RoActemra roztw. do wstrz. podsk.(162 mg/0,9 ml) - 4 amp.-strzyk.
Opakowanie
4 amp.-strzyk.
Producent
Roche
Opis
produkt wydawany z apteki na podstawie recepty zastrzeżonej
Refundowany
Nie
Rodzaj
roztw. do wstrz. podsk.
Dawkowanie
Podskórnie. Dorośli. Leczenie powinno być rozpoczynane przez lekarza doświadczonego w rozpoznawaniu i leczeniu RZS, uMIZS, wMIZS i (lub) GCA. Pacjenci leczeni tocilizumabem powinni otrzymać Kartę Ostrzegawczą dla Pacjenta. Pierwsze wstrzyknięcie należy wykonać pod nadzorem wykwalifikowanego personelu medycznego. Pacjent może samodzielnie wstrzykiwać sobie lek lub może to zrobić rodzic/opiekun pacjenta tylko gdy lekarz stwierdzi, że jest to właściwe, a w razie konieczności pacjent lub rodzic/opiekun wyrazi zgodę na obserwację medyczną i zostanie przeszkolony w zakresie właściwej techniki wykonania wstrzyknięcia. Pacjenci, którzy zmieniają leczenie z tocilizumabu w postaci dożylnej na formę podskórną powinni podać pierwszą dawkę podskórną w terminie planowanej kolejnej dawki dożylnej, pod nadzorem wykwalifikowanego fachowego personelu medycznego. Wszyscy pacjenci leczeni tym lekiem powinni otrzymać Kartę Ostrzegawczą dla Pacjenta. Należy ocenić możliwość samodzielnego, podskórnego podawania leku przez pacjenta lub rodzica/opiekuna w domu i poinstruować pacjenta lub rodzica/opiekuna o konieczności poinformowania lekarza przed podaniem kolejnej dawki, jeśli wystąpią u niego objawy reakcji alergicznej. Jeśli u pacjenta wystąpią objawy ciężkiej reakcji alergicznej, powinien on bezzwłocznie skorzystać z pomocy lekarza. Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS): 162 mg raz w tygodniu. Istnieją ograniczone dane dotyczące zmiany podawania leku z postaci dożylnej na podskórną w stałej dawce. Podawanie leku należy kontynuować w odstępach cotygodniowych. Pacjenci, u których zmieniono sposób podawania z dożylnego na podskórny, muszą przyjąć pierwszą, podawaną podskórnie dawkę zamiast zaplanowanej dawki dożylnej pod nadzorem wykwalifikowanego personelu medycznego. Olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic (GCA): 162 mg raz w tygodniu w skojarzeniu z leczeniem glikokortykosteroidami w malejących dawkach. Preparat może być stosowany w monoterapii po zakończeniu stosowania glikokortykosteroidów. Preparat w monoterapii nie powinien być stosowany w leczeniu ostrych nawrotów choroby. W związku z przewlekłym charakterem GCA, leczenie trwające >52 tyg. powinno być prowadzone w oparciu o aktywność choroby, ocenę lekarza i wybór pacjenta. RZS i GCA Dostosowanie dawki z powodu nieprawidłowych wyników badań laboratoryjnych. Nieprawidłowe aktywności enzymów wątrobowych: >1 do 3 x górna granica normy (GGN) - zmodyfikować dawki podawanych równocześnie leków z grupy DMARD (RZS) lub leków immunomodulujących (GCA) w przypadkach, gdy jest to właściwe, w przypadku utrzymywania się zwiększonych wartości w tym zakresie należy zmniejszyć częstotliwość podawania leku do jednej dawki co 2. tydzień lub przerwać jego podawanie do czasu powrotu do prawidłowych wartości AlAT lub AspAT, należy wrócić do wykonywania iniekcji co tydzień lub co 2. tydzień, jeśli jest to klinicznie uzasadnione; >3 do 5 x GGN - przerwać podawanie tocilizumabu do czasu, gdy wartości transaminaz osiągną stężenie <3 x GGN i postępować jw. (>1 do 3 x GGN), w przypadku utrzymywania się podwyższonych wartości >3 x GGN (potwierdzonych w powtórzonym badaniu) należy przerwać podawanie leku; >5 x GGN - przerwać leczenie. Mała bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych (ANC): ANC >1 x 109/l - utrzymać dotychczasową dawkę; ANC 0,5-1 x 109/l - przerwać podawanie tocilizumabu, gdy wartość ANC zwiększy się >1 x 109/l, należy wznowić podawanie tocilizumabu co 2. tydzień i przejść do podawania cotygodniowego, gdy stan kliniczny pacjenta na to pozwala; ANC <0 ,5 x 109/l - przerwać leczenie. Nie zaleca się rozpoczynać leczenia u pacjentów nieleczonych wcześniej tocilizumabem z bezwzględną liczbą granulocytów obojętnochłonnych <2 x 109/l. Mała liczba płytek krwi: 50-100 x 103/µl - przerwać podawanie tocilizumabu, gdy liczba płytek krwi zwiększy się >100 x 103/µl, należy wznowić podawanie tocilizumabu co 2. tydzień i przejść do podawania cotygodniowego, gdy stan kliniczny pacjenta na to pozwala; <50 x 103/µl - przerwać leczenie. Pominięta dawka. Jeśli pominięto dawkę leku podawanego cotygodniowo podskórnie w ciągu 7 dni od zaplanowanego dnia podania dawki, należy przyjąć lek w kolejnym zaplanowanym dniu. Jeśli pominięto dawkę leku podawanego podskórnie co 2. tydzień w ciągu 7 dni od dnia zaplanowanej dawki, należy natychmiast przyjąć pominiętą dawkę i przyjąć kolejną dawkę leku w kolejnym planowanym dniu. Dzieci. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku w postaci podskórnej u dzieci w wieku od urodzenia do mniej niż 1 rok. Dawka może być zmieniana wyłącznie w oparciu o konsekwentne zmiany masy ciała pacjenta wraz z upływem czasu. Lek może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z MTX. Pacjenci z uMIZS. Zalecana dawka u pacjentów >1 rż. o mc. ≥ 30 kg wynosi 162 mg podawana podskórnie raz na tydzień; u pacjentów o mc. <30 kg 162 mg podskórnie raz na 2 tyg. Masa ciała pacjentów musi wynosić minimum 10 kg w chwili otrzymania leku w postaci podawanej podskórnie. Pacjenci z wMIZS. Zaleca dawka u pacjentów >2 lat o mc. ≥30 kg wynosi 162 mg podawana podskórnie raz na 2 tyg.; u pacjentów o mc. <30 kg 162 mg podskórnie raz na 3 tyg. uMIZS i wMIZS Dostosowanie dawki z powodu nieprawidłowych wyników badań laboratoryjnych. Gdy jest to właściwe, dawka przyjmowanego równolegle MTX i (lub) innych leków powinna zostać zmodyfikowana lub należy zaprzestać ich podawania oraz należy przerwać podawanie tocilizumabu do czasu uzyskania oceny sytuacji klinicznej. Ponieważ wiele współistniejących chorób może wpływać na wyniki badań, u pacjentów z uMIZS lub wMIZS, decyzja o przerwaniu podawania tocilizumabu w związku z nieprawidłowymi wynikami badań powinna opierać się na ocenie lekarskiej danego pacjenta. Nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych dotyczących enzymów wątrobowych: >1 do 3 x GGN - należy zmodyfikować dawkę podawanego równolegle MTX, w przypadkach gdy jest to właściwe. W przypadku utrzymywania się zwiększonych wartości w tym zakresie należy przerwać podawanie tocilizumabu do czasu powrotu do prawidłowych wartości aktywności AlAT lub AspAT; >3 x GGN do 5 x GGN - należy zmodyfikować dawkę podawanego równolegle MTX, w przypadkach gdy jest to właściwe. Należy przejściowo przerwać podawanie tocilizumabu do czasu, gdy wartości osiągną poziom <3 x GGN i postępować zgodnie z zaleceniami podanymi powyżej dla>1 do 3 x GGN; >5 x GGN - przerwać podawanie tocilizumabu, decyzja o przerwaniu podawania leku u pacjenta z uMIZS lub wMIZS w związku z nieprawidłowymi wynikami badań laboratoryjnych powinna opierać się na ocenie medycznej danego pacjenta. Mała bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych (ANC): ANC >1 x 109/l - utrzymać dotychczasową dawkę; ANC 0,5 do 1 x 109/l – przejściowe przerwanie podawanie tocilizumabu, gdy wartość ANC zwiększy się >1 x 109/l, należy wznowić podawanie tocilizumabu; ANC <0 ,5 x 109/l - przerwać leczenie, decyzja o przerwaniu podawania leku u pacjenta z uMIZS lub wMIZS w związku z nieprawidłowymi wynikami badań laboratoryjnych powinna opierać się na ocenie medycznej danego pacjenta. Mała liczba płytek krwi: 50 do 100 x 103/µl - należy zmodyfikować dawkę podawanego równocześnie MTX w przypadku, gdy jest to właściwe, przejściowe przerwanie podawania tocilizumabu, gdy liczba płytek krwi zwiększy się >100 x 103/µl, należy wznowić podawanie tocilizumabu; <50 x 103/µl - przerwać podawanie tocilizumabu, decyzja o przerwaniu podawania leku u pacjenta z uMIZS lub wMIZS w związku z nieprawidłowymi wynikami badań laboratoryjnych powinna opierać się na ocenie medycznej danego pacjenta. Nie przeprowadzono badań nad zmniejszeniem częstości podawania dawki tocilizumabu w związku z nieprawidłowymi wynikami badań laboratoryjnych u pacjentów z uMIZS lub wMIZS. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność podskórnej postaci leku u dzieci z innymi chorobami niż uMIZS lub wMIZS nie zostały ustalone. Dostępne dane dotyczące postaci dożylnej sugerują, że poprawę kliniczną obserwuje się w czasie 12 tyg. od rozpoczęcia leczenia preparatem. W przypadku pacjentów niewykazujących w tym okresie żadnej poprawy należy jeszcze raz dokładnie rozważyć kontynuację terapii. Pominięta dawka. Jeśli pacjent z uMIZS pominie dawkę produktu tocilizumabu podawanego podskórnie raz w tygodniu i upłynie nie więcej niż 7 dni od zaplanowanego dnia podania dawki, powinien zostać poinstruowany by przyjąć pominiętą dawkę w kolejnym zaplanowanym terminie. Jeśli pacjent pominie dawkę tocilizumabu podawanego podskórnie raz na 2 tyg. i upłynie nie więcej niż 7 dni od dnia zaplanowanej dawki, powinien zostać poinstruowany by jak najszybciej przyjąć pominiętą dawkę, a kolejną dawkę w następnym zaplanowanym terminie. Jeśli pacjent z wMIZS pominie dawkę tocilizumabu podawanego podskórnie i upłynie nie więcej niż 7 dni od zaplanowanego dnia podania dawki, powinien jak najszybciej przyjąć pominiętą dawkę, a następnie przyjąć kolejną dawkę w pierwotnie planowanym terminie. Jeśli pacjent pominie dawkę tocilizumabu podawanego podskórnie i upłynie więcej niż 7 dni od dnia zaplanowanej dawki lub pacjent nie jest pewien, kiedy należy wstrzyknąć lek, powinien skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Szczególne grupy pacjentów. Nie jest wymagane dostosowanie dawki u pacjentów ≥65 lat oraz u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek. Preparat nie został przebadany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, u tych pacjentów należy ściśle kontrolować czynność nerek. Preparat nie został przebadany w grupie pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby (brak zaleceń dotyczących dawkowania). Sposób podania. Podskórnie, w brzuch, udo i górną część ramienia. Obszary wstrzyknięć należy zmieniać. Nigdy nie należy wstrzykiwać w znamiona, blizny lub obszary, gdzie skóra jest wrażliwa, zasiniona, zaczerwieniona, twarda lub uszkodzona. Cała zawartość (0,9 ml) ampułko-strzykawki musi być podana w iniekcji podskórnej. Nie należy wstrząsać ampułko-strzykawką. Po właściwym przeszkoleniu z zakresu techniki wstrzyknięć pacjenci mogą samodzielnie wstrzykiwać sobie lek, jeśli ich lekarz uzna to za właściwe.50>0>3>30>30>50>2>0>3>
Zastosowanie
Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS). W skojarzeniu z metotreksatem (MTX): leczenie dorosłych pacjentów z czynnym, postępującym reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS) o ciężkim nasileniu, nieleczonych dotychczas za pomocą MTX oraz leczenie dorosłych pacjentów z czynnym RZS o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, u których stwierdzono niewystarczającą odpowiedź na leczenie lub nietolerancję dotychczasowego leczenia jednym lub kilkoma lekami przeciwreumatycznymi modyfikującymi przebieg choroby (DMARDs) lub inhibitorami czynnika martwicy nowotworu (TNF). Lek może być podawany w monoterapii w przypadku nietolerancji MTX lub u pacjentów, u których kontynuacja leczenia MTX nie jest wskazana. Wykazano, że lek zmniejsza szybkość postępu uszkodzenia stawów mierzonego radiologicznie oraz powoduje poprawę sprawności fizycznej przy podawaniu łącznym z MTX. Czynne młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów o początku uogólnionym (uMIZS). Leczenie uMIZS u pacjentów w wieku 1 rok i starszych, u których stwierdzono niewystarczającą odpowiedź na wcześniejsze leczenie niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) i kortykosteroidami systemowymi. Lek może być podawany w monoterapii (w przypadku nietolerancji MTX oraz u pacjentów, u których leczenie MTX nie jest wskazane) lub w skojarzeniu z MTX. Wielostawowe młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów (wMIZS; czynnik reumatoidalny pozytywny lub negatywny oraz postać nielicznostawowa, rozszerzająca) u pacjentów w wieku co najmniej 2 lat, u których stwierdzono niewystarczającą odpowiedź na wcześniejsze leczenie MTX. Lek może być podawany w monoterapii w przypadku nietolerancji MTX lub u pacjentów, u których kontynuacja leczenia MTX nie jest wskazana. Olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic (GCA). Leczenie GCA u dorosłych pacjentów.
