Jext roztw. do wstrz.(300 µg) - wstrzyk. 0,3 ml

Domięśniowo. Pierwszą dawkę należy podać możliwie najszybciej po rozpoznaniu objawów anafilaksji. Dzieci i młodzież o mc. od 15 kg do 30 kg. Zazwyczaj stosowana dawka wynosi 150 µg. U dzieci o mc. mniejszej niż 15 kg nie można zapewnić podania z wystarczającą dokładnością dawki mniejszej niż 150 µg, z tego względu nie zaleca się stosowania preparatu u tych dzieci, chyba że w stanach zagrożenia życia i na wyraźne zalecenie lekarza. Dorośli oraz dzieci i młodzież o mc. powyżej 30 kg. Zazwyczaj stosowana dawka wynosi 300 µg. U dorosłych o większej masie ciała może być konieczne podanie więcej niż jednego wstrzyknięcia w celu odwrócenia skutków ciężkiej reakcji alergicznej. Skuteczna dawka zazwyczaj mieści się w zakresie od 0,005 do 0,01 mg/kg mc., ale w niektórych przypadkach może być konieczne zastosowanie większej dawki. W razie braku poprawy stanu klinicznego lub jego pogorszenia, po 5 do 15 min po pierwszym wstrzyknięciu może być podane drugie wstrzyknięcie dodatkowym wstrzykiwaczem leku Jext. Zaleca się przepisywanie pacjentom dwóch wstrzykiwaczy Jext, które powinni mieć zawsze przy sobie. Sposób podania. Lek jest przeznaczony do podania domięśniowego w przednio-boczną część uda. Jest on zaprojektowany tak, aby mógł być wstrzyknięty przez ubranie lub bezpośrednio przez skórę. Nie wolno zdejmować żółtej nakładki ochronnej, dopóki wstrzykiwacz nie jest gotowy do użycia. Wstrzyknięcie podane jest natychmiast po silnym dociśnięciu czarnej osłonki igły automatycznego wstrzykiwacza do skóry lub innej powierzchni. Pacjentom należy zalecić, aby nie wstrzykiwali leku do mięśnia pośladkowego wielkiego, ze względu na ryzyko przypadkowego wstrzyknięcia dożylnego. Zaleca się rozmasowanie miejsca wstrzyknięcia leku, aby przyspieszyć wchłanianie. Należy poinformować pacjenta i (lub) opiekuna, że po każdym użyciu leku: należy natychmiast zadzwonić po pomoc medyczną, wezwać karetkę i zgłosić wystąpienie reakcji anafilaktycznej, nawet jeśli objawy ustępują; przytomnych pacjentów należy ułożyć płasko z uniesionymi nogami, lub, w przypadku trudności z oddychaniem, w pozycji siedzącej; pacjentów nieprzytomnych należy położyć na boku w pozycji bocznej ustalonej; jeśli to możliwe, pacjent powinien pozostać z inną osobą aż do przybycia pomocy medycznej. Jeśli wstrzyknięcie wykonywane jest przez opiekuna, należy poinstruować pacjenta, aby nie poruszał się, a podczas wstrzyknięcia należy zapewnić unieruchomienie nogi pacjenta, aby zmniejszyć ryzyko zranienia. Preparat przeznaczony jest wyłącznie do jednorazowego użytku i nie można go ponownie zastosować. U pacjentów z grubą warstwą podskórnej tkanki tłuszczowej istnieje ryzyko podania adrenaliny do tkanki podskórnej, co może spowodować wolniejsze wchłanianie adrenaliny i nieoptymalne działanie. Może być konieczne wstrzyknięcie dodatkowej dawki. Niedokrwienie obwodowe po przypadkowym wstrzyknięciu leku w dłonie lub stopy może prowadzić do zmniejszonego dopływ krwi do sąsiednich obszarów z powodu zwężenia naczyń krwionośnych. Usilnie zaleca się przeszkolenie osób z najbliższego otoczenia pacjenta (np. rodziców, opiekunów, nauczycieli) w zakresie poprawnego stosowania leku w przypadku konieczności udzielenia pomocy w nagłej sytuacji. Należy zalecić pacjentom regularne sprawdzanie preparatu i dopilnowanie, aby został on wymieniony przed upływem jego terminu ważności.

