Moloxin tabl. powl.(400 mg) - 5 szt.

Doustnie. Dorośli: 400 mg raz na dobę. Czas trwania leczenia - ostre nasilenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, w tym zapalenia oskrzeli: 5-10 dni; pozaszpitalne zapalenie płuc: 10 dni; ostre bakteryjne zapalenie zatok: 7 dni; zapalenie narządów miednicy mniejszej o niewielkim do umiarkowanego nasileniu: 14 dni. Leczenie sekwencyjne (leczenie dożylne, a następnie doustne): w badaniach klinicznych u większości pacjentów zmiana z leczenia dożylnego na doustne nastąpiła w ciągu 4 dni (pozaszpitalne zapalenie płuc) lub 6 dni (powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich); zalecana całkowita długość leczenia dożylnego i doustnego wynosi 7-14 dni w przypadku pozaszpitalnego zapalenia płuc i 7-21 dni w przypadku powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich. Nie należy przekraczać zalecanej dawki (400 mg raz na dobę) ani wydłużać czasu trwania leczenia w danym wskazaniu. Dzieci i młodzież. Stosowanie moksyfloksacyny u dzieci i młodzieży (< 18 lat) jest przeciwwskazane; nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności moksyfloksacyny w tej grupie wiekowej. Szczególne grupy pacjentów. Nie jest konieczna modyfikacja dawki u pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów poddawanych przewlekłej dializoterapii (np. hemodializie lub ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej), u pacjentów w podeszłym wieku ani u osób z małą masą ciała. Brak wystarczających danych dotyczących pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Sposób podania. Tabletki należy połykać w całości, popijając płynem; można przyjmować niezależnie od posiłków.

Leczenie wymienionych poniżej zakażeń bakteryjnych, wywołanych przez bakterie wrażliwe na moksyfloksacynę, u pacjentów w wieku ≥18 lat. Moksyfloksacynę należy stosować tylko wówczas, gdy użycie innych leków przeciwbakteryjnych powszechnie zalecanych do leczenia tych zakażeń uzna się za niewłaściwe: ostre bakteryjne zapalenie zatok; ostre nasilenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, w tym zapalenia oskrzeli. W następujących wskazaniach lek należy stosować tylko wówczas, gdy użycie innych leków przeciwbakteryjnych powszechnie zalecanych do leczenia początkowego tych zakażeń uzna się za niewłaściwe lub jeżeli po ich zastosowaniu zakażenie nie ustąpiło: pozaszpitalne zapalenie płuc, oprócz ciężkich przypadków; zapalenie narządów miednicy mniejszej o łagodnym do umiarkowanego nasileniu (m.in. zakażenia górnego odcinka dróg rodnych, w tym zapalenie jajowodów i zapalenie błony śluzowej macicy), przebiegające bez ropnia jajowodowo-jajnikowego ani ropnia w miednicy mniejszej. Ze względu na narastającą oporność Neisseria gonorrhoeae na moksyfloksacynę, lek nie jest zalecany do leczenia zapalenia narządów miednicy mniejszej o łagodnym do umiarkowanego nasileniu w monoterapii; należy go stosować w skojarzeniu z innym odpowiednim lekiem przeciwbakteryjnym (np. cefalosporyną), chyba że jest pewne, że zakażenia nie wywołała oporna na moksyfloksacynę Neisseria gonorrhoeae. Lek można również stosować w następujących wskazaniach, w celu zakończenia leczenia pacjentów, u których nastąpiła poprawa w początkowym leczeniu moksyfloksacyną podawaną dożylnie: pozaszpitalne zapalenie płuc; powikłane zakażenia skóry i tkanki podskórnej. Leku nie należy stosować w celu rozpoczęcia leczenia jakiegokolwiek rodzaju zakażeń skóry i tkanki podskórnej ani ciężkiego pozaszpitalnego zapalenia płuc. Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych. 

1. Co to jest lek Moloxin i w jakim celu się go stosuje

Moloxin zawiera jako substancję czynną - moksyfloksacynę, która należy do grupy antybiotyków
nazywanych fluorochinolonami. Lek Moloxin działa bakteriobójczo na bakterie wywołujące
zakażenia.

Moloxin stosuje się u pacjentów w wieku 18 lat i starszych w leczeniu wymienionych poniżej zakażeń
bakteryjnych, jeżeli są wywołane przez bakterie wrażliwe na moksyfloksacynę. Moloxin można
stosować do leczenia tych zakażeń tylko wówczas, gdy zastosowanie zwykle podawanych
antybiotyków nie jest możliwe lub jeśli były one nieskuteczne:

Zapalenie zatok, nagłe zaostrzenie przewlekłego zapalenia dróg oddechowych lub zapalenie płuc,
kiedy do zakażenia nie doszło w szpitalu (oprócz ciężkich przypadków).

Lekkie do umiarkowanie ciężkich zakażeń górnego odcinka dróg rodnych (zapalenie narządów
miednicy mniejszej) w tym zakażenia jajowodów oraz zakażenia błony śluzowej macicy. Lek Moloxin
zastosowany pojedynczo nie jest wystarczający do leczenia tego typu zakażeń, więc lekarz powinien
przepisać dodatkowo inny lek przeciwbakteryjny do leczenia zakażeń górnego odcinka żeńskiego
narządu rodnego (patrz punkt 2. ,,Informacje ważne przed zastosowaniem leku Moloxin”,
,,Ostrzeżenia i środki ostrożności”, ,,Przed rozpoczęciem stosowania leku Moloxin należy
omówić to z lekarzem lub farmaceutą”).