Treść ulotki
1. Co to jest lek RoActemra i w jakim celu się go stosuje
Lek RoActemra zawiera substancję czynną o nazwie tocilizumab, która jest białkiem otrzymywanym
ze specyficznych komórek odpornościowych (przeciwciało monoklonalne) blokującym działanie
specyficznego białka (cytokiny) zwanego interleukiną-6. Interleukina-6 bierze udział w procesach
zapalnych w organizmie, a jej zablokowanie może zmniejszać stan zapalny. Lek RoActemra jest
stosowany w leczeniu:
• dorosłych z czynnym reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS), chorobą
autoimmunologiczną, o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, u których wcześniejsze
leczenie nie powiodło się.
• dorosłych z czynnym, postępującym reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS)
o nasileniu ciężkim, którzy wcześniej nie byli leczeni metotreksatem.
Lek RoActemra pomaga złagodzić objawy RZS, takie jak ból i obrzęk stawów, oraz może
również poprawić sprawność pacjenta w radzeniu sobie z codziennymi czynnościami.
Wykazano, że lek RoActemra spowalnia postęp uszkodzenia chrząstki i kości stawów
spowodowany przez chorobę oraz powoduje poprawę zdolności pacjenta do wykonywania
codziennych aktywności.
Lek RoActemra podaje się zwykle w skojarzeniu z innym lekiem stosowanym w RZS zwanym
metotreksatem. Jeżeli lekarz stwierdzi, że leczenie metotreksatem nie jest wskazane, lek
RoActemra może być podawany w monoterapii.
• dorosłych z chorobą tętnic zwaną olbrzymiokomórkowym zapaleniem tętnic (GCA)
spowodowaną zapaleniem największych tętnic w organizmie, zwłaszcza tych dostarczających
krew do głowy i szyi. Objawy obejmują ból głowy, uczucie zmęczenia i ból szczęki. Skutkiem
GCA mogą być udary i ślepota.
Lek RoActemra może redukować ból i opuchnięcie w tętnicach i żyłach głowy, szyi i ramion.
W terapii GCA są często stosowane leki zwane steroidami. Są one zazwyczaj skuteczne, ale mogą
powodować działania niepożądane, jeśli są stosowane w dużych dawkach przez długi czas.
Zmniejszenie dawki steroidów może jednak prowadzić do zaostrzenia GCA. Dołączenie leku
RoActemra do terapii oznacza, że steroidy będą mogły być stosowane krócej, przy zachowaniu
kontroli nad GCA.
• dzieci i młodzieży, w wieku 1 roku i starszych, z czynnym młodzieńczym idiopatycznym
zapaleniem stawów o początku uogólnionym (uMIZS). Jest to choroba zapalna powodująca
ból i opuchnięcie jednego lub większej liczby stawów, a także gorączkę i wysypkę.
Lek RoActemra jest stosowany w celu poprawy w zakresie objawów uMIZS. Lek może być
podawany w skojarzeniu z metotreksatem lub samodzielnie.
• dzieci i młodzieży, w wieku 2 lat i starszych, z czynnym wielostawowym młodzieńczym
idiopatycznym zapaleniem stawów (wMIZS). Jest to choroba zapalna powodująca ból i
opuchnięcie jednego lub większej liczby stawów.
Lek RoActemra jest stosowany w celu złagodzenia objawów wMIZS. Lek może być podawany
w skojarzeniu z metotreksatem lub samodzielnie.2. Informacje ważne przed przyjęciem leku RoActemra
Kiedy nie stosować leku RoActemra:
• jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na tocilizumab lub którykolwiek z pozostałych
składników leku (wymienione w punkcie 6).
• jeśli u pacjenta występuje czynne, ciężkie zakażenie.
Jeśli któraś z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, należy poinformować lekarza. Nie stosować
leku RoActemra.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku RoActemra należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub
pielęgniarką.
• Jeśli u pacjenta wystąpiła reakcja alergiczna, w postaci np.: uczucia ściskania w klatce
piersiowej, świszczącego oddechu, ciężkich zawrotów głowy lub oszołomienia, obrzęku warg,
języka lub twarzy lub świądu skóry, pokrzywki lub wysypki na skórze podczas lub po podaniu
leku, należy niezwłocznie powiadomić o tym lekarza.
• W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej po podaniu leku RoActemra nie należy
przyjmować kolejnej dawki, do momentu poinformowania lekarza i wyrażenia przez niego
zgody na przyjęcie kolejnej dawki.
• Jeśli pacjent ma jakiekolwiek zakażenie, trwające krótko lub długo, lub gdy często powtarzają
się zakażenia. Należy niezwłocznie powiadomić lekarza o złym samopoczuciu. Lek
RoActemra może osłabiać zdolność organizmu do zwalczania zakażeń, co może spowodować
nasilenie toczącego się zakażenia lub zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia nowego
zakażenia.
• Jeśli pacjent choruje na gruźlicę należy o tym powiadomić lekarza. Lekarz zbada pacjenta pod
kątem objawów gruźlicy przed rozpoczęciem podawania leku RoActemra. Jeśli objawy
gruźlicy (uporczywy kaszel, utrata masy ciała, apatia, łagodna gorączka) lub innego zakażenia
występują w czasie lub po zakończeniu terapii, należy niezwłocznie powiadomić o tym lekarza.
• Jeśli u pacjenta występowały wrzody jelitowe lub zapalenie uchyłków jelita, należy o tym
powiadomić lekarza. Objawy tych schorzeń - to m.in.: ból brzucha i niewyjaśnione
zmiany w rytmie wypróżnień z towarzyszącą gorączką.
• Jeśli u pacjenta stwierdzono chorobę wątroby, należy o tym powiadomić lekarza. Lekarz może
podjąć decyzję o zbadaniu czynności wątroby przed rozpoczęciem podawania leku RoActemra.
• Jeśli pacjent został zaszczepiony niedawno lub planuje poddać się szczepieniu, należy o tym
powiadomić lekarza. Wszyscy pacjenci powinni posiadać aktualne szczepienia przed
rozpoczęciem leczenia lekiem RoActemra. Niektórych rodzajów szczepionek nie należy
podawać w trakcie leczenia lekiem RoActemra.
• Jeśli pacjent ma chorobę nowotworową, należy o tym powiadomić lekarza prowadzącego.
Lekarz zadecyduje, czy pacjent może, mimo to, nadal przyjmować lek RoActemra.
• Jeśli u pacjenta występują czynniki ryzyka chorób układu krążenia, takie jak podwyższone
ciśnienie tętnicze krwi i podwyższone stężenie cholesterolu, należy o tym powiadomić
lekarza. Parametry te należy kontrolować w trakcie leczenia lekiem RoActemra.
• Jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności nerek o nasileniu umiarkowanym lub
ciężkim, lekarz będzie kontrolował stan pacjenta.
• Jeśli u pacjenta występują uporczywe bóle głowy.
Przed podaniem leku RoActemra lekarz zleci badanie krwi, by ocenić, czy u pacjenta nie występuje
niska liczba białych krwinek lub płytek krwi albo zwiększona aktywność enzymów wątrobowych.
Dzieci i młodzież
Lek RoActemra podawany we wstrzyknięciu podskórnym nie jest zalecany do stosowania w leczeniu
dzieci w wieku poniżej 1 roku życia.
Nie należy podawać leku RoActemra dzieciom z uMIZS, których masa ciała wynosi mniej niż 10 kg.
Jeśli u dziecka występuje w wywiadzie zespól aktywacji makrofagów (aktywacja i niekontrolowane
namnażanie się specyficznych komórek krwi), należy powiedzieć o tym lekarzowi prowadzącemu.
Lekarz prowadzący zdecyduje, czy pacjent nadal może otrzymywać lek RoActemra.