Leczenie nagłych przypadków ciężkich reakcji alergicznych (anafilaksji) na użądlenia lub ukąszenia owadów, pożywienie, leki lub inne alergeny, a także w anafilaksji idiopatycznej lub wywołanej wysiłkiem fizycznym.

1. Co to jest lek Jext i w jakim celu się go stosuje

Lek Jext zawiera sterylny roztwór adrenaliny we wstrzykiwaczu półautomatycznym, przeznaczony do
natychmiastowego wstrzyknięcia pojedynczej dawki adrenaliny w zewnętrzną stronę mięśnia uda
(wstrzyknięcie domięśniowe).

Lek Jext przeznaczony jest do stosowania w leczeniu nagłych przypadków zagrażających życiu reakcji
alergicznych (wstrząs anafilaktyczny), wywołanych użądleniem lub ukąszeniem owadów,
pożywieniem, lekami lub wysiłkiem fizycznym.

Objawy sygnalizujące wystąpienie wstrząsu anafilaktycznego pojawiają się w ciągu kilku minut od
ekspozycji na alergen i są to: świąd skóry, wypukła wysypka (przypominającą pokrzywkę), nagłe
zaczerwienienie twarzy, obrzęk warg, gardła, języka, dłoni i stóp, świszczący oddech, chrypka,
duszność, nudności, wymioty; skurcze żołądka i, w niektórych przypadkach, utrata przytomności.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Jext

W przebiegu nagłej reakcji alergicznej, lek Jext można zastosować zawsze. Jeśli pacjent ma uczulenie
(nadwrażliwość) na sodu pirosiarczyn lub którykolwiek z pozostałych składników leku Jext, lekarz
poinstruuje pacjenta, w jakich sytuacjach należy stosować Jext. W celu uzyskania dalszych informacji
na temat nadwrażliwości na siarczyny, należy zapoznać się z punktem: Jext zawiera sodu
pirosiarczyn i sodu chlorek.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Jeśli lekarz przepisał pacjentowi lek Jext, należy omówić to z lekarzem:
- jeśli pacjent ma chorobę serca
- jeśli pacjent ma nadczynność tarczycy
- jeśli pacjent ma wysokie ciśnienie tętnicze krwi
- jeśli pacjent ma cukrzycę
- jeśli pacjent ma guz nadnerczy (guz chromochłonny nadnerczy) 
- jeśli pacjent ma zwiększone ciśnienie wewnątrz oka (jaskra)
- jeśli pacjent ma ciężką chorobę nerek lub gruczołu krokowego (prostaty)
- jeśli pacjent ma małe stężenie potasu lub duże stężenie wapnia we krwi
- i (lub) jeśli pacjent jest w podeszłym wieku, pacjentka jest w ciąży, pacjentem jest dziecko
  o masie ciała mniejszej niż 15 kg, ze względu na większe ryzyko wystąpienia działań
  niepożądanych.

Jeśli pacjent ma astmę, może być narażony na zwiększone ryzyko reakcji alergicznej.

Każdy pacjent, u którego wystąpiła reakcja anafilaktyczna powinien zgłosić się do lekarza w celu
wykonania badań na obecność substancji, na które może być uczulony, aby unikać ich w przyszłości.
Ważne jest, aby mieć świadomość, że alergia na jedną substancję może prowadzić do alergii na liczne
substancje pokrewne.

Jeśli pacjent ma alergię pokarmową, ważne jest, aby sprawdzić wszystkie przyjmowane składniki
(w tym leki), ponieważ nawet niewielkie ilości mogą powodować ciężkie reakcje alergiczne.

Lekarz lub pielęgniarka dokładnie poinstruuje pacjenta, w jakich sytuacjach i w jaki sposób
prawidłowo stosować lek Jext.

W celu uniknięcia przypadkowego wstrzyknięcia leku, należy dokładnie przestrzegać instrukcji jego
użycia.
Lek Jext może być wstrzykiwany wyłącznie domięśniowo, w zewnętrzną stronę uda. Nie należy
wstrzykiwać leku w pośladek, z powodu ryzyka przypadkowego wstrzyknięcia leku do żyły.

