Lurobran tabl. powl.(18,5 mg) - 28 szt.
Opakowanie
28 szt.
Producent
Exeltis Poland
Opis
produkt wydawany z apteki na podstawie recepty
Refundowany
Tak
Rodzaj
tabl. powl.
Kwota refundowana
27.60
Dawkowanie
Doustnie. Dorośli: zalecana dawka początkowa wynosi 37 mg lurazydonu raz na dobę. Nie ma konieczności wstępnego dostosowania dawki. Preparat jest skuteczny w zakresie dawek od 37 do 148 mg raz na dobę. Dawka powinna być zwiększana w oparciu o ocenę lekarza i obserwowaną odpowiedź kliniczną. Maksymalna dawka dobowa nie powinna być większa niż 148 mg. Pacjenci stosujący dawki większe niż 111 mg raz na dobę, którzy przerwali leczenie na dłużej niż 3 dni, powinni wznawiać leczenie od dawki 111 mg raz na dobę, stopniowo zwiększając ją do uzyskania dawki optymalnej. W przypadku pozostałych dawek, pacjenci mogą wznowić leczenie w dotychczas stosowanej dawce bez konieczności stopniowego dostosowania. Dzieci i młodzież: zalecana dawka początkowa wynosi 37 mg lurazydonu raz na dobę. Nie ma konieczności wstępnego dostosowania dawki. Lek jest skuteczny w zakresie dawek od 37 do 74 mg raz na dobę. Dawka powinna być zwiększana w oparciu o ocenę lekarza i obserwowaną odpowiedź kliniczną. Maksymalna dawka dobowa nie powinna być większa niż 74 mg. Lurazydon u dzieci powinien być przepisywany przez specjalistę psychiatrii dziecięcej. Dostosowanie dawki z powodu interakcji. W razie stosowania w skojarzeniu z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4, zalecana dawka początkowa lurazydonu wynosi 18,5 mg, a dawka maksymalna nie powinna być większa niż 74 mg raz na dobę. W razie stosowania w skojarzeniu z łagodnymi i umiarkowanymi induktorami CYP3A4 może być potrzebna modyfikacja dawki lurazydonu. Zamiana leku przeciwpsychotycznego na inny. Z powodu różnic w profilach farmakodynamicznych i farmakokinetycznych różnych leków przeciwpsychotycznych, uzasadniona medycznie zamiana jednego leku przeciwpsychotycznego na inny powinna odbywać się pod nadzorem lekarza. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek (CrCl ≥80 ml/min) nie ma potrzeby modyfikowania dawki. Jednak ze względu na możliwość gorszej czynności nerek u pacjentów w podeszłym wieku, konieczne może być dostosowanie dawki odpowiednio do stanu nerek danego pacjenta. Dane dotyczące stosowania większych dawek lurazydonu u pacjentów w podeszłym wieku są ograniczone. Brak też danych dotyczących stosowania lurazydonu w dawce 148 mg u pacjentów w podeszłym wieku. Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów w wieku ≥65 lat większymi dawkami lurazydonu. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie ma konieczności dostosowania dawki lurazydonu. U pacjentów z umiarkowanymi (CrCl ≥30 i <50 ml in) lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CrCl>15 i <30 ml in) oraz u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD; CrCl <15 ml in) zalecana dawka początkowa wynosi 18,5 mg, a dawka maksymalna nie powinna być większa niż 74 mg raz na dobę. Nie należy stosować lurazydonu u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek, chyba że potencjalnie korzyści przewyższają ryzyko. W razie stosowania lurazydonu u takich pacjentów zaleca się monitorowanie stanu klinicznego. U pacjentów z umiarkowanymi (klasa B w klasyfikacji Childa-Pugha) i ciężkimi (klasa C wg Childa-Pugha) zaburzeniami czynności wątroby, dawka początkowa wynosi 18,5 mg. Maksymalna dawka dobowa u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie powinna być większa niż 74 mg, a u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby 37 mg raz na dobę. Sposób podania. Tabletki stosuje się raz na dobę, razem z posiłkiem. Ocenia się, że w razie przyjęcia leku bez posiłku ekspozycja na lurazydon będzie istotnie mniejsza niż po przyjęciu z posiłkiem. Tabletki należy połykać w całości, aby uniknąć gorzkiego smaku. Tabletki należy przyjmować zawsze o tej samej porze dnia, co ułatwia przestrzeganie zaleceń dotyczących leczenia.30>50>
Zastosowanie
Leczenie schizofrenii u osób dorosłych i młodzieży w wieku 13 lat i starszej.
Treść ulotki
1. Co to jest lek Lurobran i w jakim celu się go stosuje
Lek Lurobran zawiera substancję czynną o nazwie lurazydon, która należy do grupy leków zwanych lekami
przeciwpsychotycznymi. Stosowany jest w leczeniu objawów schizofrenii u dorosłych pacjentów (w wieku
18 lat i powyżej) i młodzieży w wieku 13-17 lat. Działanie lurazydonu polega na blokowaniu receptorów
w mózgu, do których przyłącza się dopamina i serotonina. Dopamina i serotonina są neuroprzekaźnikami
(substancjami umożliwiającymi komórkom nerwowym komunikowanie się między sobą) związanymi
z występowaniem objawów schizofrenii. Poprzez blokowanie tych receptorów lurazydon pomaga
normalizować aktywność mózgu, zmniejszając objawy schizofrenii.
Schizofrenia jest zaburzeniem, w którym występują objawy, takie jak słyszenie, widzenie lub odczuwanie
nieistniejących rzeczy, błędne przekonania, niezwykła podejrzliwość, wycofanie, niespójna mowa oraz
spłycenie zachowań i emocji. Osoby z tym zaburzeniem mogą także odczuwać depresję, lęk, winę lub
napięcie. Lek ten stosowany jest w celu złagodzenia objawów schizofrenii.
2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Lurobran
Kiedy nie przyjmować leku Lurobran:
- jeśli pacjent ma uczulenie na lurazydon lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6)
- jeśli pacjent przyjmuje leki, które mogą wpłynąć na stężenie lurazydonu we krwi, czyli:
- leki przeciwko zakażeniom grzybiczym, takie jak itrakonazol, ketokonazol (z wyjątkiem
ketokonazolu w szamponie), pozakonazol lub worykonazol
- leki przeciwko zakażeniom, takie jak antybiotyk klarytromycyna lub telitromycyna
- leki przeciwko zakażeniu HIV, takie jak kobicystat, indynawir, nelfinawir, rytonawir
i sakwinawir
- leki na przewlekłe zapalenie wątroby, takie jak boceprewir i telaprewir
- lek na depresję, nefazodon
- lek na gruźlicę, ryfampicyna
- leki stosowane w napadach padaczkowych, takie jak karbamazepina, fenobarbital
i fenytoina
- lek roślinny stosowany w leczeniu depresji, ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum
perforatum).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Może upłynąć kilka dni, zanim ten lek zacznie w pełni działać. W razie jakichkolwiek pytań dotyczących
tego leku, należy skontaktować się z lekarzem.