Jeżeli podczas leczenia wymienionych poniżej zakażeń bakteryjnych nastąpiła poprawa w wyniku
podawania moksyfloksacyny w postaci roztworu do infuzji, lekarz może również przepisać lek
Moloxin w postaci tabletek powlekanych, w celu dokończenia leczenia:
zakażenia płuc (zapalenie płuc) nabyte poza szpitalem, zakażenia skóry i tkanek miękkich.
Lek Moloxin nie powinien być stosowany w celu rozpoczęcia leczenia dla każdego typu zakażenia
skóry i tkanek miękkich lub w ciężkich zakażeniach płuc.2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Moloxin

Jeśli pacjent ma wątpliwości, czy należy do którejś z opisanych poniżej grup, powinien skontaktować
się z lekarzem.

Kiedy nie stosować leku Moloxin
- Jeśli pacjent ma uczulenie na moksyfloksacynę, inne antybiotyki z grupy chinolonów lub
którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).
- W okresie ciąży i karmienia piersią.
- U pacjentów w wieku poniżej 18 lat.
- Jeśli u pacjenta w przeszłości występowały problemy ze ścięgnami w związku z leczeniem
 innymi antybiotykami z grupy chinolonów (patrz punkt 2. ,,Informacje ważne przed
 zastosowaniem leku Moloxin”, ,,Ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz punkt 4. ,,Możliwe
 działania niepożądane”).
- Jeśli u pacjenta występują wrodzone lub nabyte:
 - jakiekolwiek stany związane z nieprawidłowym rytmem serca (widoczne w EKG -zapisie
   czynności elektrycznej serca),
 - zaburzenia równowagi elektrolitowej (zwłaszcza zmniejszone stężenie potasu lub
   magnezu we krwi),
 - bardzo wolna czynność serca (bradykardia),
 - osłabienie pracy serca (niewydolność serca),
 - stwierdzone w przeszłości zaburzenia rytmu serca (arytmie) lub
 - jeśli pacjent przyjmuje leki, które mogą powodować nieprawidłowe zmiany w zapisie
   EKG (patrz punkt 2. ,,Informacje ważne przed zastosowaniem leku Moloxin”,
   ,,Moloxin a inne leki”). Moloxin może powodować zmiany w zapisie EKG, zwane
   wydłużeniem odstępu QT, co oznacza opóźnienie w przewodzeniu sygnałów
   elektrycznych w sercu.
- Jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby lub aktywność enzymów wątrobowych
 (aminotransferaz) przewyższa 5-krotnie górną granicę normy.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed przyjęciem tego leku
Nie należy przyjmować leków przeciwbakteryjnych zawierających fluorochinolony lub chinolony,
w tym leku Moloxin, jeśli u pacjenta wystąpiło w przeszłości jakiekolwiek ciężkie działanie
niepożądane podczas przyjmowania chinolonu lub fluorochinolonu. W takiej sytuacji należy jak
najszybciej poinformować lekarza.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Moloxin należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.
- Moloxin może zmieniać zapis EKG serca, zwłaszcza u kobiet i osób w podeszłym wieku.
 W przypadku jednoczesnego stosowania leków obniżających stężenie potasu we krwi, przed
 rozpoczęciem stosowania leku Moloxin należy skonsultować się z lekarzem (patrz także
 punkt 2. ,,Informacje ważne przed zastosowaniem leku Moloxin”, „Kiedy nie stosować leku
 Moloxin” i ,,Moloxin a inne leki”).
- Jeśli u pacjenta stwierdzono poszerzenie dużego naczynia krwionośnego (tętniak aorty lub dużej
 tętnicy obwodowej).
- Jeśli w przeszłości wystąpiło u pacjenta rozwarstwienie aorty (rozdarcie ściany aorty).
- Jeśli u pacjenta stwierdzono niedomykalność zastawek serca.
- Jeśli w rodzinie występowały przypadki tętniaka aorty lub rozwarstwienia aorty albo wrodzonej
 choroby zastawki serca, czy też inne czynniki ryzyka lub stany predysponujące (np. choroby
 tkanki łącznej takie jak zespół Marfana, zespół Ehlersa-Danlosa, zespół Turnera, zespół
 Sjögrena (choroba zapalna o podłożu autoimmunologicznym) lub choroby naczyń
 krwionośnych takie jak zapalenie tętnic Takayasu, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic,
 choroba Behceta, nadciśnienie tętnicze lub potwierdzona miażdżyca tętnic, reumatoidalne
 zapalenie stawów (choroba stawów) lub zapalenie wsierdzia)).
- W razie występowania padaczki lub stanów mogących wywoływać drgawki, przed
 rozpoczęciem stosowania leku Moloxin należy skonsultować się z lekarzem.
- Jeśli pacjent ma lub kiedykolwiek miał problemy ze zdrowiem psychicznym, należy
 skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem stosowania leku Moloxin.
- Jeśli pacjent choruje na miastenię (rodzaj osłabienia mięśni, w ciężkich przypadkach
 prowadzący do paraliżu), przyjmowanie leku Moloxin może prowadzić do nasilenia objawów
 choroby. Jeśli to nastąpi, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem.
- W razie występowania u pacjenta lub u kogoś w jego rodzinie niedoboru dehydrogenazy
 glukozo-6-fosforanowej (rzadka choroba dziedziczna), należy poinformować o tym lekarza,
 który oceni, czy lek Moloxin jest odpowiednim lekiem.
- Jeśli u pacjentki występuje powikłane zakażenie górnej części dróg rodnych (np. kiedy
 występuje ropień jajowodu, jajnika lub w obrębie miednicy) lekarz może uznać, że konieczne
 jest dożylne podawanie moksyfloksacyny, gdyż stosowanie leku Moloxin w postaci tabletek nie
 jest właściwe.
- W celu leczenia lekkich do umiarkowanych zakażeń górnego odcinka dróg rodnych, lekarz
 powinien przepisać pacjentce, oprócz leku Moloxin, dodatkowo inny lek przeciwbakteryjny.
 Jeśli objawy nie zaczną ustępować w ciągu pierwszych 3 dni leczenia, pacjentka powinna
 zgłosić się do lekarza.
- Jeśli pacjent ma cukrzycę, ponieważ podczas stosowania moksyfloksacyny może wystąpić
 ryzyko zmiany stężenia cukru we krwi.
- Jeśli po przyjęciu moksyfloksacyny u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła ciężka wysypka skórna
 lub łuszczenie się skóry, powstawały pęcherze i (lub) owrzodzenie jamy ustnej.

