Sanoflexan proszek do sporz. roztw. doustnego(1500 mg) - 30 saszetek

Doustnie. Dorośli i osoby w podeszłym wieku: zawartość 1 saszetki należy rozpuścić w szklance wody i przyjmować raz na dobę, o stałej porze, najlepiej podczas posiłku. Jeśli objawy utrzymują się po 2 miesiącach i nie obserwuje się poprawy, pacjent powinien bezwzględnie odbyć konsultację lekarską. Lekarz powinien ocenić wskazania oraz zasadność kontynuacji leczenia glukozaminą. W przypadku braku poprawy po 6 miesiącach, należy przerwać terapię. Szczególne grupy pacjentów. Nie przeprowadzono specyficznych badań u pacjentów w podeszłym wieku, ale na podstawie doświadczeń klinicznych nie jest wymagane dostosowanie dawki, jeśli lek jest stosowany w leczeniu zdrowych pacjentów w podeszłym wieku. Ponieważ nie przeprowadzono obszernych badań u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby, nie można podać zaleceń dotyczących dawkowania, jednakże dostępne dane nie wskazują na konieczność zmiany dawkowania w przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby i nerek. Nie udowodniono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci, dlatego nie zaleca się stosowania go w tej grupie wiekowej. Sposób podania. Przygotowany roztwór należy wypić natychmiast.

Leczenie objawów łagodnej do umiarkowanej choroby zwyrodnieniowej stawów kolanowych objawiającej się m.in. sztywnością i bólem stawów.

1. Co to jest lek Sanoflexan i w jakim celu się go stosuje

Lek Sanoflexan zawiera substancję czynną – glukozaminę, która należy do grupy leków określanej jako
inne niesteroidowe leki przeciwzapalne i przeciwreumatyczne.

Lek Sanoflexan jest stosowany w leczeniu objawów łagodnej lub umiarkowanej choroby
zwyrodnieniowej stawów kolanowych.

Choroba zwyrodnieniowa stawów jest rodzajem schorzenia stawów, w którym występują objawy takie,
jak sztywność (po śnie lub długim wypoczynku) oraz ból podczas ruchu (np. wchodzenie po schodach
lub chodzenie po nierównej powierzchni).2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Sanoflexan

Kiedy nie stosować leku Sanoflexan
- jeśli pacjent ma uczulenie na glukozaminę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
 (wymienionych w punkcie 6);
- jeśli pacjent ma uczulenie na skorupiaki, ponieważ substancja czynna leku – glukozamina – jest
 pozyskiwana ze skorupiaków.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Glukozamina nie jest wskazana do leczenia ostrych objawów bólowych. Objawy mogą nie ustąpić
(zwłaszcza ból) przez kilkanaście tygodni leczenia, a w niektórych przypadkach, nawet dłużej.

Jeśli podczas stosowania leku Sanoflexan wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy, należy
skonsultować się z lekarzem – niezależnie od obserwowanej skuteczności leczenia.
- Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania leku przez pacjentów z astmą, ponieważ może
 dojść do nasilenia objawów astmy.
- Zaleca się ostrożność podczas stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami tolerancji glukozy, ze
 względu na możliwe zaburzenia stężenia glukozy we krwi. U osób z cukrzycą na początku leczenia
 oraz okresowo w trakcie leczenia może być konieczne kontrolowanie stężenia glukozy we krwi oraz
 zapotrzebowania na insulinę.
- Należy zachować szczególną ostrożność, stosując lek u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby
 lub nerek.
- W przypadku istniejących problemów zdrowotnych, zwłaszcza chorób wątroby oraz u pacjentów
 poddawanych terapii lekami przeciwzakrzepowymi z grupy kumaryny, zaleca się konsultację
 z lekarzem przed suplementacją glukozaminy.
- Jeśli u pacjenta wystąpią inne objawy takie jak obrzęk stawu, zwiększona ciepłota i zaczerwienienie,
 ból stawu, uporczywa sztywność stawów, ból spoczynkowy, ból więcej niż w jednym stawie,
 podwyższona temperatura ciała, chudnięcie, należy skontaktować się lekarzem. Mogą to być objawy
 innego poważniejszego schorzenia stawów np. reumatoidalnego zapalenia stawów, tocznia
 układowego, dny moczanowej, guza nowotworowego.