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Lurobran lub podczas leczenia, należy omówić to z lekarzem,
zwłaszcza jeśli:
- pacjent ma myśli samobójcze lub wykazuje zachowania samobójcze
- pacjent ma chorobę Parkinsona lub otępienie
- u pacjenta rozpoznano kiedykolwiek stan objawiający się wysoką gorączką i sztywnością mięśni
(nazywany złośliwym zespołem neuroleptycznym) lub pacjent odczuwał kiedykolwiek sztywność
i drżenie mięśni albo miał problemy z poruszaniem (objawy pozapiramidowe) lub nieprawidłowe
ruchy języka lub twarzy (późne dyskinezy). Należy pamiętać, że ten lek może wywołać takie
dolegliwości
- pacjent ma chorobę serca lub otrzymuje leki stosowane w chorobie serca, powodujące skłonność do
niskiego ciśnienia krwi, lub ktoś z członków rodziny pacjenta ma zaburzenia rytmu serca (w tym
wydłużenie odstępu QT)
- pacjent ma w wywiadzie napady padaczkowe lub padaczkę
- u pacjenta lub kogoś z jego rodziny występowały zakrzepy krwi, gdyż leki przeciwko schizofrenii
mogą spowodować powstawanie zakrzepów krwi
- pacjent ma powiększone piersi (u mężczyzn, ginekomastia), u pacjenta występuje mleczna
wydzielina z piersi (mlekotok), brak miesiączkowania lub zaburzenia erekcji
- pacjent ma cukrzycę lub skłonność do cukrzycy
- pacjent ma zmniejszoną czynność nerek
- pacjent ma zmniejszoną czynność wątroby
- masa ciała pacjenta zwiększyła się
- u pacjenta następuje spadek ciśnienia krwi podczas wstawania, co może powodować omdlenia
- u pacjenta występuje uzależnienie od opioidów (leczone buprenorfiną), silny ból (leczony
opioidami), depresja lub inne choroby leczone antydepresantami. Stosowanie tych leków razem
z lekiem Lurobran może prowadzić do wystąpienia zespołu serotoninowego, stanu potencjalnie
zagrażającego życiu (patrz „Lek Lurobran a inne leki”).
Jeśli którykolwiek z powyższych stanów dotyczy pacjenta, należy powiedzieć o tym lekarzowi, który może
uznać za właściwe zmianę dawki leku, dokładniejsze monitorowanie stanu pacjenta lub przerwanie
stosowania leku Lurobran.
Dzieci i młodzież
Nie należy podawać tego leku dzieciom wieku poniżej 13 lat.
Lek Lurobran a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie
lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Ma to szczególne znaczenie, jeżeli pacjent
przyjmuje:
- jakiekolwiek leki działające na mózg, gdyż mogą one negatywnie wpłynąć na działanie leku
Lurobran na mózg
- leki zmniejszające ciśnienie krwi, ponieważ ten lek może także obniżyć ciśnienie krwi
- leki przeciwko chorobie Parkinsona i zespołowi niespokojnych nóg (np. lewodopa), gdyż ten lek
może osłabić ich działanie
- leki zawierające pochodne alkaloidów sporyszu (stosowane w leczeniu migreny) oraz inne leki,
w tym terfenadynę i astemizol (stosowane w leczeniu kataru siennego i innych objawów
alergicznych), cyzapryd (stosowany w leczeniu problemów z trawieniem), pimozyd (stosowany
w leczeniu chorób psychicznych), chinidynę (stosowana w leczeniu chorób serca), beprydyl
(stosowany w leczeniu bólu w klatce piersiowej)
- leki zawierające buprenorfinę (stosowane w leczeniu uzależnienia od opioidów), opioidy (stosowane
w leczeniu silnego bólu) lub leki przeciwdepresyjne, takie jak moklobemid, tranylcypromina,
cytalopram, escytalopram, fluoksetyna, fluwoksamina, paroksetyna, sertralina, duloksetyna,
wenlafaksyna, amitryptylina, doksepina lub trimipramina. Leki te mogą wchodzić w interakcje
z lekiem Lurobran i mogą wystąpić objawy, takie jak mimowolne, rytmiczne skurcze mięśni, w tym
mięśni kontrolujących ruch oka, pobudzenie, omamy, śpiączka, nadmierne pocenie się, drżenie, zbyt
silne odruchy, zwiększone napięcie mięśni, temperatura ciała powyżej 38°C. W razie wystąpienia
takich objawów należy skontaktować się z lekarzem.
Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z tych leków, należy powiedzieć o tym lekarzowi, który może uznać
za konieczne zmianę dawki takiego leku podczas leczenia lekiem Lurobran.
Następujące leki mogą spowodować zwiększenie stężenia lurazydonu we krwi:
- diltiazem (stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi)
- erytromycyna (antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń)
- flukonazol (stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych)
- werapamil (stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi lub bólu w klatce piersiowej).
Następujące leki mogą spowodować zmniejszenie stężenia lurazydonu we krwi:
- amprenawir, efawirenz, etrawiryna (stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV)
- aprepitant (stosowany w leczeniu nudności i wymiotów)
- armodafinil, modafinil (stosowane w leczeniu senności)
- bozentan (stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi lub owrzodzenia palców)
- nafcylina (stosowana w leczeniu zakażeń)
- prednizon (stosowany w leczeniu chorób zapalnych)
- rufinamid (stosowany w leczeniu napadów padaczkowych).
Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z tych leków, należy powiedzieć o tym lekarzowi, który może uznać
za konieczne zmianę dawki leku Lurobran.
Lek Lurobran z jedzeniem, piciem i alkoholem
Podczas przyjmowania tego leku należy unikać picia alkoholu, ponieważ alkohol nasila negatywne
działanie leku.
Podczas przyjmowania tego leku nie należy pić soku grejpfrutowego. Grejpfruty mogą wpłynąć na
działanie tego leku.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Nie należy stosować tego leku w okresie ciąży, chyba że zostało to uzgodnione z lekarzem.
Jeżeli lekarz uzna, że potencjalne korzyści z leczenia w okresie ciąży przeważają nad potencjalnym
ryzykiem dla nienarodzonego dziecka, będzie dokładnie monitorował stan dziecka po urodzeniu. Wynika to
z faktu, że u noworodków, których matki przyjmowały lurazydon w ostatnim trymestrze ciąży (ostatnie
3 miesiące), mogą wystąpić następujące objawy:
- drżenie, sztywność i (lub) zwiotczenie mięśni, senność, pobudzenie, problemy z oddychaniem
i trudności z pobieraniem pokarmu.
Jeżeli u dziecka wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy skontaktować się z lekarzem.
Nie wiadomo, czy lurazydon przenika do mleka ludzkiego. Jeśli pacjentka karmi piersią lub planuje karmić
piersią, powinna porozmawiać o tym z lekarzem.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Podczas leczenia tym lekiem może wystąpić senność, zawroty głowy lub zaburzenia widzenia (patrz punkt
4 „Możliwe działania niepożądane”). Nie należy prowadzić pojazdów, jeździć rowerem ani obsługiwać
żadnych narzędzi lub maszyn, dopóki nie będzie wiadomo, czy ten lek nie działa na pacjenta
w niekorzystny sposób.
Lek Lurobran zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na jedną tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
3. Jak przyjmować lek Lurobran
Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Lekarz ustali dawkę leku dla konkretnego pacjenta uwzględniając:
- reakcję pacjenta na zastosowaną dawkę
- ewentualne przyjmowanie przez pacjenta innych leków (patrz punkt 2, „Lek Lurobran a inne leki”)
- ewentualne problemy pacjenta dotyczące nerek lub wątroby.
Dorośli (w wieku 18 lat i powyżej)
Zalecana dawka początkowa wynosi 37 mg raz na dobę.
Lekarz może zwiększać lub zmniejszać tę dawkę w zakresie od 18,5 mg do 148 mg raz na dobę.
Maksymalna dawka nie powinna być większa niż 148 mg raz na dobę.
Większe dawki (111 mg i 148 mg) nie są przeznaczone do stosowania jako zalecane dawki w leczeniu
początkowym, lecz do leczenia podtrzymującego u osób dorosłych.