Lek RoActemra a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Lek RoActemra może zmieniać
działanie innych leków, a dawki tych leków mogą wymagać odpowiedniego dostosowania. Pacjent
powinien poinformować lekarza o wszystkich lekach zawierających następujące substancje czynne:
• metyloprednizolon, deksametazon - stosowane w celu redukcji zapalenia
• symwastatyna, atorwastatyna - stosowane w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu
• antagoniści kanału wapniowego (np. amlodypina) - leki stosowane w leczeniu podwyższonego
ciśnienia krwi
• teofilina - stosowana w leczeniu astmy
• warfaryna, fenprokumon - stosowane jako leki przeciwkrzepliwe
• fenytoina - stosowana do leczenia drgawek
• cyklosporyna - stosowana w celu osłabienia układu odpornościowego podczas
przeszczepu narządów
• benzodiazepiny (np. temazepam) - leki stosowane w celu zmniejszenia lęku.
Z powodu braku badań klinicznych nie należy stosować leku RoActemra z innymi lekami
biologicznymi stosowanymi w leczeniu RZS, uMIZS, wMIZS lub GCA.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Leku RoActemra nie należy stosować w czasie ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli
pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna
poradzić się lekarza.
Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję w trakcie leczenia i do 3
miesięcy po jego zakończeniu.
Należy przerwać karmienie piersią i poinformować lekarza, jeśli pacjentka ma otrzymać lek
RoActemra. Po zakończeniu leczenia należy odczekać co najmniej 3 miesiące przed rozpoczęciem
karmienia piersią. Nie wiadomo, czy lek RoActemra przenika do mleka matki.
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
Ten lek może powodować zawroty głowy. Nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn, jeśli
pojawią się zawroty głowy.
Lek RoActemra zawiera polisorbat
Ten lek zawiera 0,18 mg polisorbatu 80 w każdej ampułko-strzykawce 162 mg/0,9 ml, co odpowiada
0,2 mg/ml. Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne. Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli u
pacjenta występują znane reakcje alergiczne.3. Jak przyjmować lek RoActemra
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. W razie
wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.
Leczenie będzie przepisywane i rozpoczynane przez lekarza doświadczonego w rozpoznawaniu i
leczeniu RZS, uMIZS, wMIZS lub GCA.
Zalecana dawka
Dawka dla dorosłych pacjentów z RZS i GCA to 162 mg (zawartość jednej ampułko-strzykawki),
podawana raz w tygodniu.
Dzieci i młodzież z uMIZS (w wieku 1 rok i starsi)
Zazwyczaj stosowana dawka leku RoActemra zależy od masy ciała pacjenta.
• Jeśli pacjent waży mniej niż 30 kg: dawka wynosi 162 mg (zawartość jednej ampułko-
strzykawki), raz na 2 tygodnie.
• Jeśli pacjent waży 30 kg lub więcej: dawka wynosi 162 mg (zawartość jednej ampułko-
strzykawki), raz na tydzień.
Dzieci i młodzież z wMIZS (w wieku 2 lata i starsi)
Zazwyczaj stosowana dawka leku RoActemra zależy od masy ciała pacjenta.
• Jeśli pacjent waży mniej niż 30 kg: dawka wynosi 162 mg (zawartość jednej ampułko-
strzykawki), raz na 3 tygodnie.
• Jeśli pacjent waży 30 kg lub więcej: dawka wynosi 162 mg (zawartość jednej ampułko-
strzykawki), raz na 2 tygodnie.
Lek RoActemra podaje się w iniekcji podskórnej (podskórnie). Początkowo lek RoActemra może być
podawany przez lekarza lub pielęgniarkę. Lekarz może jednak zdecydować, że pacjent może
dokonywać wstrzykiwania leku RoActemra samodzielnie. W takim przypadku pacjent zostanie
przeszkolony w zakresie samodzielnego wstrzykiwania leku RoActemra. Rodzice i opiekunowie
zostaną przeszkoleni w zakresie sposobu wstrzykiwania leku RoActemra, jeśli samodzielne podanie
leku przez pacjenta jest niemożliwe, np. w przypadku dzieci.
Należy zwrócić się do lekarza, jeśli ma się wątpliwości dotyczące samodzielnego wykonywania
zastrzyków. Szczegółowe „Instrukcje podawania leku RoActemra” znajdują się na końcu tej ulotki.
Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku RoActemra
Ponieważ lek RoActemra jest podawany z pojedynczej ampułko-strzykawki, podanie większej niż
zalecana dawki leku jest mało prawdopodobne.
Jednakże w razie wątpliwości, należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.
Jeśli osoba dorosła z RZS lub GCA bądź dziecko lub młodzież z uMIZS pominie lub zapomni
przyjąć dawkę
Bardzo ważne jest, aby stosować lek RoActemra dokładnie tak, jak to zalecił lekarz prowadzący.
Należy odnotowywać przyjęcie następnej dawki leku.
• Jeśli pacjent pominie cotygodniową dawkę leku i od tego czasu upłynie nie więcej niż 7 dni,
należy przyjąć dawkę w następnym wyznaczonym dniu.
• Jeśli pacjent pominie dawkę leku przyjmowaną raz na dwa tygodnie i od tego czasu upłynie nie
więcej niż 7 dni, należy jak najszybciej wstrzyknąć pominiętą dawkę i przyjąć kolejną dawkę w
wyznaczonym terminie.
• Jeśli pacjent pominie dawkę leku i od tego czasu upłynie więcej niż 7 dni lub jeśli pacjent nie
jest pewien, kiedy należy wstrzyknąć lek RoActemra, należy skontaktować się z lekarzem lub
farmaceutą.
Jeśli dziecko lub młodzież z wMIZS pominie lub zapomni przyjąć dawkę leku
Bardzo ważne jest, aby stosować lek RoActemra dokładnie tak, jak to zalecił lekarz prowadzący.
Należy odnotowywać przyjęcie następnej dawki leku.
• Jeśli dawka leku zostanie pominięta i od tego czasu upłynie nie więcej niż 7 dni, należy przyjąć
lek jak najszybciej, a kolejną dawkę podać w zaplanowanym wcześniej terminie.
• Jeśli dawka zostanie pominięta o więcej niż 7 dni lub jeśli istnieją wątpliwości kiedy wstrzyknąć
lek RoActemra, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Przerwanie stosowania leku RoActemra
Nie należy przerywać przyjmowania leku RoActemra bez wcześniejszego omówienia tego z lekarzem.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić
się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Działania niepożądane mogą wystąpić nawet po 3 lub więcej miesiącach po otrzymaniu ostatniej
dawki leku RoActemra.
Możliwe ciężkie działania niepożądane: należy natychmiast zgłosić lekarzowi.
Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli wystąpi którekolwiek z następujących działań
niepożądanych:
Są częste, mogą wystąpić u 1 na 10 osób
Reakcje alergiczne w trakcie lub po zakończeniu wstrzykiwania:
• trudności z oddychaniem, ucisk w klatce piersiowej lub zawroty głowy,
• wysypka, świąd skóry, bąble pokrzywkowe, obrzęk warg, języka lub twarzy.
Objawy ciężkiego zakażenia:
• gorączka i dreszcze
• pęcherze w jamie ustnej lub na skórze
• ból brzucha
Objawy przedmiotowe i podmiotowe toksycznego uszkodzenia wątroby:
Są rzadkie, mogą wystąpić u 1 na 1000 osób
• uczucie zmęczenia
• ból brzucha
• żółtaczka (żółte zabarwienie skóry lub białek oczu)
Wykaz innych możliwych działań niepożądanych
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z powyższych objawów należy poinformować lekarza tak
szybko, jak to możliwe:
Działania niepożądane występujące bardzo często:
Mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób
• zakażenia górnych dróg oddechowych, z typowymi objawami takimi jak kaszel, zatkany nos,
wodnisty katar, ból gardła i bóle głowy
• wysokie stężenie tłuszczu we krwi (cholesterolu)
• reakcje w miejscu wstrzyknięcia
Działania niepożądane występujące często:
Mogą wystąpić u 1 na 10 osób
• zakażenia płuc (zapalenie płuc)
• półpasiec
• opryszczka wargowa (zmiany spowodowane zakażeniem wirusem Herpes simplex), pęcherze
• zakażenie skóry (zapalenie tkanki łącznej), czasami z gorączką i dreszczami
• wysypka i świąd, pokrzywka
• reakcje alergiczne (nadwrażliwości)
• zakażenie oczu (zapalenie spojówek)
• ból i zawroty głowy, wysokie ciśnienie krwi
• owrzodzenie jamy ustnej, ból brzucha
• zatrzymanie wody w organizmie (obrzęki) w kończynach dolnych, zwiększenie masy ciała
• kaszel, trudności z oddychaniem
• mała liczba białych krwinek ujawniona w trakcie badania krwi (neutropenia, leukopenia)
• nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby (zwiększenie aktywności
aminotransferaz)
• zwiększone stężenie bilirubiny w badaniach krwi
• małe stężenie fibrynogenu we krwi (białka uczestniczącego w krzepnięciu krwi)
Działania niepożądane występujące niezbyt często:
Mogą wystąpić u 1 na 100 osób
• zapalenie uchyłków jelita (gorączka, nudności, biegunka, zaparcia, bóle brzucha)
• zaczerwienione, obrzęknięte obszary w ustach
• wysokie stężenia tłuszczów we krwi (trójglicerydów)
• wrzody żołądka
• kamienie nerkowe
• niedoczynność tarczycy
Działania niepożądane występujące rzadko:
Mogą wystąpić u 1 na 1000 osób
• zespół Stevensa-Johnsona (wysypka na skórze, która może prowadzić do powstania pęcherzy i
łuszczenia skóry)
• reakcje alergiczne prowadzące do zgonu (anafilaksja)
• zapalenie wątroby, żółtaczka
Działania niepożądane występujące bardzo rzadko:
Mogą wystąpić najwyżej u 1 na 10 000 osób
• mała liczba białych krwinek, czerwonych krwinek i płytek krwi w badaniu morfologii krwi
• niewydolność wątroby
Działania niepożądane występujące u dzieci i młodzieży z uMIZS lub wMIZS
Działania niepożądane występujące u dzieci i młodzieży z uMIZS lub wMIZS są na ogół podobne do
tych występujących u pacjentów dorosłych. Niektóre działania niepożądane obserwuje się częściej u
dzieci i młodzieży: zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, ból głowy, nudności i zmniejszenie liczby
białych krwinek.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania”
wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić
więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.5. Jak przechowywać lek RoActemra
Ten lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na ampułko-strzykawce i
opakowaniu po skrócie EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Przechowywać w lodówce (2°C - 8°C ). Nie zamrażać. Po wyjęciu z lodówki ampułko-strzykawka
może być przechowywana do 2 tygodni w temperaturze nie wyższej niż 30°C.
Ampułko-strzykawki przechowywać w opakowaniu zewnętrznym, w celu ochrony przed światłem i
wilgocią.