Ostrzeżenie
Przypadkowe wstrzyknięcie leku w dłoń lub palce może spowodować zatrzymanie dopływu krwi do
tego miejsca. W razie przypadkowego wstrzyknięcia leku w te obszary ciała należy niezwłocznie udać
się do izby przyjęć najbliższego szpitala w celu podjęcia leczenia.

Jeśli pacjent ma grubą warstwę podskórnej tkanki tłuszczowej, istnieje ryzyko, że pojedyncza dawka
leku Jext może być niewystarczająca. Może być konieczne wstrzyknięcie drugiej dawki leku. Należy
postępować zgodnie z instrukcją użycia opisaną w punkcie 3.

Jeśli wstrzyknięcie wykonywane jest przez inną osobę, a noga pacjenta nie jest unieruchomiona
podczas wstrzyknięcia, istnieje możliwość zranienia. W celu uniknięcia zranienia nogi, należy
dokładnie przestrzegać instrukcji użycia leku, podanej w punkcie 3.

Lek Jext a inne leki
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Jest to szczególnie ważne u pacjentów przyjmujących następujące leki:
- Leki przeciwdepresyjne, takie jak trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne lub inhibitory
  monoaminooksydazy (inhibitory MAO).
- Leki stosowane w leczeniu choroby Parkinsona, takie jak inhibitory
  katecholo-O-metylotransferazy (inhibitory COMT) i lewodopa.
- Leki zwiększające podatność serca na występowanie zaburzeń rytmu serca (arytmii), takie jak
  digoksyna lub chinidyna.
- Leki stosowane w chorobach tarczycy (np. lewotyroksyna).
- Leki ułatwiające oddychanie stosowane w astmie (teofilina).
- Leki stosowane podczas porodu (oksytocyna).
- Leki stosowane w leczeniu alergii, takie jak difenhydramina lub chlorfeniramina
  (leki przeciwhistaminowe pierwszej generacji).
- Leki alfa- lub beta-adrenolityczne stosowane w chorobach serca. 
- Leki wpływające na przywspółczulny układ nerwowy, który reguluje czynności niezależne od
  woli organizmu, takie jak bicie serca i czynność płuc (leki parasympatykolityczne,
  parasympatykomimetyczne).

Pacjenci z cukrzycą powinni starannie kontrolować stężenie glukozy po zastosowaniu leku Jext,
ponieważ adrenalina może zwiększać stężenie glukozy we krwi.

Jext z alkoholem
Alkohol może nasilać działanie adrenaliny.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Dane dotyczące stosowania adrenaliny podczas ciąży są ograniczone. W nagłych przypadkach
zagrażających życiu, kobiety w ciąży, mogą bez wahania zastosować lek Jext, ze względu na
niebezpieczeństwo utraty ich życia lub życia ich dziecka.

Nie przypuszcza się, aby lek Jext miał jakikolwiek wpływ na niemowlęta karmione piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Jest mało prawdopodobne, aby podanie adrenaliny we wstrzyknięciu miało wpływ na zdolność
prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, ale może ona być zaburzona na skutek ciężkiej reakcji
anafilaktycznej. W takim przypadku nie należy prowadzić pojazdów.

Lek Jext zawiera sodu pirosiarczyn i sodu chlorek
W rzadkich przypadkach sodu pirosiarczyn (E 223) może powodować ciężkie reakcje alergiczne lub
problemy z oddychaniem (skurcz oskrzeli). Lekarz musi poinstruować pacjenta, w jakich sytuacjach
należy stosować Jext.

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

3. Jak stosować lek Jext

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. Pacjent powinien
upewnić się, że wie w jakich sytuacjach należy zastosować lek Jext. W razie wątpliwości należy
zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Dawkowanie
Dorośli i dzieci o masie ciała powyżej 30 kg - zalecana dawka w stanach zagrożenia życia
spowodowanych alergią wynosi 300 mikrogramów adrenaliny, podawanych we wstrzyknięciu
w zewnętrzną stronę mięśnia uda (podanie domięśniowe).