Młodzież w wieku 13-17 lat
Zalecana dawka początkowa wynosi 37 mg lurazydonu raz na dobę.
Dawka może być zwiększona lub zmniejszona przez lekarza w zakresie od 37 do 74 mg raz na dobę.
Maksymalna dawka dobowa nie powinna być większa niż 74 mg.
Nie zaleca się stosowania większych dawek (111 mg i 148 mg) u dzieci i młodzieży.
Jak przyjmować lek Lurobran
Tabletkę/tabletki leku należy połknąć w całości popijając wodą, aby nie poczuć ich gorzkiego smaku.
Pacjent powinien przyjmować dawkę leku regularnie, codziennie o tej samej porze, co ułatwia pamiętanie
o przyjęciu leku. Lek ten należy przyjmować z pokarmem lub bezpośrednio po posiłku, co ułatwia
wchłanianie leku przez organizm i umożliwia jego lepsze działanie.
Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Lurobran
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku Lurobran, należy natychmiast skontaktować się
ze swoim lekarzem. U pacjenta może wystąpić senność, zmęczenie, nieprawidłowe ruchy ciała, problemy
ze staniem i chodzeniem, zawroty głowy spowodowane niskim ciśnieniem krwi oraz nieprawidłowa praca
serca.
Pominięcie przyjęcia leku Lurobran
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Jeśli pacjent pominie jedną
dawkę leku, należy przyjąć kolejną dawkę w następnym dniu. Jeśli pacjent pominie dwie lub więcej dawek,
należy skontaktować się ze swoim lekarzem.
Przerwanie przyjmowania leku Lurobran
Jeśli pacjent przerwie przyjmowanie tego leku, utraci skutki jego działania. Nie należy przerywać
stosowania tego leku, jeśli nie zaleci tego lekarz, ponieważ objawy choroby mogą wtedy powrócić.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do
lekarza lub farmaceuty.
4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską, jeżeli u pacjenta wystąpi którykolwiek z następujących
objawów:
- ciężka reakcja alergiczna objawiająca się gorączką, obrzękiem jamy ustnej twarzy, warg lub języka,
dusznością, swędzeniem, wysypką skórną i niekiedy spadkiem ciśnienia krwi (nadwrażliwość).
Reakcje takie są obserwowane często (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób).
- ciężka wysypka z pęcherzami na skórze, w obrębie ust, oczu oraz narządów płciowych (zespół
Stevensa-Johnsona). Taka reakcja występuje z nieznaną częstością.
- gorączka, pocenie się, sztywność mięśni i zaburzenia świadomości. Mogą to być objawy stanu
nazywanego złośliwym zespołem neuroleptycznym. Reakcje te występują rzadko (mogą dotyczyć do
1 na 1000 osób).
- zakrzepy krwi w żyłach, zwłaszcza w nogach (objawy to: obrzęk, ból i zaczerwienienie nóg), które to
zakrzepy mogą przepłynąć naczyniami krwionośnymi do płuc, powodując ból w klatce piersiowej i
trudności z oddychaniem. Jeżeli u pacjenta wystąpi którykolwiek z wymienionych objawów, należy
natychmiast zwrócić się po poradę lekarską.
U osób dorosłych mogą także wystąpić następujące działania niepożądane:
Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10osób):
- uczucie niepokoju i niemożność siedzenia nieruchomo
- nudności (mdłości)
- bezsenność.
Często (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób):
- parkinsonizm: jest to ogólny termin medyczny obejmujący wiele objawów, takich jak zwiększone
wydzielanie śliny; ślinienie się; drżenie mięśni przy zginaniu kończyn; spowolnione, ograniczone lub
zaburzone ruchy ciała; brak ekspresji twarzy; napięcie mięśni, sztywność szyi; sztywność mięśni;
chodzenie drobnymi, szybkimi krokami, z powłóczeniem nogami, i brak normalnych współruchów
ramion przy chodzeniu; uporczywe mruganie oczami w reakcji na stukanie w czoło (nieprawidłowy
odruch)
- zaburzenia mowy, nietypowe ruchy mięśni; zespół objawów określanych jako objawy
pozapiramidowe (ang. extrapyramidal symptoms, EPS), do których należą nietypowe, bezcelowe
mimowolne ruchy mięśni
- szybkie bicie serca
- podwyższone ciśnienie krwi
- zawroty głowy
- skurcze i sztywność mięśni
- wymioty
- biegunka
- ból pleców
- wysypka i swędzenie
- niestrawność
- suchość w jamie ustnej lub nadmierne ślinienie się
- ból brzucha
- senność, zmęczenie, pobudzenie i lęk
- przyrost masy ciała
- zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej (enzymu występującego w mięśniach),
obserwowane w badaniach krwi
- zwiększenie stężenia kreatyniny (wskaźnika czynności nerek), obserwowane w badaniach krwi.
- zmniejszenie apetytu.
Niezbyt często (mogą dotyczyć do 1 na 100osób):
- niewyraźna mowa
- koszmary senne
- trudności z przełykaniem
- podrażnienie błony śluzowej żołądka
- nagłe uczucie lęku
- drgawki (napady drgawek)
- bóle w klatce piersiowej
- bóle mięśni
- chwilowa utrata przytomności
- uczucie wirowania
- zaburzenia przewodzenia impulsów elektrycznych w sercu
- wolna praca serca
- bóle stawów
- problemy z chodzeniem
- usztywniona postawa ciała
- zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi, zwiększenie stężenia glukozy we krwi (cukier we krwi),
zwiększenie aktywności niektórych enzymów wątrobowych (obserwowane w badaniach krwi)
- spadek ciśnienia krwi przy wstawaniu, co może spowodować omdlenie
- przeziębienie
- uderzenia gorąca
- nieostre widzenie
- nadmierne pocenie się
- ból podczas oddawania moczu
- niekontrolowane ruchy ust, języka i kończyn (późne dyskinezy)
- małe stężenie sodu we krwi, mogące powodować zmęczenie i dezorientację, drżenie mięśni, drgawki
i śpiączkę (hiponatremia)
- brak energii (letarg)
- gazy jelitowe (wzdęcia z oddawaniem gazów)
- ból szyi
- problemy z erekcją
- bolesne krwawienia miesięczne lub brak miesiączki
- zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (które rozprowadzają tlen w organizmie).
Rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 1000osób):
- rabdomioliza, czyli rozpad włókien mięśniowych, prowadzący do uwolnienia zawartości włókien
mięśniowych (mioglobiny) do krwioobiegu, co objawia się bólem mięśni, nudnościami, uczuciem
splątania, nieprawidłową szybkością i rytmem pracy serca i, ewentualnie, ciemną barwą moczu
- zwiększenie liczby eozynofilów (pewnego typu białych krwinek)
- opuchlizna pod powierzchnią skóry (obrzęk naczynioruchowy)
- zamierzone samouszkodzenie ciała
- zdarzenie mózgowo-naczyniowe
- niewydolność nerek
- zmniejszenie liczby białych krwinek (zwalczających zakażenia)
- bóle piersi, wydzielanie mleka z piersi
- nagły zgon.
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- zmniejszenie liczby komórek z podgrupy białych krwinek (neutrofili)
- zaburzenia snu
- u noworodków widoczne mogą być takie objawy, jak pobudzenie, nasilenie lub osłabienie napięcia
mięśni, drżenie mięśni, senność, problemy z oddychaniem lub karmieniem
- nieprawidłowe powiększenie piersi
- w grupie osób w podeszłym wieku z otępieniem zaobserwowano niewielkie zwiększenie liczby
zgonów pacjentów przyjmujących leki przeciwko schizofrenii, w porównaniu do pacjentów
nieprzyjmujących tych leków.
