następujących objawów należy natychmiast skontaktować
się z lekarzem:
- posocznica (często nazywana zatruciem krwi, będąca ciężkim zakażeniem, z reakcją zapalną
 całego organizmu, która może zakończyć się zgonem) (może wystąpić u nie więcej niż u 1 na
 1000 pacjentów);
- ciężkie reakcje skórne, w tym silna wysypka, pokrzywka, zaczerwienienie skóry całego ciała,
 silny świąd, powstawanie pęcherzy, złuszczanie się i obrzęk skóry, zapalenie błony śluzowej
 (zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry) (może wystąpić u nie więcej niż
 u 1 na 10 000 pacjentów);
- nagły obrzęk skóry i błon śluzowych (obrzęk naczynioruchowy) (może wystąpić u nie więcej
 niż u 1 na 1000 pacjentów);
- obrzęk powiek, twarzy lub warg (obrzęk Quinckego) (może wystąpić u nie więcej niż u 1 na
 10 000 pacjentów);
- tworzenie się pęcherzy i złuszczanie się zewnętrznej warstwy skóry (toksyczne martwicze
 oddzielanie się naskórka) (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych);
- zawał serca (może wystąpić u nie więcej niż u 1 na 10 000 pacjentów);
- zaburzenia rytmu serca (może wystąpić u nie więcej niż u 1 na 100 pacjentów);
- zapalenie trzustki, które może spowodować silny ból w nadbrzuszu, promieniujący do pleców,
 z towarzyszącym bardzo złym samopoczuciem (może wystąpić u nie więcej niż u 1 na
 10 000 pacjentów).

Możliwe działania niepożądane leku Tolutris:

Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 pacjentów):
Zmniejszenie stężenia potasu we krwi, zwiększenie stężenia lipidów we krwi, zatrzymanie płynów w
organizmie (obrzęk).

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż u 1 na 10 pacjentów):
Zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi, małe stężenie sodu, małe stężenie magnezu we
krwi, zmniejszenie apetytu, zawroty głowy, senność, ból głowy, zaburzenia widzenia, kołatanie serca
(świadomość rytmu serca), nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego krwi podczas wstawania,
zaczerwienienie, zwłaszcza twarzy, skrócenie oddechu (duszność), biegunka, ból brzucha, zaparcia,
niestrawność, wymioty, nudności, zmiana rytmu wypróżnień, wysypka, pokrzywka, kurcze mięśni
(skurcze nóg), obrzęk kostek, zaburzenia erekcji (niezdolność do uzyskania lub utrzymania erekcji),
osłabienie, zmęczenie.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż u 1 na 100 pacjentów):
Zakażenie górnych dróg oddechowych (np. ból gardła, zapalenie zatok, przeziębienie), zakażenia dróg
moczowych, niedobór czerwonych krwinek (niedokrwistość), spowolnienie akcji serca, zwiększenie
stężenia potasu we krwi, lęk, depresja, bezsenność, omdlenia, uczucie mrowienia i drętwienia
(parestezje), drżenie, zaburzenia smaku, brak odczuwania bólu, uczucie wirowania (zawroty głowy),
dzwonienie w uszach, szybkie bicie serca (tachykardia), spowolnione bicie serca (bradykardia), niskie
ciśnienie krwi, kaszel, kichanie i (lub) katar spowodowane zapaleniem błony śluzowej nosa, suchość
błon śluzowych w jamie ustnej, wzdęcia, swędzenie, wzmożona potliwość, wypadanie włosów,
czerwone plamy na skórze, przebarwienia na skórze, rozległa wysypka, ból pleców, ból mięśni,
zaburzenia czynności nerek, w tym ostra niewydolność nerek, zaburzenia w oddawaniu moczu,
wzmożona potrzeba oddawania moczu w nocy, zwiększona częstość oddawania moczu, dyskomfort
lub powiększenie piersi u mężczyzn, ból w klatce piersiowej, ból, złe samopoczucie, zwiększone
stężenie kwasu moczowego we krwi, zwiększone stężenie kreatyniny we krwi, zwiększenie
lub zmniejszenie masy ciała