Dzieci o masie ciała od 15 kg do 30 kg - zalecana dawka w stanach zagrożenia życia
spowodowanych alergią wynosi 150 mikrogramów adrenaliny, podawanych we wstrzyknięciu
w zewnętrzną stronę mięśnia uda (podanie domięśniowe). Do zapamiętania: właściwa dawka leku Jext
zależy od masy ciała. Dawkę należy zwiększać wraz z rozwojem dziecka i należy omówić to
z lekarzem.

Lek Jext należy zastosować natychmiast, gdy pacjent zaobserwuje objawy ostrej reakcji alergicznej,
w razie konieczności przez odzież.

Po wykonaniu wstrzyknięcia we wstrzykiwaczu automatycznym pozostaje pewna objętość roztworu,
którego nie można ponownie zastosować.

Czasami pojedyncza dawka adrenaliny może nie być wystarczająca do całkowitego usunięcia
objawów ciężkiej reakcji alergicznej. Z tego powodu, lekarz prawdopodobnie przepisze pacjentowi
więcej niż jeden wstrzykiwacz Jext. Jeśli po pierwszym wstrzyknięciu objawy nie ustąpią lub nasilą
się w ciągu 5 do 15 minut, drugie wstrzyknięcie powinien podać albo pacjent, albo osoba
towarzysząca. Z tego powodu należy zawsze nosić ze sobą więcej niż jeden wstrzykiwacz leku Jext.

Sposób podania
Lek Jext został tak zaprojektowany, aby mógł być wstrzyknięty przez ubranie lub bezpośrednio przez
skórę zewnętrznej strony uda. Po dociśnięciu wstrzykiwacza do uda, zostaje zwolniony sprężynowy
tłok wypychający ukrytą igłę przez zabezpieczenie znajdujące się na końcówce czarnej osłony igły,
która wykona wkłucie do mięśnia uda i wstrzyknie dawkę adrenaliny.
Należy dokładnie przestrzegać podanej poniżej instrukcji użycia leku Jext.

Lek Jext należy wstrzykiwać wyłącznie w zewnętrzną stronę uda.
Nie należy wstrzykiwać leku w pośladek.

Instrukcja użycia leku Jext
Przed zastosowaniem leku Jext, pacjent powinien być przekonany, że w pełni rozumie, kiedy i w jaki
sposób stosuje się to urządzenie. W celach szkoleniowych, lekarz może użyć demonstracyjnego
wstrzykiwacza Jext Trainer, aby upewnić się, że pacjent lub członkowie jego rodziny lub opiekunowie
wiedzą, jak postępować w razie wystąpienia nagłej reakcji alergicznej.
Zaleca się również poinstruowanie członków rodziny pacjenta, opiekunów lub nauczycieli jak
poprawnie stosować wstrzykiwacz Jext. W przypadku wstrzyknięcia wykonywanego przez opiekuna,
należy poinstruować pacjenta, aby nie poruszał się lub, w razie konieczności, unieruchomić nogę
pacjenta podczas wstrzyknięcia, tak aby zminimalizować ryzyko zranienia nogi.
Wstrzykiwacz przeznaczony jest do jednorazowego użytku i nie można go ponownie zastosować.

Należy postępować zgodnie ze wskazówkami tylko w przypadku konieczności zastosowania leku.
- Nigdy nie dotykać czarnej końcówki będącej osłoną igły kciukiem, palcami ani ręką, ponieważ
  z tego miejsca wysuwa się igła.
- NIE wolno zdejmować żółtej nakładki ochronnej, dopóki wstrzykiwacz nie jest gotowy do
  użycia.