U młodzieży mogą wystąpić następujące działania niepożądane:
Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10osób):
- uczucie niepokoju i niemożność siedzenia nieruchomo
- ból głowy
- senność
- nudności (złe samopoczucie).
Często (mogą dotyczyć do 1 na 10osób):
- zwiększenie lub zmniejszenie apetytu
- nietypowe sny
- problemy z zaśnięciem, napięcie, pobudzenie, lęk i drażliwość
- osłabienie fizyczne, zmęczenie
- depresja
- zaburzenia psychotyczne: termin medyczny odnoszący się do wielu chorób psychicznych
powodujących zaburzenia myślenia i postrzegania; pacjenci z psychozami tracą kontakt
z rzeczywistością
- objawy schizofrenii
- trudność w skupianiu uwagi
- uczucie wirowania
- nietypowe mimowolne ruchy (dyskinezy)
- nieprawidłowe napięcie mięśni, w tym kręcz karku i mimowolne odchylanie oczu w górę
- parkinsonizm: termin medyczny odnoszący się do szeregu objawów, które obejmują nadmierne
wydzielanie śliny; ślinienie się; drżenie mięśni przy zginaniu kończyn; spowolnione, ograniczone lub
zaburzone ruchy ciała; brak ekspresji twarzy; napięcie mięśni; sztywność szyi; sztywność mięśni;
chodzenie drobnymi, szybkimi krokami, z powłóczeniem nogami, i brak normalnych współruchów
ramion przy chodzeniu; uporczywe mruganie w reakcji na stukanie w czoło (nieprawidłowe odruchy)
- szybkie bicie serca
- trudności w wypróżnianiu się (zaparcie)
- suchość w jamie ustnej lub nadmierne wydzielanie śliny
- wymioty
- nadmierne pocenie się
- sztywność mięśni
- problemy z erekcją
- zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej (enzymu mięśniowego), obserwowane w badaniach
krwi
- zwiększenie stężenia prolaktyny (hormonu) we krwi, obserwowane w badaniach krwi
- przyrost lub zmniejszenie masy ciała.
Niezbyt często (mogą dotyczyć do 1 na 100osób):
- nadwrażliwość
- przeziębienie, zakażenie gardła i nosa
- zwiększona aktywność tarczycy, zapalenie tarczycy
- zachowania agresywne, zachowania impulsywne
- apatia
- stan splątania
- nastrój depresyjny
- utrata kontaktu z prawidłowymi procesami myślowymi (zaburzenia dysocjacyjne)
- omamy (słuchowe lub wzrokowe)
- myśli o morderstwie
- trudności z zaśnięciem
- zwiększenie lub zmniejszenie pożądania seksualnego
- brak energii
- zmiany stanu psychicznego
- obsesyjne myśli
- uczucie ostrego i obezwładniającego lęku (napad paniki)
- wykonywanie mimowolnych, bezcelowych ruchów (nadpobudliwość psychoruchowa)
- nadpobudliwość mięśni ciała (hiperkinezja), niemożność odpoczynku (niepokój ruchowy)
- niekontrolowana chęć poruszania nogami (zespół niespokojnych nóg), niekontrolowane ruchy ust,
języka i kończyn (dyskineza późna)
- zaburzenia snu
- myśli samobójcze
- zaburzenia myślenia
- niestabilność (uczucie wirowania)
- zmiany w odczuwaniu smaku
- zaburzenia pamięci
- nieprawidłowe uczucie na skórze (parestezje)
- uczucie noszenia ciasnej opaski wokół głowy (napięciowy ból głowy), migreny.
- trudności podczas skupiania wzroku, nieostre widzenie
- zwiększona wrażliwość słuchu
- kołatanie serca, zmiany w rytmie serca
- spadek ciśnienia krwi przy wstawaniu, co może spowodować omdlenie
- zwiększone ciśnienie krwi
- ból lub zaburzenia w obrębie brzucha
- brak lub niedobór wydzielania śliny
- biegunka
- niestrawność
- suchość ust
- ból zęba
- częściowy lub całkowity brak włosów, nieprawidłowy wzrost włosów
- wysypka, pokrzywka
- skurcze i sztywność mięśni, bóle mięśniowe
- bóle stawów, bóle ramion i nóg, bóle szczęki
- obecność bilirubiny w moczu, obecność białka w moczu, markerów czynności nerek
- bóle lub trudności w oddawaniu moczu, częste oddawanie moczu, zaburzenia czynności nerek
- zaburzenia czynności seksualnych
- trudności podczas wytrysku
- nieprawidłowe powiększenie piersi, bóle piersi, wydzielanie mleka z piersi
- brak miesiączki lub nieregularne miesiączki
- wydawanie niekontrolowanych dźwięków i wykonywanie niekontrolowanych ruchów (zespół
Tourette''a)
- dreszcze
- trudności z chodzeniem
- złe samopoczucie
- ból w klatce piersiowej
- gorączka
- zamierzone przedawkowanie
- wpływ na czynność tarczycy, obserwowane w badaniach krwi zwiększenie stężenia cholesterolu we
krwi, zwiększenie stężenia trójglicerydów we krwi, zmniejszenie stężenia lipoprotein o dużej
gęstości (HDL), zmniejszenie stężenia lipoprotein o małej gęstości (LDL)
- zwiększenie stężenia glukozy (cukru) we krwi, zwiększenie stężenia insuliny we krwi, zwiększenie
aktywności niektórych enzymów wątrobowych (markery czynności wątroby), obserwowane
w badaniach krwi
- zwiększenie lub zmniejszenie stężenia testosteronu we krwi, zwiększenie stężenia hormonu
tyreotropowego (TSH) we krwi, obserwowane w badaniach krwi
- zmiany w elektrokardiogramie (EKG)
- zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zmniejszenie liczby białych krwinek (zwalczających zakażenia)
obserwowane w badaniach krwi.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej
ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu
Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa; tel.: + 48 22 49 21 301; faks: + 48 22 49 21 309;
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
5. Jak przechowywać lek Lurobran
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po „EXP”.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Lurobran
- Substancją czynną leku jest lurazydon.
18,5 mg, tabletki powlekane:
Każda tabletka powlekana zawiera lurazydonu chlorowodorek, w ilości odpowiadającej 18,6 mg
lurazydonu.
37 mg, tabletki powlekane:
Każda tabletka powlekana zawiera lurazydonu chlorowodorek, w ilości odpowiadającej 37,2 mg
lurazydonu.
74 mg, tabletki powlekane:
Każda tabletka powlekana zawiera lurazydonu chlorowodorek, w ilości odpowiadającej 74,5 mg
lurazydonu.
111 mg, tabletki powlekane:
Każda tabletka powlekana zawiera lurazydonu chlorowodorek, w ilości odpowiadającej 111,75 mg
lurazydonu.
148 mg, tabletki powlekane:
Każda tabletka powlekana zawiera lurazydonu chlorowodorek, w ilości odpowiadającej 149 mg
lurazydonu.
- Pozostałe składniki to:
Rdzeń tabletki:
Mannitol; skrobia kukurydziana; celuloza mikrokrystaliczna; kroskarmeloza sodowa; hypromeloza
typ 2910; krzemionka koloidalna bezwodna; magnezu stearynian.
Otoczka tabletki (tabletki o mocy 18,5 mg, 37 mg i 111 mg):
Hypromeloza typ 2910; tytanu dwutlenek (E 171); makrogol; wosk Carnauba.
Otoczka tabletki (tabletki o mocy 74 mg i 148 mg):
Hypromeloza typ 2910; tytanu dwutlenek (E 171); makrogol; żelaza tlenek żółty (E 172); indygotyna
(E 132); wosk Carnauba.