W czasie stosowania leku Moloxin
- Jeśli w czasie leczenia wystąpi kołatanie serca lub nieregularne bicie serca, należy
 natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lekarz może chcieć wykonać EKG w celu
 sprawdzenia rytmu serca.
- Ryzyko zaburzeń czynności serca może zwiększać się wraz ze zwiększaniem dawki. Z tego
 powodu należy przestrzegać zaleconego dawkowania leku.
- Istnieje niewielkie ryzyko ciężkiej, nagłej reakcji alergicznej (reakcja anafilaktyczna lub
 wstrząs anafilaktyczny) nawet po pierwszej dawce leku, z następującymi objawami: ucisk
 w klatce piersiowej, oszołomienie, uczucie osłabienia lub omdlenie oraz zawroty głowy przy
 wstawaniu. W razie ich wystąpienia należy natychmiast przerwać stosowanie leku Moloxin
 i zasięgnąć porady lekarza.
- Moloxin może wywoływać zapalenie wątroby o szybkim i ciężkim przebiegu, które może
 prowadzić do zagrażającej życiu niewydolności wątroby (w tym także zgonu, patrz punkt 4.
 ,,Możliwe działania niepożądane”). Należy skontaktować się z lekarzem przed
 kontynuowaniem leczenia w razie wystąpienia objawów takich jak: szybkie pogorszenie się
 samopoczucia i (lub) stanu zdrowia powiązane z zażółceniem białek oczu, ciemnym
 zabarwieniem moczu, swędzeniem skóry, skłonnością do krwawień oraz wywołanych
 schorzeniem wątroby zaburzeń czynności mózgu (objawy osłabionej czynności wątroby lub
 szybko postępującego i ciężkiego zapalenia wątroby).
- Antybiotyki z grupy chinolonów, w tym lek Moloxin, mogą powodować drgawki. W razie
 wystąpienia drgawek należy natychmiast przerwać stosowanie leku Moloxin i skonsultować się
 z lekarzem.
- Długotrwałe, zaburzające sprawność i potencjalnie nieodwracalne ciężkie działania
 niepożądane.
- Leki przeciwbakteryjne zawierające fluorochinolony lub chinolony, w tym lek Moloxin, były
 związane z bardzo rzadkimi, ale ciężkimi działaniami niepożądanymi. Niektóre z nich były
 długotrwałe (utrzymujące się przez miesiące lub lata), zaburzające sprawność lub potencjalnie
 nieodwracalne. Należą do nich: bóle ścięgien, mięśni i stawów kończyn górnych i dolnych,
 trudności w chodzeniu, nieprawidłowe odczucia, takie jak kłucie, mrowienie, łaskotanie,
 drętwienie lub pieczenie (parestezje), zaburzenia zmysłów, w tym zaburzenia wzroku, smaku
 i węchu oraz słuchu, depresja, zaburzenia pamięci, silne zmęczenie i ciężkie zaburzenia snu.
 Jeśli po przyjęciu leku Moloxin wystąpi którekolwiek z tych działań niepożądanych, należy
 natychmiast skontaktować się z lekarzem przed kontynuacją leczenia. Pacjent i lekarz
 zdecydują, czy kontynuować leczenie, biorąc również pod uwagę antybiotyki z innej grupy.
- U pacjenta mogą rzadko wystąpić objawy uszkodzenia nerwów (neuropatii) takie jak: ból,
 pieczenie, mrowienie, drętwienie i (lub) osłabienie zwłaszcza stóp i nóg oraz dłoni i rąk. W
 takim przypadku należy przerwać przyjmowanie leku Moloxin i natychmiast poinformować
 lekarza, aby zapobiec rozwojowi potencjalnie nieodwracalnej choroby.
- Mogą wystąpić problemy ze zdrowiem psychicznym, nawet podczas pierwszego stosowania
 antybiotyków z grupy chinolonów, w tym leku Moloxin. W bardzo rzadkich przypadkach
 depresja lub problemy ze zdrowiem psychicznym mogą prowadzić do myśli samobójczych
 i zachowań autodestrukcyjnych, takich jak próby samobójcze (patrz punkt 4. ,,Możliwe
 działania niepożądane”). Jeśli u pacjenta wystąpią takie reakcje, należy natychmiast przerwać
 stosowanie leku Moloxin i skonsultować się z lekarzem.
- Podczas lub po zakończeniu stosowania antybiotyków, w tym leku Moloxin, może wystąpić
 biegunka. W razie nasilonej lub przedłużającej się biegunki lub stwierdzenia krwi lub śluzu
 w kale należy natychmiast przerwać stosowanie leku Moloxin i skonsultować się
 z lekarzem. W takiej sytuacji nie należy stosować leków zatrzymujących lub spowalniających
 czynność ruchową (perystaltykę) jelit.
- Rzadko może wystąpić ból i obrzęk stawów oraz stan zapalny lub zerwanie ścięgien.
 Ryzyko jest zwiększone u osób w podeszłym wieku (powyżej 60 lat), po przeszczepie narządu,
 w przypadku występowania problemów z nerkami lub leczenia kortykosteroidami. Stan zapalny
 i zerwania ścięgien mogą wystąpić w ciągu pierwszych 48 godzin leczenia, a nawet do kilku
 miesięcy po przerwaniu leczenia lekiem Moloxin. Po wystąpieniu pierwszych objawów bólu
 lub stanu zapalnego ścięgna (na przykład w stawie skokowym, nadgarstku, łokciu, barku lub
 kolanie) należy przerwać przyjmowanie leku Moloxin, skontaktować się z lekarzem i odciążyć
 bolący obszar. Należy unikać nadmiernego wysiłku, ponieważ może to zwiększyć ryzyko
 zerwania ścięgna (patrz punkt 2. „Informacje ważne przed zastosowaniem leku Moloxin”,
 ,,Kiedy nie stosować leku Moloxin” i punkt 4. ,,Możliwe działania niepożądane”).
- W przypadku wystąpienia nagłego silnego bólu brzucha, pleców lub w klatce piersiowej,
 który może być objawem tętniaka i rozwarstwienia aorty, należy się natychmiast zgłosić do
 oddziału ratunkowego. Ryzyko wystąpienia tych zmian może być wyższe w przypadku leczenia
 układowymi kortykosteroidami.
- W przypadku wystąpienia nagłych duszności, zwłaszcza po położeniu się do łóżka, lub
 zaobserwowania obrzęku kostek, stóp lub brzucha albo pojawienia się kołatania serca (uczucia
 przyspieszonego lub nieregularnego bicia serca) należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza.
- Antybiotyki z grupy fluorochinolonów mogą powodować zwiększenie stężenia cukru we krwi
 powyżej wartości prawidłowej (hiperglikemia) lub zmniejszenie stężenia cukru we krwi poniżej
 wartości prawidłowej (hipoglikemia), co potencjalnie może prowadzić do utraty przytomności
 (śpiączka hipoglikemiczna) w ciężkich przypadkach (patrz punkt 4. ,,Możliwe działania
 niepożądane”). U pacjentów z cukrzycą stężenie cukru we krwi należy uważnie kontrolować.
- Pacjenci w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek powinni pić odpowiednią ilość
 płynów, ponieważ odwodnienie może zwiększyć ryzyko niewydolności nerek.
- Jeśli podczas stosowania leku Moloxin pogorszy się wzrok lub wystąpią inne zaburzenia
 wzroku, należy natychmiast zasięgnąć porady okulisty (patrz punkt 3. ,,Jak stosować lek
 Moloxin”, ,,Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn” oraz punkt 4. ,,Możliwe
 działania niepożądane”).
- Antybiotyki z grupy chinolonów mogą zwiększać wrażliwość skóry na światło słoneczne
 lub promieniowanie UV. W trakcie stosowania leku Moloxin należy unikać długotrwałego
 przebywania na słońcu, silnego światła słonecznego oraz korzystania z solarium lub innych
 źródeł promieniowania UV ( patrz punkt 4. ,,Możliwe działania niepożądane”).
- Nie określono skuteczności moksyfloksacyny w leczeniu ciężkich oparzeń, zakażeń tkanek
 głębokich i zakażeń stopy cukrzycowej z zapaleniem szpiku (zakażenie szpiku kostnego).