W celu prawidłowego podania leku, należy zapoznać się ze schematem i wykonać następujące kroki:

1. Należy chwycić wstrzykiwacz Jext ręką dominującą (ręką używaną do pisania) tak, aby kciuk
    znajdował się jak najbliżej żółtej nakładki ochronnej. 
2. Należy zdjąć żółtą nakładkę ochronną drugą ręką.
3. Czarną końcówkę wstrzykiwacza należy umieścić na zewnętrznej stronie uda pod kątem prostym
    (około 90°).
4. Należy mocno wcisnąć czarną końcówkę w zewnętrzną stronę uda, aż do usłyszenia „kliknięcia”
    potwierdzającego rozpoczęcie wstrzyknięcia, a następnie przytrzymać ją wciśniętą. Przytrzymać
    mocno wstrzykiwacz na udzie przez 10 sekund (odliczać wolno do 10), a następnie należy wyjąć go.
    Czarna końcówka wysunie się automatycznie i zakryje igłę.
5. Miejsce wstrzyknięcia należy delikatnie rozmasować przez 10 sekund. Należy natychmiast zgłosić się
    po pomoc medyczną.
    Należy zadzwonić pod numer alarmowy 112, poprosić o przysłanie karetki i zgłosić reakcję anafilaktyczną.

W okienku podglądu umieszczony jest kolorowy, plastikowy pręcik (biały w Jext 300 i niebieski
w Jext 150), w celu potwierdzenia aktywacji wstrzykiwacza automatycznego i wstrzyknięcia roztworu
adrenaliny.

We wstrzykiwaczu Jext może znajdować się mały pęcherzyk powietrza. Nie ma to wpływu na
skuteczność działania leku.
Chociaż większość roztworu pozostaje we wstrzykiwaczu Jext po jego użyciu, nie można go
ponownie zastosować.

Lek Jext jest przeznaczony do stosowania w leczeniu stanów nagłych. Po zastosowaniu leku Jext
należy zawsze natychmiast zgłosić się po pomoc medyczną. Należy zadzwonić pod numer alarmowy
112, poprosić o przysłanie karetki i zgłosić „reakcję anafilaktyczną”, nawet jeśli objawy ustępują.
Należy udać się do szpitala w celu obserwacji lub dalszego leczenia, jeśli będzie to konieczne,
ponieważ reakcja anafilaktyczna może wystąpić ponownie, po pewnym czasie.

Czekając na karetkę należy położyć się z nogami podniesionymi, chyba że może to spowodować
trudności z oddychaniem; w takim przypadku należy usiąść. Należy poprosić kogoś, aby pozostał
z pacjentem do przyjazdu karetki, na wypadek ponownego złego samopoczucia.
Nieprzytomnych pacjentów należy położyć na boku w pozycji bezpiecznej ustalonej.

Należy poinformować personel medyczny, że pacjent otrzymał adrenalinę we wstrzyknięciu
domięśniowym. Można również oddać zużyty lek Jext w celu jego bezpiecznej utylizacji.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Jext
W razie przedawkowania leku lub przypadkowego wstrzyknięcia adrenaliny, należy zawsze
natychmiast zgłosić się po pomoc medyczną. Należy jak najszybciej skontaktować się lekarzem, aby
wymienić zużyty lek Jext.

Ciśnienie tętnicze krwi pacjenta może zwiększyć się gwałtownie. Przedawkowanie może prowadzić
do nagłego zwiększenia ciśnienia tętniczego krwi, nieregularnej czynności serca, nieprawidłowej
czynności nerek, zmniejszonego przepływu krwi i gromadzenia się płynu w płucach.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się
do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Wymienione poniżej działania niepożądane oparte są na doświadczeniach ze stosowania adrenaliny.

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):
- Drżenie
- Reakcje w miejscu wstrzyknięcia, takie jak siniaki, ból i obrzęk
- Zawroty głowy
- Omdlenie
- Ból głowy
- Uczucie mrowienia lub drętwienia
- Uczucie szybkiego lub nieregularnego bicia serca
- Sztywność mięśni
- Nudności
- Wymioty
- Suchość w jamie ustnej
- Zmniejszone ukrwienie dłoni i stóp w razie przypadkowego wstrzyknięcia w te miejsca
- Zwiększone ciśnienie tętnicze krwi
- Uczucie osłabienia
- Nadmierne pocenie się
- Dyskomfort lub ból w klatce piersiowej
- Zmiany wyników badań laboratoryjnych krwi, takie jak zwiększone stężenie cukru we krwi,
  zmniejszone stężenie potasu i gromadzenie się szkodliwych kwasów w organizmie.

Opisywano przypadkowe wstrzyknięcie adrenaliny w dłoń lub stopę, które może powodować
zatrzymanie dopływu krwi do tego miejsca, a także ochłodzenie, bladość, uczucie mrowienia
i drętwienia, zasinienie, bolesne krwawienie i obrzęk w miejscu wstrzyknięcia. W razie
przypadkowego wstrzyknięcia leku Jext, należy zawsze zwrócić się o natychmiastową pomoc
medyczną. Jext zawiera pirosiarczyn sodu, który rzadko może powodować ciężkie reakcje
nadwrażliwości, w tym trudności w oddychaniu.

Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione
w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można
zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów
Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów
Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301,
faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl
Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.
Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Jext

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie i pudełku po:
„Termin ważności (EXP)”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
Nie zamrażać.

Należy pamiętać, aby co jakiś czas sprawdzać zawartość szklanego pojemnika wstrzykiwacza
Jext przez okienko podglądu, aby upewnić się, że roztwór jest przejrzysty, bezbarwny, wolny od
widocznych cząstek stałych. Należy wymienić lek Jext przed upływem terminu ważności lub
wcześniej. Nie stosować tego leku, jeśli zauważy się, że roztwór zmienił barwę lub ma formę
zawiesiny (widoczne są cząstki stałe). Przydatne może być zapisanie terminu ważności
w kalendarzu lub dzienniku, aby upewnić się, że lek Jext będzie wymieniony w odpowiednim
czasie.

Jext jest dostarczany w plastikowym futerale, w celu ochrony leku Jext podczas jego przenoszenia lub
przechowywania. Lek Jext należy wyjąć z futerału przed użyciem lub podczas kontroli leku Jext.
Po sprawdzeniu należy ponownie umieścić lek Jext w futerale.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Jext
Substancją czynną jest adrenalina.
1 mL roztworu zawiera 1 mg adrenaliny (w postaci winianu).

Za pomocą jednego wstrzykiwacza leku Jext 150 mikrogramów można podać 150 mikrogramów
adrenaliny w 0,15 mL roztworu do wstrzykiwań.
Za pomocą jednego wstrzykiwacza leku Jext 300 mikrogramów można podać 300 mikrogramów
adrenaliny w 0,3 mL roztworu do wstrzykiwań.

Pozostałe składniki to:
Sodu chlorek
Sodu pirosiarczyn (E 223)
Kwas solny
Woda do wstrzykiwań

Jak wygląda lek Jext i co zawiera opakowanie
Lek Jext to roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym, w
tekturowym pudełku. Wstrzykiwacz zawiera przezroczysty i bezbarwny roztwór, wolny od
widocznych cząstek stałych, w szklanym wkładzie z gumowym uszczelnieniem, niezawierającym
lateksu. Fabrycznie napełniony wstrzykiwacz jest dostarczany w plastikowym futerale.

Długość odsłoniętej igły:
Jext 150 mikrogramów: 13 mm
Jext 300 mikrogramów: 15 mm

Wielkość opakowania: opakowanie pojedyncze zawierające 1 wstrzykiwacz półautomatyczny
napełniony, jednodawkowy.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Podmiot odpowiedzialny
ALK-Abelló A/S
Bøge Allé 6-8
2970 Hørsholm
Dania
E-mail: alkmrp@alk.net

Wytwórca
ALK-Abelló S.A.
Miguel Fleta 19
28037 Madryt 
Hiszpania

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru
Gospodarczego i w Zjednoczonym Królestwie (Irlandii Północnej) pod następującymi nazwami:
Austria, Belgia, Bułgaria, Chorwacja, Republika
Czeska, Dania, Finlandia, Francja, Niemcy,
Węgry, Islandia, Irlandia, Włochy, Litwa,
Luksemburg, Holandia, Polska, Portugalia,
Norwegia, Rumunia, Słowacja, Słowenia,
Hiszpania, Szwecja, Zjednoczone Królestwo
(Irlandia Północna).
Jext

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 17.08.2023