Jak wygląda lek Lurobran i co zawiera opakowanie
- Tabletki leku Lurobran o mocy 18,5 mg to okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane
w kolorze białym do białawego, o średnicy 6 mm, z wytłoczonym oznakowaniem „L” po jednej
stronie i gładkie po drugiej stronie.
- Tabletki leku Lurobran o mocy 37 mg to okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane w kolorze
białym do białawego, o średnicy 8 mm, z wytłoczonym oznakowaniem „I” po jednej stronie i gładkie
po drugiej stronie.
- Tabletki leku Lurobran o mocy 74 mg to owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane w kolorze
jasnozielonym do zielonego, o wymiarach 12 x 7 mm, z wytłoczonym oznakowaniem „I” po jednej
stronie i gładkie po drugiej stronie.
- Tabletki leku Lurobran o mocy 111 mg to owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane
w kolorze białym do białawego, o wymiarach 15 x 8 mm, z wytłoczonym napisem „C” po jednej
stronie i gładkie po drugiej stronie.
- Tabletki leku Lurobran o mocy 148 mg to owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane
w kolorze jasnozielonym do zielonego o wymiarach 16 x 9 mm, z wytłoczonym oznakowaniem „L”
po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie.
Tabletki powlekane leku Lurobran dostępne są w opakowaniach zawierających 28 tabletek w blistrach
z folii Aluminium/Aluminium.
Podmiot odpowiedzialny i Wytwórca/Importer
Podmiot odpowiezialny
Exeltis Poland Sp. z o.o.
ul. Szamocka 8
01-748 Warszawa
e-mail: biuro@exeltis.com
Wytwórca/Importer
Laboratorios Liconsa S.A.
Avda. Miralcampo, 7
Pol. Ind. Miralcampo
19200 Azuqueca de Henares (Guadalajara)
Hiszpania
Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego
pod następującymi nazwami:
Czechy: Isaq
Hiszpania: Lurobran
Polska: Lurobran
Szwecja: Lurobran
Data ostatniej aktualizacji ulotki:
Lek Lurobran zawiera substancję czynną o nazwie lurazydon, która należy do grupy leków zwanych lekami
przeciwpsychotycznymi. Stosowany jest w leczeniu objawów schizofrenii u dorosłych pacjentów (w wieku
18 lat i powyżej) i młodzieży w wieku 13-17 lat. Działanie lurazydonu polega na blokowaniu receptorów
w mózgu, do których przyłącza się dopamina i serotonina. Dopamina i serotonina są neuroprzekaźnikami
(substancjami umożliwiającymi komórkom nerwowym komunikowanie się między sobą) związanymi
z występowaniem objawów schizofrenii. Poprzez blokowanie tych receptorów lurazydon pomaga
normalizować aktywność mózgu, zmniejszając objawy schizofrenii.
Schizofrenia jest zaburzeniem, w którym występują objawy, takie jak słyszenie, widzenie lub odczuwanie
nieistniejących rzeczy, błędne przekonania, niezwykła podejrzliwość, wycofanie, niespójna mowa oraz
spłycenie zachowań i emocji. Osoby z tym zaburzeniem mogą także odczuwać depresję, lęk, winę lub
napięcie. Lek ten stosowany jest w celu złagodzenia objawów schizofrenii.
2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Lurobran
Kiedy nie przyjmować leku Lurobran:
- jeśli pacjent ma uczulenie na lurazydon lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
(wymienionych w punkcie 6)
- jeśli pacjent przyjmuje leki, które mogą wpłynąć na stężenie lurazydonu we krwi, czyli:
- leki przeciwko zakażeniom grzybiczym, takie jak itrakonazol, ketokonazol (z wyjątkiem
ketokonazolu w szamponie), pozakonazol lub worykonazol
- leki przeciwko zakażeniom, takie jak antybiotyk klarytromycyna lub telitromycyna
- leki przeciwko zakażeniu HIV, takie jak kobicystat, indynawir, nelfinawir, rytonawir
i sakwinawir
- leki na przewlekłe zapalenie wątroby, takie jak boceprewir i telaprewir
- lek na depresję, nefazodon
- lek na gruźlicę, ryfampicyna
- leki stosowane w napadach padaczkowych, takie jak karbamazepina, fenobarbital
i fenytoina
- lek roślinny stosowany w leczeniu depresji, ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum
perforatum).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Może upłynąć kilka dni, zanim ten lek zacznie w pełni działać. W razie jakichkolwiek pytań dotyczących
tego leku, należy skontaktować się z lekarzem.
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Lurobran lub podczas leczenia, należy omówić to z lekarzem,
zwłaszcza jeśli:
- pacjent ma myśli samobójcze lub wykazuje zachowania samobójcze
- pacjent ma chorobę Parkinsona lub otępienie
- u pacjenta rozpoznano kiedykolwiek stan objawiający się wysoką gorączką i sztywnością mięśni
(nazywany złośliwym zespołem neuroleptycznym) lub pacjent odczuwał kiedykolwiek sztywność
i drżenie mięśni albo miał problemy z poruszaniem (objawy pozapiramidowe) lub nieprawidłowe
ruchy języka lub twarzy (późne dyskinezy). Należy pamiętać, że ten lek może wywołać takie
dolegliwości
- pacjent ma chorobę serca lub otrzymuje leki stosowane w chorobie serca, powodujące skłonność do
niskiego ciśnienia krwi, lub ktoś z członków rodziny pacjenta ma zaburzenia rytmu serca (w tym
wydłużenie odstępu QT)
- pacjent ma w wywiadzie napady padaczkowe lub padaczkę
- u pacjenta lub kogoś z jego rodziny występowały zakrzepy krwi, gdyż leki przeciwko schizofrenii
mogą spowodować powstawanie zakrzepów krwi
- pacjent ma powiększone piersi (u mężczyzn, ginekomastia), u pacjenta występuje mleczna
wydzielina z piersi (mlekotok), brak miesiączkowania lub zaburzenia erekcji
- pacjent ma cukrzycę lub skłonność do cukrzycy
- pacjent ma zmniejszoną czynność nerek
- pacjent ma zmniejszoną czynność wątroby
- masa ciała pacjenta zwiększyła się
- u pacjenta następuje spadek ciśnienia krwi podczas wstawania, co może powodować omdlenia
- u pacjenta występuje uzależnienie od opioidów (leczone buprenorfiną), silny ból (leczony
opioidami), depresja lub inne choroby leczone antydepresantami. Stosowanie tych leków razem
z lekiem Lurobran może prowadzić do wystąpienia zespołu serotoninowego, stanu potencjalnie
zagrażającego życiu (patrz „Lek Lurobran a inne leki”).
Jeśli którykolwiek z powyższych stanów dotyczy pacjenta, należy powiedzieć o tym lekarzowi, który może
uznać za właściwe zmianę dawki leku, dokładniejsze monitorowanie stanu pacjenta lub przerwanie
stosowania leku Lurobran.
Dzieci i młodzież
Nie należy podawać tego leku dzieciom wieku poniżej 13 lat.