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż u 1 na 1000 pacjentów):
Zapalenie płuc (zapalenie oskrzeli), gardła, i (lub) zatok, zwiększenie liczby białych krwinek
(eozynofilia), zmniejszenie liczby płytek krwi (małopłytkowość), przez co wzrasta ryzyko wystąpienia
krwawień lub siniaków (niewielkie, fioletowo-czerwone zmiany na skórze lub w innych tkankach,
spowodowane przez krwawienie), ciężkie reakcje alergiczne (np. nadwrażliwość, ostra reakcja
anafilaktyczna/wstrząs, osutka polekowa), małe stężenia cukru we krwi (u pacjentów z cukrzycą),
duże stężenie wapnia we krwi, duże stężenie cukru we krwi (hiperglikemia), zaburzenia snu,
dezorientacja, niewyraźne widzenie, obrzęk płuc, zapalenie błony śluzowej żołądka, podrażnienie
żołądka, nieprawidłowa czynność wątroby, żółtaczka, nadmiar substancji żółciowych we krwi (zastój
żółci), zaczerwienienie skóry (rumień), wyprysk (choroba skóry), wysypka polekowa, toksyczna
wysypka skórna, reakcje nadwrażliwości na światło, ból kończyn (ból nóg), ból ścięgien (objawy
imitujące zapalenie ścięgien), toczeń rumieniowaty układowy (choroba w której organizm jest
atakowany przez własny układ odpornościowy), obecność cukrów w moczu (glukozuria), objawy
grypopodobne, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych lub fosfokinazy kreatynowej we krwi,
zmniejszone stężenie hemoglobiny (białka krwi).

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić do 1 na 10 000 pacjentów):
Zmniejszona liczba białych krwinek (leukopenia, agranulocytoza), nieprawidłowy rozpad czerwonych
krwinek (niedokrwistość hemolityczna), nieprawidłowa czynność szpiku kostnego, reakcje alergiczne,
wzrost pH ze względu na małe stężenie chlorków we krwi (zaburzenie równowagi kwasowo-
zasadowej, alkaloza hipochloremiczna), zwiększenie napięcia mięśniowego, zaburzenia dotyczące
nerwów co może powodować osłabienie mięśni, mrowienie lub drętwienie, zapalenie naczyń
krwionośnych (martwicze zapalenie naczyń), postępujące bliznowacenie tkanki płucnej
(śródmiąższowa choroba płuc)*, ostra niewydolność oddechowa (objaw to: ciężka duszność), obrzęk
dziąseł, zaburzenia czynności wątroby, zespół toczniopodobny (choroba naśladująca toczeń
rumieniowaty układowy, w którym organizm jest atakowany przez własny układ odpornościowy),
powstawanie pęcherzy na wargach, oczach lub ustach, łuszczenie się skóry, gorączka (możliwe
objawy rumienia wielopostaciowego).

* Zgłaszano przypadki śródmiąższowej choroby płuc pozostające w związku czasowym
 z przyjmowaniem telmisartanu. Nie ustalono jednak związku przyczynowego.

Działania niepożądane o nieznanej częstości występowania (częstość nie może być określona na
podstawie dostępnych danych):
Nowotwory złośliwe skóry i warg (nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry), zmniejszenie liczby
krwinek (niedokrwistość aplastyczna), drżenie, usztywnienie postawy, maskowatość twarzy,
spowolnione ruchy i pociąganie nogami w czasie chodzenia, chwiejny chód, ograniczenie widzenia
i ból oczu z powodu wysokiego ciśnienia (prawdopodobnie objawy gromadzenia się płynu
w unaczynionej błonie otaczającej oko nadmiernego nagromadzenia płynu między naczyniówką
a twardówką – lub ostrej krótkowzroczności lub ostrej jaskry z zamkniętym kątem przesączania),
obrzęk naczynioruchowy jelit - po zastosowaniu podobnych produktów występował obrzęk w jelicie
z takimi objawami jak ból brzucha, nudności, wymioty i biegunka.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
tel.: + 48 22 49 21 301
faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.5. Jak przechowywać lek Tolutris

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze i opakowaniu
zawnetrznym po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią.
Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Tolutris
- Substancjami czynnymi leku są telmisartan, amlodypina i hydrochlorotiazyd.
  Tolutris, 40 mg + 5 mg + 12,5 mg, tabletki:
  Każda tabletka zawiera 40 mg telmisartanu, 5 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu)
  i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.
  Tolutris, 80 mg + 5 mg + 12,5 mg, tabletki:
  Każda tabletka zawiera 80 mg telmisartanu, 5 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu)
  i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.
  Tolutris, 80 mg + 10 mg + 12,5 mg, tabletki:
  Każda tabletka zawiera 80 mg telmisartanu, 10 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny
  bezylanu) i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.
  Tolutris, 80 mg + 10 mg + 25 mg, tabletki:
  Każda tabletka zawiera 80 mg telmisartanu, 10 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny
  bezylanu) i 25 mg hydrochlorotiazydu.

- Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to: powidon K30, sodu wodorotlenek, laktoza
  jednowodna, meglumina, krospowidon, celuloza mikrokrystaliczna, sodu stearylofumaran,
  skrobia żelowana, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), magnezu stearynian, krzemionka
  koloidalna bezwodna, żelaza tlenek żółty (E 172) (tylko w tabletkach 40 mg + 5 mg + 12,5 mg,
  80 mg + 10 mg + 12,5 mg oraz 80 mg + 10 mg + 25 mg) i żelaza tlenek czerwony (E 172) (tylko
  w tabletkach 80 mg + 5 mg + 12,5 mg oraz 80 mg + 10 mg + 12,5 mg). Patrz punkt 2 „Lek
  Tolutris zawiera laktozę i sód”.

Jak wygląda lek Tolutris i co zawiera opakowanie
Tolutris, 40 mg + 5 mg + 12,5 mg, tabletki:
okrągłe, obustronnie wypukłe, dwuwarstwowe tabletki. Jedna warstwa tabletki jest biała lub prawie
biała, oznaczona symbolem „L1”. Druga warstwa tabletki jest brązowożółta, marmurkowa.
Wymiary tabletki: średnica około 10 mm.
Tolutris, 80 mg + 5 mg + 12,5 mg, tabletki:
owalne, obustronnie wypukłe, dwuwarstwowe tabletki. Jedna warstwa tabletki jest biała lub prawie
biała, oznaczona symbolem „L2”. Druga warstwa tabletki jest różowa, marmurkowa.
Wymiary tabletki: około 18 mm x 9 mm.
Tolutris, 80 mg + 10 mg + 12,5 mg, tabletki:
owalne, obustronnie wypukłe, dwuwarstwowe tabletki. Jedna warstwa tabletki jest biała lub prawie
biała, oznaczona symbolem „L3”. Druga warstwa tabletki jest pomarańczowa, marmurkowa.
Wymiary tabletki: około 18 mm x 9 mm.
Tolutris, 80 mg + 10 mg + 25 mg, tabletki:
owalne, obustronnie wypukłe, dwuwarstwowe tabletki. Jedna warstwa tabletki jest biała lub prawie
biała, oznaczona symbolem „L4”. Druga warstwa tabletki jest brązowożółta, marmurkowa.
Wymiary tabletki: około 18 mm x 9 mm.

Lek Tolutris jest dostępny w opakowaniach zawierajacych:
- 28, 30, 56, 60, 84 lub 90 tabletek, w blistrach w tekturowym pudełku.
- 28, 56 lub 84 tabletki, w blistrach kalendarzykowych w tekturowym pudełku.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
KRKA, d.d., Novo mesto,
Šmarješka cesta 6,
8501 Novo mesto,
Słowenia

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego pod następującymi nazwami:
Bułgaria, Chorwacja, Estonia, Łotwa, Polska, Portugalia: Tolutris
Litwa, Słowenia: Tolvecom
Republika Czeska, Słowacja, Węgry: Tolvecamo

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji o leku należy zwrócić się do miejscowego
przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
KRKA-POLSKA Sp. z o.o.
ul. Równoległa 5
02-235 Warszawa
tel. 22 57 37 500

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 20.09.2025