Ciężkie reakcje skórne
Podczas stosowania moksyfloksacyny zgłaszano ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-
Johnsona (SJS), martwicę toksyczno-rozpływną naskórka (TEN), ostrą uogólnioną osutkę krostkową
(AGEP) oraz reakcję polekową z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS).
- Zespoły SJS/TEN może początkowo mieć postać czerwonawych plamek o wyglądzie tarczy
 strzelniczej lub okrągłych plam, często z pęcherzami na tułowiu. Mogą również wystąpić
 owrzodzenia w jamie ustnej, gardle, nosie, na narządach płciowych i oczach (zaczerwienione i
 opuchnięte oczy). Wystąpienie takich ciężkich wysypek skórnych jest często poprzedzone
 gorączką i (lub) objawami grypopodobnymi. Wysypki mogą przekształcić się w uogólnione
 złuszczanie skóry i zagrażające życiu powikłania lub prowadzić do zgonu.
- Wysypka AGEP pojawia się na początku leczenia w postaci czerwonej, łuszczącej się, ogólnej
 wysypki z guzkami pod skórą oraz pęcherzami i z towarzyszącą gorączką. Najczęstsze miejsce
 występowania: zlokalizowana głównie na fałdach skóry, tułowiu i kończynach górnych.
- W zespole DRESS początkowo występują objawy grypopodobne i wysypka na twarzy, a
 następnie rozległa wysypka z wysoką temperaturą ciała, w badaniach krwi widoczna jest
 zwiększona aktywność enzymów wątrobowych i zwiększona liczba białych krwinek
 (eozynofilia), oraz powiększone węzły chłonne
W razie wystąpienia ciężkiej wysypki lub dowolnych z tych objawów skórnych, należy przerwać
stosowanie moksyfloksacyny i skontaktować się z lekarzem lub natychmiast zwrócić się o pomoc
lekarską.

Dzieci i młodzież
Tego leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, gdyż nie ustalono
skuteczności i bezpieczeństwa jego stosowania w tej grupie wiekowej (patrz punkt 2. ,,Informacje
ważne przed zastosowaniem leku Moloxin”, „Kiedy nie stosować leku Moloxin”).

Moloxin a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Stosując lek Moloxin należy wiedzieć o tym, że:
- W razie stosowania leku Moloxin z innymi lekami wpływającymi na czynność serca
 występuje zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca. Z tego powodu nie należy stosować leku
 Moloxin jednocześnie z następującymi lekami:
 - leki należące do grupy leków przeciwarytmicznych (np. chinidyna, hydrochinidyna,
   dyzopiramid, amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid),
 - leki przeciwpsychotyczne (np. fenotiazyny, pimozyd, sertindol, haloperydol, sultopryd),
 - trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne,
 - niektóre leki stosowane w zakażeniach (np. sakwinawir, sparfloksacyna, erytromycyna
   podawana dożylnie, pentamidyna, leki przeciwmalaryczne, szczególnie halofantryna),
 - niektóre leki przeciwhistaminowe (np. terfenadyna, astemizol, mizolastyna),
 - inne leki (np. cyzapryd, winkamina podawana dożylnie, beprydyl i difemanil).
- Należy poinformować lekarza o przyjmowaniu leków, które mogą zmniejszać stężenie potasu
 we krwi (np. niektóre leki moczopędne, niektóre leki przeczyszczające i lewatywy [w dużych
 dawkach] lub glikokortykosteroidy [leki przeciwzapalne], amfoterycyna B) lub spowalniać
 szybkość bicia serca, ponieważ może to zwiększać ryzyko ciężkich zaburzeń rytmu serca
 podczas przyjmowania leku Moloxin.
- Leki zawierające magnez lub glin (takie, jak leki zobojętniające sok żołądkowy stosowane
 w zaburzeniach trawienia), leki zawierające żelazo lub cynk, leki zawierające dydanozynę
 oraz leki zawierające sukralfat (stosowane w leczeniu zaburzeń żołądkowo-jelitowych) mogą
 osłabiać działanie leku Moloxin. Z tego powodu należy zachować 6-godzinny odstęp między
 przyjmowaniem leku Moloxin oraz tych leków.
- Jednoczesne podanie leku zawierającego węgiel i leku Moloxin osłabia działanie leku Moloxin.
 Dlatego też nie zaleca się jednoczesnego stosowania obu leków.
- W razie jednoczesnego przyjmowania leków rozrzedzających krew (doustnych leków
 przeciwzakrzepowych takich jak warfaryna) lekarz może zlecić badania czasu krzepnięcia krwi.

Moloxin z jedzeniem i piciem
Moloxin można przyjmować niezależnie od posiłków (w tym posiłków nabiałowych).

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Nie należy stosować leku Moloxin w okresie ciąży i karmienia piersią.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Badania na zwierzętach nie wykazały wpływu na płodność podczas przyjmowania moksyfloksacyny.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Moloxin może wywoływać zawroty głowy i uczucie oszołomienia, nagłą, przemijającą utratę wzroku
lub może spowodować krótkotrwałe omdlenie. W razie wystąpienia takich objawów nie należy
kierować pojazdami ani obsługiwać maszyn.

Moloxin zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.3. Jak stosować lek Moloxin

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Zazwyczaj stosowana dawka u dorosłych to 1 tabletka powlekana 400 mg raz na dobę.
Tabletki leku Moloxin stosuje się doustnie. Tabletkę należy połknąć w całości (aby zamaskować
gorzki smak) popijając dużą ilością płynu. Moloxin można przyjmować niezależnie od posiłków.
Zaleca się przyjmowanie leku o tej samej porze dnia.

Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów w podeszłym wieku, z małą masą ciała lub
pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Czas trwania leczenia zależy od rodzaju zakażenia. O ile lekarz nie zalecił inaczej, zalecany czas
stosowania leku Moloxin wynosi:
- nagłe nasilenie (zaostrzenie) przewlekłego zapalenia oskrzeli: 5 do 10 dni
- zakażenia płuc (zapalenie płuc), z wyjątkiem zapalenia płuc, które rozpoczęło się podczas
 leczenia szpitalnego: 10 dni
- ostre zapalenie zatok (ostre bakteryjne zapalenie zatok): 7 dni
- lekkie do umiarkowanego zakażenia górnego odcinka dróg rodnych (zapalenie narządów
 miednicy mniejszej), w tym zakażenie jajowodów oraz zakażenie błony śluzowej macicy:
 14 dni

Jeśli lek Moloxin jest stosowany w celu uzupełnienia cyklu leczenia moksyfloksacyną w postaci
roztworu do infuzji, zalecany czas leczenia wynosi:
- zakażenia płuc (zapalenie płuc) nabyte poza szpitalem: 7 - 14 dni

U większości pacjentów z zapaleniem płuc zmiana na leczenie doustne moksyfloksacyną w postaci
tabletek powlekanych nastąpiła w ciągu 4 dni.
- zakażenia skóry i tkanek miękkich 7 - 21 dni

U większości pacjentów z zakażeniami skóry i tkanek miękkich zmiana na leczenie doustne
moksyfloksacyną w postaci tabletek powlekanych nastąpiła w ciągu 6 dni.

Ważne jest ukończenie pełnego cyklu leczenia, nawet jeśli po kilku dniach nastąpi poprawa
samopoczucia. W razie zbyt wczesnego przerwania przyjmowania tego leku zakażenie może nie
zostać całkowicie wyleczone, może dojść do nawrotu choroby lub jej pogorszenia, jak również może
dojść do wytworzenia się oporności bakterii na lek Moloxin.

Nie należy przekraczać zalecanej dawki ani przedłużać czasu leczenia (patrz punkt 2. ,,Informacje
ważne przed zastosowaniem leku Moloxin”, ,,Ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Moloxin
W razie przyjęcia więcej niż jednej przepisanej tabletki na dobę, należy natychmiast zasięgnąć
pomocy medycznej i jeśli to możliwe, zabrać wszystkie pozostałe tabletki, opakowanie leku oraz
niniejszą ulotkę w celu pokazania lekarzowi lub farmaceucie.

Pominięcie zastosowania dawki leku Moloxin
Jeśli pacjent zapomni przyjąć tabletkę o zwykłej porze, powinien zażyć ją jak najszybciej po
przypomnieniu sobie o tym tego samego dnia. W razie pominięcia przyjęcia leku jednego dnia,
należy przyjąć zwykłą dawkę (jedna tabletka) w następnym dniu. Nie należy stosować dawki
podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.
W razie wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza lub
farmaceuty.

Przerwanie stosowania leku Moloxin
W razie zbyt wczesnego zaprzestania przyjmowania leku zakażenie może nie zostać całkowicie
wyleczone. W razie konieczności wcześniejszego przerwania stosowania leku należy skonsultować się
z lekarzem.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić
się do lekarza lub farmaceuty.4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Najcięższe działania niepożądane obserwowane podczas stosowania moksyfloksacyny
przedstawiono poniżej.
Jeżeli wystąpi którekolwiek z poniższych działań niepożądanych:
- nieprawidłowo szybkie bicie serca (rzadkie działanie niepożądane),
- szybkie pogorszenie się samopoczucia, zażółcenie białkówek oczu, ciemne zabarwienie moczu,
 swędzenie skóry, skłonność do krwawień oraz zaburzenia myślenia lub bezsenność [mogą to
 być objawy przedmiotowe i podmiotowe piorunującego zapalenia wątroby mogącego
 prowadzić do zagrażającej życiu niewydolności wątroby, w tym ze skutkiem śmiertelnym
 (bardzo rzadkie działanie niepożądane)],
- ciężka wysypka skórna, w tym zespół Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna
 naskórka. Może mieć postać czerwonawych plamek o wyglądzie tarczy strzelniczej lub
 okrągłych plam, często z pęcherzami na tułowiu, złuszczającej się skóry, owrzodzenia w jamie
 ustnej, gardle, nosie, narządach płciowych i oczach, i może być poprzedzona gorączką i
 objawami grypopodobnymi (bardzo rzadkie działania niepożądane, potencjalnie zagrażające
 życiu),
- czerwona, łuszcząca się, uogólniona wysypka z guzkami pod skórą i pęcherzami, której na
 początku leczenia towarzyszy gorączka (ostra uogólniona osutka krostkowa) (częstość
 występowania tego działania niepożądanego to „częstość nieznana” - częstość nie może być
 określona na podstawie dostępnych danych),
- rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych,
 nieprawidłowości obrazu krwi (eozynofilia), powiększone węzły chłonne i zajęcie innych
 narządów (polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi, znana również jako DRESS
 lub zespół nadwrażliwości na leki) (częstość występowania tego działania niepożądanego to
 „częstość nieznana”)
- zespół związany z zaburzeniem wydalania wody i niskim poziomem sodu (SIADH) (bardzo
 rzadkie działanie niepożądane),
- utrata przytomności z powodu znacznego zmniejszenia poziomu cukru we krwi (śpiączka
 hipoglikemiczna) (bardzo rzadkie działanie niepożądane),
- zapalenie naczyń krwionośnych (którego objawami mogą być czerwone plamy na skórze,
 zazwyczaj na dolnej części nóg lub ból ścięgien) (bardzo rzadkie działanie niepożądane),
- ciężka, szybko uogólniająca się reakcja alergiczna, w tym bardzo rzadko wstrząs zagrażający
 życiu (np. trudności w oddychaniu, spadek ciśnienia krwi, szybkie tętno) (rzadkie działanie
 niepożądane),
- obrzęk, w tym obrzęk dróg oddechowych (rzadkie działanie niepożądane, mogące zagrażać
 życiu),
- drgawki (rzadkie działanie niepożądane), 
- problemy związane z układem nerwowym, takie jak ból, uczucie pieczenia, mrowienia,
 drętwienia i (lub) osłabienia kończyn (rzadkie działanie niepożądane),
- depresja (bardzo rzadko prowadząca do samookaleczenia, np. wyobrażenia lub myśli
 samobójcze lub próby samobójcze) (rzadkie działanie niepożądane),
- zaburzenia psychiczne (mogące prowadzić do samookaleczenia, np. wyobrażenia lub myśli
 samobójcze lub próby samobójcze) (bardzo rzadkie działanie niepożądane),
- ciężka biegunka z krwią i (lub) śluzem w kale (zapalenie jelita grubego związane
 z antybiotykoterapią, w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego), co bardzo rzadko może
 być związane z zagrażającymi życiu powikłaniami (rzadkie działania niepożądane),
- ból i obrzęk ścięgien (zapalenie ścięgien) (rzadkie działanie niepożądane) lub zerwanie ścięgna
 (bardzo rzadkie działanie niepożądane),
- osłabienie, tkliwość lub ból mięśni, zwłaszcza jeśli towarzyszy temu złe samopoczucie, wysoka
 temperatura lub ciemne zabarwienie moczu. Może to być spowodowane nieprawidłowym
 rozpadem tkanki mięśniowej, co może zagrażać życiu i prowadzić do problemów z nerkami
 (schorzenie znane jako rabdomioliza) (częstość występowania tego działania niepożądanego to
 „częstość nieznana”),
należy przerwać przyjmowanie leku Moloxin i niezwłocznie poinformować lekarza, ponieważ
może być konieczna natychmiastowa pomoc medyczna.

Ponadto, w razie wystąpienia:
- przemijającej utraty widzenia (bardzo rzadkie działanie niepożądane),
- dyskomfortu lub bólu oczu, szczególnie przy ekspozycji na światło (bardzo rzadkie działanie
 niepożądane),
należy natychmiast skontaktować się z okulistą.

Jeżeli u pacjenta wystąpi zagrażające życiu nieregularne bicie serca (torsade de pointes) lub
zatrzymanie czynności serca podczas przyjmowania leku Moloxin (bardzo rzadkie działanie
niepożądane), należy natychmiast poinformować lekarza prowadzącego, że pacjent przyjmuje
lek Moloxin i już nie podejmować ponownie leczenia.

Bardzo rzadko obserwowano nasilenie objawów miastenii. Jeśli u pacjenta nasilą się objawy miastenii,
należy natychmiast skonsultować się z lekarzem.

Jeżeli u pacjenta z cukrzycą zwiększy się lub zmniejszy stężenie cukru we krwi (rzadkie lub bardzo
rzadkie działanie niepożądane), należy natychmiast poinformować lekarza.

Jeżeli u pacjenta w podeszłym wieku z zaburzeniami czynności nerek wystąpi zmniejszenie objętości
oddawanego moczu, obrzęk nóg, kostek lub stóp, uczucie zmęczenia, nudności, senność, duszność lub
splątanie (mogą to być objawy przedmiotowe i podmiotowe niewydolności nerek; rzadkie działanie
niepożądane), należy natychmiast skonsultować się z lekarzem.

Inne działania niepożądane obserwowane podczas leczenia moksyfloksacyną przedstawiono poniżej,
zgodnie z częstością ich występowania:

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 osób):
- nudności
- biegunka
- zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego
- ból żołądka i brzucha
- wymioty
- ból głowy
- zwiększenie we krwi aktywności niektórych enzymów wątrobowych (aminotransferaz)
- zakażenia wywołane przez oporne bakterie lub grzyby, np. pleśniawki w jamie ustnej i pochwie
 wywołane przez Candida (kandydoza)
- zaburzenia rytmu serca (widoczne w EKG) u pacjentów z małym stężeniem potasu we krwi

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 100 osób): 
- wysypka
- zaburzenia żołądkowe (niestrawność i zgaga)
- zaburzenia smaku (w bardzo rzadkich przypadkach utrata smaku)
- zaburzenia snu (głównie bezsenność)
- zwiększenie we krwi aktywności niektórych enzymów wątrobowych: gamma-
 glutamylotransferazy i (lub) fosfatazy zasadowej
- mała liczba niektórych krwinek białych (leukocytów, neutrofilów)
- zaparcie
- świąd
- zawroty głowy (uczucie wirowania lub przewracania się)
- senność
- wiatry
- zaburzenia rytmu serca (widoczne w EKG)
- zaburzenia czynności wątroby, w tym zwiększenie aktywności enzymu wątrobowego (LDH) we
 krwi
- zmniejszenie apetytu i ilości przyjmowanych pokarmów
- mała liczba białych krwinek
- drobne dolegliwości jak ból pleców, klatki piersiowej, okolic miednicy oraz kończyn
- zwiększenie liczby płytek krwi niezbędnych w procesie krzepnięcia krwi
- nadmierne pocenie się
- zwiększenie liczby niektórych białych krwinek (eozynofilów)
- niepokój
- złe samopoczucie (głównie osłabienie lub uczucie zmęczenia)
- drżenie
- ból stawów
- kołatanie serca
- nieregularne i szybkie bicie serca
- trudności w oddychaniu, w tym objawy astmy
- zwiększenie we krwi aktywności enzymu trawiennego zwanego amylazą
- niepokój, zwłaszcza ruchowy, lub pobudzenie
- uczucie mrowienia i (lub) drętwienia
- pokrzywka
- rozszerzenie naczyń krwionośnych
- splątanie i dezorientacja
- zmniejszenie liczby płytek krwi niezbędnych w procesie krzepnięcia krwi
- zaburzenia widzenia, w tym podwójne lub niewyraźne widzenie
- zmniejszenie krzepliwości krwi
- zwiększone stężenie tłuszczów we krwi
- mała liczba krwinek czerwonych (niedokrwistość)
- ból mięśni
- reakcja alergiczna
- zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi
- zapalenie błony śluzowej żołądka
- odwodnienie
- ciężkie zaburzenia rytmu serca
- sucha skóra
- dławica piersiowa

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić rzadziej niż 1 u na 1000 osób):
- drżenie mięśni
- kurcze mięśni
- omamy
- wysokie ciśnienie tętnicze krwi
- obrzęk (dłoni, stóp, kostek, warg, jamy ustnej lub gardła)
- niskie ciśnienie tętnicze krwi 
- zaburzenia czynności nerek, w tym zwiększenie wartości wyników badań diagnostycznych
 dotyczących czynności nerek, takich jak stężenie mocznika i kreatyniny
- zapalenie wątroby
- zapalenie błony śluzowej jamy ustnej
- dzwonienie lub hałas w uszach (szumy uszne)
- żółtaczka (zażółcenie białkówek oczu oraz skóry)
- zaburzenia czucia skórnego
- niezwykłe sny
- zaburzenia koncentracji
- trudności w połykaniu
- zaburzenia węchu, w tym utrata węchu
- zaburzenia równowagi i zła koordynacja ruchowa (z powodu zawrotów głowy)
- częściowa lub całkowita utrata pamięci
- zaburzenia słuchu, w tym głuchota (zazwyczaj przemijająca)
- zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi
- chwiejność emocjonalna
- zaburzenia mowy
- omdlenia
- osłabienie mięśni

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):
- zapalenie stawów
- zaburzenia rytmu serca

- zwiększenie wrażliwości skóry
- depersonalizacja (poczucie utraty własnej tożsamości)
- zwiększenie krzepliwość krwi