Lek Lurobran a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie
lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Ma to szczególne znaczenie, jeżeli pacjent
przyjmuje:
- jakiekolwiek leki działające na mózg, gdyż mogą one negatywnie wpłynąć na działanie leku
Lurobran na mózg
- leki zmniejszające ciśnienie krwi, ponieważ ten lek może także obniżyć ciśnienie krwi
- leki przeciwko chorobie Parkinsona i zespołowi niespokojnych nóg (np. lewodopa), gdyż ten lek
może osłabić ich działanie
- leki zawierające pochodne alkaloidów sporyszu (stosowane w leczeniu migreny) oraz inne leki,
w tym terfenadynę i astemizol (stosowane w leczeniu kataru siennego i innych objawów
alergicznych), cyzapryd (stosowany w leczeniu problemów z trawieniem), pimozyd (stosowany
w leczeniu chorób psychicznych), chinidynę (stosowana w leczeniu chorób serca), beprydyl
(stosowany w leczeniu bólu w klatce piersiowej)
- leki zawierające buprenorfinę (stosowane w leczeniu uzależnienia od opioidów), opioidy (stosowane
w leczeniu silnego bólu) lub leki przeciwdepresyjne, takie jak moklobemid, tranylcypromina,
cytalopram, escytalopram, fluoksetyna, fluwoksamina, paroksetyna, sertralina, duloksetyna,
wenlafaksyna, amitryptylina, doksepina lub trimipramina. Leki te mogą wchodzić w interakcje
z lekiem Lurobran i mogą wystąpić objawy, takie jak mimowolne, rytmiczne skurcze mięśni, w tym
mięśni kontrolujących ruch oka, pobudzenie, omamy, śpiączka, nadmierne pocenie się, drżenie, zbyt
silne odruchy, zwiększone napięcie mięśni, temperatura ciała powyżej 38°C. W razie wystąpienia
takich objawów należy skontaktować się z lekarzem.
Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z tych leków, należy powiedzieć o tym lekarzowi, który może uznać
za konieczne zmianę dawki takiego leku podczas leczenia lekiem Lurobran.
Następujące leki mogą spowodować zwiększenie stężenia lurazydonu we krwi:
- diltiazem (stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi)
- erytromycyna (antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń)
- flukonazol (stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych)
- werapamil (stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi lub bólu w klatce piersiowej).
Następujące leki mogą spowodować zmniejszenie stężenia lurazydonu we krwi:
- amprenawir, efawirenz, etrawiryna (stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV)
- aprepitant (stosowany w leczeniu nudności i wymiotów)
- armodafinil, modafinil (stosowane w leczeniu senności)
- bozentan (stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi lub owrzodzenia palców)
- nafcylina (stosowana w leczeniu zakażeń)
- prednizon (stosowany w leczeniu chorób zapalnych)
- rufinamid (stosowany w leczeniu napadów padaczkowych).
Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z tych leków, należy powiedzieć o tym lekarzowi, który może uznać
za konieczne zmianę dawki leku Lurobran.
Lek Lurobran z jedzeniem, piciem i alkoholem
Podczas przyjmowania tego leku należy unikać picia alkoholu, ponieważ alkohol nasila negatywne
działanie leku.
Podczas przyjmowania tego leku nie należy pić soku grejpfrutowego. Grejpfruty mogą wpłynąć na
działanie tego leku.
Ciąża i karmienie piersią
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Nie należy stosować tego leku w okresie ciąży, chyba że zostało to uzgodnione z lekarzem.
Jeżeli lekarz uzna, że potencjalne korzyści z leczenia w okresie ciąży przeważają nad potencjalnym
ryzykiem dla nienarodzonego dziecka, będzie dokładnie monitorował stan dziecka po urodzeniu. Wynika to
z faktu, że u noworodków, których matki przyjmowały lurazydon w ostatnim trymestrze ciąży (ostatnie
3 miesiące), mogą wystąpić następujące objawy:
- drżenie, sztywność i (lub) zwiotczenie mięśni, senność, pobudzenie, problemy z oddychaniem
i trudności z pobieraniem pokarmu.
Jeżeli u dziecka wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy skontaktować się z lekarzem.
Nie wiadomo, czy lurazydon przenika do mleka ludzkiego. Jeśli pacjentka karmi piersią lub planuje karmić
piersią, powinna porozmawiać o tym z lekarzem.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Podczas leczenia tym lekiem może wystąpić senność, zawroty głowy lub zaburzenia widzenia (patrz punkt
4 „Możliwe działania niepożądane”). Nie należy prowadzić pojazdów, jeździć rowerem ani obsługiwać
żadnych narzędzi lub maszyn, dopóki nie będzie wiadomo, czy ten lek nie działa na pacjenta
w niekorzystny sposób.
Lek Lurobran zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na jedną tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
3. Jak przyjmować lek Lurobran
Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości
należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Lekarz ustali dawkę leku dla konkretnego pacjenta uwzględniając:
- reakcję pacjenta na zastosowaną dawkę
- ewentualne przyjmowanie przez pacjenta innych leków (patrz punkt 2, „Lek Lurobran a inne leki”)
- ewentualne problemy pacjenta dotyczące nerek lub wątroby.
Dorośli (w wieku 18 lat i powyżej)
Zalecana dawka początkowa wynosi 37 mg raz na dobę.
Lekarz może zwiększać lub zmniejszać tę dawkę w zakresie od 18,5 mg do 148 mg raz na dobę.
Maksymalna dawka nie powinna być większa niż 148 mg raz na dobę.
Większe dawki (111 mg i 148 mg) nie są przeznaczone do stosowania jako zalecane dawki w leczeniu
początkowym, lecz do leczenia podtrzymującego u osób dorosłych.
Młodzież w wieku 13-17 lat
Zalecana dawka początkowa wynosi 37 mg lurazydonu raz na dobę.
Dawka może być zwiększona lub zmniejszona przez lekarza w zakresie od 37 do 74 mg raz na dobę.
Maksymalna dawka dobowa nie powinna być większa niż 74 mg.
Nie zaleca się stosowania większych dawek (111 mg i 148 mg) u dzieci i młodzieży.
Jak przyjmować lek Lurobran
Tabletkę/tabletki leku należy połknąć w całości popijając wodą, aby nie poczuć ich gorzkiego smaku.
Pacjent powinien przyjmować dawkę leku regularnie, codziennie o tej samej porze, co ułatwia pamiętanie
o przyjęciu leku. Lek ten należy przyjmować z pokarmem lub bezpośrednio po posiłku, co ułatwia
wchłanianie leku przez organizm i umożliwia jego lepsze działanie.
Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Lurobran
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku Lurobran, należy natychmiast skontaktować się
ze swoim lekarzem. U pacjenta może wystąpić senność, zmęczenie, nieprawidłowe ruchy ciała, problemy
ze staniem i chodzeniem, zawroty głowy spowodowane niskim ciśnieniem krwi oraz nieprawidłowa praca
serca.
Pominięcie przyjęcia leku Lurobran
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Jeśli pacjent pominie jedną
dawkę leku, należy przyjąć kolejną dawkę w następnym dniu. Jeśli pacjent pominie dwie lub więcej dawek,
należy skontaktować się ze swoim lekarzem.
Przerwanie przyjmowania leku Lurobran
Jeśli pacjent przerwie przyjmowanie tego leku, utraci skutki jego działania. Nie należy przerywać
stosowania tego leku, jeśli nie zaleci tego lekarz, ponieważ objawy choroby mogą wtedy powrócić.
W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do
lekarza lub farmaceuty.
4. Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Należy natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską, jeżeli u pacjenta wystąpi którykolwiek z następujących
objawów:
- ciężka reakcja alergiczna objawiająca się gorączką, obrzękiem jamy ustnej twarzy, warg lub języka,
dusznością, swędzeniem, wysypką skórną i niekiedy spadkiem ciśnienia krwi (nadwrażliwość).
Reakcje takie są obserwowane często (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób).
- ciężka wysypka z pęcherzami na skórze, w obrębie ust, oczu oraz narządów płciowych (zespół
Stevensa-Johnsona). Taka reakcja występuje z nieznaną częstością.
- gorączka, pocenie się, sztywność mięśni i zaburzenia świadomości. Mogą to być objawy stanu
nazywanego złośliwym zespołem neuroleptycznym. Reakcje te występują rzadko (mogą dotyczyć do
1 na 1000 osób).
- zakrzepy krwi w żyłach, zwłaszcza w nogach (objawy to: obrzęk, ból i zaczerwienienie nóg), które to
zakrzepy mogą przepłynąć naczyniami krwionośnymi do płuc, powodując ból w klatce piersiowej i
trudności z oddychaniem. Jeżeli u pacjenta wystąpi którykolwiek z wymienionych objawów, należy
natychmiast zwrócić się po poradę lekarską.
U osób dorosłych mogą także wystąpić następujące działania niepożądane:
Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10osób):
- uczucie niepokoju i niemożność siedzenia nieruchomo
- nudności (mdłości)
- bezsenność.
Często (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób):
- parkinsonizm: jest to ogólny termin medyczny obejmujący wiele objawów, takich jak zwiększone
wydzielanie śliny; ślinienie się; drżenie mięśni przy zginaniu kończyn; spowolnione, ograniczone lub
zaburzone ruchy ciała; brak ekspresji twarzy; napięcie mięśni, sztywność szyi; sztywność mięśni;
chodzenie drobnymi, szybkimi krokami, z powłóczeniem nogami, i brak normalnych współruchów
ramion przy chodzeniu; uporczywe mruganie oczami w reakcji na stukanie w czoło (nieprawidłowy
odruch)
- zaburzenia mowy, nietypowe ruchy mięśni; zespół objawów określanych jako objawy
pozapiramidowe (ang. extrapyramidal symptoms, EPS), do których należą nietypowe, bezcelowe
mimowolne ruchy mięśni
- szybkie bicie serca
- podwyższone ciśnienie krwi
- zawroty głowy
- skurcze i sztywność mięśni
- wymioty
- biegunka
- ból pleców
- wysypka i swędzenie
- niestrawność
- suchość w jamie ustnej lub nadmierne ślinienie się
- ból brzucha
- senność, zmęczenie, pobudzenie i lęk
- przyrost masy ciała
- zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej (enzymu występującego w mięśniach),
obserwowane w badaniach krwi
- zwiększenie stężenia kreatyniny (wskaźnika czynności nerek), obserwowane w badaniach krwi.
- zmniejszenie apetytu.
Niezbyt często (mogą dotyczyć do 1 na 100osób):
- niewyraźna mowa
- koszmary senne
- trudności z przełykaniem
- podrażnienie błony śluzowej żołądka
- nagłe uczucie lęku
- drgawki (napady drgawek)
- bóle w klatce piersiowej
- bóle mięśni
- chwilowa utrata przytomności
- uczucie wirowania
- zaburzenia przewodzenia impulsów elektrycznych w sercu
- wolna praca serca
- bóle stawów
- problemy z chodzeniem
- usztywniona postawa ciała
- zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi, zwiększenie stężenia glukozy we krwi (cukier we krwi),
zwiększenie aktywności niektórych enzymów wątrobowych (obserwowane w badaniach krwi)
- spadek ciśnienia krwi przy wstawaniu, co może spowodować omdlenie
- przeziębienie
- uderzenia gorąca
- nieostre widzenie
- nadmierne pocenie się
- ból podczas oddawania moczu
- niekontrolowane ruchy ust, języka i kończyn (późne dyskinezy)
- małe stężenie sodu we krwi, mogące powodować zmęczenie i dezorientację, drżenie mięśni, drgawki
i śpiączkę (hiponatremia)
- brak energii (letarg)
- gazy jelitowe (wzdęcia z oddawaniem gazów)
- ból szyi
- problemy z erekcją
- bolesne krwawienia miesięczne lub brak miesiączki
- zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (które rozprowadzają tlen w organizmie).
Rzadko (mogą dotyczyć do 1 na 1000osób):
- rabdomioliza, czyli rozpad włókien mięśniowych, prowadzący do uwolnienia zawartości włókien
mięśniowych (mioglobiny) do krwioobiegu, co objawia się bólem mięśni, nudnościami, uczuciem
splątania, nieprawidłową szybkością i rytmem pracy serca i, ewentualnie, ciemną barwą moczu
- zwiększenie liczby eozynofilów (pewnego typu białych krwinek)
- opuchlizna pod powierzchnią skóry (obrzęk naczynioruchowy)
- zamierzone samouszkodzenie ciała
- zdarzenie mózgowo-naczyniowe
- niewydolność nerek
- zmniejszenie liczby białych krwinek (zwalczających zakażenia)
- bóle piersi, wydzielanie mleka z piersi
- nagły zgon.
Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- zmniejszenie liczby komórek z podgrupy białych krwinek (neutrofili)
- zaburzenia snu
- u noworodków widoczne mogą być takie objawy, jak pobudzenie, nasilenie lub osłabienie napięcia
mięśni, drżenie mięśni, senność, problemy z oddychaniem lub karmieniem
- nieprawidłowe powiększenie piersi
- w grupie osób w podeszłym wieku z otępieniem zaobserwowano niewielkie zwiększenie liczby
zgonów pacjentów przyjmujących leki przeciwko schizofrenii, w porównaniu do pacjentów
nieprzyjmujących tych leków.
U młodzieży mogą wystąpić następujące działania niepożądane:
Bardzo często (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10osób):
- uczucie niepokoju i niemożność siedzenia nieruchomo
- ból głowy
- senność
- nudności (złe samopoczucie).
Często (mogą dotyczyć do 1 na 10osób):
- zwiększenie lub zmniejszenie apetytu
- nietypowe sny
- problemy z zaśnięciem, napięcie, pobudzenie, lęk i drażliwość
- osłabienie fizyczne, zmęczenie
- depresja
- zaburzenia psychotyczne: termin medyczny odnoszący się do wielu chorób psychicznych
powodujących zaburzenia myślenia i postrzegania; pacjenci z psychozami tracą kontakt
z rzeczywistością
- objawy schizofrenii
- trudność w skupianiu uwagi
- uczucie wirowania
- nietypowe mimowolne ruchy (dyskinezy)
- nieprawidłowe napięcie mięśni, w tym kręcz karku i mimowolne odchylanie oczu w górę
- parkinsonizm: termin medyczny odnoszący się do szeregu objawów, które obejmują nadmierne
wydzielanie śliny; ślinienie się; drżenie mięśni przy zginaniu kończyn; spowolnione, ograniczone lub
zaburzone ruchy ciała; brak ekspresji twarzy; napięcie mięśni; sztywność szyi; sztywność mięśni;
chodzenie drobnymi, szybkimi krokami, z powłóczeniem nogami, i brak normalnych współruchów
ramion przy chodzeniu; uporczywe mruganie w reakcji na stukanie w czoło (nieprawidłowe odruchy)
- szybkie bicie serca
- trudności w wypróżnianiu się (zaparcie)
- suchość w jamie ustnej lub nadmierne wydzielanie śliny
- wymioty
- nadmierne pocenie się
- sztywność mięśni
- problemy z erekcją
- zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej (enzymu mięśniowego), obserwowane w badaniach
krwi
- zwiększenie stężenia prolaktyny (hormonu) we krwi, obserwowane w badaniach krwi
- przyrost lub zmniejszenie masy ciała.
Niezbyt często (mogą dotyczyć do 1 na 100osób):
- nadwrażliwość
- przeziębienie, zakażenie gardła i nosa
- zwiększona aktywność tarczycy, zapalenie tarczycy
- zachowania agresywne, zachowania impulsywne
- apatia
- stan splątania
- nastrój depresyjny
- utrata kontaktu z prawidłowymi procesami myślowymi (zaburzenia dysocjacyjne)
- omamy (słuchowe lub wzrokowe)
- myśli o morderstwie
- trudności z zaśnięciem
- zwiększenie lub zmniejszenie pożądania seksualnego
- brak energii
- zmiany stanu psychicznego
- obsesyjne myśli
- uczucie ostrego i obezwładniającego lęku (napad paniki)
- wykonywanie mimowolnych, bezcelowych ruchów (nadpobudliwość psychoruchowa)
- nadpobudliwość mięśni ciała (hiperkinezja), niemożność odpoczynku (niepokój ruchowy)
- niekontrolowana chęć poruszania nogami (zespół niespokojnych nóg), niekontrolowane ruchy ust,
języka i kończyn (dyskineza późna)
- zaburzenia snu
- myśli samobójcze
- zaburzenia myślenia
- niestabilność (uczucie wirowania)
- zmiany w odczuwaniu smaku
- zaburzenia pamięci
- nieprawidłowe uczucie na skórze (parestezje)
- uczucie noszenia ciasnej opaski wokół głowy (napięciowy ból głowy), migreny.
- trudności podczas skupiania wzroku, nieostre widzenie
- zwiększona wrażliwość słuchu
- kołatanie serca, zmiany w rytmie serca
- spadek ciśnienia krwi przy wstawaniu, co może spowodować omdlenie
- zwiększone ciśnienie krwi
- ból lub zaburzenia w obrębie brzucha
- brak lub niedobór wydzielania śliny
- biegunka
- niestrawność
- suchość ust
- ból zęba
- częściowy lub całkowity brak włosów, nieprawidłowy wzrost włosów
- wysypka, pokrzywka
- skurcze i sztywność mięśni, bóle mięśniowe
- bóle stawów, bóle ramion i nóg, bóle szczęki
- obecność bilirubiny w moczu, obecność białka w moczu, markerów czynności nerek
- bóle lub trudności w oddawaniu moczu, częste oddawanie moczu, zaburzenia czynności nerek
- zaburzenia czynności seksualnych
- trudności podczas wytrysku
- nieprawidłowe powiększenie piersi, bóle piersi, wydzielanie mleka z piersi
- brak miesiączki lub nieregularne miesiączki
- wydawanie niekontrolowanych dźwięków i wykonywanie niekontrolowanych ruchów (zespół
Tourette''a)
- dreszcze
- trudności z chodzeniem
- złe samopoczucie
- ból w klatce piersiowej
- gorączka
- zamierzone przedawkowanie
- wpływ na czynność tarczycy, obserwowane w badaniach krwi zwiększenie stężenia cholesterolu we
krwi, zwiększenie stężenia trójglicerydów we krwi, zmniejszenie stężenia lipoprotein o dużej
gęstości (HDL), zmniejszenie stężenia lipoprotein o małej gęstości (LDL)
- zwiększenie stężenia glukozy (cukru) we krwi, zwiększenie stężenia insuliny we krwi, zwiększenie
aktywności niektórych enzymów wątrobowych (markery czynności wątroby), obserwowane
w badaniach krwi
- zwiększenie lub zmniejszenie stężenia testosteronu we krwi, zwiększenie stężenia hormonu
tyreotropowego (TSH) we krwi, obserwowane w badaniach krwi
- zmiany w elektrokardiogramie (EKG)
- zmniejszenie stężenia hemoglobiny, zmniejszenie liczby białych krwinek (zwalczających zakażenia)
obserwowane w badaniach krwi.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej
ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać
bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu
Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,
Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa; tel.: + 48 22 49 21 301; faks: + 48 22 49 21 309;
strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.
5. Jak przechowywać lek Lurobran
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po „EXP”.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania leku.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
6. Zawartość opakowania i inne informacje
Co zawiera lek Lurobran
- Substancją czynną leku jest lurazydon.
18,5 mg, tabletki powlekane:
Każda tabletka powlekana zawiera lurazydonu chlorowodorek, w ilości odpowiadającej 18,6 mg
lurazydonu.
37 mg, tabletki powlekane:
Każda tabletka powlekana zawiera lurazydonu chlorowodorek, w ilości odpowiadającej 37,2 mg
lurazydonu.
74 mg, tabletki powlekane:
Każda tabletka powlekana zawiera lurazydonu chlorowodorek, w ilości odpowiadającej 74,5 mg
lurazydonu.
111 mg, tabletki powlekane:
Każda tabletka powlekana zawiera lurazydonu chlorowodorek, w ilości odpowiadającej 111,75 mg
lurazydonu.
148 mg, tabletki powlekane:
Każda tabletka powlekana zawiera lurazydonu chlorowodorek, w ilości odpowiadającej 149 mg
lurazydonu.
- Pozostałe składniki to:
Rdzeń tabletki:
Mannitol; skrobia kukurydziana; celuloza mikrokrystaliczna; kroskarmeloza sodowa; hypromeloza
typ 2910; krzemionka koloidalna bezwodna; magnezu stearynian.
Otoczka tabletki (tabletki o mocy 18,5 mg, 37 mg i 111 mg):
Hypromeloza typ 2910; tytanu dwutlenek (E 171); makrogol; wosk Carnauba.
Otoczka tabletki (tabletki o mocy 74 mg i 148 mg):
Hypromeloza typ 2910; tytanu dwutlenek (E 171); makrogol; żelaza tlenek żółty (E 172); indygotyna
(E 132); wosk Carnauba.
Jak wygląda lek Lurobran i co zawiera opakowanie
- Tabletki leku Lurobran o mocy 18,5 mg to okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane
w kolorze białym do białawego, o średnicy 6 mm, z wytłoczonym oznakowaniem „L” po jednej
stronie i gładkie po drugiej stronie.
- Tabletki leku Lurobran o mocy 37 mg to okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane w kolorze
białym do białawego, o średnicy 8 mm, z wytłoczonym oznakowaniem „I” po jednej stronie i gładkie
po drugiej stronie.
- Tabletki leku Lurobran o mocy 74 mg to owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane w kolorze
jasnozielonym do zielonego, o wymiarach 12 x 7 mm, z wytłoczonym oznakowaniem „I” po jednej
stronie i gładkie po drugiej stronie.
- Tabletki leku Lurobran o mocy 111 mg to owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane
w kolorze białym do białawego, o wymiarach 15 x 8 mm, z wytłoczonym napisem „C” po jednej
stronie i gładkie po drugiej stronie.
- Tabletki leku Lurobran o mocy 148 mg to owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane
w kolorze jasnozielonym do zielonego o wymiarach 16 x 9 mm, z wytłoczonym oznakowaniem „L”
po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie.
Tabletki powlekane leku Lurobran dostępne są w opakowaniach zawierających 28 tabletek w blistrach
z folii Aluminium/Aluminium.
Podmiot odpowiedzialny i Wytwórca/Importer
Podmiot odpowiezialny
Exeltis Poland Sp. z o.o.
ul. Szamocka 8
01-748 Warszawa
e-mail: biuro@exeltis.com
Wytwórca/Importer
Laboratorios Liconsa S.A.
Avda. Miralcampo, 7
Pol. Ind. Miralcampo
19200 Azuqueca de Henares (Guadalajara)
Hiszpania
Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego
pod następującymi nazwami:
Czechy: Isaq
Hiszpania: Lurobran
Polska: Lurobran
Szwecja: Lurobran
Data ostatniej aktualizacji ulotki:
Dane o lekach i suplementach diety dostarcza 