Dzieci i młodzież
Nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Lek Sanoflexan i inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie
lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Glukozamina rzadko wchodzi w interakcje z innymi lekami. W badaniach u pacjentów z chorobą
zwyrodnieniową stawów nie zauważono interakcji z innymi lekami stosowanymi przez nich, takimi jak
niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) lub kortykosteroidy. Jednak nie można tego całkowicie
wykluczyć.

Dlatego przed zastosowaniem leku należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie, jeśli pacjent przyjmuje
którykolwiek z następujących leków:
- leki przeciwzakrzepowe (stosowane w celu zapobiegania krzepnięciu krwi), takie jak warfaryna,
 których działanie może być nasilone w razie przyjmowania jednocześnie z glukozaminą. Jeśli pacjent
 stosuje takie leki, lekarz może zlecić regularne badania krwi – szczególnie na początku i na końcu
 leczenia glukozaminą.
- leki przeciwcukrzycowe (stosowane w leczeniu cukrzycy), ponieważ glukozamina może wpływać na
 stężenie glukozy we krwi. U pacjentów z cukrzycą, lekarz może zlecić częstsze pomiary stężenia
 glukozy i dostosować dawkę insuliny – szczególnie na początku leczenia glukozaminą i w jego
 trakcie.
- tetracykliny (antybiotyki stosowane w leczeniu zakażeń), ponieważ glukozamina może zwiększać ich
 wchłanianie.

Dostępne dane wskazują, że podczas leczenia siarczanem glukozaminy można stosować steroidowe lub
niesteroidowe leki przeciwbólowe albo przeciwzapalne.

Jednoczesne stosowanie glukozaminy i chondroityny (składnika produktów stosowanych w chorobach
stawów) może zmniejszyć wchłanianie glukozaminy, co może osłabić skuteczność leczenia.

Stosowanie leku Sanoflexan z jedzeniem i piciem
Saszetkę należy rozpuścić w szklance wody i przyjmować najlepiej podczas posiłku.

Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża
Nie należy stosować leku Sanoflexan w okresie ciąży.

Karmienie piersią
Nie zaleca się stosowania leku Sanoflexan w okresie karmienia piersią. Brak danych dotyczących
przenikania glukozaminy do mleka kobiet karmiących piersią oraz bezpieczeństwa stosowania
glukozaminy u dzieci, w tym niemowląt i noworodków.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania
maszyn. Dostępne dane nie wskazują na znany, istotny wpływ glukozaminy na te czynności. Jeśli
podczas stosowania leku wystąpią bóle głowy, senność, zmęczenie, zawroty głowy lub zaburzenia
widzenia, należy zachować ostrożność, ponieważ objawy te mogą wpływać na sprawność
psychofizyczną.

Lek Sanoflexan zawiera izomalt, potas i sód

Izomalt (E 953)
Lek zawiera 1553,2 mg izomaltu (E 953) w każdej saszetce. Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta
nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Potas
Lek zawiera około 3,3 mmola (albo 256 mg) potasu na dawkę, co należy wziąć pod uwagę u pacjentów
ze zmniejszoną czynnością nerek, u pacjentów kontrolujących zawartość potasu w diecie oraz
u pacjentów suplementujących potas - w tym produktami dostępnymi bez recepty.

Sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.3. Jak stosować lek Sanoflexan

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w tej ulotce dla pacjenta lub według
zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Zalecana dawka

Dorośli
Zawartość 1 saszetki należy rozpuścić w szklance wody i przyjmować raz na dobę, o stałej porze,
najlepiej podczas posiłku. Przygotowany roztwór należy wypić natychmiast.

Jeśli po 2 miesiącach stosowania leku Sanoflexan nie nastąpi poprawa, należy skonsultować się
z lekarzem. Lekarz oceni, czy kontynuacja leczenia glukozaminą jest uzasadniona. Jeśli objawy nie
ustępują po 6 miesiącach, leczenie należy przerwać.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
Nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Osoby w podeszłym wieku
Nie jest konieczne dostosowanie dawki.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby
Nie można podać zaleceń dotyczących dawkowania, ponieważ nie przeprowadzono odpowiednich badań.
Dostępne dane nie wskazują na konieczność zmiany dawkowania w przypadku łagodnych do
umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby i nerek.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Sanoflexan
Jeśli pacjent przyjął zbyt dużą dawkę leku Sanoflexan, należy przerwać jego stosowanie oraz odstawić
inne leki zawierające glukozaminę i skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Dotychczas nie zgłoszono istotnych przypadków przedawkowania glukozaminy. Badania na zwierzętach
wskazują, że wystąpienie działań toksycznych jest mało prawdopodobne nawet po zastosowaniu bardzo
dużych dawek leku. Objawy przedawkowania glukozaminy mogą obejmować ból głowy, zawroty głowy,
dezorientację, ból stawów, nudności, wymioty, biegunkę oraz zaparcia.