- sztywność mięśni
- znaczne zmniejszenie szczególnego rodzaju krwinek białych (agranulocytoza)
- zmniejszenie liczby czerwonych i białych krwinek i płytek krwi (pancytopenia)

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)
- Zwiększona wrażliwość skóry na światło słoneczne lub promienie UV (patrz również punkt 2,
 Ostrzeżenia i środki ostrożności).
- Ostro ograniczone, rumieniowe plamy z pęcherzami lub bez pęcherzy, które pojawiają się w
 ciągu kilku godzin po podaniu moksyfloksacyny i goją się z pozapalnymi przebarwieniami
 resztkowymi; zwykle nawracają w tym samym miejscu skóry lub błony śluzowej po kolejnym
 narażeniu na działanie moksyfloksacyny

Podawanie antybiotyków chinolonowych i fluorochinolonowych, w niektórych przypadkach
niezależnie od istniejących wcześniej czynników ryzyka, bardzo rzadko powodowało długotrwałe
(utrzymujące się przez miesiące lub lata) lub trwałe działania niepożądane leku, takie jak zapalenie
ścięgien, zerwanie ścięgna, ból stawów, ból kończyn, trudności w chodzeniu, nieprawidłowe odczucia,
takie jak kłucie, mrowienie, łaskotanie, pieczenie, drętwienie lub ból (neuropatia), zmęczenie,
zaburzenia pamięci i koncentracji, skutki dla zdrowia psychicznego (mogące obejmować: zaburzenia
snu, niepokój, napady paniki, depresję, wyobrażenia samobójcze) oraz zaburzenia słuchu, wzroku,
smaku i węchu.

U pacjentów otrzymujących fluorochinolony zgłaszano przypadki poszerzenia i osłabienia ściany
tętnicy lub rozerwania ściany tętnicy (tętniaka i rozwarstwienia), które mogą zakończyć się
pęknięciem i doprowadzić do zgonu, a także przypadki niedomykalności zastawek serca. Patrz też
punkt 2.

Ponadto następujące działania niepożądane opisywano bardzo rzadko podczas leczenia innymi
antybiotykami chinolonowymi, które mogą również wystąpić podczas stosowania leku Moloxin:
- podwyższenie ciśnienia w czaszce (objawy obejmują ból głowy, problemy z widzeniem, w tym
 niewyraźne widzenie, „ślepe” plamki, podwójne widzenie, utrata wzroku) 
- zwiększenie stężenia sodu we krwi
- zwiększenie stężenia wapnia we krwi
- szczególny rodzaj zmniejszenia liczby krwinek czerwonych (niedokrwistość hemolityczna)

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych
Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa
Tel.: + 48 22 49 21 301
Faks: + 48 22 49 21 309
Strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można również zgłaszać podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.5. Jak przechowywać lek Moloxin

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po skrócie
„EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Numer serii podany jest na opakowaniu po skrócie ,,Lot”.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.
Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących temperatury przechowywania leku.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Moloxin
- Substancją czynną leku jest moksyfloksacyna. Każda tabletka powlekana zawiera
 moksyfloksacyny chlorowodorek w ilości odpowiadającej 400 mg moksyfloksacyny.
- Pozostałe składniki to: celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian
 w rdzeniu tabletki oraz hypromeloza 6 mPa∙s, makrogol 4000, tytanu dwutlenek (E171) i żelaza
 tlenek czerwony (E172) w otoczce tabletki. Patrz punkt 2. „Moloxin zawiera sód”.

Jak wygląda lek Moloxin i co zawiera opakowanie
Ciemnoróżowe, dwuwypukłe tabletki powlekane w kształcie kapsułki, o wymiarach: długość 15,9 mm
- 16,6 mm i grubość 5,8 mm - 7,0 mm.

Opakowania: 5, 7, 10, 14, 25, 28, 30, 50, 70, 80, 100 lub 120 tabletek powlekanych w blistrach
w pudełku tekturowym.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny
KRKA, d. d., Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Słowenia

Wytwórca
KRKA, d. d., Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Słowenia 
TAD Pharma GmbH, Heinz-Lohmann-Straße 5, 27472 Cuxhaven, Niemcy
KRKA-FARMA d.o.o., V. Holjevca 20/E, 10 450 Jastrebarsko, Chorwacja

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Austria Moxifloxacin Krka 400 mg Filmtabletten
Bułgaria МОЛОКСИН 400 mg филмирани таблетки
Chorwacja Moloxin 400 mg filmom obložene tablete
Czechy Moflaxa 400 mg Potahované tablety
Dania Moxifloxacin "Krka"
Estonia MOFLAXA
Finlandia MOXIFLOXACIN KRKA 400 mg tabletti, kalvopäällysteinen
Francja Moxifloxacine Krka 400 mg comprimé pelliculé
Hiszpania Moxifloxacino Krka 400 mg comprimidos recubiertos con película EFG
Litwa Moflaxa 400 mg plėvele dengtos tabletės
Łotwa Moloxin 400 mg apvalkotās tabletes
Niemcy Moxifloxacin TAD 400 mg Filmtabletten
Polska Moloxin
Portugalia Moxifloxacina Krka
Rumunia Moflaxa 400 mg comprimate filmate
Słowacja Moloxin 400 mg filmom obalené tablety
Słowenia Moloxin 400 mg filmsko obložene tablete
Szwecja Moxifloxacin Krka, 400 mg filmdragerad tablett
Węgry Moxibiot 400 mg filmtabletta
Włochy MOXIFLOXACINA KRKA

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu
odpowiedzialnego:

KRKA-POLSKA Sp. z o.o.
ul. Równoległa 5
02-235 Warszawa
Tel. 22 57 37 500

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 06.02.2025