Nie używać leku, jeśli jest mętny lub zawiera cząstki stałe, posiada zabarwienie inne niż bezbarwne
lub żółtawe lub jeśli którakolwiek część ampułko-strzykawki jest uszkodzona.
Nie należy wstrząsać ampułko-strzykawką. Zastrzyk trzeba wykonać w ciągu 5 minut po zdjęciu
nakładki, aby zapobiec wysychaniu leku i zablokowaniu igły. W przypadku niewykonania zastrzyku
w ciągu 5 minut po zdjęciu nakładki, należy wyrzucić ampułko-strzykawkę do pojemnika odpornego
na przekłucia i użyć nowej ampułko-strzykawki.
Jeśli po wkłuciu igły nie jest możliwe naciśnięcie tłoczka strzykawki, należy wyrzucić
ampułko-strzykawkę do pojemnika odpornego na przekłucia i użyć nowej ampułko-strzykawki.6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek RoActemra
• Substancją czynną leku jest tocilizumab.
Każda ampułko-strzykawka 0,9 ml zawiera 162 mg tocilizumabu (180 mg/ml).
• Pozostałe składniki to: L-histydyna, L-histydyny monochlorowodorek monohydrat, L-
arginina/L-argininy chlorowodorek, L-metionina, polisorbat 80 i woda do wstrzykiwań (patrz
punkt 2 ,,Lek RoActemra zawiera polisorbat").
Jak wygląda lek RoActemra i co zawiera opakowanie
Lek RoActemra to roztwór do wstrzykiwań. Roztwór jest bezbarwny lub lekko żółtawy.
Lek RoActemra dostarczany jest w postaci ampułko-strzykawki 0,9 ml, zawierającej 162 mg
tocilizumabu w postaci roztworu do wstrzykiwań.
Każde opakowanie zawiera 4 ampułko-strzykawki, a opakowanie zbiorcze zawiera 12 (3 opakowania
po 4) ampułko-strzykawek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Podmiot odpowiedzialny
Roche Registration GmbH
Emil-Barell-Strasse 1
79639 Grenzach-Wyhlen
Niemcy
Wytwórca
Roche Pharma AG
Emil-Barell-Str. 1
79639 Grenzach-Wyhlen
Niemcy
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego
przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
België/Belgique/Belgien
N.V. Roche S.A.
Tél/Tel: +32 (0) 2 525 82 11
Luxembourg/Luxemburg
(Voir/siehe Belgique/Belgien)
България
Рош България ЕООД
Тел: +359 2 474 5444
Magyarország
Roche (Magyarország) Kft.
Tel: +36 – 1 279 4500
Česká republika
Roche s. r. o.
Tel: +420 – 2 20382111
Malta
(See Ireland)
Danmark
Roche Pharmaceuticals A/S
Tlf: +45 – 36 39 99 99
Nederland
Roche Nederland B.V.
Tel: +31 (0) 348 438050
Deutschland
Roche Pharma AG
Tel: +49 (0) 7624 140
oder
Chugai Pharma Europe Ltd.
Zweigniederlassung Deutschland
Tel: +49 (0) 69 663000 0
Norge
Roche Norge AS
Tlf: +47 – 22 78 90 00
Eesti
Roche Eesti OÜ
Tel: + 372 – 6 177 380
Österreich
Roche Austria GmbH
Tel: +43 (0) 1 27739
Ελλάδα
Roche (Hellas) A.E.
Τηλ: +30 210 61 66 100
Polska
Roche Polska Sp. z o.o.
Tel: +48 – 22 345 18 88
España
Roche Farma S.A.
Tel: +34 – 91 324 81 00
Portugal
Roche Farmacêutica Química, Lda
Tel: +351 – 21 425 70 00
France
Roche
Tél: +33 (0) 1 47 61 40 00
ou
Chugai Pharma France
Tél: +33 (0) 1 56 37 05 20
România
Roche România S.R.L.
Tel: +40 21 206 47 01
Hrvatska
Roche d.o.o.
Tel: +385 1 47 22 333
Ireland
Roche Products (Ireland) Ltd.
Tel: +353 (0) 1 469 0700
Slovenija
Roche farmacevtska družba d.o.o.
Tel: +386 – 1 360 26 00
Ísland
Roche Pharmaceuticals A/S
c/o Icepharma hf
Sími: +354 540 8000
Slovenská republika
Roche Slovensko, s.r.o.
Tel: +421 – 2 52638201
Italia
Roche S.p.A.
Tel: +39 – 039 2471
Suomi/Finland
Roche Oy
Puh/Tel: +358 (0) 10 554 500
Kύπρος
Roche (Hellas) A.E.
Τηλ: +30 210 61 66 100μ
Sverige
Roche AB
Tel: +46 (0) 8 726 1200
Latvija
Roche Latvija SIA
Tel: +371 – 6 7039831
Lietuva
UAB “Roche Lietuva”
Tel: +370 5 2546799
Data ostatniej aktualizacji ulotki:
Inne źródła informacji
Szczegółowe informacje o tym leku są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków
https://www.ema.europa.eu.
Informacje dotyczące bezpiecznego użytkowania ampułko-strzykawki z lekiem RoActemra.
Prawidłowe stosowanie ampułko-strzykawki z lekiem RoActemra przez pacjenta lub jego opiekuna
jest bardzo ważne, dlatego pacjent musi przeczytać podane instrukcje, zrozumieć je i ich przestrzegać.
Poniższe instrukcje nie mogą zastąpić szkolenia dotyczącego sposobu podawania leku
przeprowadzonego przez lekarza. Przed pierwszym użyciem ampułko-strzykawki z lekiem RoActemra
lekarz pokaże pacjentowi sposób właściwego przygotowania i wykonania zastrzyku. W razie pytań
należy zwrócić się do lekarza. Pacjent nie powinien wykonywać zastrzyku, jeśli ma jakiekolwiek
wątpliwości dotyczące stosowania ampułko-strzykawki z lekiem RoActemra.
Należy również przeczytać ulotkę dla pacjenta dostarczaną wraz z ampułko-strzykawką z lekiem
RoActemra, ponieważ zawiera ona najważniejsze informacje o leku. Ważne jest, aby pacjent
otrzymujący lek RoActemra pozostawał pod opieką lekarza.
Istotne informacje
• Nie używać ampułko-strzykawki, jeśli wydaje się być uszkodzona.
• Nie stosować leku, jeśli roztwór jest mętny, ma zmieniony kolor lub widać w nim cząsteczki.
• Nigdy nie próbować rozbierać ampułko-strzykawki na części.
• Nie wolno zdejmować nakładki na igłę, jeśli nie jest się gotowym do zastrzyku.
• Nie wolno wykonywać zastrzyku bez uprzedniego usunięcia ubrania z miejsca podania leku.
• Nigdy nie należy używać ponownie tej samej ampułko-strzykawki.
• Nie należy dotykać uchwytu ampułko-strzykawki, ponieważ może to spowodować jej
uszkodzenie.
Przechowywanie
Ampułko-strzykawkę z lekiem RoActemra i inne leki należy przechowywać w miejscu niewidocznym
i niedostępnym dla dzieci. Ampułko-strzykawkę należy przechowywać w lodówce,
w temperaturze 2°C–8°C. Po wyjęciu z lodówki ampułko-strzykawka może być przechowywana przez
całkowity okres wynoszący do 2 tygodni w temperaturze nie wyższej niż 30°C, ale nieprzekraczający
pierwotnego terminu ważności (EXP). Należy zaznaczyć odpowiednią datę na pudełku. Ampułko-
strzykawka musi być zawsze przechowywana w opakowaniu zewnętrznym. Należy chronić ampułko-
strzykawkę przed zamarzaniem i przed światłem. Ampułko-strzykawki należy chronić przed wilgocią.
Elementy ampułko-strzykawki
Do wykonania zastrzyku potrzebne będą:
Zawarta w opakowaniu:
• Ampułko-strzykawka
Niezawarte w opakowaniu:
• Wacik nasączony alkoholem
• Sterylny wacik lub gazik
• Pojemnik odporny na przekłucie lub pojemnik na ostre przedmioty, w celu bezpiecznego
usunięcia nakładki na igłę i ampułko-strzykawki
Miejsce do przygotowania materiałów:
• Należy wybrać dobrze oświetloną, czystą i płaską powierzchnię, jak na przykład stół
Krok 1. Sprawdzić ampułko-strzykawkę
• Wyjąć pudełko z ampułko-strzykawkami z lodówki i wyjąć ampułko-strzykawkę z pudełka. Nie
należy dotykać uchwytu ampułko-strzykawki, ponieważ może to spowodować jej uszkodzenie.
• Starannie obejrzeć ampułko-strzykawkę oraz znajdujący się w niej lek. Jest to niezbędne, by
upewnić się, że ampułko-strzykawka i lek mogą być bezpiecznie użyte.
• Sprawdzić termin ważności umieszczony na pudełku i strzykawce (patrz Ryc. A), aby upewnić się,
że lek nie jest przeterminowany. Nie używać ampułko-strzykawki, jeśli termin ważności minął. Jest
to niezbędne, by upewnić się, że ampułko-strzykawka i lek mogą być bezpiecznie użyte.
Nie należy używać ampułko-strzykawki i wyrzucić ją, jeśli:
• lek jest mętny,
• lek zawiera cząsteczki,
• lek nie jest bezbarwny lub żółtawy,
• którakolwiek część ampułko-strzykawki wydaje się uszkodzona.
Krok 2. Odczekać aż ampułko-strzykawka ogrzeje się do temperatury pokojowej
• Nie wolno zdejmować nakładki igły aż do kroku 5. Wcześniejsze zdjęcie nakładki igły może
spowodować wysychanie leku i zablokowanie igły.
• Położyć ampułko-strzykawkę na czystej i płaskiej powierzchni i odczekać około 25–30 minut, aby
schłodzona ampułko-strzykawka ogrzała się do temperatury pokojowej (18°C – 28°C). Stosowanie
nieogrzanej ampułko-strzykawki może spowodować dyskomfort w czasie zastrzyku i trudności w
naciskaniu tłoczka.
• Nie ogrzewać ampułko-strzykawki w żaden inny sposób.
Krok 3. Umyć ręce
• Dokładnie umyć ręce wodą z mydłem.
Krok 4. Wybrać i przygotować miejsce podania leku
• Zalecane miejsca podania leku to: przód i środek uda i dolna część brzucha, poniżej pępka,
z wyłączeniem 5-centymetrowego obszaru wokół pępka.
• Jeśli iniekcji dokonuje opiekun, lek może być też podany wgórną część ramienia.
• Przy każdym wstrzyknięciu zmieniać miejsce wkłucia, wybierając obszar odległy o co najmniej
3 cm od miejsca poprzedniego wkłucia.
• Nie wstrzykiwać leku w miejscach, które uciska pasek. Zastrzyku nie należy wykonywać
w znamiona, blizny lub obszary, gdzie skóra jest wrażliwa, zasiniona, zaczerwieniona, twarda lub
uszkodzona.
• Aby zmniejszyć ryzyko zakażenia, należy oczyścić wybrane miejsce wstrzyknięcia wacikiem
z alkoholem.
• Odczekać 10 sekund do wyschnięcia.
• Nie wolno dotykać oczyszczonej skóry przed podaniem zastrzyku. Nie wolno dmuchać na
oczyszczony obszar.
Krok 5. Zdjąć nakładkę na igłę
• W czasie zdejmowania nakładki nie trzymać ampułko-strzykawki za tłoczek.
• Uchwycić ampułko-strzykawkę pewnie jedną ręką, a drugą ręką zdjąć nakładkę ochronną igły.
Jeśli nie można samodzielnie zdjąć nakładki igły, należy zwrócić się o pomoc do lekarza.
• Nie dotykać igły i nie pozwolić, by miała kontakt z jakąkolwiek powierzchnią.
• W ampułkostrzykawce z lekiem RoActemra może znajdować się niewielki pęcherzyk powietrza. Nie
trzeba go usuwać.
• Na końcu igły może być widoczna kropla cieczy. Jest to normalne zjawisko.
• Wyrzucić nakładkę do pojemnika odpornego na przekłucia lub przeznaczonego do ostrych
przedmiotów.
UWAGA: Ampułko-strzykawkę trzeba zużyć niezwłocznie po zdjęciu nakładki.
• W przypadku niewykonania zastrzyku w ciągu 5 minut po zdjęciu nakładki, należy wyrzucić
ampułko-strzykawkę do pojemnika odpornego na przekłucia i użyć nowej ampułko-strzykawki. Jeśli
nakładka igły została zdjęta, zastrzyk należy wykonać w ciągu 5 minut pozdjęciu nakładki, aby
zapobiec wysychaniu leku i zablokowaniu igły.
• Nigdy nie należy nakładać ponownie zdjętej nakładki.
Krok 6. Wykonać zastrzyk
• Uchwycić wygodnie ampułko-strzykawkę ręką.
• Aby upewnić się, że igła zostanie prawidłowo wprowadzona pod skórę, należy ująć wolną ręką fałd
luźnej skóry w miejscu zastrzyku. Uchwycenie fałdu skóry jest niezbędne, by upewnić się, że lek
zostanie wstrzyknięty pod skórę (do tkanki tłuszczowej), a nie głębiej (do mięśnia).Wstrzyknięcie
leku do mięśnia może spowodować dyskomfort.
• Nie przytrzymywać i nie naciskać tłoczka w czasie wprowadzania igły pod skórę.
• Szybkim, zdecydowanym ruchem wprowadzić całą igłę pod skórę, pod kątem od 45° do 90°.
Wybór odpowiedniego kąta jest istotny dla zapewnienia wprowadzenia leku pod skórę (do tkanki
tłuszczowej), w innym przypadku zastrzyk może być bolesny, a lek może nie zadziałać.
• Następnie należy przytrzymać ampułko-strzykawkę w ustalonej pozycji i puścić trzymany fałd
skóry.
• Wstrzyknąć powoli cały lek, lekko naciskając tłoczek do samego końca. Tłoczek
należy wcisnąć całkowicie, by cała dawka leku została podana i by uchwyt ampułko-strzykawki był
dokładnie dociśnięty do boku. Jeśli tłok nie będzie wciśnięty do końca, osłona igły nie spowoduje jej
zakrycia po usunięciu igły ze skóry. Jeśli igła nie jest całkowicie osłonięta, należy postępować
ostrożnie, by zapobiec skaleczeniom igłą; należy umieścić ampułko-strzykawkę w pojemniku
odpornym na przekłucia.
• Po całkowitym wciśnięciu tłoczka należy go przytrzymać, by upewnić się, że cała porcja leku została
wstrzyknięta, zanim igła zostanie usunięta ze skóry.
• Igłę należy wyciągać pod takim samym kątem, pod jakim została wprowadzona, jednocześnie
przytrzymując wciśnięty tłok.
• Jeśli po wkłuciu igły nie jest możliwe naciśnięcie tłoczka strzykawki, należy wyrzucić ampułko-
strzykawkę do pojemnika odpornego na przekłucia i użyć nowej ampułko-strzykawki
(rozpoczynając ponownie od Kroku 2). W przypadku ponownych trudności w podaniu leku, należy
skontaktować się z lekarzem.
• Po całkowitym usunięciu igły ze skóry można zwolnić tłok, co spowoduje zabezpieczenie igły
osłoną.
• Jeśli w miejscu wstrzyknięcia widoczne są krople krwi, należy docisnąć je sterylnym wacikiem lub
gazikiem na około 10 sekund.
• Nie należy pocierać miejsca wstrzyknięcia.
Krok 7. Wyrzucić ampułko-strzykawkę
• Nie należy podejmować próby ponownego nałożenia nakładki ampułko-strzykawki.
• Należy wyrzucić zużytą ampułko-strzykawkę do pojemnika odpornego na przekłucia lub do
przechowywania ostrych przedmiotów. Aby uzyskać informacje na temat pojemników właściwych do
przechowywania zużytych strzykawek – w razie braku takiego – należy skontaktować się z lekarzem
lub farmaceutą.
Lekarz udzieli instrukcji na temat prawidłowego usuwania zużytych ampułko- strzykawek. Sposób ich
usuwania może być regulowany przez prawo.
Nie należy wyrzucać zużytych ampułko-strzykawek lub odpornych na przekłucie pojemników do
śmieci domowych ani poddawać recyclingowi.
• Zutylizować napełniony pojemnik zgodnie z instrukcjami lekarza lub farmaceuty.
• Odporny na przekłucia pojemnik przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla
dzieci.
Zalecenia dla pacjenta dotyczące reakcji nadwrażliwości (ciężkie przypadki znane są jako
anafilaksja)
Jeśli pacjent w trakcie samodzielnie przeprowadzanego wstrzyknięcia leku RoActemra lub
w dowolnym czasie po wstrzyknięciu zauważy objawy, takie jak wysypka skórna, świąd, dreszcze,
obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, ból w klatce piersiowej, świszczący oddech, trudności
w oddychaniu lub połykaniu, zawroty głowy lub omdlenia, należy natychmiast skontaktować się
z lekarzem.
Zalecenia dla pacjenta dotyczące wczesnego rozpoznawania i leczenia celem zmniejszenia
ryzyka ciężkich zakażeń
Należy uważać na pierwsze objawy zakażenia, jak:
• bóle mięśni, gorączka, dreszcze,
• kaszel, uczucie dyskomfortu lub ucisku w klatce piersiowej, trudności z oddychaniem,
• zaczerwienienie, rozgrzanie lub nietypowe obrzęki skóry lub stawów,
• ból lub wrażliwość brzucha i (lub) zmiany w czynności jelit.
W przypadku podejrzenia rozwoju zakażeń należy bezzwłocznie zgłosić się do lekarza.
W przypadku wątpliwości lub pytań dotyczących ampułko-strzykawki należy skontaktować się
z lekarzem lub farmaceutą.
Lek RoActemra zawiera substancję czynną o nazwie tocilizumab, która jest białkiem otrzymywanym
ze specyficznych komórek odpornościowych (przeciwciało monoklonalne) blokującym działanie
specyficznego białka (cytokiny) zwanego interleukiną-6. Interleukina-6 bierze udział w procesach
zapalnych w organizmie, a jej zablokowanie może zmniejszać stan zapalny. Lek RoActemra jest
stosowany w leczeniu:
• dorosłych z czynnym reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS), chorobą
autoimmunologiczną, o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, u których wcześniejsze
leczenie nie powiodło się.
• dorosłych z czynnym, postępującym reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS)
o nasileniu ciężkim, którzy wcześniej nie byli leczeni metotreksatem.
Lek RoActemra pomaga złagodzić objawy RZS, takie jak ból i obrzęk stawów, oraz może
również poprawić sprawność pacjenta w radzeniu sobie z codziennymi czynnościami.
Wykazano, że lek RoActemra spowalnia postęp uszkodzenia chrząstki i kości stawów
spowodowany przez chorobę oraz powoduje poprawę zdolności pacjenta do wykonywania
codziennych aktywności.
Lek RoActemra podaje się zwykle w skojarzeniu z innym lekiem stosowanym w RZS zwanym
metotreksatem. Jeżeli lekarz stwierdzi, że leczenie metotreksatem nie jest wskazane, lek
RoActemra może być podawany w monoterapii.
• dorosłych z chorobą tętnic zwaną olbrzymiokomórkowym zapaleniem tętnic (GCA)
spowodowaną zapaleniem największych tętnic w organizmie, zwłaszcza tych dostarczających
krew do głowy i szyi. Objawy obejmują ból głowy, uczucie zmęczenia i ból szczęki. Skutkiem
GCA mogą być udary i ślepota.
Lek RoActemra może redukować ból i opuchnięcie w tętnicach i żyłach głowy, szyi i ramion.
W terapii GCA są często stosowane leki zwane steroidami. Są one zazwyczaj skuteczne, ale mogą
powodować działania niepożądane, jeśli są stosowane w dużych dawkach przez długi czas.
Zmniejszenie dawki steroidów może jednak prowadzić do zaostrzenia GCA. Dołączenie leku
RoActemra do terapii oznacza, że steroidy będą mogły być stosowane krócej, przy zachowaniu
kontroli nad GCA.
• dzieci i młodzieży, w wieku 1 roku i starszych, z czynnym młodzieńczym idiopatycznym
zapaleniem stawów o początku uogólnionym (uMIZS). Jest to choroba zapalna powodująca
ból i opuchnięcie jednego lub większej liczby stawów, a także gorączkę i wysypkę.
Lek RoActemra jest stosowany w celu poprawy w zakresie objawów uMIZS. Lek może być
podawany w skojarzeniu z metotreksatem lub samodzielnie.
• dzieci i młodzieży, w wieku 2 lat i starszych, z czynnym wielostawowym młodzieńczym
idiopatycznym zapaleniem stawów (wMIZS). Jest to choroba zapalna powodująca ból i
opuchnięcie jednego lub większej liczby stawów.
Lek RoActemra jest stosowany w celu złagodzenia objawów wMIZS. Lek może być podawany
w skojarzeniu z metotreksatem lub samodzielnie.2. Informacje ważne przed przyjęciem leku RoActemra
Kiedy nie stosować leku RoActemra:
• jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na tocilizumab lub którykolwiek z pozostałych
składników leku (wymienione w punkcie 6).
• jeśli u pacjenta występuje czynne, ciężkie zakażenie.
Jeśli któraś z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, należy poinformować lekarza. Nie stosować
leku RoActemra.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku RoActemra należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub
pielęgniarką.
• Jeśli u pacjenta wystąpiła reakcja alergiczna, w postaci np.: uczucia ściskania w klatce
piersiowej, świszczącego oddechu, ciężkich zawrotów głowy lub oszołomienia, obrzęku warg,
języka lub twarzy lub świądu skóry, pokrzywki lub wysypki na skórze podczas lub po podaniu
leku, należy niezwłocznie powiadomić o tym lekarza.
• W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej po podaniu leku RoActemra nie należy
przyjmować kolejnej dawki, do momentu poinformowania lekarza i wyrażenia przez niego
zgody na przyjęcie kolejnej dawki.
• Jeśli pacjent ma jakiekolwiek zakażenie, trwające krótko lub długo, lub gdy często powtarzają
się zakażenia. Należy niezwłocznie powiadomić lekarza o złym samopoczuciu. Lek
RoActemra może osłabiać zdolność organizmu do zwalczania zakażeń, co może spowodować
nasilenie toczącego się zakażenia lub zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia nowego
zakażenia.
• Jeśli pacjent choruje na gruźlicę należy o tym powiadomić lekarza. Lekarz zbada pacjenta pod
kątem objawów gruźlicy przed rozpoczęciem podawania leku RoActemra. Jeśli objawy
gruźlicy (uporczywy kaszel, utrata masy ciała, apatia, łagodna gorączka) lub innego zakażenia
występują w czasie lub po zakończeniu terapii, należy niezwłocznie powiadomić o tym lekarza.
• Jeśli u pacjenta występowały wrzody jelitowe lub zapalenie uchyłków jelita, należy o tym
powiadomić lekarza. Objawy tych schorzeń - to m.in.: ból brzucha i niewyjaśnione
zmiany w rytmie wypróżnień z towarzyszącą gorączką.
• Jeśli u pacjenta stwierdzono chorobę wątroby, należy o tym powiadomić lekarza. Lekarz może
podjąć decyzję o zbadaniu czynności wątroby przed rozpoczęciem podawania leku RoActemra.
• Jeśli pacjent został zaszczepiony niedawno lub planuje poddać się szczepieniu, należy o tym
powiadomić lekarza. Wszyscy pacjenci powinni posiadać aktualne szczepienia przed
rozpoczęciem leczenia lekiem RoActemra. Niektórych rodzajów szczepionek nie należy
podawać w trakcie leczenia lekiem RoActemra.
• Jeśli pacjent ma chorobę nowotworową, należy o tym powiadomić lekarza prowadzącego.
Lekarz zadecyduje, czy pacjent może, mimo to, nadal przyjmować lek RoActemra.
• Jeśli u pacjenta występują czynniki ryzyka chorób układu krążenia, takie jak podwyższone
ciśnienie tętnicze krwi i podwyższone stężenie cholesterolu, należy o tym powiadomić
lekarza. Parametry te należy kontrolować w trakcie leczenia lekiem RoActemra.
• Jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności nerek o nasileniu umiarkowanym lub
ciężkim, lekarz będzie kontrolował stan pacjenta.
• Jeśli u pacjenta występują uporczywe bóle głowy.
Przed podaniem leku RoActemra lekarz zleci badanie krwi, by ocenić, czy u pacjenta nie występuje
niska liczba białych krwinek lub płytek krwi albo zwiększona aktywność enzymów wątrobowych.
Dzieci i młodzież
Lek RoActemra podawany we wstrzyknięciu podskórnym nie jest zalecany do stosowania w leczeniu
dzieci w wieku poniżej 1 roku życia.
Nie należy podawać leku RoActemra dzieciom z uMIZS, których masa ciała wynosi mniej niż 10 kg.
Jeśli u dziecka występuje w wywiadzie zespól aktywacji makrofagów (aktywacja i niekontrolowane
namnażanie się specyficznych komórek krwi), należy powiedzieć o tym lekarzowi prowadzącemu.
Lekarz prowadzący zdecyduje, czy pacjent nadal może otrzymywać lek RoActemra.
Lek RoActemra a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub
ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Lek RoActemra może zmieniać
działanie innych leków, a dawki tych leków mogą wymagać odpowiedniego dostosowania. Pacjent
powinien poinformować lekarza o wszystkich lekach zawierających następujące substancje czynne:
• metyloprednizolon, deksametazon - stosowane w celu redukcji zapalenia
• symwastatyna, atorwastatyna - stosowane w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu
• antagoniści kanału wapniowego (np. amlodypina) - leki stosowane w leczeniu podwyższonego
ciśnienia krwi
• teofilina - stosowana w leczeniu astmy
• warfaryna, fenprokumon - stosowane jako leki przeciwkrzepliwe
• fenytoina - stosowana do leczenia drgawek
• cyklosporyna - stosowana w celu osłabienia układu odpornościowego podczas
przeszczepu narządów
• benzodiazepiny (np. temazepam) - leki stosowane w celu zmniejszenia lęku.
Z powodu braku badań klinicznych nie należy stosować leku RoActemra z innymi lekami
biologicznymi stosowanymi w leczeniu RZS, uMIZS, wMIZS lub GCA.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Leku RoActemra nie należy stosować w czasie ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Jeśli
pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna
poradzić się lekarza.
Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję w trakcie leczenia i do 3
miesięcy po jego zakończeniu.
Należy przerwać karmienie piersią i poinformować lekarza, jeśli pacjentka ma otrzymać lek
RoActemra. Po zakończeniu leczenia należy odczekać co najmniej 3 miesiące przed rozpoczęciem
karmienia piersią. Nie wiadomo, czy lek RoActemra przenika do mleka matki.
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
Ten lek może powodować zawroty głowy. Nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn, jeśli
pojawią się zawroty głowy.
Lek RoActemra zawiera polisorbat
Ten lek zawiera 0,18 mg polisorbatu 80 w każdej ampułko-strzykawce 162 mg/0,9 ml, co odpowiada
0,2 mg/ml. Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne. Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli u
pacjenta występują znane reakcje alergiczne.3. Jak przyjmować lek RoActemra
Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki. W razie
wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.
Leczenie będzie przepisywane i rozpoczynane przez lekarza doświadczonego w rozpoznawaniu i
leczeniu RZS, uMIZS, wMIZS lub GCA.
Zalecana dawka
Dawka dla dorosłych pacjentów z RZS i GCA to 162 mg (zawartość jednej ampułko-strzykawki),
podawana raz w tygodniu.
Dzieci i młodzież z uMIZS (w wieku 1 rok i starsi)
Zazwyczaj stosowana dawka leku RoActemra zależy od masy ciała pacjenta.
• Jeśli pacjent waży mniej niż 30 kg: dawka wynosi 162 mg (zawartość jednej ampułko-
strzykawki), raz na 2 tygodnie.
• Jeśli pacjent waży 30 kg lub więcej: dawka wynosi 162 mg (zawartość jednej ampułko-
strzykawki), raz na tydzień.
Dzieci i młodzież z wMIZS (w wieku 2 lata i starsi)
Zazwyczaj stosowana dawka leku RoActemra zależy od masy ciała pacjenta.
• Jeśli pacjent waży mniej niż 30 kg: dawka wynosi 162 mg (zawartość jednej ampułko-
strzykawki), raz na 3 tygodnie.
• Jeśli pacjent waży 30 kg lub więcej: dawka wynosi 162 mg (zawartość jednej ampułko-
strzykawki), raz na 2 tygodnie.
Lek RoActemra podaje się w iniekcji podskórnej (podskórnie). Początkowo lek RoActemra może być
podawany przez lekarza lub pielęgniarkę. Lekarz może jednak zdecydować, że pacjent może
dokonywać wstrzykiwania leku RoActemra samodzielnie. W takim przypadku pacjent zostanie
przeszkolony w zakresie samodzielnego wstrzykiwania leku RoActemra. Rodzice i opiekunowie
zostaną przeszkoleni w zakresie sposobu wstrzykiwania leku RoActemra, jeśli samodzielne podanie
leku przez pacjenta jest niemożliwe, np. w przypadku dzieci.
Należy zwrócić się do lekarza, jeśli ma się wątpliwości dotyczące samodzielnego wykonywania
zastrzyków. Szczegółowe „Instrukcje podawania leku RoActemra” znajdują się na końcu tej ulotki.
Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku RoActemra
Ponieważ lek RoActemra jest podawany z pojedynczej ampułko-strzykawki, podanie większej niż
zalecana dawki leku jest mało prawdopodobne.
Jednakże w razie wątpliwości, należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.
Jeśli osoba dorosła z RZS lub GCA bądź dziecko lub młodzież z uMIZS pominie lub zapomni
przyjąć dawkę
Bardzo ważne jest, aby stosować lek RoActemra dokładnie tak, jak to zalecił lekarz prowadzący.
Należy odnotowywać przyjęcie następnej dawki leku.
• Jeśli pacjent pominie cotygodniową dawkę leku i od tego czasu upłynie nie więcej niż 7 dni,
należy przyjąć dawkę w następnym wyznaczonym dniu.
• Jeśli pacjent pominie dawkę leku przyjmowaną raz na dwa tygodnie i od tego czasu upłynie nie
więcej niż 7 dni, należy jak najszybciej wstrzyknąć pominiętą dawkę i przyjąć kolejną dawkę w
wyznaczonym terminie.
• Jeśli pacjent pominie dawkę leku i od tego czasu upłynie więcej niż 7 dni lub jeśli pacjent nie
jest pewien, kiedy należy wstrzyknąć lek RoActemra, należy skontaktować się z lekarzem lub
farmaceutą.
Jeśli dziecko lub młodzież z wMIZS pominie lub zapomni przyjąć dawkę leku
Bardzo ważne jest, aby stosować lek RoActemra dokładnie tak, jak to zalecił lekarz prowadzący.
Należy odnotowywać przyjęcie następnej dawki leku.
• Jeśli dawka leku zostanie pominięta i od tego czasu upłynie nie więcej niż 7 dni, należy przyjąć
lek jak najszybciej, a kolejną dawkę podać w zaplanowanym wcześniej terminie.
• Jeśli dawka zostanie pominięta o więcej niż 7 dni lub jeśli istnieją wątpliwości kiedy wstrzyknąć
lek RoActemra, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Przerwanie stosowania leku RoActemra
Nie należy przerywać przyjmowania leku RoActemra bez wcześniejszego omówienia tego z lekarzem.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić
się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Działania niepożądane mogą wystąpić nawet po 3 lub więcej miesiącach po otrzymaniu ostatniej
dawki leku RoActemra.
Możliwe ciężkie działania niepożądane: należy natychmiast zgłosić lekarzowi.
Należy natychmiast poinformować lekarza, jeśli wystąpi którekolwiek z następujących działań
niepożądanych:
Są częste, mogą wystąpić u 1 na 10 osób
Reakcje alergiczne w trakcie lub po zakończeniu wstrzykiwania:
• trudności z oddychaniem, ucisk w klatce piersiowej lub zawroty głowy,
• wysypka, świąd skóry, bąble pokrzywkowe, obrzęk warg, języka lub twarzy.
Objawy ciężkiego zakażenia:
• gorączka i dreszcze
• pęcherze w jamie ustnej lub na skórze
• ból brzucha
Objawy przedmiotowe i podmiotowe toksycznego uszkodzenia wątroby:
Są rzadkie, mogą wystąpić u 1 na 1000 osób
• uczucie zmęczenia
• ból brzucha
• żółtaczka (żółte zabarwienie skóry lub białek oczu)
Wykaz innych możliwych działań niepożądanych
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z powyższych objawów należy poinformować lekarza tak
szybko, jak to możliwe:
Działania niepożądane występujące bardzo często:
Mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób
• zakażenia górnych dróg oddechowych, z typowymi objawami takimi jak kaszel, zatkany nos,
wodnisty katar, ból gardła i bóle głowy
• wysokie stężenie tłuszczu we krwi (cholesterolu)
• reakcje w miejscu wstrzyknięcia
Działania niepożądane występujące często:
Mogą wystąpić u 1 na 10 osób
• zakażenia płuc (zapalenie płuc)
• półpasiec
• opryszczka wargowa (zmiany spowodowane zakażeniem wirusem Herpes simplex), pęcherze
• zakażenie skóry (zapalenie tkanki łącznej), czasami z gorączką i dreszczami
• wysypka i świąd, pokrzywka
• reakcje alergiczne (nadwrażliwości)
• zakażenie oczu (zapalenie spojówek)
• ból i zawroty głowy, wysokie ciśnienie krwi
• owrzodzenie jamy ustnej, ból brzucha
• zatrzymanie wody w organizmie (obrzęki) w kończynach dolnych, zwiększenie masy ciała
• kaszel, trudności z oddychaniem
• mała liczba białych krwinek ujawniona w trakcie badania krwi (neutropenia, leukopenia)
• nieprawidłowe wyniki testów czynnościowych wątroby (zwiększenie aktywności
aminotransferaz)
• zwiększone stężenie bilirubiny w badaniach krwi
• małe stężenie fibrynogenu we krwi (białka uczestniczącego w krzepnięciu krwi)
Działania niepożądane występujące niezbyt często:
Mogą wystąpić u 1 na 100 osób
• zapalenie uchyłków jelita (gorączka, nudności, biegunka, zaparcia, bóle brzucha)
• zaczerwienione, obrzęknięte obszary w ustach
• wysokie stężenia tłuszczów we krwi (trójglicerydów)
• wrzody żołądka
• kamienie nerkowe
• niedoczynność tarczycy
Działania niepożądane występujące rzadko:
Mogą wystąpić u 1 na 1000 osób
• zespół Stevensa-Johnsona (wysypka na skórze, która może prowadzić do powstania pęcherzy i
łuszczenia skóry)
• reakcje alergiczne prowadzące do zgonu (anafilaksja)
• zapalenie wątroby, żółtaczka
Działania niepożądane występujące bardzo rzadko:
Mogą wystąpić najwyżej u 1 na 10 000 osób
• mała liczba białych krwinek, czerwonych krwinek i płytek krwi w badaniu morfologii krwi
• niewydolność wątroby
Działania niepożądane występujące u dzieci i młodzieży z uMIZS lub wMIZS
Działania niepożądane występujące u dzieci i młodzieży z uMIZS lub wMIZS są na ogół podobne do
tych występujących u pacjentów dorosłych. Niektóre działania niepożądane obserwuje się częściej u
dzieci i młodzieży: zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, ból głowy, nudności i zmniejszenie liczby
białych krwinek.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane
niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce.
Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do „krajowego systemu zgłaszania”
wymienionego w załączniku V. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić
więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.5. Jak przechowywać lek RoActemra
Ten lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na ampułko-strzykawce i
opakowaniu po skrócie EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Przechowywać w lodówce (2°C - 8°C ). Nie zamrażać. Po wyjęciu z lodówki ampułko-strzykawka
może być przechowywana do 2 tygodni w temperaturze nie wyższej niż 30°C.
Ampułko-strzykawki przechowywać w opakowaniu zewnętrznym, w celu ochrony przed światłem i
wilgocią.
Nie używać leku, jeśli jest mętny lub zawiera cząstki stałe, posiada zabarwienie inne niż bezbarwne
lub żółtawe lub jeśli którakolwiek część ampułko-strzykawki jest uszkodzona.
Nie należy wstrząsać ampułko-strzykawką. Zastrzyk trzeba wykonać w ciągu 5 minut po zdjęciu
nakładki, aby zapobiec wysychaniu leku i zablokowaniu igły. W przypadku niewykonania zastrzyku
w ciągu 5 minut po zdjęciu nakładki, należy wyrzucić ampułko-strzykawkę do pojemnika odpornego
na przekłucia i użyć nowej ampułko-strzykawki.
Jeśli po wkłuciu igły nie jest możliwe naciśnięcie tłoczka strzykawki, należy wyrzucić
ampułko-strzykawkę do pojemnika odpornego na przekłucia i użyć nowej ampułko-strzykawki.6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek RoActemra
• Substancją czynną leku jest tocilizumab.
Każda ampułko-strzykawka 0,9 ml zawiera 162 mg tocilizumabu (180 mg/ml).
• Pozostałe składniki to: L-histydyna, L-histydyny monochlorowodorek monohydrat, L-
arginina/L-argininy chlorowodorek, L-metionina, polisorbat 80 i woda do wstrzykiwań (patrz
punkt 2 ,,Lek RoActemra zawiera polisorbat").
Jak wygląda lek RoActemra i co zawiera opakowanie
Lek RoActemra to roztwór do wstrzykiwań. Roztwór jest bezbarwny lub lekko żółtawy.
Lek RoActemra dostarczany jest w postaci ampułko-strzykawki 0,9 ml, zawierającej 162 mg
tocilizumabu w postaci roztworu do wstrzykiwań.
Każde opakowanie zawiera 4 ampułko-strzykawki, a opakowanie zbiorcze zawiera 12 (3 opakowania
po 4) ampułko-strzykawek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Podmiot odpowiedzialny
Roche Registration GmbH
Emil-Barell-Strasse 1
79639 Grenzach-Wyhlen
Niemcy
Wytwórca
Roche Pharma AG
Emil-Barell-Str. 1
79639 Grenzach-Wyhlen
Niemcy
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego
przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
België/Belgique/Belgien
N.V. Roche S.A.
Tél/Tel: +32 (0) 2 525 82 11
Luxembourg/Luxemburg
(Voir/siehe Belgique/Belgien)
България
Рош България ЕООД
Тел: +359 2 474 5444
Magyarország
Roche (Magyarország) Kft.
Tel: +36 – 1 279 4500
Česká republika
Roche s. r. o.
Tel: +420 – 2 20382111
Malta
(See Ireland)
Danmark
Roche Pharmaceuticals A/S
Tlf: +45 – 36 39 99 99
Nederland
Roche Nederland B.V.
Tel: +31 (0) 348 438050
Deutschland
Roche Pharma AG
Tel: +49 (0) 7624 140
oder
Chugai Pharma Europe Ltd.
Zweigniederlassung Deutschland
Tel: +49 (0) 69 663000 0
Norge
Roche Norge AS
Tlf: +47 – 22 78 90 00
Eesti
Roche Eesti OÜ
Tel: + 372 – 6 177 380
Österreich
Roche Austria GmbH
Tel: +43 (0) 1 27739
Ελλάδα
Roche (Hellas) A.E.
Τηλ: +30 210 61 66 100
Polska
Roche Polska Sp. z o.o.
Tel: +48 – 22 345 18 88
España
Roche Farma S.A.
Tel: +34 – 91 324 81 00
Portugal
Roche Farmacêutica Química, Lda
Tel: +351 – 21 425 70 00
France
Roche
Tél: +33 (0) 1 47 61 40 00
ou
Chugai Pharma France
Tél: +33 (0) 1 56 37 05 20
România
Roche România S.R.L.
Tel: +40 21 206 47 01
Hrvatska
Roche d.o.o.
Tel: +385 1 47 22 333
Ireland
Roche Products (Ireland) Ltd.
Tel: +353 (0) 1 469 0700
Slovenija
Roche farmacevtska družba d.o.o.
Tel: +386 – 1 360 26 00
Ísland
Roche Pharmaceuticals A/S
c/o Icepharma hf
Sími: +354 540 8000
Slovenská republika
Roche Slovensko, s.r.o.
Tel: +421 – 2 52638201
Italia
Roche S.p.A.
Tel: +39 – 039 2471
Suomi/Finland
Roche Oy
Puh/Tel: +358 (0) 10 554 500
Kύπρος
Roche (Hellas) A.E.
Τηλ: +30 210 61 66 100μ
Sverige
Roche AB
Tel: +46 (0) 8 726 1200
Latvija
Roche Latvija SIA
Tel: +371 – 6 7039831
Lietuva
UAB “Roche Lietuva”
Tel: +370 5 2546799
Data ostatniej aktualizacji ulotki:
Inne źródła informacji
Szczegółowe informacje o tym leku są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków
https://www.ema.europa.eu.
Informacje dotyczące bezpiecznego użytkowania ampułko-strzykawki z lekiem RoActemra.
Prawidłowe stosowanie ampułko-strzykawki z lekiem RoActemra przez pacjenta lub jego opiekuna
jest bardzo ważne, dlatego pacjent musi przeczytać podane instrukcje, zrozumieć je i ich przestrzegać.
Poniższe instrukcje nie mogą zastąpić szkolenia dotyczącego sposobu podawania leku
przeprowadzonego przez lekarza. Przed pierwszym użyciem ampułko-strzykawki z lekiem RoActemra
lekarz pokaże pacjentowi sposób właściwego przygotowania i wykonania zastrzyku. W razie pytań
należy zwrócić się do lekarza. Pacjent nie powinien wykonywać zastrzyku, jeśli ma jakiekolwiek
wątpliwości dotyczące stosowania ampułko-strzykawki z lekiem RoActemra.
Należy również przeczytać ulotkę dla pacjenta dostarczaną wraz z ampułko-strzykawką z lekiem
RoActemra, ponieważ zawiera ona najważniejsze informacje o leku. Ważne jest, aby pacjent
otrzymujący lek RoActemra pozostawał pod opieką lekarza.
Istotne informacje
• Nie używać ampułko-strzykawki, jeśli wydaje się być uszkodzona.
• Nie stosować leku, jeśli roztwór jest mętny, ma zmieniony kolor lub widać w nim cząsteczki.
• Nigdy nie próbować rozbierać ampułko-strzykawki na części.
• Nie wolno zdejmować nakładki na igłę, jeśli nie jest się gotowym do zastrzyku.
• Nie wolno wykonywać zastrzyku bez uprzedniego usunięcia ubrania z miejsca podania leku.
• Nigdy nie należy używać ponownie tej samej ampułko-strzykawki.
• Nie należy dotykać uchwytu ampułko-strzykawki, ponieważ może to spowodować jej
uszkodzenie.
Przechowywanie
Ampułko-strzykawkę z lekiem RoActemra i inne leki należy przechowywać w miejscu niewidocznym
i niedostępnym dla dzieci. Ampułko-strzykawkę należy przechowywać w lodówce,
w temperaturze 2°C–8°C. Po wyjęciu z lodówki ampułko-strzykawka może być przechowywana przez
całkowity okres wynoszący do 2 tygodni w temperaturze nie wyższej niż 30°C, ale nieprzekraczający
pierwotnego terminu ważności (EXP). Należy zaznaczyć odpowiednią datę na pudełku. Ampułko-
strzykawka musi być zawsze przechowywana w opakowaniu zewnętrznym. Należy chronić ampułko-
strzykawkę przed zamarzaniem i przed światłem. Ampułko-strzykawki należy chronić przed wilgocią.
Elementy ampułko-strzykawki
Do wykonania zastrzyku potrzebne będą:
Zawarta w opakowaniu:
• Ampułko-strzykawka
Niezawarte w opakowaniu:
• Wacik nasączony alkoholem
• Sterylny wacik lub gazik
• Pojemnik odporny na przekłucie lub pojemnik na ostre przedmioty, w celu bezpiecznego
usunięcia nakładki na igłę i ampułko-strzykawki
Miejsce do przygotowania materiałów:
• Należy wybrać dobrze oświetloną, czystą i płaską powierzchnię, jak na przykład stół
Krok 1. Sprawdzić ampułko-strzykawkę
• Wyjąć pudełko z ampułko-strzykawkami z lodówki i wyjąć ampułko-strzykawkę z pudełka. Nie
należy dotykać uchwytu ampułko-strzykawki, ponieważ może to spowodować jej uszkodzenie.
• Starannie obejrzeć ampułko-strzykawkę oraz znajdujący się w niej lek. Jest to niezbędne, by
upewnić się, że ampułko-strzykawka i lek mogą być bezpiecznie użyte.
• Sprawdzić termin ważności umieszczony na pudełku i strzykawce (patrz Ryc. A), aby upewnić się,
że lek nie jest przeterminowany. Nie używać ampułko-strzykawki, jeśli termin ważności minął. Jest
to niezbędne, by upewnić się, że ampułko-strzykawka i lek mogą być bezpiecznie użyte.
Nie należy używać ampułko-strzykawki i wyrzucić ją, jeśli:
• lek jest mętny,
• lek zawiera cząsteczki,
• lek nie jest bezbarwny lub żółtawy,
• którakolwiek część ampułko-strzykawki wydaje się uszkodzona.
Krok 2. Odczekać aż ampułko-strzykawka ogrzeje się do temperatury pokojowej
• Nie wolno zdejmować nakładki igły aż do kroku 5. Wcześniejsze zdjęcie nakładki igły może
spowodować wysychanie leku i zablokowanie igły.
• Położyć ampułko-strzykawkę na czystej i płaskiej powierzchni i odczekać około 25–30 minut, aby
schłodzona ampułko-strzykawka ogrzała się do temperatury pokojowej (18°C – 28°C). Stosowanie
nieogrzanej ampułko-strzykawki może spowodować dyskomfort w czasie zastrzyku i trudności w
naciskaniu tłoczka.
• Nie ogrzewać ampułko-strzykawki w żaden inny sposób.
Krok 3. Umyć ręce
• Dokładnie umyć ręce wodą z mydłem.
Krok 4. Wybrać i przygotować miejsce podania leku
• Zalecane miejsca podania leku to: przód i środek uda i dolna część brzucha, poniżej pępka,
z wyłączeniem 5-centymetrowego obszaru wokół pępka.
• Jeśli iniekcji dokonuje opiekun, lek może być też podany wgórną część ramienia.
• Przy każdym wstrzyknięciu zmieniać miejsce wkłucia, wybierając obszar odległy o co najmniej
3 cm od miejsca poprzedniego wkłucia.
• Nie wstrzykiwać leku w miejscach, które uciska pasek. Zastrzyku nie należy wykonywać
w znamiona, blizny lub obszary, gdzie skóra jest wrażliwa, zasiniona, zaczerwieniona, twarda lub
uszkodzona.
• Aby zmniejszyć ryzyko zakażenia, należy oczyścić wybrane miejsce wstrzyknięcia wacikiem
z alkoholem.
• Odczekać 10 sekund do wyschnięcia.
• Nie wolno dotykać oczyszczonej skóry przed podaniem zastrzyku. Nie wolno dmuchać na
oczyszczony obszar.
Krok 5. Zdjąć nakładkę na igłę
• W czasie zdejmowania nakładki nie trzymać ampułko-strzykawki za tłoczek.
• Uchwycić ampułko-strzykawkę pewnie jedną ręką, a drugą ręką zdjąć nakładkę ochronną igły.
Jeśli nie można samodzielnie zdjąć nakładki igły, należy zwrócić się o pomoc do lekarza.
• Nie dotykać igły i nie pozwolić, by miała kontakt z jakąkolwiek powierzchnią.
• W ampułkostrzykawce z lekiem RoActemra może znajdować się niewielki pęcherzyk powietrza. Nie
trzeba go usuwać.
• Na końcu igły może być widoczna kropla cieczy. Jest to normalne zjawisko.
• Wyrzucić nakładkę do pojemnika odpornego na przekłucia lub przeznaczonego do ostrych
przedmiotów.
UWAGA: Ampułko-strzykawkę trzeba zużyć niezwłocznie po zdjęciu nakładki.
• W przypadku niewykonania zastrzyku w ciągu 5 minut po zdjęciu nakładki, należy wyrzucić
ampułko-strzykawkę do pojemnika odpornego na przekłucia i użyć nowej ampułko-strzykawki. Jeśli
nakładka igły została zdjęta, zastrzyk należy wykonać w ciągu 5 minut pozdjęciu nakładki, aby
zapobiec wysychaniu leku i zablokowaniu igły.
• Nigdy nie należy nakładać ponownie zdjętej nakładki.
Krok 6. Wykonać zastrzyk
• Uchwycić wygodnie ampułko-strzykawkę ręką.
• Aby upewnić się, że igła zostanie prawidłowo wprowadzona pod skórę, należy ująć wolną ręką fałd
luźnej skóry w miejscu zastrzyku. Uchwycenie fałdu skóry jest niezbędne, by upewnić się, że lek
zostanie wstrzyknięty pod skórę (do tkanki tłuszczowej), a nie głębiej (do mięśnia).Wstrzyknięcie
leku do mięśnia może spowodować dyskomfort.
• Nie przytrzymywać i nie naciskać tłoczka w czasie wprowadzania igły pod skórę.
• Szybkim, zdecydowanym ruchem wprowadzić całą igłę pod skórę, pod kątem od 45° do 90°.
Wybór odpowiedniego kąta jest istotny dla zapewnienia wprowadzenia leku pod skórę (do tkanki
tłuszczowej), w innym przypadku zastrzyk może być bolesny, a lek może nie zadziałać.
• Następnie należy przytrzymać ampułko-strzykawkę w ustalonej pozycji i puścić trzymany fałd
skóry.
• Wstrzyknąć powoli cały lek, lekko naciskając tłoczek do samego końca. Tłoczek
należy wcisnąć całkowicie, by cała dawka leku została podana i by uchwyt ampułko-strzykawki był
dokładnie dociśnięty do boku. Jeśli tłok nie będzie wciśnięty do końca, osłona igły nie spowoduje jej
zakrycia po usunięciu igły ze skóry. Jeśli igła nie jest całkowicie osłonięta, należy postępować
ostrożnie, by zapobiec skaleczeniom igłą; należy umieścić ampułko-strzykawkę w pojemniku
odpornym na przekłucia.
• Po całkowitym wciśnięciu tłoczka należy go przytrzymać, by upewnić się, że cała porcja leku została
wstrzyknięta, zanim igła zostanie usunięta ze skóry.
• Igłę należy wyciągać pod takim samym kątem, pod jakim została wprowadzona, jednocześnie
przytrzymując wciśnięty tłok.
• Jeśli po wkłuciu igły nie jest możliwe naciśnięcie tłoczka strzykawki, należy wyrzucić ampułko-
strzykawkę do pojemnika odpornego na przekłucia i użyć nowej ampułko-strzykawki
(rozpoczynając ponownie od Kroku 2). W przypadku ponownych trudności w podaniu leku, należy
skontaktować się z lekarzem.
• Po całkowitym usunięciu igły ze skóry można zwolnić tłok, co spowoduje zabezpieczenie igły
osłoną.
• Jeśli w miejscu wstrzyknięcia widoczne są krople krwi, należy docisnąć je sterylnym wacikiem lub
gazikiem na około 10 sekund.
• Nie należy pocierać miejsca wstrzyknięcia.
Krok 7. Wyrzucić ampułko-strzykawkę
• Nie należy podejmować próby ponownego nałożenia nakładki ampułko-strzykawki.
• Należy wyrzucić zużytą ampułko-strzykawkę do pojemnika odpornego na przekłucia lub do
przechowywania ostrych przedmiotów. Aby uzyskać informacje na temat pojemników właściwych do
przechowywania zużytych strzykawek – w razie braku takiego – należy skontaktować się z lekarzem
lub farmaceutą.
Lekarz udzieli instrukcji na temat prawidłowego usuwania zużytych ampułko- strzykawek. Sposób ich
usuwania może być regulowany przez prawo.
Nie należy wyrzucać zużytych ampułko-strzykawek lub odpornych na przekłucie pojemników do
śmieci domowych ani poddawać recyclingowi.
• Zutylizować napełniony pojemnik zgodnie z instrukcjami lekarza lub farmaceuty.
• Odporny na przekłucia pojemnik przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla
dzieci.
Zalecenia dla pacjenta dotyczące reakcji nadwrażliwości (ciężkie przypadki znane są jako
anafilaksja)
Jeśli pacjent w trakcie samodzielnie przeprowadzanego wstrzyknięcia leku RoActemra lub
w dowolnym czasie po wstrzyknięciu zauważy objawy, takie jak wysypka skórna, świąd, dreszcze,
obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, ból w klatce piersiowej, świszczący oddech, trudności
w oddychaniu lub połykaniu, zawroty głowy lub omdlenia, należy natychmiast skontaktować się
z lekarzem.
Zalecenia dla pacjenta dotyczące wczesnego rozpoznawania i leczenia celem zmniejszenia
ryzyka ciężkich zakażeń
Należy uważać na pierwsze objawy zakażenia, jak:
• bóle mięśni, gorączka, dreszcze,
• kaszel, uczucie dyskomfortu lub ucisku w klatce piersiowej, trudności z oddychaniem,
• zaczerwienienie, rozgrzanie lub nietypowe obrzęki skóry lub stawów,
• ból lub wrażliwość brzucha i (lub) zmiany w czynności jelit.
W przypadku podejrzenia rozwoju zakażeń należy bezzwłocznie zgłosić się do lekarza.
W przypadku wątpliwości lub pytań dotyczących ampułko-strzykawki należy skontaktować się
z lekarzem lub farmaceutą.
Dane o lekach i suplementach diety dostarcza 