Pominięcie zastosowania leku Sanoflexan
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
Jeśli pacjent zapomni przyjąć dawkę, należy ją przyjąć możliwie jak najszybciej po przypomnieniu sobie.
Kolejną dawkę należy przyjąć o zwykłej porze następnego dnia.

Przerwanie stosowania leku Sanoflexan
Nie należy przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem, ponieważ może to spowodować nawrót
objawów.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do
lekarza lub farmaceuty.4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Badania kliniczne wykazały, że glukozamina przyjmowana doustnie jest dobrze tolerowana. Działania
niepożądane obserwowano u niewielkiej liczby pacjentów. Były one najczęściej przemijające i słabo
nasilone i obejmowały głównie dolegliwości żołądkowo-jelitowe.

Należy natychmiast wezwać pogotowie ratunkowe lub zgłosić się do szpitala i przerwać
przyjmowanie leku Sanoflexan, jeśli wystąpią objawy ciężkich reakcji alergicznych, takie jak:
obrzęk twarzy, języka i (lub) gardła, i (lub) trudności w połykaniu, lub pokrzywka (swędząca wysypka)
połączona z trudnościami w oddychaniu (obrzęk naczynioruchowy), pęcherze lub złuszczanie się skóry,
zmiany i uszkodzenia błon śluzowych.

Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób):
- ból głowy,
- senność, uczucie zmęczenia,
- nudności, ból brzucha, niestrawność, wzdęcia, biegunka, zaparcia, zgaga.

Niezbyt często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób):
- wysypka, świąd,
- rumień, nagłe zaczerwienienie twarzy.

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- zawroty głowy,
- bezsenność,
- reakcje alergiczne (nadwrażliwość),
- astma/zaostrzenie astmy,
- zaburzenia widzenia,
- zaburzenia rytmu serca, np. tachykardia (przyspieszenie akcji serca),
- wymioty,
- obrzęk naczynioruchowy,
- pokrzywka,
- obrzęk/obrzęk obwodowy (opuchnięcie nóg, kostek, rąk),
- wzrost aktywności enzymów wątrobowych, żółtaczka (zażółcenie skóry i białek oczu),
- zwiększenie stężenia glukozy we krwi, niedostateczna kontrola stężenia glukozy we krwi w cukrzycy,
- zmiany wskaźnika INR (międzynarodowy znormalizowany współczynnik służący do oceny
 krzepliwości krwi).

Zgłaszano przypadki hipercholesterolemii (zwiększonego stężenia cholesterolu we krwi), jednak nie
wykazano ich związku ze stosowaniem leku.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych
Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych
i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa,
tel.: +48 22 49-21-301,
faks: +48 22 49-21-309,
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu. Dzięki zgłaszaniu
działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania
leku.5. Jak przechowywać lek Sanoflexan

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po: „Termin
ważności (EXP)/EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.

Przygotowany roztwór należy wypić natychmiast.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Sanoflexan
- Substancją czynną leku jest glukozaminy siarczan. Każda saszetka zawiera 1500 mg glukozaminy
 siarczanu (Glucosamini sulfas) w postaci 1990 mg glukozaminy siarczanu z potasu chlorkiem
 (Glucosamini sulfas kalii chloridum).
- Pozostałe składniki to: izomalt (E 953), kwas cytrynowy, magnezu cytrynian, aromat cytrynowy
 (maltodekstryna kukurydziana, substancje aromatyzujące, alfa tokoferol (E 307)), sacharyna sodowa
 (E 954).

Jak wygląda lek Sanoflexan i co zawiera opakowanie
Lek Sanoflexan to biały do prawie białego proszek o zapachu cytrynowym.
Opakowanie: saszetka papier/Aluminium/PE w tekturowym pudełku.

Wielkość opakowania: 5, 10, 15, 20, 30, 60, 90 saszetek po 4 g proszku.

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Natur Produkt Pharma Sp. z o.o.
ul. Podstoczysko 30
07-300 Ostrów Mazowiecka
Tel.: +48 (29) 644 29 00 
Polska

Data ostatniej aktualizacji ulotki: